Παρασκευή 19 Μαρτίου 2010

Μελέτη της ομάδας Research on Money and Finance για την κρίση




Οι οικονομολόγοι της ομάδας ‘Ερευνα για το Χρήμα και τον Χρηματοπιστωτικό Τομέα’ (Research on Money and Finance, RMF) της Σχολής Ανατολικών και Αφρικανικών Μελετών (SOAS) του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, που συντονίζονται από τον καθ. Κώστα Λαπαβίτσα, δημοσιοποίησαν μελέτη για την τρέχουσα κρίση με τίτλο ‘Κρίση της Ευρωζώνης – Φτώχεια του Δυνατού, Πτώχευση του Αδύνατου’, (www.researchonmoneyandfinance.org). Μεταφρασμένη περίληψη της παρουσιάζεται πιο κάτω σε πρώτη δημοσίευση στην Ελλάδα.
Η παρούσα κρίση δημοσίου χρέους των περιφερειακών χωρών της ευρωζώνης (Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία, Ιρλανδία) σχετίζεται με τα επίμονα γερμανικά πλεονάσματα τρεχουσών συναλλαγών. Υπάρχουν δύο στρατηγικές εναλλακτικές λύσεις για τις χώρες της περιφέρειας. Η πρώτη είναι η μεταρρύθμιση της ευρωζώνης που θα περιλαμβάνει δημοσιονομική χαλάρωση, διεύρυνση του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, εγγυημένο ελάχιστο μισθό, και ασφαλιστική κάλυψη της ανεργίας. Η δεύτερη είναι η έξοδος από την ευρωζώνη με υποτίμηση των εθνικών νομισμάτων και αναδιάρθρωση του χρέους. Θα απαιτηθεί εθνικοποίηση των τραπεζών, επέκταση του δημοσίου ελέγχου σε περιοχές-κλειδιά της οικονομίας, και υιοθέτηση βιομηχανικής πολιτικής. Η λύση αυτή προϋποθέτει δραστική μεταβολή κοινωνικών ισορροπιών υπέρ της εργασίας.

Η Ελληνική Τραγωδία και η Ευρωπαϊκή Κρίση, Made in Germany.

   ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΜΑΣ ΣΗΜΕΡΑ 19/3 ΣΤΙΣ 6 ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ:  

ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ

The Greek Tragedy and the European Crisis, Made in Germany
by Heiner Flassbeck *

Περίληψη στα Ελληνικά από CYNICAL

Το άρθρο αυτό επικεντρώνεται στην ανισορροπία του εξωτερικού εμπορίου μέσα και έξω από την Ε.Ε. σαν τον σημαντικότερο παράγοντα της ευρωπαϊκής κρίσης ελλειμμάτων.

Συγκεκριμένα, συγκρίνει τις αυξήσεις μισθών, παραγωγικότητας, κόστους εργασίας, μεταβολή εσωτερικής ζήτησης, ανάμεσα σε Ελλάδα και Γερμανία από το 2000 μέχρι σήμερα. Για την Ελλάδα οι αυξήσεις μισθών (labor compensation) κατ’ έτος ήταν στο 1.9%, λίγο παραπάνω από την παραγωγικότητα, ενώ το κόστος εργασίας (unit labor cost) ανέβαινε με ετήσιο ρυθμό γύρω στο 2.8%.

Στη Γερμανία αντίθετα οι αυξήσεις μισθών παρέμεναν στο 0.4%, αρκετά χαμηλότερες από την αύξηση της παραγωγικότητας, ενώ η μεταβολή του κόστους μονάδος εργασίας μέσα στη δεκαετία ήταν σχεδόν μηδενική.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ένα προϊόν αν παραγόταν στην Ελλάδα θα κόστιζε 25% παραπάνω απ’ οτι αν παραγόταν στη Γερμανία. Αν αντί για Ελλάδα είχαμε Γαλλία η διαφορά θα ήταν 13%, ενώ για την Ιρλανδία θα ανερχόταν στο 23%.

Η Γερμανία είναι η μόνη μεγάλη χώρα της Ε.Ε που μπόρεσε να σταθεροποιήσει τη θέση της στη διεθνή αγορά την τρέχουσα δεκαετία, ενώ όλες οι άλλες έχασαν δραματικά.

θελω να κάνω ταραχή

ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΑΥΡΙΟ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΑΚΙ?ΕΛΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ!

discount




ΕΞΑΛΛΟΥ ,ΟΠΩΣ ΚΑΘΕ ......Παρασκευή εχουμε
ραντεβού στο Συνταγμα! στις 6 μμ!
bloggers και ενεργοι πολίτες κατα των μέτρων της κυβέρνησης!

ΕΛΑΤΕ ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΜΑΣΑΤΕ
ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ στις επικλήσεις για ''πατριωτική στάση''


δεν εχουμε την ιδια πατρίδα με τοκογλύφους,κλέφτες και τρωκτικά!

-Μας ειπαν ψέματα πολλά,κι ακομη μας λένε!
-ειμαστε με το ενα ποδι στο Διεθνες Νομισματικο Ταμείο!

-δεν θελουμε το παρόν και το μέλλον μας να το ρυθμίζουν χωρίς εμάς

-ειμαστε πολιτες,εργαζόμενοι,οχι ραγιάδες που σκύβουν μπροστά στον πολυχρονεμένο βεζύρη!

-δεν θελουμε τα αδικα φορολογικά μέτρα,την εκτίναξη της ανεργίας

-η ζωή συνεχίζεται αλλά θα ειναι απλά επιβίωση!



ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΑΞΕΣΟΥΑΡ ΘΑ ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ YOU PAY YOUR CRISIS -

-ΕΠΙ ΤΟΠΟΥ

ΣΦΥΡΙΧΤΡΕΣ,ΜΠΛΟΥΖΑΚΙΑ,ΠΙΚΕΤΕΣ -

ΦΕΡΤΕ ΜΟΝΟ ΤΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΣΑΣ

ΕΛΑΤΕ TO KNOW US BETTER!!!!!!



ΣΥΝΘΗΜΑ =-ΚΡΙΣΗ -ΠΑΡΑΣΥΝΘΗΜΑ=ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ

Πέμπτη 18 Μαρτίου 2010

Οδηγούμαστε ταχύτατα προς το ΔΝΤ;


Του Δημήτρη Καζάκη

Δημοσιεύτηκε στο «Ποντίκι»
της 18ης Μαρτίου 2010

Οι χώρες της Ευρωζώνης φαίνονται ανήμπορες να σηκώσουν το βάρος της αναπότρεπτης πτώχευσης της Ελλάδας και έτσι ανοίγει ο δρόμος προς το ΔΝΤ. Παράγοντες της διεθνούς τραπεζικής αγοράς κρίνουν ότι η προσφυγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ θα γίνει αναπόφευκτη έως το φθινόπωρο. Με την προϋπόθεση βέβαια ότι οι ηγέτες του Eurogroup τελικά θα συμφωνήσουν να «διευκολύνουν» την Ελλάδα να ξεπεράσει τον σκόπελο του Απριλίου, ο οποίος κοστολογείται, σύμφωνα με τον κ. Παπακωνσταντίνου, σε 40 δις ευρώ. Σε διαφορετική περίπτωση η προσφυγή στο ΔΝΤ θα έρθει πολύ πιο γρήγορα.  

Η συνάντηση των υπουργών οικονομικών της ευρωζώνης έκλεισε με την ίδια δήλωση στήριξης της Ελλάδας, που έγινε και στις 16 Φεβρουαρίου. «Η Ελλάδα θα στηριχθεί αν χρειαστεί βοήθεια,» δήλωσε τη Δευτέρα ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. Όμως η αλήθεια είναι άλλη. Για μια ακόμη φορά οι οξύτατες αντιθέσεις και η εσωτερική αστάθεια της ευρωζώνης εμπόδισαν κυρίως τη Γαλλία και τη Γερμανία να συμφωνήσουν σε συγκεκριμένο μηχανισμό παρέμβασης για την αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας. Φαίνεται ότι το αρχικό σχέδιο για την εφαρμογή των «συνταγών» του ΔΝΤ στην Ελλάδα υπό την άμεση κηδεμονία των οργάνων και των επιτρόπων της ευρωζώνης, αποδεικνύεται εξαιρετικά δαπανηρό και δύσκολο πριν καν μπει σε εφαρμογή.

Η Ελλάδα χρειάζεται όχι 20 αλλά 180 δισ. ευρώ


15/3/2010

Η Ελλάδα χρειάζεται γενναία χρηματοδότηση -ή οποία θα πρέπει να κινηθεί στα επίπεδα των 180 κι όχι των 20 δισ. ευρώ- από τους Ευρωπαίους εταίρους της για να μειώσει επειγόντως το χρέος της αλλιώς βαδίζει ολοταχώς προς την καταστροφή, προειδοποιεί ο Σάιμον Τζόνσον, τέως επικεφαλής οικονομολόγος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και νυν καθηγητής στο περίφημο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ).

Σε άρθρο του που υπογράφουν από κοινού με τον επίσης επιφανή οικονομολόγο, Πήτερ Μπουν, στο «μπλογκ» των New York Times, Economix, ο κ. Τζόνσον υποστηρίζει ότι το χρέος της Ελλάδας αποτελεί την απόλυτη «φούσκα» και καταγγέλλει την πολιτική ελίτ της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και την ηγεσία του ΔΝΤ ότι αντιμετωπίζουν το πρόβλημα με εγκληματική ανευθυνότητα και με βασική προτεραιότητα το «ξελάσπωμα» των μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών.

Οι δυο «γκουρού» τονίζουν ότι το βάρος που έχει να σηκώσει η Ελλάδα στους ώμους της δεν έχει προηγούμενο. Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγουν με βάση τα παρακάτω δεδομένα:
  • Ως το τέλος του 2011 το χρέος της χώρας θα έχει ανέλθει περίπου στο 150% του ΑΕΠ.
  • Σχεδόν το 80% αυτού του χρέους είναι στα χέρια ξένων, εκ των οποίων ένα μεγάλο ποσοστό είναι κάτοικοι της Γαλλίας και της Γερμανίας.
  • Για κάθε 1 ποσοστιαία μονάδα αύξησης στο επιτόκιο δανεισμού της Ελλάδας, η χώρα θα πρέπει να πληρώνει στους ξένους πιστωτές της 1,2% του ΑΕΠ της.
Υπό αυτό το πρίσμα διερωτούνται: Τι θα γίνει αν το επιτόκιο δανεισμού της Ελλάδας φτάσει το 10%, ένα μέτριο ποσοστό για τη χώρα με την χειρότερη αναλογία εξωτερικού χρέους/ΑΕΠ στον κόσμο; Σε αυτήν την περίπτωση, λένε, η Ελλάδα θα πρέπει να πληρώνει ετησίως στους πιστωτές της 12% του ΑΕΠ της, από τη στιγμή που θα επαναχρηματοδοτεί το σημερινό της χρέος δανειζόμενη με αυτά τα νέα επιτόκια (σχεδόν το ήμισυ του ελληνικού χρέους θα πρέπει να επαναχρηματοδοτηθεί με ένα επιτόκια μέσα σε 3 χρόνια).


