Δευτέρα 7 Μαΐου 2012

Those Revolting Europeans



Πηγή: New York Times
P. Krugman

The French are revolting. The Greeks, too. And it’s about time.
Both countries held elections Sunday that were in effect referendums on the current European economic strategy, and in both countries voters turned two thumbs down. It’s far from clear how soon the votes will lead to changes in actual policy, but time is clearly running out for the strategy of recovery through austerity — and that’s a good thing.

Needless to say, that’s not what you heard from the usual suspects in the run-up to the elections. It was actually kind of funny to see the apostles of orthodoxy trying to portray the cautious, mild-mannered François Hollande as a figure of menace. He is “rather dangerous,” declared The Economist, which observed that he “genuinely believes in the need to create a fairer society.” Quelle horreur!

What is true is that Mr. Hollande’s victory means the end of “Merkozy,” the Franco-German axis that has enforced the austerity regime of the past two years. This would be a “dangerous” development if that strategy were working, or even had a reasonable chance of working. But it isn’t and doesn’t; it’s time to move on. Europe’s voters, it turns out, are wiser than the Continent’s best and brightest.

Το Όχι στο Μνημόνιο δεν αρκεί



του Μωυσή Λίτση

Το αποτέλεσμα των ελληνικών εκλογών είναι αδιαμφισβήτητο. Ο ελληνικός λαός καταδίκασε τις πολιτικές του μνημονίου. Και πώς όχι όταν στο όνομα του χρέους πετσοκόπηκαν οι μισθοί, οι συντάξεις, η ανεργία έφθασε στα ύψη, χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν, δεκάδες άλλες(βλέπε Χ.Κ. Τεγόπουλος-Ελευθεροτυπία- για να μην ξεχνιόμαστε) δεν πληρώνουν τους εργαζόμενους τους κρατώντας τους σε μία πολύμηνη ομηρεία.
  Δεν υπήρξε άλλωστε χώρα ιδίως της Ευρώπης, που η κρίση να μην συντάραξε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το πολιτικό σκηνικό. Από την εκτός ΕΕ Ισλανδία, μέχρι την εντός ΕΕ Ουγγαρία και την εντός ευρώ Ιρλανδία. Ποιος λαός μπορεί να αντέξει τέτοιου είδους εξευτελισμό. Ποιος λαός μπορεί να αντέξει την «χιτλερικής» νοοτροπίας συλλογική ευθύνη που μας επέβαλλε η ΕΕ και οι υποτακτικοί της. Λες και φταίγαμε όλοι για το πάρτι που γινόταν και γίνεται ακόμη, καθώς επιχειρηματίες, πολιτικοί των κομμάτων που κατέρρευσαν και νέα τρωκτικά που ενδεχομένως ανακαλύψουν τώρα ότι ήταν πάντοτε «αριστεροί» δεν έχουν καταβάλλει ούτε το ελάχιστο ως κόστος για τα δύο  και πλέον χρόνια της κρίσης, που τώρα όλοι αναγνωρίζουν ότι είναι ευρωπαϊκή: Ό,τι είναι δηλαδή συστημική και δεν οφείλεται αποκλειστικά στα εθνικά «κουσούρια» της όποιας χώρας.

Video: Can't Pay Won't Pay! Solidarity with the People of Greece




ΠΗΓΗ: counterfire
With interviews with striking steel workers, an anti-austerity MP, a homeless shelter psychologist, an archaeologist and a hunger striking Mayor, it is a whistle stop trip around the devastating economic crisis in Greece. It also gives an inspirational insight into the ways in which people are struggling to reclaim their lives and serves as a stark warning to all those in Europe who now face similar threats.
Film by Tansy E Hoskins and Paul Hanes.
For more info see Fourman films blog

Responding to a call for international solidarity, the Coalition of Resistance and the People's Charter brought together a delegation of trade unionists and campaigners to visit Athens in March 2012. This film documents their trip.




"Default εντός ESM" η μόνη λύση για την ευρωζώνη



πηγή: FT (via euro2day)

Επί χάρτου είναι εύκολο να λύσει κανείς την κρίση της ευρωζώνης. Το έχω κάνει χιλιάδες φορές. Είναι εύκολο να εφεύρεις νέους θεσμούς και ιδέες όπως δημοσιονομική ένωση, υπουργείο Οικονομικών, ενιαίο ομόλογο και ενιαίο τραπεζικό κλάδο. Είμαι θετικός στις περισσότερες από αυτές τις προτάσεις. Θα πρέπει όμως, να έχουμε και μία επαφή με την πραγματικότητα. Αυτοί οι θεσμοί μπορεί όντως να προκύψουν από αυτή την κρίση. Κανείς από αυτούς όμως, δεν μπορεί να λύσει την κρίση. Η κρίση θα πρέπει να αντιμετωπιστεί από τους υπάρχοντες θεσμούς. 


Αυτό ισχύει κυρίως για την πρόταση ενός ενιαίου ταμείου στήριξης των τραπεζών. Είναι μία καταπληκτική ιδέα. Οι πολιτικές ενστάσεις όμως, θα είναι τόσο μεγάλες που δεν πρέπει να αναμένει κανείς πλήρη και έγκαιρη πραγμάτωσή της. Με άλλα λόγια, η πρόταση αυτή δεν θα λύσει την κρίση. 



