Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011

Letting technocrats run Europe is bad politics and bad economics


Consider for a moment the injured feelings of the plutocrat. He's the target of round-the-clock protests stretching from Oakland to Norwich. He's denounced by the Archbishop of Canterbury. Goodness, even those carefully-placed "news" stories about how George Osborne must scrap his tax on the super-rich, which once commanded at least a respectful audience, now meet with the puzzled mirth of a country that suspects a wind-up. At this point the penny loafer drops: they're called the 1% because they're lonely.
But through every cold weather front a little sunshine must peep. Which is why the gym-buffed corporate financiers, the chauffeured captains of industry and all the others whose membership subs are simply too big to qualify for the 99% club must have managed a brave little smile at the past week's changes of regime in Italy and Greece. Because that swap of Silvio with Mario, Papandreou with Papademos, shows that however much fashionable opprobrium is now being dumped on the results of free-market fundamentalism, the arguments used to justify it remain powerful.

Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ…Ο «ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ»!!!

ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ
ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ Ή ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ;
Πολλοί και από πολλές πλευρές επιχειρούν να διακωμωδήσουν την επιμονή μας για έξοδο από το ευρώ και περίπου μας κατηγορούν πως παρουσιάζουμε αυτή την έξοδο ότι, τάχα, ανοίγει το δρόμο για το… σοσιαλισμό - αν δεν τον εγκαθιδρύει κιόλας!
Φυσικά, η παραποίηση και διαστρέβλωση είναι κάτι παραπάνω από χονδροειδής και μάλλον υποτιμά αυτούς που την επιχειρούν.

 Δεν είναι δυνατόν να ισχυρισθεί κανένας με στοιχειώδη κοινή λογική ότι αν βγει η Ελλάδα, για παράδειγμα, από το ευρώ, τότε αυτόματα θα βαδίσει πλησίστια νέους προοδευτικούς και σοσιαλιστικούς δρόμους. Άλλωστε, ο πλανήτης είναι γεμάτος από χώρες με εθνικά νομίσματα, στις οποίες «ανθεί» ο καπιταλισμός και μάλιστα, σε πολλές, στην πιο ακραία νεοφιλελεύθερη εκδοχή του!
Ακόμα και στην ίδια την ΕΕ, όλες οι χώρες – μέλη της που είναι εκτός ευρωζώνης, έχουν νεοφιλελεύθερα καπιταλιστικά συστήματα.

Το έλλειμμα, οι φοροφυγάδες και οι 256 κροίσοι!



ΠΗΓΗ: euro2day
της Ελ. Λάσκαρη

Τις δύο όψεις μιας και μεγάλης αλήθειας αναδεικνύουν τα στοιχεία για την εκτέλεση του προϋπολογισμού σε αντιπαραβολή με τη στατιστική επεξεργασία των φορολογικών δηλώσεων. 

Η φοροδιαφυγή οργιάζει και το κράτος αδύναμο να επιβάλλει φορολογική συμμόρφωση απλώς κάθε χρονιά παρακολουθεί έσοδα και ελλείμματα να εκτρέπονται των στόχων, τρέχοντας την τελευταία στιγμή να διορθώσει τα αδιόρθωτα και φτάνοντας εν τέλει στις πύλες της χρεοκοπίας της ελληνικής οικονομίας. 

Τα στοιχεία για την εκτέλεση του προϋπολογισμού δείχνουν ότι στο δεκάμηνο Ιανουαρίου – Οκτωβρίου, τα καθαρά έσοδα αντί να αυξάνονται κατά 1,4%, εμφανίζουν μείωση 4,1% με αποτέλεσμα να έχουν εισπραχθεί 39,230 δισ. ευρώ (από 40,913 δισ. ευρώ το αντίστοιχο περυσινό διάστημα). 

Μην αφήσετε την Ρώμη να καεί



Πηγή: FT (via euro2day)
Martin Wolf

Αντιμέτωπη με αναταραχή στις "επαρχίες", η ευρωζώνη έστειλε τους νέους κυβερνήτες της. Στην θέση του δύστροπου Γιώργου Παναδρέου, η Ελλάδα έχει τώρα τον Λουκά Παπαδήμο, πρώην αντιπρόεδρο της ΕΚΤ. Στην θέση του αγενούς Silvio Berlusconi, η Ιταλία έχει τον Mario Monti, πρώην επίτροπο Ανταγωνισμού. Η Ευρώπη τοποθετεί αυτούς τους νέους κυβερνήτες στα μέλη που έχουν πλέον υποβαθμιστεί στην κατηγορία "πελάτες". Θα αποδώσει αυτή η στρατηγική; Όχι, αν δεν υπάρχει τεράστια στήριξη από τον πυρήνα. 