Κρίση και Ελπίδα : Η δικιά τους και η δικιά μας



Noam Chomsky
chomsky.info, September/October 2009
Μετάφραση: Πράπας Δημήτρης 10/11/2009



Στο πρώτο μέρος του άρθρου αυτού ο Νόαμ Τσόμσκι αναφέρεται στην κρίση φτώχειας που είναι συνεχή φαινόμενο σε συγκεκριμένα μέρη του κόσμου. Η κρίση φτώχειας διερευνάται σε βάθος και αντιδιαμετρικά με την οικονομική κρίση που ταλανίζει τις αναπτυγμένες χώρες τα τελευταία χρόνια. Σαν βασικά παραδείγματα χρησιμοποιεί τις περιπτώσεις του Μπαγκλαντές και της Αϊτής. Και οι δύο χώρες, ενώ πριν την εισβολή των ευρωπαίων ευημερούσαν έχουν φτάσει σήμερα να είναι παγκόσμια σύμβολα φτώχειας και δυστυχίας.


’’
 Θα ξεκινήσω με λίγα λόγια για τον τίτλο. Είναι εξαιρετικά επικίνδυνο να κάνεις διαχωρισμούς όπως “εμείς και οι άλλοι” ή “δικό τους και δικό μας”. Και ενώ πιστεύω πως κανένας δε είναι απολύτως ικανός να μιλάει για “εμάς”, θα προσποιηθώ ότι είναι δυνατό και θα το επιχειρήσω.

Υπάρχει επίσης ένα πρόβλημα με τον όρο κρίση. Για ποια από όλες μιλάμε? Υπάρχουν πολλαπλές κρίσεις, άρρηκτα συνυφασμένες μεταξύ τους, πράγμα που κάνει το διαχωρισμό τους σχεδόν αδύνατο. Αλλά όπως είπα και παραπάνω, θα προσποιηθώ ότι μπορούν να διαχωριστούν για λόγους απλότητας.

Ένας τρόπος να ξεκινήσουμε είναι το άρθρο του
New York Review of Books της 11ης Ιουνίου. Η τίτλος στο εξώφυλλο γράφει “Πως να αντιμετωπίσουμε την Κρίση”. Το τεύχος φιλοξενεί σειρά από άρθρα ειδικών οι οποίοι καλούνται να δώσουν απάντηση στο παραπάνω ερώτημα.
Για την Δύση ο όρος “κρίση” είναι ξεκάθαρος. Είναι η οικονομική κρίση που ξέσπασε τελευταία και επηρέασε σε μεγάλο ποσοστό όλες τις πλούσιες χώρες του πλανήτη. Γι' αυτό το λόγο θεωρείται από τους πάντες ότι είναι εξαιρετικής σημασίας. Αλλά ακόμη και για τις πλουσιότερες χώρες, αυτή δεν είναι η μόνη κρίση, αλλά ούτε και η πιο ισχυρή.

Τετάρτη 17 Μαρτίου 2010

ο ακτιβισμος της Παρασκευής




NA MH ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ ΠΑΙΔΙΑ!
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

--ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ   19.3 ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
BLOGGERS ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ
ΣΤΙΣ  6 ΜΜ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

[ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ]
http://youpayyourcrisis.blogspot.com/2010/03/123_13.html

Η Έξοδος από την Κρίση Περνά Μέσα από την Έξοδο από την ΕΕ


ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ | ΦΛΕΒΑΡΗΣ 2010

Επιτέλους! Βρέθηκε ο ένοχος για την υπερχρεωμένη Ελλαδίτσα. Είναι οι κερδοσκόποι! Έλα όμως  που καπιταλισμός χωρίς κερδοσκόπους είναι σκορδαλιά χωρίς σκόρδο, αφού η δουλειά τους είναι να βρίσκουν τους πιο αδύνατους κρίκους στο σύστημα και εκεί να χτυπάνε, εφόσον έτσι πραγματοποιούν τα πελώρια κέρδη τους. Όλη η λογοδιάρροια των τελευταίων εβδομάδων στα ΜΜΕ, στοχεύει στην συσκότιση και τον αποπροσανατολισμό για τα πραγματικά αίτια της πρώτης παγκοσμιοποιημένης οικονομικής κρίσης γενικά και της Ελληνικής κρίσης ειδικότερα. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ανταλλάσσουν νηπιακού τύπου «επιχειρήματα» και μομφές, όπου απλά ο ένας τα ρίχνει όλα στον άλλο, αλλά για την ταμπακιέρα όμως ούτε κουβέντα.

Η οικονομική κρίση για την οποία καλούμαστε «να βάλουμε όλοι πλάτη» ―λες και «όλοι» φταίμε, από το μεροκαματιάρη, μέχρι τον εφοπλιστή― είναι απλά η απόρροια της ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ και σήμερα Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) η οποία ολοκλήρωσε την ενσωμάτωση της χώρας στην παγκόσμια καπιταλιστική αγορά.

