Ιδιωτικοποιήσεις ή πώς να κατασκευάζεις πελάτες…

ΠΗΓΗ: aristero blog

Παναγιώτης Μαυροειδής

«Έλαβα πρόσφατα μια εγκύκλιο από την τοπική αρχή της περιοχής του Λονδίνου όπου μένω, που απευθυνόταν σε μένα ονομάζοντας με  ‘’πελάτη’’.  Είχα εξοικειωθεί ως τώρα με την αδυσώπητη διείσδυση του νεοφιλελευθερισμού στην καθημερινή ζωή των πολιτών, αλλά παρ’ όλα αυτά  αιφνιδιάστηκα. Δεν αγοράζω οτιδήποτε από το τοπικό συμβούλιο, αντίθετα, υποτίθεται ότι με αντιπροσωπεύει. Το εκλέγω και ξοδεύει τους φόρους μου. Αλλά, ο επίσημος που έγραψε την εγκύκλιο είναι φανερό πως αντιλαμβάνεται την τοπική αρχή σαν κάτι περισσότερο από επιχείρηση, που πουλάει κάτι, ικανοποίηση ίσως».

Οι παρατηρήσεις αυτές διατυπώνονται στην εισαγωγή του βιβλίου του Collins Leys, Total Capitalism, Market Politics, Market State (MERLIN PRESS, LONDON, 2008). Γράφονται σε μια μεγάλη και ισχυρή καπιταλιστική χώρα, τη Μεγάλη Βρετανία, μία από τις γενέτειρες  του νέο-συντηρητισμού και του δόγματος  ‘’το ιδιωτικό είναι καλύτερο’’ και με αυτή την έννοια έχουν μια ιδιαίτερη σημασία οι σχετικές παρατηρήσεις και σχολιασμοί του συγγραφέα. Πολύ περισσότερο όταν αυτές, δεν αφορούν μόνο την οικονομική πλευρά του ζητήματος, αλλά τη μετάλλαξη της καθημερινής ζωής, μέσω της ολοκληρωτικής παράδοσης των πάντων στη λογική του κεφαλαίου και του κέρδους.

Το όραμα του σύγχρονου ολοκληρωτικού καπιταλισμού, είναι  το καθετί να μεταβληθεί σε πεδίο επιχειρηματικής κερδοφόρας δραστηριότητας. Ακόμη και σε τομείς που είχαμε συνηθίσει να θεωρούμε εξ ορισμού δημόσιους ή εκτός της ανθρώπινης παρέμβασης.

Ο κόσμος όλος, με αυτή τη συλλογιστική, δεν συγκροτείται από τίποτα άλλο παρά από αλληλο-γρονθοκοπούμενες ανταγωνιστικότητες  μεταξύ  επιχειρήσεων, τομέων, κρατών, οικονομικών ενοτήτων, που με ένα μαγικό τρόπο ωθούν τα πάντα προς μια μέγιστη αποτελεσματικότητα και βελτιστοποίηση.

Οι τράπεζες τούς… έβγαλαν στον δρόμο

ΙΣΠΑΝΙΑ Με έξυπνα σλόγκαν και έχοντας ήδη μια πρώτη νίκη, η Πλατφόρμα των Πληγέντων από την Υποθήκη οργανώνει ένα κίνημα κατά των εξώσεων

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα των Συνταντών 

Της Κορίνας Βασιλοπούλου 

«Το άτομο που ζει σ” αυτό το κτίριο δεν τηρεί τις υποσχέσεις του εδώ και 15 μήνες. Πότε θα του κάνουν έξωση;» Το σύνθημα αυτό, κάτω από τη φωτογραφία του πρωθυπουργικού μεγάρου της Μονκλόα (το αντίστοιχο Μαξίμου), κυκλοφορεί τις τελευταίες μέρες στο ισπανικό διαδίκτυο στο πλαίσιο της καμπάνιας κατά των εξώσεων. Το κίνημα, αφού πριν από λίγες μέρες πέτυχε την πρώτη του νίκη, καθώς η πρότασή του για πάγωμα των εξώσεων είχε την πρώτη έγκριση από τη Βουλή, σήμερα πραγματοποιεί πορείες διαμαρτυρίας σε ολόκληρη τη χώρα με συνθήματα κατά των τραπεζών και με αίτημα «αξιοπρεπή κατοικία για όλους».

«Ενάντια στη γενοκτονία από τους τραπεζίτες, υποδεικνύουμε τους ενόχους», αναμένεται να φωνάξουν σήμερα χιλιάδες διαδηλωτές σε τουλάχιστον 52 πόλεις της Ισπανίας. Η όλη ιδέα και διοργάνωση ανήκει στην «Πλατφόρμα των Πληγέντων από την Υποθήκη» (Plataforma de Afectados por la Hipoteca/ΡΑΗ), μια πρωτοβουλία πολιτών που γεννήθηκε ως απάντηση στις δραματικές διαστάσεις που έχει λάβει το πρόβλημα των εξώσεων σε δανειολήπτες οι οποίοι, εξαιτίας της σοβαρής οικονομικής κρίσης, αδυνατούν να πληρώσουν το στεγαστικό τους.

Η σιωπή δεν είναι χρυσός

ΠΗΓΗ: efsyn

Του Γιώργου Αυγερόπουλου

Καθώς ένα χρόνο τώρα ασχολούμαι με τη θεματική «Χρυσός στα χρόνια της κρίσης» έχοντας δουλέψει μαζί με τους συνεργάτες μου στην Κολομβία (1), τη Ρουμανία (2) και την Ελλάδα (3), οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες.

Θα συγκρίνω την ελληνική περίπτωση με αυτή της Ρουμανίας (γιατί αν αρχίσω από την Κολομβία πολλοί θα πουν ότι συγκρίνω την Ελλάδα με μια λατινοαμερικανική χώρα και «τι σχέση έχουμε εμείς με αυτούς, εδώ είναι Ευρώπη» και άλλα τέτοια, κατά τη γνώμη μου ευτράπελα).