Αυτό που διακυβεύεται είναι όχι μόνο η σταθερότητα της ευρωπαϊκής και ίσως της παγκόσμιας οικονομίας, αλλά και η επιβίωση της πιο επιτυχημένης –και οπωσδήποτε της πιο πολιτισμένης- προσπάθειας να ενωθεί η Ευρώπη, μετά την πτώση της δυτικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας 1.535 χρόνια πριν. 

Γιώργος Κασιμάτης: "Παιχνίδι εμπαιγμού της δημοκρατίας και του Συντάγματος"



ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

Συνέντευξη στον Μιχάλη Σιάχο. Η συζήτηση με τον ομότιμο καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου, Γιώργο Κασιμάτη, που με το επιστημονικό του κύρος αποκάλυψε τις «λεπτομέρειες» των δανειακών συμβάσεων με τις οποίες δέθηκε χειροπόδαρα η χώρα μας, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, πολύ περισσότερο όταν γίνεται την ώρα που ορκίζεται η νέα κυβέρνηση συνεργασίας.
Σύμφωνα με τον κ. Κασιμάτη όσα ζήσαμε τις τελευταίες μέρες αποτελούν ένα καλοστημένο παιχνίδι που στόχο είχε, ερήμην του λαού, και μέσω εκβιασμών από τους δανειστές της χώρας να προκύψει συναίνεση των κομμάτων της Βουλής στην εξοντωτική για την Ελλάδα εφαρμογή της πολιτικής των δανειστών μας.
Αναφερόμενος στο νέο πρωθυπουργό σημειώνει ότι «έχει περιορισμένη εντολή - χωρίς να προβλέπεται στο Σύνταγμα και γενικά στο δημοκρατικό πολίτευμα πολιτική κυβέρνηση με προκαθορισμένη ή “περιορισμένη αποστολή”». Σε ό,τι αφορά την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, τονίζει ότι αυτή «παραδόθηκε ολοκληρωτικά και η δημόσια περιουσία δεσμεύτηκε συνολικά με την πρώτη δανειακή σύμβαση. Τώρα απλώς έχουμε τις μορφές και τις εξειδικεύσεις παράδοσης».

Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2011

Λαϊκιστές,τεχνοκράτες και οι συνταγές της αποτυχίας




   
ΠΗΓΗ: ΕΠΟΧΗ
Η πορεία του ρυθμού αύξησης του ΑΕΠ στις χώρες του «Νότου»
εντός της ευρωζώνης.

Η κρίση στην ευρωζώνη επεκτείνεται καθημερινά, τροφοδοτούμενη πάντα από την ίδια πηγή: τα προγράμματα λιτότητας, τα οποία ως μοναδική συνταγή επιβάλλονται από το δίδυμο Μέρκελ - Σαρκοζί σε κάθε χώρα που στοχοποιείται από τις αγορές. Η ύφεση πια κάνει έκδηλη την εμφάνισή της και στα περίχωρα της Γερμανίας. Μια συζήτηση έχει ήδη αρχίσει για το μέλλον της Ευρώπης και ειδικότερα της ευρωζώνης και τροφοδοτείται από διάφορες πλευρές. Τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο, πλέον, ούτε και η ύπαρξη του ευρώ, τουλάχιστον με τη μορφή που το γνωρίζουμε. Τα ρήγματα που αυτή η συζήτηση ανοίγει στη νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία είναι εμφανή και δεν αφήνουν καμία αμφιβολία ότι η υπάρχουσα ισορροπία έχει κλονιστεί αμετάκλητα. Παρά τα διατάγματα Μέρκελ και Σαρκοζί που περιμένοντας τη νίκη του δεξιού ισπανού Ραχόι προετοιμάζονται για μια ακόμα μεγαλύτερη επίθεση, θεωρώντας ότι έχουν κλείσει με τη βοήθεια τεχνοκρατών τις πληγές της πολιτικής τους σε Ελλάδα και Ιταλία. Η «Εποχή» σήμερα παρουσιάζει ένα δείγμα αυτής της συζήτησης.

Το τοξικό δάγκωμα του Γιώργου


Ο δράκος του Κομόντο δαγκώνει το μυώδες πόδι. Το βουβάλι τραβάει δυνατά, ξεφεύγει, τρέχει. Σε λίγες μέρες αρχίζει να τρεκλίζει, πεθαίνει. Οι τοξίνες και τα δηλητήρια του δράκου το σκοτώνουν αργά και σίγουρα.
 Ο δράκος της Ινδονησίας είναι μια υπερμεγέθης σαύρα, η ανάμνηση ενός προϊστορικού βασιλείου που από τύχη επιβίωσε χωρίς να εξελιχθεί, χωρίς να προσαρμοστεί. Ενα αγαθό δείγμα της εποχής των δεινοσαύρων μέσα στην τεχνολογική και βιομηχανική έρημο. Το βιολογικό πορτρέτο της θα μπορούσε να είναι το βιογραφικό του Γιώργου Παπανδρέου. 

