Τετάρτη 9 Μαΐου 2012

Γερμανικό "μέτωπο" κατά της οικονομικής πολιτικής Μέρκελ



Πηγή: Επίκαιρα

Μετά την αντιπολίτευση και έγκυροι Γερμανοί οικονομολόγοι ζητούν από την Καγκελάριο της Γερμανίας Αγκελα Μέρκελ να αναθεωρήσει την οικονομική πολιτική της.
Ο καθηγητής και μέλος της ομάδας των «σοφών», που συμβουλεύουν την καγκελαρία, Πέτερ Μπόφινγκερ, σε τοποθέτησή του ενώπιον της Επιτροπής Προϋπολογισμού της Ομοσπονδιακής Βουλής εν όψει της ψήφισης του Δημοσιονομικού Συμφώνου, στις 25 Μαΐου, ζήτησε χαλάρωση των προγραμμάτων αυστηρής λιτότητας που εφαρμόζονται στα υπερχρεωμένα κράτη της Ευρώπης.

Σύμφωνα με πληροφορίες, που επικαλείται η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt, ο κ. Μπόφινγκερ εξέφρασε την ελπίδα ότι το αποτέλεσμα των εκλογών στη Γαλλία και στην Ελλάδα, θα οδηγήσει σε αναπροσανατολισμό της στρατηγικής του Βερολίνου και εισηγήθηκε την επιμήκυνση των προγραμμάτων που εφαρμόζονται ώστε να εξοικονομηθούν χρήματα, αλλά και να μετριασθεί η κοινωνική πίεση.

Ο πολιτικός τραγέλαφος των κομμάτων εξουσίας...


Πηγή: Καθημερινή 9/5

Της Ζέζας Ζήκου
Ζήσαμε προχθές, Κυριακή 6 Μαΐου, έναν πολιτικό τραγέλαφο οδυνηρής μορφής. Η λαϊκή οργή παρέσυρε στον όλεθρο και το κύρος του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Ο Αντώνης Σαμαράς, συντετριμμένος προφανώς από την ήττα, υποσχέθηκε τροποποίηση των όρων του Μνημονίου. Και ο Eυάγγελος Βενιζέλος υποστήριξε την αναδιαπραγμάτευση των όρων του Μνημονίου. Η αξιοπιστία τους διεθνώς καταρρακώθηκε. Και, τελικώς, απέδειξε ότι η προσμονή της εξουσίας αλλοτρίωσε ύπουλα τις συνειδήσεις στη μνημονιακή Ελλάδα.

Επιτρέψτε μου, όμως, να θυμηθώ τον μεγάλο Ντισραέλι: «Μόνον οι απόψεις αλλάζουν, όχι οι χαρακτήρες, αυτοί απλώς εξελίσσονται από τις εμπειρίες της ζωής»... Η κοινωνία είχε αγκαλιάσει την άποψη του Αντώνη Σαμαρά ότι θα επαναδιαπραγματευθεί κάποιες επαχθείς πτυχές του πρώτου Μνημονίου, ώστε να μην οδηγούνται μαζικά στη φτώχεια συνάνθρωποί μας. Ομως, προχθές, τον τιμώρησε επειδή συνομολόγησε μαζί με τον Βενιζέλο το νέο Μνημόνιο και τον Αρμαγεδδώνα των μέτρων που ακολουθούν. Οντως, η ελληνική πολιτική σκέψη υπήρξε πάντα εμβρυώδης ή εντελώς ανύπαρκτη.

Τζ. Στίγκλιτς: Η λιτότητα θα κάνει χειρότερα τα πράγματα



ΠΗΓΗ: Το Βημα 9/5

«Μετά τη λιτότητα, τι»; διερωτάται ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς. 

«Ολοι οι γκουρού της οικονομίας,οι άνθρωποι του ΔΝΤ, οι ηγεσίες του χρηματοπιστωτικού κόσμου, οι υπουργοί Οικονομικών και τα μεγάλα κεφάλια των ιδιωτικών κεφαλαίων επαναλαμβάνουν το ίδιο και το αυτό: οι χώρες της κρίσης πρέπει να νοικοκυρέψουν τη δημοσιονομική πολιτική, να μειώσουν τα χρέη, να κάνουν διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, και να προωθήσουν την ανάπτυξη. Η εμπιστοσύνη, μας λένε συνέχεια, πρέπει να αποκατασταθεί.» υποστηρίζει και συνεχίζει: 

«Και όμως, αυτοί είναι οι άνθρωποι, επικεφαλής σε κεντρικές και ιδιωτικές τράπεζες, και σε υπουργεία Οικονομικών, οι οποίοι έφεραν το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα στο χείλος της καταστροφής. Ακόμη χειρότερα, σπανίως εξηγείται πώς θα τετραγωνιστεί ο κύκλος.

