Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ!

Πηγή: "Ελευθεροτυπία",  7-5-2010

Απόσπασμα από το άρθρο "Βουλή: μέσα μέτρα, έξω αμέτρητη αγανάκτηση"

Των ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΑΜΑ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΦΩΤΟΓΡ.: ΣΠΥΡΟΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ, ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

"...Ενωσαν τα χέρια μπροστά στο Κοινοβούλιο. Οταν χθες το βράδυ η μεγάλη πορεία του ΠΑΜΕ έφθανε στη Βουλή, οι συγκεντρωμένοι από τα συνδικάτα και τις οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ τους υποδέχθηκαν μ' ένα θερμό χειροκρότημα. Εκαναν ένα βήμα μπρός κι ενώθηκαν μαζί τους.

«Ξεσηκωμός να μην πτωχεύσει ο λαός»: Το σύνθημα που από την ντουντούκα του ΠΑΜΕ επαναλάμβαναν με δυνατή φωνή οι μέχρι χθες «απέναντι». «Οι καπιταλιστές έχουν ενωθεί. Εμείς δεν θα ενωθούμε ποτέ;», φώναζε η Χριστίνα από τη ΔΕΑ. «Το έχουμε ανάγκη» πρόσθεσε ένας συνδικαλιστής. Παρέμειναν όλοι μαζί μπροστά στη Βουλή για αρκετή ώρα. Φωνάζοντας όλοι μαζί, το ίδιο σύνθημα «Θα ακολουθήσουν κι άλλες τέτοιες στιγμές».

Παλιοί σύντροφοι χαιρετήθηκαν με συγκίνηση.

Η πλατεία Ομονοίας και οι γύρω δρόμοι, χθες στις 6 το απόγευμα, ήταν γεμάτοι. Με ανθρώπους κάθε ηλικίας. Για πρώτη φορά υπερτερούσαν τόσο πολύ αριθμητικά οι μεσήλικες εργαζόμενοι..."

Πραξικόπημα Παπακωνσταντίνου

Eurokinissi

Ένταση στη Βουλή με αφορμή τροποποίηση στο ν/σ του μηχανισμού στήριξης

Ο υπουργός Οικονομικών στη Βουλή

Αθήνα

Σφοδρές αντιδράσεις από τα κόμματα της αντιπολίτευσης προκάλεσε η απόφαση του υπουργού Οικονομικών να παρέχεται στον εκάστοτε υπουργό Οικονομικών η εξουσιοδότηση να εκπροσωπεί το ελληνικό Δημόσιο και να υπογράφει κάθε μνημόνιο συνεργασίας, συμφωνία ή σύμβαση δανεισμού διμερή ή πολυμερή με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ΔΝΤ προκειμένου να εφαρμοστεί το πρόγραμμα του μηχανισμού στήριξης. Βάσει του νόμου που ψήφισε η Βουλή, τα μνημόνια και οι συμφωνίες αυτές έπρεπε να εισάγονται στη Βουλή για κύρωση. Όπως μετέδωσε το Mega, o κ. Παπακωνσταντίνου τροποποίησε τη λέξη κύρωση με τη φράση συζήτηση και ενημέρωση. Τα μνημόνια δε και οι συμφωνίες θα ισχύουν και θα εκτελούνται από την υπογραφή τους. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης μιλούν για κοινοβουλευτικό πραξικόπημα αφού είναι άλλο να ψηφίζει η Βουλή και άλλο να αποφασίζει μόνος του ο υπουργός. Έντονη ήταν η αντίδραση των κομμάτων της Αριστεράς. Το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποιούν παράσταση διαμαρτυρίας στη Βουλή. Σε ανακοίνωσή του το ΚΚΕ σημειώνει, μεταξύ άλλων: «Αποτελεί προσβολή, όχι προς το Κοινοβούλιο, αλλά προς το λαό η πραξικοπηματική ενέργεια της κυβέρνησης να καταθέσει την τελευταία στιγμή και να ψηφίσει τροπολογία στο νομοσχέδιο με την οποία εξουσιοδοτείται ο υπουργός Οικονομικών να υπογράφει συμφωνίες και συμβάσεις με την ΕΕ και το ΔΝΤ, χωρίς την ψήφισή τους στη Βουλή αλλά μόνο με ενημέρωση.» Την ουσιαστική ακύρωση του Κοινοβουλίου και της λαϊκής κυριαρχίας, καταγγέλλει ο ΣΥΡΙΖΑ. «Με αυτή την τροπολογία αφαιρείται η καθοριστική αρμοδιότητα του Κοινοβουλίου, να επικυρώνει οποιοδήποτε μνημόνιο, συμφωνία και σύμβαση που θα υπογράφει πλέον ΕΝ ΛΕΥΚΩ ο Υπουργός των Οικονομικών με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ΔΝΤ και ΕΚΤ.» Newsroom ΔΟΛ

Εκεί στον νότο…

Πηγή: sofokleous10

Πάνος Παναγιώτου

Παρασκευή, 07 Μάιος 2010

Την ώρα που σύσσωμη η πολιτική ηγεσίας της Ευρώπης δε σταματά να επαναλαμβάνει πως η κρίση έχει σφραγίδα ελληνική και πως η Ελλάδα αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση, στη χρηματιστηριακή οικονομία λαμβάνουν χώρα ιστορικές εξελίξεις που αποτυπώνουν μία πολύ διαφορετική πραγματικότητα.

Την Πέμπτη, τα ασφάλιστρα χρέους της Πορτογαλίας (CDS) απογειώθηκαν στις 449,98 μονάδες με τις πιθανότητες για πτώχευση της χώρας  να υπολογίζονται (με βάση αυτά) στο 32,16%, φέρνοντας την στην 6η θέση στη λίστα με τις πιο πιθανές προς πτώχευση χώρες στον κόσμο, πάνω από το Ιράκ και τη Λετονία. Την ίδια στιγμή το επιτόκιο του 10ετούς της ομολόγου διαμορφώνονταν στο 6,47% επιβεβαιώνοντας με τον πλέον σαφή τρόπο πως η Πορτογαλία δε μπορεί, πλέον, να στραφεί στην αγορά ομολόγων προκειμένου να αναχρηματοδοτήσει τις ανάγκες της καθώς το κόστος δανεισμού είναι απαγορευτικό. Έτσι, με διαφορά λίγων εβδομάδων από την Ελλάδα, η Πορτογαλία έφτασε στη χρηματοπιστωτική πτώχευση και στο σημείο να εξαρτάται, πια, από την Ευρώπη για να αποφύγει να μπει στο μονοπάτι και για την οικονομική πτώχευση.