Σενάρια συνωμοσίας, ράδιο-αρβύλες και κους-κους



Αν και σε γενικές γραμμές, η κατεύθυνση εδώ μέσα δεν είναι πολιτική, η όλη παραφιλολογία που έχει ξεκινήσει με τον νέο αυτόν θίασο-κυβέρνηση, δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστη, αφού έχει και οικονομικές προεκτάσεις. Και το ζητούμενο δεν είναι του τι γίνεται εκ των έσω, αλλά πως αλλάζουν τα σενάρια στα έξωθεν. Μέσα στον ίδιο χώρο, με τους ίδιους πρωταγωνιστές, ο καθένας από το κοινό μοιάζει να βλέπει άλλη ταινία, οπότε ας αρχίσουμε να μιλάμε για τις πιο mainstream από τις ταινίες αυτές.
Πριν περάσουμε όμως σε σενάρια ας βάλουμε κάτω κάποια δεδομένα. Κατ’αρχάς στην ΕΕ αυτήν την στιγμή τα ηνία τα κρατάνε μονεταριστές (χαμηλός πληθωρισμός και κράτος με όσο το δυνατόν χαμηλότερο κόστος. Ανεργία; Τι είναι αυτό;) αρκετά απόλυτοι στα πιστεύω τους. Κι όταν λέμε στην ΕΕ εννοούμε γερμανία, γαλλία και ευρωπαϊκή επιτροπή. Στα γουρουνάκια τα πολιτικά συστήματα αρχίζουν να εξαφανίζονται, ενώ τα προγράμματα λιτότητας που ακολουθούν είναι εκ των ανω δοσμένα είτε επίσημα, είτε ανεπίσημα. Προοπτική επίλυσης δεν φαίνεται στον ορίζοντα, οπότε όλοι αρχίζουν να αναρωτιούνται τι σημαίνουν όλα αυτά. Έτσι αρχίζουν και τα σενάρια εκ των οποίων τα πιο βασικά είναι τα εξής:

Να δούμε ποιος «σωτήρας» θα προλάβει να κρυφτεί..



Του Σταύρου Χριστακόπουλου
«Σε περίπτωση που μια χώρα είτε δεν θέλει, είτεδεν μπορεί να εφαρμόσει τους κανόνες που διέπουν το κοινό νόμισμα, τότε της παρέχεται η δυνατότητα – σύμφωνα με τις ρυθμίσεις της Συνθήκης της Λισσαβώνας για την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση – να βγει από την ευρωζώνη, χωρίς όμως να εγκαταλείψει την Ε.Ε.». Αυτή η εξαιρετικά κρίσιμη για την Ελλάδα αναφορά υπάρχει στο κείμενο που υπερψηφίστηκε με πολύ μεγάλη πλειοψηφία από το συνέδριο των Γερμανών Χριστιανοδημοκρατών στη Λειψία.
Η «εθελοντική έξοδος» από το ευρώ, αλλά χωρίς απαραίτητα την έξοδο από την Ε.Ε., είναι ημεταρρύθμιση που θέλει να επιτύχει η Μέρκελ στην ευρωπαϊκή συνθήκη.
Μέχρι τώρα, για να βγει μια χώρα από το ευρώ, θα έπρεπε να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση – και κατά συνέπεια από το ευρώ. Η διαδικασία αυτή ήταν πολύ δύσκολα διαχειρίσιμη για κάθε κυβέρνηση της ευρωζώνης, υπό την έννοια ότι καμιά δεν θα άντεχε εύκολα, αρνούμενη το ευρώ, να κατηγορηθεί πως μετατρέπει τη χώρα της σε... Τρίτο Κόσμο. Όπως άλλωστε ισχυρίζεται και η επίσημη προπαγάνδα στη χώρα μας.

Προς αναβολή το Eurogroup της 17ης Νοεμβρίου για την 6η δόση - Δεν κάνουν πίσω για τις γραπτές εγγυήσεις οι Βρυξέλλες