ΑΡΧΙΣΑΝ ΤΑ ΤΥΜΠΑΝΑ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ!



Πηγή: ΙΣΚΡΑ

ΝΕΑ ΒΟΥΤΙΑ 4% ΣΤΟ ΧΑΑ! ΑΠΕΙΛΕΣ ΔΝΤ - ΜΠΑΡΟΖΟ!

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ! Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟ ΔΡΟΜΟ

Πανικό έχει προκαλέσει το εκλογικό αποτέλεσμα της Ελλάδας τόσο στο εγχώριο κατεστημένο αλλά και στα ευρωπαϊκά και διεθνή κέντρα της ιμπεριαλιστικής εξουσίας, μαζί με τις αγορές.

Ο αντιδραστικός αυτός συνασπισμός ανησυχεί βαθιά και αισθάνεται ιλίγγους μόνο στη σκέψη ότι μπορεί να χαθεί ο έλεγχος των ελληνικών εξελίξεων και να τεθεί η χώρα σε τροχιά προοδευτικής μετάβασης.

Από χθες Δευτέρα (7/5/2012) άρχισαν τα τύμπανα του εκφοβισμού και της τρομοκρατίας, με αιχμή τον «κίνδυνο» της «ακυβερνησίας» και αθέτησης των «δεσμεύσεων», τα οποία εκπορεύονται από τις αγορές και τα διεθνή κέντρα χειραγώγησης.

"ΕΛΕ για παύση πληρωμών και διαγραφή του χρέους"


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ


Η Πρωτοβουλία για τη Συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου θεωρεί ώριμο και αναγκαίο το αίτημα συγκρότησης διεθνούς επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου που θα ανοίξει τα βιβλία του δημόσιου χρέους, όπως τέθηκε σήμερα Τρίτη 8 Μαΐου από τον επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ – Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο, Αλέξη Τσίπρα. Η πρόταση για την συγκρότηση μιας τέτοιας επιτροπής, στον βαθμό που δεν θα αποτελεί μια ακόμη εξεταστική επιτροπή συγκάλυψης, θα ανοίξει τον δρόμο για την άμεση παύση πληρωμών προς τους πιστωτές μας επικαλούμενη την κατάσταση έκτακτης ανάγκης που προβλέπει το διεθνές δίκαιο και ο ΟΗΕ κι επίσης την διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους ή ακόμη και όλου του δημόσιου χρέους.

Η Πρωτοβουλία για τη Συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου, που έχει ήδη συγκεντρώσει περισσότερες από 60.000 υπογραφές πολιτών κάτω από αυτό το αίτημα, δηλώνει ότι διαθέτει την απαραίτητη τεχνογνωσία, προεργασία κι επιστήμονες κύρους και πιστοποιημένης τεχνικής επάρκειας από την Ελλάδα και το εξωτερικό οι οποίοι μπορούν να εργαστούν σε αυτή την κατεύθυνση, κατ’ εντολή και προς όφελος της κοινωνίας.

Αθήνα 8 Μαΐου 2012

Τρίτη 8 Μαΐου 2012

η αποσαφήνιση στην εξουσία




Η εξουσία της αριστεράς, πιθανή και επιβεβλημένη όσο ποτέ, αναγκαστικά θα περιλαμβάνει και τη διαχείριση της χρεωκοπίας, που είναι πλέον δεδομένη. Χρειαζόμαστε με σαφήνεια, βήμα προς βήμα, το σχέδιο για την οικονομία. Πλάνο Α και πλάνο Β αν αποτύχει το Α. Να ξέρουμε ότι υπάρχουν και ποια είναι. 

Είναι επιτακτική ανάγκη, οικονομολόγοι να σταθούν δίπλα στους πολιτικούς της αριστεράς και να εξηγήσουν τι σημαίνει χρεωκοπία. Και πώς είναι αναγκαίο να γίνει η διαχείρισή της. Και τι σημαίνει δραχμή ή ευρώ στη μορφή που θα προκύψει. Και οι πολιτικοί της αριστεράς, όσοι το αντέχουν και όσοι το μπορούν, ήρεμα και αποφασιστικά να εξηγήσουν με ποια πολιτική θα ανακουφίσουν τους πολίτες. Και πώς θα καταλαγιάσουν τον πανικό τους. Και πώς θα γιατρέψουν τη τεράστια πληγή που έχει ανοίξει. 

Δημόσια και ανοικτά: Διαδικτυακά, τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά. Να μην υπάρχει Έλληνας που να μη γνωρίζει, να μην υπάρχει Έλληνας που να μείνει με απορία, να μην υπάρχει Έλληνας που να έχει δικαιολογία. 

Austerity in Europe: what does it mean for ordinary people?


