ECONOMIST: ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΜΙΣΟ, ΣΧΕΔΟΝ, ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ!

ΠΗΓΗ: ISKRA

ΤΩΡΑ, ΓΙΑΤΙ ΑΥΡΙΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ!

Με πρωτοσέλιδο τίτλο «Αν χαθεί η Ελλάδα», ένα αντίστοιχο κύριο θέμα και τρία ακόμη άρθρα για την Ελλάδα κυκλοφορεί σήμερα το περιοδικό Economist. Στο κύριο άρθρο του, το βρετανικό περιοδικό εκτιμά ότι η ευκαιρία των Ευρωπαίων ηγετών για την αποτροπή μιας καταστροφής συρρικνώνεται με γοργό ρυθμό, επαναλαμβάνοντας την άποψή του ότι είναι καιρός να σταματήσουν να παρατείνουν το πρόβλημα. Εκτιμώντας ότι η χρηματοδότηση της Ελλάδας γίνεται ολοένα πιο τοξική, οι επενδυτές την αποφεύγουν αναμένοντας τη χρεοκοπία, ενώ ο φόβος της μετάδοσης μεγαλώνει.

Σημειώνει δε ότι υπάρχει πλέον η εκτίμηση ότι μια ελληνική χρεοκοπία θα αποτελούσε μια «στιγμή Lehman» που θα συμπαρέσυρε πολλούς ακόμη και θα κατέστρεφε την παγκόσμια οικονομία.Μεταξύ μαζικών μεταβιβάσεων κεφαλαίων που θα θύμωναν τους υπόλοιπους Ευρωπαίους και μιας μη ελεγχόμενης στάσης πληρωμών που θα αποσταθεροποιούσε τις αγορές και θα απειλούσε το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, αντιπροτείνει μία ελεγχόμενη αναδιάρθρωση, που θα μείωνε το ελληνικό χρέος στο 80% του ΑΕΠ, σε συνδυασμό με εξωτερική υποστήριξη, μεγαλύτερη πολιτική ένωση στην Ευρωζώνη και εσωτερικές μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα.

Ανοίγουμε τα Διόδια 26/6

ΔΕΙΤΕ ΣΤΑ BANNER ΤΙΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΧΩΡΑ.

ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΡΧΟΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 3/7, ΜΙΑ ΠΑΡΑΛΙΑ ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ

ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ "ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ- ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ" www.oxidiodia.gr και www.denplironodenplirono.com


ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ 24/6 ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟ ΣΤΟ ΡΟΥΠΑΚΙ

http://www.youtube.com/watch?v=b1pWyfYu5yc&feature=player_embedded

Σκόρπιες του Ιούνη (Μέρος 4ο, ρέστα και ταμείο)

ΠΗΓΗ: techie chan

Σκέψη 7η. (αγροτική παραγωγή)

Πως θα σας φαινόταν, αν σας έλεγα πως η Γερμανία είναι μια από τις χώρες με τη μεγαλύτερη παραγωγή ζαχαρότευτλων παγκοσμίως? Είναι η ζάχαρη κάποιο αγαθό με τεράστια αξία? Όχι φυσικά. Είναι η ζάχαρη η αιχμή της αγροτικής παραγωγής? Προσθεού. Τότε γιατί αυτοί οι λαχανοφάγοι παράγουν τόσο πολύ ζάχαρη? Διότι στην ηπειρωτική ευρώπη, η αγροτική παραγωγή ποτέ δεν εγκαταλείφθηκε στην τύχη της. Η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία, ακόμα και η Ολλανδία διαθέτουν ιδιαίτερα ισχυρή αγροτική παραγωγή παρά το γεγονός πως είναι προηγμένα βιομηχανικά κράτη.

Εναλλακτικές λύσεις για το χρέος

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 26/06/2011

Του Ευκλείδη Τσακαλώτου

Θέλω να παραθέσω δύο επιχειρήματα που μπορούν να μας βοηθήσουν στο πώς αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα του χρέους. Πρώτον, η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική. Παρόλο που πολλοί και πολλές έχουν ασκήσει κριτική στον οικονομισμό, όταν τους ακούω καταλαβαίνω ότι δεν το λέει η καρδούλα τους. Δεύτερον, η κρίση δεν αφορά κυρίως το χρέος. Έχει βαθύτατες κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές ρίζες, όπως έχουν επισημάνει αναλυτές που εκπροσωπούν όλα τα ιδεολογικά ρεύματα της Αριστεράς.