Πηγή: www.bankingnews.gr
(upd)Αναβάλλεται η συνεδρίαση του Eurogroup με κύριο θέμα την απόφαση για την εκταμίευση της 6ης δόσης των 8 δισ. ευρώ προς την Ελλάδα, εάν η χώρα δεν αποστείλει στις Βρυξέλλες τις γραπτές εγγυήσεις που ζητώνται μετ' επιτάσεως.
Οι Βρυξέλλες παραμένουν αμετακίνητες στη θέση τους για απαίτηση γραπτών εγγυήσεων από την ελληνική πολιτική ηγεσία.
Υπενθυμίζεται ότι η συνεδρίαση του Eurogroup για την εκταμίευση της 6ης δόσης είχε προγραμματιστεί για την Πέμπτη 17 Νοεμβρίου. 
Την ίδια ώρα, ο πρόεδρος της ΝΔ Αντ. Σαμαράς συνεχίζει να αρνείται να υπογράψει την επιστολή, επισημαίνοντας ότι θα πρέπει η τρόικα να αρκεστεί στις προφορικές δεσμεύσεις του.
Η επιμονή της Ε.Ε. στην έγγραφη δήλωση των πολιτικών ηγετών προβληματίζει ιδιαίτερα τη Συγγρού καθώς ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα εντείνει τις αντιδράσεις που υπάρχουν -σιωπηρά ακόμα στο σύνολο τους- για την συμμετοχή στην κυβέρνηση Παπαδήμo. 
Ο Α.Σαμαράς έσπευσε να προλάβει πριν οι γκρίνιες γίνουν αντιδράσεις να δηλώσει ότι δεν πρόκειται να υπάρχει δική του υπογραφή σε ένα τέτοιο κείμενο τονίζοντας ότι πρόκειται για θέμα εθνικής αξιοπρέπειας. Η εναλλακτική λύση που ενδεχομένως ο κ.Παπαδήμoς θα μεταφέρει είναι μια επιστολή του προέδρου της Ν.Δ. με την οποία θα επαναλαμβάνει όσα μέχρι τώρα έχει τονίσει και δεσμευτεί δημοσίως.Ότι δηλαδή θα σεβαστεί τις δεσμεύσεις της χώρας.

(πρώτη ενημέρωση: 15/11 20:48)

www.bankingnews.gr

FT: Look behind you, Lucas and Mario



ΠΗΓΗ: FT (via Presseurope)
(κοινώς: Luca and Mario πες αλεύρι, η ακρο-δεξια σε γυρευει!)
The arrival of technocratic governments in Greece and Italy may well calm jittery markets, but could also help boost populist political parties who point to the democratic deficit at the heart of the EU, argues Gideon Rachman.
The arrival of technocratic prime ministers in Greece and Italy has not been greeted with universal applause. Some complain that because Lucas Papademos and Mario Monti have not been elected, their appointments will simply confirm the elitist and undemocratic nature of the European project.
Perhaps so. But technocrats have something to be said for them in the middle of a financial crisis. They are perfectly at home in the world of yield curves and collateralised debt obligations. They understand foreign countries, as well as the markets. If you enter their offices they are unlikely to ask for a bribe or to pinch your bum. Since they are assumed not to want a long-term career in politics, they may be able to take difficult decisions.

Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2011

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ -- ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΕΘΝΙΚΟ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

Συναγωνιστές, συναγωνίστριες,

Με βάση τις δραματικές εξελίξεις και τον άμεσο κίνδυνο να οδηγηθούμε σε μη αναστρέψιμη οικονομική και κοινωνική καταστροφή, με το ξεπούλημα όλου του κοινωνικού μας πλούτου και την πλήρη πολιτική και οικονομική υποταγή του λαού στην αδίστακτη υπερεθνική και ντόπια Χούντα, σας αποστέλλουμε κείμενο ΈΚΚΛΗΣΗΣ για τη σύμπηξη ενός νέου Εθνικό - Κοινωνικού Απελευθερωτικού Μετώπου.

Σ' αυτό κάθε συνιστώσα θα διατηρούσε την πλήρη ιδεολογική και οργανωτική αυτονομία της, αλλά όλες οι συνιστώσες καθώς και κάθε ανένταχτος που θα ήθελε να παλέψει μέσα απο τις γραμμές του, θα δεσμεύονταν από ένα σύνολο συγκεκριμένων στόχων.

Διάλειμμα για ταληράκια


Πηγή: Techie Chan
Ένα μικρό διάλειμμα στην ομφαλοσκόπηση γιατί η μπούρδα τελικά έχει λάβει πανευρωπαϊκές διαστάσεις και παρότι πολύ θα ήθελα να περνάω για στωικός κινέζος που προσπαθεί να πιάσει κουνούπια με τσόπστιξ, θα πρέπει να σας εκμυστηρευτώ πως είναι μερικές στιγμές που θα προτιμούσα να είμαι ο σχεδόν συνονόματος τσάκι τσαν.


Μπούρδα Α
Ο σαρκοζί δήλωσε πως θα πρέπει να υπάρξει μία ευρώπη 2 ταχυτήτων. Η μέρκελ πετάρισε τα ματάκια της. Λίγο πριν το διαψεύσει. Με λίγα λόγια αναβιώνουν τα σενάρια περί δύο ευρώ. Ενός λατινικού κι ενός βόρειου. Μάλιστα. Δεν θα ασχοληθώ πολύ με το γιατί το έκαναν αυτό. Το να αναλύεις το σαρκοζί είναι σαν να αναλύεις τον μπερλουσκόνι στην 20ετή θητεία του. Ανούσιο.
Χάνει τις εκλογές, ο πόλεμος στη λιβύη δεν είχε το ίδιο εφέ που είχε ο πόλεμος των φόκλαντς και επειδή δεν έχει plan B, προσπαθεί απεγνωσμένα να βρει έναν τρόπο να επιπλεύσει απευθυνόμενος στις συμμαχίες που τον στηρίζουν (δηλαδή τις τράπεζες και τη γαλλία των φορολογικών απαλλαγών). Να μη λέμε μεγάλες κουβέντες, αλλά φοβάμαι πως δεν θα έχει την επιτυχία του μεγάλου ιταλού εραστή. Όμως ας υποθέσουμε πως η γαλλία πράγματι προσπαθεί να φτιάξει με τη γερμανία ένα σκληρό πυρήνα του ευρώ. Ερωτήματα:

Προετοιμασία για τη μεγαλύτερη διαπραγμάτευση της Ελλάδας

Πηγή: Επικαιρα Γράφει ο Πάνος Παναγιώτου*

Στα τέλη του 2006 παρακολούθησα σε εκπομπή της ελληνικής κρατικής...
 
Προετοιμασία για τη μεγαλύτερη διαπραγμάτευση της Ελλάδας
τηλεόρασης τον πρόεδρο των μεσιτικών γραφείων μεγάλης πόλης της Βορείου Ελλάδος να εξηγεί γιατί οι τιμές των ακινήτων θα συνέχιζαν την ανοδική τους πορεία για πάντα και γι' αυτό έπρεπε όλοι να σπεύσουν να αγοράσουν σπίτι.

Η άποψη του αυτή αντανακλούσε τη γενικότερη πεποίθηση της ελληνικής κοινωνίας σε εκείνη τη φάση και όχι συμπτωματικά.


Ακούγοντας ότι έπρεπε όλοι να βιαστούν να αγοράσουν κατοικία ακόμη και ως επένδυση ώστε να κερδίσουν σίγουρα χρήματα επικοινώνησα με την εκπομπή για να στείλω μελέτες για το πόσο επικίνδυνη μπορεί να είναι μία επένδυση στην αγορά κατοικίας όταν γίνει στο λάθος τόπος και τη λάθος στιγμή, ιδιαίτερα αν αυτή είναι στην κορυφή μίας μεγάλης φούσκας. Η ομάδα της παρουσιάστριας παρέλαβε τις μελέτες αλλά διαπίστωσε πως ήταν απαισιόδοξες και δυσάρεστες και έτσι τις 'έθαψε' στο αρχείο της. Η εκπομπή συνέχισε να προβάλλει ανθρώπους που συμβούλευαν τον κόσμο να επενδύσει στην αγορά κατοικίας ενισχύοντας το διαμορφωθέν κλίμα το οποίο συνδέεται άμεσα με την κρίση που βιώνουμε σήμερα.

Greece on the brink of default




Πηγή: Press TV Ιρλανδία

Journalist: Aris Roussinos
Cameraman: Chris Den Hond

Produced for PressTV, duration: 24 min.  

 
As the Greek debt crisis continues, foreign leaders are continuing to put pressure on the Greek government to further implement austerity measures.

Over the last year the country has seen a rise in tax rates and VAT, a cut in public sector wages in exchange for bailout loans from the international community.

Many of these austerity measures have not been very fruitful and have sparked mass protests throughout Greece. The Greek population it seems are no longer willing to accept any more austerity measure.

Παρέμβαση ξένων δυνάμεων




Με τη Συνταχτική Πράξη υπ’ αρίθμ. 6 της 20.1.1945 της κυβέρνησης Πλαστήρα, που έμεινε γνωστή στην ιστορία ως «Νόμος περί δωσιλόγων», συγκροτήθηκε το Ειδικό Δικαστήριο και το Κατηγορητήριο που δίκασε και καταδίκασε του δωσίλογους πρωθυπουργούς της κατοχής και τα τσιράκια τους. Στην Αιτιολογική Έκθεση αυτής της Συνταχτικής Πράξης αναφέρεται ότι και «μόνη... η ανάληψις της Κυβερνήσεως [προς διευκόλυνση και υπό τις εντολές των δυνάμεων κατοχής] αποτελεί τυπικόν αδίκημα χωρίς ουδεμία ν’ απαιτείται απόδειξις δόλου».
Με άλλα λόγια, και μόνο η συγκρότηση κυβέρνησης υπό τις εντολές ξένων δυνάμεων και προς διευκόλυνση των δικών τους συμφερόντων εναντίον της χώρας και του λαού της, θεωρείται πράξη δωσιλογισμού και εθνικής προδοσίας χωρίς καν να χρειάζεται οποιαδήποτε απόδειξη δόλου ή προθέσεων. Δηλαδή, από τη στιγμή που κάποιος συμμετέχει ή στηρίζει μια δοτή κυβέρνηση υπό καθεστώς εκβιασμού ξένων δυνάμεων, τότε μπορεί να δικαστεί ως δωσίλογος ή εθνοπροδότης ανεξάρτητα με το τι νομίζει ο ίδιος για την πράξη του αυτή ή τι θεωρεί ότι εξυπηρετούσε.

