Ο χαμηλός πήχυς του δημοψηφίσματος

Πηγή: Καθημερινή 21/6/2011

Του Παντελη Mπουκαλα

Ωστε λοιπόν οι εκλογές είναι καταστροφική περιπέτεια για τον τόπο, ενώ, αντίθετα, ένα δημοψήφισμα θα μας δώσει γεύση άμεσης δημοκρατίας, σαν εκείνη την εξαιρετική της ηγεμονικής διαδοχής στο ΠΑΣΟΚ, οπότε, σύμφωνα με τον προπαγανδιστικό θρύλο, ένα εκατομμύριο άνθρωποι υπερψήφισαν τον Γ. Α. Παπανδρέου. Ετσι τουλάχιστον ισχυρίστηκε στη Βουλή ο π. πρωθυπουργός (με το «π.» να σημαίνει παραιτηθείς ή πρώην) ή ημιπρωθυπουργός ή υ.δ.κ. πρωθυπουργός (πρωθυπουργός υπό διπλή κηδεμονία, εσωτερική, από τον άλλο ημιπρωθυπουργό, τον κ. Βενιζέλο, και εξωτερική, από τους τροϊκανούς).

Παρά τον ανασχηματισμό και τη μάλλον βέβαιη απόσπαση ψήφου εμπιστοσύνης (η «αποστασιολογία», με τη μακιαβελική ανηθικότητά της επανέφερε στην ακίνδυνη σιωπηρή διαμαρτυρία όσους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ετοιμάζονταν να εναντιωθούν ρητά στην πορεία του κόμματός τους), το διάδοχο κυβερνητικό σχήμα παρέλαβε από το προηγούμενό του την «καμένη γη» της αναξιοπιστίας, της ισχνής πολιτικής και κοινωνικής νομιμοποίησης. Και τέτοιες ασθένειες δεν θεραπεύονται εύκολα.

ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΕΣ ΣΕ ΑΠΟΓΝΩΣΗ!

21/6/2011

ΙΣΚΡΑ: ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΓΚΗ Η ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ!

Σήμερα, ένα χρόνο μετά την επιβολή του μνημονιακού προγράμματος στη χώρα, δανειολήπτες και μικρές επιχειρήσεις, δεν στενάζουν μόνο από τα μνημονιακά μέτρα αυτά καθεαυτά.

Άλλος ένας παράγοντας που καταδικάζει όλη την ελληνική κοινωνία, στην στασιμότητα κα συχνά στην απόγνωση, είναι ο ληστρικός ρόλος του τραπεζικού κεφαλαίου.

Παρά το γεγονός πως οι τράπεζες έχουν ενισχυθεί με €100 περίπου δις από την ΕΚΤ και το Ελληνικό Δημόσιο, υπό μορφή ρευστότητας και εγγυήσεων, εντούτοις, η εκταμίευση πιστώσεων προς την πραγματική οικονομία, κινείται με αρνητικό πρόσημο, καθώς η επιβράδυνση της πιστωτικής επέκτασης τον Απρίλιο του 2011 ήταν της τάξης του -0,5%, με τις προβλέψεις των ίδιων των τραπεζών να προβλέπουν ακόμα μεγαλύτερη αύξηση του ρυθμού επιβράδυνσης το έως το τέλος του έτους!

Η Γερμανία πρέπει να συνθηκολογήσει

ΠΗΓΗ: euro2day

By Wolfgang Munchau  20/06/11

Η προηγούμενη εβδομάδα μας δίδαξε κάτι σημαντικό για την πολιτική οικονομία της ευρωζώνης. 

Υπάρχουν δύο σοβαρές και επικαλυπτόμενες κρίσεις: Η πρώτη είναι η διαμάχη ανάμεσα στη Γερμανία και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και αφορά στο εάν οι ιδιώτες επενδυτές θα πρέπει να εξαναγκαστούν να συνεισφέρουν στο νέο πρόγραμμα στήριξης για την Ελλάδα. Η διαμάχη απείλησε και τις διαπραγματεύσεις για νέο δάνειο, γεγονός που θα οδηγούσε την Ελλάδα σε χρεοκοπία. Η δεύτερη κρίση αφορά στην κυβέρνηση του κ. Γιώργου Παπανδρέου, η οποία βρέθηκε κοντά στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Στο τέλος της εβδομάδας, η Γερμανία συνθηκολόγησε. Και ο πρωθυπουργός της Ελλάδας προχώρησε σε ανασχηματισμό του υπουργικού συμβουλίου με περισσότερους μεταρρυθμιστές απ' ό,τι πριν. Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, σχολιαστές της αγοράς προέβλεπαν την άμεση χρεοκοπία της Ελλάδας και την αναπόφευκτη διάσπαση της ευρωζώνης. Κάνουν λάθος. Και τα δύο μπορεί να συμβούν. Η πολιτική στην Ελλάδα είναι απρόβλεπτη. Όπως και οι αντιδράσεις των Γερμανών βουλευτών. Όμως, δεν πρόκειται να συμβούν την επόμενη εβδομάδα, ούτε τον επόμενο μήνα. Είμαι αρκετά βέβαιος ότι δεν θα συμβούν ούτε κατά τη διάρκεια του επόμενου χρόνου. 