ΠΗΓΗ: guardian
Associated Press
guardian.co.uk, Tuesday 8 May 2012 



Austerity has been the main prescription across Europe for dealing with the continent's nearly three-year-old debt crisis, brought on by too much government spending. But what does it mean for the average European? Imagine paying sales tax of 23% or more. Or having your wages cut by 15%. Or, if you're in Ireland, both. Austerity comes in many forms: higher taxes, fewer state benefits, more job cuts, working longer until retirement, you name it.

Here's a look at some of Europe's austerity pain:

Greece


A protest dog during the May Day demonstrations in Athens, Greece Photograph: Nikolas Georgiou/Demotix/Corbis
Greece, one of three eurozone nations to need an international bailout, has cut spending on just about everything it can – public sector salaries, pensions, education, health care and defense. As a result, unemployment has soared to over 21%, fuelling social unrest that has sometimes turned deadly. In the last two years, riots have erupted frequently and the country's near-daily strikes and demonstrations have shut down schools, airports, train stations, ferries and harmed medical services.

Eurozone crisis: democracy trumps austerity but will the euro survive?



Πηγή: Guardian
Larry Elliott

It happens like this. The election result in Greece means pro-austerity parties lack the parliamentary support and the moral authority to govern. Demands from Athens for the tough bailout conditions to be softened are turned down flat by the International Monetary Fund, the European Central Bank and the European Commission.

Political impasse in Greece leads to a second general election being called for next month. Angela Merkel makes it clear the next tranche of cash to keep Greek banks and the Greek state solvent will not be given unless the plan is adhered to in full. The strains on the single currency become intolerable; Greece leaves the euro and defaults, starting the process by which monetary union unravels.

In May 2010, when David Cameron and Nick Clegg were negotiating the terms of their coalition agreement and Greece received its first package of financial support, the idea that Europe was about to be gripped by a crisis that would put monetary union in peril was ridiculed. On Monday, as the euro fell on the foreign exchanges, the Greek stock market plunged and investors piled into the safe haven of German bunds, it no longer seems quite so far-fetched.

Ο άγγελος της ιστορίας φτερουγίζει πάνω απ’ την Ελλάδα



Πηγή: βλεμμα
του Ν. Ξυδάκη

Οσοι ταξίδεψαν στα νησιά τους για να ψηφίσουν προχθές, υποδέχτηκαν το καλοκαίρι με αρχαίες τελετουργίες: μύρισαν μαγιάτικα ρόδα και κολύμπησαν σε διάφανα νερά. Ελλάδα και Μάης μαζί, έγραφε η Βιρτζίνια Γουλφ το 1932 μαγεμένη: «Είναι τρέλα να χάνει κανείς τα καλύτερά του χρόνια πασχίζοντας να πλουτίσει, όταν υπάρχει αυτή η άγρια αλλά πολιτισμένη και πανέμορφη χώρα όπου μπορείς να ζήσεις.»

Ογδόντα χρόνια αργότερα, η ιστορία έστηνε το μεγάλο της παιχνίδι στην Ελλάδα, με τη δική του άγρια ομορφιά, που έκοψε την ανάσα στους Ελληνες και προκάλεσε διανοητικά τους εκατοντάδες αναταποκριτές απ’ όλο τον κόσμο. Τεμαχισμός του κοινοβουλευτικού σώματος, έτσι ώστε κανείς συνδυασμός δυνάμεων να μη συνθέτει κυβέρνηση. Κατάρρευση των κυβερνητικών κομμάτων μιας 38ετίας. Δεύτερο κόμμα, εντολοδόχος για σχηματισμό κυβέρνησης, η ριζοσπαστική αριστερά, ενώ αποπειράται να μεταμορφωθεί σε ηγεμονική παράταξη. Είκοσι ένας βουλευτές για ένα αντικοινοβουλευτικό μόρφωμα που εξαπολύει ναζιστικούς κρωγμούς μίσους και βίας. Και τα λοιπά.

Με το ζόρι κυβέρνηση δεν γίνεται



Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η πρώτη διερευνητική εντολή για τη δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης ήδη επεστράφη από τη Ν.Δ. στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ύστερα από σύντομη περιφορά μιας ημέρας. Η σκυτάλη περνάει στον ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο ήδη έχουν προλάβει να καταγραφούν ή απλώς να σκιαγραφηθούν οι προθέσεις των κομμάτων: τίποτε δεν προδιαγράφει σχηματισμό κυβέρνησης, έτσι ο δρόμος προς τις επόμενες εκλογές μοιάζει ορθάνοιχτος. Μέχρι τότε όμως το παιχνίδι θα είναι σκληρό.

