ΦΟΡΟΙ, ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ

ΠΗΓΗ: eparistera
του Γ. Τριανταφυλλόπουλου

ΦΟΡΟΙ, ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ.pdf

Οικονομία-Φιλοσοφία (Μια Συζήτηση Με Το Ν. Προγούλη)

Greek Hospitals Suffer In Ailing Economy

ΠΗΓΗ: ΝPR
by JOANNA KAKISSIS

The economic crisis in Greece is strangling the country's hospitals, where budgets have been slashed by more than half. As a result, nearly all doctors in both public and private hospitals have seen their pay cut, delayed or even frozen.

"On top of that, we lack basic supplies to do our jobs," says Vangelis Papamichalis, a neurologist at the Regional Hospital of Serres in northern Greece and a member of the doctors union here. "We run out of surgical gloves, syringes, vials for blood samples and needles to sew stitches, among other things."

Last week, the European Centre for Disease Prevention and Control said these shortages will contribute to hospital-acquired infection rates in Greece, which are already among the worst in Europe.

The Health Effects Of Unemployment

In Serres, the 100 doctors and 80 residents who work at the regional hospital often work up to 100 hours a week and see a rising number of uninsured patients for free.

The city is in a region with the same name located in the northern province of Macedonia, on the border with Bulgaria. The Regional Hospital of Serres serves the more than 200,000 people who live in the area.

Inside The Dramatic Collapse Of Greece's Healthcare System

ΠΗΓΗ: Business Insider

This article by Benoît Vitkine on Le Monde was translated by WorldCrunch and syndicated here.

THESSALONIKI - It was in 2009 – what feels like ages ago now - that the Organization for Economic Cooperation and Development (OECD) reported that the Greek healthcare system was "rather efficient."

Around that very same time, doctors in Thessaloniki successfully cured “Mrs. I.” from melanoma. When her cancer came back three years later, they did not even try. “Mr. I.” asked to remain anonymous when telling his wife's story.

"Doctors prescribed a treatment, but since it was potentially quite expensive, it had to be approved by a commission of doctors and hospital administration officials," he explained. "They denied treatment. One of the members of the commission took me aside and told me, ‘We had to make a choice and we are going to keep this money to heal children. Your wife is 62, let her die at home.’”

This is an extreme and isolated case, but in every one of Thessaloniki’s 13 hospitals, in Greece’s second largest city, doctors are “playing God,” as Leta Zotaki, head of the radiology service of Kilkis Hospital in the north of the city, puts it. "When we start running out of x-ray films, we have to decide who needs to be examined first; we trade with other hospitals or ask the patients to pay for the film,” explains this trade unionist, who saw her 4,000 euro salary cut by half, and whose night shift hours have not been paid since May.

ΔΙΑΦΘΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΙ

ΠΗΓΗ: CASSS

του Β. Βιλιάρδου

ΔΙΑΦΘΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΙ: Οι διαφθορείς δεν είναι λιγότερο ένοχοι από τους διεφθαρμένους – γεγονός που, εάν αξιολογούσε σωστά η γερμανική Διεθνής Διαφάνεια, στην οποία συμμετέχουν πολλές έντιμες βιομηχανίες «τύπου Siemens», η Γερμανία θα ηγούταν με απόσταση στην παγκόσμια κατάταξη

“Η Διεθνής Διαφάνεια (Transparency International) είναι μία οργάνωση, η οποία ιδρύθηκε από τους παγκοσμίως μεγαλύτερους διεφθαρμένους - δηλαδή, από όλες τις μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις του κόσμου, οι οποίες είναι «βυθισμένες» σ’ αυτήν (στο «βούρκο» της).

Πρόκειται ακριβώς για το ίδιο, σαν να αναθέτει κανείς σε μία αλεπού την εποπτεία της διαφύλαξης ενός «ορνιθοτροφείου», παρακαλώντας την ταυτόχρονα να απολυμαίνει το χώρο μεθοδικά - θανατώνοντας τα ποντίκια (μυοκτονία), τα οποία τρέφονται με το, απαραίτητο για τις όρνιθες, καλαμπόκι.”  

Η παραπάνω περιγραφή της «Διεθνούς Διαφάνειας» προέρχεται από τη Γαλλίδα δημοσιογράφο Christian de Brie, η οποία ερεύνησε την οργάνωση το 2003, για την εκπομπή της με τον τίτλο: «Λευκά κουστούμια – Μαύρα ταμεία». Τόσο η παραπάνω αρνητική κριτική, όσο και πολλές άλλες που ακολούθησαν, βασίζεται κυρίως στο γεγονός ότι, ο «σύνδεσμος» χρηματοδοτείται «πλειοψηφικά» από τις μεγάλες βιομηχανίες, καθώς επίσης από τις πολυεθνικές επιχειρήσεις. 

Αυτόματη απόλυση: Το ανώτατο στάδιο του Μανιτακισμού!

ΠΗΓΗ: Συσπείρωση Αριστερών Μηχανικών

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ δημοσίου ενάντια στις απολύσεις και τα νέα μέτρα

www.syntonismos.gr

contact@syntonismos.gr

Με νέα Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΦΕΚ 237/Α/5-12-12), την τρίτη κατά σειρά που (ξανα)αλλάζει τις διατάξεις του κατάπτυστου Ν. 4093/2012, η τρικομματική κυβέρνηση αποφασίζει και διατάζει ότι: ΟΤΑΝ ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ ΕΠΕΡΧΕΤΑΙ ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΣΟΥ ΣΧΕΣΗ, ΑΥΤΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΤΗΜΑ ΤΟΥ delete ΣΤΟ ΜΗΤΡΩΟ (apografi.gov.gr) ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ και ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ!

