Η μπαλάντα της διαφθοράς

Πηγή: Αυγή

 

Ημερομηνία δημοσίευσης: 14/05/2010

Του Θανάση Καρτερού

Όταν ακόμα και ο Γεωργακόπουλος γίνεται γάτα, που κυνηγάει τρωκτικά της διαφθοράς, τα πράγματα είναι σοβαρά. Το νεκραναστημένο Βατοπέδι, η βρικολακιασμένη Siemens, οι πρωθυπουργικές προειδοποιήσεις για δημεύσεις περιουσιών, το πόθεν έσχες του Καστανίδη, οι ράμπο του Χρυσοχοΐδη - όλα βεβαιούν του λόγου το ασφαλές: Η θερινή εκστρατεία κατά της διαφθοράς είναι σε πλήρη εξέλιξη. Οι πρώτες νίκες μάλιστα ανακοινώθηκαν χτες, που μάθαμε επιτέλους τα αρχικά των ονομάτων διαφόρων φοροφυγάδων, σε κλίμα από το οποίο μόνο ο εθνικός ύμνος έλειπε.

Παραμένει άγνωστο αν αυτές τις επικοινωνιακές επελάσεις τις σκέφτεται μόνος του ο Παπανδρέου, ή κάποιοι τού τις πουλάνε ως ηρεμιστικό για ρημαγμένους και ως εκ τούτου πολύ (πολύ όμως…) θυμωμένους συνταξιούχους, μισθωτούς, νέους, άνεργους. Και τον ψήνουν τη μια να γκρεμίζει με γαλάζιο πουκαμισάκι την γκρεμισμένη Φαντασία, την άλλη να περπατά με λευκό πουκαμισάκι εις το δάσος της περιφέρειας όταν ο λύκος δεν ειν’ εκεί, την παράλλη να κραδαίνει λιγυρόν και κοπτερόν σπαθίον. Την στιγμή που το ΔΝΤ «τον δίνει» επισήμως ότι εισηγείται νέα φοροεπιδρομή εναντίον του λαού «του» και τα στοιχεία τον αναδεικνύουν άρχοντα της ανεργίας και της φτώχειας.

Μ' όλο το σεβασμό, αλλά αυτό κι αν είναι Διαφθορά. Και απάτη και κυνισμός και λαϊκισμός κι ακόμα χειρότερα. Να εξαπατάς εκατομμύρια ανθρώπους ότι υπάρχουν λεφτά. Να κοροϊδεύεις απόμαχους ότι θα σεβαστείς τις συντάξεις τους. Να ψεύδεσαι μια και δυο και τρεις φορές ότι δεν θα πάρεις άλλα μέτρα. Να κηρύσσεις εθνικό προσκλητήριο, ενώ υποβιβάζεις σε «σκουπίδι» την εθνική κυριαρχία. Να ξεσκίζεις ανήμπορους, αλλά να το βουλώνεις μπροστά στον κάθε Δασκαλόπουλο. Να στέλνεις στον καιάδα της ανεργίας στρατιές νέων, αλλά να κάνεις τούμπες μπροστά στον κάθε Στρος Καν. Να κλείνεις σε στρατόπεδα ΔΝΤ ζωντανές δυνάμεις του έθνους και να ψέλνεις τον νέο πατριωτισμό.

Το εξοργιστικό δεν είναι μόνο ότι μιλούν για τη διαφθορά αυτοί που σαράντα χρόνια κλωσσάνε τα αυγά της. Είναι ότι, μεταλλαγμένοι από τη χρόνια έκθεσή τους στην ακτινοβολία της εξουσίας, επιχειρούν τώρα να επιβάλουν έναν ολοκληρωτισμό της διαφθοράς, εν ονόματι του πολέμου κατά της διαφθοράς. Γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερη διαφθορά από τη συστηματική και ανελέητη εξαθλίωση ενός λαού, που τον επεξεργάζονται να φωνάζει από πάνω και Heil ΔΝΤ…

Τι γίνεται με τη Γερμανία και την Ευρωζώνη: Β Μέρος

Πηγή: ciaoant1 

Το πρώτο μέρος ΕΔΩ.

Λίγες ώρες πριν την ανακοίνωση του "πακέτου σωτηρίας"-μαμούθ της ευρωζώνης (+ΔΝΤ), είχαμε δει σε ανάρτηση μας με τίτλο "Τι γίνεται με τη Γερμανία και την ευρωζώνη" την πιθανότητα η Γερμανία να γυρίσει πίσω στο μάρκο, ειδικά από τη στιγμή που δύσκολα θα δεχτούν οι λαοί των προτεκτοράτων της (όπως η Ελλάδα) να κάνουν τόσες πολλές υποχωρήσεις με τόσο απότομο και βίαιο τρόπο.