Ευκαιρία ή παγίδα;

 

Πηγή: ΑΥΓΗ

Καρτερός Θανάσης

Ημερομηνία δημοσίευσης: 21/06/2011

 

Εκλογές ζητά τώρα σύμπασα η αντιπολίτευση -καθένας φυσικά με τους δικούς του στόχους. Γιατί υπολογίζει σε αυτοδυναμία, ή έστω σε μεγάλο συνασπισμό με επικεφαλής τον ίδιο, ο Σαμαράς. Γιατί υπολογίζουν ότι οι κάλπες θα επιβάλουν τη μνημονική συναίνεση ο Καρατζαφέρης και η Ντόρα. Και γιατί όλοι τους τελικώς έχουν έναν κοινό τόπο: προσδοκούν ανάσταση νεκρών.
Ανάσταση νεκρών, μάλιστα. Εκλογές - απινιδωτή για το πολιτικό σύστημα και την πολιτική των Μνημονίων, που παραδίνουν το πνεύμα σε πεζοδρόμια και πλατείες. Και φυσικά εκλογές αναδιανομής της εξουσίας. Ό,τι μπορέσει ο καθένας να κερδίσει μέσα στην αναμπουμπούλα και τη λαϊκή κατακραυγή. Μετά, τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα, συν δυο, συν τρεις, ή και συν όλοι, συνεχίζουν. Από καλύτερες θέσεις και με νωπή εντολή.

Μεσοπρόθεσμο: Κοινωνικός κανιβαλισμός σε 16 σελίδες με πίνακες

Πηγή: ΠΡΙΝ 19/6

του Λ. Βατικιώτη

Η απόφαση του “όλου ΠΑΣΟΚ” να ψηφίσει το δεύτερο Μνημόνιο άνοιξε την όρεξη σε Γαλλο-γερμανούς που συμβίβασαν τις διαφορές τους για τη αναδιάρθρωση

Σε συμφωνία φαίνεται να οδηγούνται Μέρκελ και Σαρκοζύ, μετά τη συνάντηση των δύο ηγετών στο Βερολίνο την Παρασκευή, καταφέρνοντας να γεφυρώσουν τις διαφορές τους σχετικά με την μορφή που θα λάβει η αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους. Η Γαλλία, να υπενθυμίσουμε, αρνιόταν κατηγορηματικά την συμμετοχή ιδιωτών πιστωτών, ενώ η Γερμανία, και με βάση απόφαση της Βουλής της, έθετε ως όρο για την εκταμίευση της συμμετοχής της στο νέο δάνειο την δεσμευτική συμμετοχή ιδιωτών στις απώλειες που θα καταγραφούν. Οι αιτίες αυτής της διάστασης δεν αφορούσαν στα συμφέροντα των γερμανών φορολογουμένων όπως δημόσια υποστηρίζει το Βερολίνο, επιδιώκοντας να χαιδέψει τα αυτιά των Γερμανών, αλλά στο διαφορετικό βαθμό έκθεσης στο ελληνικό χρέος των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών. Έγραφαν χαρακτηριστικά οι Financial Times σε εντιτόριάλ τους την Δευτέρα 13 Ιουνίου. «Το Βερολίνο επιμένει στις απώλειες ιδιωτών ομολογιούχων ως προϋπόθεση για τη χρηματοδότηση του δεύτερου δανείου διάσωσης. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε το γιατί. 

ΕΕ: Έρχεται ο φόρος στις χρηματοοικονομικές συναλλαγές

πηγή: www.ANT1online.gr
Δημοσιεύθηκε: 23:27 - 20/06/11

Η Επιτροπή των Βρυξελλών πρόκειται να προτείνει να φορολογούνται οι χρηματοοικονομικές συναλλαγές, «μετά από το θέρος», ανέφερε τη Δευτέρα ο πρόεδρος της Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, στην επιστολή που έστειλε στους ηγέτες της ΕΕ, οι οποίοι πραγματοποιούν Πέμπτη και Παρασκευή τη σύνοδό τους.

«Η Επιτροπή ολοκληρώνει την μελέτη που έκανε, για τις επιπτώσεις ενός τέτοιου φόρου, και θα αναλάβει μετά από το θέρος μία νομοθετική πρωτοβουλία με τη νόμιμη παρουσίαση», αναφέρει το κείμενο της επιστολής αυτής του κ. Μπαρόζο.