Τι σημαίνει αυτό;

Παρακάμπτεται οποιαδήποτε άλλη δικαιοδοσία, και παύει η βασική διοικητική αρχή ότι ο υπογράφων την πρόσληψη (π.χ. αρμόδιος Υπουργός, Δήμαρχος, Πρύτανης κ.λπ.) είναι και αυτός που έχει την αρμοδιότητα της όποιας απόλυσης. Με τον τρόπο αυτό, βέβαια, παρακάμπτεται ακόμη και το αυτοδιοίκητο των Πανεπιστημίων και των ΟΤΑ, όπως περιγράφεται στο Σύνταγμα –αλλά δεν είναι και η μόνη σελίδα του Συντάγματος που έχει κουρελιαστεί ως τώρα από τους «έγκριτους» νομικούς και Συνταγματολόγους της κυβέρνησης!

Μιας και δεν έλαβε τις διαπιστωτικές πράξεις που ήθελε, ο κος Μανιτάκης εξαφανίζει και αυτόν το σκόπελο των «διαπιστωτικών», θεσμοθετώντας ότι, εφόσον οι αρμόδιοι φορείς δεν έχουν απολύσει τους υπαλλήλους τους, όπως τους ζήτησαν, μπορεί να τους απολύσει το ΥΔΜΗΔ μέσω του ηλεκτρονικού μητρώου της απογραφής, χωρίς να είναι «αναγκαία η έκδοση σχετικής πράξης». Με ένα delete, καθάρισαν!

Bloomberg: Depression Deepens Greek Middle Class Despair With Crime

ΠΗΓΗ: BLOOMBERG 

By Oliver Staley - Dec 6, 2012 

“We’re at war,” “The state is against us and we’re trying to protect ourselves and our rights, as much as we can. Things are becoming ferocious.”

Anastasia Karagaitanaki, 57, is a former model and cafe owner in Thessaloniki, Greece. After losing her business to the financial crisis, she now sleeps on a daybed next to the refrigerator in her mother’s kitchen and depends on charity for food and insulin for her diabetes.

“I feel like my life has slipped through my hands,” said Karagaitanaki, whose brother also shares the one-bedroom apartment. “I feel like I’m dead.”

For thousands of Greeks like Karagaitanaki, the fabric of middle-class life is unraveling. Teachers, salaries slashed by a third, are stealing electricity. Families in once-stable neighborhoods are afraid to leave their homes because of rising street crime.

Karagaitanaki’s family can’t afford gas to heat their home this winter and will rely on electric blankets in the chilly northern Greek city. They live on the 785 euros ($1,027) a month their mother collects monthly from their late father’s pension. Two years ago, Karagaitanaki sold her jewelry for 3,000 euros, which she gave to her two sons. Her blood sugar is rising because she can’t afford the meat and vegetables her doctor recommends and instead eats rice and beans she gets from the Greek Orthodox Church.

“We are waiting every month for my mother’s pension,” Karagaitanaki said. “If my mother dies, what can I do? Everyone here is dependent on their parents' pensions.”

Τι θα αλλάξει μετά τις γερμανικές εκλογές;

ΠΗΓΗ: FT (via Euro2day)

By Wolfgang Munchau

Μία από τις πιο συχνές ερωτήσεις είναι τι μέλλει γενέσθαι μετά τις γερμανικές εκλογές. Εάν επικρατήσει η υφιστάμενη κατάσταση μέχρι να ανοίξουν οι κάλπες το 2013, η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι «όχι πολλά». Ας υποθέσουμε, όμως, ότι θα υπάρξει αλλαγή στη σύνθεση της γερμανικής κυβέρνησης. Ας υποθέσουμε ακόμη ότι υπάρχει και αλλαγή ηγεσίας. Τι θα κάνουν οι σοσιαλδημοκράτες; 

Είναι το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης στη Γερμανία και συνεχώς επικρίνει την πολιτική της Άγκελα Μέρκελ για την ευρωζώνη, αλλά καταλήγει πάντα να τη στηρίζει στο κοινοβούλιο. Το ίδιο έκαναν και την προηγούμενη εβδομάδα, επικυρώνοντας -έστω και διστακτικά- τη συμφωνία για την Ελλάδα. Οι βουλευτές του SPD γίνονται όλο και πιο ανήσυχοι. 

Γνωρίζουν πως σε ό,τι αφορά την ευρωζώνη η κυβέρνηση -ο συνασπισμός των χριστιανοδημοκρατών της Μέρκελ και των ελεύθερων δημοκρατών- πρακτικά έχει χάσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Χωρίς τη στήριξη του SPD η Α. Μέρκελ δεν θα μπορούσε να κυβερνήσει. Παρ' όλα αυτά, οι σοσιαλδημοκράτες αδυνατούν να χρησιμοποιήσουν αυτό το πλεονέκτημα για δικό τους όφελος. 

