Η ευρωκρίση θα κρατήσει 20 χρόνια

ΠΗΓΗ: FT (via euro2day)

by W. Munchau

Πάντα αναρωτιόμουν ποιος τοποθετείται σε ριψοκίνδυνους τίτλους μετά από τέτοιες «ιστορικές» ανακοινώσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Ορισμένες φορές το ράλι διαρκεί κάποιες ώρες. Άλλες πάλι μερικές ημέρες. Το τελευταίο δεν κράτησε ούτε βδομάδα. Τα spread των ιταλικών και των ισπανικών ομολόγων βρίσκονται πλέον σε υψηλότερα επίπεδα από ότι προ της συνόδου. 

Οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν ότι η ΕΕ πραγματοποίησε ένα σημαντικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση συμφωνώντας ένα δρόμο προς την τραπεζική ενοποίηση, αλλά ότι δεν έκαναν αρκετά ως προς την αντιμετώπιση της κρίσης. Διαφωνώ με αυτή την εκτίμηση. Νομίζω ότι οι ηγέτες έκαναν ένα πολύ μεγάλο βήμα… προς τη λάθος κατεύθυνση. 

Το αποτέλεσμα της συνόδου ήταν να εξαρτηθεί η συγκεκριμένη απόφαση για την επίλυση της κρίσης από μία μελλοντική απόφαση, η οποία θα είναι ακόμη δυσκολότερο να επιτευχθεί και κατά συνέπεια πιθανότερο να αποτύχει. Συμφώνησαν ότι δεν θα υπάρξει κοινή ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών μέχρις ότου αποφασιστεί η πλήρης τραπεζική ενοποίηση. Και η Bundesbank μας υπενθύμισε ότι η τραπεζική ενοποίηση είναι ανέφικτη χωρίς πολιτική ενοποίηση. Το εύλογο συμπέρασμα είναι λοιπόν πως η κρίση δεν θα λυθεί μέσα στα επόμενα 20 χρόνια. 

THINK TANK

*Δημοσιεύθηκε στην ΑΥΓΗ την Κυριακή 8/7/2012

Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΙΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ*

Μπορεί η ελληνική γλώσσα να έχει ιστορικότητα, αλλά η αγγλική έχει περιεκτικότητα. Η φράση think tank, για παράδειγμα, που έχει μπει ακόμη και στη νεοελληνική καθημερινότητα. Ως ρηματική φράση θα μπορούσε να διαβαστεί «σκέψου τη δεξαμενή», αλλά ως ονοματική φράση σημαίνει «δεξαμενή σκέψης». Κι είναι τόσες οι δεξαμενές σκέψης που επαίρεται ότι διαθέτει ο σύγχρονος καπιταλιστικός κόσμος, ώστε όλες μαζί θα έκαναν έναν ποταμό ανθρώπινης διάνοιας. Κάθε οργανισμός του καπιταλιστικού σύμπαντος που σέβεται τον εαυτό του έχει κι από ένα think tank. Κυβερνήσεις, διακρατικοί οργανισμοί, επιχειρήσεις, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, οι ενώσεις αυτών. Υπάρχουν δεξαμενές σκέψης κρατικές και επιχειρηματικές, εξαρτημένες και ημιανεξάρτητες, με διαφανείς αλλά και με γκρίζες χρηματοδοτήσεις. Παράγουν εκθέσεις, έρευνες, μελέτες, θέσεις, αφορισμούς. Κατά κανόνα παράγουν τους τελευταίους. Αφορισμούς νεοφιλελεύθερης κυρίως χροιάς, χάρη στην ιδιότυπη ακαδημαϊκή δικτατορία που έχει εδραιωθεί τις τελευταίες δεκαετίες.

Με τόση σκέψη, ο κόσμος θα έπρεπε να είναι παράδεισος ευημερίας. Με τόσες επεξεργασίες και τόσο πολυάνθρωπα επιτελεία ερευνητών, αναλυτών, τεχνοκρατών, οι πολιτικοί θα έπρεπε να παράγουν ορθές, ισορροπημένες αποφάσεις, μνημεία θετικής και στέρεης σκέψης. Αλλά, μόνο μια ματιά σ' αυτό που διαδραματίζεται εδώ και τρία χρόνια στην Ε.Ε. και την Ευρωζώνη, με 18 συνόδους κορυφής να κτίζουν, να γκρεμίζουν και να ξανακτίζουν ένα θεσμικό γεφύρι της Άρτας, αρκεί για ν' αναρωτηθεί κανείς πόση σκέψη παροχέτευσαν στον ευρωπαϊκό λαβύρινθο οι ποικίλες «δεξαμενές» που τον τροφοδοτούν, είτε έχουν σημείο αναφοράς την αγορά είτε την ευρωκρατία είτε τα κράτη και τους εθνικούς εγωισμούς τους. Παρ' όλα αυτά οι δεξαμενές δουλεύουν ακατάπαυστα. Ίσως όχι για ένα σχέδιο, αλλά για πολλά παράλληλα και ανταγωνιστικά σχέδια και συμφέροντα.

ΕΛΛΑΔΑ: ΠΡΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΡΕΚΟΡ ΥΦΕΣΗΣ!

Πηγή: tvxs.gr (via ISKRA)

Του Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ*

Η ύφεση της ελληνικής οικονομίας είναι ήδη η τρίτη μεγαλύτερη σε διάρκεια στην ιστορία, έχοντας ξεπεράσει αυτή των ΗΠΑ μετά το κραχ του 1929. Πηγαίνοντας πίσω μέχρι και το1700, μόνο σε δύο άλλες περιπτώσεις έχουν υπάρξει μακροβιότερες υφέσεις: από το 1980 μέχρι το 1997 στη Λιβερία, μία χώρα στη Δυτική Αφρική και από το 1989 μέχρι το 1997,στο Τατζικιστάν, μία χώρα στα σύνορα με το Αφγανιστάν (στοιχεία BBC UK). Αμέσως μετά ακολουθεί η ύφεση της Ελλάδας, η οποία αναμένεται να συνεχιστεί τουλάχιστον για ένα χρόνο και πιθανό για δύο ή περισσότερα

Δεν είναι, όμως, μόνο η διάρκεια της ελληνικής ύφεσης που αποτελεί ιστορικό ρεκόρ αλλά και το κόστος της που είναι ασύλληπτο.