Η λύση μπορεί να προκύψει μόνο από το συνδυασμό δύο εργαλείων: την τιτλοποίηση του χρέους μέσω της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και την χρεοκοπία εντός του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), του ταμείου στήριξης των 500 δισ. ευρώ που θα καταστεί λειτουργικό τον Ιούλιο. 

Το τριπλό ψέμα των «μεγάλων»



Πηγή: Sofokleous 10
του Γ. Βαρουφάκη

Το 1ο Ψέμα (Παπανδρέου-Παπακωνσταντίνου για το Μνημόνιο 1): - Δεν είχαμε άλλη επιλογή- Δεν διαθέταμε διαπραγματευτικό χαρτί- Αναγκαστήκαμε να δηχθούμε ένα πικρό φάρμακο για να σώσουμε τον ασθενή Από τον Δεκέμβριο του 2009, η κυβέρνηση γνώριζε ότι το κράτος είχε πτωχεύσει. Κι όμως. Ξόδεψε ενάμιση χρόνο προσποιούμενο ότι επρόκειτο για κρίση ρευστότητας που μπορεί να υπερνικηθεί με ένα τεράστιο, ακριβό δάνειο το οποίο μάλιστα το πήρε υπό την προϋπόθεση ότι θα συρρικνώσει το εθνικό εισόδημα (το ΑΕΠ), από το οποίο θα έπρεπε να αποπληρωθούν (νέα και παλαιά) δάνεια!

Όλο το διάστημα 2010 μέχρι τα τέλη του 2011, όποιος τολμούσε να πει την αλήθεια (ότι το χρέος αυτό δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί και πρέπει να κουρευτεί) κατηγορείτο ως εθνοπροδότης, ανεύθυνος, δημοκόπος που προσπαθεί να χαΐδέψει τα αυτιά των πολιτών που αρνούνται ότι χρειάζεται σκληρή δουλειά κ.ο.κ.

Το μεγάλο φιάσκο με τις αποκρατικοποιήσεις




Λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές οι Έλληνες πολίτες αντιλαμβάνονται ότι μία από τις μεγαλύτερες δεσμεύσεις των δύο τελευταίων μνημονιακών κυ­βερνήσεων έναντι των δανειστών, οι αποκρατικοποιήσεις (η άλλη είναι η πά­ταξη της φοροδιαφυγής), δεν έχει προ­χωρήσει σχεδόν ούτε βήμα. Και βέβαια κανένας Έλληνας δεν θέλει το ξεπού­λημα της περιουσίας της χώρας του.

Όμως αυτό υπέγραψαν ήδη για λο­γαριασμό μας οι δύο τελευταίες κυ­βερνήσεις. Και μάλιστα το έβαλαν στην εξίσωση του ξεπληρώματος των δανει­κών που ζήτησαν επίσημα με αριθμό και ποσοστό. Κάπως έτσι προέκυψε ο... «μαγικός αριθμός» των 50 δισ. ευρώ από το πακέτο των αποκρατικοποιήσε­ων. Τότε που διαμορφώθηκε, ήταν πά­νω - κάτω το ποσό που... έλειπε.

Κυριακή 6 Μαΐου 2012

Σε «βρώμικη» ομηρία η χώρα...


Πηγή: Καθημερινή 6/5
Της Ζεζας Ζηκου

Με τα Μνημόνια και τον διχασμό του λαού και των κομμάτων σε «μνημονιακά» και «αντιμνημονιακά», η Ελλάδα εισήλθε στη δική της εποχή των άκρων μιας «βρώμικης» ομηρίας. Ο όρος έχει επινοηθεί από τον μαρξιστή ιστορικό Ερικ Χόμπσμπαουμ και αφορά στον «μικρό 20ό αιώνα», με αφετηρία το 1917 και τέρμα το 1989. Τα δύο κόμματα, ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., έχουν δεσμευτεί ώστε οι διατάξεις του νέου Μνημονίου να κατοχυρωθούν και από το νέο Σύνταγμα που θα προκύψει από την εντός του 2012–2013 υποχρεωτική αναθεώρηση και τροποποίηση του υπάρχοντος.

Τα νέα δάνεια δεν θα χρησιμοποιηθούν για τη στήριξη της ανάπτυξης και του μεσαίου επιχειρηματικού κόσμου, η ύπαρξη του οποίου είναι προϋπόθεση επιβίωσης της ελληνικής κοινωνίας, αλλά, για τη μετάλλαξη του προηγούμενου χρέους σε μια νέα μορφή εθνικού χρέους προστατευόμενη από το αγγλικό δίκαιο, με την επιπλέον δυνατότητα άμεσα της κατάσχεσης του δημόσιου πλούτου. Με το άρθρο 1 του υπογραφέντος νέου Μνημονίου δημιουργείται ταμείο με την επωνυμία «Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου Α.Ε.», το οποίο διοικείται κατ’ ευθείαν από την τρόικα και τους διεθνείς δανειστές, απαλλάσσεται από κάθε μορφή φορολογίας και η λειτουργία του βαρύνει μόνον το ελληνικό Δημόσιο. Και τα έσοδα από την πώληση της δημόσιας περιουσίας θα πηγαίνουν κατ’ ευθείαν στους δανειστές και όχι στο ελληνικό κράτος.