Και να ποια είναι τ’ αποτελέσματα:

Στον αγροτικό τομέα, το καρότο των αγροτικών επιδοτήσεων και το μαστίγιο των ποσοστώσεων στα αγροτικά προϊόντα έφερε τη συρρίκνωση του αριθμού αγροτών και τη διατροφική εξάρτηση της χώρας. Το 2006 το ποσοστό των αγροτών επί του ενεργού πληθυσμού ήταν 13% ενώ το 1981 ήταν 31%. Πάνω από τους μισούς αγρότες δηλαδή αναγκάστηκαν να στραφούν στις συνήθως αεριτζίδικες «υπηρεσίες». Επιπλέον σήμερα εξαρτιόμαστε από τις εισαγωγές τροφίμων, επειδή η ντόπια παραγωγή δεν αρκεί για να καλύψει τις ανάγκες. Πράγμα καθόλου τυχαίο, αφού στόχος της ΕΕ ήταν και είναι η καρατόμηση του αγροτικού τομέα και οι εισαγωγές αγροτικών προϊόντων από «το περιβόλι της Ευρώπης», δηλαδή τις χώρες του τρίτου κόσμου (βαμβάκι από την Αίγυπτο, όσπρια από τη Μαδαγασκάρη κ.λπ.).

Τα συμπεράσματα από την «ελληνική θύελλα»



Του Immanuel Wallerstein* / International Herald Tribune
(4/3/2010)

Η λεγόμενη «ελληνική θύελλα» μονοπωλεί τον τελευταίο καιρό τα πρωτοσέλιδα του διεθνούς Τύπου. Στις σχετικές συζητήσεις, ο καθένας από τους πρωταγωνιστές του δράματος κατηγορεί τους άλλους για την κατάσταση στην οποία περιήλθε η χώρα. Οι ελληνικές κυβερνήσεις κατηγορούνται ότι επέτρεψαν στους πολίτες τους να ζουν με δανεικά. Η Ευρωπαϊκή Ενωση κατηγορείται για τη δημιουργία του ευρώ. Η Goldman Sachs κατηγορείται ότι διευκόλυνε την Ελλάδα να διαπράξει απάτη. Η Γερμανίδα καγκελάριος, Αγκελα Μέρκελ, χαρακτήρισε τις πρακτικές της αμερικανικής τράπεζας «σκανδαλώδεις» και η Γαλλίδα υπουργός Οικονομικών, Κριστίν Λαγκάρντ, απέδωσε το σημερινό χάος στην ανεξέλεγκτη αγορά των ασφαλίστρων κινδύνου. Στο μεταξύ, οι πάντες πιέζουν την ελληνική κυβέρνηση να μειώσει δραστικά το έλλειμμά της σε ελάχιστο χρονικό διάστημα.

Στο 9,9% η ανεργία τον Ιανουάριο στην Ευρωζώνη



Βρυξελλες, Κ. Kαρκαγιαννης, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Τρία εκατομμύρια οκτακόσιες χιλιάδες θέσεις εργασίας χάθηκαν από πέρυσι στην Ευρωπαϊκή Ενωση, σύμφωνα με στοιχεία που εξέδωσε χθες η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat). Η ανεργία ανήλθε στην Ευρωζώνη στο 9,9% τον Ιανουάριο του 2010, ενώ τον αντίστοιχο μήνα του περασμένου έτους ήταν 8,5%.

Στην Ε.Ε. των 27, η ανεργία έφθασε τον Ιανουάριο στο 9,5%, καταγράφοντας αύξηση 1,5% σε ένα έτος. Τον Φεβρουάριο, πάντως, ενισχύθηκε η βιομηχανική παραγωγή της Ευρωζώνης, καθώς σημείωσε τον υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης των τελευταίων δύο ετών, ενώ ανάλογη τάση κατεγράφη και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Στην Ελλάδα η ανεργία το τρίτο τρίμηνο του 2009 ήταν 9,7%. Πρόκειται για το έκτο υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωζώνη.

Στην ανεργία των νέων ηλικίας κάτω των 25 ετών καταγράφεται το τέταρτο υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωζώνη, ενώ στην ανεργία των γυναικών το τρίτο υψηλότερο ποσοστό στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ενωσης των 27.

Γενικότερα η Eurostat υπολογίζει ότι τον Ιανουάριο του 2010 στο σύνολο της Ε.Ε. των 27 υπήρχαν 22.979.000 άνεργοι, εκ των οποίων τα 15.683.000 στην Ευρωζώνη. Από τον Δεκέμβριο του 2009 έως τον Ιανουάριο του 2010 οι άνεργοι στο σύνολο της Ε.Ε. αυξήθηκαν κατά 136.000, εκ των οποίων οι 38.000 ήταν στην Ευρωζώνη. Στο ένα έτος που μεσολάβησε από τον Ιανουάριο του 2009, η Ε.Ε. των 27 έχασε 3,802 εκατ. θέσεις εργασίας, από τις οποίες τα 2,204 εκατ. στην Ευρωζώνη.

Μεταξύ των κρατών-μελών το χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας καταγράφεται τον Ιανουάριο στην Ολλανδία (4,2%) και την Αυστρία (5,3%) και το υψηλότερο στη Λεττονία (22,9%) και την Ισπανία (18,8). Σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του περασμένου έτους καταγράφεται αύξηση της ανεργίας σε όλα τα κράτη-μέλη. Η μικρότερη αύξηση αναφέρεται στη Γερμανία (από 7,2% σε 7,5%), το Λουξεμβούργο (από 5,4% σε 5,9%) και το Βέλγιο (από 7,5% σε 8%). Αντιθέτως, αλματώδη αύξηση σημείωσε η ανεργία στις χώρες της Βαλτικής σε σύγκριση με τον Ιανουάριο του 2009. 

