Οι βαθύτερες τάσεις και λογικές πίσω από το Σχέδιο Διαβούλευσης

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Δεύτερο Μέρος (Α' μέρος)

Νίκος Κοταρίδης: Ξαναγυρνάω στην αρχή, στην τοποθέτηση της Ιφιγένειας Καμτσίδου, σε σχέση με τα μοντέλα πανεπιστημίων που διαμορφώθηκαν στην Ευρώπη, όταν είπε ότι η επίκλησή τους δεν έχει άμεση-χρηστική αξία, καθώς και εξελίχθηκαν και προσαρμόστηκαν σε αντινομικές κοινωνικές πραγματικότητες και ραγδαίες ιστορικές εξελίξεις. Φαντάζομαι ότι, όταν μιλάμε για αλλαγή μοντέλου, εννοούμε μάλλον μια ριζική τομή που έχει ήδη συντελεστεί και αναφέρεται περισσότερο στις εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών και λιγότερο στην παράδοση, τα σταθερά δομικά χαρακτηριστικά των ευρωπαϊκών πανεπιστημίων.

Ιφιγένεια Καμτσίδου: Το δεύτερο μοντέλο, το λειτουργικό, εξελίχθηκε σε δημοκρατικό, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ήταν ομοιογενές ή ότι λειτουργεί απρόσκοπτα· έχει αντιφάσεις, οι οποίες έχουν οξυνθεί, με αποτέλεσμα το πανεπιστήμιο να βρίσκεται σε κρίση. Τις τελευταίες δεκαετίες, όπως επισημαίνει ο Νίκος, επιχειρείται μια συνολική αναδιάρθρωση της παγκοσμιοποιούμενης οικονομίας και επικοινωνίας, ενώ η ηγεμονεύουσα τάξη επιδιώκει να μεταλλάξει και το πανεπιστήμιο, ώστε αυτό να εξυπηρετεί άμεσα τις παρούσες ανάγκες της, δηλαδή να προσανατολιστεί στην κατάρτιση ατόμων που θα μπορούν να λειτουργούν ως προσωπικό με πιστοποιημένα προσόντα στις μετακινούμενες επιχειρήσεις: έτσι ώστε μια ευρωπαϊκή επιχείρηση να μπορεί να μετεγκατασταθεί εύκολα και κερδοφόρα σε άλλη χώρα, βρίσκοντας εκεί καλά εκπαιδευμένους τεχνίτες, όχι επιστήμονες.

Ξαφνικός έρωτας...για την επαναγορά του χρέους

πηγή ΔΡΟΜΟΣ

Η τελευταία πινελιά στην «τελική λύση» για το ευρώ γοητεύει την κυβέρνηση που, μέσω Νταβός, απορρίπτει την αναδιάρθρωση, εκτίθεται από τον Σόιμπλε και… καθησυχάζει την Goldman Sachs.

Σε συνθήκες πολέμου νεύρων συνεχίζονται οι ζυμώσεις μεταξύ ευρωπαϊκών ηγεσιών, ευρωκρατών και αγορών για την «τελική λύση» στη διαχείριση της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης. Αν και τον τελευταίο λόγο στη διελκυστίνδα για τη συνταγή θα έχουν Βερολίνο και Παρίσι, διόλου αδιάφορες δεν είναι διεργασίες που εκτυλίχθηκαν στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός, αλλά και στον πόλεμο δηλώσεων στα διεθνή ΜΜΕ.

Την ώρα που ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου διαβεβαίωνε μέσω Νταβός το «παγκόσμιο επενδυτικό κοινό» ότι δεν είναι στα υπό εξέταση σχέδια μια αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους (σύμφωνα με την κραυγαλέα και επίμονη ροή πληροφοριών από παράγοντες της γερμανικής κυβέρνησης), ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου, στο ίδιο φόρουμ, χαρακτήριζε ελκυστική την «πρόταση για επαναγορά ομολόγων» με χαμηλότοκο δάνειο από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF).

Στήνουν το Οικονομικό Ράιχ στην Ευρωζώνη!

πηγή Σοφοκλέους 10

Σε ιστορική ευκαιρία επιβολής στις χώρες της ευρωζώνης ενός γερμανικού, ολοκληρωτικού μοντέλου οικονομικής διακυβέρνησης μετουσιώνει χωρίς προσχήματα το Βερολίνο την οικονομική κρίση: το Οικονομικό Ράιχ της Γερμανίας στην ευρωζώνη φέρει τον πολιτικά ορθό γενικό τίτλο «Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για την Ανταγωνιστικότητα» και τελικός στόχος του είναι να μετατρέψει όλες τις χώρες-μέλη σε «μικρές Γερμανίες», υπό τις διαταγές της… Μεγάλης Γερμανίας.