Ο εχθρός είναι εντός. Και η ελπίδα, επίσης. Του Γ. Παπαδόπουλου-Τετράδη



Πηγή: tvxs.gr
του Γ. Παπαδόπουλου Τετράδη (Ο Καιρός)

Ο ελληνικός λαός βαδίζει προς τις κάλπες οργισμένος, είτε πρόκειται να ψηφίσει κάποιο από τα δυο κόμματα εξουσίας, είτε ένα από τα κόμματα της αριστεράς, της συγκυρίας ή της διαμαρτυρίας. Στη συντριπτική του πλειονότητα ο λαός βλέπει σαν διακύβευμα των εκλογών το οικονομικό του μέλλον, μέσα από τον στενό οικογενειακό προϋπολογισμό, ο οποίος στενεύει όσο πάει και πιο επικίνδυνα. Αυτό, όμως, είναι το αποτέλεσμα.


Εκείνο που πρωτεύει και δεν πρωταγωνιστεί στην εκλογική μάχη, κυρίως από τα δυο κόμματα εξουσίας, είναι το αίτιο. Η χώρα και οι κάτοικοι της δεν έχουν πρόβλημα μελλοντικής επιβίωσης εξ αιτίας οικονομικών λόγων. Αλλ’ εξαιτίας πολιτικών και κοινωνικών. Η χώρα δεν βρίσκεται σε δεινή θέση επειδή δεν ήταν νομοταγής στις οικονομιστικές απαιτήσεις μιας ευρωπαϊκής συμφωνίας, όπως αρέσκονται να διατυμπανίζουν οι εκπρόσωποι της τρόικας και οι εδώ υποστηρικτές τους. Ούτε επειδή οι εγχώριες πολιτικές εξουσίες διαχειρίστηκαν - και διαχειρίζονται-  λάθος την οικονομία της χώρας. Η Ελλάδα βρίσκεται στα χέρια ενός πολυπλόκαμου τέρατος, που το ένα του κομμάτι ανασαίνει σε διεθνές επίπεδο και το άλλο εδώ μέσα.

Σε "νευρική" κρίση ευρωκράτες και μνημονιακοί



ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Με διάχυτη την ανησυχία των διεθνών και ευρωπαϊκών γερακιών του νεοφιλελευθερισμού οδηγούμαστε αύριο στις κάλπες στη χώρα μας και στη Γαλλία. Μια κρίσιμη εκλογική "συγκυρία" έρχεται να δονήσει ισχυρά την έως σήμερα πορεία της Ευρωένωσης που ποδηγετήθηκε από το καταστρεπτικό δίδυμο Μερκοζί. Η ήττα του Σαρκοζί και στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία, αλλά και η αναμενόμενη κατεδάφιση των μνημονιακών δυνάμεων στην Ελλάδα σφραγίζουν το τέλος της κυριαρχίας των νεοφιλελεύθερων πολιτικών του ολέθρου για όλη την Ευρώπη.

Αριστερά για ανατροπή του ευρωνεοφιλελευθερισμού
Παρά τις όλο και πιο δεξιές κορώνες και τις απειλές του Σαρκοζί για Γαλλία που θα γίνει Ελλάδα, βλέπει τώρα τον Ολάντ να αναλαμβάνει τα ηνία της χώρας, την οποία ο ίδιος μετέτρεψε σε υποτακτικό της Μέρκελ. Η σιδηρά καγκελάριος βλέπει ότι, παρά τις βοήθειες στον Σαρκοζί, ο εκλεκτός της χάνει την εκλογή και μαζί του καταρρέει ο σιδερένιος αγώνας των δύο.

Σάββατο 5 Μαΐου 2012

Brussels signals easing of fiscal rules



ΠΗΓΗ: FT
By Peter Spiegel in Brussels and Hugh Carnegy in Paris

Senior European officials are championing an investment pact to stimulate economic growth in the eurozone as voters in France and Greece look set to punish leaders who have backed tough austerity measures.
In a marked shift of emphasis, Olli Rehn, the EU’s top economic official, will on Saturday call for additional government spending for large-scale infrastructure projects, arguing there is not sufficient private-sector demand to create jobs. Unemployment has surged in several eurozone countries, hitting its highest levels since the creation of the single currency and fuelling voter anger.

The commissioner will also give a clear signal that he is willing to loosen the EU’s tough new budget rules for countries like Spain, which has been forced to slash public spending in the face of a sharp economic downturn to meet Brussels-mandated deficit levels.
“The stability and growth pact is not stupid,” Mr Rehn will say, according to a draft of his address seen by the FT. “Yes, the EU fiscal framework is rules-based … but at the same time, the pact entails considerable scope for judgement when it comes to its application.”