Πριν απ” αυτό όμως ας θυμηθούμε τι προβλέπουν τα δύο μεταλλευτικά σχέδια:

ΕΛΛΑΔΑ

Το ελληνικό κράτος έχει παραχωρήσει τα μεταλλευτικά δικαιώματα μιας έκτασης 317.000 στρεμμάτων στη Βόρεια Χαλκιδική, πλούσιας σε χρυσό, χαλκό και άλλα μέταλλα, στην καναδική πολυεθνική Eldorado Gold.

Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται το κοίτασμα χαλκού – χρυσού στις Σκουριές, που σήμερα εκτιμάται ότι αξίζει περίπου 12 δισεκατομμύρια δολάρια, δύο προϋπάρχοντα ορυχεία μαζί με τις εγκαταστάσεις τους, 310 σπίτια στο Στρατώνι, καθώς και τα δικαιώματα έρευνας και επέκτασης της εξορυκτικής δραστηριότητας με το άνοιγμα και άλλων μεταλλείων.

Το αντάλλαγμα που πλήρωσε η εταιρεία στο ελληνικό κράτος το 2003 για να αποκτήσει τα παραπάνω ήταν 11 εκατομμύρια ευρώ, κάτι που έχει χαρακτηριστεί από κόμματα του ελληνικού Κοινοβουλίου και από κατοίκους της περιοχής «ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά σκάνδαλα της χώρας».

Κουτόφραγκοι Vs κουτοπόνηροι

ΠΗΓΗ: Techie Chan

Σήμερα θα προσφέρω ένα δώρο στους ανταρσύτες αυτού του κόσμου γιατί τους στεναχωρώ συχνά τα τελευταία χρόνια και κατά βάθος είναι καλά παιδιά. Καθώς η μόδα της εβδομάδας είναι διάφορα δις από τα κοινοτικά ταμεία και πως αυτά δεν τα εκμεταλλευόμαστε, θα παίξουμε ένα γρήγορο παιχνιδάκι δείχνοντας με ποιο τρόπο εκμεταλλευόμασταν αυτές τις κοινοτικές επιδοτήσεις την τελευταία φορά που τις παίξαμε, όταν δηλαδή δέναμε τα σκυλιά με τα λουκάνικα και κάναμε μπίζνες αντί να τις δίνουμε στους βρωμιάρηδες αγρότες που βοηθούσαν στη συνέχεια την επιβίωση των γερμανικών αυτοκινητοβιομηχανιών και των βουλγάρικων, ουκρανέζικων και άλλων ανατολικών νοικοκυριών.

Διότι κυρίες και κύριοι, με το τέλος των μεγάλων επιδοτήσεων για τα μπαμπάκια και τα άλλα αγροτικά προϊόντα, (και τις απάτες που το πασόκ δίδαξε για το πως να παντελονιάζουμε το χρήμα “ξεγελώντας” τους κουτόφραγκους) και την αρχή των επιδοτήσεων μικρών επιχειρήσεων, άρχισε να συμβαίνει το εξής εντυπωσιακό. Σε αρκετές περιπτώσεις έφευγαν από τη χώρα περισσότερα χρήματα από όσα έρχονταν με την επιδότηση. Το ελληνικό κράτος το ανεχόταν διότι τσέπωνε μερικά εύκολα και γρήγορα χρήματα από το φπα κι έτσι -μαζί με την πιστωτική φούσκα- μπορούσε να δημιουργεί τα περίφημα σιμητικά πλεονάσματα και την αύξηση του ΑΕΠ. Πώς συνέβαινε αυτό το μαγικό? Δώστε βάση.

Δημήτρης Β. Παπαδημητρίου: «Το 2013 και το 2014 θα είναι ακόμη πιο ταραχώδη από το 2012»

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ Χ. Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΥ*

Ανάκαμψη προς το τέλος του 2013; Ούτε κατά διάννοια, μας λέει στη συνέντευξη που ακολουθεί ο κ. Δημήτρης Β. Παπαδημητρίου, πρόεδρος του διεθνούς φήμης Levy Economics Institute, Καθηγητής Οικονομικών στην έδρα “Jerome Levy” και εκτελεστικός αντιπρόεδρος του Bard College στη Νέα Υόρκη. Όχι μόνο αυτό, αλλά η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας το 2013 και το 2014 θα είναι ακόμη χειρότερη από αυτή του 2012, εάν η ελληνική κυβέρνηση συνεχίσει με τα μέτρα που εφαρμόζονται. Ελπίζει μόνο ότι θα βρεθεί μια κυβέρνηση που θα έχει την τόλμη και το όραμα να πει “enough is enough” («ως εδώ και μη παρέκει»). Ο κ. Παπαδημητρίου έχει εκτελέσει χρέη αντιπροέδρου στην Επιτροπή για την Επιθεώρηση του Εμπορικού Ελλείμματος του αμερικανικού Κογκρέσου και έχει διατελέσει διακεκριμένος μελετητής στην Ακαδημία Κοινωνικών Επιστημών της Σαγκάης.

* Η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε σπειροειδή πτώση για σχεδόν έξι χρόνια τώρα, με τις χειρότερες πτυχές τής ύφεσης να οφείλονται φυσικά στη βίαιη δημοσιονομική εξυγίανση και στα δρακόντεια μέτρα λιτότητας. Ωστόσο, στελέχη της σημερινής κυβέρνησης και άλλοι θεσμικοί παράγοντες αισιοδοξούν ότι επέρχεται η ανάκαμψη. Εξαπάτηση, ψευδείς προσδοκίες ή προβλέψεις βασισμένες όντως σε πραγματικές ενδείξεις;

WATER PRIVATIZATION THREATS IN EUROPE

German public TV show Monitor on water privatization threats in Europe (with english subtitle).