Λίγες ημέρες πριν τη Σύνοδο Κορυφής της 4^ης Φεβρουαρίου, η καγκελαρία άφησε να «διαρρεύσει» στο Spiegel εσωτερικό έγγραφο, όπου περιγράφονται λεπτομερέστερα από κάθε άλλη φορά οι όροι που θέτει το Βερολίνο, για να δεχθεί να «βάλει πλάτη» για την έξοδο των υπερχρεωμένων οικονομιών της ευρωζώνης από την κρίση. Από το έγγραφο, που προφανώς «διέρρευσε» για να «μετρηθούν» οι αντιδράσεις στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, καθίσταται σαφές, ότι η Γερμανία ζητά βαρύ τίμημα από τους εταίρους της στην ευρωζώνη για τη συμμετοχή της στην αντιμετώπιση της κρίσης χρέους.

Τα Διαπλανητικά Χρέη και οι Αριστεροί του Σειρίου

του   Θεόδωρου Μαριόλη και του Κώστα Παπουλή*

Όλο και πιο συστηματικά, το τελευταίο διάστημα, διάφοροι έγκριτοι δημοσιογράφοι και πολιτικοί αναλυτές, η πλειοψηφία των οποίων ανήκει στην κομμουνιστική και μη Αριστερά, επικαλούνται στοιχεία για τα συνολικά (δημόσια και ιδιωτικά) εξωτερικά χρέη διαφόρων (ευρωπαϊκών και μη) οικονομιών (ενδεικτικά, βλ. Πίνακα 1), προκειμένου να αποδείξουν ότι η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει ιδιαίτερο-σημαντικό πρόβλημα εξωτερικού χρέους. Ειδικότερα, συγκρίνουν το εξωτερικό χρέος της με αυτό π.χ. της Γερμανίας ή της Βρετανίας και, έτσι, συμπεραίνουν ότι η χώρα μας έχει – «αδίκως» (τρόπον τινά) – στοχοποιηθεί από τα γνωστά κέντρα του διεθνούς ιμπεριαλισμού, τη στιγμή που το «πρόβλημα του εξωτερικού χρέους» είναι πανευρωπαϊκό (ή, ακόμα, παγκόσμιο).

ΕΕ: Εφιάλτης, η δεύτερη φάση της κρίσης

 

Πηγή:  Πριν, 30.1.2011

του Λ. Βατικιώτη

Μετά τις αντι-ασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις που έγιναν στην Ελλάδα και την Γαλλία το 2010, με την είσοδο του καινούργιου χρόνου ήρθε η σειρά των ισπανών εργαζομένων να αποχαιρετίσουν το δικαίωμα στην σύνταξη. Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, Χοσέ Λουίς Θαπατέρο, αφού εξασφάλισε την στήριξη του δεξιού Λαϊκού Κόμματος (καθώς δεν έχει την απαραίτητη κοινοβουλευτική πλειοψηφία) και την συναίνεση των δύο σημαντικότερων συνδικάτων (UGT και CCOO) πέρασε προχθές το βράδυ από το υπουργικό συμβούλιο τον αντι-ασφαλιστικό νόμο που αυξάνει τα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης από τα 65 στα 67 χρόνια.

 

Αν ο σοσιαλισμός ήταν θέμα ορθολογικής πειθούς της κοινωνίας, τότε θα ήταν εύκολη υπόθεση

Πηγή: ΕΠΟΧΗ

Με τη συνέντευξη του Κώστα Γαβρόγλου, η «Εποχή» συνεχίζει την έρευνά της για τα ζητήματα της συγκρότησης της αριστεράς σήμερα. Όπως σημειώναμε στο άνοιγμά της, η συζήτηση για τα ζητήματα αυτά, ως τώρα, έχει περιοριστεί, ιδίως όταν αναφέρεται στην ελληνική της πτυχή, σε μια καθόλου γόνιμη “ανταλλαγή πυρών” από εδραιωμένες πεποιθήσεις ως προς την ορθότητα της κάθε γραμμής. Δεν συζητιούνται οι αντιθέσεις για να γεννηθεί μια νέα σύνθεση. Όμως αυτό είναι το ζητούμενο και στην Ελλάδα και διεθνώς. Θέλοντας να συμβάλλουμε, λοιπόν, σε μια εφικτή σύνθεση, θα συνεχίσουμε αυτή τη συζήτηση και με άλλους προσκεκλημένους. Την επόμενη εβδομάδα, θα συμβάλει στο διάλογο ο ιστορικός Παναγιώτης Στάθης.