Der Spiegel: "Η Μέρκελ πρέπει να φοβάται αυτή την Κυριακή"



ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 05/05/2012

Όλα είναι κάπως αντιφατικά αυτή την περίοδο για την καγκελάριο Άγγελα Μέρκελ. Στο ομοσπονδιακό επίπεδο, η ισχύς της είναι αναμφισβήτητη, οι αντίπαλοί της αποδυναμώνονται συνεχώς. Στα κρατίδια, η εξουσία της ξηλώνεται, το κόμμα της, οι Χριστιανοδημοκράτες, έχουν κάθε λόγο να φοβούνται άλλη μία ήττα. Και στην Ευρώπη, έχει γίνει για πολλούς το πιο μισητό πρόσωπο, το Δημοσιονομικό της Σύμφωνο, η συνταγή της λιτότητας τίθεται εν αμφιβόλω.



Μια καγκελάριος, τρεις κόσμοι

Αυτή την Κυριακή κατά κάποιο τρόπο αυτοί οι τρεις κόσμοι συναντιούνται. Γίνονται εκλογές εντός και εκτός συνόρων. Στο κρατίδιο του Σλέσβιχ Χόλσταϊν ο νυν συνασπισμός Χριστιανοδημοκρατών- Φιλελευθέρων μάλλον θα ηττηθεί. Στη Γαλλία, ο σύμμαχος της Μέρκελ, ο Νικολά Σαρκοζί, τρέμει ότι θα χάσει την εξουσία. Και στην Ελλάδα, την επομένη των εκλογών, μπορεί να υπάρξει ακυβερνησία.

Μετά από αυτή τη σούπερ Κυριακή, η Μέρκελ δεν θα μπορεί να διατηρεί ξεχωριστά αυτούς τους τρεις κόσμους, όπως με σχετική άνεση έκανε μέχρι τώρα. Ακόμη και οι πιο φιλικά προσκείμενοι παρατηρητές εκτιμούν ότι η καγκελαρία της έχει φτάσει σε σημείο καμπής.

Καρτούν

Μην ψηφίσετε… Σόιμπλε!



foto: http://www.lukasvasilikos.com/

ΠΗΓΗ: Το Βημα
του Γ. Μαλούχου

Για χιλιοστή φορά το Βερολίνο απείλησε χθες, παραμονή των εκλογών, την Ελλάδα: ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Σόιμπλε είπε ότι η Ελλάδα θα πρέπει να «υποστεί τις συνέπειες» αν η κυβέρνηση μετά τις εκλογές δεν σεβαστεί τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η χώρα στα πλαίσια του μνημονίου με την ΕΕ και το ΔΝΤ. Υπενθύμισε δε ότι η συμμετοχή στην ΕΕ είναι οικειοθελής καθώς και ότι το εκλογικό αποτέλεσμα τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Γαλλία ουδεμία επίδραση πρόκειται να ασκήσει στην γερμανική οικονομική πολιτική: με άλλα λόγια, ουδείς άλλος υπάρχει στην Ευρώπη πλην της Γερμανίας…

Δεν υπήρχε καμία αμφιβολία για όλα αυτά: ασφαλώς και η Γερμανία δεν επρόκειτο  να αλλάξει την πολιτική της που έφτασε όλη την Ευρώπη στο χείλος του χάους, γιατί είναι μια συνειδητή και οργανωμένη πολιτική. Ασφαλώς και δεν την επηρεάζει τίποτε από ό,τι γίνεται, ακόμη και στη Γαλλία, γιατί δεν είναι ευρωπαϊκή αλλά αμιγώς εθνικιστική πολιτική που έχει «καταλάβει εξ εφόδου» την Ευρώπη. Ασφαλώς και το Βερολίνο θα απειλούσε… Δύο και πλέον χρόνια, κάθε μέρα που περνάει, οι Γερμανοί κερδίζουν και χρήματα και πολιτική ισχύ από την κρίση. Δεν τους αρέσει καθόλου ότι μπορεί να έχει ο οποιοσδήποτε άλλη γνώμη…

Παρασκευή 4 Μαΐου 2012

Μέτωπο με μέτωπο δεν σμίγει



Πηγή: ΔΡΟΜΟΣ
Του Περικλή Κοροβέση 
Οι ενωτικές προτάσεις, το προσχηματικό και το πραγματικό.