For Greece, Oligarchs Are Obstacle to Recovery (Δηλαδή δεν είναι οι Δημόσιοι Υπάλληλοι;)

ΠΗΓΗ: New York Times

By RACHEL DONADIO and LIZ ALDERMAN

ATHENS — A dynamic entrepreneur, Lavrentis Lavrentiadis seemed to represent a promising new era for Greece. He dazzled the country’s traditionally insular business world by spinning together a multibillion-dollar empire just a few years after inheriting a small family firm at 18. Seeking acceptance in elite circles, he gave lavishly to charities and cultivated ties to the leading political parties.

Lavrentis Lavrentiadis, who took control of Proton Bank in 2009, paid $65 million to avoid prosecution. Nonetheless, he and 26 others were charged with fraud and other counts in March.

But as Greece’s economy soured in recent years, his fortunes sagged and he began embezzling money from a bank he controlled, prosecutors say. With charges looming, it looked as if his rapid rise would be followed by an equally precipitous fall. Thanks to a law passed quietly by the Greek Parliament, however, he avoided prosecution, at least for a time, simply by paying the money back.

Now 40, Mr. Lavrentiadis is back in the spotlight as one of the names on the so-called Lagarde list of more than 2,000 Greeks said to have accounts in a Geneva branch of the bank HSBC and who are suspected of tax evasion. Given to Greek officials two years ago by Christine Lagarde, then the French finance minister and now head of the International Monetary Fund, the list was expected to cast a damning light on the shady practices of the rich.

Η γερμανική επέλαση

(Δημοσιεύθηκε στον «Επενδυτή» 1-12-2012)

Της Βασιλικής Σιούτη

 Όλο και πιο έντονη καθίσταται η παρουσία των Γερμανών στη χώρα μας, με κυβερνητικούς αξιωματούχους τους να  πηγαίνουν και να έρχονται. Ο Χ.Φούχτελ ήταν μόνο η αρχή, αφού με την  υλοποίηση της συμφωνίας  της  «Ελληνογερμανικής Εταιρικής Σχέσης», σε λίγο κάθε υπουργείο θα έχει το Γερμανό του.

Πρόκειται για  μία συμφωνία νεοαποικιακού τύπου,  με την οποία η χώρα ανοίγει τις πόρτες σε στρατηγικούς τομείς της εθνικής οικονομίας και του κράτους στη Γερμανία.  Την περασμένη Τετάρτη στο Μέγαρο Μαξίμου,  η υφυπουργός Εξωτερικών Εμιλυ Χάρμπερ και ο στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού, Σταύρος Παπασταύρου, επιβεβαίωσαν την βούληση των δύο κυβερνήσεων για την υλοποίηση της.

Οι βάσεις της στενής «συνεργασίας» με τη Γερμανία  μπήκαν το Μάρτιο του 2010, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου υπέγραψε με την Ανγκελα Μέρκελ το σύμφωνο ελληνογερμανικής συνεργασίας, το οποίο είχε πολλές άγνωστες πτυχές, που αρχίζουν να φωτίζονται  δύο χρόνια μετά. Μέχρι τώρα γνωρίζαμε  μόνο για την «Ελληνογερμανική Συνέλευση» υπό τον Χ.Φούχτελ και την εγκατάσταση των γερμανικών πολιτικών ιδρυμάτων της Γερμανίας στην Ελλάδα.  Την περασμένη Τετάρτη έγιναν γνωστές και άλλες  πλευρές του συμφώνου, όπως η συνεργασία με τους Γερμανούς στην αναμόρφωση του συστήματος υγείας, στην οικονομική ανάπτυξη, σε ζητήματα μετανάστευσης, στον τουρισμό, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στην Παιδεία και αρκετά ακόμα.

Έξω από το ευρώ και τη νομισματική Ευρώπη.

Το antapocrisis 

δημοσιεύει μεταφρασμένο ένα απόσπασμα μελέτης των Luciano Vasapollo, Rita Martufi και Joaquìn Arriola με τίτλο “Pigs’ awakening – PIIGS” από το 3ο κεφάλαιο: Εναλλακτική λύση για την Ιταλία και τα άλλα PIIGS. Ο Joaquìn Arriola ήταν πρόσφατα στην Ελλάδα, ομιλητής στην εκδήλωση που διοργάνωσε η Πρωτοβουλία των 1000.

Ας ασχοληθούμε τώρα, με μια άμεση λειτουργική αλλά και στρατηγική προοπτική, την αποχώρηση απο καπιταλιστικές περιοχές, όπως η Ε.Ε.

Το ευρώ υιοθετήθηκε για να ενισχύσει τις εξαγωγές της αστικής τάξης των χωρών της Κεντρικής Ευρώπης, δηλαδή του ιμπεριαλιστικού Ευρωπαϊκού πόλου, και να αποδυναμώσει τις εμπορικές θέσεις των περιφερειακών χωρών της Μεσογείου. Επιπλέον, υπέταξε τη δυναμική τους στον καταμερισμό εργασίας των κεντρικών χωρών. Έτσι, Πορτογαλία, Ιταλία, Ελλάδα και Ισπανία (τα λεγόμενα PIIGS, προσθέτοντας και την Ιρλανδία) έχουν μετατραπεί σε τουριστικά και οικιστικά θέρετρα, ή σε κέντρα υπηρεσιών, με μια αυξανόμενη διαδικασία αποβιομηχάνισης. Αυτός είναι ο λόγος που δεν μπορούμε να σχεδιάσουμε μια εργατική λύση στην κρίση αν δεν αλλάξουν οι υφιστάμενοι οικονομικοί και νομισματικοί κανόνες.