Κίνημα «χρέους» με την υπογραφή Σακοράφα

Πηγή: tvxs

Τη δημιουργία κινήματος για τον έλεγχο κι έπειτα την «άρνηση του απεχθούς χρέους» συνυπογράφει η ανεξάρτητη βουλευτής Σοφία Σακοράφα. Απαντώντας σε ερωτήσεις του tvxs.gr, τάσσεται απέναντι στην κυβέρνηση Παπανδρέου και χαρακτηρίζει την Κίνηση Δημαρά και Οικονόμου «στρατηγικό σύμμαχο για τη συγκρότηση μετώπου, με όποιες αποστάσεις πολιτικές μπορεί να έχουμε».

Η κα Σακοράφα, η οποία διαγράφηκε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ καθώς καταψήφισε το Μνημόνιο, δηλώνει ότι αισθάνεται «απολύτως προδομένη» από το κυβερνών κόμμα «λόγω μιας σαφούς πολιτικής δέσμευσης, που από τις εκλογές και μετά προσέλαβε το χαρακτήρα λαϊκής εντολής, η οποία όμως προδόθηκε με βάναυσο τρόπο».

Περιγράφοντας μέρος του χρέους το οποίο κατά τη γνώμη της άδικα, αν όχι παράνομα, καταλογίζεται στο ελληνικό δημόσιο, αναφέρεται σε «όλες τις συμβάσεις που υπογράφτηκαν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες» και στις «συμβάσεις τύπου της Siemens».

Μιλώντας για την προτεινόμενη Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου, σπεύδει να τονίσει ότι «δεν υποκαθιστά κανένα πολιτικό σχηματισμό, έχει συγκεκριμένη αποστολή, με συστηματοποιημένη μεθοδολογία και καταλήγει αυστηρά και μόνο στο μέρος εκείνο του χρέους που είναι παράνομο, με συνέπεια την άρνηση του ως απεχθές».

Δεν παίζουμε με το μεταναστευτικό!

Του Ρούντι Ρινάλντι

Από το "Δρόμο της Αριστεράς", 29.1.2011 Οι διαστάσεις του μεταναστευτικού προβλήματος και οι όροι μέσα στους οποίους αυτό υπάρχει είναι εκρηκτικοί. Oποιαδήποτε κίνηση, πρωτοβουλία, ενέργεια, πλατφόρμα οφείλει να υπολογίσει όλους τους παράγοντες και τους συσχετισμούς και, φυσικά, να προβάλλει μια αξιόπιστη και πειστική πρόταση, που να μπορεί να υλοποιηθεί με τρόπο που να ανοίγει προοπτικές και να αλλάζει συσχετισμούς υπέρ των εργαζόμενων και των πληττόμενων - κι όχι με τρόπο που να διευκολύνει την επιβολή των πολιτικών της Ε.Ε., της αστικής τάξης, των κυβερνήσεων. Οι μετανάστες της Νομικής έχουν δίκιο. Πρέπει να τους δοθούν χαρτιά. Ωστόσο, η πρόσφατη πρωτοβουλία και κινητοποίηση με επίκεντρο τη Νομική έδειξε με πολύ κραυγαλέο τρόπο την προχειρότητα, την επιπολαιότητα, τη ρηχότητα μιας πολιτικής κατεύθυνσης που θεωρεί το μεταναστευτικό μόνο ως θέμα δικαιωμάτων και αγνοεί ή βάζει σε δεύτερη μοίρα τις πολιτικές του διαστάσεις. Είναι μια πολιτική κατεύθυνση που δείχνει να μη λαμβάνει υπόψη της τα θέματα που έχει αναδείξει η νέα συγκυρία, με το Μνημόνιο, την τρόικα, την ολομέτωπη επίθεση σε κατακτήσεις και δικαιώματα του μαζικού κινήματος.