Μετά την ανακοίνωση του "πακέτου στήριξης", αξίζει να ασχοληθούμε ξανά με το θέμα, και τα νέα δεδομένα που δημιουργούνται:

Η Γερμανία έδωσε λεφτά για τώρα, κάτι αναμενόμενο για τώρα, αλλά απλά καθυστερεί το πρόβλημα, με σκοπό να απορροφήσει ότι έχει απομείνει από κράτη όπως η Ελλάδα, και να διασφαλίσει χρόνο για να βρει άλλους πελάτες για τα προιόντα της (αυτό σημειωτέον είναι παγκόσμιο πρόβλημα του καπιταλισμού - έχουν φτωχύνει τόσο πολύ τους λαούς, που οι εργάτες αδυνατούν να αγοράσουν αυτά που παράγουν σε παγκόσμια κλίμακα)

Σε βάθος χρόνου

Και στόχος είναι ακριβός αυτός:

Κράτη όπως η Ελλάδα θα μείνουν σε ημιθανή κατάσταση, και με τις αποπληθωριστικές πολιτικές που ακολουθούνται, θα ξεπουληθούν τα πάντα (ότι έχει απομείνει), σε τιμή-ευκαιρία.

O ''ευρωπαισμός'',οπως διατυπωνόταν μεχρι σήμερα εχει καταρρεύσει

Συνέντευξη του Παναγιώτη Λαφαζάνη  στην εφημερίδα ''ΔΡΟΜΟΣ''

Για όλους και για όλα μιλά στο Δρόμο, σε μια συνέντευξη ποταμό στον Μιχάλη Σιάχο ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Β’ Πειραιά. Αναφέρεται στην κρίση, στο σφαγείο των μέτρων που επιβάλλουν Ε.Ε. και ΔΝΤ και κάνει λόγο για την ανάγκη επιστροφής στον επαναστατικό μαρξισμό, αν θέλει η Αριστερά να κερδίσει την ιδεολογική ηγεμονία.

Επίσης, μιλά για το Συνέδριο του ΣΥΝ, τις διεργασίες στο εσωτερικό του Αριστερού Ρεύματος, αλλά και για την κατάσταση του ΣΥΡΙΖΑ, τονίζοντας με νόημα ότι «κεντρική ευθύνη για την αναζωογόνηση του ΣΥΡΙΖΑ φέρει ο ΣΥΝ».

Τέλος, χαρακτηρίζει «μεγάλο, λαϊκό, ενωτικό και βαθύτατα ταξικό ποτάμι», τη διαδήλωση της Τετάρτης 5 Μαΐου, υπογραμμίζοντας ότι επέβαλε στην πράξη τη συμπαράταξη της Αριστεράς.

Πώς είδατε τη διαδήλωση της Τετάρτης 5 Μάη;

Ένα μεγάλο, λαϊκό, ενωτικό και βαθύτατα ταξικό ποτάμι πλημμύρισε και κατέκλυσε την περασμένη Τετάρτη όλη την Ελλάδα. Και λέω ενωτικό εργατικό ποτάμι, γιατί ήταν τόσο το πλήθος που οι διαφορετικές συγκεντρώσεις ενώθηκαν σε μια και μοναδική κοσμοπλημμύρα. Η συμπαράταξη της Αριστεράς επιβλήθηκε στην πράξη από την ίδια την πρωτοφανή συμμετοχή των εργαζομένων στη μάχη για την ανατροπή του σφαγείου Ε.Ε.-ΔΝΤ.

Είχαμε, όμως, την τραγική εξέλιξη των τριών νεκρών…

Ριζική Οικονομική Μεταρρύθμιση ή Υποταγή στους Διεθνείς Τραπεζίτες;

του  Χαράλαμπου Παπαδόπουλου

από τον δικτυακό τόπο Ramnousia

Τώρα που η πατρίδα μας δέθηκε με τις αλυσίδες του Δ.Ν.Τ., προκειμένου να μπορεί να δανείζεται, ώστε με νέα δανεικά να ξεπληρώνει τα προηγούμενα δάνειά της, οφείλουμε να αναρωτηθούμε, κατ΄ αρχήν το εξής:

Σε ποιους χρωστάμε;

Την απάντηση μπορεί ο καθένας να τη διαβάσει σε άρθρο [1] της διαδικτυακής οικονομικής εφημερίδας Euro2day. Αντιγράφουμε:

«Οι γαλλικές, οι ελβετικές και οι γερμανικές τράπεζες είναι οι μεγαλύτεροι πιστωτές για τον ελληνικό δανεισμό, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών.»