«Η ανάλυση, που κάναμε, αποδεικνύει ότι υπάρχουν δυνατά επιχειρήματα υπέρ της επιβολής τέτοιου φόρου στον οικονομικό τομέα στην ΕΕ, σε ένα πρώτο χρονικό στάδιο», αναφέρει επίσης το κείμενο στην επιστολή του κ. Μπαρόζο.

Το χρέος στην Ευρώπη και δομικές κρίσεις: 2005-2011

ΠΗΓΗ: DER SPIEGEL

70 ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΟΛΟΣΣΟΙ: ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΕΥΡΩΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΥΠΕΡΚΕΡΔΗ!

ΠΗΓΗ: ISKRA

ΟΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΣΕ ΠΑΝΙΚΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ!

Η "ΣΤΗΡΙΞΗ" ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΙΣΟΔΥΝΑΜΕΙ ΜΕ ΤΗ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΚΑΤΑΛΗΣΤΕΥΣΗ ΤΗΣ!

 Σε πανικό βρίσκονται οι 70 μεγαλύτεροι πολυεθνικοί κολοσσοί της Γερμανίας και τηςΓαλλίας, μπροστά στο ενδεχόμενο διάλυσης τηςΕυρωζώνης! Για αυτό ετοιμάζονται να ξεκινήσουνκοινή διαφημιστική καμπάνια, που θα καλεί στην ενίσχυση της ευρωπεριφέρειας,προκειμένου να αποφευχθεί μια διάλυση της Ευρωζώνης!

Ουσιαστικά, οι 70 αυτοί κολοσσοί φοβούνται, πως η απώλεια του ευρώ, θα τους στερήσει από ένανόμισμα παγκόσμιας εμβέλειας. Ένα νόμισμα το οποίο λειτουργεί, ως εργαλείο οικονομικής καταδυνάστευσης της ευρωπεριφέρειας, αλλά και ως εργαλείο πειθάρχησης των εργατικών τάξεων σε κάθε χώρα, μέσω του Συμφώνου Σταθερότητας, (αλλά και του εκκολαπτόμενου Συμφώνου για το Ευρώ)!

«Η ένταξη στο ευρώ ήταν λάθος σας»

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (22/5/2011)

Συνέντευξη στον ΠΑΝΤΕΛΗ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

Ο καθηγητής Μάνφρεντ Νόιμαν είναι, σύμφωνα με την εφημερίδα «Χάντελσμπλατ», ένας από τους σπουδαιότερους εν ζωή οικονομολόγους του γερμανόφωνου χώρου. Διευθυντής τώρα του Ινστιτούτου για τη Διεθνή Οικονομική Πολιτική της Βόνης, υπήρξε στο παρελθόν επιστημονικός σύμβουλος της γερμανικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας. Ανήκει στην ομάδα των γερμανών οικονομολόγων του συντηρητικού χώρου που υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα πρέπει να φύγει από την ευρωζώνη. Για την ώρα οι απόψεις τους δεν εισακούονται από Μέρκελ και Σόιμπλε. Ο καθηγητής Νόιμαν, με τον οποίο μιλήσαμε, δηλώνει φίλος της Ελλάδας και γι' αυτό μας προτρέπει «γυρίστε στη δραχμή για το καλό σας». Για το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, ο Μ. Νόιμαν διαφωνεί με τη βιασύνη που επιδεικνύεται.

Ε Πιστεύετε ότι οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από το πρόσωπο του πρώην διευθυντή του ΔΝΤ, Στρος-Καν, θα επηρεάσουν τις κινήσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης του ευρώ;

Αποκάλυψη: Η αλήθεια για τα CDS!

Πηγή: banks' News

Πολλά ακούγονται και γράφονται για τα CDS, τα συμβόλαια ασφάλισης ομολόγων έναντι του κινδύνου στάσης πληρωμών από τον εκδότη τους. Πολλοί έχουν επικεντρώσει την κριτική τους στα λεγόμενα «γυμνά CDS», δηλαδή στα συμβόλαια ασφάλισης ομολόγων που αγοράζει κάποιος χωρίς να έχει στο χαρτοφυλάκιό του τα ομόλογα που ασφαλίζει -κάτι σαν να αγοράζεις ασφάλεια για το σπίτι του γείτονα. Κι όμως, κακώς επικεντρώνεται η κριτική σε αυτό το ζήτημα! Το πρόβλημα είναι τελείως διαφορετικό και ίσως να βρίσκεται... «θρονιασμένο» στο ευρωπαϊκό -και στο ελληνικό...- τραπεζικό σύστημα και να αποτελεί το καλύτερα κρυμμένο μυστικό του.

Στην πραγματικότητα, από την άποψη του κινδύνου για το οικονομικό σύστημα, το πρόβλημα δεν είναι αυτός που αγοράζει «γυμνό CDS», αλλά αυτός που κάνει το ακριβώς αντίθετο: δηλαδή, πουλάει σε κάποιον αντισυμβαλλόμενο ασφάλιση για τον κίνδυνο ενός χρεογράφου, ενώ ταυτόχρονα έχει το ίδιο χρεόγραφο στο χαρτοφυλάκιό του.