Πολιτική αδιαφορία: Τυχαίο; Δεν νομίζω

ΠΗΓΗ: Το Βήμα

του Αντ. Λιάκου

Δεν θα έπρεπε να είναι πηγή ανησυχίας το δημοσκοπικό εύρημα ότι οι πολίτες στην πλειονοψηφία τους αδιαφορούν ποιος θα τους κυβερνήσει. Αυτή η αδιαφορία θα μπορούσε να διαβαστεί ως ένδειξη εμπιστοσύνης: ανεξαρτήτως προσώπων, οι υπηρεσίες θα συνεχίσουν να λειτουργούν απρόσκοπτα, οι υποθέσεις και οι δουλειές τους θα πηγαίνουν καλά χωρίς την ανάγκη πολιτικών παρεμβάσεων. Οι πολιτικές αποφάσεις έχουν πλέον αντικατασταθεί από κανόνες και κριτήρια που εφαρμόζονται αυτόματα, τα μικρά ζητήματα διαχείρισης που μένουν είναι στα χέρια τεχνοκρατών που προσλαμβάνονται με πάγιες αξιοκρατικές διαδικασίες. Τι άλλο έχει να κάνει η πολιτική, και γιατί να μπουν σε κόπο να επιλέξουν ιδεολογία και πρόσωπα που θα τους κυβερνήσουν; 

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΤου ΝΙΚΟΥ ΚΟΤΖΙΑ Συγγραφέα, καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιώς nkotzias@otenet.gr.

Αυστηρή κριτική ασκεί η ναυαρχίδα των τραπεζικών συμφερόντων στη Γερμανία, «Frankfurter Allgemeine Zeitung», στην πορτογαλική κυβέρνηση.

Της καταλογίζει ότι προσπαθεί να αποφύγει όσο μπορεί να τεθεί υπό τον έλεγχο ευρωπαϊκών αρχών και του ΔΝΤ. Την κατηγορεί ότι αναζητεί δάνεια σε Κίνα, Ρωσία και Βραζιλία. Η κατηγορία δεν αφορά την αναζήτηση δανείων από αυτές τις πηγές. Αλλά το ότι με αυτή την αναζήτηση επιδιώκει η Πορτογαλία «να αποφύγει τους όρους της τρόικας και τα μέτρα που θα απαιτήσει». Αντίθετα, δεν περνάει, πλέον, ημέρα που οι ξένοι τοκογλύφοι και δανειστές της Ελλάδας να μην έχουν να πουν έναν καλό λόγο για την κυβέρνησή της. Την υμνούν διότι διασφάλισαν τα λεφτά τους και υπάρχει η προοπτική να αγοράσουν δημόσια φιλέτα και γη φτηνά. Την υμνούν που έπεισε την ελληνική κοινωνία ότι τα δάνεια δεν αφορούν το εξωτερικό χρέος, αλλά τη διασφάλιση «μισθών και συντάξεων». Που κατάφερε να την πείσει ότι η μοναδική πηγή δανεισμού ήταν οι τοκογλύφοι της Ευρώπης και του ΔΝΤ. Οτι η κυβέρνηση μέσα σε τέτοιες συνθήκες «μπόρεσε να κερδίσει τις εκλογές». Οι υμνητές, βέβαια, δεν έχουν καταλάβει πολλά από το καζάνι που βράζει.

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΤΟΥ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ! 1η ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ-ΑΝΥΠΑΚΟΗ

Ξεδιπλώνονται σε όλη την Αττική πρωτοβουλίες για να μην περάσουν οι νέες τιμές στις αστικές συγκοινωνίες. Οι επιτροπές πολιτών καλούν σε μαζική ανυπακοή την 1η Φλεβάρη.

 Του Νίκου Ταυρή

Πηγή ΔΡΟΜΟΣ

Το κίνημα ανυπακοής των πολιτών, που έδωσε τα πρώτα δείγματά του στο μέτωπο των διοδίων, τώρα εξαπλώνεται στα μέσα μαζικής μεταφοράς της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, της Κρήτης… Οι προκλητικές αυξήσεις που επιβάλλονται με απόφαση της κυβέρνησης και της τρόικας, και μαζί οι θρασύτατες απειλές εναντίον των «ανυπάκουων» αλλά και των εργαζόμενων στις συγκοινωνίες, γυρνούν μπούμερανγκ – όπως ακριβώς έγινε και με τα διόδια. Μια μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία απαιτεί δημόσια, ποιοτικά και φτηνά μέσα μαζικής μεταφοράς, και επιπλέον όλο και περισσότεροι πολίτες δείχνουν πια έτοιμοι να τα διεκδικήσουν αντιστεκόμενοι έμπρακτα στο χαράτσι.