Στη Λεττονία αυξήθηκε από 12,3% σε 22,9%, στη Λιθουανία από 6,4% σε 14,6% και στην Εσθονία από 7,6% σε 15,5%. Ανησυχητικά είναι τα επίπεδα ανεργίας μεταξύ των νέων, με τον μέσο όρο της Ευρωζώνης να φθάνει στο 20,2%, της Ευρωπαϊκής Ενωσης των 27 στο 20,9% και της Ελλάδας στο 25,3% με στοιχεία Νοεμβρίου του 2009.

Τρίτη 16 Μαρτίου 2010

Αλληλεγγύη από ΙΡΛΑΝΔΙΑ (Socialist Workers Party)








Congratulations to the Greeks!

In Greece, workers are staging a general strike against pay cuts. They will not allow bankers and speculators to call them ‘the PIGS’ of Europe. The PIGS is a term used by the financial press when they describe Portugal, Ireland, Greece and Spain. They demand that the workers of these countries show more ‘sacrifice’ to pay for the national debt that accumulated due to bank bail outs.
Congratulations to the Greeks!
But what about the Irish union leaders? They have responded to a 14 percent cut in wages with a work to rule. Now they are telling us that ‘Phase 2’ of this work to rule will be deferred – because they are still waiting for a phone call from Brian Cowen to enter talks on selling out our conditions.
Their weakness is evident for all to see. The workers movement is entering a difficult situation and we need a new strategy and a new leadership.

Europe's PIGS: Country by Country



Thursday, 11 February 2010

PIGS is a horrible acronym.
But this is how the financial markets refer to the troubled and heavily-indebted countries of Europe - Portugal, Ireland, Greece and Spain.
(Some analysts use PIIGS to include Italy - Europe's longstanding biggest debtor.)
Greece has dominated the concerns of investors since late last year, when concerns over whether it will be able to pay off the 300bn euros ($419bn; £259bn) in government debt it currently owes.
The euro has been battered over the past month as some even started to fear the break-up of the eurozone.
Now the European Union has agreed a deal to rescue Greece - with perhaps other wrecked economies to be helped at a later date.
Just how bad a situation are the PIGS in, and how does that compare with the UK?
GREECE
Economy, in European Union: Thirteenth-largest
Latest GDP figure: -0.3% (Third quarter of 2009)
Gross debt in 2010, forecast: 125% of GDP
Gross debt in 2007: 94.5% of GDP
Jobless rate: 9.7%
Population: 11,260,402
Stocks performance in 2010: -10.5% (to 11 February)
Greece benefited from joining the euro in 2001. But the Greek government went on something of a spending spree and public spending soared.
Now, it is suffering from its huge spending - and widespread tax evasion - as it finds itself unable to cope with its huge debt loads and meet EU deficit rules. Greece's deficit is, at 12.7%, more than four times higher than European rules allow.
It remains to be seen whether the EU's deal on Greece will help soothe markets, and ease concerns over other indebted nations.

IRELAND
Economy, in European Union: Fifteenth-largest
Latest GDP figure: 0.3% (Third quarter of 2009)
Gross debt in 2010, forecast: 82.9% of GDP
Gross debt in 2007: 25.4% of GDP
Jobless rate: 13.3%
Population: 4,450,014
Stocks performance in 2010: -1.5% (to 11 February)
The Irish Republic was one of the biggest success stories of the recent boom, with its economy nicknamed the "Celtic Tiger". But its economic growth was dependent on a property bubble.
It became the first eurozone country to fall into recession in 2008. It has pumped 7bn euros into its two biggest banks, Allied Irish Banks and Bank of Ireland, and created a state-run agency to handle their bad debt.
The Irish economy emerged from recession last year, but there was widespread public anger at the level of public spending cuts that have been made.
SPAIN
Economy, in European Union: Fifth-largest
Latest GDP figure: -0.1% (Fourth quarter of 2009)
Gross debt in 2010, forecast: 66.3% of GDP
Gross debt in 2007: 36.2% of GDP
Jobless rate: 19.5%
Population: 45,828,172
Stocks performance in 2010: -13% (to 11 February)
Spain has been very hard-hit by huge declines in its property markets. With recent figures showing its economy contracted in the last three months of 2009, Spain remains the last major economy in Europe still in recession.
While its banks have withstood the economic downturn better than in the Irish Republic or the UK, the government announced a 50bn-euro austerity package, including a civil service hiring freeze, at the end of January.
With the International Monetary Fund expecting Spain to contract by 0.6% in 2010 - compared with predicted growth for the 16-nation eurozone - many investors feel it will be the next country to rattle financial markets.
PORTUGAL
Economy, in European Union: Seventeenth-largest
Latest GDP figure: 0.9% (Third quarter of 2009)
Gross debt in 2010, forecast: 84.6% of GDP
Gross debt in 2007: 63.6% of GDP
Jobless rate: 10.4%
Population: 10,627,250
Stocks performance in 2010: -9.7% (to 11 February)
Portugal - with its high borrowing and sudden reversal in economic fortunes - has been lumped in the same category as its Mediterranean neighbours.
The country has vowed not to leave the eurozone, with its finance minister telling the BBC that it faced "an extraordinary and exceptional situation, due to a major financial and economic crisis without precedent in our recent history".
UNITED KINGDOM
Economy, in European Union: Third-largest
Latest GDP figure: 0.1% (Fourth quarter of 2009)
Gross debt in 2010, forecast: 80.3% of GDP
Gross debt in 2007: 43.8% of GDP
Jobless rate: 7.8%
Population: 61,634,599
Stocks performance in 2010: -4.2% (to 11 February)
Although the UK did officially come out of recession in the fourth quarter of 2009 - ending six consecutive quarters of economic decline - the growth was just 0.1%, much less than expected.
The UK government spent £85.5bn last year on bailing out the banks. Now, Chancellor Alistair Darling is predicting a record £178bn of borrowing in the current fiscal year.
With an election this year, Labour and the Conservatives have been sparring over the exact size of spending cuts and many economists have raised concerns that the UK could have its credit rating cut.



