Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011

Kούρεμα 40-60%: Τι σημαίνει εν τέλει;



ΠΗΓΗ: Sofokleous 10
του Π. Παναγιώτου

Στον απόηχο της συμφωνίας της 21ης Ιουλίου είχα προτρέψει τους πολιτικούς να μη βιαστούν να πανηγυρίσουν άλλη μια 'νίκη' αλλά να θεωρήσουν το νέο σχέδιο ως μία αναπόφευκτη εξέλιξη και ένα ελάχιστο και με μεγάλη καθυστέρηση βήμα στο δρόμο για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους.
Λιγότερο από δυο μήνες αργότερα το σχέδιο είχε ήδη ναυαγήσει ως ιδέα. πριν ακόμη εφαρμοστεί, καθώς γινόταν κοινή συνείδηση πως δε βοηθούσε ούτε την Ελλάδα να κάνει το χρέος της βιώσιμο αλλά ούτε και την Ευρώπη να σταματήσει την επίθεση των αγορών σε άλλα κράτη και στις ευρωπαϊκές τράπεζες.

Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2011

Οι Γερμανοί στο Γενικό Λογιστήριο & στις ιδιωτικοποιήσεις


Οι Γερμανοί στο Γενικό Λογιστήριο & στις ιδιωτικοποιήσεις

Πηγή: ΕΘΝΟΣ

Γερμανική διοίκηση στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και στις αποκρατικοποιήσεις. Βρετανική στους θεσμούς και στην οργάνωση της διοίκησης, αμερικανική στη δημοσιονομική πολιτική και την ασφάλεια. Η μοιρασιά έγινε μεταξύ των donors, χωρών που διαθέτουν την τεχνογνωσία για το χειρισμό "προβληματικών περιπτώσεων". Την ώρα που λαμβάνονται οι αποφάσεις ελέγχου του κράτους, οι κόντρες μεταξύ των donors είναι μεγάλες, και το παζάρι για τις σφαίρες επιρροής ισχυρότατο.

Σε στενή κηδεμονία της χώρας, με τη μεταφορά μέρους της εκτελεστικής εξουσίας από την Αθήνα στις Βρυξέλλες καθώς και στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα, οδηγεί η εφαρμογή του σχεδίου για την εγκατάσταση της κοινοτικής Τask force. Το σχέδιο που πήρε την οριστική του μορφή στην τελευταία ολοήμερη συνεδρίαση της ομάδας, στις 13 Οκτωβρίου, στις Βρυξέλλες, κι αποκαλύπτει σήμερα το "Εθνος της Κυριακής", αναφέρει ρητώς ότι τη χώρα θα συνδράμει ένα τριπλό σχήμα που περιλαμβάνει την Ομάδα Εποπτείας, το Συντονιστικό Οργανο που θα βρίσκεται στο πλάι του Ελληνα πρωθυπουργού, καθώς και τις ομάδες των τεχνοκρατών που θα εγκατασταθούν στα υπουργεία.

Cristina Kirchner and Argentina's good fortune

Cristina Kirchner, Argentinian presidential candidate
Cristina Kirchner: the polls say she will be re-elected president of Argentina, with 55% of the votes in the first round on Sunday. Photograph: Marcos Brindicci/Reuters
Πηγή: Guardian
του Μ. Weisbrot
Cristina Fernandez de Kirchner is expected to coast to re-election as president of Argentina on Sunday, despite having faced hostility from the media for most of her presidency, and from many of the most powerful economic interests in the country. So it seems a good time to ask why this might happen.
Yes, it's the economy. Since Argentina defaulted on $95bn of international debt nine years ago and blew off the International Monetary Fund, the economy has done remarkably well. For the years 2002-2011, using the IMF's projections for the end of this year, Argentina has chalked up real GDP growth of about 94%. This is the fastest economic growth in the western hemisphere – about twice that of Brazil, for example, which has also improved enormously over past performance. Since President Fernandez or her late husband Nestor Kirchner, who preceded her as president, were running the country for eight of these nine years, it shouldn't be surprising that voters will reward her with another term.