ΠΗΓΗ: http://www.fame2012.org/en/tag/european-union/

«Διευθυντήριο» κατασκευαστικών εταιρειών ήλεγχε το πάρτι στα έργα

Πηγή: 6 μέρες. "Πέφτουμε από τα σύννεφα"

(via συσπείρωση αριστερών μηχανικών)

Στημένοι διαγωνισμοί, συμφωνίες κάτω από το τραπέζι, «εναρμονισμένες» προσφορές κι ένα μοναδικό «πάρτι» εκατομμυρίων συνθέτουν το σκηνικό της ανάθεσης των δημοσίων έργων στη χώρα μας. Η προχθεσινή έφοδος της Επιτροπής Ανταγωνι­σμού σε μεγάλους κατασκευαστικούς ομίλους (Ελλάκτωρ, ΓΕΚ-Τέρνα, J&P Αβαξ και Μοχλός) δεν είναι η πρώτη που γίνεται.

 Κάτι ανάλογο είχε συμβεί και το 2003, ακριβώς πριν από μία δεκαετία, όταν η Επι­τροπή Ανταγωνισμού ξεκίνησε και τότε ελέγχους για την ύπαρξη καρτέλ μεταξύ των κατασκευαστι­κών εταιρειών. Η υπόθεση άνοιξε, έπειτα από-κα­ταγγελίες, για μια μικρή ομάδα κατασκευαστικών εταιρειών που εκμεταλλευόταν τα «παράθυρα» του μαθηματικού τύπου προκειμένου να κατευθύνει το αποτέλεσμα του διαγωνισμού στον εργολάβο που επιθυμούσε.

Τα ίδια στελέχη των κατασκευαστικών εταιρειών είχαν καταγγείλει τη δραστηριότητα του μικρού κλαμπ εισηγμένων κατασκευαστικών ομίλων, το οποίο εμφανιζόταν να μοιράζει «τίτλους» και έργα κατά το δοκούν. Η συνταγή ήταν απλή: Μέσα από ομαδοποιημένες προσφορές στους διαγωνισμούς των μεγάλων έργων διαμόρφωναν το αποτέλεσμα του μαθηματικού τύπου έτσι ώστε να επιλεγεί ο εργολάβος της επιλογής τους. Με την ίδια μέθο­δο βρίσκονταν εκτός όσοι κατασκευαστές δεν πει­θαρχούσαν στις επιλογές τους, με αποτέλεσμα τα έργα να πηγαίνουν στους «συνήθεις υπόπτους» του κατασκευαστικού κλάδου. Και τότε είχε ανοίξει η συζήτηση, η οποία σε σύντομο χρόνο «έκλεισε» και τα πράγματα ακολούθησαν και πάλι τον... δρόμο τους.

“Οι χώρες υποχρεώνονται σε ιδιωτικοποιήσεις από ιδεολογικής πλευράς και όχι λόγω αύξησης της ανταγωνιστικότητας τους…

ΠΗΓΗ: CASSS

Β. Βιλιάρδος

Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ Ν. ΑΦΡΙΚΗΣ: Εάν ήθελε μία ισχυρή δύναμη να λεηλατήσει μία χώρα, την ιδιωτική και τη δημόσια περιουσία της, θα έπρεπε να τοποθετήσει τους ανθρώπους της σε τρία σημεία: στο υπουργείο οικονομικών, στην κεντρική της τράπεζα και στο ταμείο αποκρατικοποιήσεων

“Καθώς οι πιο σημαντικές συμφωνίες ιδιωτικοποιήσεων υπογράφονται πάντα εν μέσω οικονομικών ή πολιτικών κρίσεων, δεν υπάρχει ποτέ μία σαφής νομοθεσία, ή έστω ένα αποτελεσματικό ρυθμιστικό πλαίσιο – η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι χαοτική, οι τιμές είναι ρευστές και οι συνειδήσεις των πολιτικών ελαστικές..…Μέχρι το 1990, πριν από την «κρίση της τεκίλας» δηλαδή, μόνο μία από τις τράπεζες του Μεξικού ανήκε σε ξένους. Μετά την κρίση όμως, στις αρχές του 2000, είκοσι τέσσερις από τις τριάντα τράπεζες «περιήλθαν» σε ξένα χέρια.

Οι ιδιωτικοποιήσεις αποδείχθηκαν τόσο επικερδείς, ώστε πολλές από τις πολυεθνικές των Η.Π.Α., οι οποίες είχαν «αλώσει» τον ευρύτερο δημόσιο τομέα της ίδιας της υπερδύναμης, έβλεπαν με απληστία τις κρατικές αρμοδιότητες (παιδεία, υγεία, στρατός, δημόσια διοίκηση, αστυνομία, φυλακές κλπ.), ως την επόμενη πηγή για άμεσα κέρδη. Απλούστερα, στόχος τους ήταν η πλήρης αποκρατικοποίηση της εξουσίας, με την εγκατάσταση άβουλων, τυπικών κυβερνήσεων, οι οποίες θα κατευθύνονταν απολυταρχικά από το σκοτεινό παρασκήνιο – ένα θέατρο σκιών”. 

NYT: A Very Greek Depression

ΠΗΓΗ: New York Times

By KOSTAS TSAPOGAS

Published: February 14, 2013

LIKE many Greeks caught in the maelstrom of the economic crisis, my wife and I live a day-to-day existence.

Since the newspaper where I worked for 23 years (my wife for 17) went out of circulation in December of 2011, we have both been unemployed. Neither of us have received a paycheck in 18 months, as our newspaper stopped paying us five months before it closed. With unemployment for journalists at over 30 percent, and the official unemployment rate at 26 percent, our prospects for this year are, shall we say, not terribly favorable.

Our story is typical of many in Greece, though some are much worse off and some have it better. But like an overwhelming number of Greeks who are struggling just to get enough food, to keep their homes warm and to maintain a semblance of normalcy, we are fighting to keep our dignity intact and avoid the depression that is enveloping our country.

We have been lucky in some ways. Our son, like many young people, has left Greece and found work as a software engineer in Scotland, and we are watching as the country loses a generation of highly skilled university graduates. Our parents, though elderly, are healthy and manage to survive on their pension, which has been cut by almost 50 percent in the last two years. They have offered to share what little they have with us — something common in Greece, where traditional family ties often offset ineffective social welfare programs.

ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΤΟΥ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ

ΠΗΓΗ: Γιάννης Παπαϊωάννου

 Σταμάτης Κυριακάκης

Η παραλία του Σαρωνικού είναι μία περιοχή με πλούσια ιστορία και από την αρχαιότητα αποτελεί πόλο έλξης για τη μοναδική αισθητική του τοπίου. Παράλληλα αποτελεί ένα χώρο στον οποίο συνυπάρχουν φυσικά οικοσυστήματα με μεγάλη οικολογική αξία, σημαντικοί αρχαιολογικοί χώροι και λειτουργίες που εξυπηρετούν τις ανθρώπινες ανάγκες. Επομένως συνιστά ένα συλλογικό αγαθό το οποίο η πολιτεία οφείλει να διαφυλάξει και να αναδείξει ενθαρρύνοντας τη συμμετοχή των πολιτών και των συλλογικοτήτων τους στη διαχείρισή του.

 Δυστυχώς μέχρι σήμερα το μοναδικό αυτό τοπίο έχει αντιμετωπισθεί από τις κυβερνήσεις σαν «οικόπεδο για ανοικοδόμηση» με αποτέλεσμα να γίνεται χωροθέτηση λειτουργιών άναρχα και οι περισσότερες από αυτές δε συνάδουν  με τον παράκτιο και θαλάσσιο χώρο.                    Μοναδικό κριτήριο είναι το πρόσκαιρο κέρδος, κυρίως για τους επιχειρηματίες ενώ από την άλλη πλευρά οι πολίτες στερούνται πάρα πολύ μεγάλη παραλιακή έκταση, αφού πολλά χιλιόμετρα ακτογραμμής είναι περιφραγμένα με την  πρόσβαση σχεδόν απαγορευμένη για το κοινό.

 Η σημερινή κυβέρνηση με την πολιτική  εκποίησης του δημόσιου χώρου και  με μοναδικό κριτήριο τα κέρδη των υποψήφιων επενδυτών δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο «αποχαρακτηρισμού» του θαλάσσιου μετώπου του Σαρωνικού από χώρο κολύμβησης και ήπιας άθλησης σε χώρο « εντατικών λειτουργιών υψηλής απόδοσης» πράγμα το οποίο θα οδηγήσει στο να αποκοπεί η παραλία ακόμα περισσότερο από τον αστικό ιστό και είναι πολύ πιθανό να δρομολογήσει μη αναστρέψιμες καταστάσεις.

Πως χρησιμοποίησαν τα σπρεντς για να επιβάλλουν τη λιτότητα

ΠΗΓΗ: Περγάδι

Μια επιστημονική εργασία του Paul De Grauwe δείχνει ότι η λιτότητα επιβλήθηκε στις PIIGS, με την απειλή των σπρεντς και των  "συναισθήματων" των αγορών. Δεν είναι ,όμως, οι κυβερνητικές πολιτικές που καθορίζουν τα σπρεντς αλλά η ίδια ΕΚΤ.

Ο Πολ Κρούγκμαν συγκρίνει τη δημοσιονομική λιτότητα με τις  μεσαιωνικές "θεραπείες", τις  αφαιμάξεις, που αφαιρούσαν το αίμα  του ασθενή. Ο Paul De Grauwe και ο Ji Yuemei σε πρόσφατο άρθρο τους [link] είναι πιο διπλωμάτες, αλλά επί τη βάσει των συμπερασμάτων τους μπορούμε να καταλήξουμε σε  πιο ακριβή συμπεράσματα για τα αίτια μιας τόσο κραυγαλέας αποτυχίας.

Σύμφωνα με τους δύο οικονομολόγους, οι κυβερνήσεις επέλεξαν να βασιστούν στο "συναίσθημα" των αγορών και όχι στη λογική. Το αποτέλεσμα ήταν να επιβληθεί μια βαριά λιτότητα, χωρίς όμως να μειωθούν τα επιτόκια των τίτλων τα οποία, όμως, μειώθηκαν μόνο και μόνο χάρη στην παρέμβαση της ΕΚΤ.

Βαρουφάκης: Πού το πάει το ΔΝΤ;

Πηγη: protagon.gr

Σήμερα θα σας απευθυνθώ περισσότερο ως ‘ρεπόρτερ’ και λιγότερο ως σχολιαστής. Ελπίζω ότι, στο πλαίσιο της συζήτησης που έχει φουντώσει σε σχέση με τους δημοσιονομικούς πολλαπλασιαστές και την «λανθασμένη» εκτίμησή τους από το ΔΝΤ (μια συζήτηση που εδώ στο protagon την ξεκινήσαμε πολύ πριν, π.χ. εδώ), αυτά που έχω να σας μεταφέρω θα φανούν χρήσιμα τόσο σε εκείνους που τείνουν να συμφωνούν με τις θέσεις μου ως προς το τι πρέπει να κάνουμε ως Ελλάδα όσο και στους πολλούς επικριτές των προτάσεών μου. Έτσι τουλάχιστον ελπίζω.

Στις 7 και 8 Φεβρουαρίου έτυχε να συμμετάσχω σε νομικό συνέδριο που διοργάνωσε το περιοδικό Texas International Law Journal στο Austin, απ’ όπου σας γράφω. Το κεντρικό θέμα του συνεδρίου ήταν «Το Κράτος και οι Τράπεζες» και μέρος του αφιερώθηκε στην Κρίση της Ευρωζώνης με έμφαση στην τραπεζική κρίση και στα νομικά ζητήματα που θα προκύψουν στην πορεία μιας διαδικασίας ενοποίησης των τραπεζικών συστημάτων της Ευρωζώνης (Banking Union) – μιας διαδικασίας την οποία, υποτίθεται, ότι έχουν βάλει μπροστά οι ευρωπαίοι ηγέτες μας. Σε αυτό το πλαίσιο, οι διοργανωτές με προσκάλεσαν να μιλήσω στους συνέδρους (καθηγητές και διδακτορικούς φοιτητές νομικών σχολών) με θέμα, τί άλλο, την Τραπεζική Ενοποίηση της Ευρωζώνης (μια ενοποίηση που, με τον συνεργάτη μου Stuart Holland, πρεσβεύουμε ως αναγκαία για την επίλυση της Κρίσης από το 2010/1 – πχ. δείτε εδώ).