Οι εξελίξεις στη χρηματιστηριακή οικονομία, ωστόσο, δεν τελειώνουν εδώ καθώς την Πέμπτη η Ιταλία είδε τα CDS της να καταγράφουν τη μεγαλύτερη ημερήσια αύξηση στον κόσμο, κατά 16,57% ή 30,94 μονάδες βάσης, με την πιθανότητα για πτώχευση της να υπολογίζεται στο 17,27%, δηλαδή εκεί που ήταν η Ελλάδα πριν λίγους μήνες. Η κατάσταση γίνεται ακόμη χειρότερη καθώς δεύτερα σε αύξηση στον κόσμο ήταν τα CDS της Ισπανίας με την πιθανότητα πτώχευσης της, με βάση αυτά, να υπολογίζεται στο 21% όσο, δηλαδή και της Ιρλανδίας. Επιπλέον, στη δημοπρασία ομολόγων της Πέμπτης, η Ισπανία αναγκάστηκε να πληρώσει το υψηλότερο επιτόκιο των τελευταίων 2,5 ετών προκειμένου να προσελκύσει αγοραστές.

Οπερα μπούφα=Σαμαράς κατά ΔΝΤ

     απο  ''Ροΐδη Εμμονές''

«άφετε αυτούς, οδηγοί εισίν τυφλοί τυφλών, τυφλός δε τυφλόν εάν οδηγή, αμφότεροι εις βόθυνον πεσούνται».
Ματθ. 15,14

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος
Kύριε Ροΐδη,

Ο κ. Σαμαράς δεν συμφωνεί με την υπαγωγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ. Έχοντας εξασφαλίσει πως αυτό θα γίνει, αντιδρά εκ του ασφαλούς για να μπορέσει αύριο να αποτελέσει την εναλλακτική λύση όταν αποχωρήσει ο ΓΑΠ. Ο τελευταίος τον διευκολύνει αρνούμενος να δεχτεί πως η ψήφιση μιας τόσο κεφαλαιώδους σύμβασης που εκχωρεί εθνική κυριαρχία σε ξένες δυνάμεις δεν μπορεί να κυρωθεί με 151 ψήφους σαν νυκτερινή τροπολογία στο νομοσχέδιο περί προστασίας των εγχωρίων οπωρολαχανικών.

Ο ίδιος ο κ. Σαμαράς κοπτόμενος υποτίθεται για τη μη ψήφιση της σύμβασης δεν θέτει θέμα αυξημένης πλειοψηφίας όπως προβλέπει το Σύνταγμα. Έχουμε λοιπόν μια υποκριτικά κοινωνική και πατριωτική Δεξιά, σοσιαλιστικότερη από το ΠΑΣΟΚ, που ενώ θέλει το ΔΝΤ για να διασώσει το τραπεζιτικό σύστημα στο οποίο ολόψυχα ανήκει, κάνει πως δεν το θέλει. Η Δεξιά των κ.κ. Ψωμιάδη, Μανώλη, Καμμένου, κόκκινου Πάνου και Σαμαρά, πείθει μόνο τους ηλίθιους και τους υποκριτές.

οικονομική κρίση και αριστερά: μια συνέντευξη του μπλογκ aformi με τον γιάννη μηλιό και τον σπύρο λαπατσιώρα

Πατώντας το πλήκτρο play μετά από λίγα δευτερόλεπτα (10΄΄-20΄΄) ξεκινάει το βίντεο. Μεταφέρεστε σε πλήρη οθόνη (full screen) κάνοντας κλικ στο εικονίδιο με τα λευκά βελάκια που βρίσκεται στο κάτω δεξιά μέρος του player. Επιστρέφεται σε κανονική απεικόνιση πατώντας το πλήκτρο escape (Esc).

Πηγή: Aformi blog

Αρχίζουμε σήμερα στην «αφορμή» μια προσπάθεια να παρουσιάσουμε με βιντεοσκοπημένες συνεντεύξεις τις θέσεις της Αριστεράς για την οικονομική κρίση και για το ποια θα πρέπει να είναι η απάντηση του κόσμου της εργασίας στην επίθεση που δέχεται από το κεφάλαιο.

Η σειρά συνεντεύξεων ξεκινάει με δυο γνωστά στελέχη της Αριστεράς: τον Γιάννη Μηλιό (συγγραφέα, διδάσκει Πολιτική Οικονομία στο ΕΜΠ) και τον Σπύρο Λαπατσιώρα (συγγραφέα, διδάσκει Πολιτική Οικονομία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης).

Η συνέντευξη δεν περιορίστηκε σε μια «τεχνοκρατική» ανάλυση της οικονομικής κρίσης αλλά η συζήτηση επεκτάθηκε και για τις παρεμβάσεις της Αριστεράς στην παρούσα κρίση. Και, ασφαλώς, στο ζήτημα αν η Αριστερά έχει να κάνει «εποικοδομητικές» προτάσεις εξόδου από την κρίση. Για παράδειγμα, αν θα έπρεπε να αποτελεί αίτημα για το εργατικό κίνημα η απαίτηση της εφαρμογής κεϋνσιανών πολιτικών.

Συνέντευξη Μίκη Θεοδωράκη: (6-5-2010)

Μίκης Θεοδωράκης

«ΝΙΩΘΩ ΝΤΡΟΠΗ ΓΙΑ τους ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΕΥΤΕΛΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ»

6-5-2010

Πηγή: Περιοδικο "επικαιρα" 

Συνέντευξη ΣΤΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ  

Με την εφηβική ζωντάνια που διαθέτει, τον αμείωτο πατριωτισμό του, μαζί με το κοφτερό μυαλό του που έχει την ικανότητα να διεισδύει στις αληθινές αιτίες των γεγονότων, ο Μίκης Θεοδωράκης παρακολουθεί όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα του σήμερα, ανησυχεί βαθιά και δηλώνει αφοπλιστικά «παρών». Πρωτομαγιά 2010, εν αναμονή των νέων σκληρών μέτρων που επέβαλε η κυβέρνηση, ο κορυφαίος Έλληνας συνθέτης παραχώρησε στα «Επίκαιρα» μια συνέντευξη εφ’ όλης της πολιτικής ύλης.