Γιατί υφίσταται ακόμα ο κίνδυνος της χρεοκοπίας














Μιλά σήμερα στο φάκελο της ΕΡΕΥΝΑΣ ο κ. Κώστας Λαπαβίτσας, ο οποίος είναι καθηγητής οικονομικών στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου – Ποιες είναι οι προβλέψεις του για το μέλλον 
ΦΑΚΕΛΟΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ 
Η ΕΡΕΥΝΑ 03 Φεβρουαρίου 2010, αρ. φύλλου 15419,   σελίδα 16 

Του Αποστόλη Ζώη
 

      
 «Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη. Το κλίμα για την Ελλάδα στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου είναι εξαιρετικά αρνητικό αυτήν τη στιγμή. Ευθύνεται κατά κύριο λόγο η συστηματική παραποίηση των στατιστικών στοιχείων από τις ελληνικές κυβερνήσεις για χρόνια ολόκληρα. Η επίσημη παραπληροφόρηση των αγορών δεν παραβλέπεται πλέον». Αυτά μεταξύ άλλων δηλώνει σήμερα στο φάκελο της ΕΡΕΥΝΑΣ ο κ. Κώστας Λαπαβίτσας, ο οποίος είναι καθηγητής οικονομικών στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Ειδικεύεται στον χρηματοπιστωτικό τομέα και την ιαπωνική οικονομία. Έχει δημοσιεύσει εκτενώς για θέματα πολιτικής οικονομίας του χρήματος και του πιστωτικού συστήματος. Το καινούργιο του βιβλίο θα πραγματεύεται την χρηματιστικοποίηση της οικονομίας και την κρίση του 2007-9. 


Πολιτική διάσταση 
      Από την άλλη, διευκρινίζει ο καθηγητής, υπάρχει και άμεση πολιτική διάσταση σ’ όσα συμβαίνουν. Είναι αναπόφευκτο αυτό στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Για να αγοράσει κρατικά ελληνικά χαρτιά ο ξένος πιστωτής απαιτεί πληροφόρηση για την κατάσταση της εγχώριας οικονομίας και κοινωνίας, καθώς και για το πρόγραμμα της κυβέρνησης. Την πληροφόρηση παρέχουν κυρίως τράπεζες, διεθνείς οργανισμοί, διάφοροι οίκοι αξιολόγησης, κ.α. για να προσθέσει:
 
     «Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται επίσημοι κρατικοί λογαριασμοί, δημοσιευμένα στοιχεία εταιρειών, δηλώσεις κρατικών αξιωματούχων, κτλ. Όταν τα επίσημα στοιχεία παραποιούνται εκ συστήματος, το κλίμα συναλλαγών γίνεται πολύ κακό. Θα περάσει πολύς καιρός έως ότου το ελληνικό κράτος ανακτήσει την αξιοπιστία του. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο παίζονται διάφορα πολιτικά παιχνίδια από αξιωματούχους της ευρωπαϊκής ένωσης, ή άλλων κρατών. 
      Με δυο λόγια, το πρόβλημα δεν είναι ‘στημένο’, όπως μερικές φορές αφήνετε να εννοηθεί. Ούτε οφείλεται σε υπερβολές του ξένου τύπου, πολιτικά παιχνίδια σε βάρος της χώρας μας, και αλλά παρόμοια. Ο συνωμοτισμός δεν είναι καλός σύμβουλος σε τέτοια ζητήματα.
 Υπάρχει πολιτική διάσταση στην παρούσα κρίση, αλλά αυτή πατάει στις πραγματικές αδυναμίες του ελληνικού κράτους, και κατ’ επέκταση της οικονομίας και κοινωνίας». 












Ο ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

NA MH ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ ΠΑΙΔΙΑ!
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

--ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ   19.3 ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
BLOGGERS ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ
ΣΤΙΣ  6 ΜΜ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

[ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ]
http://youpayyourcrisis.blogspot.com/2010/03/123_13.html

Δευτέρα 15 Μαρτίου 2010

"Μόνη λύση σήμερα η αναστολή πληρωµών"