Από την πλευρά του ιδεολογικού ρεύματος που αντιπροσωπεύω, ένας τρόπος για να διατυπωθούν αυτά τα δύο επιχειρήματα είναι να δούμε ότι η κρίση έχει πολλές «στιγμές»: ιδεολογική, οικονομική, κοινωνική, πολιτική. Όλες αυτές οι στιγμές έχουν τη δική τους αυτονομία, τη δική τους χρονικότητα, τη δική τους λογική. Αλλά, μετά το 2008, όλες αυτές οι στιγμές συνέκλιναν και λειτούργησαν πολλαπλασιαστικά.

Καπιταλιστική ανάπτυξη και αστικοί δημοκρατικοί θεσμοί

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ (25/6)

Ημερομηνία δημοσίευσης: 24/06/2011

ΤΟΥ ΑΝΕΣΤΗ ΤΑΡΠΑΓΚΟΥ

Πώς γίνεται τελικά και ο κορυφαίος θεσμός της αστικής δημοκρατίας, το κοινοβούλιο και οι λειτουργίες του, να καταλήγουν να βρεθούν στο επίκεντρο των μαζικών λαϊκών κινητοποιήσεων του τελευταίου μήνα, κατά έναν τρόπο αυθεντικά λαϊκό, πρωτότυπο και γεμάτο οργή και αγανάκτηση; Κι’ αυτό όταν επί έξι ολόκληρες μεταπολεμικές δεκαετίες, και επί τέσσερις σχεδόν δεκαετίες στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου (Πορτογαλία, Ισπανία, Ελλάδα), ο αστικός κοινοβουλευτισμός λειτούργησε αδιατάρακτα, προβλήθηκε ως η δημοκρατική απάντηση στις δικτατορίες του μεσοπολέμου και σε αντιπαραβολή με τα ανατολικά κοινωνικά καθεστώτα. Κι ακόμη περισσότερο όταν ιστορικά το ευρωπαϊκό αριστερό κίνημα, είτε στη ριζοσπαστική του εκδοχή είτε στη μετριοπαθέστερη εκδοχή του, ενέτασσε τους κοινωνικούς μετασχηματισμούς που ευαγγελίζονταν μέσα στις δημοκρατικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες, όπου και προβάλλονταν ως το αντίπαλο δέος στις συντηρητικές διακυβερνήσεις.

Κώστας Λαπαβίτσας: «Με την τρέχουσα πολιτική η Ελλάδα θα είναι χρεοκοπημένη το 2015»

Πηγή: Εφημερίδα "ΑΞΙΑ"
(via Newscode.gr)

Συνέντευξη του Κ. Λαπαβίτσα στη Νατάσα Καντζάβελου

Σε στάση πληρωμών και έξοδο από το ευρώ , άμεσα, προτρέπει το ελληνικό κράτος ο Κώστας Λαπαβίτσας, προκειμένου η Ελλάδα να ξεφύγει από το αδιέξοδο του σήμερα και να εξασφαλίσει μια υγειής οικονομική ανάπτυξη στο μέλλον.

Ο καθηγητής οικονομικών στο πανεπιστήμιο Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών στο Λονδίνο, σχολιάζει την ελληνική οικονομική πολιτική και την επιρροή του ελληνικού λαού, εξηγεί γιατί το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα θα αποτύχει, καταλήγωντας στην χρεοκοπία, ενώ εκτιμά ότι το οικοδόμημα που στηρίζεται το ευρώ θα καταρρεύσει ή θα υποστεί ριζικές αλλαγές.

-Πώς εκτιμάτε τις τελευταίες εξελίξεις στην Ελλάδα σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο; Πώς κρίνετε την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου;

Η στρατηγική εξόδου από το ευρώ, κρίσιμη για τους Έλληνες

Μετάφραση του άρθρου του Κ. Λαπαβίτσα από τον Guardian

Η αθέτηση πληρωμών και η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ ήταν ανέκαθεν το πιο πιθανό αποτέλεσμα της κρίσης της ευρωζώνης. Η αλήθεια είναι ότι η οικονομική και νομισματική ένωση έχει αποτύχει, κυρίως επειδή δημιούργησε ένα μη διατηρήσιμο χάσμα μεταξύ κέντρου και περιφέρειας. Για τις χώρες της περιφέρειας, η συμμετοχή στην ΟΝΕ πιθανότατα θα λειτουργήσει ως πηγή στασιμότητας και εισοδηματικής ανισότητας. Για την Ελλάδα, έχει ήδη αποδειχθεί αποτυχία ιστορικών διαστάσεων.