«Η ντροπή που νιώθω είναι απέραντη όχι μόνο γιατί δεν μπορώ να αντιδράσω, αλλά πιο πολύ γιατί βλέπω γύρω μου όλους αυτούς τους διαμορφωμένους από τους πολιτικούς μου αντιπάλους να δέχονται αδιαμαρτύρητα τον ευτελισμό της χώρας μας, φτύνοντας έτσι πάνω στις θυσίες και στο αίμα που έχυσε η γενιά μου για μια Πατρίδα Ελεύθερη, Ανεξάρτητη και Υπερήφανη». Λόγια του μεγάλου μας Μίκη, ο οποίος στην Ελλάδα του σήμερα αισθάνεται, όπως ο ίδιος δηλώνει, «σαν ένα αιχμάλωτο θηρίο μέσα σε κλουβί». Στη συζήτηση που ακολουθεί, ο Μίκης Θεοδωράκης μίλησε για την εξωτερική και εσωτερική πολιτική, για τους πολιτικούς του σήμερα και του χθες, για τους ακέραιους πατριώτες που ευτυχώς εξακολουθούν να υπάρχουν, για τα λάθη μας, για την οικονομία και το πανταχού παρόν Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, για τους μετανάστες, για την Ελλάδα που ξημερώνει.

Κύριε Θεοδωράκη, για τους περισσότερους Έλληνες έχετε μπει πια στο χώρο του μύθου. Υπάρχουν όμως και μερικοί που προσπαθούν να ροκανίσουν τον πατριωτισμό σας – Δραγώνα, και άλλοι. Τι λέτε γι’ αυτό;

Το βρίσκω εντελώς φυσικό. Μην ξεχνάτε ότι ο Αναξαγόρας διέγνωσε ότι το Σύμπαν είναι δημιούργημα των Αντιθέτων. Φαντάζεστε μήπως μια κοινωνία όπου όλοι θα συμφωνούσαν σε όλα; Κάτι τέτοιο δεν θα ήταν μόνο τερατώδες, αλλά και βαρετό. Γι’ αυτό κι εγώ κάποτε έγραψα: «Αν δεν έχεις εχθρούς, τότε να φροντίσεις να αποκτήσεις…».

Η ελληνική πτώχευση και η διάλυση της Ευρωζώνης

Πηγή: Sofokleous10


Την ώρα που 150.000 Έλληνες διαδηλωτές έλεγαν «όχι» στο διεθνές σχέδιο «διάσωσης» της χώρας, σε μια μαζική διαδήλωση με θλιβερή κατάληξη τον τραγικό θάνατο τριών υπαλλήλων της Marfin Egnatia Bank, επιφανείς οικονομολόγοι λένε το δικό τους «όχι» στα… μαθηματικά του σχεδίου διάσωσης, υποστηρίζοντας ότι οδηγεί αναπόφευκτα τη χώρα σε χρεοκοπία και την Ευρωζώνη σε ισχυρές διαλυτικές πιέσεις. 

Οι Γερμανοί τραπεζίτες λένε από την πλευρά τους το δικό τους «όχι» σε σενάρια παρέμβασης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με μέτρα που θα ισοδυναμούν με μαζική εκτύπωση χρήματος για την έξοδο της Ευρωζώνης από την παρούσα κρίση υπερχρέωσης, παρότι αυτήν ακριβώς την οδό ακολουθούν εδώ και πολύ καιρό η Fed και η Τράπεζα της Αγγλίας.

Ο Άξελ Βέμπερ, εκπρόσωπος της Μπούντεσμπανκ στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ και πιθανότερος διάδοχος του Ζαν Κλωντ Τρισέ, δήλωσε χθες σε ομιλία του στην Στουτγκάρδη, ότι «η θεμιτή επιδίωξη της αποφυγής φαινομένων μετάδοσης της κρίσης στο ευρωπαϊκό οικονομικό σύστημα δεν δικαιολογεί τη χρήση όλων των μέσων πολιτικής. Μέτρα που καταστρέφουν τις θεμελιώδεις αρχές της νομισματικής ένωσης και την εμπιστοσύνη των πολιτών θα ήταν εσφαλμένα και μακροπρόθεσμα θα είχαν υψηλότερο κόστος για την οικονομία».

Αυτή ήταν η δογματική απάντηση των Γερμανών τραπεζιτών στο όλο και πιεστικότερο αίτημα αρκετών παραγόντων της αγοράς, να παρέμβει η ΕΚΤ με μαζικές αγορές ελληνικών και άλλων περιφερειακών ομολόγων της Ευρωζώνης, προκειμένου να σταθεροποιήσει το σύστημα, όπως έχουν κάνει ήδη η Τράπεζα της Αγγλίας και η Fed, που δεν έχουν τις ίδιες ιδεολογικές εμμονές κατά των μέτρων μείωσης του χρέους μέσω γενναίων δόσεων πληθωρισμού, όπως έχουν για ιστορικούς λόγους οι Γερμανοί ομόλογοί τους, επειδή η Γερμανία είχε στη διάρκεια του 20ου αιώνα δύο επώδυνα επεισόδια υπερπληθωρισμού.

ΕΚΤΑΚΤΩΣ η ψηφοφορία σήμερα στις 2.30.μμ

ΕΠΕΙΓΟΝ-ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΤΙΣ 2,30-ΨΗΦΙΖΟΝΤΑΙ ΕΚΤΑΚΤΩΣ ΤΑ ΜΕΤΡΑ!

Συγκέντρωση στις 6μμ στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ. 

ΕΒΑΛΑΝ  ΕΚΤΑΚΤΩΣ την ψηφοφορία στις 2.30.μμ

Κάτω η χούντα Ε.Ε-ΔΝΤ 

Ολοι στους δρόμους

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΑΣΟΕΕ ΑΝΑΒΑΛΕΤΑΙ


ΟΜΩΣ


Θα ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ 
το ΣΑΒΒΑΤΟ 8 Μαίου
στις 11:30 το πρωί


στον ίδιο χώρο

Η Ελλάδα σε ελεύθερη πτώση

Δημήτρης Καζάκης

Πηγή: Το Ποντίκι

Ακόμη μια τεράστια επιτυχία της κυβέρνησης. Η χώρα και ο λαός της μπαίνει στο γύψο για τουλάχιστον μια τριετία προκειμένου να σωθεί! Της επιβάλλεται ένα ακόμη πιο σκληρό πακέτο μέτρων μονόπλευρης λιτότητας, το τρίτο μετά την κατάθεση του περιβόητου «προγράμματος σταθερότητας και ανάπτυξης» τον περασμένο Ιανουάριο. Ο κ. Παπανδρέου με το σύνηθες ύφος του, σαν να μην έχει συμβεί τίποτε, σαν να μην έχει διαψευστεί σε τίποτε, συνεχίζει τον ίδιο μονότονο χαβά:

«Πρώτο μας μέλημα ήταν να ανακτήσουμε την αξιοπιστία μας απέναντι στους πολίτες. Από την πρώτη στιγμή είπαμε όλη την αλήθεια στον Ελληνικό λαό. Δεύτερος στόχος μας, να ανακτήσουμε την αξιοπιστία μας διεθνώς και κυρίως στην Ευρώπη. Γιατί τον Οκτώβριο του 2009 δεν μας άκουγε κανείς. Δεν μας πίστευε κανείς. Κάναμε αυτό τον αγώνα, γιατί ξέραμε ότι χωρίς αξιοπιστία δεν θα βρίσκαμε καμία κατανόηση, πόσο μάλλον και υποστήριξη. Θα ήμασταν στο πουθενά, θα παλεύαμε εγκαταλελειμμένοι στα πελώρια χρέη. Χρέη δικά μας. Μόνοι απέναντι στους πιστωτές μας, μόνοι απέναντι και σε κερδοσκόπους… Τη μάχη της αξιοπιστίας τη δώσαμε και την κερδίσαμε και παρουσιάσαμε σχέδιο για μια διαφορετική Ελλάδα, για να πείσουμε ότι δεν ήταν μόνο λόγια, προωθώντας άμεσα μέτρα έκτακτης ανάγκης… Με αυτή τη μάχη ανάκτησης της αξιοπιστίας μας, καταφέραμε να δώσει σημασία η Διεθνής Κοινότητα στις θαρραλέες προσπάθειες του Ελληνικού λαού. Καταφέραμε να πείσουμε τους εταίρους μας, πως το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι μόνο δικό μας, αφορά και στο πώς λειτουργούν οι αγορές, αφορά στην προστασία του ίδιου του ευρώ. Έτσι, αποφάσισε η Ευρωπαϊκή Ένωση να στήσει ένα τελείως καινούργιο μηχανισμό για να στηρίξει την Ελλάδα… Σκεφτείτε σήμερα πού θα ήμασταν. Χωρίς αυτό τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, τα προβλήματά μας θα ήταν ανυπέρβλητα. Ελπίζαμε ειλικρινά, τόσο εμείς, όσο και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, πως η ύπαρξη αυτού του μηχανισμού θα ήταν από μόνη της αρκετή για να διευκολύνει τις συνθήκες δανεισμού της Ελλάδας. Δυστυχώς, αυτό δεν έγινε.»

Ελλάδα, Τέλος Παιχνιδιού

by Paul Krugman   May 5, 2010

Many commentators now believe that Greece will end up restructuring its debt — a euphemism for partial repudiation. I agree. But the reasoning seems to stop there, which is wrong. In effect, the consensus that Greece will end up defaulting is probably too optimistic. 

I’m growing increasingly convinced that Greece will end up leaving the euro, too.

I’ve basically laid out the logic already: even with a debt restructuring, Greece will be in deep trouble, forced to engage in severe austerity — and provoke a deep slump — just to close the primary, non-interest deficit.

The only thing that could reduce that need for austerity would be something that helped the economy expand, or at least not contract as much. This would reduce the economic pain; it would also increase revenues, reducing the needed amount of fiscal austerity.

But the only route to economic expansion is higher exports — which can only be achieved if Greek costs and prices fall sharply relative to the rest of Europe.

If Greece were a highly cohesive society with collective wage-setting, a sort of Aegean Austria, it might be possible to do this via a collectively agreed reduction in wages across the board –an “internal devaluation.” But as today’s grim events show, it isn’t.

The alternative is a devaluation — which means leaving the euro.

Any announcement of plans to leave the euro would, as Eichengreen points out, trigger disastrous bank runs. By the same token, any suggestion by outside players, like the ECB, that the option exists would amount to invoking a speculative attack on Greek banks, and therefore can’t be made. The whole thing is effectively undiscussable.

But that doesn’t mean it can’t happen. Greece is already starting to look like Argentina 2001.

Again, this isn’t an alternative to debt restructuring; it’s what might be needed in addition to debt restructuring to make the fiscal adjustment possible.

I hope that somewhere, deep in the bowels of the ECB and the Greek Ministry of Finance, people are thinking about the unthinkable. Because this awful outcome is starting to look better than the alternatives.

5/5 – έξω / τί είδα εκεί έξω:

Πηγή: Το Βυτίο

τί είδα εκεί έξω:

*

Κατεβήκαμε στο πανεπιστήμιο την ώρα που το ΠΑΜΕ περπατάει στη Σταδίου. Απ’ τα μεγάφωνα κλασσικά Ξυλούρης. Ο κόσμος είναι πάρα πολύς. Βλέπεις αρκετά μετά το Σύνταγμα τους πρώτους, οι τελευταίοι ακόμη δεν έχουν ξεκινήσει από την Ομόνοια.

*

Λίγα μέτρα παραπέρα αρχίζει η άλλη πορεία. Πρωτοβάθμια σωματεία και λοιποί. Οι τελευταίοι, μου λέει απ’ το τηλέφωνο ο Γ., είναι μετά την ΑΣΟΕΕ, ενώ κάποιοι είναι στην Αλεξάνδρας. Μετά την ανακοίνωση των μέτρων για τη μη κατάργηση του 13 και 14 μισθού στον ιδιωτικό τομέα, πίστεψα ότι ο κόσμος στην απεργία θα ήταν αρκετός, αλλά όχι ιδιαίτερα πολύς. Έκανα λάθος. Στις συζητήσεις άκουγες συγκρίσεις και υπολογισμούς. Ακόμη δεν μπορούσα να χωνέψω το μέγεθος του πλήθους.

*

Περπατώντας σημειωτόν παρατηρείς μερικά πράγματα. Τα μπλοκ είναι πυκνά, όχι η συνηθισμένη εικόνα με τους διαδηλωτές να περπατάνε αραιά. Δεν μπορούσες να προχωρήσεις μπρος πίσω, για να δεις πόσος κόσμος υπήρχε πίσω. Παρόλο που απ’ την αρχή της Σταδίου εμφανίστηκαν τα ΜΑΤ με τις γνωστές χημικές διαθέσεις, τα γνωστά συνθήματα «μπα – γου – δο» ακούστηκαν λιγότερο από ποτέ. Η κουβέντα που σερνόταν στα στόματα και έδινε τον παλμό ήταν το «να καεί το μπουρδέλο η βουλή». Η ένταση ήταν πρωτοφανής, νομίζω. Αν θεωρούμε ότι ο προπέρσινος Δεκέμβρης είχε οργή, ας το ξανασκεφτούμε. Στο σημείο εκείνο, λίγο μετά την κορυφή των πρωτοβάθμιων σωματείων, στη Σταδίου, τα ΜΑΤ ξεκίνησαν να πετάνε τα πρώτα χημικά.