23. Φεβρουαρίου 2010
Σπύρου Μαρκέτου


Είναι αδύνατο να ανακάµψει η οικονοµία στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που υιοθετεί πλέον η κυβέρνηση, πιεσµένη από τις «αγορές», οι οποίες επιβάλλουν τις επιλογές τους και στην ΕΕ. Πρiν από καιρό, κι ενώ περί άλλα τύρβαζαν πολλοί που σήµερα κινδυνολογούν, είχα υποστηρίξει ότι πρέπει να κηρυχθεί στάση πληρωµών του δηµόσιου χρέους (ξεπέρασαν τα 41 δις το 2009) και να γίνει αναδιαπραγµάτευσή του. Ειδάλλως θα χρειαζόταν «να περικοπούν όλες οι κοινωνικές δαπάνες και να µπει φυτίλι στη δηµοκρατία και την κοινωνική συνοχή για να πληρωθούν κατά προτεραιότητα οι δανειστές [...] Κάτι τέτοιο, βέβαια, σηµαίνει καταστροφική και βίαιη υποβάθµιση του βιοτικού επιπέδου και υπόσχεται, οδηγώντας τη χώρα δεκαετίες πίσω, εντάσεις τέτοιες που δεν έχουµε ξαναδεί από τον καιρό του Εµφυλίου». [1]


Οι εξελίξεις που µεσολάβησαν δυστυχώς επικυρώνουν αυτή την εκτίµηση. Απλώς το δηµόσιο χρέος βάρυνε στο µεταξύ άλλα 40 δις, τα οποία φυσικά δεν έγιναν µισθοί και συντάξεις, αλλά και πάλι γλίστρησαν προς τους ισχυρούς. Πολιτική µε τραγική κατάληξη: υπογράφοντας η Ελλάδα το σύµφωνο οµαδικής αυτοκτονίας που της ζητούν οι «αγορές» γίνεται προτεκτοράτο, µας εξηγεί ένας στρατηγικός αναλυτής παγκόσµιων επενδύσεων χαρτοφυλακίου. [2] Ο πλούτος της χώρας κλείνεται στα θησαυροφυλάκια των τραπεζών και µερικών µεγάλων επιχειρήσεων, ενώ τα νοικοκυριά ρίχνονται στη φτώχεια. Kάθε νεογέννητο βρίσκεται φορτωµένο µε τριάντα χιλιάδες δηµόσιο χρέος, που δεν δαπανήθηκε για χάρη του, και καλείται να δουλεύει ισόβια για να το ξεπληρώσει. Σε τι διαφέρει άραγε από τα παιδιά των µαύρων σκλάβων που γεννιούνταν δούλοι κι έπρεπε έπειτα, τα πιο τυχερά, να εξαγοράσουν την ελευθερία τους; [3]




Οι οικονοµικές θυσίες τα ερχόµενα χρόνια είναι αναπόφευκτες, το ζήτηµα είναι αν θα µοιραστούν δίκαια. Θα είναι τέτοιες που µας κάνουν δουλοπάροικους των τραπεζιτών ή, αντίθετα, θα επιβαρύνουν κυρίως αυτούς που ωφελήθηκαν από τις πολιτικές επιλογές των τελευταίων δεκαετιών και θα συνοδευτούν από αντισταθµιστικές θεσµικές αλλαγές, ευρύτατες και ριζικές, τέτοιες που ν’ αντιστρέφουν την κοινωνική πόλωση; Η έκβαση της µάχης, που δεν αφορά µόνο την Ελλάδα, είναι αβέβαιη, όπως παραστατικά µας εξηγεί ο µεγάλος κοινωνιολόγος Ιµµάνουελ Βαλλερστάιν σ’ ένα βιβλιαράκι απαραίτητο για να γνωρίσουµε την εποχή µας. [4] Αυτό σηµαίνει πως µπορεί να χαθεί, αλλά έχει και πολύ περισσότερες πιθανότητες απ’ όσες φανταζόµαστε να κερδηθεί.


Βασική πολιτική πραγµατικότητα είναι ότι ο ελληνικός λαός είδε το κράτος να δίνει δεκάδες δις για να σώσει τις τράπεζες, ψήφισε την κυβέρνηση επειδή πληροφορήθηκε ότι «λεφτά υπάρχουν», και όµως καλείται τώρα σε θυσίες χωρίς ηµεροµηνία λήξης. Σ’ αυτές τις συνθήκες αποτελεί πράξη ύψιστης πολιτικής ανευθυνότητας να δοκιµαστούν ακόµη περισσότερο οι αντοχές του. Οι θεσµικά ισχυροί αλλά διανοητικά µετέωροι και πολιτικά ευάλωτοι γκουρού του νεοφιλελευθερισµού ζητούν αναδιανοµή του εθνικού προϊόντος υπέρ των πλούσιων. Αυτή όµως θα εξαερώσει άµεσα τη νοµιµοποίηση της κυβέρνησης, και µεσοπρόθεσµα δεν απειλεί απλώς µε εξάρθρωση το κυβερνών κόµµα, αλλά και υπονοµεύει την πραγµατική οικονοµία και την ίδια τη δηµοκρατία µας. Λύση εποµένως ηθικά, πολιτικά και οικονοµικά απαράδεκτη. Επιλέγοντάς την το Πασόκ, για να κερδίσει µερικούς βασανιστικούς µήνες φυγής από την πραγµατικότητα, δυναµιτίζει το κύρος του στους οπαδούς του κι εµπεδώνει το µήνυµα ότι στις σηµερινές συνθήκες του τερµατικά αρτηριοσκληρωτικού καπιταλισµού δικαιώµατα δηµοκρατικής επιλογής έχουµε µόνο σε διακοσµητικούς τοµείς.

Δείτε τι χάνουμε!