Το πρόβλημα με το οποίο ήρθε αντιμέτωπη η χώρα το 2009-10 έχει πολλά κοινά σημεία με την υπόλοιπη περιφέρεια: τεράστιο δημόσιο και ιδιωτικό χρέος, χαμηλή ανταγωνιστικότητα, γιγαντιαία ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών και ταχεία αύξηση του δημοσίου ελλείμματος και χρέους. Η αντίδραση της ΕΕ μπορεί να χαρακτηριστεί ανόητη. Δόθηκαν στην Ελλάδα δάνεια μέσω της αποκαλούμενης ‘διάσωσης’, αλλά με επιτόκια 3% και 4% υψηλότερα σε σχέση με αυτά που καταβάλλονται από τη Γερμανία. Ακόμη, επιβλήθηκε αυστηρή λιτότητα, μειώνοντας το εθνικό εισόδημα κατά 4,5% το 2010 και πιθανότατα 4% το τρέχον έτος.

Ψήφισμα της λαϊκής συνέλευσης της πλατείας Συντάγματος-23 Ιουνίου 2011

«ΣΤΙΓΜΗ ΕΥΘΥΝΗΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ»

«Καλούμε τους αξιωματικούς και κυρίως όλο το απλό προσωπικό της αστυνομίας να σεβαστεί αυτή τη φορά τη θέληση του λαού και την συνταγματικά κατοχυρωμένη λαϊκή κυριαρχία.

Τους προειδοποιούμε να μην διανοηθούν καν να εφαρμόσουν παράνομες διαταγές από μια έκπτωτη κυβέρνηση, που έχει κουρελιάσει το σύνταγμα της Ελλάδας και έχει παραδώσει τα κλειδιά της χώρας στη Τρόικα, στο ΔΝΤ και στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό-τραπεζικό σύστημα.

Να μην τολμήσουν σε καμία περίπτωση να εμποδίσουν τον λαό από το να προστατεύσει το σύνταγμα του, όπως αυτό ορίζει με βάση το ακροτελεύτιο άρθρο του, ώστε να αποτρέψει το ξεπούλημα της χώρας. Διαφορετικά ο κάθε αστυνομικός προσωπικά θα φέρει ακέραια την ευθύνη της στάσης του και θα υποστεί τις συνέπειες των πράξεών του, όπως ακριβώς και οι πολιτικοί εντολείς του, που έχουν παραδώσει τη χώρα σε ξένα κέντρα εξουσίας με δανειακές συμβάσεις, μνημόνια και μεσοπρόθεσμα.

Είναι μια τελευταία μεγάλη ευκαιρία για την αστυνομία και τους αστυνομικούς και ελπίζουμε πολλοί από αυτούς να πράξουν κατά συνείδηση και να περάσουν με την πλευρά του λαού.

LEX (FT): H Εκρηκτική Οικονομία της Αργεντινής

ΠΗΓΗ: FT

by LEX

Argentina: fiscal and monetary addiction

Three decades ago the cult German book Christiane F. (made into a gritty film with a score by David Bowie) captured the horrors of teenage drug abuse in 1970s Berlin. If only Argentina’s very own Cristina F understood the dangers of subjecting her adolescent country to fiscal and monetary addiction today. On Tuesday President Fernández announced she is seeking re-election in October for another 4-year term. Re-election is pretty much assured, and what should be done when she wins is clear. Sadly, Ms Fernández shows no desire to kick the habit of her whole career.

She will almost certainly win because the economy is booming – gross domestic product was 9.9 per cent higher last quarter than the year before. Export earnings rose 30 per cent in 2010, according to the national statistics institute. But the government is also giving the domestic economy regular shots in the arm. Public expenditure jumped 30 per cent year on year in the first quarter. Incredibly, given the surge in tax revenues, the government will rack up a fiscal deficit this year.

Το (νέο) 'ευρωπαϊκό πρόσωπο' της κρίσης

 Πηγή: http://www.xrimanews.gr/oikonomia/9529-to-neo-eyrwpako-proswpo-ths-krishs
(via  Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών)