Η λιτότητα δεν αποτελεί λύση, γιατί όπως λένε πολλοί αναλυτές, η μείωση των επενδύσεων μειώνει την παγκόσμια ζήτηση και την βραχυπρόθεσμη ανάπτυξη, και έτσι η ανεργία και το κλείσιμο των επιχειρήσεων με τη σειρά τους μειώνουν την φορολογική βάση και το έλλειμμα χειροτερεύει. Οι πολιτικές προσαρμογής έχουν μόνο ως στόχο την επίλυση των προβλημάτων ρευστότητας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας μετατοπίζοντας τεράστια εισοδήματα από την εργασία στο κεφάλαιο. Αυτό γίνεται τόσο με την άμεση επίθεση στους μισθούς και, έμμεσα, με τη μείωση των κοινωνικών παροχών.

History Shows Why Germany Should Help Greece

ΠΗΓΗ: BLOOMBERG

by John Sfakianakis

Germany’s Chancellor Angela Merkel has at last opened the door to the possibility of writing off Greek debts, but only several years from now. As they decide on the right thing to do, Germans should take a close look at their own history.

As Merkel indicated in her Dec. 2 interview with Bild, a German tabloid, for the country to trigger the unraveling of the euro area by letting Greece default would damage its own economic and political interests. The economies of trading partners in Europe might collapse, costing Germany far more than the Greek debt forgiveness it refused.

More than this, Germany should recognize that it has a moral obligation to help, just as the U.S. and its allies, including Greece, helped Germany after World War II. This is a largely forgotten history that, if recalled, might counter the false narrative of virtuous Germans and feckless Greeks that has hardened popular opposition to bailouts.

H offshore Εθνική και η offshore ALPHA BANK

ΠΗΓΗ: politis-gr

Πέμπτη, 1 Μαΐου 2008

Άνοιξε και εσύ μια offshore……Μπορείς !

Την ώρα που οι περισσότερες κυβερνήσεις στην Ευρώπη ψάχνουν τρόπους να ελέγξουν την «αιμορραγία» από τη φυγή κεφαλαίων σε φορολογικούς παραδείσους, μικρά… Λιχτενστάιν έχουν στήσει στην Αθήνα οι δύο μεγαλύτερες ελληνικές τράπεζες!

Εθνική και Alpha Bank ,μέσα από τα site τους διαφημίζουν την προσφορά υπηρεσιών… φοροδιαφυγής .

Ανέκαθεν ήταν γνωστό ότι μεγάλες ελληνικές τράπεζες προσέφεραν υπηρεσίες private banking, για να διευκολύνουν στη… μετανάστευση κεφαλαίων σε υπεράκτιους φορολογικούς παραδείσους.

Επί χρόνια αποτελούσε “κοινό μυστικό” για τους παροικούντες την …Εκάλη .

Το τωρινό όμως γεγονός και το θράσος των δύο αυτών τραπεζών ξεπερνά κάθε έννοια περί κράτους δικαίου.

Γιατί η Συμφωνία για την Ελλάδα δεν αποτελεί λύση

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

του Κ. Καλλωνιάτη

(upd)(διορθωμένο κείμενο σε σχέση με το δημοσιευμένο στην ΑΥΓΗ)

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η συμφωνία ΕΕ και ΔΝΤ, με την Ελλάδα στο περιθώριο, προσφέρει μία λύση άμεσης επιβίωσης για την οικονομία καθώς της επιτρέπει να ανασάνει από πλευράς ρευστότητας, ενώ στηρίζει την εμπιστοσύνη των αγορών πως η χώρα δεν κινδυνεύει να βρεθεί προσεχώς εκτός Ευρωζώνης. Δεν συνιστά, ωστόσο, οριστική και βιώσιμη λύση χωρίς τη μαζική διαγραφή του 60% περίπου του ελληνικού χρέους, παρά μόνον παράταση της εντατικής κι εξοντωτικής για την κοινωνία πολιτικής λιτότητας, η οποία αντί να ελαφρύνει, επιδείνωσε την κρίση χρεών. 

Στην Ευρώπη γνωρίζουν πως η μόνη λύση είναι μία διαγραφή μεγάλου μέρους του ελληνικού χρέους, όμως ελλείψει μιας δημοσιονομικής και πολιτικής ένωσης της Ευρωζώνης αποφεύγουν όλοι το κόστος ανάληψης μιας ανάλογης απόφασης.  Έτσι περιορίστηκαν τώρα σε συμβιβαστικές φόρμουλες και συνταγές προσωρινού χαρακτήρα που, πέραν του αντιλαϊκού περιεχόμενου της πολιτικής τους, αποτελούν σε μεγάλο βαθμό άσκηση επί χάρτου καθώς οι στόχοι που θέτουν για τη μείωση του ελληνικού χρέους είναι εξωπραγματικοί. Είτε μιλάμε για τους ενδιάμεσους στόχους σε αποκρατικοποιήσεις, σε πρωτογενή πλεονάσματα, σε επαναγορά χρέους, ή σε ανάπτυξη, γεγονός είναι το ανέφικτο όλων αυτών συνολικά. 