Σκληραίνουν τη στάση τους οι Γερμανοί και ζητούν παραδειγματική τιμωρία ακόμη και με αποπομπή της Ελλάδας από το ευρώ



ΠΗΓΗ: bankingnews.gr
Παρά το γεγονός ότι τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ιταλία οι πολιτικές ηγεσίες αναλήφθηκαν από τεχνοκράτες, οι αγορές έχουν αρχίσει να αμφισβητούν πλέον ανοιχτά τη συνέχιση, τουλάχιστον υπό αυτό το πρόσωπο, της ευρωζώνης.
Ήδη ο γερμανικός τύπος αναφέρει όλο και περισσότερο το ενδεχόμενο εξόδου της χώρας μας από το ευρώ, με την εφημερίδα Die Welt να αναφέρει χαρακτηριστικά ότι η θεωρία του «μαζί ξεκινήσαμε, μαζί θα καταστραφούμε» δεν μπορεί να είναι «κόλλα που θα κρατήσει την Ευρώπη ενωμένη».
Την ίδια ώρα η γερμανική επενδυτική τράπεζα Berenberg αναφέρει ότι «θα πρέπει να ηχήσει το καμπανάκι συναγερμού για τη Γαλλία». Τόσο η γερμανική τράπεζα όσο και το ευρωπαϊκό κέντρο μελετών Lisbon Council δεν αφήνουν πλέον κανένα περιθώριο εφησυχασμού: η πιστοληπτική αξιολόγηση της δεύτερης σε μέγεθος οικονομίας της ευρωζώνης κινδυνεύει.

Monde: Ευτυχείς οι εφοπλιστές στην Ελλάδα



ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ
Δύο εκτενή άρθρα αφιερώνει η γαλλική εφημερίδα Le Monde στην ελληνική ναυτιλία, στους «Έλληνες του Λονδίνου» και στην «ευτυχία να ζεις ως εφοπλιστής στην Ελλάδα».

«Για να ζεις με άνεση στην Ελλάδα, είναι καλύτερα να μένεις στην αφάνεια». Ετσι ξεκινά το πρώτο κείμενο που αναφέρεται στον «ομφάλιο λώρο μεταξύ κράτους και εφοπλιστών» στην Ελλάδα τον οποίο κανείς πολιτικός μέχρι σήμερα δεν έχει επιχειρήσει να σπάσει.

«Ο δεσμός αυτός είναι το άρθρο 107 του Συντάγματος» που εξαιρεί τους εφοπλιστές από τη φορολογία επί των κερδών, στην οποία υποχρεώνεται ο υπόλοιπος επιχειρηματικός κόσμος, ενώ επιβάλλεται μόνο μια ειδική φορολογία επί του τονάζ του στόλου. «Ακόμα και οι διαδηλωτές στους δρόμους συνδέουν τους εφοπλιστές με την πλουτοκρατία και την κυβέρνηση των εχόντων, όμως το προνομιακό καθεστώς τους δεν αποτελεί αντικείμενο δημόσιας συζήτησης στην Ελλάδα, όπως για παράδειγμα οι φορολογικές απαλλαγές της Εκκλησίας» σημειώνει χαρακτηριστικά η εφημερίδα.

STRATFOR: Europe's Crisis, Beyond Finance


Πηγή: Stratfor
By George Friedman

Everyone is wondering about the next disaster to befall Europe. Italy is one focus; Spain is also a possibility. But these crises are already under way. Instead, the next crisis will be political, not in the sense of what conventional politician is going to become prime minister, but in the deeper sense of whether Europe’s political elite can retain power, or whether new political forces are going to emerge that will completely reshape the European political landscape. If this happens, it will be by far the most important consequence of the European financial crisis.
Thus far we have seen some changes in personalities in the countries at the center of the crisis. In Greece, Prime Minister George Papandreou stepped aside, while in Italy Prime Minister Silvio Berlusconi now has resigned. Though these resignations have represented a formal change of government, they have not represented a formal policy change. In fact, Papandreou and Berlusconi both stepped down on the condition that their respective governments adopt the austerity policies proposed during their respective tenures.

«Θετικό το διεθνές πρόσημο για τον Λουκά Παπαδήμο»



ΠΗΓΗ: RedNoteBook
Μια προσεκτική ματιά στα ευρωπαϊκά ΜΜΕ και τις ανακοινώσεις των κομμάτων αρκεί για να καταρριφθεί ο μύθος του καταξιωμένου στην Ευρώπη νέου πρωθυπουργού
Των Γιάννη Μπουρνου και Χάρης Συμεωνίδου

Στη διεθνή αναγνώριση που απολαμβάνει ο Λουκάς Παπαδήμος, αλλά και στο δύσκολο έργο που αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας στέκονται τα ξένα ΜΜΕ.