*

Ενδεικτικό της κατάστασης ότι με την Ι. επαναλήφθηκε τουλάχιστον τέσσερις φορές ο διάλογος:

Ι: «Πάμε λίγο πιο γρήγορα, εδώ έχει μαύρους».

Moi: «Πού μωρέ; Δεν είναι αυτοί, καμία σχέση».

Μπροστά μας παιδιά χωρίς κουκούλες, τριαντάρηδες και ακόμη μεγαλύτεροι πετάνε μπουκάλια ή και πέτρες στα ΜΑΤ. Δεν έχουν σχέση με αυτούς που σπάνε συστηματικά ή που είναι οργανωμένοι. Πάνω απ’ τα νέφη, πάνω απ’ τον καπνό έχει κατακάτσει μια τρομερή αγανάκτηση.

*

ΤΑ ΜΕΤΩΠΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Πηγή: Sofokleous10

B. Bιλιάρδος 4-5-2010

Η σημερινή εξέλιξη της κρίσης, τα υπόλοιπα στάδια της, η επιχειρούμενη μεταφορά «πόρων» στα δημόσια ταμεία, οι συνέπειες των ΔΝΤ-ΕΕ μέτρων, καθώς επίσης τα πλεονεκτήματα μίας ελεύθερης Ελλάδας

Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, το δεύτερο στάδιο της «χρηματοπιστωτικής κρίσης» κορυφώθηκε πιθανότατα το 2008 – ενώ ακόμη δεν γνωρίζουμε την πλήρη έκταση του. Η «υποψία» μας αυτή οφείλεται στο ότι, η «διαδικασία» της παροχής πιστώσεων, με ενυπόθηκα δάνεια χαμηλής εξασφάλισης, συνεχίζεται ακόμη και σήμερα στις Η.Π.Α. - με διάφορα «τεχνάσματα», καθώς επίσης με τη συμμετοχή των κρατικών κυρίως τραπεζικών ιδρυμάτων (Freddy Mac και Fannie Mae). Φυσικά,στο τέλος θα κληθούν ξανά οι αμερικανοί πολίτες να αναλάβουν τις συνέπειες των «χειρισμών» της κυβέρνησης τους - κρίνοντας από τα τεράστια ελλείμματα (άνω του 1,5 τρις $), το «τύπωμα» χρημάτων, καθώς επίσης από το συνεχώς αυξανόμενο δημόσιο χρέος της υπερδύναμης.  

Περαιτέρω, τα διάφορα πιστωτικά ιδρύματα της «δύσης» (τράπεζες κλπ), αφού βρέθηκαν σε πραγματικά άθλια κατάσταση, διασώθηκαν τελικά από τα κράτη - με τη «βοήθεια» των χρημάτων (φορολογικών, πληθωριστικών) των Πολιτών τους, οι οποίοι δυστυχώς αποδέχθηκαν αδιαμαρτύρητα την «καταδίκη» τους (Αμερικανοί, Γερμανοί, Ιρλανδοί κα). Ουσιαστικά λοιπόν, «μεταφέρθηκαν» οικονομικοί πόροι από τους ιδιώτες στις τράπεζες, αυξάνοντας προφανώς το συνολικό ιδιωτικό χρέος. Στη συνέχεια, το τραπεζικό σύστημα αυτονομήθηκε,κατευθύνοντας τα ποσά της «διάσωσης» του όχι στην πραγματική Οικονομία (επενδύσεις, θέσεις εργασίας κλπ), αλλά στις κερδοσκοπικές χρηματοπιστωτικές αγορές - απειλώντας ταυτόχρονα τους «πάλαι ποτέ» σωτήρες του. 

Ευρισκόμενοι τώρα στο τρίτο στάδιο της χρηματοπιστωτικής κρίσης (άρθρο μας: ΠΡΩΣΟΙ, ΓΑΛΑΤΕΣ & ΣΑΞΟΝΕΣ: Τα έξι διαφορετικά στάδια της κρίσης, οι ευρωπαϊκές ανισορροπίες, η περιορισμένη διάρκεια των νομισματικών ενώσεων, η «συνεταιριστική» νοοτροπία της Ένωσης, οι φυλετικές διαμάχες και ο Ελληνικός παράγοντας 21/3/2010), διαπιστώνουμε την ύπαρξη πολλαπλών «πολεμικών μετώπων» - προερχομένων κυρίως από τη «διάσωση» των τραπεζών η οποία, όπως αναλύσαμε, προκάλεσε μία τεράστια ανισορροπία στο «δυτικό σύστημα»:

(α)  Στο πρώτο μέτωπο «εμφανίζεται» το πανίσχυρο χρηματοπιστωτικό σύστημα από τη μία πλευρά, με τα εθνικά κράτη τοποθετημένα απέναντι του – εν πρώτος τα μικρότερα, ενώ τα μεγαλύτερα (ενδεχομένως με πρώτη τη Μ. Βρετανία, μετά τις εκλογές) θα ακολουθήσουν στο τέλος (άρθρο μας: ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΟΜΒΑ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ: Η επίθεση των κερδοσκόπων στο «σύστημα», η τεράστια απειλή που «ελλοχεύει» για τον πλανήτη, καθώς επίσης η πιθανότητα να εξέλθει η χώρα μας από τη μεγαλύτερη κρίση της Ιστορίας της, χωρίς να υποχρεωθεί σε συμβιβασμό  28/4/2010).

Οι υπερμεγέθεις τράπεζες των ισχυρότερων κρατών της «δύσης», όπως η Goldman Sachs και η Deutsche Bank, αυτονομημένες από τις χώρες τους, στοιχηματίζουν τεράστια ποσά (όπως στα CDS, ενώ δεν εγκαταλείπουν εύκολα τη μάχη) εις βάρος των ασθενέστερων Οικονομιών - έχοντας πλέον τη βεβαιότητα πως, είτε θα κερδίσουν τα πολλαπλάσια, είτε θα διασωθούν από τις εθνικές κυβερνήσεις τους. Όμως, οι πρώτες απώλειες είναι ήδη γεγονός, μετά την άρνηση ουσιαστικά της ΕΚΤ να υποκύψει στις αξιολογήσεις των «τριών αδελφών» - τουλάχιστον όσον αφορά τα Ελληνικά ομόλογα.       