Σε όλη την Αθήνα δημιουργούνται επιτροπές

Δεκάδες πρωτοβουλίες εξακολουθούν κι αυτή την εβδομάδα να ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στις γειτονιές της Αθήνας, προετοιμάζοντας την εβδομάδα «Δεν πληρώνω το χαράτσι» που θα ξεκινήσει την 1η Φεβρουαρίου σε όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ο απαραίτητος συντονισμός μεταξύ των πιο διαφορετικών κινήσεων επίσης προχωρά. Μετά την πρώτη συνάντηση που έγινε στις 19/1 με πρωτοβουλία των επιτροπών Ακρίβεια-STOP, την προηγούμενη Δευτέρα 24/1 πραγματοποιήθηκε μια ακόμη συνέλευση στην οποία δημιουργήθηκε ο Ανοιχτός Συντονισμός Επιβατών Αττικής. Από την πλευρά του το ΠΑΜΕ, παρόλο που αρνείται πεισματικά οποιαδήποτε επαφή με άλλες πρωτοβουλίες, επίσης καλεί σε «οργανωμένη λαϊκή ανυπακοή» και διεκδικεί δωρεάν μετακίνηση όλων τις πρωινές ώρες.

Οι Σκύθες, οι Ζηλωτές και η κατάργηση του ασύλου

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΤου ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ Καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου grousis@ath.forthnet.gr

Με αφορμή την κατάληψη της Νομικής από απελπισμένους μετανάστες, το μπλοκ της εξουσίας ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ.-ΛΑΟΣ και οι ιδεολογικοί και τηλεοπτικοί του εκπρόσωποι βρήκαν και πάλι την ευκαιρία να θέσουν άμεσα ή έμμεσα υπό αμφισβήτηση το πανεπιστημιακό άσυλο.

Μάλιστα η υφυπουργός Παιδείας, κυρία Εύη Χριστοφιλοπούλου, μέσω ενός φαινομενικά παντελώς ανορθολογικού σκεπτικού, που ελπίζω στο τέλος τούτου του σχολίου να έχει αποκαλυφθεί, επεδίωξε να εκμεταλλευθεί την κατάληψη, για να υποστηρίξει την αναγκαιότητα της βαθύτατα συντηρητικής διοικητικής μεταρρύθμισης που προωθεί η κυβέρνηση στα ΑΕΙ.

Κατ' αρχήν, σ' ένα γενικότερο επίπεδο, καλό είναι να διευκρινιστεί ότι η δράση των Ζηλωτών κάθε εποχής δεν είναι απαραίτητη για να υπάρξει καταστολή. Οταν οι κυρίαρχοι το έχουν πάρει απόφαση, με ή δίχως αυτήν τη δράση, με λιγότερη ή περισσότερη συναίνεση, κάτι που βεβαίως έχει τη σημασία του, είναι βέβαιο ότι η καταστολή θα εφαρμοστεί.

ΑΛΕΝ ΜΠΑΝΤΙΟΥ «Η νεολαία θα εξεγερθεί ξανά όπως τη δεκαετία του ΄60»

Γάλλοι φοιτητές διαδηλώνουν κατά των μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης Σαρκοζί. Ο φιλόσοφος Αλέν Μπαντιού εκτιμά ότι «βρισκόμαστε σήμερα μπροστά σε μια νέα περίοδο νεολαιίστικης εξέγερσης όπως συνέβη στη δεκαετία του ΄60»

ΠΗΓΗ: Το ΒΗΜΑ

ΤΑΝΙΑ ΜΠΟΖΑΝΙΝΟΥ

ΤΟΝ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝ «γκουρού της γαλλικής Αριστεράς».Ο ίδιος φέρει με υπερηφάνεια τον τίτλο του μαρξιστή.Αλλά και του φιλοσόφου 

που ανήκει στην περίφημη γαλλική σχολή της δεκαετίας του ΄60 μαζί με τον Αλτουζέρ,τον Λακάν,τον Ντεριντά,τον Λιοτάρ και τον Ντελέζ. «Είμαι ο τελευταίος επιζών» λέει κρατώντας αποστάσεις από τους 

νεότερους συναδέλφους του που «υπερασπίζονται την καθιερωμένη τάξη και τον καπιταλισμό».Συναντήσαμε τον Αλέν Μπαντιού την περασμένη Τετάρτη στην Αθήνα, την οποία επισκέφθηκε καλεσμένος του 

Γαλλικού Ινστιτούτου.Αρχισε τη συζήτηση λέγοντας ότι μιλάει πολύ καλά αρχαία ελληνικά, τα οποία όμως δεν τον βοηθούν καθόλου να καταλάβει τα σύγχρονα που μιλούν οι πολλοί έλληνες φίλοι του. 