Ιδιωτικοποιήσεις: Να μην αυτοπυροβοληθούμε

ΠΗΓΗ: Συσπείρωση Αριστερών Μηχανικών

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας δεν είναι το οικονομικό. Δεν είναι καν το παραγωγικό μοντέλο. Ξεκινά από πολύ πιο βαθιά. Ξεκινά από τους ίδιους τους όρους του δημόσιου διαλόγου, ή για να είμαστε πιο ακριβείς από την ανυπαρξία όρων δημόσιου διαλόγου. Στη σειρά άρθρων για τις ιδιωτικοποιήσεις στο radiobubble news, επιχείρησα να αποδείξω ότι οι ιδιωτικοποιήσεις όχι μόνο δεν αποτελούν πανάκεια, αλλά το πιο πιθανό είναι να δώσουν το τελειωτικό χτύπημα σε μία γονατισμένη χώρα. Ο λόγος που στάθηκα περισσότερο στην αποδόμηση των επιχειρημάτων κατά του Δημοσίου και υπέρ της ιδιωτικοποίησής του, είναι ακριβώς αυτός: η ανάγκη να βρεθεί τρόπος να αναπτυχθεί ο δημόσιος διάλογος που θα σέβεται τόσο τις αντίθετες απόψεις, όσο όμως -κυρίως- την αλήθεια και τα νοήματα της ελληνικής γλώσσας.

Μπροστά στην αφόρητη οικονομική και περισσότερο ψυχολογική πίεση που ασκείται στους πολίτες, ο διάλογος θεωρείται πολυτέλεια. Αντί ανοικτού διαλόγου με την κοινωνία, η επιβολή της κυρίαρχης άποψης γίνεται με απλοϊκά σχήματα και σύμβολα, που εν είδει διαφήμισης κατακλύζουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ηλεκτρονικά και συμβατικά. Κάτω από το φόβο της άτακτης πτώχευσης οι άνθρωποι πείθονται με οποιαδήποτε “γρήγορη λύση”. Ειδικά μετά τη συστηματική δαιμονοποίηση του δημοσίου, ήδη πολύ πριν ενσκήψει η οικονομική κρίση, είναι έτοιμοι να δεχτούν και τις πιο παράλογες απόψεις, ακόμη κι αν αντιβαίνουν στην ίδια την πραγματικότητα. Πέρα όμως από τους ανύπαρκτους όρους δημόσιου διαλόγου, το πρόβλημα είναι ότι η κοινωνία δεν διδάσκεται ούτε από το πρόσφατο παρελθόν. Και όπως όλα δείχνουν είναι έτοιμη να αυτοπυροβοληθεί.

NYT: What’s Missing in the Latest Greek Bailout

ΠΗΓΗ: New York Times

EDITORIAL 

The new Greek bailout deal agreed to Tuesday by euro zone finance ministers and the International Monetary Fund is a clear improvement over earlier deals. It recognizes that Greece’s current and projected ratios of debt to output are unsustainable. It prescribes useful steps to lower that ratio, including lower interest rates on loans from Greece’s European partners, longer bond maturities and a plan for Athens to buy back and retire some of its heavily discounted bonds.

Regrettably, it excludes more effective tools, like actual debt write-downs, which Germany’s chancellor, Angela Merkel, finds politically unpalatable. And in deference to Ms. Merkel, the deal postpones some of the promised relief until after German elections next September.

But its biggest mistake is conditioning relief on maintaining fiscal austerity. Greece’s only hope for long-term solvency is through aggressive measures to revive economic growth. These could include public investment in modernizing ports and infrastructure, tax cuts to encourage export industries, and better public education. Done right, such measures would more than pay for themselves by improving Greece’s competitiveness in global and European markets. The bailout deal should keep Greece financially solvent for the next few months, but the price could prove too much for Greece’s economy and society to bear. Beginning in 2016, Greece will be committed to extracting a budgetary surplus (excluding interest payments) from a shrinking economy. And it is expected to reduce debt-to-output ratios while output continues to fall.

Έλλειμμα, μνημόνιο και Εξεταστική: Ποιον συμφέρει η συγκάλυψη; Του Π.Παναγιώτου

ΠΗΓΗ: tvxs.gr
του Π. Παναγιώτου

Αναλαμβάνοντας τα πρωθυπουργικά του καθήκοντα το 2009, ο κ. Γ. Παπανδρέου κατηγόρησε την απελθούσα κυβέρνηση για εγκληματική απόκρυψη του ελλείμματος και παραποίηση των δημόσιων στατιστικών στοιχείων και αφού σύστησε μία νέα ελληνική στατιστική υπηρεσία προχώρησε στη μεγαλύτερη αυξητική αναθεώρηση ελλείμματος που έχει πραγματοποιήσει ποτέ αναπτυγμένη χώρα. Το αποτέλεσμα ήταν ένας διεθνής πανικός που προκάλεσε μαζικές πωλήσεις ελληνικών περιουσιακών στοιχείων, μεταξύ των οποίων και ελληνικών ομολόγων, οδηγώντας σε δραματική αύξηση του κόστους κρατικού δανεισμού, στον αποκλεισμό της Ελλάδας από τις αγορές κεφαλαίων και τελικά στην ελληνική και την ευρωπαϊκή κρίση. Άρθρο- έρευνα  του Πάνου Παναγιώτου, Χρηματιστηριακός Τεχνικός Αναλυτής. 