Ολική επαναφορά της απειλής για χρεοκοπία!

Πηγή: Sofokleous 10

Η δραματική προηγούμενη εβδομάδα τελείωσε με τη συμφωνία Μέρκελ-Σαρκοζί για την Ελλάδα και το συνακόλουθο ράλι ανακούφισης στις αγορές, αλλά πριν περάσουν λίγα 24ωρα περάσαμε σε... ολική επαναφορά της απειλής χρεοκοπίας της Ελλάδας, με το χθεσινοβραδινό καταιγισμό δηλώσεων και ειδήσεων, που «έτρεχαν» παράλληλα με τη συνεδρίαση του Eurogroup στο Λουξεμβούργο και επιβεβαίωναν ότι η ευρωπαϊκή «κακοφωνία» για το ελληνικό πρόβλημα συνεχίζεται.

Σύμφωνα με δηλώσεις του Βέλγου υπουργού Οικονομικών πριν τη συνεδρίαση του Eurogroup, δεν ήταν καθόλου βέβαιο ότι οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης θα αποδέσμευαν την περιβόητη πλέον πέμπτη δόση του δανείου των 110 δισ. ευρώ στο σύνολό της, στις αρχές Ιουλίου, ώστε να έχει η Ελλάδα επαρκή χρηματοδότηση για να αποφύγει τη χρεοκοπία ως τον Σεπτέμβριο.

Το παιδί του λαού

Πηγή: Πιτσιρίκος

Συζητήσεις προκάλεσε η ανάθεση του υπουργείου Οικονομικών στον Ευάγγελο Βενιζέλο. Αυτή η κίνηση του Γιώργου Παπανδρέου είχε ως σκοπό να αρχίσουν όλοι να μιλάνε για τον ανασχηματισμό και τον Βενιζέλο και να ξεχάσουν πως ο Παπανδρέου παραμένει πρωθυπουργός.

Πολλοί εξέφρασαν την έκπληξή τους για την ανάθεση του υπουργείου Οικονομικών στον Ευάγγελο Βενιζέλο επειδή είναι συνταγματολόγος και όχι οικονομολόγος. Είναι γνωστό, άλλωστε, πως η Ελλάδα είναι η χώρα της εξειδίκευσης. Ο καθένας στον τομέα του. Γι’ αυτό πάνε όλα ρολόι.

Democracy vs Mythology: The Battle in Syntagma Square

Πηγή: sturdy blog

(ευχαριστώ Νικολέτα! )

I have never been more desperate to explain and more hopeful for your understanding of any single fact than this: The protests in Greece concern all of you directly.

What is going on in Athens at the moment is resistance against an invasion; an invasion as brutal as that against Poland in 1939. The invading army wears suits instead of uniforms and holds laptops instead of guns, but make no mistake – the attack on our sovereignty is as violent and thorough. Private wealth interests are dictating policy to a sovereign nation, which is expressly and directly against its national interest. Ignore it at your peril. Say to yourselves, if you wish, that perhaps it will stop there. That perhaps the bailiffs will not go after the Portugal and Ireland next. And then Spain and the UK. But it is already beginning to happen. This is why you cannot afford to ignore these events.

The powers that be have suggested that there is plenty to sell. Josef Schlarmann, a senior member of Angela Merkel’s party, recently made the helpful suggestion that we should sell some of our islands to private buyers in order to pay the interest on these loans, which have been forced on us to stabilise financial institutions and a failed currency experiment. (Of course, it is not a coincidence that recent studies have shown immense reserves of natural gas under the Aegean sea).

Κρι-Κρι: Νέα θυγατρική στο Ιράκ(!)

www.kathimerini.gr

Στην ίδρυση θυγατρικής εταιρείας με την επωνυμία KRI KRI DLBA MIDDLE EAST LTD και έδρα το Ερμπίλ του Ιράκ προχώρησε η εισηγμένη βιομηχανία γάλακτος ΚΡΙ-ΚΡΙ, στο πλαίσιο της ενδυνάμωσης της παρουσίας της στο εξωτερικό και ιδιαίτερα στις αραβικές χώρες.

Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, η συμμετοχή της ΚΡΙ-ΚΡΙ στη νέα εταιρεία είναι άμεση και ανέρχεται σε ποσοστό 60%. Η νεοϊδρυθείσα εταιρεία KRI KRI DLBA MIDDLE EAST LTD έχει αρχικό εταιρικό κεφάλαιο 10 χιλ. δολ. περίπου.

Μόλις οριστικοποιηθούν οι λεπτομέρειες του επιχειρηματικού σχεδίου (business plan), θα ακολουθήσει αύξηση κεφαλαίου, ώστε η εταιρεία να αποκτήσει λειτουργική υπόσταση.