Κοινή συνέντευξη Κώστα Λαπαβίτσα και Σταύρου Τομπάζου στο περιοδικό "Κόκκινο"

Πηγή: Περιοδικό Κόκκινο τεύχος47-48 (2-5-2010)

Κώστας Λαπαβίτσας

"Η συμμετοχή στην ΟΝΕ αποτέλεσε μόνο πηγή κακών για την ελληνική οικονομία και κοινωνία. Όπως ήδη εξήγησα, η ΟΝΕ είναι μηχανισμός γερμανικής κυριαρχίας, ένα σιδερένιο χέρι που συντρίβει τους ευρωπαϊκούς λαούς. Η έξοδος της Ελλάδας είναι απαραίτητη για να αναπνεύσει η οικονομία και η κοινωνία."

"Η παύση πληρωμών κατά πάσα πιθανότητα θα γίνει, είτε το απαιτήσει η Αριστερά είτε όχι. Το πραγματικό ζητούμενο είναι να γίνει με όρους που θα θέσει η Αριστερά και το λαϊκό κίνημα, όχι με όρους της κυβέρνησης ή των δανειστών. Αυτό σημαίνει πρώτα πρώτα εθνικοποίηση των τραπεζών, διότι στην πράξη θα χρεοκοπήσουν μόλις γίνει η παύση πληρωμών, δεδομένου ότι κατέχουν μεγάλο όγκο χρεογράφων του ελληνικού Δημοσίου."

Σταύρος Τομπάζος

"Ουσιαστικά η παρούσα κρίση είναι η διαδικασία εξόφλησης των ποσοστών μεγέθυνσης του ΑΕΠ που το οικονομικό παρελθόν «δανείστηκε» από το οικονομικό μέλλον."

"Για να εκφραστούμε απλά: Μια άλλη Ευρώπη είναι εφικτή, ενώ μια άλλη Ελλάδα δεν είναι. Ο ταξικός αγώνας, όπως και ο πολιτικός, παραμένουν σε μεγάλο βαθμό εγκλωβισμένοι στο εθνικό πλαίσιο, ενώ τα πράγματα διαμορφώνονται σε ένα ευρύτερο επίπεδο, ηπειρωτικό και παγκόσμιο."

Ερώτηση: Η καπιταλιστική κρίση διαρκεί. Εκτιμάτε ότι η διαφαινόμενη ανάκαμψη από την ύφεση του 2009 μπορεί να προδιαγράφει μια τροχιά εξόδου απ’ αυτήν; 
ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΜΠΑΖΟΣ
Η απάντηση είναι αρνητική. Δεν έχουμε να κάνουμε με μια απλή ύφεση ή με μια κρίση περιοδικού χαρακτήρα. Δεν έχουμε να κάνουμε ούτε με μια απλή κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος που έχει επιπτώσεις στη λεγόμενη πραγματική οικονομία. Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι οι νομισματικές αρχές, οι κεντρικές τράπεζες και τα κράτη επιτύχουν μιαν αποτελεσματική ρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, και πάλιν δεν θα έπρεπε να αναμένει κανείς μια νέα, μακροχρόνια περίοδο οικονομικής άνθησης.

Πρόκειται για μια κρίση δομικού χαρακτήρα, δηλαδή, πιο συγκεκριμένα, για μια κρίση των σχημάτων αναπαραγωγής του κεφαλαίου. Απέτυχαν οι νεοφιλελεύθερες προσπάθειες εξόδου από το μακροχρόνιο καθοδικό κύμα της μεταπολεμικής περιόδου που, στον ανεπτυγμένο κόσμο, χρονολογείται από τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Αυτό το καθοδικό κύμα προήλθε από μιαν αύξηση της οργανικής σύνθεσης του κεφαλαίου, χωρίς αύξηση του ποσοστού εκμετάλλευσης ικανής να την εξουδετερώσει. Το αποτέλεσμα ήταν η πτώση του ποσοστού κέρδους και του ποσοστού συσσώρευσης του κεφαλαίου, η μείωση των ρυθμών μεγέθυνσης, η μαζική ανεργία και φτώχεια ως δομικά πλέον χαρακτηριστικά του συστήματος.
Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές από τις αρχές του 1980, περιλαμβανομένης της «παγκοσμιοποίησης», επιδίωξαν την ανάκαμψη του ποσοστού του κέρδους διαμέσου της καθήλωσης του ρυθμού αύξησης των πραγματικών μισθών σε σχέση με το ρυθμό αύξησης της παραγωγικότητας της εργασίας. Πράγματι, στις μεγάλες τουλάχιστον ανεπτυγμένες οικονομίες, είτε βασιστεί κανείς στα δεδομένα των εθνικών στατιστικών είτε σ’ αυτά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, παρατηρείται μιας σαφής ανάκαμψη του ποσοστού του κέρδους
Ωστόσο, παρά το επίσημο «αυτονόητο», ούτε η συσσώρευση παγίου κεφαλαίου ούτε η μεγέθυνση του ΑΕΠ ακολούθησαν την ανοδική πορεία του ποσοστού του κέρδους, διότι ο τρόπος με τον οποίο αυξήθηκε το κέρδος συρρίκνωνε τη ζήτηση ή, με μαρξιστικούς όρους, δημιουργούσε προβλήματα στη διαδικασία πραγματοποίησης της αξίας. Βέβαια η ίδια η δομή της ζήτησης άλλαξε. Τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα κατανάλωναν ένα μεγαλύτερο μέρος της υπεραξίας σε πολυτελή προϊόντα αντί σε επενδύσεις παγίου κεφαλαίου σε σχέση με τον παρελθόν. Επειδή όμως τα ανώτερα στρώματα δεν μπορούσαν ούτε να επενδύσουν (ελλείψει παραγωγικών επενδυτικών ευκαιριών που να υπόσχονται ψηλά κέρδη) ούτε να καταναλώσουν το σύνολο της διαθέσιμης υπεραξίας, διατήρησαν, μέσα στη δεκαετία του 2000, τους ρυθμούς μεγέθυνσης τεχνητά ψηλούς μεταφέροντας ένα μέρος της υπεραξίας στους μισθωτούς εργάτες υπό μορφή δανείων. Το απορυθμισμένο χρηματοπιστωτικό σύστημα, με τα διάφορα παράγωγα προϊόντα του (ABS, CDO, MBS, CDS κ.λπ.), δημιουργώντας μια ψευδαίσθηση ασφάλειας στους δανειστές που ουσιαστικά, ενώ πίστευαν ότι ανακάλυψαν τον τρόπο να ξεφορτώνονται τον κίνδυνο, τον διέχεαν και από ατομικό τον καθιστούσαν κοινωνικό, υπήρξε η μέθοδος αυτής της τεχνητής μεγέθυνσης.