Κατά αρχάς η χθεσινή ημέρα επιβεβαίωσε και τον τίτλο Ποιος θα πάρει τον μουντζούρη... και την εκτίμηση ότι «θα δούμε να εκτυλίσσεται ένα παιχνίδι εντυπώσεων με στόχο να μην πάρει κανείς πάνω του τον “μουντζούρη” της διαγραφόμενης αδυναμίας σχηματισμού κυβέρνησης και της ενδεχόμενης προσφυγής σε νέες εκλογές».

Η ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ



Πηγή: Sofokleous 10
του Β. Βιλιάρδου

Η σταδιακή ιδιωτικοποίηση της πολιτικής, τα τεχνάσματα της ΕΚΤ, η ισπανική τραγωδία, η αδυναμία εξόδου μίας χώρας από την Ευρωζώνη, η παραγωγή πλούτου, τα μνημόνια της ντροπής και η αναγκαιότητα της ανάπτυξης, για την έξοδο από την κρίση

“Η τάση για αναγνώριση, η οποία σημαίνει ότι δίνει κανείς πολύ μεγάλη βαρύτητα στη γνώμη των άλλων, βγάζει κυρίως τέσσερις «βλαστούς»: τη φιλοδοξία, τη μισαλλοδοξία (επιθυμώ τη δική μου δόξα - μισώ τη δόξα των άλλων, η οποία μειώνει τη δική μου), τη ματαιοδοξία και την υπερηφάνεια.

Η διαφορά ανάμεσα στις δύο τελευταίες έγκειται στο ότι, η μεν υπερηφάνεια είναι η ήδη εδραιωμένη πεποίθηση που έχει κανείς στον εαυτό του (αυτοπεποίθηση), η δε ματαιοδοξία η επιθυμία που έχει κανείς να δημιουργήσει μία τέτοια πεποίθηση στους άλλους – επιθυμία συνοδευόμενη πολλές φορές από τη σιωπηρή ελπίδα ότι, ως συνέπεια, θα μπορέσει να την κάνει και δική του πεποίθηση.

Eλλάδα : Εμφύλιος πόλεμος, αλλά οχι οπως τον ξέρουμε



Καθώς η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα επιδεινώνεται, χειροτερεύει και το πολιτικό κλίμα

Πηγή: ΜΑΑ
*Του Αντώνη Βραδή, από το Al Jazeera 3/5

μετάφραση Αριάδνη Αλαβάνου

Την 1η Απριλίου 2012, δύο υπουργοί της ελληνικής συγκυβέρνησης έδωσαν κοινή συνέντευξη Τύπου: ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, υπουργός Προστασίας του Πολίτη και ο Ανδρέας Λοβέρδος, υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κάλεσαν για την άμεση διευθέτηση του προβλήματος των χωρίς χαρτιά μεταναστών. Σύμφωνα με τα λόγια τους, η παρουσία των μεταναστών είχε μετατρέψει το κέντρο της Αθήνας σε μια “υγειονομική βόμβα”. Ανακοίνωσαν μια σειρά μέτρων τα οποία συμπεριλαμβάνουν υποχρεωτικό πιστοποιητικό υγείας για όλους τους μετανάστες που μπαίνουν και κατοικούν στην Ελλάδα. Λίγες ημέρες νωρίτερα, ο Χρυσοχοΐδης είχε ανακοινώσει και πάλι, εκ μέρους της συγκυβέρνησης, ένα φιλόδοξο σχέδιο δημιουργίας τριάντα αποκαλούμενων “κλειστών νοσοκομειακών κέντρων”: πρώην στρατόπεδα θα μετατρέπονταν σε εγκαταστάσεις κράτησης για μετανάστες χωρίς χαρτιά που συλλαμβάνονταν μαζικά πριν από την απέλαση.

Προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα η Τρόικα;



Πηγή: capital
Της Δήμητρας Καδδά

Με τα διαθέσιμα του ελληνικού δημοσίου να φτάνουν οριακά έως το τέλος Ιουνίου (εκτιμώνται στα 2- 2,5 δισ.  ευρώ στο τέλος Μαΐου) και με μεγάλες εκκρεμότητες στις τράπεζες και στην παροχή ρευστότητας στην αγορά που στενάζει, η τρόικα  περιμένει τις πολιτικές εξελίξεις.  Το ταξίδι της στην Αθήνα  (θεωρητικά είχε υπολογιστεί στις 20 Μαΐου) τελεί υπό διαμόρφωση ανάλογα με τις εξελίξεις, αλλά  πληροφορίες αναφέρουν ότι τα επιτελεία στο εξωτερικό θέτουν επί τάπητος  σενάρια αλλαγών στο Μνημόνιο.

Δύο είναι σύμφωνα με πληροφορίες τα βασικά πεδία παρέμβασης: η… ξαναζεσταμένη (ως προεκλογική πρόταση)  παράταση του μνημονίου, αλλά και η λήψη των μέτρων των 11,6 δισ. ευρώ σε δόσεις (δίδοντας μία ευκαιρία να «δουλέψουν» οι παρεμβάσεις πάταξης φοροδιαφυγής και σπατάλης).  