Περιδιαβάζοντας την εφημερίδα Έθνος πέφτω σε έναν τίτλο που έβγαζε μάτι. Κάθε ώρα και 11 διακηρύξεις. Είναι αλήθεια πως μετά την αναστολή της έκδοσης της Ελευθεροτυπίας δεν έχω τι να διαβάσω. Αλλά όπως είμαι εξαρτημένος «εφημεριδάκιας», αναγκαστικά μπήκα σε ένα πρόγραμμα «μεθαδόνης του Τύπου», που είχε όμως πολλές παρενέργειες, λόγω υψηλών δόσεων Μνημονίου. Και έτσι περισσότερο τις ξεφυλλίζω, παρά τις διαβάζω. Και ό,τι αρπάξει το μάτι μου. Και αυτός ο τίτλος σήκωνε τσιγάρο. Αφήνω κατά μέρος την εφημερίδα και αρχίζω να διερωτώμαι: Είναι δυνατόν τόσες πολλές διακηρύξεις ενότητας; Έτσι το προσέλαβα, γιατί αν η Αριστερά είναι σε κάτι πολύ παραγωγική, είναι σε δηλώσεις, διακηρύξεις και μανιφέστα.
Ο Γλέζος είχε μετρήσει σχεδόν πενήντα οργανώσεις της Αριστεράς. Οι αναρχικές οργανώσεις να μην είναι άλλες τόσες; Και για λόγους ισοτιμίας ας υποθέσουμε πως οι οικολόγοι διαθέτουν και αυτοί στο στρατόπεδό τους άλλες πενήντα. Σύνολο εκατό πενήντα διακηρύξεις. Μικρό νούμερο που δεν αντιστοιχεί με τον αριθμό που έδινε η εφημερίδα και υποδήλωνε ένα μαζικό κίνημα διακηρύξεων. 

Ας φανταστούμε την «επόμενη μέρα», κι ας προετοιμαστούμε γι΄ αυτήν



ΠΗΓΗ: RedNotebook.gr
Στα πρόθυρα μεγάλων πολιτικών ανατροπών σε Ελλάδα και Ευρώπη

Του Πάνου Κοσμά

Τι θα συμβεί αν τα αποτελέσματα των ελληνικών εκλογών προκαλέσουν αστάθεια, βραχυκυκλώσουν ή αποδυναμώσουν εξαιρετικά τη μνημονιακή διακυβέρνηση; Τι θα συμβεί αν η αδυναμία του πρώτου κόμματος να σχηματίσει κυβέρνηση στον πρώτο γύρο των διερευνητικών εντολών, φέρει την εντολή στα χέρια του ΣΥΡΙΖΑ; Τι θα σημάνει η -εκτός συγκλονιστικού απροόπτου- εκλογή του Ολάντ την ίδια μέρα με τις ελληνικές εκλογές; Πόσο προετοιμασμένοι είμαστε για τις πολιτικές διεργασίες την «επόμενη μέρα» σε Ελλάδα και Ευρώπη;  

100 χιλ. επιπλέον δημόσιοι υπάλληλοι & μαύρη τρύπα 40 δις ευρώ απ' το 2ο Μνημόνιο;



Πηγή: sofokleous 10
Πάνος Παναγιώτου
Στο σύντομο δελτίο τύπου που συνόδευσε την ανακοίνωση της έγκρισης του δανείου ύψους 30 δις ευρώ από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προς την Ελλάδα, στις 2 Μαΐου 2010, δινόταν μεγάλη έμφαση στην ανάγκη μείωσης του δημοσίου τομέα, του λεγόμενου 'κράτους'. Η λογική ήταν πως το μεγάλο κράτος φέρνει μεγάλα δημόσια έξοδα, υψηλό δημόσιο έλλειμμα και αυξανόμενο κρατικό χρέος και προκειμένου η ελληνική οικονομία να αναδιαρθρωθεί ουσιαστικά και να βάλει τάξη στα δημοσιονομικά της θα έπρεπε να το μειώσει.
Στην αυγή του 2011 πληροφορίες που διέρρεαν απ' τις Βρυξέλλες έκαναν λόγο για αίτημα της Τρόικας για απόλυση 100 χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων στο οποίο η τότε κυβέρνηση φημολογούνταν πως είχε συμφωνήσει μυστικά. Μερικούς μήνες αργότερα η “ανάγκη” για απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων είχε αρχίσει να εκφράζεται ανοιχτά από πολλές πλευρές και η σιωπή της κυβέρνησης είχε εκληφθεί απ' τους περισσότερους ως σιωπηρή αποδοχή αυτής της προοπτικής.

Νορβηγία: Πούλησε Ιρλανδία - Πορτογαλία το SWF



Πηγή: euro2day

Το sovereign wealth fund της Νορβηγίας πούλησε όλα τα κρατικά ομόλογα τηςΙρλανδίας και της Πορτογαλίας που είχε στο χαρτοφυλάκιό του, λίγο διάστημα αφότου αρνήθηκε να συμμετάσχει στο ελληνικό swap χρέους και προειδοποίησε ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει ποικίλους κινδύνους. 


Το νορβηγικό SWF που διαθέτει υπό διαχείριση 610 δισ. δολάρια, είχε απόδοση 7,1% ή 234 δισ. κορόνες (41 δισ. δολ.) στο α΄ τρίμηνο. Τα μετοχικά ενεργητικά του ενισχύθηκαν 11% στο εξεταζόμενο διάστημα και οι επενδύσεις σταθερού εισοδήματος 1,6%. 



Η ακύρωση των κρατικών ομολόγων Ιταλίας και Ισπανίας εντάσσεται στην ευρύτερη στρατηγική μείωσης των επενδύσεων στην Ευρώπη. Αντιθέτως, το κρατικό επενδυτικό ταμείο αύξησε τα κρατικά ομόλογα αναδυόμενων αγορών όπως η Βραζιλία, το Μεξικό και η Ινδία. 