Η κρίση έχει ένα νέο, πιο 'ευρωπαϊκό πρόσωπο' και αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Τα επιτόκια δανεισμού της Ιρλανδία, της Πορτογαλίας, της Ισπανίας και της Ιταλίας, κινούνται ταυτόχρονα σε νέα υψηλά επίπεδα ρεκόρ την ώρα που στις χώρες αυτές υπάρχει παράλληλα και πολιτική αστάθεια. Γιατί μπορεί στην Ιρλανδία και στην Πορτογαλία να υπήρξε ΄συναίνεση' για την υπογραφή του Μνημονίου αλλά αυτό έγινε κάτω από την πίεση της επερχόμενη πτώχευσης και αφού πρώτα κατέρρευσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, δημιουργώντας ένα κλίμα πολιτικής αστάθειας το οποίο θα ενταθεί όσο ο χρόνος κυλά και το πρόβλημα διαιωνίζεται. Πολιτική αστάθεια υπάρχει και στην Ισπανία, όπου οι Αγανακτισμένοι αποτυπώνουν ένα τμήμα μόνο του πραγματικού προβλήματος, ενώ στην Ιταλία ο Πρωθυπουργός Μπερλουσκόνι πέρα από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει, φαίνεται να ξέχασε να ενημερώσει τους πολίτες για τις πραγματικές διαστάσεις της ευρωπαϊκής κρίσης και την πραγματική εικόνα της οικονομίας της χώρας του.

Λογικές Πομπηίας

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 24/06/2011

Διαπραγματεύεται στη Φραγκφούρτη ο Σόιμπλε με εκπροσώπους τραπεζών και ασφαλιστικών εταιρειών για να τους πείσει να συμφωνήσουν (εθελοντικά…) στη «μετακύληση» των ελληνικών ομολόγων που κατέχουν. Να δεχτούν δηλαδή να «πληρωθούν» για ελληνικά ομόλογα που λήγουν το 2012 και το 2013 με άλλους τίτλους του ελληνικού δημοσίου που θα λήγουν πολύ αργότερα. Και παρόμοια πρωτοβουλία, όπως μαθαίνουμε, έχουν λάβει και η Γαλλία και η Ολλανδία με τους δικούς τους τραπεζίτες και δικούς μας πιστωτές.
Γιατί όμως από τη διαπραγμάτευση απουσιάζουν οι ελληνικές τράπεζες, που μαζί με τα ασφαλιστικά ταμεία έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους ελληνικά ομόλογα αξίας περίπου 70 δισ.; Προσέξτε, εδώ είναι το ωραίο: Γιατί οι Οίκοι Αξιολόγησης έχουν προειδοποιήσει ότι εφόσον κρίνουν ότι ο χαρακτήρας της συμμετοχής των επενδυτών είναι υποχρεωτικός και όχι εθελοντικός, θα χαρακτηρίσουν μια τέτοια συμφωνία ως «ντε φάκτο χρεωκοπία» της Ελλάδας. Άρα όταν δεν εμφανίζεται η Αθήνα και οι ελληνικές τράπεζες τότε στερούνται οι οίκοι ένα επιχείρημα για να εκτελέσουν τη χώρα μας.

Πώς το ευρώ οδηγεί στη χρεοκοπία της Ελλάδας

Πηγή: Sofokleous 10

Η Ελλάδα θα καταλήξει σε χρεοστάσιο. Το ελληνικό χρεοστάσιο θα οφείλεται πρωτίστως στη συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση. Αν η Ελλάδα δεν αποτελούσε τμήμα του ευρωσυστήματος, μπορεί να μην έχει καταλήξει στην παρούσα  απελπιστική κατάσταση, αλλά ακόμα κι αν έφτανε ως εδώ, θα μπορούσε να αποφύγει την ανάγκη ενός χρεοστασίου.

Το χρεοστάσιο της Ελλάδας δεν θα προκύψει ως ευθεία άρνηση της Αθήνας να αποπληρώσει το κεφάλαιο και τους τόκους στη λήξη των ομολόγων της. Θα πάρει τη μορφή της αναδιάρθρωσης του υπάρχοντος χρέους, υπό τη διεύθυνση  του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία θα περιλαμβάνει την ανταλλαγή των υπαρχόντων ελληνικών τίτλων με νέα ομόλογα χαμηλότερης ονομαστικής αξίας και χαμηλότερου επιτοκίου. Ή μπορεί να πρόκειται για μια ‘ήπια αναδιάρθρωση’ όπου η Ελλάδα θα συνεχίσει μεν να εξυπηρετεί το χρέος της, αλλά εκδίδοντας και παρέχοντας στους επενδυτές νέα ομόλογα, αντί να τους πληρώσει με ρευστότητα. Όποια μορφή κι αν πάρει το ελληνικό χρεοστάσιο, όμως, το γεγονός θα είναι ότι οι κάτοχοι των ελληνικών ομολόγων θα πάρουν λιγότερα από τα συνολικά ποσά που τους οφείλονται.

Ενάντια στη διάλυση και την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ

ΠΗΓΗ: Συσάχθεια

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ


Να κλείσουν εργοστάσια κι ορυχεία, γραφεία κι υπηρεσίες! Να δείξουμε ότι τίποτα δεν μπορεί να κινηθεί χωρίς την εργασία μας, χωρίς εμάς, χωρίς τον αγώνα μας!