Υ.Γ. Μοιάζει σαν ανέκδοτο, γιαυτό άλλωστε και ανεβασα την είδηση. Mου έκανε εντύπωση πως  υπάρχει κόσμος που τολμάει σήμερα να κάνει business στο Ιράκ και μάλιστα με αρχικό κεφάλαιο $10,000... Δινει ελπιδες!

Το άτυπο Παρατηρητήριο Λουκέτων

Πηγή: καθημερινή (19/6/2011)
Tης Mαριαννας Tζιαντζη

Ενα παράξενο τοτέμ υψώνεται στο Μαρούσι, στο πεζοδρόμιο απέναντι από τον σταθμό του ΗΣΑΠ, ένα γκρίζο μεταλλικό κουτί ύψους 2,5 μ., όμως κανείς δεν κοντοστέκεται να το περιεργαστεί. Νυχτερίδες και αράχνες φωλιάζουν στις εσοχές του, ενώ η λασποβροχή έχει αφήσει κηλίδες στις κεκλιμένες επιφάνειες. Δεν είναι βόας, δεν είναι κροταλίας, δεν είναι δώρο από κάποιον εξωγήινο πολιτισμό. Το λένε info kiosk, είναι νόμιμο τέκνο της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου και εγκαινιάστηκε πανηγυρικά λίγο μετά τις εκλογές του 2009, όταν ιδρύθηκε το Παρατηρητήριο Τιμών. Σύμφωνα με τις επίσημες διακηρύξεις, σκοπός αυτής της εγκατάστασης, που διαθέτει μια νεκρή και κατασκονισμένη οθόνη αφής, είναι να «δίνει τη δυνατότητα στους καταναλωτές να έχουν μια ολοκληρωμένη πληροφόρηση για τις τιμές της αγοράς και να γίνουν τελικά αυτοί οι ρυθμιστές της αγοράς».

Πέραν της δεξιάς και αριστεράς

Πηγή: Καθημερινή 19/6/2011

Tου Nικου Γ. Ξυδακη

Το Μνημόνιο Ι, και πολύ περισσότερο το Μνημόνιο ΙΙ, έδειξαν την ελληνική κοινωνία να χωρίζεται αδιόρατα πλην σαφώς σε όσους τα υποστήριξαν και τα υποστηρίζουν και σε όσους αντιτάσσονται. Ο διαχωρισμός δεν έχει να κάνει μόνο με λογικά επιχειρήματα και τοποθετήσεις, αλλά και με παράδοξες ομαδώσεις του πολιτικού θυμικού, αταβιστικές αντιδράσεις, ακόμη και με διαφορισμούς γούστου. Κατ’ αρχάς, το δίλημμα «Μνημόνιο ή θάνατος», έτσι όπως δραματικά και εκβιαστικά ετέθη, φυσικό ήταν να τρομοκρατήσει το πλήθος των νεοελλήνων: κανείς δεν ήθελε να πεθάνει. Αλλωστε, κανείς δεν διέθετε τις αναγκαίες πληροφορίες και τα διανοητικά εργαλεία για να αναλύσει επαρκώς την κατάσταση. Οι ομιχλώδεις τεχνικοί όροι, οι δαιδαλώδεις απρόσωπες αγορές και η απειλή μη πληρωμής συντάξεων διαμόρφωσαν την ικανή συνθήκη πρόκλησης πανικού. Εξ ου και πολύς κόσμος συμμορφώθηκε στα οδυνηρά μέτρα του Μνημονίου, αναμένοντας την επιστροφή στις μαγικές αγορές και στην έξοδο από το τούνελ της κρίσης. Σε αυτό το σημείο καταλυτικό ρόλο για τη συμμόρφωση έπαιξε και η συλλογική ενοχοποίηση: το «μαζί τα φάγαμε» περιείχε μια μερική αλήθεια μέσα με μια τερατώδη προπαγάνδα. Ελάχιστοι γνώριζαν ότι το τούνελ της κρίσης οδηγεί στη βαθιά ύφεση, στη μακροχρόνια ανεργία και την καταστροφή πολυπληθών κοινωνικών ομάδων. Μόνο όταν ο Τομάζο Παντόα Σκιόπα, ο εκλιπών Ιταλός σύμβουλος του πρωθυπουργού, μίλησε για δεκαπέντε χρόνια οδύνης και μια χαμένη γενιά, αρκετοί αντελήφθησαν τη σφοδρότητα της κρίσης.

Μοντέλο η Νορβηγία!