Στάθης Κουβελάκης «Αυτό που φοβάται η Αριστερά είναι τον ίδιο της τον εαυτό» – Στην Βασιλική Σιούτη


ΠΗΓΗ: ΜΟΝΟ

Διαβάστε τι δήλωσε ο καθηγητής Στάθης Κουβελάκης στο ΜΟΝΟ πρίν την ανακοίνωση της υποψηφιότητας του με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Στάθης Κουβελάκης μένει στο Λονδίνο και διδάσκει Πολιτική Φιλοσοφία στο King’s College. Έχει ζήσει, ωστόσο, τα περισσότερα χρόνια στο Παρίσι, μοιράζοντας πλέον τον χρόνο του σε αυτό και στην Αθήνα, όταν καταφέρνει να δραπετεύει από τη Γηραιά Αλβιώνα. Τα βιβλία του αριστερού διανοούμενου, που έχει συνεργαστεί μεταξύ άλλων με τον Σλαβόι Ζίζεκ και τον Τόνι Νέγκρι, κυκλοφορούν σε οκτώ γλώσσες, αλλά όχι στα ελληνικά. Στην Ελλάδα έχει γίνει γνωστός τα τελευταία χρόνια μετά την οικονομική κρίση. Η αντιμετώπιση της κρίσης είναι από τα θέματα που τον απασχολούν ιδιαιτέρως και όποτε μιλάει στην Αθήνα σε αμφιθέατρα, δεν πέφτει καρφίτσα.

Η ΕΕ ΣΕ ΚΡΙΣΙΜΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ



Πηγή: ΕΘΝΟΣ
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Αναμφίβολα οι εκλογές της Κυριακής στην Ελλάδα είναι οισημαντικότερες μετά από εκείνες του 1974, αφού θα αναδείξουν το νέο πολιτικό σκηνικό που θα αντικαταστήσει μετά από σχεδόν σαράντα (!) ολόκληρα χρόνια την αδιατάρακτη παντοδυναμία των δύο κομμάτων - πυλώνων του μεταπολιτευτικού συστήματος, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Είναι η πρώτη φορά επίσης που ελληνικές βουλευτικές εκλογές έχουνπανευρωπαϊκή σημασία, πράγμα εντελώς ασυνήθιστο για μια τόσο μικρή χώρα όπως η δική μας.
Στο πλαίσιο της οικονομικής κρίσης που συγκλονίζει την Ευρώπη και οδηγεί παντού σε ήττες στις εκλογές όλες ανεξαιρέτως τις κυβερνήσεις που εφαρμόζουν πολιτικές ευρω-λιτότητας, μνημονιακής ή όχι, τα ποσοστά των δύο κομμάτων της συγκυβέρνησης στην Ελλάδα θα στείλουν την Κυριακή τη νύχτα σήμα ανησυχίας ή εφησυχασμού προς το Βερολίνο και τα υπόλοιπα κέντρα ευρωπαϊκών αποφάσεων.

Krugman: Η Ελλάδα είτε θα αποχωρήσει οικειοθελώς από την Ευρωζώνη, είτε θα εκδιωχθεί βιαίως! - Ιδεολογική υστερία και κούφια νίκη... η εμμονή της Ευρώπης στη λιτότητα!



Πηγή: bankingnews.gr

Στην αποχώρηση της Ελλάδας από την Ευρωζώνη στοιχηματίζει ο διεθνούς φήμης οικονομολόγος Paul Krugman, εκτιμώντας μάλιστα πως η εξέλιξη αυτή είναι αναπόφευκτη, με όποιον τρόπο κι αν συμβεί....
"Η Ελλάδα είτε θα επιλέξει να αποχωρήσει οικειοθελώς από την Ευρωζώνη, είτε θα εκδιωχθεί βιαίως", τονίζει χαρακτηριστικά, δηλώνοντας με σαφή και κατηγορηματικό τρόπο πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τη χώρα μας πέραν εκείνον της δραχμής.
Μάλιστα, κατά τον ίδιο, αυτό θα συμβεί, όταν η ανεργία - η οποία έχει ήδη χτυπήσει κόκκινο - φτάσει σε ποσοστά που προκαλούν ίλιγγο!
Εστιάζοντας στο σύνολο των ευρωπαϊκών εξελίξεων, ο Krugman ασκεί εκ νέου σφοδρή κριτική στους Ευρωπαίους ηγέτες για την εμμονή τους στη λιτότητα.
"Η πεποίθηση των Ευρωπαίων πως μέσω της εφαρμογής μέτρων λιτότητας θα έρθει η ανάπτυξη της ευρωπαϊκής οικονομίας αποτελεί μια... κούφια νίκη", δηλώνει χαρακτηριστικά.
"Ελπίζω να κάνω λάθος για το καλό του κόσμου", προσθέτει με νόημα.
Για τον Krugman, στάσεις όπως εκείνης του Βερολίνου και της Γερμανίδας Καγκελαρίου Angela Merkel, μεταφράζονται ως "ιδεολογική υστερία". Τι εννοεί;
Πως χωρίς να έχουν αντιληφθεί οι Ευρωπαίοι ηγέτες τα πραγματικά προβλήματα της Ευρωζώνης, ήτοι την πραγματική ρίζα... του κακού, επιχειρούν να την αποτρέψουν από την "οικονομική της αυτοκτονία!".
"Επιθετική εφαρμογή μέτρων λιτότητας συνιστά ήττα αν δεν υπάρχει ανάπτυξη", δήλωνε πρόσφατα και στο ίδιο μήκος κύματος ο Andrew Balls, επικεφαλής του χαρτοφυλακίου της Ευρώπης της Pimco, του μεγαλύτερου fund διαχείρισης ομολόγων παγκοσμίως.