Πέρα απ' το γεγονός του αποκλεισμού της απ' τις αγορές, της αναδιάρθρωσης του χρέους της και της ανάγκης για πολυετή άντληση δανείων απ' την Τρόικα με παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας, η χώρα έχει υποστεί μέχρι στιγμής αθροιστική μείωση του ΑΕΠ της κατά 20%. Μόνο από τη μείωση αυτή του ΑΕΠ, τη μείωση της τιμής βασικών περιουσιακών στοιχείων (ακινήτων, αυτοκινήτων, μετοχών) και των τραπεζικών καταθέσεων, το κόστος ξεπερνά κατά πολύ το μισό τρις ευρώ. Αυτό είναι μεγαλύτερο από το 200% του ελληνικού ΑΕΠ. Το οικονομικό κόστος του σεισμού και του τσουνάμι που ακολούθησε στην Ιαπωνία το 2011 ήταν της τάξης του 4% του ΑΕΠ της χώρας.

ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ – ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ...

Δημοσιεύθηκε στο www.enikos.gr την Παρασκευή 6 Ιουλίου 2012.

Του ΣΤΑΘΗ

Τι λέει η πραγματικότητα; ότι η τριμερής κυβέρνηση δεν μπορεί να τηρήσει τις προεκλογικές της υποσχέσεις για κατώτατο μισθό στα 750 ευρώ, για επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας , για αναβίωση τηςμετενέργειας και την αποκατάσταση έστω κατά μικρό μέρος των συντάξεων.

Τι λέει η προπαγάνδα; ότι η τριμερής κυβέρνηση θα προσπαθήσει να τα εφαρμόσει όλα αυτά σε βάθος... τετραετίας...!

Τι λέει η πραγματικότης; ότι η σπατάλη των δημοσίων εσόδων (απ’ τη φορολογία που πληρώνουν οι εργαζόμενοι κι όχι οι φοροφυγάδες) συνεχίζεται με δαπάνες γιαστρατιές συμβούλων, αργόμισθων σε υπηρεσίες φαντάσματα, για καταβολές ενοικίων (αντί της αξιοποίησης των χιλιάδων κρατικών ακινήτων), για μισθούς πολυθεσιτών στις Ανεξάρτητες Αρχές, για χορηγήσεις στις αχόρταγες ΜΚΟ και γενικώς για τις «ανάγκες» της Μιχαλούς – αυτού δηλαδή τουτούρκικου δοβλετιού που ο ελληνικός δικομματισμός μοστράρει ως «κράτος».

Τι λέει η προπαγάνδα; ότι ο μόνος τρόπος να μπουν κάποια λεφτά στα κρατικά ταμεία είναι η αξιοποίηση (διάβαζε η εκποίηση) όσης κρατικής περιουσίας (διάβαζε περιουσίας του ελληνικού λαού) απέμεινε.

Ρεζά Λαχιτζί: «Κάναμε λάθη στην Ελλάδα» Ο εμπειρογνώμονας του ΟΟΣΑ εξηγεί γιατί απέτυχε το Μνημόνιο

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ

Ο Ρεζά Λαχιτζί είναι οικονομολόγος, εμπειρογνώμονας του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ). Υπό αυτή του την ιδιότητα έχει έλθει στην Ελλάδα, όπου είχε συναντήσεις με έλληνες αξιωματούχους, ως εκπρόσωπος του Οργανισμού. Επιπλέον, είναι ο κύριος συντάκτης της έκθεσης του ΟΟΣΑ «Ελλάδα: Επανεξέταση του κράτους».

Η έκθεση αυτή παραδόθηκε στην ελληνική κυβέρνηση το 2011 και, έκτοτε, αποτελεί τον «μπούσουλα» για τη μεταρρύθμιση του δημόσιου τομέα, την οποία ξεκίνησε ο πρώην υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης κ. Δ. Ρέππας και η ομάδα της task force.

Ο κ. Λαχιτζί απέστειλε πρόσφατα ένα κείμενο, που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Έρευνας Ρυθμιστικών Πολιτικών, υπό τον εύγλωττο τίτλο:«Τα λάθη που κάναμε στην Ελλάδα». Στο κείμενο, το οποίο δημοσιεύθηκε και σε Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Γαλλίας, ο κ. Λαχιτζί επιχειρεί να εξηγήσει, με βάση συγκεκριμένα οικονομικά μεγέθη, γιατί απέτυχε το Μμημόνιο.

«Η Ελλάδα βυθίζεται σε μια επικίνδυνη κοινωνική κρίση και πολιτική αστάθεια», καταλήγει ο εμπειρογνώμονας του ΟΟΣΑ. «Όλα αυτά δεν φαίνεται να έχουν προκαλέσει καμιά αμφιβολία στους υπευθύνους που καθορίζουν το ρυθμό των αλλαγών. Είναι επείγον να αναγνωρίσουν σήμερα τα λάθη τους και να τροποποιήσουν αναλόγως τις πράξεις τους».

Ολόκληρο το κείμενο του κ.Ρετζά Λαχιτζί έχει ως εξής:

Πολιτική σιωπή ή εθνική απάντηση στις ανθελληνικές δηλώσεις Κάμερον; Του Π. Παναγιώτου

ΠΗΓΗ: tvxs.gr

του Π. Παναγιώτου

Η Βρετανία πρέπει να προστατευθεί απ' τους Έλληνες μετανάστες, είπε ο Βρετανός Πρωθυπουργός Κάμερον μιλώντας στη βρετανική βουλή σε ένα παραλήρημα ανθελλινισμού. «Η Βρετανία έχει εξετάσει νομικά μέσα που θα της επιτρέψουν να αφαιρέσει απ' τους Έλληνες πολίτες το δικαίωμα της ελεύθερης μετακίνησης εντός της ΕΕ», είπε ο Κάμερον. “Θα κάνω τα πάντα για κρατήσω τη χώρα μας ασφαλή” συμπλήρωσε, προσθέτοντας ότι δεν αποκλείει το κλείσιμο των βρετανικών συνόρων στους Έλληνες.

Ας δούμε, όμως, από ποιους ακριβώς πρέπει να προστατεύσει την Αγγλία ο κ. Κάμερον.