Σήμερα, σε κάθε εργαζόμενο στη ΔΕΗ, στο δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα, σε κάθε πολίτη αυτής της χώρας τίθεται ένα κρίσιμο ερώτημα: Θα επιτρέψει να ξεπουληθεί, να ιδιωτικοποιηθεί ο τόπος του, ο φυσικός του πλούτος, οι υποδομές του, οι λιγνίτες, τα νερά, τα δίκτυα και τα εργοστάσια, τα λιμάνια, τα τρένα, τα σχολεία, τα νοσοκομεία;
Όχι μόνο γιατί χωρίς αυτά δεν υπάρχει καμία δυνατότητα αξιοπρεπούς κοινωνικής οργάνωσης. Αλλά γιατί αν ξεπουληθούν, ιδιωτικοποιηθούν και καταργηθούν όλα αυτά δεν μένει τίποτα στη χώρα και το λαό της. Κι όπως όλοι ξέρουμε όταν κλείνει μια οικονομική δραστηριότητα, οι εργαζόμενοι που απασχολούνταν εκεί καθίστανται περιττοί. Αυτό προβλέπει το «μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα» για έναν ολόκληρο λαό. Αφού αρπάξουν, ξεπουλήσουν και ξεζουμίσουν ότι απέμεινε σε αυτόν τον τόπο, να καταστήσουν και το λαό περιττό. Ήδη σήμερα καθιστούν περιττή τη νεολαία μας καταδικάζοντάς τη στην ανεργία και τη μετανάστευση.

Βόμβα: Η Γερμανία προετοιμάζεται για ελληνική πτώχευση από το 2010

Πηγή: xrimanews gr

Ο γαλλογερμανικός όμιλος Dexia όπως και ορισμένες ιταλικές τράπεζες αλλά και η Credit Agricole φαίνεται να έχουν πει 'ναι' στην επιμήκυνση του ελληνικού χρέους. Την Παρασκευή θα συνεχιστούν οι συζητήσεις του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών με τις γερμανικές τράπεζες, οι οποίες, σύμφωνα με δημοσίευμα της Welt, άρχισαν την Τετάρτη και διακόπηκαν για την αργία της Πέμπτης.

Την ίδια στιγμή, αποκαλύπτεται πως η Γερμανία έχει ήδη παράσχει μυστικά διευκολύνσεις στις γερμανικές τράπεζες 'διασώζοντας' τες με έμμεσο τρόπο και μεταφέροντας τα χρέη της στον κράτος, μέσω ενός φορολογικού νόμου που ισχύει από το 2010, με βάση τον οποίο εκπίπτουν από την εφορία οι απώλειες από ελληνικά ομόλογα. Ήδη στις φορολογικές δηλώσεις των τραπεζών έχουν αφαιρεθεί απώλειες από τα ελληνικά ομόλογα το 2010.

Η «θεσμική στροφή» της μνημονιακής εξουσίας;

Στο ερώτημα λοιπόν «να γίνουν οι βουλευτές 200 από 300» εγώ θα απαντούσα: για να ψηφίσουν και αυτοί ένα κάποιο Μεσοπρόθεσμο;
Του Νικόλα Σεβαστάκη Πηγή: REDNOTEBOOK Η εξαγγελία Παπανδρέου για ένα multiple choice δημοψήφισμα το φθινόπωρο σε «θεσμικά ζητήματα» αποτελεί, ουσιαστικά, μιαν απάντηση στο «πρόβλημα» των πλατειών. Απευθύνεται προς την πλευρά όπου συνεχίζεται ενοχλητική και αινιγματική η κοινωνική διαμαρτυρία. Αλλά και ο προβιβασμός του Ε. Βενιζέλου - πέραν των όποιων ενδοκομματικών τεχνασμάτων και τακτικών συμβιβασμών - εντάσσεται στο ίδιο πλέγμα κινήσεων. Η «θεσμική» ρητορική του νέου Υπουργού Οικονομικών διαχωρίζεται από την υπερβολικά τεχνοκρατική και οικονομίστικη προσέγγιση του προκατόχου του. Ο άγριος δημοσιονομικός πυρήνας των Μνημονίων πρέπει, όσο γίνεται, να διαχυθεί στην απαλυντική γλώσσα της θεσμικής εξυγίανσης και του πατριωτισμού της συνευθύνης. Με άλλα λόγια, ο σχεδιασμός για το δημοψήφισμα και η υπερπροβολή της σημειολογικής διαφοράς του Βενιζέλου λειτουργούν ως συμπληρωματικές κινήσεις στο ρευστό τοπίο.