Ο ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΥΠΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ



ΛΙΓΗ ΝΗΦΑΛΙΟΤΗΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΜΗΧΑΝΙΑ, ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ!

Πηγή: ΙΣΚΡΑ

Όπως ήταν αναμενόμενο, ο διεθνής τύπος υποδέχθηκε τα αποτελέσματα των ελληνικών εκλογών με ποικιλία εκτιμήσεων και «συναισθημάτων».

Από τη μία λοιπόν υπάρχουν δημοσιεύματα που καταγράφουν την εικόνα του εκλογικού αποτελέσματος επισημαίνοντας τις «δραματικές απώλειες» των δύο μεγάλων κομμάτων και την «οργή» των ψηφοφόρων, οι οποίοι επέλεξαν να καταδικάσουν την πολιτική της λιτότητας και από την άλλη, υπάρχει πληθώρα αρθρογραφίας και εκτιμήσεων που κινούνταν στο γνωστό κλίμα κινδυνολογίας, με αναφορές στα ενδεχόμενα ακυβερνησίας, μη τήρησης του δανειακού προγράμματος, πιθανής χρεοκοπίας, και εξόδου από την Ευρωζώνη.

Στοχευμένα δημοσιεύματα, που φανερώνουν την αμηχανία και τον φόβο των κυρίαρχων πολιτικών και οικονομικών κύκλων διεθνώς, απέναντι στην φανερή ανατροπή του πολιτικού σκηνικού στην Ελλάδα αλλά και που επιχειρούν να δημιουργήσουν ένα κλίμα πιέσεων και τρομοκρατίας απέναντι στις επερχόμενες πολιτικές εξελίξεις: διαδικασία συγκρότησης νέας κυβέρνησης, αλλά και πιθανότητα νέας εκλογικής αναμέτρησης.

Ως το τέλος Ιουλίου επαρκούν τα ταμειακά διαθέσιμα της Ελλάδας - Πρόβλημα σε περίπτωση που δεν υπάρξει κυβέρνηση να διαπραγματευτεί την επόμενη δόση "βλέπουν" πηγές του ΥΠΟΙΚ



(upd3) Μέχρι το τέλος Ιουλίου αναμένεται να φθάσουν τα ταμειακά διαθέσιμα της Ελλάδας, σύμφωνα με νέες πληροφορίες πηγών που επιλέγουν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους.

Νωρίτερα, πηγές του Υπ. Οικονομικών διεμήνυαν ότι στερεύουν τα ταμειακά διαθέσιμα της Ελλάδας μέχρι το τέλος Ιουνίου, σε πρίπτωση που δεν υπάρξει κυβέρνηση ικανή να διαπραγματευτεί με ΔΝΤ και ΕΕ για την επόμενη δόση της δανειακής σύμβασης.
Σύμφωνα με τις εν λόγω πηγές "αν δεν υπάρξει κυβέρνηση για να εξασφαλίσει την επόμενη δόση από την Τρόικα και έτσι η χώρα δεν λάβει τα προβλεπόμενα, τότα θα έχουμε πρόβλημα ρευστότητας από το τέλος Ιουνίου και έπειτα". 
Παράλληλα, και άλλοι αξιωματούχοι του επιβεβαίωσαν ότι η χώρα ίσως έχει προβλήματα ρευστότητας στα τέλη Ιουνίου.

(πρώτη ενημέρωση 17:27μμ)
www.bankingnews.gr


Υ.Γ. Σημ. cynical: Μη τσιμπάτε. Το έργο το έχουμε ξαναδει...

Καταδίκασαν τη μπερλουσκονική δεξιά στις κάλπες οι Ιταλοί



ΠΗΓΗ: tvxs.gr

Θεαματική πτώση της κεντροδεξιάς του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ικανοποιητικά αποτελέσματα για την κεντροαριστερά και μία έκπληξη, αυτή του κινήματος των «Πέντε αστέρων» του ηθοποιού Μπέπε Γκρίλο, δείχνουν τα πρώτα αποτελέσματα των ιταλικών δημοτικών εκλογών.


Σύμφωνα με exit poll που μετέδωσε η Rai, στη Γένοβα προηγείται ο κεντροαριστερός υποψήφιος Μάρκο Ντόρια, με το 46,8% των ψήφων. Στο Παλέρμο, ο Λεολούκα Ορλάντο, υποψήφιος του κεντροαριστερού αντιπολιτευόμενου κόμματος Ιταλία των Αξιών του πρώην εισαγγελέα Αντόνιο Ντι Πιέτρο φέρεται ότι επιτυγχάνει ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα, με ποσοστό 47,3%. Στην Πάρμα, κοντά στην Μπολόνια, προηγείται ο κεντροαριστερός υποψήφιος Βιντσέντσο Μπερνατσόλι, με ποσοστό 36%.