Με τη χώρα στα πρόθυρα της πτώχευσης τους πρώτους μήνες του 2010, ο κ. Παπανδρέου βρέθηκε να έχει δύο βασικές επιλογές: είτε να προχωρήσει σε μία γενναία αναδιάρθρωση κάνοντας το χρέος βιώσιμο ώστε η όποια δημοσιονομική προσαρμογή ακολουθούσε να μπορούσε να πετύχει χωρίς να δημιουργήσει ένα καταστροφικό κύκλο ύφεσης που θα ταλαιπωρούσε την Ελλάδα για δεκαετίες είτε να αποφύγει την αναδιάρθρωση και να επιχειρήσει το ακατόρθωτο, δηλαδή να καταστήσει το χρέος βιώσιμο ακολουθώντας μία αποπληθωριστική πολιτική βάναυσης λιτότητας

Με σημαία του το επιχείρημα περί ανάκτησης της αξιοπιστίας της χώραςεπέλεξε το δεύτερο και μέσα σε λίγα χρόνια η Ελλάδα υπέστη τη μεγαλύτερη ύφεση που καταγράφηκε σε αναπτυγμένο κράτος από τα τέλη του 1700 (στοιχεία BBC).

Στο μεσοδιάστημα η κυβέρνηση πριν από το ΠΑΣΟΚ, δια στόματος ενός εκ των υπουργών οικονομικών της, αρνήθηκε την κατηγορία για απόκρυψη του πραγματικού μεγέθους του ελλείμματος και αντέστρεψε το τραπέζι, κατηγορώντας την κυβέρνηση Παπανδρέου ότι φούσκωσε επίτηδες το έλλειμμα.

Έρχονται νέα μέτρα σε δύο δόσεις

ΠΗΓΗ: Capital.gr

της Δήμητρας Καδδά

Νέα μέτρα το Μάρτιο του 2013, για να κλείσει το κενό των €6,4 δισ. τη διετία 2015-2016, και εάν αυτά δεν επαρκούν νέες παρεμβάσεις έως τέλος Αυγούστου (που περιλαμβάνουν πρόσθετη κατάργηση φοροαπαλλαγών και επτώσεων, και χρονική επέκταση παρεμβάσεων περιορισμένης ισχύος, π.χ. μείωση αριθμού συμβασιούχων, που έληγε το 2014), προβλέπει το νέο προσχέδιο του μνημονίου.

Προβλέπει ακόμη τις ρήτρες λήψης πρόσθετων μέτρων, επιτροπεία του λογαριασμού καταβολής των δόσεων, αλλά και τη ρήτρα πρόσθετης περικοπής δαπανών σε περίπτωση απόκλισης του στόχου των αποκρατικοποιήσεων, με ανώτατο πλαφόν 1 δισ. ευρώ ετησίως.

Στο προσχέδιο του μνημονίου που συζητήθηκε από το Eurogroup και οδεύει προς  οριστικοποίηση από τις υπηρεσίες της Κομισιόν,  έχουν έχουν προστεθεί μία σειρά από μέτρα. Μεταξύ αυτών, προβλέπεται η επαναφορά του έκτακτου φόρου σε σκάφη αναψυχής, πισίνες και είδη πολυτελείας από το 2014, η κατάργηση των αυτόματων προαγωγών στις ένοπλες δυνάμεις, η εφαρμογή εντός του 2012 του νέου μισθολογίου στους υπαλλήλους της Βουλής, περικοπές σε αμοιβές βουλευτών αλλά και αιρετών, πρόσθετες περικοπές στο εκπαιδευτικό προσωπικό, καθώς και καθολικές περικοπές στο εφάπαξ χωρίς όριο.

Ο Μύθος του Πελατειακού Κράτους

ΠΗΓΗ: Μωρίας Εγκώμιον

Σουλτάνης Γρ.

Ο μύθος του πελατειακού κράτους, έχει γίνει η βασική ιδέα της καθεστωτικής ιδεολογίας, με την οποία η κυρίαρχη τάξη ενορχηστρώνει την αναγκαία συναίνεση, για την καρατόμηση του κοινωνικού κράτους και την κινεζοποίηση των εργαζόμενων. Το επιχείρημα εδράζεται στο υποτιθέμενο γεγονός ότι το πελατειακό κράτος είναι κατασκεύασμα συλλήβδην της μεταπολίτευσης, δηλαδή όλων των τάξεων, και αποτελεί απόδειξη του ότι «ξοδεύαμε περισσότερα από όσα παράγαμε». Η θυμική ισχύς αυτού του επιχειρήματος-που διεγείρει την ευθιξία του κάθε νοικοκυραίου-, είναι ιδιαίτερα φανερή στις αυτοχειρίες αλλά και στην συλλογική οσφυοκαμψία. Η ίδια ρητορική και μηχανισμός ελέγχου, χρησιμοποιήθηκε σε όλες τις χώρες των PIGS, προκειμένου να μην υπάρξουν μαζικές αντιδράσεις στην κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους και των εργασιακών δικαιωμάτων. Η πραγματικότητα αποδεικνύει ότι δεν υπήρξε πελατειακό κράτος, αλλά ένα κράτος φέουδο μιας τάξης, σε βάρος των χαμηλών τάξεων. 