Σύμφωνα με μελέτη του Υπουργείου Οικονομικών της Βρετανίας, ο τομέας της ανώτερης εκπαίδευσης αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προϊόντα της χώρας, αποφέροντας κέρδη της τάξης των 60 δις στερλινών ετησίως. Από το 1990 μέχρι το 2010, Ελλάδα ήταν άλλοτε η τρίτη και άλλοτε η τέταρτη χώρα με τους περισσότερους φοιτητές στην Αγγλία. Περισσότεροι από 200 χιλιάδες Έλληνες έχουν ξοδέψει συνάλλαγμα στη χώρα, αποτελώντας, μόνοι τους, μία μικρή βιομηχανία για τη χώρα που τώρα θέλει να κλείσει τα σύνορα της σ' αυτούς.

Οι Έλληνες φοιτητές, πέρα απ' τα δίδακτρα που πληρώνουν στα βρετανικά πανεπιστήμια, ξοδεύουν για στέγαση, διατροφή, μεταφορά, ένδυση ενώ χάρη σε αυτούς περίπου 500 χιλιάδες επιπλέον Έλληνες επισκέφτηκαν τη Βρετανία, αφήνοντας, επίσης, το συνάλλαγμα τους εκεί.

Αποκρατικοεκποίηση - Οσο μεγαλώνει το ξεπούλημα, τόσο μεγαλώνει το χρέος! του Νίκου Μπογιόπουλου

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ - ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 6/7/2012

To έτος 2000 το δημόσιο χρέος της χώρας ήταν 139,2 δισ. ευρώ.

Το 2004 το δημόσιο χρέος είχε ανέλθει στα 201,2 δισ. ευρώ.

Το 2009 το δημόσιο χρέος έφτασε στα 298,5 δισ. ευρώ.

Στα τέλη του 2011, το δημόσιο χρέος «έκλεισε» στα 367 δισ. ευρώ.

*

Η παραπάνω αναδρομή είναι χρήσιμη - όπως ελπίζουμε θα φανεί στη συνέχεια - ώστε να διερευνήσουμε πόση σχέση έχει (κι αν έχει οποιαδήποτε σχέση) με την αλήθεια η απίστευτη προπαγάνδα που κατακλύζει το δημόσιο βίο.

Αναφερόμαστε στην προπαγάνδα που ισχυρίζεται πως:

«Η μείωση του δημόσιου χρέους και των ελλειμμάτων περνάει μέσα από τις ιδιωτικοποιήσεις και τις αποκρατικοποιήσεις του δημόσιου τομέα».

Stiglitz: Η τελευταία αναβολή για το ευρώ

Πηγή: euro2day

J. Stiglitz

Με τον θανατοποινίτη που παίρνει μία ακόμα αναβολή εκτέλεσης της ποινής του παρομοιάζει ο Joseph Stiglitz τις αποφάσεις της τελευταίας συνόδου της Ευρώπης. Το ευρώ θα επιβιώσει για λίγο ακόμα. Οι αγορές πανηγυρίζουν, όπως έκαναν μετά από κάθε μία από τις τέσσερις προηγούμενες συνόδους για την ευρωκρίση - μέχρι να καταλάβουν ότι τα θεμελιώδη προβλήματα δεν έχουν ακόμα λυθεί. 

Σύμφωνα με τον νομπελίστα οικονομολόγο, η σύνοδος έβγαλε κάποια καλά νέα. «Οι ηγέτες της Ευρώπης κατάλαβαν επιτέλους ότι ο τρόπος με τον οποίο μέχρι τώρα προσπαθούσαν να λύσουν το πρόβλημα -δηλαδή δανείζοντας λεφτά στις τράπεζες για να σώσουν τα κράτη και στα κράτη για να σώσουν τις τράπεζες- δεν έχει αποτέλεσμα. Παρομοίως, αναγνωρίζουν πλέον ότι τα δάνεια διάσωσης που δίνουν στον νέο δανειοδότη προτεραιότητα έναντι των άλλων πιστωτών επιδεινώνουν τη θέση των ιδιωτών επενδυτών, που πολύ απλά θα απαιτήσουν ακόμα υψηλότερα επιτόκια». 

Κρίση χρέους της ευρωζώνης-"Πρέπει να μιλήσουμε για τη Γερμανία"

ΠΗΓΗ: Το Περγάδι

Από το Eurointelligence ,άρθρο του οικονομολόγου και τραπεζίτη Satyajit Das, συγγραφέα του Extreme Money,που υποστηρίζει ότι η  Γερμανία αυτοπαγιδεύθηκε. Είτε  συνεχίσει να  διασώζει άλλους, είτε διαλύσει την ευρωζώνη,αυτή θα είναι η πιο εκτεθειμένη χώρα.

Μέχρι σήμερα, η Γερμανία έχει ξεπεράσει δίχως απώλειες την ευρωπαϊκή κρίση χρέους.

Η γερμανική οικονομία είναι μία από τις λίγες οικονομίες που αναπτύχτηκαν από το 2008. Εμφανίζει χαμηλή ανεργία και οι εργαζόμενοι της πήραν μισθολογικές αυξήσεις.

Τα επιτόκια των ομολόγων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, βρίσκονται σε χαμηλά επίπεδα ρεκόρ. Στις 23 Μαΐου 2012, τα ομόλογα διετίας εκδόθηκαν με τοκομερίδιο ίσο με το μηδέν και έδωσαν στους επενδυτές μια απόδοση 0,07% ανά έτος, κάνωντας τους Financial Times να δημοσιεύουν το άρθρο: Ω Schatz: Όχι κουπόνι (το ομόλογο  διετίας του γερμανικού δημοσίου,γνωστό ως Schatz). Λίγες ημέρες αργότερα η απόδοση των ομόλογων ήταν μηδέν τοις εκατό. Αμέσως μετά, η απόδοση των ομολόγων διετίας έγινε αρνητική. Τα χαμηλότερα ποσοστά οφείλονται στο ότι τα γερμανικά ομόλογα θεωρούνται ασφαλή καταφύγια, καθώς οι επενδυτές εγκαταλείπουν τις άλλες ευρωπαϊκές αγορές.

Ιδιωτικοποιήσεις και Nεοφιλελεύθερη Kυριαρχία.

ΠΗΓΗ: Μωρίας Εγκώμιον

 του Γρ. Σουλτάνη

Εργαλεία κυριαρχίας.