- 24 Μαρτίου κόβεται 30% από το δώρο του Πάσχα



· 15 Απριλίου κόβονται επιδόματα, υπερωρίες στους εν ενεργεία υπαλλήλους για τον τρέχοντα μήνα

· 15 Απριλίου παρακρατούνται 150 ευρώ για περικοπές προηγούμενων μηνών

· 23 Απριλίου κόβονται (ως 12%) στις συντάξεις

· 15 Μαϊου παρακρατούνται άλλα 150 ευρώ σε όσους οι αναδρομικές περικοπές φθάνουν ως 300 ευρώ

· 15 Ιουνίου παρακρατούνται άλλα 150 ευρώ σε όσους οι αναδρομικές περικοπές φθάνουν ως 450 ευρώ

· 30 Ιουνίου κόβεται 30% του επιδόματος αδείας

· 15 Ιουλίου παρακρατούνται άλλα 150 ευρώ σε όσους οι αναδρομικές περικοπές φθάνουν ως 600 ευρώ

· 15 Δεκεμβρίου κόβεται 30% από το δώρο των Χριστουγέννων

«Μόλις ένα χρόνο από τότε που τα κράτη έσωσαν τις τράπεζες διαθέτοντας κολοσσιαία ποσά και στις δυο όχθες του Ατλαντικού, τα χρεωμένα κράτη πέφτουν θύματα επιθέσεων από τα ίδια τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που έσωσαν. Αυτό είναι ένα από τα πικρά μαθήματα της ελληνικής κρίσης». Le Monde

«Είναι ανάγκη να στηρίζουμε τις τράπεζες γιατί τις χρειαζόμαστε». Ευάγ. Βενιζέλος.

« Δεν ξοφλάμε τίποτα γιατί δεν έχουμε ξοφλήσει ακόμα!» Σύνθημα σε τοίχο


"Ισλανδία: Η ζωή μετά την πτώχευση"






Γιώργος Τσιάρας, εφημερίδα Το Βήμα


"Μετά, τον Οκτώβρη του 2008, μάθαμε ότι η Ισλανδία, εκτός από παγετώνες, θερμοπίδακες και αμέτρητα ενεργά ηφαίστεια, τα οποία συγκροτούν ένα από τα πιο εντυπωσιακά τοπία στον κόσμο, διέθετε και μια αδηφάγο τραπεζική ελίτ. Αλόγιστα δανειζόμενοι και δανείζοντες, αυτοί οι κοστουμαρισμένοι μάνατζερ κατάφεραν σε μικρό διάστημα να φαλιρίσουν μια φαινομενικά πλούσια και ευνομούμενη χώρα χάρη στην ένοχη ανοχή των κυβερνώντων της. Η οικονομία κατέρρευσε σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τις δουλειές τους, τα σπίτια τους, τα αλιευτικά τους σκάφη. Το νόμισμα κόπηκε στη μέση από τις κερδοσκοπικές επιθέσεις και οι τιμές των προϊόντων εκτοξεύθηκαν στα ύψη. Χιλιάδες πολωνοί και άλλοι ανατολικοευρωπαίοι οικονομικοί μετανάστες επέστρεψαν άρον άρον στις πατρίδες τους: Τι ψωμί να βγάλεις σε μια κατεστραμμένη οικονομία; Η αισιοδοξία όμως δεν λείπει από τη μικρή νησιωτική χώρα. Υπάρχει ζωή και μετά την οικονομική καταστροφή, διατρανώνουν οι κάτοικοί της. Με αξιοπρέπεια και με χιούμορ. Και με τη βεβαιότητα ότι δεν ευθύνονται οι ίδιοι για την ασυδοσία άλλων.



Max Keiser on the Greek Crisis (στα Ελληνικά)



by OMADEON

O Max Keiser για την απαρχή της κρίσης στην Ελλάδα. Δείτε τον και ακούστε τι γνώμη έχει για την Golden Sachs. Πρώτα όμως ακούστε τι έχουν να πουν τα "ελληνικά παλληκάρια" για τα μέτρα.

Μια μόνο φράση:

Τ.Ι.Ν.Α     (Τhere Is No Alternative!)


Ο Ρόλος της Goldman Sachs στην Ελλάδα / A. Χατζηστεφάνου




Αν και θα έχετε ακούσει πολλά και διάφορα τελευταία για το πώς φτάσαμε ως εδώ, και ίσως να έχετε μπερδευτεί, συνιστώ να ακούσετε την χθεσινή εκπομπή του Άρη Χατζηστεφάνου στο SKAI όπου αναφέρεται, στο μεν πρωτο μέρος στην παρουσίαση του βιβλίου  "Επιστροφή στο Μέλλον: Η κρίση του υπαρκτού καπιταλισμού και η Αριστερά", εκδ. Λιβάνη, του Πέτρου Παπακωνσταντίνου, αναλυτή της Καθημερινής, στο δε δεύτερο, από το 28ο λεπτό και μετά αναλύσει την ρόλο και τη διείσδυση της Goldman Sachs στην Ευρώπη, δηλαδή στα οικονομικά επιτελεία των ευρωπαικών κυβερνήσεων, αλλά και στο δικό μας χωριό, υπό την μορφή του νέου επικεφαλής της επιτροπής Διαχείρησης Δημοσίου Χρέους, κ. Πέτρου Χρισοδούλου. Ακούστε τον προσεχτικά!



Α.  Εκπομπή ΙNFOWAR του Αρη Χατζηστεφάνου:

http://www.skai.gr/player/Radio/?MMID=110743



Β. Για την Goldman Sachs στηνΕλλάδα, δείτε επίσης και την ανάρτηση