Χρωστάμε, δηλαδή, στο γαλλικό ή το γερμανικό κράτος; Η απάντηση είναι όχι. Χρωστάμε στις γαλλικές και τις γερμανικές ΤΡΑΠΕΖΕΣ.

Το επόμενο ερώτημα, κοινής λογικής, που πρέπει να θέσουμε στον εαυτό μας είναι το εξής:

Πώς είναι δυνατόν ένα κράτος, όπως η Ελλάδα, το οποίο αποτελείται από 11.000.000 ανθρώπους, οι οποίοι εργάζονται και παράγουν, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο, να χρωστάει σε τράπεζες, δηλαδή σε επιχειρήσεις, που ο συνολικός αριθμός εργαζομένων τους δεν είναι ούτε το ένα χιλιοστό του πληθυσμού της Ελλάδας;

Το ερώτημα αυτό, που είναι ένα βασικότατο ερώτημα, τεράστιας σημασίας, δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά μπορεί να γενικευτεί με τη μορφή των παρακάτω ερωτημάτων:

Πώς είναι δυνατόν όλα τα κράτη του κόσμου, χωρίς σχεδόν καμία εξαίρεση, να έχουν τεράστια χρέη στις τράπεζες;

Συνέντευξη του aformi με τον Κώστα Λαπαβίτσα: οικονομική κρίση και αριστερά

K. LAPAVITSAS from blog www.aformi.wordpress.com on Vimeo.

Πατώντας το πλήκτρο play μετά από λίγα δευτερόλεπτα (10΄΄-20΄΄) ξεκινάει το βίντεο. Μεταφέρεστε σε πλήρη οθόνη (full screen) κάνοντας κλικ στο εικονίδιο με τα λευκά βελάκια που βρίσκεται στο κάτω δεξιά μέρος του player. Επιστρέφεται σε κανονική απεικόνιση πατώντας το πλήκτρο escape (Esc).

Πηγή: Aformi Blog

Συνεχίζοντας τον κύκλο συζητήσεων με θέμα «οικονομική κρίση και Αριστερά» η aformi πήρε συνέντευξη από τον Κώστα Λαπαβίτσα.

Ο Κώστας Λαπαβίτσας διδάσκει οικονομικά στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Μελετών του Λονδίνου. Ειδικεύεται σε χρηματοπιστωτικά θέματα και στην ιαπωνική οικονομία και έχει δημοσιεύσει πλήθος επιστημονικών άρθρων στα αγγλικά, ιαπωνικά και ελληνικά. Έχει διδάξει σε πανεπιστήμια της Ιαπωνίας, της Τουρκίας και αλλού, ενώ επίσης αρθρογραφεί στον ελληνικό Τύπο.

Δ. Καζάκης: Διευκρινιστικές Απαντήσεις για την Αναδιάρθρωση του Χρέους

Δ. Καζάκης

13-5-2010

Σχετικά με τα ερωτήματα που τέθηκαν θα προσπαθήσω να απαντήσω όσο πιο επιγραμματικά μπορώ.

Ας τα πάρουμε με τη σειρά:

1- Η μονομερής άρνηση πληρωμής του χρέους μέσα από την παύση πληρωμών προς τους δανειστές είναι σίγουρο ότι δεν μπορεί να συμβεί εντός ΟΝΕ. Αυτό για δυο λόγους:

Αφενός, γιατί το ευρώ είναι ο πιο αποτελεσματικός μηχανισμόςπειθαναγκασμού μιας οικονομίας να ακολουθήσει την προδιαγεγραμμένη πορεία που έχουν αποφασίσει οι τραπεζίτες και οι χρηματιστές της ευρωζώνης.

Αφετέρου, γιατί μια οικονομία που θέλει να ορθοποδήσει, ειδικά μετά από μια τέτοια ενέργεια όπως η μονομερής άρνηση πληρωμής του χρέους, χρειάζεται, έχει ανάγκη το εθνικό της νόμισμα. Διαφορετικά δεν μπορεί να γίνει.