Παρά το γεγονός ότι ένα πλήθος από μελέτες που επεξεργάζονται τα αντικειμενικά δεδομένα, ανεξάρτητα από την όποια ιδεολογική τοποθέτηση των ερευνητών, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι ιδιωτικοποιήσεις λειτουργούν καταστροφικά σε όλους τους τομείς της οικονομίας μιας χώρας, η καθεστωτική προπαγάνδα, εμφανίζει τις εντέχνως αποκαλούμενες «αποκρατικοποιήσεις», ως συστατικό στοιχείο των «μεταρρυθμίσεων» που οδηγούν στην «ανάπτυξη». Η προπαγάνδα είναι διαρκής, μεθοδικά σχεδιασμένη, με αιχμή του δόρατος την διαστροφή των εννοιών. Στόχος της είναι, αφενός η αδρανοποίηση των αντιδράσεων των στρωμάτων που θίγονται και η ιδεολογική κυριαρχία της ομάδας συμφερόντων που εξυπηρετείται, και αφετέρου, η νομιμοποίηση των ταξικών πολιτικών, που αναμφίβολα στερούνται ορθολογικού περιεχομένου. 

Εργαλείο κυριαρχίας και νομιμοποίησης αυτής της κυριαρχίας, είναι η κυρίως η χρήση της γλώσσας. Πρώτα η κατασκευή αφηρημένων εννοιών που αποκρύπτουν την πραγματικότητα και αφετέρου, η χρήση καθολικών εννοιών που αποβλέπουν στην διέγερση του συλλογικού ασυνείδητου και την υποκατάσταση της λογικής κρίσης από το θυμικό. Επιπλέον, η επίκληση ηθικών εννοιών, που αποβλέπει στην παλινδρόμηση σε θυμικές σφαίρες της παιδικής ηλικίας. Αίφνης, η «αποκρατικοποίηση»-και όχι ιδιωτικοποίηση-, εκβιάζει την συναίνεση-, γιατί απλά αποδομεί το κακό κράτος. Η «μεταρρύθμιση», γιατί αντιτίθεται στο παλιό και η «ανάπτυξη» στην στασιμότητα. 

Ο «ταλαντούχος» κύριος Στουρνάρας

Πηγή: Δρόμος

Έργα και ημέρες του τεχνοκράτη υπουργού στο «τιμόνι» της Εμπορικής Τράπεζας και όχι μόνο. Του Γιώργου Τοζίδη

Η τοποθέτηση του κ. Ι. Στουρνάρα, ως υπουργού Οικονομίας, στην τρικομματική κυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ.-ΔΗΜΑΡ αποτελεί την επιβράβευση της συνεπούς εξυπηρέτησης πολιτικών και επιχειρηματικών συμφερόντων από το συγκεκριμένο στέλεχος. Ενώ, όμως, είναι γνωστά και έχουν σχολιασθεί, ας δούμε ορισμένα από τα χαρακτηριστικά «επιτεύγματά» του:
1. Ως επικεφαλής του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνώμων στην κυβέρνηση Σημίτη αποδέχθηκε το κλείδωμα της ισοτιμίας μετατροπής της δραχμής σε ευρώ σε υψηλότερα επίπεδα από αυτά που προέκυπταν από την πραγματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, εξυπηρετώντας τα γερμανικά (κυρίως) εμπορικά συμφέροντα.
2. Ως γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ (δεξαμενή «σκέψης» του ΣΕΒ) υπερθεμάτισε για την υλοποίηση των μνημονίων, επιμένοντας ιδιαίτερα στις ιδιωτικοποιήσεις (δηλαδή, στο ξεπούλημα σε ντόπια και ξένα συμφέροντα της δημόσιας περιουσίας) και στο «άνοιγμα» των κλειστών επαγγελμάτων» (δηλαδή, στην απορρύθμιση και τη δημιουργία μονοπωλιακών καταστάσεων στους συγκεκριμένους κλάδους), δημοσιεύοντας μελέτη που «εκτιμούσε» ότι με το «άνοιγμα» θα επιτυγχανόταν αύξηση του ΑΕΠ κατά 13% σε 5 χρόνια. Μια μελέτη που προκάλεσε θυμηδία ακόμη και μεταξύ των υπερασπιστών των μνημονίων.

Ας τολμήσει...

Πηγή: Καθρέφτη Καθρεφτάκι

Επαΐων της οικονομικής επιστήμης ο κ. Γιάννης Στουρνάρας, (στην φωτογραφία με ..φωτοστέφανο !), αυτή τη στιγμή διαθέτει δύο ‘πλεονεκτήματα’.Έχει αποδεχθεί την ηλεκτρική καρέκλα του Υπουργείου Οικονομικών, σε μια φάση δυσκολότερη εκείνης προ δυόμιση ετών, -άρα εκ των πραγμάτων γίνεται συμπαθής. Δεύτερον, ως ‘εξωκοινοβουλευτικός’, δεν φορτώνει με ιδιαίτερο ‘πολιτικό κόστος’ κανέναν απ’ τους ‘συγκυβερνήτες’, επομένως μπορεί και να τον αφήσουν να κάνει τη δουλειά του.

Ένα απ’ τα ‘στοιχήματα’ που όπως φαίνεται ο νέος υπουργός βάζει στον εαυτό του, είναι η εκπόνηση ενός φορολογικού συστήματος ‘σταθερού, δεκαετούς διάρκειας’. Και είτε –νομοθετικά- κάτι τέτοιο είναι εφικτό είτε όχι, προς στιγμήν ας δεχθούμε πως πράγματι, φέρνει στην βουλή ένα ‘τόσο καλό νομοσχέδιο’ που όντως κανείς δεν έχει καμιά διάθεση να το πειράξει για τα επόμενα δέκα χρόνια.

Είναι απογοητευτικά πρόδηλο, πως οι δύο επιθετικοί προσδιορισμοί του οράματος του κ. Στουρνάρα (σταθερό, δεκαετίας) ούτε αφορούν ούτε ενδιαφέρουν ούτε απευθύνονται στους φορολογούμενους πολίτες ετούτης της χώρας: Και οι δύο, κλείνουν το μάτι μόνο στους ‘επενδυτές’, τους ‘κεφαλαιούχους’, τους βιομήχανους, κλπ. Ο νέος Υπουργός, φαίνεται να μένει πιστός, αυτής αποκλειστικά της έμμεσης και ‘μελλοντικής’ ανάπτυξης, που περνά μέσα απ’ το ‘σταθερό επενδυτικό περιβάλλον’, μέσα απ’ τα ‘κέρδη’ που μπορεί η χώρα (με το φορολογικό της σύστημα) να ‘τάξει’ στο κεφάλαιο. Αναπάντητο, βέβαια, παραμένει το γεγονός, του ‘ενδιαφέροντος’ που δείχνουν ήδη τα διάφορα ‘κοράκια’, Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, για τα ‘φιλέτα’ που βιάζεται να ‘ιδιωτικοποιήσει’ η κυβερνητική τρόικα. Αναπάντητο, καθώς ούτε ‘σταθερό’, ούτε ‘δεκαετίας’ είναι το τρέχον φορολογικό περιβάλλον.