ΕΚΚΛΗΣΗ προς τους 52 ΠΡΩΤΟ-ΕΚΛΕΓΕΝΤΕΣ βουλευτές του ΠΑΣΟΚ

Από: youpayyourcrisis.blogspot.com

Αγαπητοί 52,

Αν έχετε στοιχειώδη επαφή με την πραγματικότητα θα πρέπει να έχετε πλέον αντιληφθεί ότι το πρόγραμμα με το οποίο εκλεγήκατε, το πρόγραμμα το οποίο πουλήσατε σε ανθρώπους που σας εμπιστεύθηκαν, με σκοπό την εκταμίευση των ψήφων τους, δεν είναι πλέον το ίδιο. Ή για την ακρίβεια είναι το αντεστραμμένο είδωλο αυτού που σάς εξιστόρησε ο αρχηγός σας.

Δεν σας κακίζω που τον στηρίξατε, που και εσείς τον εμπιστευτήκατε, όπως και το 40% των ελληνικού λαού. Πολλοί παραπλανήθηκαν από την ηπιότητα και την προσήνεια του χαρακτήρα του, και από όλα τα ωραία και εξωτικά που διατυμπάνιζε για πράσινη ανάπτυξη, για ανεμόμυλους και ποδηλατάδες στις καταπράσινες εξοχές.

Σήμερα, όμως, 24 Ιουνίου 2011, το τοπίο δεν είναι πια το ίδιο. Δεν μπορεί να μην το έχετε αντιληφθεί. Τι σόι βουλευτές είστε! Τι σόι επαφή έχετε με τους ψηφοφόρους σας στις ιδιαίτερές σας πατρίδες!

Γ. Βαρουφάκης: «Το ευρωσύστημα είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε με την πρώτη κρίση να καταρρεύσει»

ΠΗΓΗ: Vripol
Πείτε μας λίγο πως φτάσαμε ως εδώ, πως αξιολογείτε την κατάσταση και φτάσαμε σε αυτό το σημείο.
Το 2008 είχαμε ένα μεγάλο σεισμό παγκοσμίως, την παγκόσμια κρίση. Το οικοδόμημα του ευρώ δεν ήταν σχεδιασμένο για να μπορέσει να σηκώσει το ωστικό κύμα της κρίσης αυτής, του σεισμού αυτού. Και άρχισε να καταρρέει από το αδύναμο κι ασθενικό και σαθρό του διαμέρισμα που ήτανε το ελληνικό. Αν δεν ήταν το ελληνικό θα ήταν κάποιο άλλο γιατί το πρόβλημα της ευρωζώνης ήταν δομικό. Δεν είναι δυνατόν να πηγαίνει η κυρία Μέρκελ στην Ουάσιγκτον και να μιλάνε 2 ώρες για την Ελλάδα με τον κύριο Ομπάμα αν δεν υπάρχει δομικό πρόβλημα, αν ήτανε απλώς πρόβλημα της Ελλάδας θα το είχαν λύσει οι βοηθοί τους. Και το ζητούμενο τώρα είναι αν και πότε, εάν και πότε η Γερμανία και οι πλεονασματικές χώρες μαζί με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποφασίσουν να βγουν απ το στάδιο της άρνησης. Ποιας άρνησης; Ότι η κρίση είναι ευρωπαϊκή και δεν είναι μια κρίση της μικρής και ανόητης Ελλάδας και να αντιμετωπίσουν την κρίση ως αυτό που είναι. Κρίση συστήματος, κρίση της ευρωζώνης. 

Οικονομική κρίση: η πραγματικότητα και η ιδεολογική στρέβλωσή της

ΠΗΓΗ: aformi

του Άγγελου Καλοδούκα

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που ξέσπασε το 2007-2008 είναι, πανθομολογούμενα, η μεγαλύτερη από τη δεκαετία του 1930. Σχεδόν τρία χρόνια μετά, η κρίση δεν έχει ξεπεραστεί παρά τους πακτωλούς τρισεκατομμυρίων δολαρίων και ευρώ που δαπανήθηκαν για τη στήριξη του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Η κρίση έχει μετεξελιχθεί σε διπλή κρίση, σε κρίση δημοσίων οικονομικών και κρίση του ιδιωτικού τομέα. Η ελληνική δημοσιονομική κρίση είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου. Ο μεγάλος φόβος είναι η Ισπανία αλλά και η Ιταλία, από τις μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη:

Μη λυπάστε την Αργεντινή!