Κατάληψη εκπαιδευτικών στο δελτίο της ΝΕΤ

Από την "κατάληψη" της ΕΡΤ

Video απο το Συλλαλητήριο των Εκπαιδευτικών

<object width="500" height="405">

Πηγή: Γ. Σαρρής

Ολα τα συλλαλητήρια πλέον έχουν γίνει πολύ μαζικά.Ακόμα κι αυτά που οργανώνονται στο πόδι, ακόμα κι εκείνα -όπως το σημερινό που είναι η προεισαγωγή τεράστιων συλλαλητήριων , όπως αναμένεται να ειναι το αυριανό.

Φαινεται πως η Ελλάδα ξύπνησε!Το βλέπει κανείς στα πρόσωπα όλων των "ειδικών" που άρχισαν να ανησυχούν για τις αντιδράσεις.Το βλέπει στην ευκολία που κατεβαίνει ο κόσμος και οι εργαζομενοι στο δρόμο.Και ευτυχώς.

Γιατί πριν ακόμα προλάβουμε να συνειδητοποιήσουμε τα μέτρα, να πάρουμε μια ανάσα, άρχισαν κιόλας αιχμές, προειδοποιήσεις και ανοιχτές πόρτες για νέα μέτρα!!!

Μόλις χτες βλέπαμε τον εκπρόσωπο των εκτελεστών του ΔΝΤ να μας καθησυχάζει πως από σήμερα περιμένει την αποκλιμάκωση των σπρεντ και να δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση για τα μέτρα.Και να που οι αγορές τον διέψευσαν οικτρά ακριβώς την επόμενη!

Ανοδος κατα 80 μ.β. στο σπρεντ 10ετούς και πτώση κατα 6,8% στο ΧΑ!!Και βέβαια μεγάλες "ανησυχίες" από τις αγορές μαζί με νέα φημολογία για χρεοκοπία της Ελλάδας!Κι άλλο αίμα λοιπόν;

Τι άλλο θα μας ζητήσουν;

Ως εδώ λοιπόν!

Όλοι αύριο στους δρόμους!

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ!ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΠΑΛΛΑΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ!

ΑΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΚΑΥΤΗ ΣΑΝ ΤΟ ΜΑΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ!

Ισλανδία: πρώην πρωθυπουργοί και μεγαλοτραπεζίτες κατηγορούνται ευθέως για την κρίση

Πηγή: Κουτί της Πανδώρας

Για επίδειξη «βαριάς αμέλειας» κατηγορεί πρώην πρωθυπουργούς και μεγαλοτραπεζίτες ειδική  επιτροπή η οποία επί πολλούς μήνες έψαξε να βρει τι έφταιξε και η οικονομία της Ισλανδίας, που  κάποτε εθεωρείτο από τις πιο ισχυρές, οδηγήθηκε στην κατάρρευση πριν από ενάμιση χρόνο. Η 2.300 σελίδων έκθεση αναφέρει λεπτομερώς τα λάθη και τις παραλείψεις που οδήγησαν στην κατάρρευση των τριών μεγαλύτερων τραπεζών της χώρας τον Οκτώβριο του 2008. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην έκθεση, η οποία βασίστηκε σε συνεντεύξεις με 300 ανθρώπους που κατείχαν υψηλές θέσεις εκείνη την εποχή, οι μεγαλομέτοχοι των τραπεζών αυτών είχαν δανειστεί τεράστια χρηματικά ποσά για άλλες δραστηριότητές τους, αποκρύπτοντας πόσο ευάλωτα ήταν πραγματικά τα συγκεκριμένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Η Επιτροπή Αλήθειας, όπως ονομάστηκε, επικεφαλής της οποίας είναι ανώτατος δικαστής της Ισλανδίας, αναφέρει ονομαστικά επτά πρώην αξιωματούχους, μεταξύ των οποίων τους πρώην πρωθυπουργούς Γκάιρ Χάαρντε και Ντέιβιντ Οντσον, ο οποίος διετέλεσε και πρόεδρος της κεντρικής τράπεζας της χώρας. «Αυτοί οι επτά επέδειξαν βαριά αμέλεια στην εκτέλεση των καθηκόντων τους», αναφέρεται. «Είχαν τις απαραίτητες πληροφορίες αλλά δεν έδρασαν όπως έπρεπε και ο ένας έδειχνε με το δάχτυλο τον διπλανό του». Η έκθεση δόθηκε σε ειδικό ανακριτή ο οποίος διεξάγει ξεχωριστά έρευνα για ποινικές ευθύνες όσων προκάλεσαν την κρίση. Οταν ολοκληρωθούν οι έρευνες θεωρείται πιθανή η σύγκληση του συνταγματικού δικαστηρίου, το οποίο θα τιμωρήσει κυβερνητικούς αξιωματούχους που ευθύνονται για την κρίση. Ενα από τα πιο ενδιαφέροντα πορίσματα της έρευνας είναι ότι ο τραπεζικός τομέας ξέφυγε από κάθε έλεγχο. Κύρια ευθύνη γι΄ αυτό φέρεται να έχει ο Οντσον, πρόεδρος της κεντρικής τράπεζας την περίοδο της κατάρρευσης, ο οποίος ως πρωθυπουργός της χώρας των 320.000 κατοίκων την περίοδο 1991 και 2004 είχε προωθήσει την ταχύτατη ιδιωτικοποίηση των τραπεζών. Καθώς δεν υπήρχαν περιορισμοί οι ιδιοκτήτες και στελέχη των τριών μεγάλων τραπεζών της χώραςτους οποίους ο Τύπος είχε χαρακτηρίσει «καταδρομείς Βίκινγκς»- «είχαν υπερβολικά εύκολη πρόσβαση σε δάνεια από τις τράπεζές τους» προκειμένου να χρηματοδοτήσουν άλλες επενδύσεις τους, όπως το μεγάλο κατάστημα παιχνιδιών στο Λονδίνο «Ηamleys» και την ομάδα ποδοσφαίρου της Γουέστ Χαμ. Επίσης, μεγάλο μέρος των δανείων χρησιμοποίησαν για να αγοράσουν μετοχές στις τράπεζές τους, γεγονός που οδήγησε στη διόγκωση των μετοχών. Σύμφωνα με την επιτροπή, σχεδόν το 1/4 του συνολικού κεφαλαίου των τριών τραπεζών είχε χρηματοδοτηθεί από ίδια δάνεια. Η πρωθυπουργός της Ισλανδίας Γιοχάνα Σιγκουρνταρντοτίρ δήλωσε ότι «η οδυνηρή αλήθεια» θα βοηθήσει να τεθεί τέλος στο θέμα αυτό. «Σίγουρα έγιναν σφάλματα», είπε. «Οι ιδιωτικές τράπεζες απέτυχαν, το σύστημα επίβλεψης απέτυχε, οι πολιτικοί απέτυχαν, η κυβέρνηση απέτυχε, τα ΜΜΕ απέτυχαν και κυρίως απέτυχε η ιδεολογία μιας ελεύθερης αγοράς χωρίς κανόνες». Τώρα θα τιμωρηθεί κάποιος; αναρωτιούνται οι Ισλανδοί. Τουλάχιστον η Ισλανδία, με μια έρευνα που ολοκληρώθηκε και μια άλλη που συνεχίζεται, έχει κάνει περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη χώρα για να ρίξει φως στο τι πήγε λάθος στο οικονομικό σύστημά της...