Ο Μαζάουερ στην Αθήνα: Μην υποτιμάτε τη Χρυσή Αυγή

ΠΗΓΗ: ελευθεροτυπία

«Η ελληνική πολιτεία δεν δείχνει να καταλαβαίνει τη σοβαρότητα της κατάστασης», εκτίμησε αναφορικά με τη διαχείριση του φαινομένου της ενισχυμένης ακροδεξιάς στην Ελλάδα ο φημισμένος ιστορικός Μαρκ Μαζάουερ. Μιλώντας σε εκδήλωση στην Αθήνα, προέτρεψε χαρακτηριστικά την ελληνική κοινωνία «να υπερασπιστεί τα επιτεύγματα της μεταπολίτευσης».

Κατά τη διάρκεια εκδήλωσης η οποία διοργανώθηκε στο Αμερικανικό Κολλέγιο (Deree), ο Μαζάουερ παρατήρησε ότι κακώς πολλοί πολιτικοί στην Ελλάδα υποτιμούν την άνοδο της Χρυσής Αυγής, την οποία χαρακτήρισε ιδεολογικό χώρο συγγενή με το ναζισμό.

Σε αυτό το πλαίσιο, παραλλήλισε το μίσος της Χρυσής Αυγής εναντίον των μεταναστών με το αντίστοιχο μένος των ναζί σε βάρος των Εβραίων, μιλώντας για «τρομακτική ομοιότητα». Συγχρόνως, υπογράμμισε την προσήλωση των οπαδών της σε ένα είδος «Φύρερ» τον οποίο καλούν να βγάλει ασπροπρόσωπο το «λαό».

Ο Μαζάουερ αναφέρθηκε και στο χώρο της εξτρεμιστικής αριστεράς την οποία χαρακτήρισε «δευτερεύουσα απειλή για τη Δημοκρατία», ως «εκλογικά ασήμαντη». Περιγράφοντας τα χαρακτηριστικά της, ανέφερε ότι ακόμη και σήμερα θεωρεί πως η Ελλάδα βρίσκεται σε καθεστώς δικτατορίας.

Επισημαίνοντας το έλλειμμα αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος και των ανθρώπων που το εκπροσωπούν, ο Βρετανός ιστορικός χαρακτήρισε «στ’ αλήθεια σοβαρή» τη σημερινή κρίση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας στην Ελλάδα.

Τελεσίγραφο εκτέλεσης και διάλυσης της Κύπρου!

ΠΗΓΗ: seisaxtheia

Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ Ε.Ε. ΠΑΡΑΔΙΔΕΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΣΤΟ EΛΕΟΣ «ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥ» ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ!

Η ΚΥΠΡΟΣ ΔΙΑΛΥΜΕΝΗ ΕΞΩΘΕΙΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟ ΟΙΚΟΠΕΔΟ!

Τελεσίγραφο έστειλε τη Δευτέρα το Eurogroup στη Λευκωσία, προειδοποιώ-ντας την κυπριακή κυβέρνηση ότι εάν δεν συναινέσει εντός μιας βδομάδας στη διεξαγωγή ανεξάρτητης έρευνας για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος από ιδιωτικό οίκο, τότε δεν μπορεί να υπάρξει Μνημόνιο.

Την ανακοίνωση για τον ιδιωτικό οίκο αξιολόγησης αλλά και για το χρονικό πλαίσιο μιας βδομάδαςπου παρέχεται προς τη Λευκωσία και την τρόικα, για να καταλήξουν στους «όρους της αξιολόγησης», έκανε ο νέος πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ.

Ο Ολλανδός αξιωματούχος πρόσθεσε ότι το Eurogroup έκρινε ως απαραίτητο «να γίνει όχι μόνο αξιολόγηση του νομοθετικού πλαισίου αλλά και της εφαρμογής του», αναφορικά με την καταπολέμηση του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος.

Ο υπουργός Οικονομικών κ. Βάσος Σιαρλή δήλωσε σήμερα Τρίτη πως οι όροι εντολής που....

θα συμφωνηθούν με τον ιδιωτικό οργανισμό που θα διενεργήσει την αξιολόγηση του νομικού πλαισίου κατά του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος, καθώς και της εφαρμογής του, θα αντιμετωπίζουν τις ανησυχίες της Κύπρου.

Το κόλπο της διάσωσης δεν βγαίνει

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι

Κάθε μέρα γίνεται περισσότερο προφανές ότι το «κόλπο» γύρω από την ελληνική διάσωση «δεν βγαίνει». Ακόμη και οι πλέον ένθερμοι υποστηρικτές της μνημονιακής πολιτικής παραδέχονται ότι οδηγηθήκαμε σε ένα τρίτο μνημόνιο επειδή... δεν πέτυχαν τα δύο πρώτα.

Τα ερωτήματα είναι: Συνεχίζοντας με την ίδια συνταγή, τώρα που και το τρίτο μνημόνιο δείχνει να εξαντλείται, θα πάμε σε τέταρτο; Γιατί να μένουμε προσκολλημένοι σε μια πολιτική όταν και οι εμπνευστές της παραδέχονται την αποτυχία της; Ιδιαίτερα όταν όλοι οι δείκτες, επίσημοι και μη, φωνάζουν ότι το καράβι πάει στα βράχια και η οικονομία καταρρέει σε δώδεκα μέτωπα. Ούτε ένα ούτε δύο...

1 Ύφεση

Η πρώτη επίσημη παραδοχή των δανειστών περί «λάθους» αφορά την υποτίμηση της ύφεσης από τα μέτρα που επέβαλαν από το 2010 και μετά. Η ραγδαία πτώση της κατανάλωσης και όλες οι παράπλευρες συνέπειες οδήγησαν σε πρωτοφανή μείωση του ΑΕΠ, η εξέλιξη του οποίου θα είναι απρόβλεπτη και τα επόμενα χρόνια. Αυτό αποδεικνύουν οι διαρκείς αναθεωρήσεις των σχετικών δεικτών από την πλευρά του ΔΝΤ.