Αυτό συνεπάγεται αυτόματη έξοδο και από την ΕΕ;

Όχι απαραίτητα. Η συνθήκη του Μάαστριχτ δεν προβλέπει καμμιά διαδικασία αντιμετώπισης του χρέους, εκτός από το γνωστό κριτήριο. Αυτό είναι και καλό και κακό. 

Καλό γιατί σου επιτρέπει καταρχάς να εμφανίσεις τη μονομερή διαγραφή χρεών ως τον μόνο τρόπο για να εξαλείψεις το χρέος σου, σύμφωνα με τα κριτήρια του Μάαστριχτ.

Έκανε η μύγα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο

Πηγή: Darthiir the Abban

Μιας και μας έχει πιάσει εθνικό ντελίριο με τις παροιμίες. Βλέπεις αντί να ασχοληθεί με τα του οίκου του, να τον εξυγιάνει και να τον κάνει βιώσιμο, ο κος Δασκαλόπουλος και ο ΣΕΒ προτιμούν να ασχοληθούν με την πολιτική. Οι άνθρωποι που πήραν ένα σωρό επιδοτήσεις, τις οποίες φυσικά ποτέ δεν «ανταπέδωσαν» ως όφειλαν, αλλά ούτε τις χρησιμοποίησαν σωστά και προς όφελος του κοινωνικού συνόλου, δημιουργώντας τεράστια προβλήματα τύπου Ασωπού ή αρπάζοντας πρόσκαιρα κέρδη, εξαφανιζόμενοι μετ’ έπειτα από το προσκήνιο, σήμερα θέλουν να αποτελέσουν θεσμικό πολιτικό πόλο.

Ο επιχειρηματικός κόσμος δεν έχει να προσφέρει τίποτε στην πολιτική. Έχει διαχρονικά αποδείξει πως δεν έχει καν να προσφέρει στην βιώσιμη ανάπτυξη του τόπου (των τόπων, παγκοσμίως), των ίδιων των επιχειρήσεών του. Αντιθέτως, έχει επιδείξει ιδιαίτερο ζήλο στην διαφθορά των πολιτικών αλλά και κρατικών φορέων της Ελλάδας (και όχι μόνο). Με τέτοιο «βιογραφικό», τι είδους θεσμικό παράδειγμα θα μπορούσε άραγε να προσφέρει στους πολίτες; 

Ζητείται επιχειρηματίας για την πρωθυπουργία!

Πηγή: sofokleous10

13-5-2010

Εναλλακτικά σενάρια.... διαχείρισης πολιτικού κινδύνου, για το ενδεχόμενο κατάρρευσης των δύο πολιτικών κομμάτων που κυριάρχησαν στη χώρα από την Μεταπολίτευση, επιχειρούν να εκπονήσουν τα ισχυρά επιχειρηματικά «τζάκια» της χώρας, αλλά προς το παρόν από την εξίσωση λείπει ένας βασικός παράγοντας: το πρόσωπο που θα μπορούσε να γίνει η λαμπερή βιτρίνα του ελληνικού… BusinessParty, κινούμενος στα χνάρια του Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Σύμφωνα με πληροφορίες του “S”, στα επιχειρηματικά σαλόνια συζητείται έντονα το τελευταίο διάστημα, ιδιαίτερα μετά την υποχρεωτική προσφυγή της χώρας στο διεθνή μηχανισμό διάσωσης, ο κίνδυνος πλήρους κατάρρευσης του μεταπολιτευτικού σκηνικού της χώρας, που αρκετοί επιχειρηματίες εκφράζουν σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις φόβους, ότι θα οδηγούσε σε πλήρη αποσταθεροποίηση της χώρας και στην ανάδυση νέων απειλών για τα συμφέροντα της ελληνικής επιχειρηματικής κοινότητας (χρεοκοπία, κοινωνικές εκρήξεις, πολιτικό χάος).

Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν, ότι η τελευταία δημόσια εμφάνιση του Δ. Δασκαλόπουλου στη γενική συνέλευση του ΣΕΒ, όπου επιχείρησε να ορίσει για λογαριασμό των μεγαλοεπιχειρηματιών και τραπεζιτών, που εκπροσωπούνται στον ΣΕΒ, τους κανόνες παιχνιδιού στο σκηνικό της… μετά-Μεταπολίτευσης, έγινε με την έγκριση των λεγόμενων «γερόντων» του ΣΕΒ, δηλαδή των εκπροσώπων των παραδοσιακών «τζακιών» της ελληνικής επιχειρηματικότητας, που ανησυχούν ιδιαίτερα για τη σημερινή πολιτική κατάσταση:  