O Richard Wolff στην ΑΣΟΕΕ στις 27 Μαΐου

από Νέλλη Ψαρρού

Μια λύση για το αδιέξοδο

Ο καθηγητής οικονομικών Richard Wolff (University of Massachusetts Amherst) αναλύει την κρίση του καπιταλισμού καιπροτείνει κάποιες βιώσιμες λύσεις από σοσιαλιστική οπτική με βάση την αυτοδιαχείριση. Πρόκειται για μια έξοχη ανάλυση που προέρχεται από διάλεξη σε φοιτητές και έχει, ως εκ τούτου, την αμεσότητα και απλότητα που είναι απαραίτητη για την κατανόησή της. Επίσης, ευφάνταστος στο στυλ του, ο Wolff κάνει αυτή την πολύτιμη εκπαιδευτική διαδικασία ιδιαίτερα ευχάριστη χρησιμοποιώντας οξυδέρκεια και χιούμορ.

Τη διάλεξη αυτή προτείνω να δείτε με παρέα για να ακολουθήσει συζήτηση μετά. Προτείνω μάλιστα αυτή τη συζήτηση ως προπαρασκευαστική, καθώς ο καθηγητής θα επισκεφτεί την Ελλάδα για μια διάλεξη δια ζώσης, στην ΑΣΟΕΕ στις 27 Μαΐου.

Η αξία αυτής της διάλεξης συνίσταται στο γεγονός ότι προτείνει πραγματικά μία συγκεκριμένη λύση για την έξοδο από το παρόν οικονομικό σύστημα, καταδεικνύοντας ταυτόχρονα τη σύνδεση ανάμεσα στην οικονομία και την πολιτική. Αν και αναφέρεται στην αμερικανική οικονομία, θα νιώσετε σαν να αναφέρεται στην Ελλάδα.

Το βίντεο είναι αναρτημένο εδώ.

ΥΓ: Ευχαριστώ τους φίλους που το "κατέβασαν", ζήτησαν την άδεια του καθηγητή, έκαναν τη μετάφραση του κειμένου και, στη συνέχεια, μου το εμπιστεύτηκαν. Ευχαριστώ και τον Δημήτρη Μελέτη για τη δημοσίευσή του στην ιστοσελίδα του (http://www.vimeo.com/channels/dimitris) όπου παραθέτει και ο ίδιος τις οπτικοακουστικές του δημιουργίες.

Το διάγραμμα της Κάρας του Αγίου Σουλπικίου

Date: 2010.05.04

by Techie Chan 



Παραπάνω βλέπουμε το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας σύμφωνα με το τριετές πρόγραμμα ΔΝΤ-ΕΕ. Η μπλέ μπάρα είναι ο ρυθμός μεταβολής του ΑΕΠ (αρνητικός για ύφεση, θετικός για ανάπτυξη), η κόκκινη το κρατικό έλλειμμα ως ποσοστό του ΑΕΠ και η μαύρη γραμμή το κρατικό χρέος σε σχέση με το ΑΕΠ.

Προτείνω να το δείξετε σε όποιον καθηγητή οικονομικών θέλετε και να τον ρωτήσετε, εάν είναι εφικτό να συμβεί κάτι τέτοιο. Όποιος απαντήσει θετικά, μπορείτε να τον πείτε καραγκιόζη, να του πετάξετε μία ντομάτα και να ζητήσετε από το πανεπιστήμιο, να τον καθαιρέσει.

Διότι αυτό το διάγραμμα, μας δείχνει το πόσο αναξιόπιστοι τσαρλατάνοι είναι όλοι αυτοί οι “ειδικοί” της οικονομίας που μας κυβερνάνε. Και προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα βραχυχρόνια συμφέροντά τους (δηλαδή ένα μπόνους και φέτος) θα σας πουν ο,τιδήποτε. Πώς ο γάιδαρος πετάει, πως η εικόνα της παναγίας δακρύζει και πως το σχέδιο της κυβέρνησης για την οικονομία είναι μεστό, σοβαρό και εφικτό.

Φυσικά όλο αυτό το σχέδιο είναι για τα σκουπίδια, διότι έχουν πειράξει τη μπλέ μπάρα. Μας λένε πως το ΑΕΠ θα πέσει μόλις 4% φέτος, 2,6% το 2011 και ως εκ θαύματος το 2012 θα έχουμε ανάπτυξη. Κι αυτό είναι αστειότητα, διότι για παράδειγμα το -4% φέτος το υπολόγιζαν πριν ακόμα πάρουμε τα υφεσιακά μέτρα του Φεβρουαρίου. Το έβαλαν όμως, διότι χωρίς ανάπτυξη, και το έλλειμα θα είναι μεγαλύτερο (λιγότερα έσοδα από φόρους, άρα μεγαλύτερο χρέος) και το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ θα είναι πολύ μεγαλύτερο από το ήδη τρομακτικό 150% (διότι το ΑΕΠ με την ύφεση θα είναι μικρότερο). Άρα θα είμασταν καταδικασμένοι από την ίδια τη σωτηρία μας.

Με αυτό το διάγραμμα στα χέρια, εάν θέλαμε, θα μπορούσαμε μια και καλή να τελειώνουμε από τους καραγκιόζηδες. Ψυχανεμίζομαι όμως πως δεν θέλουμε. Και πως σε δύο χρόνια από τώρα θα λέμε πως δεν ξέραμε τι θα συμβεί και πως δεν μπορούσαμε να το προβλέψουμε.

Αυγή, 4 Μάη 2010.