Την ίδια στιγμή, η Citigroup (ένας οικονομικός παράγοντας του αμερικανικού «στρατοπέδου» με πολύ συγκεκριμένα συμφέροντα) προέβλεψε προσφάτως ότι η ύφεση το 2013 θα ξεπεράσει το 10% και θα διατηρηθεί και το 2014 (-1%). Σε έκθεση για την παγκόσμια οικονομία ο αμερικανικός οίκος εκτιμά ότι η ελληνική επιστροφή στην ανάπτυξη (με 4,5%) θα συμβεί το 2015, ενώ οι αναλυτές της επιμένουν στην πιθανότητα 50%-75% για έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη.

Ο Όλι Ρεν διαψεύδει την κυβέρνηση για τον κατώτατο μισθό

ΠΗΓΗ: alterthess

Λίγες ώρες μετά την δήλωση του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Οικονομικών κ. Μέργου, ότι πρέπει να μειωθεί κι άλλο ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα και μετά τις πανικόβλητες και υποκριτικές διαψεύσεις της κυβέρνησης ότι «για την κυβέρνηση δεν τίθεται θέμα κατώτατου μισθού», ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντής, δίνει στη δημοσιότητα την απάντηση του αρμόδιου Επιτρόπου για θέματα οικονομίας κ. Όλι Ρεν, από την οποία με σαφήνεια προκύπτει ότι η κυβέρνηση έχει δεσμευθεί να μειώσει κι άλλο τους κατώτατους μισθούς από το 2014!!

Πιο συγκεκριμένα σε κοινή απάντησή του ο κ. Ρεν σε σχετικές ερωτήσεις  του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή και του ευρωβουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Κ. Πουπάκη, ο κ. Ρεν με πολύ κατηγορηματικό τρόπο δηλώνει ότι «Αναθεώρηση του συστήματος όσον αφορά τον ελάχιστο μισθό προβλέπεται για το 2014 με στόχο να βελτιωθεί και να γίνει πιο αποτελεσματικό όσον αφορά την αύξηση της απασχόλησης και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας» και συνέχισε τονίζοντας ότι «οι κοινωνικοί εταίροι  θα συμμετάσχουν (!!) σε αυτήν την αναθεώρηση».

Ο πολιτικός ακτιβισμός ανήκει πια στους χάκερ

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Υπεύθυνος: Μτφρ.: ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ

Της GABRIELLA COLEMAN

Στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ προτάθηκαν νόμοι που απειλούσαν ευθέως την ελευθερία στο Διαδίκτυο. Χωρίς τη συντονισμένη αντίδραση ομάδων χάκερ, διεθνώς, αυτοί οι νόμοι πιθανότατα θα είχαν περάσει... Εδώ και μία δεκαετία μελετώ τις κοινότητες των χάκερ σε διεθνές επίπεδο. Είμαι πλέον πεπεισμένη πως αυτοί οι άνθρωποι έχουν δημιουργήσει ένα από τα πιο ζωντανά κινήματα πολιτών που έχουμε δει ποτέ.

Είναι μία κουλτούρα αφοσιωμένη στην απελευθέρωση της πληροφορίας, στην προστασία των προσωπικών δεδομένων και στη μάχη κατά της λογοκρισίας - ο αγώνας τους έχει ξεκάθαρες πολιτικές προεκτάσεις. Η κοινότητα των χάκερ βρίσκεται πίσω από ένα από τα ισχυρότερα πολιτικά ρεύματα των ημερών μας.

Πριν αρχίσω να εξηγώ περισσότερα, να σας μιλήσω σύντομα για τον όρο «χάκερ». Ακόμα και μεταξύ των ίδιων των χάκερ, ο χαρακτηρισμός αυτός είναι αμφιλεγόμενος. Οι ικανότητές τους μπορεί να διαφέρουν - ένας χάκερ μπορεί να ασχολείται με τον προγραμματισμό, να διαχειρίζεται ένα δίκτυο ή να τροποποιεί hardware.

Greece is facing a humanitarian crisis

The EU's own poverty standards show that Greece is in crisis. But member states won't admit their 'bailout' was to blame

Alex Politaki

guardian.co.uk, Monday 11 February 2013 

'The number of homeless people has risen to unprecedented levels for a European country: unofficial estimates put them at 40,000.' Photograph: Oli Scarff/Getty Images

European societies typically assume that humanitarian crises only take place in the aftermath of natural disasters, epidemics, wars or civil conflicts.That such a crisis could happen in a European country, especially one that is a member of the European Union, seems out of the question to many of us.

And yet a number of experts would maintain that Greece is currently in the centre of a humanitarian crisis. The head of Médecins du Monde, Nikitas Kanakis, the largest and most prominent NGO in Greece, was among the first to declare it openly. The port area of Perama, near Athens, in particular, is in the midst of a humanitarian disaster. The Medical Society of Athens, the largest professional body of its kind, has even sent a formal letter to the UN asking for intervention.

XΕΙΡΑΓΩΓΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ: Η «ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΕΝΤΑΣΗΣ»

ΤΕΤΑΡΤΗ 13 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2013 | 20:00 στο FLORAL

XΕΙΡΑΓΩΓΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ: Η «ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΕΝΤΑΣΗΣ»

Τον τελευταίο μήνα έχει στηθεί μια υπερπαραγωγή βίας και έντασης από την τρικομματική κυβέρνηση με βασικά συστατικά την τρομοκρατία, τον αυταρχισμό και την επιστράτευση απεργών. Την ίδια στιγμή, τα μέτρα, σύμφωνα με δηλώσεις των ίδιων των επικυρίαρχων της Ε.Ε., δε θα είναι τα τελευταία. Η δημόσια περιουσία ξεπουλιέται όσο όσο, το έλλειμμα παραμένει σε δυσθεώρητα ύψη, το δημόσιο χρέος αυξάνεται, η ανεργία καλπάζει, οι απολύσεις συνεχίζονται. Η κοινοβουλευτική δημοκρατία εκφυλίζεται σε τυραννίδα των αγορών.