IMF World Economic Outlook database

(κατα κεφαλή πραγματικό  ΑΕΠ, με στοιχεια του ΔΝΤ)

ΠΗΓΗ: ΝΥΤ

του P. KRUGMAN

OK, I guess I don’t quite see how Argentina’s default, of all examples, can be viewed as a cautionary tale for Greece:

Argentina suffered terribly from 1998 through 2001, as it tried to be orthodox and do the right thing. After it defaulted at the end of 2001, it went through a brief severe downturn, but soon began a rapid recovery that continued for a long time. Surely the Argentine example suggests that default is a great idea; the case against Greek default must be that this country is different (which, to be fair, is arguable).

I was really struck by the person who said that Argentina is no longer considered a serious country; shouldn’t that be a Serious country? And in Argentina, as elsewhere, being Serious was a disaster.




Υ.Γ. Τα ίδια λέει και ο Alan Cibils, μερικές αναρτήσεις πιο κάτω.

Τοτού Τόπος

Πηγή: Ελευθεροτυπία

του Στάθη

Σύνταγμα της Τροιζήνας η Επανάσταση- ένα βόλι και μια ψήφο ο καθένας (κι εν καιρώ στα βουνά του ΕΛΑΣ το ίδιο και οι γυναίκες). Πρωτόκολλο του Λονδίνου, η Ανεξαρτησία -ούτε βόλι ο καθένας, ούτε ψήφο· μετρημένα πράγματα τρεις το λάδι (οι λαδέμποροι της κατοχής) τρεις το ξύδι (που ποτίζει ο λεγεωνάριος τον Χριστό πάνω στον σταυρό) χωρίςνα συναισθάνεται ο αδαής, ότι ούτε εμείς θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλα νεκροθάφτη...

 

Επειδή πάνε για μιαν ακόμα φορά να κάνουν το μαύρο άσπρο οι απολογητές του Μνημονίου

ποιος απ' αυτούς έκανε κριτική 20-30 χρόνια τώρα στην παθολογία της οικονομίας και στη διαχείρισή της απ' την εξουσία; Ούτε ένας!

Οταν έλεγε ο κ. Σημίτης ότι είναι «ισχυρή η Ελλάδα» ψέλλισαν οι εν λόγω ιδεολογικοί τρομοκράτες κάποιον αντίλογο; Κιχ δεν έβγαζαν

παρά μόνον επαινούσαν το κράτος (που τώρα τους βρωμάει) κι έβριζαν τον λαό για λαϊκισμό.

Ο λαός έφαγε τα χρήματα του λαού στο Χρηματιστήριο; 

Λετονοί, λοιπόν…

ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ 23/6

του Ρ. Βρανά 

Λετονοί, λοιπόν…
... Να γίνουµε όλοι Λετονοί(!) δίνουν το παράγγελµα οι ευρωτραπεζίτες και οι φιλικές εφηµερίδες τους, από τότε που ο λετονικός λαός εµπιστεύτηκε ξανά µια κυβέρνηση που είχε κατακρεουργήσει τα κοινωνικά επιδόµατα, είχε κόψει τους µισθούς και είχε εκτινάξει την ανεργία. Ηταν άραγε αυτό απόδειξη πως ακόµη και η λιτότητα µπορεί κάποτε να γίνειδηµοφιλής; Και πως η στάση του λετονικού λαού πρέπει να γίνει παράδειγµα προς µίµηση;

Δύο χρόνια...
... αργότερα, η κατάσταση στη Λετονία δεν είναι καθόλου ρόδινη. Μπορεί η οικονοµική κρίση που έπληξε τη χώρα να ήταν τόσο βαθιά, που το 2009 έβγαλε στους δρόµους τον αποπολιτικοποιηµένο λαό της, όµως σήµερα πια οι απελπισµένοι Λετονοί προτιµούν τον δρόµο της ελάχιστης αντίστασης και µεταναστεύουν στο εξωτερικό. Η νεοφιλελεύθερη λιτότητα έχει εξολοθρεύσει δηµογραφικά τη χώρα. Την ώρα που οι κυβερνητικές περικοπές στιςδαπάνες γιατην παιδεία, την υγεία και άλλες βασικές κοινωνικές υποδοµές κινδυνεύουν να υποσκάψουν τη µακροπρόθεσµη ανάπτυξη, οι νέοι προτιµούν να αναζητήσουν µια καλύτερη ζωή αλλού, παρά να µείνουν καινα υποφέρουν σε µια οικονοµία που δεν µπορεί νατους προσφέρει εργασία. Τουλάχιστον το 12% του γενικού πληθυσµού (και ένα πολύ µεγαλύτερο µέρος του εργατικού δυναµικού) σήµερα ζει και εργάζεται στο εξωτερικό. 

