Πηγή: FT (via euro2day)
N. Roubini
Ο αρθρογράφος είναι πρόεδρος της Roubini Global Economics και καθηγητής του Stern School of Business, New York University.
Κανείς δεν μπορεί να προσποιείται ότι γνωρίζει αν η Ισπανία πάσχει από ρευστότητα ή είναι χρεοκοπημένη, αν δεν μετρηθεί το μέγεθος της μαύρης τρύπας στον τραπεζικό κλάδο της χώρας. Η ισπανική κυβέρνηση άρχισε επιτέλους να το κάνει: Η Bankia και άλλες τράπεζες αρχίζουν να λαμβάνουν ενέσεις ρευστότητας από την Μαδρίτη. Με την ισπανική οικονομία να συρρικνώνεται δριμύτατα και την ανεργία να εκτινάσσεται, ήταν αναπόφευκτο να χρειαστεί να διασώσει τη κυβέρνηση τις τράπεζες. Όμως αυτό είναι το ένα μόνο κομμάτι του παζλ. Χωρίς ανάπτυξη, το ισπανικό κράτος θα χρειαστεί και το ίδιο διάσωση.
Η πιστωτική άνθιση της Ισπανίας έφτασε σε αιχμή το 2008, όταν η προσφορά φθηνής, εξωτερικής χρηματοδότησης άρχισε να μειώνεται κάθετα. Τέσσερα χρόνια αργότερα, η ποιότητα των ενεργητικών των ισπανικών τραπεζών συνεχίζει να χειροτερεύει. Ο κλάδος θα χρειαστεί ανακεφαλαιοποίηση 100-250 δισ. ευρώ μέσα στο έτος, για να διατηρήσει συντελεστή κεφαλαιακής επάρκειας 9%, το ελάχιστο που ανέχεται η European Banking Authority. Εν τω μεταξύ, υπάρχουν ανησυχίες για την δυνατότητα και την διάθεση των ισπανικών τραπεζών να υποστηρίξουν το κρατικό χρέος, ειδικά εν μέσω υποβαθμίσεων και αναλήψεων κεφαλαίων.