Χάσαμε πολλά,ας μη χάσουμε και την ανθρωπιά μας

Η Μάρω Δούκα και η Ιωάννα Καρυστιάνη διένειμαν στον τύπο την παρακάτω ανακοινωση,με αφορμή το θέμα του ασύλου και τους μετανάστες

Τελικά μόνο ένα άσυλο λειτουργεί τέλεια στον τόπο μας, το Κοινοβούλιο, και μόνο για παρανομήσαντες βουλευτές που δεν αίρεται η ασυλία τους, και παρανομήσαντες υπουργούς που προστατεύονται από τον κατάπτυστο και κραταιό νόμο τους.

Το Σύνταγμα κατοχυρώνει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών παντού. Το πανεπιστημιακό άσυλο έχει ευρύτερο νόημα, την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όταν πλήττονται βάναυσα και, ιδίως στις μέρες μας, αποδεκατίζονται ραγδαία, σε βάρος όλων, Ελλήνων και μεταναστών, ηλικιωμένων και νέων. Ίσως οι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι και φοιτητές στο σύνολό τους θα έπρεπε να σκεφτούν ότι η κοινωνία στρέφεται προς αυτούς προσδοκώντας πιο γενναία υπεράσπιση των δημοκρατικών θεσμών και του ρόλου των πανεπιστημίων στις ταραγμένες δύσκολες εποχές.

Ό,τι συμβαίνει στη Νομική δεν είναι μια δυσάρεστη κατάσταση, είναι μια δραματική κατάσταση.Αλλά αυτές τις μέρες κυριάρχησαν φωνές του τύπου «γιατί δεν συνέλαβαν τους μετανάστες στα Χανιά», «γιατί δεν τους πιάσανε στο βαπόρι μαζί με τον καπετάνιο», «γιατί δεν τους πέταξαν έξω από το κτίριο αμέσως», «ποιος τους υποκίνησε», «ποιος έφερε το κοπάδι στην πρωτεύουσα».

Η ομαδική απεργία πείνας μέχρις εσχάτων είναι απόφαση απελπισμένων ανθρώπων. Το μεταναστευτικό, με τις πολλές τους όψεις και πολλαπλές συνέπειες, δεν το δημιούργησαν οι ίδιοι οι μετανάστες για να στοχοποιούνται ως υπαίτιοι δεινών. Θα είναι ντροπή για τους έλληνες πολίτες να στραφούμε εναντίον τους, εναντίον θυμάτων. Χάσαμε πολλά, ας μη χάσουμε και την ανθρωπιά μας. Θα είναι η έσχατη ταπείνωση και ήττα. Ίσως δεν μας πολυαρέσει που κάποιοι άλλοι στις τωρινές συνθήκες αγωνίζονται με αποφασιστικότητα. Η πανεπιστημιακή κοινότητα έχει σπουδαίο και πολύπλευρο ρόλο να διαδραματίσει, να φωτίσει αιτίες, να συμβάλλει θετικά. Η Νομική Σχολή θα μπορούσε να αναλάβει πρωτοβουλίες επιστημονικού χαρακτήρα για τη διεθνοποίηση του μεταναστευτικού προβλήματος. Ήδη συμβαίνουν πολλά. Θα συμβούν και άλλα.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αυτή τη μεγάλη ανθρωπιστική και οικονομική κρίση μόνη της. Είναι άδικο και άθλιο να αφήνεται από την ΕΕ, τον ΟΗΕ και τις μεγάλες χώρες να πληρώνει τα σπασμένα από τους πολέμους και τις ληστρικές οικονομικές παρεμβάσεις τους.

Απεργία Πείνας 15 μεταναστών 2008 - Δηλώσεις φορέων!!!

ΠΗΓΗ: Λες Μαλακίες

Σκυλόπολη

 ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 30/01/2011

ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΛΑΠΑΤΣΙΩΡΑ*

Αν στο νερό φράξεις τη ροή του, δεν σταματά.

Βρίσκει έναν άλλο δρόμο να συνεχίσει να κυλά.

Πριν λίγα χρόνια προβλήθηκε στους κινηματογράφους η ταινία του Λάρς φον ΤρίερDogville. Η Γκρέις φθάνει σε μια πόλη αναζητώντας ένα μέρος να μείνει. Οι κάτοικοι σταδιακά την καθιστούν δούλα. Αλλά αυτό δεν αρκεί: την καθιστούν υπεύθυνη για τη δουλεία στην οποία τη ρίχνουν, υπεύθυνη για τις αντιφατικές απαιτήσεις που πρέπει να εκπληρώνει. Απαιτούν φυσικά να αισθάνεται ευγνωμοσύνη για τον χώρο που της παραχωρούν, αλλά και για την ηθική διαπαιδαγώγηση που της προσφέρουν. Όλα συμβαίνουν με ευρηματικά μικρά και μεγάλα βασανιστήρια. Εδώ οι αναλογίες με την ελληνική κοινωνία για τη θέση που επιφυλάσσει στους μετανάστες (πάντα διαφορετικούς - το πρώτο πρόσωπο του πληθυντικού και η ομογενοποίηση που επιβάλλει αποτελεί ανακρίβεια που συμβατικά επικρατεί) σταματούν.