Η επέτειος του "ΟΧΙ" στην εποχή του “ναι” - Ποια είναι η πατρίδα μας;



  
Πηγή: Alfavita
του Χρ. Κάτσικα
   
Γνωρίζω πολύ καλά, αναπνέοντας την κιμωλία μέσα στις σχολικές αίθουσες 25 χρόνια ως εκπαιδευτικός και άλλα 12 ως μαθητής, ότι πολλές φορές οι σχολικές γιορτές για αυτή ή την άλλη εθνική επέτειο μόνο χασμουρητά προκαλούν σε όσους, μαθητές και εκπαιδευτικούς, είναι υποχρεωμένοι να τις παρακολουθήσουν. Ίσως γιατί η κυρίαρχη πολιτική προωθεί την άγνοια του παρελθόντος καθώς γνωρίζει ότι με αυτόν τον τρόπο υπονομεύει κάθε δυνατότητα δράσης στο παρόν. Ίσως γιατί στο κλίμα της εποχής ευδοκιμεί η υποταγή σ΄ ένα παρόν που θεωρείται αυτονόητο και δεδομένο, ενώ συγχρόνως ξεριζώνονται ερωτήματα που μπορούν να υπονομεύσουν αυτή την εικόνα. Ίσως και γιατί οι περισσότεροι δεν αντέχουμε να μας μιλάνε σε κάθε επέτειο για πατρίδα, αγώνες, θυσίες και «εθνική υπερηφάνεια», για «εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία» αυτοί που εκποιούν κομμάτι κομμάτι την ελληνική γη και φτωχοποιούν το λαό. Ίσως δεν αντέχουμε πια να μας μιλάνε σε κάθε επέτειο για «τα περήφανα νιάτα και τα τιμημένα γηρατειά» οι ίδιοι που καταδικάζουν τη νεολαία στην ανεργία και στα μεροκάματα πείνας, σε ένα μέλλον σκοτεινό και αβέβαιο, ενώ την ίδια στιγμή υπογράφουν τον γρήγορο θάνατο των πατεράδων και των μανάδων μας που βγήκαν στη σύνταξη.

Πατριωτισμός εναντίον εθνικισμού


Η ΙΔΕΑ της πατρίδας έχει υποστεί φθορές από την κάκιστη χρήση και την κατάχρηση που της έκαναν ο εθνικισμός και ο φασισμός. Ο φασισμός μιλούσε για την πατρίδα, έλεγε ότι πρέπει να θυσιάζουμε τη ζωή μας αλλά και να σκοτώνουμε για την πατρίδα και στο όνομα της πατρίδας εξαπέλυε τους επιθετικούς του πολέμους και τα πογκρόμ του ενάντια στους «απάτριδες».
Η ιδέα της πατρίδας παραπέμπει σε ένα σύνολο αξιών στο οποίο ο πατριώτης αποδίδει ένα ιδιαίτερα θετικό συμβολικό νόημα. Γι' αυτό και προσφέρεται για πολιτική εκμετάλλευση από μέρους εκείνων που κατέχουν την εξουσία. Ετσι, ο πατριωτισμός μπορεί εύκολα να εκφυλιστεί και να μετατραπεί σε πατριδοκαπηλία και σε εθνικισμό. Η αγάπη για την πατρίδα υπήρξε όμως και ένα σημείο αναφοράς του αντιφασισμού, που αντιτάχθηκε σθεναρά στο φασιστικό εθνικισμό. Η αντίσταση στο φασισμό και στο ναζισμό ήταν μια κορυφαία έκφραση πολιτικού πατριωτισμού, που κατέδειξε ότι η αγάπη για την πατρίδα μπορεί να οδηγήσει σε μιαν ανιδιοτελή, γενναιόδωρη και μαχητική στράτευση, σε πράξεις αυτοθυσίας και ηρωισμού με μεγάλη ηθικοπολιτική αξία. Στο όνομα της πατρίδας ο φασιστικός εθνικισμός εξαπέλυσε τους επεκτατικούς και κατακτητικούς του πολέμους, προκαλώντας μαζικές ανθρωποσφαγές και γενοκτονίες.