Εννέα κινδύνους εντοπίζει τώρα το ΔΝΤ

Σε έκθεση που δημοσιεύθηκε χθες και υπογράφεται από τον Πολ Τόμσεν επισημαίνεται η ανάγκη μεταρρυθμίσεων για την ανταγωνιστικότητα Πηγή: Καθημερινή 12-5-2010 Του Σωτηρη Nικα Μία σειρά από κινδύνους, εννέα στο σύνολό τους, κατά την εφαρμογή του τριετούς οικονομικού προγράμματος της Ελλάδας, εντοπίζει σε σχετική του έκθεση το ΔΝΤ, που δημοσιοποιήθηκε χθες. Σε αυτήν, που υπογράφεται και από τον κ. Πόλ Τόσμεν (επικεφαλής του κλιμακίου που είχε έρθει στην Ελλάδα για τις διαπραγματεύσεις ενόψει της συμφωνίας για την οικονομική βοήθεια), αναφέρεται ότι η δημοσιονομική προσαρμογή που αναμένεται να συντελεστεί είναι «εντυπωσιακή», ότι τα μέτρα που θα ληφθούν είναι «κοινωνικά επώδυνα» και ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί 1 με 2 χρόνια για να εγκαταστήσει και πάλι κλίμα εμπιστοσύνης στις αγορές, έτσι ώστε να ξαναδανειστεί μόνη της. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο ζήτημα της ανταγωνιστικότητας. Το ΔΝΤ θεωρεί ότι θα πρέπει να προωθηθούν μεταρρυθμίσεις οι οποίες θα αυξήσουν την παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας και κατ' επέκταση και την ανταγωνιστικότητά της. Για τον ιδιωτικό τομέα, αν και σημειώνεται πως δεν κόπηκαν ο 13ος και ο 14ος μισθός, γιατί θα υλοποιηθούν άλλες μεταρρυθμίσεις προς την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, τονίζεται ότι το ΔΝΤ κρίνει ως απαραίτητη προϋπόθεση και τη μείωση του εργατικού κόστους προς την κατεύθυνση αυτή. Το ΔΝΤ προχωρεί και σε σειρά προβλέψεων για την εξέλιξη των βασικών μεγεθών της ελληνικής οικονομίας την προσεχή 10ετία.

Ένταλμα Σύλληψης για Τραπεζίτη στην Ισλανδία

11. May 2010 - 19:19Jóna Ann Pétursdóttir

Former Chairman of Kaupthing Bank wanted by Interpol

Sigurdur Einarsson former Chairman of Kaupthing Bank wanted by Interpol.

Sigurdur Einarsson former Chairman of the Board of Directors of Kaupthing Bank is wanted by Interpol RUV reports.  The Special Prosecutor requested last Friday that Sigurdur come to Iceland for questioning but Sigurdur has heeded the request.  In discussions with the Special Prosecutor Sigurdur has said that he is willing to come to Iceland on the condition that he is not arrested upon his arrival.   The Special Prosecutor has not been willing to discuss any conditions as Pressan has already reported.  

by Elva

"Έφοδος" στη βουλή από διαδηλωτές στην Ιρλανδία

(προσέξτε την ελληνική σημαία πίσω δεξιά)

Πηγή: ciaoant1

Όπως μαθαίνουμε από την ιρλανδική εφημερίδα "Belfast Telegraph", έγινε πορεία εναντίον της κλοπής πολλών δισεκατομμύριων ευρώ από τις τράπεζες, που τα άρπαξαν (με τη βοήθεια της κυβέρνησης βέβαια) από τα κρατικά ταμεία (τα λεγόμενα "πακέτα σωτηρίας").

Κατά τη διάρκεια μάλιστα αυτής της πορείας, και αυτό είναι που παρουσιάζει ενδιαφέρον, μιας και δείχνει αυξημένη διάθεση του λαού να παλέψει, ο κόσμος έκανε "έφοδο" στο κοινοβούλιο (η Belfast Telegraph άλλωστε έχει τίτλο στο άρθρο της "Banks protesters storm Irish parliament"), συγκρούστηκε με την αστυνομία που αυτός είναι ο ρόλος της [γι' αυτό πληρώνονται από το κράτος, για να το προστατεύουν ώστε να κλέβει όσο το δυνατόν ανενόχλητο].

Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΚΑΙ Η ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΣΦΟΡΑ

Καραγκιοζοπαίχτης:

Γρηγόρης Ψαριανός

Σκηνικό: Θέατρο Σκιών. Αριστερά, η καλύβα του Καραγκιόζη, δεξιά το σαράι .

Ακούγονται κουδούνια και η γνωστή μουσική του Καραγκιόζη, ταν-ταν, ταν- ταν, ταν-ταν,  ταραραμ…

Εμφανίζεται ο ντελάλης του Πασά κρατώντας φιρμάνι και χωνί στο στόμα:

ΝΤΕΛΑΛΗΣ:

-          Ακούσατε, ακούσατε, ο πολυχρονεμένος μας βεζύρης, στο ερώτημα πόσοι είναι οι υψηλόμισθοι που εμφανίζονται με πάνω από 100.000 γρόσια ετήσιο εισόδημα για να φορολογηθούν δίκαια και να συμβάλλουν στη σωτηρία της αγαπημένης μας πατρίδας και του πασά, σας ανακοινώνει ότι είναι επί συνόλου 11.000,000 γκιαούρηδων μόνο 48.591 και…..

ΚΟΛΛΗΤΗΡΙ:

-          Αίσχος, αίσχος, πού είναι οι μεγαλοδικηγόροι; Πού είναι οι μεγαλογιατροί; Πού είναι οι μεγαλοεργολάβοι, οι τραπεζίτες, οι εφοριακοί, οι δικαστικοί, οι…;

ΚΟΠΡΙΤΗΣ:

-          Και ο Βεληγκέκας και ο Χατζηαβάτης, ο σιορ Διονύσιος, ο Μορφονιός, ο Μπέης, οι Βεζυροπούλες, οι Γενιτσαραίοι στα κανάλια,  πόσα παίρνουν όλοι αυτοί; Θα μας τρελάνετε;

ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ:

-          Σκάστε, σκασμένα, κρατικοί λειτουργοί είμαστε εμείς, δεν είμαστε μισθωτοί!!

Κωνσταντίνος Τσουκαλάς: Θα έχουμε φαινόμενα αντίστοιχα με εκείνα της Αργεντινής

Πηγή: Εφημερίδα "Δρόμος της Αριστεράς"

Α ΜΕΡΟΣ 

Β ΜΕΡΟΣ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Μιχάλη Σιάχο

Μια συζήτηση με εξαιρετικό ενδιαφέρον προέκυψε από τη συνάντησή μας με τον καθηγητή Κοινωνιολογίας Κωνσταντίνο Τσουκαλά. 

Τα θέματα που θέτει ο κ. Τσουκαλάς -αλλά και ο τρόπος που τα θέτει- βοηθούν να ξεκαθαριστούν βασικά προβλήματα που ζητούν απαντήσεις, όπως το να περιγραφεί με σαφήνεια ο δρόμος και οι επιλογές κάθε πολιτικής δύναμης.

Εκφράζοντας μια απαισιοδοξία από την ανάγνωση της κατάστασης και την τυφλή δυναμική που αυτή τροφοδοτεί, θέτοντας τα όρια των δυνατοτήτων μας να παρέμβουμε στο εθνικό επίπεδο, όταν έχουμε προσδεθεί, έστω επιπόλαια και μάλλον χωρίς επιστροφή, κατά τον κ. Τσουκαλά, σε μια παγκοσμιοποιημένη νεοφιλελεύθερη οικονομία, τονίζει με σιγουριά πως έρχονται απρόβλεπτες κοινωνικές εκρήξεις. «Το σύστημα αυτό δεν φτιάχνει έναρθρες μορφές πολιτικής αντίστασης», γι’ αυτό οι αναπόφευκτες αντιδράσεις θα είναι απρόβλεπτες και πιθανόν να οδηγήσουν σε δυσοίωνα αποτελέσματα. Εκφράζεται αρνητικά σε ένα ενδεχόμενο εξόδου από την ευρωζώνη, υπογραμμίζει, ωστόσο, ότι «με την είσοδό μας στην Ευρωζώνη, μπήκαμε σ’ ένα σύστημα το οποίο δεν διακρίνεται μόνο από δημοκρατικό έλλειμμα, διακρίνεται από την γενική του αδυναμία και άρνηση να λειτουργήσει ως ενιαίο πολιτικό, οικονομικό και ιδεολογικό σύστημα».