Μαραθώνια σκυταλοδρομία ιστορικής ανευθυνότητας, του Π. Παναγιώτου

Πηγή: tvxs.gr

του Π. Παναγιώτου

Μιλώντας στις 29 Ιουνίου στη γερμανική βουλή η Γερμανίδα καγκελάριος, Μέρκελ, είπε πως η ευρωζώνη περνά κρίση εξαιτίας μίας και μόνο χώρας, υπονοώντας, φυσικά, την Ελλάδα. Η δήλωση αυτή δεν είναι χωρίς νόημα. Η Ελλάδα προβάλλεται από το Νοέμβριο του 2009 ως το μίασμα που μόλυνε την Ευρώπη. Αυτή ήταν η κατηγορία που χρησιμοποιήθηκε εναντίον της για να της επιβληθεί η αντιδημοκρατική Τροϊκανή εποπτεία, το τιμωριτικό και καταστροφικό πρώτο μνημόνιο, το ουτοπικό Μεσοπρόθεσμο και το εξουθενωτικό δεύτερο μνημόνιο. Η ίδια θα χρησιμοποιείται για να δικαιολογεί είτε όσα δεινά περάσει στην προσπάθεια της να παραμείνει στο ευρώ είτε το σεισμό που θα τη συνταράξει συθέμελα αν αποχωρήσει βίαια απ' αυτό, πτωχεύοντας ανεξέλεγκτα.

Η κατηγορία αυτή είναι, στην ουσία της, απολύτως ψεύτικη. Υπεύθυνα για την κρίση είναι μία σειρά κρατών που σώζουν τις τράπεζες με τα χρήματα των φορολογούμενων, που διεξάγουν αδίστακτους οικονομικούς και νομισματικούς πολέμους αφήνοντας πίσω τους εκατομμύρια οικονομικά θύματα και που επιτρέπουν στο χρηματοοικονομικό καπιταλισμό να πάρει μία διεστραμμένη μορφή καταστρέφοντας και όχι βοηθώντας την παγκόσμια οικονομία. Επιφανειακά και ίσως πρακτικά, όμως, η παραπάνω κατηγορία για την ευθύνη της Ελλάδας στο ξέσπασμα της ευρωπαϊκής κρίσης έχει μία δόση αλήθειας.

Αναξιόπιστο κράτος, λεηλατημένοι πολίτες

Tου Νικου Γ. Ξυδακη Πηγή: Καθημερινή του Ν. Ξυδάκη Τρέχουν παράλληλα: ο φόρος εισοδήματος 2011 και η επίσκεψη της τρόικας για αξιολόγηση. Και τα δύο καθυστέρησαν λόγω των αλλεπάλληλων εκλογών, που έχουν παγώσει κάθε άλλη δραστηριότητα στη χώρα από τις αρχές Απριλίου. Και τα δύο είναι αλληλένδετα: η τρόικα θα βρει ότι τα κρατικά έσοδα υστερούν έναντι των υπεραισιόδοξων και ανελαστικών προβλέψεων, διότι όχι μόνο ο φορολογούμενος πληθυσμός έχει ήδη εξαντληθεί, αλλά και διότι ο υπολογισμός και η βεβαίωση του φόρου καθυστέρησαν σκοπίμως, για να μην ερεθιστούν προεκλογικά οι πολίτες και επηρεαστεί η ψήφος τους. Πράγματι η ψήφος δεν επηρεάστηκε άμεσα από τον δυσβάστακτο φόρο εισοδήματος, όπως προέκυψε από τις μνημονιακές δεσμεύσεις. Επηρεάζονται όμως τώρα με σφοδρότητα τόσο ο κρατικός προϋπολογισμός όσο και οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί εκατομμυρίων Ελλήνων. Τα ελληνικά νοικοκυριά ακολουθούν μοιραία και αγεληδόν το ελληνικό κράτος στο σπιράλ πτώχευσης και παρακμής. Διότι απλούστατα πολλοί νομοταγείς μισθωτοί και εργαζόμενοι δεν θα μπορούν να πληρώσουν τους υπέρογκους φόρους, πολλαπλάσιους από κάθε περασμένη χρονιά, καθώς μάλιστα βρίσκονται ήδη εκτός προϋπολογισμού, εξαντλημένοι από διαδοχικές μειώσεις εισοδήματος, εξαντλημένοι από έκτακτες εισφορές, με μειωμένα ή μηδενισμένα τα αποθέματα ανάγκης, βαρυνόμενοι από άνεργα τέκνα ή άλλους συγγενείς.

Λέει και ψέματα η τρόικα;

Πηγή: Το Ποντίκι

Του Δημήτρη Μυ

Διαβάσαμε προσφάτως (στο «Βήμα») ότι, σύμφωνα με την έκθεση της μόνιμης αποστολής της τρόικας στη Αθήνα, οι τακτοποιήσεις και τα βολέματα καλά κρατούν, καθώς τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν μιλούσαν για αύξηση των προσλήψεων στο Δημόσιο! Κάπως έτσι μπορεί και να πιστέψει τελικά κάποιος ότι για τα δεινά δεν ευθύνεται το καλό και μελετημένο μνημόνιο, αλλά η μη εφαρμογή του. Είναι, όμως, έτσι τα πράγματα;

Ρωτάμε επειδή, λίγες μέρες μετά (στην «Καθημερινή»), διαβάσαμε ότι, σύμφωνα με «έκθεση της τρόικας για τη διαχείριση του προσωπικού στο Δημόσιο», η οποία μάλιστα «διαθέτει επικαιροποιημένα στοιχεία έως και τα τέλη Μαΐου», από τις αρχές του 2010 έως τα τέλη του έτους θα έχουν αποχωρήσει από το Δημόσιο 106.251 εργαζόμενοι». Δηλαδή οι δημόσιοι υπάλληλοι, από 876.732 άτομα στο τέλος του 2009, φέτος τον χειμώνα θα υποχωρήσουν σε 770.481!