 

Γιατί αναβάλλεται η χρεοκοπία της Ελλάδας

Πηγή: FT (euro2day)

by Martin Feldstein*

Αν και το ελληνικό κοινοβούλιο πήρε μια ανάσα με την ψήφο εμπιστοσύνης, η στάση πληρωμών της Ελλάδας είναι αναπόφευκτη. Με συντελεστή χρέους επί του ΑΕΠ στο 150%, μεγάλα ελλείμματα και επιτόκιο 25% και άνω, το μόνο ερώτημα είναι το πότε θα γίνει το χρεοστάσιο.
Οι τρέχουσες συνομιλίες στην πραγματικότητα αναβάλλουν την αναπόφευκτη στάση πληρωμών, γράφει στους Financial Times ο κορυφαίος οικονομολόγος M. Feldstein.
Αν η Ελλάδα ήταν η μόνη χρεοκοπημένη χώρα της Ευρώπης, το καλύτερο θα ήταν να γίνει η στάση πληρωμών τώρα. Η μείωση του χρέους στο μισό και η αντικατάσταση του υφιστάμενου χρέους με ομόλογα με χαμηλότερα επιτόκια, θα έδιναν στην Ελλάδα το περιθώριο να εξυπηρετήσει το χρέος χωρίς τον εξοντωτικό πόνο που επιφέρει η εξυπηρέτηση του τωρινού χρέους.

Amartya Sen: Δεν είναι μόνο το ευρώ. Η ίδια η δημοκρατία στην Ευρώπη κινδυνεύει

ΠΗΓΗ: GUARDIAN

του Amartya Sen

Europe has led the world in the practice of democracy. It is therefore worrying that the dangers to democratic governance today, coming through the back door of financial priority, are not receiving the attention they should. There are profound issues to be faced about how Europe's democratic governance could be undermined by the hugely heightened role of financial institutions and rating agencies, which now lord it freely over parts of Europe's political terrain.

Two distinct issues need to be separated. The first concerns the place of democratic priorities, including what Walter Bagehot and John Stuart Millsaw as the need for "governance by discussion". Suppose we accept that the powerful financial bosses have a realistic understanding of what needs to be done. This would strengthen the case for paying attention to their voices in a democratic dialogue. But that is not the same thing asallowing the international financial institutions and rating agencies the unilateral power to command democratically elected governments.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΛΑΪΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ

Πίνακας του Ν. Γκαμαλέτσου, "Ανθρώπινη Θηριωδία", (Λάδε σε Μουσαμά, 150x130)

• Ούτε ιδιωτικοποίηση – ούτε κρατικοποίηση/εθνικοποίηση: όλα τα δημόσια κοινά αγαθά στα χέρια της κοινωνίας. Δημιουργία τους με ελεύθερο, συνεργατικό τρόπο, ελεύθερη, δωρεάν ισότιμη πρόσβαση σε αυτά από όλους. Κάλυψη όλων των κοινωνικών αναγκών, με μη κρατικούς, μη καπιταλιστικούς όρους.
• Κατάληψη των ιδιωτικοποιημένων και υπό ιδιωτικοποίηση «δημόσιων» οργανισμών και επιχειρήσεων από τους εργαζόμενους και την κοινωνία και λειτουργία τους έξω από την αγορά για τις κοινωνικές ανάγκες.
• Μαζική ανυπακοή – άρνηση πληρωμών παντού. Έτσι δε θα πληρώσουμε το χρέος, δεν περιμένουμε την αναδιαπραγμάτευση ή τη διαγραφή του από καμιά κυβέρνηση, δεν διαλέγουμε με ποιο νόμισμα (ευρώ ή δραχμή) θα πληρώνουμε και θα μας εκμεταλλεύονται.
  
  

Μαθήματα από την Αργεντινή

Πηγή: New York Times

του Alan Cibils

 June 20, 2011,

Alan Cibils is the chair of the political economy department at the Universidad Nacional de General Sarmiento in Buenos Aires.

As an economist who lived through the Argentine crisis nearly a decade ago, I am distressed by the trouble in the euro zone because it has many of the same ingredients that led to the Argentine debacle.

The International Monetary Fund's mistaken prescriptions (yet again) and the European Central Bank’s intransigence leave Greece no option but to default and exit the euro zone. A brief recap of the Argentine experience may shed some light on where Greece is inevitably headed.