Το αξιοπερίεργο είναι ότι ακόμη και μια μερίδα της αριστεράς-εκτός βέβαια της νεοφιλελεύθερης, τύπου ΔΗΜΑΡ-, έχει αποδεχτεί και ενσωματώσει στο λεξιλόγιό της τον εν λόγω μύθο.

Ο εκβιασμός δεν είναι πατριωτισμός

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι

Σταύρος Χριστακόπουλος

Αυτό το ρημάδι το «πατριωτικό καθήκον», το οποίο ανέσυρε χθες ο Γιάννης Στουρνάρας για να δικαιολογήσει τον εκβιασμό προς τα ασφαλιστικά ταμεία και όλους τους υπόλοιπους κατόχους ομολόγων στο εσωτερικό, δεν είναι δικό του εφεύρημα.

Από τον Γ.Α. Παπανδρέου, την εποχή που μας έσερνε στην άβυσσο των μνημονίων, μέχρι την υπό τον Σαμαρά συγκυβέρνηση των τριών, με κορώνες περί πατριωτισμού δικαιολογούν όλα τα εγκλήματα εις βάρος του ελληνικού λαού και της χώρας οι ολίγιστες ηγεσίες της.

Μόνο που το έργο, το οποίο αναγγέλλει ο Στουρνάρας, το έχουμε ξαναδεί: με το PSI επί Παπαδήμου, που άφησε πίσω του συντρίμμια. Όχι μόνο στα ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία είδαν διά της βίας να κουρεύονται τα αποθεματικά τους, αλλά και στους ταλαίπωρους μεμονωμένους αποταμιευτές, εκ των οποίων κάποιοι πριν από λίγες μέρες «στόλιζαν» με γιαούρτια και μουσταλευριές το πορτρέτο του προέδρου της Ν.Δ. στα γραφεία της στη Συγγρού.

Μόνον 1,9 δισ. στην αγορά από τη δόση του δανείου

ΠΗΓΗ:  sofokleousin.gr

Φρούδες θα αποδειχθούν οι ελπίδες των επιχειρήσεων, που περίμεναν επί μήνες την εκταμίευση της δόσης της τρόικας, ελπίζοντας ότι το Δημόσιο θ' αρχίσει να πληρώνει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του. Από τα 34,4 δισ. που θα εκταμιευθούν σε πρώτη φάση τον Δεκέμβριο, μόλις 1,65 δισ. θα διατεθούν για πληρωμές σε προμηθευτές, εργολάβους και πάσης φύσεως επιχειρήσεις που έχουν λαμβάνειν από το Δημόσιο. Κάποια επιπλέον μικροποσά μπορεί να δοθούν το πρώτο τρίμηνο του επομένου έτους, με την εκταμίευση των υπόλοιπων "κομματιών" της δόσης - η οποία όμως θα εξαρτηθεί από την υλοποίηση ή μη προγραμματισμένων μεταρρυθμίσεων.

Οπως επισημαίνεται σε ανάλυση της Eurobank, μετά την έγκριση των χθεσινών αποφάσεων του Eurogroup από κοινοβούλια χωρών της Ευρωζώνης και από το ΔΝΤ, θα δοθεί στην Ελλάδα το βασικό "κομμάτι" της δόσης, ποσού 34,4 δισ. ευρώ. Από αυτά, 23,8 δισ. θα διατεθούν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και τα υπόλοιπα 10,6 δισ. θα καλύψουν δημοσιονομικές ανάγκες.

Γιατί και για ποιόν ο περισσότερος χρόνος και χρήμα ; Tου Κ. Καλλωνιάτη

Πηγή: avanti popolo

του Κ. Καλλωνιάτη

Όπως αναμενόταν, έστω και με δυσκολίες στο τελικό παζάρι, ΕΕ και ΔΝΤ συμφώνησαν μία λύση για την Ελλάδα με την τελευταία φυσικά στο περιθώριο. Η λύση δίνει ανάσα στην οικονομία από πλευράς ρευστότητας και τονώνει την εμπιστοσύνη των αγορών πως η χώρα δεν κινδυνεύει να βρεθεί εκτός Ευρωζώνης, ενώ ενισχύει τις προσδοκίες πως η τελευταία θα μπορέσει βαθμιαία να σταθεί στα πόδια της και να προχωρήσει τον δύσκολο δρόμο της ενοποίησης.

Παρ’ όλα αυτά η συμφωνία για την Ελλάδα δεν συνιστά οριστική και βιώσιμη λύση για το χρέος της, ούτε σημαίνει πως η Ευρώπη στέκεται στο ύψος των περιστάσεων. Γιατί όπως έχουμε επανειλημμένα εξηγήσει χωρίς μαζική διαγραφή των 2/3 περίπου του ελληνικού χρέους δεν υπάρχει βιώσιμη λύση για την οικονομία, παρά μόνον παράταση της συντήρησης της στην εντατική με την ίδια πολιτική που την έστειλε εκεί. Κι αυτή η διαγραφή επειδή δεν μπορεί να γίνει μόνο για την Ελλάδα προϋποθέτει την δημοσιονομική και πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης με δημοκρατικές διαδικασίες και θεσμικές κατοχυρώσεις που, αλίμονο, ακόμη δεν υπάρχουν. 