Όσο για τις «πλεονάζουσες προσλήψεις», στο ρεπορτάζ σημειώνεται: «Είναι ενδεικτικό ότι πέρυσι έγιναν 1.057 περισσότερες προσλήψεις από τις προβλεπόμενες. Η απόκλιση αυτή προήλθε εξαιτίας της αλλαγής του κανόνα της μιας πρόσληψης για κάθε πέντε αποχωρήσεις σε μία πρόσληψη για κάθε δέκα αποχωρήσεις και του “κενού” στον έλεγχο που δημιουργήθηκε εξαιτίας αυτής της αλλαγής».

MNHMONIΑ: ΣΤΟ ΜΙΣΟ ΤΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΕΣΑ ΣΕ 3 ΧΡΟΝΙΑ!

Πηγή: ΙΣΚΡΑ

Σ. ΡΟΜΠΟΛΗΣ: ΕΝΑΣ ΣΤΟΥΣ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΡΓΟΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ 2012!

ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΩΡΑ!

(Σημ. Κι όμως τα ΜΜΕ συνεχίζουν να προπαγανδίζουν ότι ακόμα δεν ...κάναμε τίποτα...)

Κατά 50% έχει μειωθεί το μέσο πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των μισθωτών, δηλαδή αυτό που απομένει μετά τους φόρους και τιςμειώσεις των μισθών, σε σχέση με το 2009, όπως δήλωσε ο καθηγητής οικονομικών καιεπιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Εργασίας ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ, Σάββας Ρομπόλης, ο οποίος υπογράμμισε παράλληλα ότι οι άνεργοι το 2012 θα φθάσουν τα 1.400.000 άτομα!

Ο Σ. Ρομπόλης, μιλώντας στο ρ/σ «BHMA FM 99,5», είπε επίσης ότι το μοναδιαίο κόστος εργασίας την τελευταία διετία έχει περιορισθεί κατά 8% και τόνισε ότι το Μνημόνιο προβλέπει πρόσθετη μείωση 15%για τη διετία 2012 - 2014, κάτι που όπως ανέφερε συνεπάγεται νέες μειώσεις μισθών.

Επεσήμανε δε ότι – σύμφωνα με την τρόικα – ακόμη βρίσκεται σε εκκρεμότητα η μείωση των ειδικών μισθολογίων κατά 12%, κάτι που έπρεπε βάσει του Μνημονίου να ισχύσει ήδη από τον Ιούνιο.

ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩ, ΣΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΡΗΞΗΣ ΜΕ ΤΟ ΕΥΡΩ!

Πηγή: contramee.wordpress.com

Του ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «PÚBLICO», 29/6/12

- H Ελλάδα σχημάτισε νέα κυβέρνηση. Τα χειρότερα πέρασαν;

Καθόλου. Αποφύγαμε προς το παρόν το χειρότερο αποτέλεσμα, το οποίο θα ήταν η χαοτική και βίαιη έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη . Αλλά αυτή η κυβέρνηση, με το πρόγραμμα που πρέπει να ακολουθήσει, και με τα πρόσωπα που την αποτελούν , δεν θα δώσει λύση στην ελληνική κρίση. Αυτή η κυβέρνηση θα είναι βραχύβια.

-Γιατί;

Πρώτον, επειδή το οικονομικό πρόγραμμα που θα ακολουθήσει είναι στη βάση του το ίδιο, τα τελευταία δυόμισι χρόνια. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που στηρίζεται στο τρίπτυχο: λιτότητα ,απελευθέρωση , ιδιωτικοποίηση. Δεν είχε αποτελέσματα μέχρι τώρα και δεν βλέπω πως θα μπορεί να έχει στο μέλλον. Δεν θα υπάρξει καμία σημαντική παραχώρηση από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην καλύτερη περίπτωση να δοθεί παράταση της προθεσμίας για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων της. Αν η Ελλάδα συνεχίζει να εφαρμόζει τις πολιτικές αυτές, θα οδηγηθεί στη συρρίκνωση και τη στασιμότητα. Επιπλέον, οι πολιτικοί που απαρτίζουν αυτή την κυβέρνηση είναι της παλιάς σχολής. Είναι οι ίδιοι που έφεραν την χώρα σε αυτή την κατάσταση .Δεν είναι εξοικειωμένοι να δουλεύουν μαζί και να σχηματίζουν κυβερνήσεις συνασπισμού και συνεργασίας. Περιμένω συγκρούσεις και διασπάσεις σε αυτή την κυβέρνηση.

Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης μάθημα για το ευρώ

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία, όταν το αδύνατο γίνεται ξαφνικά το αναπόφευκτο. Οι ευρωπαίοι ηγέτες που συμμετείχαν στην πιο πρόσφατη από μια μακρά σειρά συνόδων κορυφής των Βρυξελλών για τη διάσωση του ευρώ καλά θα έκαναν να το έχουν στο μυαλό τους.

Νωρίτερα φέτος, ο Ivan Krastev, ο λαμπρός φιλόσοφος της Βουλγαρίας και σχολιαστής, συγκέντρωσε μια ομάδα Ρώσων εμπειρογνωμόνων και ιστορικών για την 'αναπαράσταση' των τελευταίων χρόνων της Σοβιετικής υπερδύναμης. Φιλοξενούμενοι στο Ινστιτούτο Επιστημών του Ανθρώπου στη Βιέννη, οι ειδικοί εξήγησαν τη δυναμική της Σοβιετικής αποσύνθεσης σε ένα μικρό αριθμό υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι απόψεις που ανταλλάχθησαν έδειξαν ότι υπάρχει ένα μάθημα για το ίδιο το ευρώ σε όλο αυτό.

Η πεποίθηση πως ότι και αν συμβεί το κράτος και το σοσιαλιστικό σύστημα θα παρέμενε αμετάβλητο, οδήγησε στην πτώση του πολιτικού κόσμου της Σοβιετικής Ένωσης.

Krugman:Ένα μανιφέστο για οικονομική λογική

ΠΗΓΗ: FT (via euro2day)

by By Paul Krugman & Richard Layard 

Έχουν περάσει περισσότερα από 4 χρόνια από τότε που ξεκίνησε η χρηματοοικονομική κρίση κι οι μεγαλύτερες ανεπτυγμένες οικονομίες του πλανήτη παραμένουν βαθιά σε ύφεση, σε μία σκηνή που μοιάζει πολύ με τη δεκαετία του 1930. Ο λόγος είναι απλός: στηριζόμαστε στις ίδιες ιδέες που επικράτησαν στην πολιτική κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου. Ιδέες που έκτοτε έχουν διαψευσθεί και βασίζονται σε σημαντικές πλάνες ως προς τις αιτίες της κρίσης, τη φύση της και την κατάλληλη απάντηση. 