Συναίνεση, συγκυβέρνηση και χρεοκοπία


Ορη ντροπής εκοίταζα και μαύρης  καταισχύνης (...)
Εβλεπα τόσους εμπτυσμούς, ραπίσματα, κολάφους,
και μούντζες αναρίθμητες από προγόνων τάφους (...)
Γεώργιος Σουρής, «Ρωμιός», 29/8/1909
Οι «μούντζες», τα «ραπίσματα» και οι «εμπτυσμοί» απευθύνονταν, όπως και σήμερα, προς το σύνολο σχεδόν του πολιτικού συστήματος της χώρας, στο ανάλογο σκηνικό που είχε προκύψει μετά την «πτώχευση» του 1893 και τον (πρώτο) διεθνή οικονομικό έλεγχο. Τότε το παλαιό πολιτικό προσωπικό αναζήτησε τη λύτρωσή του (όχι τη λύτρωση του τόπου) μέσω της «συναίνεσης» μεταξύ των μερίδων του. Ακριβώς όπως στις μέρες μας κύκλοι της πολιτικής και μεγαλοπαράγοντες των ΜΜΕ και της οικονομίας απεργάζονται σενάρια «μεγάλου συνασπισμού» ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας.
Οι αναλογίες είναι εντυπωσιακές: Η «άψογος στάσις», όπως έχει μείνει στην ιστορία η ενδοτική πολιτική του πρωθυπουργού Γεωργίου Θεοτόκη έναντι των διεθνών δανειστών (της τρόικας του 19ου αιώνα), υπήρξε και τότε αντικείμενο κριτικής από άλλες μερίδες του παλαιοκομματικού συστήματος.

Η δήθεν αριστερή ιδεολογική κυριαρχία


Ενα από τα μόνιμα επιχειρήματα των εκπροσώπων της Ν.Δ., αλλά και άλλων συντηρητικών πολιτικών στα τηλεοπτικά παράθυρα, είναι ότι τα επαχθή αντιλαϊκά μέτρα οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στην καθυστέρηση λήψης μέτρων, η οποία ήταν απόρροια της κυριαρχίας της αριστερής ιδεολογίας.
Στο ίδιο μοτίβο έγκριτοι εκπρόσωποι και προπαγανδιστές της κυρίαρχης ιδεολογίας, όπως ο Αλέξης Παπαχελάς, κάνουν λόγο για «Αριστερά [που] επικράτησε μετά το 1974 στην κουλτούρα, την ιδεολογική ζύμωση και την καταγραφή της ιστορίας».
Εν προκειμένω συμβαίνει δυο πραγμάτων ένα. Είτε οι ιδεολόγοι, της αστικής τάξης, οι Νεοδημοκράτες και λοιπά συναφή επαγγέλματα, ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ συμπεριλαμβανομένης, συγχέουν την επικράτηση της αριστερής ιδεολογίας με τον κρατισμό και την ύπαρξη κρατικής ιδιοκτησίας, είτε θεωρούν ότι η πραγματική αριστερή ιδεολογία είναι εκείνη που κυριαρχεί στο έδαφος του καπιταλισμού.

Πίσω από το προσωπείο των τραπεζιτών





Nick Dearden (red pepper)
μτφ ΕΛΕ

Στα πλαίσια μίας ακόμα οικονομικής κρίσης, ο έλεγχος του χρέους θα μπορούσε να προσφέρει μία διέξοδο στην αντιμετώπιση της ισχύος του μεγάλου κεφαλαίου.

Η οικονομική κρίση οδήγησε τους ακτιβιστές  σε χώρες, όπως η Ελλάδα και η Ιρλανδία, να αναζητήσουν μοντέλα από αναπτυσσόμενες  χώρες, για το πώς να αντιπαλέψουν ένα παντοδύναμο, “εγωπαθές” οικονομικό σύστημα, που αναγκάζει τον απλό κόσμο να πληρώνει το τίμημα των αποτυχιών του. Από το Δουβλίνο έως τη Χαράρε , το αίτημα  των “λογιστικών ελέγχων” θεωρήθηκε ως ένα ζωτικό πρώτο βήμα για την ενημέρωση  και κινητοποίηση των λαών ενάντια σε ένα άδικο οικονομικό σύστημα , που ωφελεί τους λίγους εις βάρος των πολλών.
 Εδώ, ο Nick Dearden παρουσιάζει την ιστορία και τη σημασία της εκστρατείας  για λογιστικούς ελέγχους. Έπειτα, ο Alan Cibils από την Αργεντινή, η Maria Lucia Fattorelli από τη Βραζιλία και οAndy Storey  από την Ιρλανδία συζητούν τις δικές τους εμπειρίες από τους  λογιστικούς ελέγχους και τις στάσεις πληρωμών  και εξετάζουν τα διδάγματα για τους ακτιβιστές οικονομικής δικαιοσύνης.