Δευτέρα 7 Μαΐου 2012

Those Revolting Europeans



Πηγή: New York Times
P. Krugman

The French are revolting. The Greeks, too. And it’s about time.
Both countries held elections Sunday that were in effect referendums on the current European economic strategy, and in both countries voters turned two thumbs down. It’s far from clear how soon the votes will lead to changes in actual policy, but time is clearly running out for the strategy of recovery through austerity — and that’s a good thing.

Needless to say, that’s not what you heard from the usual suspects in the run-up to the elections. It was actually kind of funny to see the apostles of orthodoxy trying to portray the cautious, mild-mannered François Hollande as a figure of menace. He is “rather dangerous,” declared The Economist, which observed that he “genuinely believes in the need to create a fairer society.” Quelle horreur!

What is true is that Mr. Hollande’s victory means the end of “Merkozy,” the Franco-German axis that has enforced the austerity regime of the past two years. This would be a “dangerous” development if that strategy were working, or even had a reasonable chance of working. But it isn’t and doesn’t; it’s time to move on. Europe’s voters, it turns out, are wiser than the Continent’s best and brightest.

Το Όχι στο Μνημόνιο δεν αρκεί



του Μωυσή Λίτση

Το αποτέλεσμα των ελληνικών εκλογών είναι αδιαμφισβήτητο. Ο ελληνικός λαός καταδίκασε τις πολιτικές του μνημονίου. Και πώς όχι όταν στο όνομα του χρέους πετσοκόπηκαν οι μισθοί, οι συντάξεις, η ανεργία έφθασε στα ύψη, χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν, δεκάδες άλλες(βλέπε Χ.Κ. Τεγόπουλος-Ελευθεροτυπία- για να μην ξεχνιόμαστε) δεν πληρώνουν τους εργαζόμενους τους κρατώντας τους σε μία πολύμηνη ομηρεία.
  Δεν υπήρξε άλλωστε χώρα ιδίως της Ευρώπης, που η κρίση να μην συντάραξε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το πολιτικό σκηνικό. Από την εκτός ΕΕ Ισλανδία, μέχρι την εντός ΕΕ Ουγγαρία και την εντός ευρώ Ιρλανδία. Ποιος λαός μπορεί να αντέξει τέτοιου είδους εξευτελισμό. Ποιος λαός μπορεί να αντέξει την «χιτλερικής» νοοτροπίας συλλογική ευθύνη που μας επέβαλλε η ΕΕ και οι υποτακτικοί της. Λες και φταίγαμε όλοι για το πάρτι που γινόταν και γίνεται ακόμη, καθώς επιχειρηματίες, πολιτικοί των κομμάτων που κατέρρευσαν και νέα τρωκτικά που ενδεχομένως ανακαλύψουν τώρα ότι ήταν πάντοτε «αριστεροί» δεν έχουν καταβάλλει ούτε το ελάχιστο ως κόστος για τα δύο  και πλέον χρόνια της κρίσης, που τώρα όλοι αναγνωρίζουν ότι είναι ευρωπαϊκή: Ό,τι είναι δηλαδή συστημική και δεν οφείλεται αποκλειστικά στα εθνικά «κουσούρια» της όποιας χώρας.

Video: Can't Pay Won't Pay! Solidarity with the People of Greece




ΠΗΓΗ: counterfire
With interviews with striking steel workers, an anti-austerity MP, a homeless shelter psychologist, an archaeologist and a hunger striking Mayor, it is a whistle stop trip around the devastating economic crisis in Greece. It also gives an inspirational insight into the ways in which people are struggling to reclaim their lives and serves as a stark warning to all those in Europe who now face similar threats.
Film by Tansy E Hoskins and Paul Hanes.
For more info see Fourman films blog

Responding to a call for international solidarity, the Coalition of Resistance and the People's Charter brought together a delegation of trade unionists and campaigners to visit Athens in March 2012. This film documents their trip.




"Default εντός ESM" η μόνη λύση για την ευρωζώνη



πηγή: FT (via euro2day)

Επί χάρτου είναι εύκολο να λύσει κανείς την κρίση της ευρωζώνης. Το έχω κάνει χιλιάδες φορές. Είναι εύκολο να εφεύρεις νέους θεσμούς και ιδέες όπως δημοσιονομική ένωση, υπουργείο Οικονομικών, ενιαίο ομόλογο και ενιαίο τραπεζικό κλάδο. Είμαι θετικός στις περισσότερες από αυτές τις προτάσεις. Θα πρέπει όμως, να έχουμε και μία επαφή με την πραγματικότητα. Αυτοί οι θεσμοί μπορεί όντως να προκύψουν από αυτή την κρίση. Κανείς από αυτούς όμως, δεν μπορεί να λύσει την κρίση. Η κρίση θα πρέπει να αντιμετωπιστεί από τους υπάρχοντες θεσμούς. 