Οι ιδέες αυτές έχουν πλέον ριζώσει στη λαϊκή συνείδηση, παρέχοντας στήριξη στην υπερβολική δημοσιονομική λιτότητα σε πολλές χώρες. Ήρθε η ώρα, λοιπόν, για ένα μανιφέστο όπου mainstream οικονομολόγοι θα δώσουν στο κοινό μία ανάλυση που βασίζεται σε περισσότερα δεδομένα για τα προβλήματά μας. 

Οι αιτίες 

Πολλοί αξιωματούχοι επιμένουν ότι η κρίση προκλήθηκε από ανεύθυνο δημόσιο δανεισμό. Με ελάχιστες εξαιρέσεις -όπως η Ελλάδα- αυτό δεν ισχύει. Αντιθέτως, οι συνθήκες για την κρίση δημιουργήθηκαν από τον υπερβολικό δανεισμό του ιδιωτικού τομέα και τη χρηματοδότηση ακόμη και από τράπεζες με υπερβολική μόχλευση. Όταν έσκασε αυτή η φούσκα, οδήγησε σε μεγάλη πτώση της παραγωγής και κατά συνέπεια των εσόδων από φορολογία. Τα σημερινά ελλείμματα των κυβερνήσεων είναι συνέπεια της κρίσης, όχι αιτία.

Η φύση της κρίσης 

Ζητείται εθνική αξιοπρέπεια

Πηγή: Μωρίας Εγκώμιον

«Η Κύπρος δεν είναι προς πώληση. Ο κυπριακός λαός έχει αξιοπρέπεια. Μην με προκαλείτε με προβοκατόρικες ερωτήσεις». 

Η δήλωση του προέδρου της κυπριακής δημοκρατίας, αναμφισβήτητα έχει πολλούς αποδέκτες προς διάφορες κατευθύνσεις. Ανεξάρτητα από το αν είναι εφικτό στις παρούσες συνθήκες να διατηρήσει ο κυπριακός λαός την αξιοπρέπειά του, ώστε να μην εκποιηθεί η χώρα στους δανειστές, ο συμβολικός αντίκτυπος αυτής της δήλωσης είναι πανίσχυρος. Ακόμη κι αν η Κύπρος-μετά από εκβιασμούς-οδηγηθεί στη θηλιά του ΔΝΤ και των ευρωπαίων νεοαποικιοκρατών ιμπεριαλιστών, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στην πλήρη καταστροφή, έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι μια τέτοια εξέλιξη ταυτίζεται με την έλλειψη αξιοπρέπειας.

Τι λέει ακριβώς ο Χριστόφιας; Πρώτα απ’ όλα συνδέει την ηθική με την πολιτική. Υπάρχουν πολιτικές που κατά βάση είναι ανήθικες γιατί παραβιάζουν θεμελιώδη ηθικά συναισθήματα. Δεύτερον, επικαλείται τον λαό όχι ως μια αφηρημένη οντότητα, αλλά ως μια υπαρκτή πραγματικότητα με συγκεκριμένο αξιακό υπόβαθρο. Τρίτον, ταυτίζει την δυνητική εκποίηση της χώρας με την αναξιοπρέπεια του λαού και κυρίως του πολιτικού συστήματος. Για όσους προκαταβολικά θα εγείρουν το επιχείρημα ότι ο Χριστόφιας δεν εκπροσωπεί τον λαό, αλλά τον εαυτό του, θα αντιτείνουμε ότι απηχεί το διάχυτο λαϊκό αίσθημα, που θα μπορούσε να εκφρασθεί ποσοτικά μέσα από ένα δημοψήφισμα, όπως έγινε και στη περίπτωση του σχεδίου Ανάν. 

Imagining the Unthinkable. The Disastrous Consequences of a Euro Crash

ΠΗΓΗ: SPIEGEL

As the debt crisis worsens in Spain and Italy, financial experts are warning of the catastrophic consequences of a crash of the euro: the destruction of trillions in assets and record high unemployment levels, even in Germany. By SPIEGEL Staff

It isn't long ago that Mario Draghi was spreading confidence and good cheer. "The worst is over," the head of the European Central Bank (ECB) told Germany's Bildnewspaper only a few weeks ago. The situation in the euro zone had "stabilized," Draghi said, and "investor confidence was returning." And because everything seemed to be on track, Draghi even accepted a Prussian spiked helmet from the reporters. Hurrah.

Last week, however, Europe's chief monetary watchdog wasn't looking nearly as happy in photos taken in front of a circle of blue-and-yellow stars inside the Euro Tower, the ECB's Frankfurt headquarters, where he was congratulating the winners of an international student contest. He smiled, shook hands and handed out certificates. But what he had to tell his listeners no longer sounded optimistic. Instead, Draghi sounded deeply concerned and even displayed a touch of resignation. "You are the first generation that has grown up with the euro and is no longer familiar with the old currencies," he said. "I hope we won't experience them again."

Η Ελλάδα, η δίδυμη κρίση της Ευρωζώνης, η ΕΚΤ και τα νομικά προβλήματα της Μέρκελ

Πηγή: sofokleous 10

Όλα καλά λοιπόν, από χτες η Ελλάδα έχει μια κυβέρνηση που θα συνεχίσει να βυθίζει τη χώρα στο θανάσιμο σπιράλ της λιτότητας και της ύφεσης. Αναμένουμε επίσης την επίσκεψη της τρόικας των δανειστών που θα συνεχίσει να παριστάνει πως η εφαρμοζόμενη πολιτική θα οδηγήσει κάποια στιγμή την Ελλάδα στην ανάκαμψη. Δεν αμφιβάλλουμε ακόμη ότι θα δούμε κάποιες κινήσεις χαλάρωσης του ελληνικού μνημονίου που θα θολώσουν τα νερά αλλά δεν θα πρόκειται για κάτι με ουσία. Και τα πράγματα θα συνεχίσουν να χειροτερεύουν μέρα με τη μέρα ως το σημείο εκείνο που θα πέσει η κυβέρνηση Σαμαρά κι ο ΣΥΡΙΖΑ θα περιμένει στη γωνία σαν ώριμο φρούτο να πάρει την εξουσία. Το ποτέ ακριβώς δεν το γνωρίζουμε,  ίσως να γίνει το 2013, ίσως και ως τα τέλη του έτους. Γιατί δυστυχώς τίποτα ουσιαστικό δεν θα αλλάξει στην Ελλάδα.