Οι αριθμοί δεν είναι... στοργικοί



thumb
Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας έκανε τα εγκαίνιά του πριν από μερικές ημέρες όταν στη... στοργική αγκαλιά του κατέφυγε η Proton Bank, η οποία δεν είναι η μόνη που θα έχει αυτή την κατάληξη. Πολύ σύντομα, ανάλογα με το ποσοστό «κουρέματος» των ελληνικών ομολόγων, στο ίδιο ταμείο μπορεί να καταλήξει (για λίγο ή για πολύ) και το υπόλοιπο τραπεζικό σύστημα. Εξαίρεση οι κρατικές τράπεζες, που δεν μπορούν να κρατικοποιηθούν για να... προστατευθούν.
Το ερώτημα τι γίνεται στην περίπτωση που μία κρατική τράπεζα δεν «αντέξει», τέθηκε επί τάπητος σε συζητήσεις στην Τράπεζα της Ελλάδος τις τελευταίες ημέρες, καθώς διαπιστώνεται ότι οι αριθμοί της (άρα και η υπόστασή της) μπορεί να μην αντέξουν ούτε καν μέχρι το «κούρεμα».
Τα μαθηματικά που έπεσαν στο τραπέζι, απλά: Με κούρεμα 40%-50% οι ζημιές που θα πρέπει να γράψει η ΑΤΕ κυμαίνονται στα 1,6 με 2 δισ. ευρώ. Με ίδια κεφάλαια μόλις 440-450 εκατ., η τράπεζα θα χρειαστεί νέα κεφάλαια της τάξης του 1,5 δισ. ευρώ.
Την ίδια στιγμή οι ζημιές του πρώτου εξαμήνου έφτασαν τα 900 εκατ. (με τα 840 να αποδίδονται στο αναγκαστικό κούρεμα του 21% που έφεραν τα στρες τεστ). Αλλά το χειρότερο είναι ότι οι έλεγχοι της BlackRock στο δανειακό της χαρτοφυλάκιο θα επισύρουν πρόσθετες προβλέψεις κάπου 800 εκατ. ευρώ (πέραν των 1,6 δισ. που υπάρχουν ήδη). Κι έτσι ο τελικός λογαριασμός ξεπερνάει τα τρία δισ. ευρώ!

Η Έκθεση βόμβα για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους που δόθηκε στους Ευρωπαϊους ΥΠΟΙΚ την Παρασκευή



Πηγή: XrimaNews.gr

To XrimaNews.gr παρουσιάζει πρώτο στην Ελλάδα την έκθεση βόμβα για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους που δόθηκε στους Ευρωπαϊους ΥΠΟΙΚ την Παρασκευή. Έχει γίνει μετάφραση των σημαντικότερων σημείων της έκθεσης τα οποία παραθέτονται στη συνέχεια.
Ελλάδα: ανάλυση βιωσιμότητας του χρέους 21 Οκτ. 2011
Από την τέταρτη αναθεώρηση η κατάσταση στην Ελλάδα έχει πάρει μια στροφή προς το χειρότερο και αντί η οικονομία να προσαρμόζεται μέσω της αύξησης της παραγωγικότητας χάρη σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, η προσαρμογή γίνεται μέσω της ύφεσης και της μείωσης των μισθών. Eνάντια σε αυτές τις αντιξοότητες οι ελληνικές αρχές δυσκολεύονται πάρα πολύ για να ανταποκριθούν στις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει. Για τους σκοπούς της αξιολόγησης της βιωσιμότητας του χρέους έχει οριστεί μια αναθεωρημένη βάση, η οποία λαμβάνει υπόψη τις επιπτώσεις αυτών των εξελίξεων για την μελλοντική ανάπτυξη και για την πιθανή έκβαση των μέτρων και των πολιτικών που έχουν ληφθεί. Η αξιολόγηση έχει προεκταθεί μέχρι το 2030 για να συμπεριλάβει πλήρως τη μακροπρόθεσμη αναπτυξιακή δυναμική και τις πιθανές επιπτώσεις που πιθανώς θα υπάρξουν όσον αφορά στη χρηματοδότηση (της Ελλάδας).




Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2011

Βάλαμε λάθος στόχους και μπήκαμε στο στόχαστρο



Πηγή: XrimaNews
του Π. Παναγιώτου

Ήταν Σεπτέμβριος του 2010 όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός προέβλεπε στην καθιερωμένη ομιλία του στη ΔΕΘ ότι η κυβέρνηση του δε θα χρειαζόταν να λάβει περαιτέρω μέτρακαι πως αυτά που είχαν συμφωνηθεί στο πρώτο Μνημόνιο θα ήταν αρκετά: «Δεν υπάρχουν νέα μέτρα.
Υπάρχουν αυτά που αποτυπώνονται στη σύμβαση που έχουμε υπογράψει για τα 110 δισ. ευρώ με το μηχανισμό στήριξης. Δεν έχω ακούσει τίποτα για νέα περικοπή μισθού».
Παράλληλα, απέκλειε την περίπτωση αναδιάρθρωσης, την περίπτωση απόλυσης δημοσίων υπαλλήλων, ενώ επέμενε ότι λεφτά υπήρχαν αλλά απουσίαζε η ικανότητα σωστής διαχείρισης τους, τονίζοντας πως η χώρα θα έβγαινε από το αδιέξοδο με τη βοήθεια του νέου φορολογικού συστήματος και μέχρι το 2013 το αργότερο θα αποδεσμευόταν από το Μνημόνιο και την Τρόικα.
«Λεφτά υπάρχουν, το θέμα είναι πού πάνε» ... «το νέο φορολογικό σύστημα θα εφαρμοστεί άτεγκτα .. καθώς διευρύνεται η φορολογική βάση» και «έτσι η χώρα θα πάει μπροστά». «Ένας σοσιαλιστής δεν θέλει να ταυτιστεί με εκείνους που είναι αναξιόχρεοι, η προηγούμενη κυβέρνηση ήταν. Οι θυσίες ήταν απαραίτητες για να μπορέσει η Ελλάδα να μπει στο δρόμο της σταθερότητας. Δεν υπάρχει θέμα απόλυσης δημοσίων υπαλλήλων». (τα Νέα, 12/09/10)

Στη ζούγκλα…



Πηγή: ΚΙΜΠΙ (22/10)

«Έξω από το ευρώ είναι η ζούγκλα», είπε πριν από μερικές μέρες στη Βουλή ο Β΄ αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών -ο αίρων τας αμαρτίας της τρόικας- Ευάγγελος Βενιζέλος. Και μέσα στο ευρώ τι υπάρχει, είναι το εύλογο ερώτημα που ακολουθεί. Κανείς δεν τολμά πλέον να μιλήσει όχι για παράδεισο, αλλά έστω για ένα καθαρτήριο που διασώζει την προσδοκία της εξιλέωσης και της «μεταγραφής» στον παράδεισο, έπειτα από μια μακρά, οδυνηρή τιμωρία. Την απάντηση στο «τι υπάρχει» και ακόμη περισσότερο «τι θα υπάρχει» σε λίγο καιρό εντός του ευρώ δεν τολμούν να τη δώσουν, έστω και υπαινικτικά, ούτε οι πιο θερμοί θιασώτες του.

"Μαθε εργάτη πως" Τριανον 23 Οκτωβριου



Μετά το  Φεστιβάλ Ταινιών Δράμας, η   μικρού μήκους "Μαθέ  εργάτη πως" του Κώστα Σταματόπουλου και Σήφη Στάμου θα προβληθεί, στα πλαίσια της παράλληλης δράσης του Φεστιβάλ Δράμας, «Το φεστιβάλ Δράμας Ταξιδεύει», στην Αθήνα, στον κινηματογράφο ΤΡΙΑΝΟΝ, Την Κυριακή 23 Οκτώβριου. Ραντεβού εκεί!

Από την ομάδα  ΛΟΚΟΜΟΤΙΒΑ
Συνημμένο είναι Αναλυτικό το πρόγραμμα.
 Τι γράφτηκε για την ταινία:



Σύνοψη, συντελεστές, φωτογραφίες και περισσότερες πληροφορίες στο σύνδεσμο: 

Τί θέλουν οι Γερμανοί;





Πώς βλέπουν οι Γερμανοί ιθύνοντες το πρόβλημα των υπερχρεωμένων χωρών της Ευρωζώνης; Είναι η αργή αντίδραση της Ευρώπης στη κρίση ολιγωρία ή σχεδιασμός; Ποια η λειτουργία του νέου μηχανισμού σταθερότητας; Υπάρχει ανάγκη για κούρεμα χρέους της Ελλάδας;

Φως στα ερωτήματα αυτά ίσως ρίχνει η σχετική γνωμοδότηση του Καθηγητή Clemens Fuest του Κέντρου για τη Φορολόγηση των Επιχειρήσεων του πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Η γνωμοδότηση αυτή δόθηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο στην Επιτροπή Προϋπολογισμού του Γερμανικού Κοινοβουλίου κατά τη συζήτηση για το σχέδιο νόμου που αφορά την ανάληψη εγγυήσεων στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού μηχανισμού σταθερότητας και την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων του Κοινοβουλίου στα πλαίσια μελλοντικών ευρωπαϊκών μέτρων σταθερότητας.