Δρόμους «φαντάσματα» αφήνει πίσω της η κρίση - Έκλεισαν 56.664 επιχειρήσεις στο πρώτο 4μηνο του 2012 - Στην τριετία 2009 – 2011 έβαλαν λουκέτο 486.000 εταιρίες σε ολόκληρη την χώρα



ΠΗΓΗ: bankingnews.gr

Δρόμους – «φαντάσματα» αφήνει πίσω της η ύφεση στην δίνη της οποίας συνεχίζουν να στροβιλίζονται χιλιάδες, μικρές και μεγάλες, επιχειρήσεις.
Τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών δείχνουν  ότι το επιχειρηματικό κλίμα σημείωσε νέα επιδείνωση στους πρώτους τέσσερις μήνες του 2012, αφού η οικονομική κρίση κατάφερε να εξαφανίσει από την αγορά 56.664 επιχειρήσεις.
Πρόκειται για εταιρίες οι οποίες προχώρησαν σε αναστολή της λειτουργίας τους μη μπορώντας ν’ αντέξουν τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες που έχει δημιουργήσει η παντελής  έλλειψη ρευστότητας από την αγορά.
Σε αυτό συνέβαλαν και τα επώδυνα φορολογικά μέτρα που έχουν επιβάλλει κυβέρνηση και Τρόικα τα τελευταία δύο χρόνια.
Μόνο από τα μέτρα του Μνημονίου το πλήγμα που έχει υποστεί η επιχειρηματική κοινότητα είναι τεράστιο. Οι περικοπές που έγιναν σε μισθούς και συντάξεις περιόρισαν σημαντικά την κατανάλωση και  έριξαν αισθητά τον τζίρο στην αγορά.
Η ύφεση με την σειρά της, που κινείται πέρα από κάθε επίσημη πρόβλεψη και για φέτος εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει το 5%, μείωσε περαιτέρω την εμπορική δραστηριότητα και συνέβαλε στο να εξαπλωθούν τα λουκέτα στις μικρές και τις  μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Τα ρεφλέξ της Αριστεράς



ΠΗΓΗ: βλεμμα
του Ν. Ξυδάκη

Ποιος καταλαμβάνει το πολιτικό-λειτουργικό κενό που καταλείπει ο παραδοσιακός δικομματισμός; Καθώς η μέση λυγίζει έως ρήξεως, θα υπέθετε κανείς ότι τα άκρα θα συμπλήρωναν το κενό. Αυτό συμβαίνει εν μέρει, αλλά μόνο ποσοτικά και μόνο προσωρινά. Στην πραγματικότητα, κανένα από τα μικρότερα, «αντιμνημονιακά» κόμματα δεν μπορεί να διεκδικήσει ηγεμονικό ρόλο για το μέλλον. Μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ πρόβαλε με αξιώσεις ηγεμονίας και κυβερνητική ρητορική· κι αυτός το έπραξε τις τελευταίες εβδομάδες, ωθούμενος και από τις δημοσκοπικές καταγραφές. Η ηγεμονική παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει βαρύνουσα σημασία, αφενός, διότι για πρώτη φορά, από την εποχή της Βάρκιζας και την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου, η Αριστερά αποκολλάται από την εσωτερικευμένη ήττα και την κλαψιάρικη διαμαρτυρία, αποκολλάται δηλαδή από το πεδίο του κομπάρσου ή του τρίτου ρόλου και αυτοπροτείνεται ως πόλος εξουσίας.

Πέμπτη 3 Μαΐου 2012

O γαλλογερμανικός πόλεμος, που θα κρίνει την τύχη του ευρώ (και της Ελλάδας)