ΠΗΓΗ: Το ΠΟΝΤΙΚΙ

Του Δημήτρη Καζάκη

Οικονομολόγου – Αναλυτή

Ήρθε πια το πλήρωμα του χρό­νου. Αφού οι διεθνείς τοκο­γλύφοι έφεραν σε πλήρες αδι­έξοδο την ελληνική οικονομία και κοι­νωνία με τις πολιτικές του μνημονίου, ήρθε η ώρα να βάλουν χέρι στααση­μικά του σπιτιού. Πουλήστε, αν θέλε­τε να γλυτώσετε, μας λένε φίλοι, σύμ­μαχοι και εταίροι. Πουλήστε ό,τι έχετε και δεν έχετε. Τη φιλοσοφία της τρό­ικας αποτύπωσε με εξαιρετική σαφή­νεια ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ στις 17.5:

«Δεν θα απέκλεια εντελώς μια μορ­φής αναδιάταξης (του χρέους), αλλά αυτό δεν αποτελεί μεμονωμένη απά­ντηση. Πρώτα χρειαζόμαστε νέα μέ­τρα από την Ελλάδα για να φτάσει τους δημοσιονομικούς στόχους του 2011. Έπειτα πρέπει να έχουμε τη διαβεβαίωση ότι το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων θα φτάσει σε έναν ικανοποιητικό για εμάς όγκο. Ύστερα θα δούμε αν χρειάζονται συμπληρω­ματικά μέτρα. Και μόνο τότε, αν εκ­πληρωθούν όλοι αυτοί οι όροι, μπο­ρούμε να συζητήσουμε θέμα αναδιά­ταξης. Δεν είναι αναδιάταξη ή τίποτα. Είναι μέτρα, μέτρα και μέτρα και μετά ίσως αναδιάταξη».

Αριστερά και πλατείες

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΤου ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ Καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου grousis@ath.forthnet.gr

Η αυτονόητη, για μια αριστερή δύναμη, στάση απέναντι στις λαϊκές συνάξεις στις πλατείες ακολουθείται με συνέπεια από ελάχιστες μικρές αριστερές δυνάμεις.

Στο ένα άκρο υπάρχουν αριστερές, κυρίως ανένταχτες φωνές, οι οποίες άκριτα υιοθέτησαν την εναντίωση στα αριστερά κόμματα, στις αριστερές οργανώσεις και στα συνδικάτα γενικώς, ενός τμήματος των «αγανακτισμένων» της πλατείας, ανάγοντας το αυθόρμητο, ανοργάνωτο, αντιφατικό κίνημα διαμαρτυρίας στο άπαν της λαϊκής αντίστασης.

Στο ενδιάμεσο υπάρχουν δυνάμεις οι οποίες χαιρέτισαν αυτές τις λαοσυνάξεις και κάλεσαν τον κόσμο τους να συμμετέχει σε αυτές, με τέτοιο όμως τρόπο που μάλλον άρμοζε σε συμμετοχή παιδιών σε παιδική χαρά, ή ενήλικων σε καλοκαιρινό περίπατο , ενώ ταυτόχρονα δεν διευκρίνιζαν αν θεωρούσαν αυτές τις κινητοποιήσεις επαρκείς για να ανατρέψουν το υπάρχον πολιτικό και οικονομικό σκηνικό σε μια φιλολαϊκή κατεύθυνση.

P. Krugman: Kicking the Eurocan

June 19, 2011, 5:42 AM

Πηγή: New York Times

του Π. Krugman

The reaction of European leaders and institutions to the Greek crisis is a sight to behold. Essentially, it boils down to the fact that default would be very inconvenient, both as a practical matter and in terms of prestige. Therefore default must not be considered a possibility, even though it has long been obvious that non-default is not an option.

So will they kick the can down the road once again? I don’t know. What I do know is that the costs of this strategy of delay are themselves badly misunderstood.

I keep seeing statements along the lines that delaying a full resolution of the Greek situation is costing hundreds of billions of euros, because estimates of the size of the needed financial rescue fund keep going up. But such calculations totally miss the point. The European Stabilization Fund isn’t a transfer program; it’s a credit line designed to provide liquidity to get past a temporary cash squeeze. Since that’s not the actual problem, the size of the fund is a measure of European delusion, not a bailout cost.

"Συμβάν"

ΑΥΓΗ, Ημερομηνία δημοσίευσης: 19/06/2011

του Αριστείδη Μπαλτά

Ο Τρισέ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας διαφωνεί με τον Σόιμπλε, υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας, γιατί ισχυρίζεται πως η ενδεχόμενη συμμετοχή ιδιωτών στο νέο δάνειο προς την Ελλάδα (με τη μορφή κατακράτησης ομολόγων και ανταλλαγής τους με άλλα μεταγενέστερης ημερομηνίας αποπληρωμής), εφόσον δεν είναι απολύτως εθελοντική, μπορεί να «θεωρηθεί πιστωτικό συμβάν» και να διαταράξει την ούτως ή άλλως επισφαλή ισορροπία του ευρωπαϊκού -και από εκεί του παγκόσμιου- χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Γερμανία: Πρωτοσέλιδο Spiegel με «επικήδειο» για το ευρώ