Γ. Δελαστίκ στην Ετ3: 22 Οκτωβρίου 2011

Συμφωνία (;) για κούρεμα κατά 50-60%!



ΠΗΓΗ: euro2day

Την πληροφορία ότι ο ιδιωτικός τραπεζικός τομέας συμφώνησε αργά την Παρασκευή, μέσω του IIF σε ένα κούρεμα των ελληνικών ομολόγων κατά 50-55% δημοσιεύει κατ’ αποκλειστικότητα η έγκυρη γαλλική εφημερίδα Les Echos, σε πρώτο θέμα της ιστοσελίδας της. 

Σύμφωνα με την εφημερίδα, το κόστος για τις γαλλικές τράπεζες θα είναι «διαχειρίσιμο», ενώ έγινε κατανοητό ότι το ελληνικό χρέος δεν θα μπορούσε να καταστεί βιώσιμο με το ποσοστό απομείωσης 21% που είχε αποφασιστεί στα πλαίσια της Συνόδου της 21ης Ιουλίου. 

Σύμφωνα εξάλλου με τους Financial Times, σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση των εξελίξεων και του ύψους του ελληνικού κουρέματος, έχει παίξει η «άκρως εμπιστευτική» έκθεση της Τρόϊκα, για τη βιωσιμότητα του χρέους. Κατά την έκθεση, η μόνη λύση προκειμένου να μην απαιτηθεί δυσανάλογη αύξηση των πρόσθετων διακρατικών δανείων προς την Ελλάδα, σε σχέση με τις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου, είναι κούρεμα του χρέους σε ποσοστό 50% ή και 60%. Όπως αναφέρεται στο ίδιο κείμενο, σύμφωνα πάντα με το ρεπορτάζ των FT, η επιδείνωση της δημοσιονομικής και οικονομικής κατάστασης στην Ελλάδα είναι τόσο μεγάλη που πλέον – εάν δεν υπάρξει σημαντική πρόσθετη αναδιάρθρωση των ιδιωτικών δανείων- θα απαιτηθεί πρόσθετη «θεσμική» χρηματοδότηση ύψους 252 δισ. ευρώ, προς την Ελλάδα την επόμενη δεκαετία.

Χιλή: Εισβολή φοιτητών στο Μέγαρο της Γερουσίας



ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 22/10/2011
Δεκάδες Χιλιανοί φοιτητές εισέβαλαν στο μέγαρο της Γερουσίας στο Σαντιάγο την ώρα που η αρμόδια επιτροπή συζητούσε το νομοσχέδιο για τον προϋπολογισμό για την παιδεία. Οι φοιτητές παρέμειναν στην αίθουσα για πολλές ώρες σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη γενικότερη οικονομική και κοινωνική κατάσταση στη χώρα αλλά και για τα σοβαρά προβλήματα στο εκπαιδευτικό σύστημα. Υπόσχεση πως θα κατατεθεί νομοσχέδιο για εκπαιδευτική μεταρρύθμιση έδωσε η αντιπολίτευση μέσω του προέδρου της Γερουσίας, Γκίντο Γκριράρντι που είναι μέλος του κόμματος της αντιπολίτευσης, Κόμμα για τη Δημοκρατία. Ο Γκιράρντι τους διαβεβαίωσε πως η αστυνομία δεν θα τους απομάκρυνε από την αίθουσα. Την ίδια ώρα, ο υπουργός Παιδείας Φελίπε Μπουλνές μαζί με άλλα μέλη της επιτροπής απομακρύνθηκαν βιαστικά εν μέσω αποδοκιμασιών, μάλιστα δεν ήταν λίγοι οι φοιτητές που τους πέταξαν κέρματα.