Mέτρα που είχαν προαποφασιστεί… (με, ή χωρίς κρίση)

 μέτρα συγκεκριμένα για ασφαλιστικό, περικοπές μισθών, ελαστική εργασία κλπ.
- μέτρα αόριστα ή κατά καιρούς «έκτακτα» για τις μεγαλοεπιχειρήσεις.
- μέτρα θεωρητικά δια επίσημων δηλώσεων πολιτικών αρχηγών για τα λαμόγια, τα τρωκτικά της εκάστοτε εξουσίας.

Πηγή: Ροίδη Εμμονές

Το παραπάνω μότο ή υπότιτλος ή εισαγωγή, είναι εν ολίγοις το «νέο κοινωνικό συμβόλαιο» που ανακοινώθηκε και συνεχίζει να ανακοινώνεται με ρυθμούς σταθερούς, επαναλαμβανόμενους. Κλασική η συμπεριφορά της Ενοχής.

Η ανακοίνωση για να «σωθεί» η εθνική οικονομία, είναι ουσιαστικά η διαφήμιση της ύφεσης, της μείωσης των δημοσίων δαπανών και η άνοδος του δημοσίου χρέους στο 150% του ΑΕΠ στο τέλος της τριετίας ή τετραετίας. Μετά από αυτή την περίοδο και με βάση τα λόγια του πρωθυπουργού στη βουλή, η «Ελλάδα θα αναγεννηθεί» -όπως ο φοίνικας από τις στάχτες του…

- Τι κι αν ο πρόεδρος της ΠΟΠΟΚΠ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής) κ. Θανάσης Τσακανίκας, αλλά και τόσοι άλλοι δηλώνουν ότι «το πρόβλημα της κοινωνικής ασφάλισης είναι πρόβλημα πόρων και όχι πρόβλημα υψηλών παροχών. Άλλωστε- όπως ο ίδιος παρατηρεί- το 65% των συνταξιούχων λαμβάνουν συντάξεις κάτω από 700 ευρώ».

- Τι κι αν η ασυνέπεια του κράτους στη χρηματοδότηση του συστήματος με βάση τις θεσμοθετημένες υποχρεώσεις του, δηλαδή τριμερή χρηματοδότηση 1% του ΑΕΠ για το ΙΚΑ κ.λπ., οδήγησε το χρέος του Δημοσίου προς τα Ταμεία στις 31/12/2009 στο ύψος των 7 δισ. ευρώ, ενώ μόνο η οφειλή για το ΙΚΑ ήταν 5,6 δισ. ευρώ. Δηλαδή το ίδιο το επίσημο Κράτος συνέβαλε σε αυτό το χάλι. Τυχαίο;

Κακώς πήρε τα μέτρα ο Γιώργος! (Γ. Δελαστίκ)

Πηγή: ΕΘΝΟΣ

11-5-2010

Γ. Δελαστίκ

Θεαματική στροφή 180 μοιρών πραγματοποίησε στην πολιτική της η ηγεσία της Ευρωζώνης υπό το κράτος των απειλούμενων κερδοσκοπικών επιθέσεων εναντίον των χωρών-μελών της, που αναμφισβήτητα θα έθεταν σε κίνδυνο την ίδια την επιβίωση του ευρώ. Κατ’ εντολήν των ηγετών, οι υπουργοί Οικονομικών αποφάσισαν κυριολεκτικά εν μια νυκτί όλα εκείνα τα μέτρα που θα έπρεπε να είχε ήδη ζητήσει η κυβέρνηση Παπανδρέου, αλλά δεν είχε το πολιτικό θάρρος ούτε καν να τα προτείνει, καθώς ήταν αυτοπαγιδευμένη στη λανθασμένη εκτίμησή της ότι δήθεν ήταν απολύτως αδύνατον να γίνουν δεκτά! Να όμως που η ζωή απέδειξε ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες τα αποφάσισαν μόνοι τους και μάλιστα λίγοι μόνο ημέρες αφότου ο πρωθυπουργός αποδέχτηκε τους εφιαλτικούς όρους που του επέβαλε το ΔΝΤ, προκαλώντας ρήξη στις σχέσεις της κυβέρνησής του με τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους και οδηγώντας την ελληνική κοινωνία στα πρόθυρα της έκρηξης, μετά τις σφαγιαστικές περικοπές μισθών και συντάξεων.