Από τη μια έχουμε την εικονική και από την άλλη την άγρια πραγματικότητα. Από τη μια οι εξαγγελίες περί ανάπτυξης και επιστροφής στις αγορές, από την άλλη η βία και ο αυταρχισμός προκειμένου να περάσουν τα μνημονιακά μέτρα. 

Ποιον εξυπηρετεί όμως η ένταση και η βία; Πώς συνδέεται το «καρότο» της επερχόμενης ανάπτυξης για χάρη της οποίας καταστέλλεται κάθε αντίσταση; Υπάρχει παρακράτος έτοιμο για όλα; Από τη βόμβα στο Mall μέχρι τις επιθέσεις στους απεργούς, όλα αυτά είναι ένα «τεχνικό λάθος» του συστήματος ή μια μεθοδευμένη κίνηση για το επόμενο βήμα που φέρνει ξεπούλημα, φτώχεια, φασισμό; Πώς μπορούμε λοιπόν να αντισταθούμε στην επίθεση; 

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ

ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ

ΤΗΣ ΝΑΝΤΙΑΣ ΒΑΛΑΒΑΝΗ*

Οι περισσότεροι από μας αναγνωρίζουμε στην υπό εξέλιξη επιχείρηση ιδιωτικοποίησης του δημόσιου πλούτου μια απ' τις βασικότερες πολιτικές της νεοφιλελεύθερης στρατηγικής. Μπορεί να ξεκίνησε ως προς τις δημόσιες επιχειρήσεις στην Ελλάδα τη δεκαετία του '90 και να κατάφερε να ιδιωτικοποιήσει μέχρι τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας το μεγαλύτερο μέρος τους, σήμερα όμως, με την ενορχήστρωση των ιδιωτικοποιήσεων από μεριάς Τρόικας ως προαπαιτούμενων για τις δανειακές Συμβάσεις των Μνημόνιων, παίρνει μορφή χιονοστιβάδας ως προς τις υπολειπόμενες δημόσιες επιχειρήσεις και το, συγκριτικά και για ιστορικούς λόγους πολύ μεγαλύτερο από το μ.ο. των άλλων ευρωπαϊκών χωρών, απόθεμα δημόσιας γης.

Όψεις της ιστορικής εμπειρίας

Όσοι το έχουν ψάξει λίγο περισσότερο, θ' αναγνωρίσουν τη συγγένεια της ακολουθούμενης σήμερα στη χώρα μας πολιτικής εσωτερικής υποτίμησης - καθώς είναι η πρώτη φορά που τέτοιες πολιτικές εφαρμόζονται σε κράτη με ενιαίο νόμισμα - με την, αποκαλούμενη και «ιδεολογικό μανιφέστο του νεοφιλελευθερισμού», «Συναίνεση της Ουάσινγκτον» του 1989, με συγγραφέα τον οικονομολόγο Τζον Γουίλιαμσον. Μια επιτομή του στάνταρ «πακέτου συνταγών» 10 συγκεκριμένων «διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων» για έξοδο απ' την κρίση χρέους αναπτυσσόμενων χωρών που βρίσκονταν ή θα έμπαιναν σε προγράμματα του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας με την ενεργή στήριξη του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ προς το τέλος της διακυβέρνησης Ρήγκαν: Η ιδιωτικοποίηση των δημόσιων επιχειρήσεων και μιας σειράς κρατικών λειτουργιών ανήκε στον πυρήνα του. Το πρόγραμμα προοριζόταν κυρίως για τις χώρες της Λατινικής Αμερικής - και εκεί είχε καταστροφικά αποτελέσματα: Όλες όσες σήμερα σηκώθηκαν όρθιες ή επιχειρούν να σταθούν στα πόδια τους, το έκαναν ανατρέποντας το. Το πρόγραμμα έκανε τη γύρα του κι απ' την Αφρική, κυριολεκτικά ισοπεδώνοντας την: Τ' αποτελέσματα της 30χρονης εφαρμογής του εκεί ζούμε με τη μορφή της μαζικής μετανάστευσης των απελπισμένων στην Ευρώπη.

ΟΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΤΟΥ «ΛΙΤΟΥ ΒΙΟΥ»

ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ

 ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ*

Διαβάζω τακτικά δηλώσεις «πνευματικών ανθρώπων», για την ανάγκη να γίνουμε πιο ολιγαρκείς, να καταλάβουμε ότι πέρασε ο καιρός των παχιών αγελάδων, να δεχτούμε ότι θα είμαστε όλοι φτωχότεροι. Συχνά συνοδεύονται από διάφορα δακρύβρεχτα για το τέρας του καταναλωτισμού, την αλλοτρίωση της σύγχρονης ζωής, τη χυδαιότητα της βουλιμίας. Είναι, λένε, προσωπική, οικογενειακή και εν τέλει εθνική ανάγκη να ξαναβρούμε το μετρημένο παρελθόν μας.

Μου θυμίζουν πολύ εκείνα που γράφονται στον επίσημο τύπο από περιώνυμους δημοσιογράφους και πολιτικούς. Ότι πρέπει να φτωχύνουμε για να μην πτωχεύσουμε. Ότι υπήρξε φούσκα στην Ελλάδα την προηγούμενη δεκαετία. Ότι ξεσαλώσαμε και τώρα πληρώνουμε τα επίχειρα. Ότι δεν μπορεί να υπάρχει ευμάρεια με δανεικά. Ότι, ακόμη, ο ‘λιτός βίος’ είναι πηγή ψυχικής ηρεμίας και αρετής.

Που βρέθηκαν όλοι αυτοί οι όψιμοι κοσμοκαλόγεροι;

Πως έζησαν στην Ελλάδα που αφήνουμε πίσω οριστικά;

Πως ζούνε στη φτωχή, τρομαγμένη κι ανάστατη Ελλάδα που αναδύεται;

Τι ακριβώς νομίζουν ότι προσφέρουν με όσα λένε;

Που στοχεύουν;

Ιθαγένεια: Νέος ευνοϊκός νόμος για επιχειρηματίες που επενδύουν στην Ελλάδα ...