ΟΙ ΔΥΟ ΧΟΥΝΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ''ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ''



Πηγή: Ελευθεροτυπία (via Iskra)
Του ΤΑΚΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ*
Ο λαϊκός σεισμός της 19 και 20 Οκτώβρη με τα μαζικά συλλαλητήρια καικαταλήψεις σε όλη τη χώρα είχε εγκληματική κατάληξη τον θάνατο, άμεσα ή έμμεσα από τη κρατική βίαοικοδόμου μαχητού του ΠΑΜΕ αλλά και τον τραυματισμό πολλών άλλων μελών του, είτε από ανθρώπους τωνυπηρεσιών του κράτους και του παρακράτους (η μετεμφυλιακή Ελληνική Ιστορία βρίθει από παρόμοιες προβοκατόρικες πράξεις) είτε από μια κατηγορία δήθεν αναρχικών που στη πραγματικότητα δεν έχουν καμιά σχέση με τη κλασική αναρχική θεωρία ή πράξη.
Πρόκειται δηλαδή για ένα νέο είδος μεταμοντέρνου «αναρχικού», o οποίος δεν διαθέτει καναντισυστημικό πρόταγμα (όπως οι κλασικοί του αναρχισμού ΜπακούνινΚροπότκιν και σύγχρονα οΜπούκτσιν) αλλά είτε ασχολείται με επί μέρους αγώνες για τα δικαιώματα (γυναικών , μεταναστών κ.λπ.) είτε εκφράζεται με ένα είδος «λάιφ στάιλ» αναρχισμού—όπως εύστοχα τον ονόμασε οτελευταίος θεωρητικός του αναρχισμού, ο Μάρεϊ Μπούκτσιν που αναγκάστηκε να αποκηρύξει τον αναρχισμό στα γηρατειά του. Αυτό το είδος «αναρχικού» εκφράζει ουσιαστικά την ιδεολογία της παγκοσμιοποίησης που στοχεύει στη κατάργηση κάθε εθνικής κυριαρχίας, (παράλληλα με τη κατάργηση της οικονομικής κυριαρχίας που επιφέρει η παγκοσμιοποίηση) χάριν της «προστασίας» τωνατομικών δικαιωμάτων κλπ—δικαιολογία που έχει χρησιμοποιηθεί επανειλημμένα από την υπερεθνική ελίτ για να δικαιολογήσει τους εγκληματικούς πολέμους της (ΓιουγκοσλαβίαΙράκΑφγανιστάν,Λιβύη) και τώρα αυτούς που ετοιμάζει (ΣυρίαΙράν κ.λπ.).

Μνημόνιο χρεοκοπίας ή στάση πληρωμών στους τραπεζίτες και εργατικός έλεγχος



Συγγραφείς: Κώστας Σαρρής, Εκδόσεις: Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο, Σελίδες: 32, Τιμή: 3 €

Η στάση πληρωμών του χρέους στους τραπεζίτες, η κρατικοποίηση των τραπεζών με εργατικό έλεγχο χωρίς αποζημίωση των μετόχων, η απαγόρευση των απολύσεων, είναι αιτήματα μάχης, αντικαπιταλιστικά όπλα σε μέγεθος μπαζούκα, που μπορούν να ανατρέψουν τον αιματηρό μονόδρομο της άλλης μεριάς.
Πόσο ρεαλιστική κι αποτελεσματική είναι η αντικαπιταλιστική απάντηση στην κρίση και τη χρεοκοπία, πώς μπορεί να οργανωθεί, τι εναλλακτικές μπορεί να φέρει και πώς μπορεί η δυναμική της εργατικής αντίστασης να την κάνει πράξη;




ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΛΕΠΤΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ




ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΥΓΕΡΟΥ
Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις "Πατάκη" το τελευταίο βιβλίο του Σταύρου Λυγερού, με τίτλο από την "κλεπτοκρατία στη χρεοκοπία".
Στις σελίδες του βιβλίου αναλύεται το πως η κρίση χρέους, σηµατοδοτεί την κατάρρευση ενός µοντέλου πλασµατικής ανάπτυξης, το οποίο, όπως εξελίχθηκε, είχε ως χαρακτηριστικά του την κλεπτοκρατία, τη σπατάλη, τον ανορθολογισµό, τον παρασιτισµό, την αυθαιρεσία και την ατιµωρησία.
Μαζί µ' αυτό το µοντέλο καταρρέει και το ανοµολόγητο κοινωνικό συµβόλαιο ανάµεσα στην άρχουσα τάξη και στα µικροµεσαία στρώµατα, το οποίο αποτέλεσε το υπόβαθρο αυτού του µοντέλου. Εκτός από την ιθαγενή πτυχή της κρίσης, όµως, υπάρχει και η ευρωπαϊκή. Η Ελλάδα δεν είναι το µαύρο πρόβατο της Ευρωζώνης, όπως ισχυριζόταν το ευρωπαϊκό ιερατείο. Είναι ο πιο αδύναµος κρίκος µιας όχι και τόσο στέρεας αλυσίδας. Το ευρώ απειλείται από τη συστηµική κρίση του. Η Ελλάδα έχει σήµερα µετατραπεί σε πειραµατόζωο. Είναι η πρώτη χώρα-µέλος της ΕΕ όπου εφαρµόζεται η θεραπεία-σοκ και επιχειρείται η αποδόµηση του ευρωπαϊκού κοινωνικού κεκτηµένου. Από την έκβαση του πειράµατος θα κριθεί το µέλλον όχι µόνο των κοινωνιών της ευρωπαϊκής περιφέρειας, αλλά και των κοινωνιών του ευρωπαϊκού πυρήνα.

Μια και ειπώθηκαν πολλά για μάγκες στη βουλή...





Το πάθος ενάντια (και ανάμεσα) στην αριστερά είναι δυνατότερο από αυτό ενάντια στα αφεντικά;



του Π. Μαυροειδή*
πηγή aristeroblog
Πρώτη φορά τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης ήταν τόσο πρόθυμα να δείχνουν χωρίς φειδώ τηλεοπτικού χρόνου, κόσμο και όχι φωτιές.  Μόνο που  έδειχναν ανθρώπους με κοκκινόμαυρες  σημαίες (αλλά και με μολότωφ και πέτρες) να επιτίθενται  σε άλλους με κόκκινες σημαίες .
Ο αποτροπιασμός υποτίθεται ότι ήταν για τη δολοφονική επίθεση συγκεκριμένων  τυχοδιωκτικών  αναρχικών ομάδων  κατά των μελών του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ. Στην πραγματικότητα η ασυγκράτητη χαρά ήταν για την εικόνα   ‘’κόκκινου εναντίον κόκκινου’’. Και ιδιαίτερα ήθελαν να φαίνεται αυτό το πάθος. Ο ζητούμενος συνειρμός, κάτι παραπάνω από σαφής: φανταστείτε πως θα σφαχτούν μεταξύ τους και τι χάος θα επικρατήσει αν  αποσυρθεί γενικά η αστυνομία και πολύ περισσότερο αν πέσει η κυβέρνηση.
Τα προβοκατόρικα συγχαρητήρια του ΛΑΟΣ, του Αlter και του Αντένα στο ΚΚΕ για τη ‘’περιφρούρηση της Βουλής’’, έχουν στόχο να πλήξουν το ηθικό της εργατικής βάσης του. Να αναστείλουν θετικές αγωνιστικές διεργασίες συνάντησης με το μαχητικό αγώνα. Να ενεργοποιήσουν συντηρητικά αντανακλαστικά της ηγεσίας του ΚΚΕ, όπως η  αδικαιολόγητη και αλόγιστη ‘’περιφρούρηση’’ του ΠΑΜΕ από τις δυνάμεις του ταξικού ρεύματος και του Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων.  

«20.10.2011: Αντί για μέρα νίκης, νύχτα πένθους»



Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής


«Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής συμμετέχει στον πόνο των οικείων και των συντρόφων του οικοδόμου Δημήτρη Κοτζαρίδη, στελέχους του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ, που έχασε τη ζωή του στη μάχη για την κοινωνική πρόοδο. Έχει πια τη δική του θέση στο μαρτυρολόγιο του αγώνα της εργατικής τάξης.
Εκφράζει τη συμπαράστασή του για την απρόκλητη βία που υπέστησαν, στους δεκάδες αγωνιστές του ΚΚΕ, αλλά και σε όσους από άλλες οργανώσεις προσέτρεξαν με αυταπάρνηση στην καυτή ζώνη για να αποσοβήσουν αυτό που έβλεπαν ως αδελφοκτόνο σύγκρουση ανάμεσα σε αντικυβερνητικούς διαδηλωτές.