Αυτό ισχύει κυρίως για την πρόταση ενός ενιαίου ταμείου στήριξης των τραπεζών. Είναι μία καταπληκτική ιδέα. Οι πολιτικές ενστάσεις όμως, θα είναι τόσο μεγάλες που δεν πρέπει να αναμένει κανείς πλήρη και έγκαιρη πραγμάτωσή της. Με άλλα λόγια, η πρόταση αυτή δεν θα λύσει την κρίση. 



Η λύση μπορεί να προκύψει μόνο από το συνδυασμό δύο εργαλείων: την τιτλοποίηση του χρέους μέσω της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και την χρεοκοπία εντός του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), του ταμείου στήριξης των 500 δισ. ευρώ που θα καταστεί λειτουργικό τον Ιούλιο. 

Το τριπλό ψέμα των «μεγάλων»



Πηγή: Sofokleous 10
του Γ. Βαρουφάκη

Το 1ο Ψέμα (Παπανδρέου-Παπακωνσταντίνου για το Μνημόνιο 1): - Δεν είχαμε άλλη επιλογή- Δεν διαθέταμε διαπραγματευτικό χαρτί- Αναγκαστήκαμε να δηχθούμε ένα πικρό φάρμακο για να σώσουμε τον ασθενή Από τον Δεκέμβριο του 2009, η κυβέρνηση γνώριζε ότι το κράτος είχε πτωχεύσει. Κι όμως. Ξόδεψε ενάμιση χρόνο προσποιούμενο ότι επρόκειτο για κρίση ρευστότητας που μπορεί να υπερνικηθεί με ένα τεράστιο, ακριβό δάνειο το οποίο μάλιστα το πήρε υπό την προϋπόθεση ότι θα συρρικνώσει το εθνικό εισόδημα (το ΑΕΠ), από το οποίο θα έπρεπε να αποπληρωθούν (νέα και παλαιά) δάνεια!

Όλο το διάστημα 2010 μέχρι τα τέλη του 2011, όποιος τολμούσε να πει την αλήθεια (ότι το χρέος αυτό δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί και πρέπει να κουρευτεί) κατηγορείτο ως εθνοπροδότης, ανεύθυνος, δημοκόπος που προσπαθεί να χαΐδέψει τα αυτιά των πολιτών που αρνούνται ότι χρειάζεται σκληρή δουλειά κ.ο.κ.

Το μεγάλο φιάσκο με τις αποκρατικοποιήσεις




Λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές οι Έλληνες πολίτες αντιλαμβάνονται ότι μία από τις μεγαλύτερες δεσμεύσεις των δύο τελευταίων μνημονιακών κυ­βερνήσεων έναντι των δανειστών, οι αποκρατικοποιήσεις (η άλλη είναι η πά­ταξη της φοροδιαφυγής), δεν έχει προ­χωρήσει σχεδόν ούτε βήμα. Και βέβαια κανένας Έλληνας δεν θέλει το ξεπού­λημα της περιουσίας της χώρας του.

Όμως αυτό υπέγραψαν ήδη για λο­γαριασμό μας οι δύο τελευταίες κυ­βερνήσεις. Και μάλιστα το έβαλαν στην εξίσωση του ξεπληρώματος των δανει­κών που ζήτησαν επίσημα με αριθμό και ποσοστό. Κάπως έτσι προέκυψε ο... «μαγικός αριθμός» των 50 δισ. ευρώ από το πακέτο των αποκρατικοποιήσε­ων. Τότε που διαμορφώθηκε, ήταν πά­νω - κάτω το ποσό που... έλειπε.

Κυριακή 6 Μαΐου 2012

Σε «βρώμικη» ομηρία η χώρα...


Πηγή: Καθημερινή 6/5
Της Ζεζας Ζηκου

Με τα Μνημόνια και τον διχασμό του λαού και των κομμάτων σε «μνημονιακά» και «αντιμνημονιακά», η Ελλάδα εισήλθε στη δική της εποχή των άκρων μιας «βρώμικης» ομηρίας. Ο όρος έχει επινοηθεί από τον μαρξιστή ιστορικό Ερικ Χόμπσμπαουμ και αφορά στον «μικρό 20ό αιώνα», με αφετηρία το 1917 και τέρμα το 1989. Τα δύο κόμματα, ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., έχουν δεσμευτεί ώστε οι διατάξεις του νέου Μνημονίου να κατοχυρωθούν και από το νέο Σύνταγμα που θα προκύψει από την εντός του 2012–2013 υποχρεωτική αναθεώρηση και τροποποίηση του υπάρχοντος.