Πηγή: sofokleous 10

Ένας γαλλογερμανικός πόλεμος, που θα κρίνει την τύχη του ευρώ, ετοιμάζεται να ξεσπάσει στην Ευρώπη, ακριβώς την περίοδο που η επόμενη ελληνική κυβέρνηση θα καλείται στην κρίσιμη διαπραγμάτευση για το Μνημόνιο Νο3.Με συμμάχους την ΕΚΤ και τους οίκους αξιολόγησης, οι Γερμανοί επιμένουν στην άγρια λιτότητα και ετοιμάζονται για αναμέτρηση με τον Ολάντ, την ώρα που θα αρχίζει η κρίσιμη διαπραγμάτευση για το Ελληνικό Μνημόνιο Νο3. 
Οι δηλώσεις Ολάντ για την Ελλάδα ("πρέπει να ελαφρύνουμε τα βάρη των Ελλήνων") δημιουργούν προσδοκίες για ουσιώδη αλλαγή κατεύθυνσης του ελληνικού προγράμματος, με ισχυρές δόσεις χαλάρωσης της λιτότητας και πρόσθετων αναπτυξιακών μέτρων, αλλά το "μαύρο μέτωπο" της λιτότητας δεν έχει πει την τελευταία του λέξη.
Οι παρασκηνιακές επαφές του Φίλιππου Σαχινίδη στη διάρκεια των εργασιών της ετήσιας συνόδου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας, σε συνδυασμό με τις νέες, δυσμενείς προβλέψεις για την εξέλιξη της ύφεσης για την Τράπεζα της Ελλάδος και αναλυτές του ιδιωτικού τομέα, επιβεβαίωσαν οριστικά ότι το Μνημόνιο που εγκρίθηκε μόλις τον Φεβρουάριο έχει ήδη ξεπεραστεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε μετά τις εκλογές δεν θα ανοίξει μόνο μια συζήτηση για τα μέτρα της περιόδου 2013-2014, αλλά για μια σημαντικότερη αναθεώρηση του προγράμματος, με προσθήκη και νέων χρηματοδοτικών πόρων από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης:

Wolf: Όλες οι «αλήθειες» κάηκαν στην πυρά


ΠΗΓΗ: FT (via avanti popolo)

By Martin Wolf

Ποιο είναι το μέλλον των κεντρικών τραπεζών; Θα είναι σίγουρα πολυάσχολο, γιατί τώρα πρέπει να πετύχουν τόσο νομισματική όσο και χρηματοοικονομική σταθερότητα. Θα είναι επίσηςαντικρουόμενο, γιατί οι αποφάσεις που καλούνται να πάρουν θα έχουν τεράστιο αντίκτυπο ως προς την διανομή του εισοδήματος, την πρόσβαση που θα έχει ο κόσμος στην χρηματοδότηση, ακόμη και στην φερεγγυότητα των κρατών. 

Πριν από την κρίση, θεωρήθηκε ότι με την ανάδειξη των εξελιγμένων και σύγχρονων χρηματοοικονομικών εργαλείων, ο ρόλος των κεντρικών τραπεζών ως θεματοφύλακες της χρηματοοικονομικής σταθερότητας ήταν περιττός. Κατά συνέπεια, οι κεντρικοί τραπεζίτες έγινανιερείς μίας νομισματικής πολιτικής που στόχευε στον χαμηλό και σταθερό πληθωρισμό.

Όλα αυτά όμως, ανήκουν στο παρελθόν. Οι κεντρικές τράπεζες δεν έχουν απαρνηθεί τη θρησκεία της σταθερότητας των τιμών, αν και ορισμένοι οικονομολόγοι έχουν ομολογήσει αιρετικές σκέψεις για την αναγκαιότητα ενίσχυσης του πληθωρισμού. Παρόλα αυτά, οι κεντρικές τράπεζες άλλαξαν στην πράξη, αλλά και στη θεωρία. 

"Το κενό στρατηγικής κίνδυνος για οικονομία"



ΠΗΓΗ: euro2day

M. El-Erian

Σύμφωνα με τον El-Erian, η επαναλαμβανόμενη τάση για επιλογή της τακτικής αντί της στρατηγικής λύσης της τωρινής κατάστασης είναι εμφανής τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ - και ορατή τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Αν και αντιμετωπίζουν τη μεγαλύτερη κρίση χρέους στη σύγχρονη ιστορία, οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ουσιαστικάπεριφέρονται άσκοπα για περισσότερα από δύο χρόνια. Μέσω μιας σειράς μικρών βημάτων -είτε πρόκειται για την οικονομική διάσωση τριών περιφερειακών οικονομιών, είτε για τις μαζικές ενέσεις ρευστότητας από την ΕΚΤ- έκαναν τόσα ώστε να αποφύγουν την καταστροφή, αλλά όχι αρκετά για να αφήσουν πίσω τους την κρίση. 


Αυτού του τύπου η συμπεριφορά είναι εμφανής και στις ΗΠΑ, αν και η κατάσταση εκεί δεν είναι τόσο δραματική. Με οδηγό πρωτίστως -αν όχι αποκλειστικά- τη Fed, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν κάνει κινήσεις για να σταθεροποιήσουν την οικονομική κατάσταση και να ενθαρρύνουν μια σταδιακή βελτίωση. Όμως, η Fed δεν στηρίχθηκε επαρκώς από άλλες κυβερνητικές οντότητες που κατέχουν καλύτερα εργαλεία πολιτικής για να άρουν τα εμπόδια στην ανάπτυξη, συμπεριλαμβανομένων και των μεταρρυθμίσεων στη στεγαστική αγορά, στην αγορά στεγαστικών δανείων, στην επαγγελματική επιμόρφωση, στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και στα δημοσιονομικά.