Η χώρα είναι ήδη αποκομμένη από την Ευρώπη, η ουσιαστική διακοπή των κεφαλαίων κίνησης έχει οδηγήσει σε κατάρρευση ή έξοδο πολλών επιχειρήσεων και αναμένεται να έρθουν κι άλλες καταρρεύσεις, ακόμη και υγιών, παραγωγικών και κερδοφόρων επιχειρήσεων που έχουν αποκοπεί από τις κεφαλαιαγορές. Τι άλλο να περιμένει κανείς σε μια χώρα όπου όλες οι εισαγωγές γίνονται εδώ και καιρό με μετρητά, πλέον δεν ασφαλίζονται και όλα τα κόστη, εκτός του εργατικού, αυξάνονται; Μέχρι να λυθεί η κρίση της Ευρωζώνης – αν βεβαίως λυθεί και δεν πάμε σε διάρρηξη – πολλές θα είναι οι ελληνικές επιχειρήσεις που θα έχουν πουληθεί σε ξένα χέρια. Μετά η χρηματοδότηση θα αποκατασταθεί αλλά η καταστροφή θα έχει ήδη γίνει.

Η μπλόφα της Γερμανίας και ο Mario Monti

Πηγή: FT (via euro2day)

by Wolfgang Munchau

Φανταστείτε αυτό: Είναι το βράδυ της Πέμπτης κατά τη συνάντηση των ηγετών της Ευρώπης. Ο πρωθυπουργός της Ιταλίας σηκώνεται και λέει τα εξής: «Κύριε πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μία απλή επιλογή: μπορούμε είτε να σώσουμε σήμερα το ευρώ και να χτίσουμε τη βάση για μία μελλοντική πολιτική ένωση είτε να αποτύχουμε σε όλα. Όλοι γνωρίζουμε τι πρέπει να γίνει για να σωθεί το ευρώ. Πρέπει να γίνει μία τραπεζική ενοποίηση για την Ισπανία, μία δημοσιονομική ενοποίηση για την Ιταλία και μία πολιτική ενοποίηση για τη Γερμανία. Μπορούμε, βεβαίως, να διαφωνήσουμε ως προς τις λεπτομέρειες. Αλλά πρέπει να διευθετήσουμε κάποιες από αυτές τις διαφορές αυτό το Σαββατοκύριακο και να πάρουμε την απόφαση για τα βήματα που πρέπει να γίνουν αυτήν τη στιγμή. Οι πολιτικές μας για την αντιμετώπιση της κρίσης απέτυχαν πολλές φορές. Τώρα χρειαζόμαστε κάτι που να δράσει αμέσως. Εάν αποτύχουμε, σας διαβεβαιώνω ότι δεν θα μπορώ να είμαι πλέον μέλος αυτής της ομάδας και πως η χώρα μου δεν θα μπορεί να αποτελεί μέρος αυτού του έργου». 

Ευρωπαϊκή κρίση: Μετά την Ισπανία έρχεται η σειρά της Ιταλίας – Jacques Sapir

Ενώ γίνονται προσπάθειες να πειστεί η κοινή γνώμη ότι επαρκούν 100 δις ευρώ για την επίλυση της ισπανικής κρίσης , ο Jacques Sapir, αποδεικνύει ότι αυτή είναι προϊόν της πολιτικής της λιτότητας και προειδοποιεί ότι η Ιταλία θα ακολουθήσει υποχρεωτικά την Ισπανία, υπονομεύοντας τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης(ΜΕS).

 Πηγή: contramee,  marianne2.fr

 Η Ισπανία αντιμετωπίζει σήμερα πρωτοφανή τραπεζική κρίση, η οποία αποτελεί άμεση και έμμεση συνέπεια της συμμετοχής της στο ευρώ.

 Το ευρώ συνέβαλε στην επιτάχυνση της αποβιομηχάνισης της ισπανικής οικονομίας, η οποία στράφηκε προς τον τομέα των υπηρεσιών και των ακινήτων. Οι τράπεζες χρηματοδότησαν απεριόριστα τον τομέα των ακινήτων χορηγώντας δάνεια τόσο στους εμπόρους ακινήτων, τους κτηματομεσίτες και τους εργολάβους, όσο και στα νοικοκυριά. Οι επαγγελματίες ήταν οι πρώτοι που επηρεάστηκαν ,όντας ανίκανοι να πουλήσουν τα προϊόντα τους, τόσο στους τουρίστες, που απομακρύνθηκαν από την Ισπανία–με εξαίρεση τους πλουσιότερους – εξ αιτίας του υψηλού κόστους και της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ, όσο και στους πολίτες . Η δυναμική στον κατασκευαστικό τομέα αντιστράφηκε απότομα. Περάσαμε από την κατασκευή ενός εκατομμυρίου κατοικιών ανά έτος σε περίπου 80.000 σήμερα, ήτοι σε διαίρεση με συντελεστή το 12! Εξ ου και η έκρηξη της ανεργίας.

Austerity has never worked

Ha-Joon Chang

guardian.co uk, Monday 4 June 2012 a

Last week saw a string of bad economic news reports. The eurozone leaders seem unwilling or unable to change from their austerity policies, even as Greece and Spain fall apart and the core eurozone economies contract. Britain watches on as its economy is heading for the third consecutive quarter of contraction, with an unexpectedly sharp fall in manufacturing. Last week's jobs figures confirmed that the US recovery is stuttering. The largest developing economies that have so far provided some support for world demand levels – especially India and Brazil but even China – are slowing down too. Four years after the financial crisis began, many rich capitalist economies have not recovered their pre-crisis output levels.

Even more serious is the unemployment problem. The International Labour Organisation estimates there are 60 million fewer people employed worldwide than if the pre-crisis trend had continued. In countries like Spain and Greece, overall jobless rates are approaching 25%, with youth unemployment over 50%. Even in countries experiencing "milder" unemployment problems, like the US and the UK, between 8% and 10% are out of work. If we include those who have given up looking for jobs or those who are forced to work part-time for want of fulltime opportunities, "real" unemployment could be easily over 15% even in these countries.