ΑΝΤ1 online, 10.11.2001

Άστραψε τo Mega και βρόντηξε η Καθημερινή για την αποκατάσταση του διεθνούς κύρους της χώρας, μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον εθνοσωτήρα Λουκά Παπαδήμο και το σχηματισμό του νέου υπουργικού συμβουλίου από το τρικέφαλο «κόμμα του Μνημονίου».

Μόνο που, απ΄ ό,τι φαίνεται, οι επικοινωνιακοί στυλοβάτες του νέου χρηματοπιστωτικού αυταρχισμού παρέλειψαν να συμπεριλάβουν στην επισκόπηση των ευρωπαϊκών και διεθνών ΜΜΕ και την άλλη όψη του νομίσματος.

Αρχής γενομένης από τη Γερμανία, διαφαίνεται ότι η συμμετοχή της ελληνικής ακροδεξιάς στην κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» όχι μόνο δεν θα «διευκολύνει την παροχή της 6ης δόσης», αλλά, αντιθέτως, έχει ήδη προκαλέσει πολιτική αναταραχή στους κόλπους του αστικού μπλοκ εξουσίας.

Le Monde: Θύμα παγίδων της ιδεολογίας το ευρώ;


    Πηγή: ΑΥΓΗ
    Του Alain Frachon
    Θα αρκούσε μια φράση για να πάψει η κρίση του ευρώ, σύμφωνα με αρκετούς οικονομολόγους. Μια μικρή φράση που θα έπρεπε να πει η ΕΚΤ. Η ΕΚΤ θα έπρεπε να πει δυνατά ότι θα παίξει τον ρόλο του δανειστή ύστατης καταφυγής για τα πιο χρεωκοπημένα μέλη της Ε.Ε. Και το ευρώ θα ζούσε καλύτερα.
    Και οι αγορές θα κάθονταν φρόνιμες. Και, ω, υπέρτατη ευτυχία, δεν θα δίναμε πια δεκάρα για το τι λένε οι οίκοι αξιολόγησης. Και θα μπορούσαμε να ξεσφίξουμε λίγο τον βρόχο της δημοσιονομικής λιτότητας, να χαλαρώσουμε τους όρους της. Και αυτό θα βοηθούσε την ανάκαμψη της δραστηριότητας, θα διευκόλυνε την κάθαρση του χρέους. Και, χωρίς υποσχέσεις για τσάμπα χρήμα, θα βγαίναμε από τον καταστροφικό κύκλο που οδηγεί στη διάλυση της Ευρωζώνης, που μοιάζει με μια κακιά παρτίδα μπόουλινγκ όταν η μεγάλη μαύρη μπάλα ρίχνει τη μια μετά την άλλη τις κορίνες: στην αρχή την Αθήνα, μετά το Δουβλίνο, τη Λισσαβώνα, τη Μαδρίτη, τη Ρώμη, ενώ έρχεται και η σειρά του Παρισιού...

    ΑΓΟΡΕΣ - ΕΕ - ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΜΠΛΟΚ: ΤΟ ΝΕΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΤΗΣ ΑΝΩΜΑΛΙΑΣ



    Του ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ*
    «Ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο;» λέγεται ότι αναφώνησε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στη συγκυρία της υπόθεσης Λαμπράκη.
    Η απάντηση τότε ήταν: το τρίγωνο παλάτι - στρατός - αμερικανική πρεσβεία, οι πυλώνες του μετεμφυλιακού «κράτους των εθνικοφρόνων». Το ίδιο ερώτημα τίθεται προφανώς και σήμερα και η απάντηση συνίσταται και πάλι σε ένα τρίγωνο πολιτικής ανωμαλίας.
    Ένα τρίγωνο νέου τύπου, που οι πλευρές του αποτελούνται από τις ονομαζόμενες «αγορές», δηλαδή τοδιεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, την Ε.Ε., και πιο συγκεκριμένα το γαλλογερμανικό διευθυντήριο, και το εγχώριο μνημονιακό μπλοκ, δηλαδή τη συμμαχία οικονομικών συμφερόντων και πολιτικής ελίτ που ανέλαβε να φέρει σε πέρας ένα αδιανόητο μέχρι πρότινος έργο κοινωνικήςκατεδάφισης και νεοαποικιακής υποδούλωσης της χώρας.