Τα νέα δάνεια δεν θα χρησιμοποιηθούν για τη στήριξη της ανάπτυξης και του μεσαίου επιχειρηματικού κόσμου, η ύπαρξη του οποίου είναι προϋπόθεση επιβίωσης της ελληνικής κοινωνίας, αλλά, για τη μετάλλαξη του προηγούμενου χρέους σε μια νέα μορφή εθνικού χρέους προστατευόμενη από το αγγλικό δίκαιο, με την επιπλέον δυνατότητα άμεσα της κατάσχεσης του δημόσιου πλούτου. Με το άρθρο 1 του υπογραφέντος νέου Μνημονίου δημιουργείται ταμείο με την επωνυμία «Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου Α.Ε.», το οποίο διοικείται κατ’ ευθείαν από την τρόικα και τους διεθνείς δανειστές, απαλλάσσεται από κάθε μορφή φορολογίας και η λειτουργία του βαρύνει μόνον το ελληνικό Δημόσιο. Και τα έσοδα από την πώληση της δημόσιας περιουσίας θα πηγαίνουν κατ’ ευθείαν στους δανειστές και όχι στο ελληνικό κράτος.

Ο εχθρός είναι εντός. Και η ελπίδα, επίσης. Του Γ. Παπαδόπουλου-Τετράδη



Πηγή: tvxs.gr
του Γ. Παπαδόπουλου Τετράδη (Ο Καιρός)

Ο ελληνικός λαός βαδίζει προς τις κάλπες οργισμένος, είτε πρόκειται να ψηφίσει κάποιο από τα δυο κόμματα εξουσίας, είτε ένα από τα κόμματα της αριστεράς, της συγκυρίας ή της διαμαρτυρίας. Στη συντριπτική του πλειονότητα ο λαός βλέπει σαν διακύβευμα των εκλογών το οικονομικό του μέλλον, μέσα από τον στενό οικογενειακό προϋπολογισμό, ο οποίος στενεύει όσο πάει και πιο επικίνδυνα. Αυτό, όμως, είναι το αποτέλεσμα.


Εκείνο που πρωτεύει και δεν πρωταγωνιστεί στην εκλογική μάχη, κυρίως από τα δυο κόμματα εξουσίας, είναι το αίτιο. Η χώρα και οι κάτοικοι της δεν έχουν πρόβλημα μελλοντικής επιβίωσης εξ αιτίας οικονομικών λόγων. Αλλ’ εξαιτίας πολιτικών και κοινωνικών. Η χώρα δεν βρίσκεται σε δεινή θέση επειδή δεν ήταν νομοταγής στις οικονομιστικές απαιτήσεις μιας ευρωπαϊκής συμφωνίας, όπως αρέσκονται να διατυμπανίζουν οι εκπρόσωποι της τρόικας και οι εδώ υποστηρικτές τους. Ούτε επειδή οι εγχώριες πολιτικές εξουσίες διαχειρίστηκαν - και διαχειρίζονται-  λάθος την οικονομία της χώρας. Η Ελλάδα βρίσκεται στα χέρια ενός πολυπλόκαμου τέρατος, που το ένα του κομμάτι ανασαίνει σε διεθνές επίπεδο και το άλλο εδώ μέσα.

Σε "νευρική" κρίση ευρωκράτες και μνημονιακοί



ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Με διάχυτη την ανησυχία των διεθνών και ευρωπαϊκών γερακιών του νεοφιλελευθερισμού οδηγούμαστε αύριο στις κάλπες στη χώρα μας και στη Γαλλία. Μια κρίσιμη εκλογική "συγκυρία" έρχεται να δονήσει ισχυρά την έως σήμερα πορεία της Ευρωένωσης που ποδηγετήθηκε από το καταστρεπτικό δίδυμο Μερκοζί. Η ήττα του Σαρκοζί και στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία, αλλά και η αναμενόμενη κατεδάφιση των μνημονιακών δυνάμεων στην Ελλάδα σφραγίζουν το τέλος της κυριαρχίας των νεοφιλελεύθερων πολιτικών του ολέθρου για όλη την Ευρώπη.

Αριστερά για ανατροπή του ευρωνεοφιλελευθερισμού
Παρά τις όλο και πιο δεξιές κορώνες και τις απειλές του Σαρκοζί για Γαλλία που θα γίνει Ελλάδα, βλέπει τώρα τον Ολάντ να αναλαμβάνει τα ηνία της χώρας, την οποία ο ίδιος μετέτρεψε σε υποτακτικό της Μέρκελ. Η σιδηρά καγκελάριος βλέπει ότι, παρά τις βοήθειες στον Σαρκοζί, ο εκλεκτός της χάνει την εκλογή και μαζί του καταρρέει ο σιδερένιος αγώνας των δύο.