ΠΗΓΗ: bank wars

Νέο νόμο για τη χορήγηση της ιθαγένειας σε αλλοδαπούς ετοιμάζει η κυβέρνηση, μετάτην απόφαση του ΣτΕ που έκρινε αντισυνταγματικό το νόμο Ραγκούση. Μεταξύ άλλων θα προβλέπει τη χορήγηση ιθαγένειας σε επιχειρηματίες  που επενδύουν στην Ελλάδα  καισε παιδιά  αλλοδαπών που εισάγονται σε  Πανεπιστήμια μετά από πανελλαδικές  εξετάσεις

Δεν χρειάζεται η συνέχεια...

Selective zero-tolerance: is Greece really a democracy anymore?

ΠΗΓΗ: NEWSTATESMAN

BY YIANNIS BABOULIAS PUBLISHED 05 FEBRUARY 2013 

The abuse suffered by four young anarchists, arrested for a bank robbery, at the hands of the police proves it’s time to call Greece’s coalition government what it is – a far-right authoritarian group.

Earlier this year, the Greek Minister of Citizen Protection declared he would take up initiatives to restore law and order in the capital of the crisis-stricken country. Nikos Dendias spearheads an attempt by the coalition government produced in last June’s elections to show that while the public coffers are empty and people are seeing their quality of life reduced to shambles, the state is present and it can still provide them with a sense of safety at the very least. Xenios Zeus was one of those initiatives, a crackdown on “illegal immigrants”, its failure (from 73,100 people arrested, only 4,352 were charged with anything) a big problem for the government. The coalition is also now dealing with accusations of tolerating an increasingly authoritarian police force that is torturing people and colluding with the neo-Nazi Golden Dawn, alongside the Lagarde list scandal taking its toll and two very difficult parliamentary votes looming. The first is a new tax code that will find many Greeks unable to pay their tax bills in 2013 and the second an investigation into the names included in the Lagarde list (the list of around 2,000 potential Greek tax evaders with undeclared Swiss HSBC accounts passed to the Greek government by Christine Lagarde in 2010), with at least two senior members of the government involved in an attempt to bury the files before they were published three months ago.

Τι σόι "επενδύσεις" πήγε να ψαρέψει ο κ. Σαμαράς στο Κατάρ;

ΠΗΓΗ: Δ. ΚΑΖΑΚΗΣ

Δημοσιεύτηκε Στο Χωνί, 3/2/2013

Τι δουλειά είχε ο κ. Σαμαράς και η κουστωδία του στο Κατάρ; Ξέρετε εκεί που πήγε συνοδευόμενος με έναν συρφετό από τους πιο κρατικοδίαιτους και διαπλεκόμενους επιχειρηματίες που διαθέτει η Ελλάδα. Μα τι άλλο; Να φέρουν επενδύσεις! Έτσι τουλάχιστον είπαν επίσημα και φυσικά εμείς θα πρέπει να το πάρουμε τοις μετρητοίς καθότι γνωρίζουμε όλοι μας πολύ καλά πόσο φιλαλήθεις είναι ο κ. Σαμαράς και η παρέα του. Που είναι λοιπόν οι επενδύσεις; Υπήρξε καμιά συμφωνία για συγκεκριμένες επενδύσεις που να λέει ότι θα φτιαχτεί το τάδε ή το δείνα εργοστάσιο, ή έστω θα δημιουργηθεί η τάδε ή η δείνα επιχειρηματική δραστηριότητα με προβλέψεις απόδοσης για τόσα και τόσα χρόνια, με το δημόσιο να αναμένει τόσα και τόσα έσοδα, ότι θα δημιουργηθούν τόσες θέσεις εργασίας και θα αξιοποιηθεί το άλφα ή το βήτα στρατηγικό πλεονέκτημα της ελληνικής οικονομίας; Είδατε πουθενά τέτοια συμφωνία; Πουθενά.

Το μόνο που ανακοινώθηκε είναι ότι το Κατάρ φέρεται διατεθειμένο να επενδύσει στην Ελλάδα περί τα 1 δις ευρώ στα πλαίσια ενός κοινού επενδυτικού κεφαλαίου με την Ελλάδα κατά το πρότυπο της συμφωνίας με την Ιταλία πριν από ένα χρόνο. Η αναλογία στο κοινό επενδυτικό κεφάλαιο θα είναι 50:50 για Κατάρ και Ελλάδα με στόχο κατά κύριο λόγο να επενδύσει σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις κυρίως στον χώρο των ακινήτων και της οικοδομής, όπως αναφέρει το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων του Κατάρ.

MS: "Βαρίδι" για την Ελλάδα το ακριβό ευρώ

ΠΗΓΗ: euro2day

Δημοσιεύθηκε: 18:29 - 04/02/13

Η Γερμανία, η Ιρλανδία και η Αυστρία επωφελούνται από τα τρέχοντα επίπεδα του ευρώ έναντι του δολαρίου, ενώ ζημιώνονται οι οικονομίες της περιφέρειας, καθώς χρειάζονται πιο αδύναμο ευρώ, σημειώνουν σε έκθεσή τους αναλυτές της Morgan Stanley.

Όπως αναφέρουν, η ορθή αξία του κοινού νομίσματος για τη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης είναι το 1,52 δολάριο. 

Στον αντίποδα, υπογραμμίζουν ότι η σημερινή ισοτιμία του ευρώ είναι υπερβολικά ακριβή για την Ελλάδα και για άλλες οικονομίες της περιφέρειας. 

Η ορθή αξία του ευρώ για την Ελλάδα υπολογίζεται μόλις στο 1,07 δολάριο, ενώ για την Ιταλία στο 1,19, εκτιμά ο διεθνής οίκος. 

Αξίζει να σημειωθεί ακόμα ότι σε έκθεσή της η S&P παρουσιάζει την Ελλάδα ως την εξαίρεση στη θετική πορεία προσαρμογής των οικονομιών της ευρωπαϊκής περιφέρειας, λόγω της απογοητευτικής πορείας των εξαγωγών.