Η αναδιάρθρωση του χρέους παγίδα για τις υπερχρεωμένες χώρες

Γιατί λέτε ψέματα κύριοι της κυβέρνησης;

10/5/2010

Δημήτρης Καζάκης

Η προηγούμενη Πέμπτη, 6 Μαΐου, που ψηφίστηκε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος η παράδοση της χώρας στο μηχανισμό κατοχής της ΕΕ και του ΔΝΤ, θα καταγραφεί στην ιστορία με τα μελανότερα χρώματα. Όπως έχει ήδη καταγραφεί στη συνείδηση της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού, που γνωρίζει τι σημαίνει αυτή η παράδοση. Ενώ όλοι εκείνοι που ανέλαβαν να διεκπεραιώσουν τη βρώμικη δουλειά ελπίζοντας είτε σε κάποια θέση στο νέο καθεστώς κατοχής, είτε σε κάποιο κομμάτι από τη λεία, δεν έχουν καταλάβει ακόμη ότι οδηγώντας την χώρα στην καταστροφή έχουν ήδη καταστρέψει του εαυτούς τους. Η ιστορία δεν ανέχεται αυτουργούς ή μάρτυρες βρώμικων πράξεων. Κι αυτό θα το αντιληφθούν όλοι τους πολύ γρήγορα.

Τι ισχυρίστηκε ο πρωθυπουργός στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα; «Δεν άκουσα και δεν έχει ακούσει κανένας εναλλακτική λύση. Πολύ θα το θέλαμε. Πείτε, εξηγήστε τι θα συμβεί αν χρεοκοπήσει η χώρα, αν κηρύξει στάση πληρωμών. Τι θα γίνει με τους μισθούς και τις συντάξεις, που όλοι κοπτόμαστε, κατά τα άλλα; Τι θα γίνει, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, με ένα κράτος που δεν μπορεί να δώσει τίποτα; Τι θα γίνει με τις καταθέσεις των κόπων του ελληνικού λαού σε μια οικονομία που θα καταρρεύσει;» (Βουλή, 6/4)

Το τέταρτο κύμα: (Η Λεηλασία του Ελληνικού Πλούτου)

Πηγή: ΚΙΜΠΙ

9-5-2010

ΥΠΑΡΧΟΥΝ πολλοί τρόποι να μετρήσουμε και να αποτιμήσουμε τους κύκλους της ζωής μιας χώρας. Ένα μέτρο είναι οι επιχειρηματικοί και οικονομικοί κύκλοι, οι εναλλαγές ανάπτυξης και ύφεσης. Ένα άλλο μέτρο είναι οι πολιτικοί κύκλοι, οι εναλλαγές των κομμάτων στην εξουσία ή, πιο μακροσκοπικά, οι μεταλλάξεις του κομματικού συστήματος εξουσίας. Μιλούμε, για παράδειγμα, περί κύκλου της μεταπολίτευσης του οποίου προαναγγέλλεται το κλείσιμο για πολλοστή φορά. 

ΩΣΤΟΣΟ, το μέτρο των μέτρων, το στοιχείο στο οποίο τέμνονται τόσο οι πολιτικοί όσο και οι οικονομικοί κύκλοι ζωής μιας χώρας, ακόμη και οι ιστορικοί και πολιτιστικοί της κύκλοι, είναι ο πλούτος της. Στην παραγωγή, στη διεκδίκησή του, στη διανομή ή στον σφετερισμό του συνωθούνται και αντιπαρατίθενται τάξεις, κοινωνικά στρώματα, γενιές, γραφειοκρατίες, επιχειρηματικές «παρέες», «συμμορίες» κλεπτοκρατών, κόμματα. 

ΑΠΟ ΤΟ 1990, αν θεωρήσουμε ότι αποτελεί έτος καμπής στο πολιτικό σύστημα και κυρίως «εισβολής» της ενιαίας σκέψης του νεοφιλελευθερισμού (αγορά, ιδιωτικοποίηση, λαϊκός καπιταλισμός, λιγότερο κράτος) στις αντιλήψεις της κοινωνίας και της πολιτικής ελίτ, η Ελλάδα έχει ζήσει τρία μεγάλα κύματα λεηλασίας του κοινωνικού πλούτου, με επιπτώσεις ασύλληπτες σ’ αυτό που σήμερα βιώνουμε ως κρίση κρατικού χρέους. Μπορούμε να προσδιορίσουμε τον πλούτο που παράχθηκε στην εικοσαετία αυτή, πολύ σχηματικά και με μεγάλο βαθμό αφαίρεσης, περίπου σε 4 τρισ. ευρώ, χωρίς να υπολογίζουμε τη μαύρη οικονομία, που κι αυτή πάντως αντιστοιχεί σε πραγματικό πλούτο.