Νίκος Γιαννόπουλος «Είναι τιμή για τον ΣΥΡΙΖΑ αυτός ο αγώνας»

ΠΗΓΗ: Το Βήμα

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΠΙΤΣΙΚΑ

Είναι ο άνθρωπος που έκανε τις διαπραγματεύσεις με τις πρυτανικές αρχές για την είσοδο των μεταναστών-απεργών πείνας στο υπό ανακαίνιση κτίριο της Νομικής στη Σόλωνος.Μέλος της Επιτροπής Αλληλεγγύης των Μεταναστών,ο κ.Ν. Γιαννόπουλος δραστηριοποιείται χρόνια στο αντιρατσιστικό κίνημα. Είναι μέλος του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα όπως και της ομάδας «Ρόζα» που ανήκει στον ΣΥΡΙΖΑ, την πολιτική δύναμη που βάλλεται για τη στάση της στο ζήτημα της εγκατάστασης μεταναστών στον χώρο της Νομικής. Σήμερα περιγράφει στο «Βήμα» το χρονικό μιας προαναγγελθείσης απεργίας πείνας που,όπως εξελίχθηκε, έθεσε στο κέντρο τηςεπικαιρότητας όχι μόνο τα αιτήματα των μεταναστών αλλά και το πανεπιστημιακό άσυλο... 

- Τελικά είστε ο οργανωτής της απεργίας πείνας των μεταναστών; «Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στέκεται από την αρχή δίπλα σε αυτόν τον αγώνα. Με αυτή την έννοια, κι εγώ ως μέλος της Πρωτοβουλίας θεωρώ αυτόν τον αγώνα όχι μόνο συλλογική αλλά και προσωπική υπόθεση». 

Σλ. Ζίζεκ: Η Ευρώπη πρέπει να κινηθεί πέραν απλής ανοχής

• next

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

ΤΟΥ ΣΛΑΒΟΪ ΖΙΖΕΚ*

Η Ευρώπη πρέπει να ενώσει τους πολίτες της για μια κοινή μάχη: να άρουν το αδιέξοδο μεταξύ αναιμικών φιλελεύθερων και παθιασμένων εξτρεμιστών. Όταν πριν μια δεκαετία η Σλοβενία ήταν προ των πυλών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ένας εκ των Ευρωσκεπτικιστών διατύπωνε μια σαρκαστική παράφραση ενός αστείου των αδερφών Μαρξ αναφορικά με την πρόσληψη δικηγόρου: «Τι; Έχουμε εμείς οι Σλοβένοι μπελάδες; Ας μπούμε στην Ε.Ε.! Θα έχουμε ακόμη περισσότερους μπελάδες αλλά θα έχουμε την Ε.Ε. να τους τακτοποιήσει!». Έτσι αντιλαμβάνονται τώρα οι περισσότεροι Σλοβένοι την ΕΕ: βοηθάει, αλλά φέρνει και καινούργια προβλήματα (κανονισμούς και πρόστιμα, αιτήματα για χρηματοπιστωτική βοήθεια στην Ελλάδα, κ.λπ.). Οπότε αξίζει η Ε.Ε. να την υπερασπιστούμε; Η πραγματική ερώτηση όμως είναι, ποια Ε.Ε.;

Ποιό ειναι το πραγματικό ''κίνημα του τζάμπα''

Του Γιώργου Παπαϊωάννου

πηγή ΔΡΟΜΟΣ

Αρκετοί χαριτωμένοι κυβερνητικοί και μεγαλοδημοσιογράφοι, μιας και έχουν εξαντληθεί τα επιχειρήματα, προσπαθούν να χτυπήσουν «ηθικά» το κίνημα ανυπακοής. Έχουν αυξηθεί, λοιπόν, οι αναφορές στο «κίνημα του τζάμπα» ή σε κάποιους «τζαμπαζήδες» που δεν πληρώνουν διόδια και εισιτήρια στις συγκοινωνίες.
Το κίνημα του τζάμπα είναι υπαρκτό και σε αυτό συμμετέχουν οι παρακάτω:

• Οι τράπεζες που έχουν απορροφήσει τζάμπα μερικές δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ.