Η συμφωνία του Eurogroup για το χρέος και τη δόση, του Γιάννη Βαρουφάκη

ΠΗΓΗ: tvxs

του Γ. Βαρουφάκη

Όταν οι σώφρονες αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις δανειακές τους συμφωνίες κρίνουν αλλαγές σε αυτές τις συμφωνίες στην βάση του αν μακροπρόθεσμα, με αυτές τις αλλαγές, το χρέος τους γίνεται λιγότερο ή περισσότερο δυσβάστακτο. Οι άφρονες θριαμβολογούν όταν καταφέρνουν να αποσπάσουν από τους δανειστές τους κι άλλα μεσοπρόθεσμα δάνεια, ανεξάρτητα από το εάν η βιωσιμότητα του χρέους τους παραμένει στο Ναδίρ.

Πριν κρίνουμε την τελευταία συμφωνία του Eurogroup, και το εάν η ανακούφιση που κι αυτή η δόση κατακτήθηκε, είναι δικαιολογημένη ή όχι, ας δούμε τι ακριβώς συμφωνήθηκε.

1. Μείωση των επιτοκίων του Μνημονίου 1 κατά 1%.

2. Αναβολή των αποπληρωμών του κεφαλαίου των δανείων από το Μνημόνιο 2 για 15 χρόνια και των τόκων που προκύπτουν από αυτά τα δάνεια για 10 χρόνια.

3. Απόδοση στο ελληνικό δημόσιο μέρους από τα κέρδη που βγάζει η ΕΚΤ από το γεγονός ότι αγόρασε (την περίοδο 2010-1) ελληνικά ομόλογα κοψοτιμής ενώ τώρα το ελληνικό δημόσιο τα αποπληρώνει στο ακέραιο. Τα κέρδη αυτά η ΕΚΤ τα αποδίδει, έως τώρα, στους εταίρους μας (ανάλογα με την συμμετοχή τους στο κεφάλαιο της ΕΚΤ). Αυτό που τώρα συμφωνήθηκε είναι ότι μεγάλο μέρος των κερδών αυτών θα επιστρέψουν στο ελληνικό δημόσιο.

Συμφωνία για .. θαύμα, του Πάνου Παναγιώτου

ΠΗΓΗ: tvxs

του Π. Παναγιώτου

Μία διακρατική ‘συμφωνία ή σύμβαση’ είναι, σύμφωνα με τον ορισμό της, ‘μια γραπτή ή προφορική σύμπτωση βουλήσεων (συμφωνία - agreement) μεταξύ περισσοτέρων κρατών με στόχο τη δημιουργία νομικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, δεσμευτικών για τα μέρη που υπογράφουν».

Από την άλλη πλευρά ως ‘θαύμα’ χαρακτηρίζεται κάθε συμβάν που με τα καθιερωμένα, επιστημονικά αποδεκτά, κριτήρια θεωρείται "ανεξήγητο" και που αποτελεί ένα στατιστικά απίθανο αλλά θετικό γεγονός.

Ο λόγος που δημιουργήθηκε η ανάγκη για τη ‘συμφωνία’ της 27ης Νοεμβρίου για την αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης είναι ότι όλες οι προηγούμενες ‘συμφωνίες’ απέτυχαν γιατί επεδίωκαν το στατιστικά απίθανο και επιστημονικά ανεξήγητο. Έτσι έθεταν ως προϋπόθεση για την ευόδωση τους την επίτευξη από την Ελλάδα παγκόσμιων δημοσιονομικών και οικονομικών ρεκόρ που, προφανώς, μόνο με θαύμα θα μπορούσαν να επιτευχθούν (το θέμα έθιξα πρώτη φορά τον Απρίλιο του 2010 σε συνέντευξη στο Mega και στη συνέχεια σε εκτενή αρθρογραφία, βλ. «το ελληνικό κυνήγι παγκόσμιου δημοσιονομικού ρεκόρ» 4 Μαΐου, 2010, συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Υπόθεση Ελληνική Κρίση» Εκδόσεις Λιβάνη).

SPIEGEL: Denying Reality Germany's Ongoing Refusal to Forgive Greek Debt

The International Monetary Fund believes that the only way to reduce Greek debt to a sustainable level is by way of a debt haircut involving the country's government creditors. But with an election approaching, Germany has refused to consider the proposal. Reality is on the IMF's side. 

By SPIEGEL Staff

An elegant appearance is important to Christine Lagarde. The head of the International Monetary Fund (IMF) wears her short hair carefully coiffed, and diamonds glitter on her manicured fingers. When she talks about global financial issues, she hardly ever raises her voice. Her colleagues at the Washington-based financial authority call her "Ms. Perfect."

But last Tuesday Lagarde, who was once French finance minister, was having trouble keeping her composure. She had hurried back to Europe from Asia to attend the latest in a series of Euro Group crisis meetings on Greece. And even though she had a fever and felt weak from the flu, she began to raise her voice as she spoke. For Greece to recover, she insisted, creditor countries would have to forgive the government in Athens a large share of its debt. "Nothing else will work," Lagarde said.

But the group, most notably Germany's impassive Foreign Minister Wolfgang Schäuble, from Chancellor Angela Merkel's Christian Democratic Union (CDU), refused to budge. The meeting ended unsuccessfully at around 5 a.m. and was adjourned until this Monday.