    Wikileaks: Οι ελληνικές τράπεζες κερδίζουν απ' τα ελληνικά ομόλογα με carry trade



    Έγγραφο του Wikileaks που αποκαλύπτει το XrimaNews.gr και το οποίο προέρχεται από το υπουργείο οικονομικών των ΗΠΑ αναφέρει πως οι ελληνικές τράπεζες κερδίζουν με το να δανείζονται με πολύ χαμηλά επιτόκια από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και στη συνέχεια να δανείζουν με υψηλά επιτόκια στο ..
    ελληνικό κράτος (!) αγοράζοντας ελληνικά ομόλογα. Το έγγραφο μάλιστα έχει ημερομηνία 31 Δεκεμβρίου του 2009 δηλαδή οι τράπεζες ακολουθούσαν αυτήν την πρακτική ακόμη και μετά το ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης γνωρίζοντας πως η Ελλάδα χρειαζόταν όση στήριξη μπορούσε να βρει.

    Μάλιστα στη συζήτηση γίνονται αναφορές για την περίπτωση πτώχευσης, τις αγορές και τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για να μειωθούν ελλείμματα και χρέος, δείχνοντας ότι ενώ όλοι αντιλαμβάνονται πως η κατάσταση είναι επείγουσα παρόλα αυτά οι τράπεζες κάνουν, όπως αναφέρει το έγγραφο, 'carry trade', δανειζόμενες φθηνά και χρησιμοποιώντας τα χρήματα αυτά για να δανείσουν στο κράτος ακριβά.
    είχε αποκαλυφθεί άλλη μία από τις κρυφές πλευρές της κρίσης. Αξίζει το συγκεκριμένο άρθρο να συνδυαστεί με την αποκάλυψη Wikileaks για να καταλάβει κανείς τί είδους "στήριξη" λαμβάνει η Ελλάδα τόσο καιρό.
    XrimaNews.gr

    H νέα κυβέρνηση των ρεκόρ



    Πηγή: Sofokleous 10

    Η ομιλία του νέου, διορισμένου πρωθυπουργού δεν επεφύλασσε καμία έκπληξη καθώς αρκέστηκε σε γενικολογίες χωρίς ωστόσο να εισέλθει στο δια ταύτα, στα μέτρα δηλαδή που θα επιβάλει. 
    Δεν πέρασε απαρατήρητη αρχικά η αλλαγή του δεύτερου σκέλους του εκβιασμού («μνημόνιο ή χρεοκοπία») που ακούγαμε σωρηδόν από τον προκάτοχό του. Τώρα, που επισήμως και με την  βούλα των πιστωτών μας έχουμε χρεοκοπήσει δύο φορές σε λιγότερο από έξι μήνες, την θέση της «χρεοκοπίας» έχει πάρει «η έξοδος από το ευρώ», το νέο φόβητρο. Μένει να δούμε αν οι θυσίες τις οποίες ζήτησε ο νέος πρωθυπουργός έχουν και στο θέμα του ευρώ τα ίδια αποτελέσματα που είχαν και στο θέμα της χρεοκοπίας. Απλώς φέρουν πιο κοντά το αναπόφευκτο (έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη) που απ’ ότι φάνηκε δεν είναι συνάρτηση των θυσιών. Αν ήταν έτσι, με τόσες μειώσεις μισθών και συντάξεων, με τόσες απολύσεις και τόσες αυξήσεις φόρων η χρεοκοπία θα είχε αποφευχθεί, αυτή όμως απλώς επιταχύνθηκε.

    Ευρω-κρίση: Θα τυπώσει χρήμα η Γερμανία; Τελικά ΝΑΙ



    Το EFSF ως ένα ωραίο και γυαλιστερό κουτί, που όμως μέσα...είναι άδειο

    ΠΗΓΗ: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
    του ciaoant1

    Σε προηγούμενη ανάρτηση μας, είχαμε μιλήσει για τη μόχλευση, και είχαμε εξηγήσει τι σημαίνει αυτό ειδικά για την περίπτωση του EFSF, του ευρωπαϊκού ταμείου για τη σωτηρία των τραπεζών.

    Όπως είχαμε εξηγήσει, τα πραγματικά κεφάλαια που υπάρχουν στο EFSF είναι πολύ λιγότερα σε σχέση με το 1 τρις ευρώ που υποτίθεται ότι πρέπει να καλύψει. Και αυτός είναι ο λόγος ('έλλειψη εμπιστοσύνης') που οι κεφαλαιοκράτες στις διεθνείς χρηματαγορές ΔΕΝ πείθονται ότι μπορούν να καλυφθούν πλήρως οι απώλειες των τραπεζών, και οι μετοχές πέφτουν, τα spreads ανεβαίνουν, κτλ.

    Μάλιστα, οι τράπεζες ήδη προσπαθούν να ξεφορτωθούν τα ιταλικά ομόλογα που κατέχουν - όπως μεταδίδει το zerohedge ήδη προγραμματίζουν να πουλήσουν ιταλικά ομόλογα ύψους 300 δις ευρώ. Οι τραπεζίτες ήδη πιέζουν δηλαδή για να "ταϊστούν" από τα κρατικά ταμεία.