Πηγή: Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών

Με πρωτοσέλιδο τίτλο τον επικήδειο για ευρώ κυκλοφορεί τη Δευτέρα το νέο τεύχος της εβδομαδιαίας πολιτικής επιθεώρησης Der Spiegel. «Ξαφνικά και αναμενόμενα» είναι ο τίτλος της έκδοσης και ο υπότιτλος «Επικήδειος για ένα κοινό νόμισμα». Στο εξώφυλλο απεικονίζεται το ευρώ[EUR=X]  με με μαύρη ταινία πένθους πάνω σε φέρετρο σκεπασμένο με την ελληνική σημαία.Το Spiegel υποστηρίζει ότι «η ΟΝΕ εξελίσσεται στον μεγαλύτερο κίνδυνο για το μέλλον της Ευρώπης». Στο σχετικό δημοσίευμα επισημαίνεται ότι «το ευρώ αλυσοδένει μεταξύ τους εθνικές οικονομίες που δεν ταιριάζουν. Ωστόσο οι πολιτικοί ποντάρουν σε ολοένα νέα προγράμματα. Πρόκειται για λάθος δρόμο».Επίσης, το Spiegel εκτιμά ότι «η Ευρώπη κλυδωνίζεται οικονομικοτεχνικά και ως ιστορικό εγχείρημα έχει ήδη χρεοκοπήσει», ενώ προειδοποιεί ότι «οι πολίτες, ιδιαίτερα οι νέοι, δεν ξέρουν πια τι να κάνουν με την ΕΕ, είναι ανάστατοι με το τι κάνουν οι κυβερνήσεις με τα χρήματά τους και βγαίνουν κατά εκατομμύρια στους δρόμους».


Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1997322

Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα χρεωκοπίας

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ 

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΑΛΛΩΝΙΑΤΗ

Το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής δημιουργήθηκε για να δικαιολογηθεί το νέο πακέτο δανείων - μαμούθ από την Ε.Ε. Προέκυψε σαν κατασκευή ανάγκης της τελευταίας στιγμής. Και όπως συνήθως συμβαίνει με ανάλογες προχειροκατασκευές, εύκολα υποχωρούν στην πρώτη δοκιμασία. Η παλλαϊκή αντίδραση που προκάλεσε η ανακοίνωσή του εξηγεί τον κοινωνικά διαλυτικό και πολιτικά αντιδραστικό χαρακτήρα του. Παράδειγμα, η σχέση άμεσων προς έμμεσους φόρους, που το 2009 ήταν 76% και το 2015 καταλήγει 66%. Όμως, ακόμη και ως φύλλο συκής των πραγματικών κυβερνητικών προθέσεων, αξίζει να εξετασθεί η επάρκεια και συνοχή της οικονομικής λογικής του.

Το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο (Μ.Π.) φιλοδοξεί να προσφέρει στη χώρα «μεσοπρόθεσμο σχεδιασμό» μέσα από «πολυετείς προϋπολογισμούς». Γι' αυτό όφειλε να φέρει τον τίτλο του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος και όχι Πλαισίου. Εάν δεν τιτλοφορείται έτσι, είναι γιατί απλά δεν αποτελεί Πρόγραμμα, αλλά μάλλον ευσεβή πόθο των σχεδιαστών του. Συγχρόνως, ως "Πλαίσιο" υποδηλώνει τη δυνατότητα αναπροσαρμογής (βλ "ευελιξία") και διαρκούς λήψης νέων μέτρων για την επίτευξη των διαφευγόντων στόχων… Μόνο που, έτσι, με το "καλημέρα" αυτοαναιρείται, αναγνωρίζοντας τον κυριολεκτικά εικονικό χαρακτήρα των στόχων του.

Επί της ουσίας, το Μ.Π. ή Μνημόνιο 2 φτιάχτηκε στο πόδι, στα σκοτεινά και με χαμηλό φωτισμό... Ιδού γιατί:

Η ελληνική ιδιαιτερότητα και η επερχόμενη έκρηξη

ΠΗΓΗ: ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ του Ιω. Εμφιετζίδη 1. Εισαγωγή  Η ελληνική κοινωνικό-πολιτική εμπειρία σχηματίζεται μέσα από σημαντικές πολιτικές αποφάσεις, ιστορικές συγκυρίες και κοινωνικές ζυμώσεις. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον ανάλυσης παρουσιάζει η σημερινή Ελλάδα που βρίσκεται μέσα στον κυκεώνα της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης. Με αφετηρία τα κείμενα των: Αλεξάκη, Παναγιωτόπουλου και Τσουκαλά, θα σκιαγραφήσουμε, θα αναλύσουμε και θα σχολιάσουμε, την ελληνική κοινωνικό-πολιτική εμπειρία. Ξεκινώντας εισαγωγικά από τα σημεία σύγκλησης-απόκλισης των κειμένων, θα παρακολουθήσουμε αντιστικτικά αλλά και θεματικά τις απόψεις τους. Δεδομένου ότι από τότε που έχουν συγγράφει τα κείμενα έχει μεταβληθεί η κοινωνικοπολιτική κατάσταση, θα καταλήξουμε στην σημερινή ελληνική κοινωνική πραγματικότητα του «Μνημονίου» και των ελληνικών δανειακών συμβάσεων. Και οι τρείς συγγραφείς ακλουθούν μια κοινή γραμμή παρουσίασης της ελληνικής κοινωνικό-πολιτικής εμπειρίας. Παρατηρούν τη στασιμότητα που παρουσιάζει ένας εξαναγκαστικός εκσυγχρονισμός της Ελλάδας λόγω προτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οφείλεται στη αντίσταση των παραδοσιακών δομών, αλλά και στην απουσία κοινά αποδεκτών ρυθμιστικών κανόνων της συλλογικότητας. Σημαντική ευθύνη επίσης κατέχει η πολιτική, η οποία βασίστηκε στα κόμματα, στην οικογενειοκρατία, στις πελατειακές σχέσεις και το λαϊκισμό, διότι ενσωμάτωσε τα λαϊκά στρώματα «καθέτως» στην κοινωνία. Ανάμεσα σε αυτό το σχήμα, η ελληνική κοινωνία πολιτών, αναζητά μία συνοχή σε ένα πεδίο όπου το ιδιωτικό και το δημόσιο, το κράτος και η κοινωνία δεν έχουν ποτέ διακριτά διαχωριστεί.

EL-ERIAN: ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΓΡΑΜΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ

ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ


Ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης δεν είναι αρκετός για να κατευνάσει τη δημόσια οργή, υποστηρίζει ο CEO της Pimco, Μοχάμεντ Ελ-Έριαν σε άρθρο του στους Financial Times. Tο τέλμα της Ελλάδας συνίσταται στην αδυναμία ανάπτυξης και στον τεράστιο όγκο του χρέους. Οι εν λόγω παράμετροι φαίνεται να μην επηρεάζουν τις αποφάσεις των αρχών που διαχειρίζονται την κρίση, δηλαδή της ελληνικής κυβέρνησης, των Ευρωπαίων πιστωτών (που περιλαμβάνουν κυβερνήσεις της ευρωζώνης, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την ΕΚΤ) και το ΔΝΤ.Το κορυφαίο στέλεχος υποστηρίζει ότι οι Ευρωπαίοι ίσως να πρέπει να αλλάξουν γραμμή σε σχέση με την ελληνική κρίση και να επικεντρωθούν στον περιορισμό της μετάδοσής της σε χώρες που δεν έχουν ακόμη μπει σε πρόγραμμα διάσωσης. Αντί γι’ αυτό, μεγάλη έμφαση έχει δοθεί στην επιβολή σκληρών μέτρων και τη λήψη υπέρογκων δανείων. Φυσική συνέπεια αυτού είναι η χρηματο-οικονομική και κοινωνική παρακμή της χώρας. Και αυτό, οδηγεί σε ένα αέναο παιχνίδι μετάθεσης των ευθυνών

Η ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΜΠΗ

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ (18/6)

Του ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ

1. Η ανάφλεξη της 15ης Ιούνη, πρώτη κορύφωση του εξεγερσιακού κύματος των τελευταίων εβδομάδων, αποτελεί μείζονος σημασίας καμπή της παρούσας συγκυρίας από μια τριπλή σκοπιά:- Επικυρώνει την μετατροπή της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης σε γενικευμένη και γοργά εξελισσόμενη πολιτική κρίση.- Σηματοδοτεί την ικανότητα του «παρατεταμένου λαϊκού πολέμου» να περάσει σε ένα ποιοτικά ανώτερο στάδιο, μετωπικό και επιθετικό. Αυτό που δεν μπορούσε να πάρει σάρκα και οστά εδώ και ένα χρόνο πήρε πρωτοφανή ορμή χάρη στη σύγκλιση του συνδικαλιστικού-απεργιακού αγώνα με το κίνημα των πλατειών, του «οργανωμένου» με το «αυθόρμητο», του «καινούργιου» και του «παραδοσιακού».

- Τέλος, η 15η Ιούνη ξαναβάζει το «ελληνικό πρόβλημα» στο επίκεντρο των ευρωπαϊκών και διεθνών εξελίξεων, λειτουργώντας ως καταλύτης σε ευρύτερες διεργασίες τόσο για τους «από πάνω» όσο και για τους «από κάτω».

Ενα καινούργιο τοπίο διαμορφώνεται μπροστά στα μάτια μας, που σφραγίζεται από την καταλυτική επίδραση του λαϊκού παράγοντα και την διεύρυνση του ορίζοντα αυτού που θεωρείται άμεσα αναγκαίο και δυνατό, και τούτο για όλες τις εμπλεκόμενες δυνάμεις.