• Οι εταιρίες που στήνουν τα μαγαζάκια τους στους εθνικούς δρόμους και χαρατσώνουν τους πολίτες εισπράττοντας διόδια με παράνομες και αποικιοκρατικές συμβάσεις.
• Οι επιχειρηματίες που προσλαμβάνουν κόσμο χωρίς να πληρώνουν οι ίδιοι τα ένσημα, αλλά ο ΟΑΕΔ μέσω προγραμμάτων και χρημάτων των ίδιων των ασφαλισμένων.
• Πάλι οι επιχειρηματίες που γλιτώνουν, με τον τελευταίο νόμο, αποζημιώσεις απόλυσης, αυξήσεις στους μισθούς και πολλά ακόμα.
• Οι εφοπλιστές που απολαμβάνουν πλήθος από φοροαπαλλαγές και διευκολύνσεις.

Σκληρό παζάρι για επαναγορά χρέους!

πηγη Σοφοκλέους 10

Παπακωνσταντίνου από το Νταβός: «συζητάμε την ιδέα» - Επίσημη επιβεβαίωση από Κομισιόν και την Γαλλίδα υπουργό Οικονομικών - Δρακόντειοι όροι της Γερμανίας για διευκολύνσεις στους υπερχρεωμένους - Γιατί οι Έλληνες τραπεζίτες φοβούνται τη συζήτηση για επαναγορά χρέους

Στο χιονισμένο θέρετρο του Νταβός άνοιξαν πέρυσι οι ουσιαστικές συζητήσεις για τη διάσωση της Ελλάδας με δάνειο από τα κράτη της ευρωζώνης και το ΔΝΤ, στο Νταβός αναπτύσσεται και φέτος έντονη κινητικότητα για τα επόμενα βήματα αντιμετώπισης της κρίσης με το ελληνικό χρέος. Ύστερα από δεκάδες μονότονες διαψεύσεις τις προηγούμενες ημέρες, ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου δήλωσε χθες ότι πράγματι συζητείται η γερμανική ιδέα για επαναγορά ελληνικού χρέους με δάνειο χαμηλού κόστους από το μηχανισμό στήριξης της ευρωζώνης, φέρνοντας και στο προσκήνιο της δημοσιότητας το σκληρό παζάρι, που ως τώρα γινόταν στο παρασκήνιο.

Έτσι, η νέα γραμμή της κυβέρνησης στη διαπραγμάτευση μετατοπίζεται αρκετά από την πλήρη άρνηση ως τώρα των συζητήσεων για οποιαδήποτε μορφή αναδιάρθρωσης του χρέους προς τους ιδιώτες πιστωτές της χώρας. Ο υπουργός Οικονομικών τόνισε στο Reuters, ότι η ιδέα της επαναγοράς χρέους σε τιμή χαμηλότερη της ονομαστικής, αξίζει να συζητηθεί, αλλά θα απαιτήσει χρηματοδότηση. Με τον τρόπο αυτό, ο κ. Παπακωνσταντίνου ανέδειξε το μεγάλο ζήτημα της ανάγκης να συναινέσει και η Γερμανία, όπως και οι άλλες πέντε χώρες της ευρωζώνης με κορυφαία πιστοληπτική αξιολόγηση, στην επέκταση του πεδίου δράσης και την αύξηση χρηματοδότησης του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Οικονομικής Σταθερότητας (EFSF), ώστε να είναι σε θέση να υλοποιήσει τις ιδέες για «ήπια» αναδιάρθρωση χρέους, με επαναγορά ομολόγων.

Οι μετανάστες, το άσυλο, η Αριστερά

του Πέτρου Παπακωνσταντίνου 

Πηγή  Aριστερό βήμα

Τα πρόσφατα γεγονότα στη Νομική επιβάλλουν σε όλες τις αριστερές δυνάμεις μια σοβαρή συζήτηση για το μεταναστευτικό και για τις πολιτικές μεθοδεύσεις των κυρίαρχων κύκλων που υφαίνονται γύρω από αυτό το υπαρκτό, ολοένα και δυσκολότερο, στις συνθήκες της κρίσης, κοινωνικό πρόβλημα.

Παρά την προσωρινή εκτόνωση, με τη λύση που δόθηκε στην υπόθεση της Νομικής, τη νύχτα της Πέμπτης προς Παρασκευή, το θέμα είναι πάντα ανοιχτό, τόσο από τη σκοπιά των δίκαιων αιτημάτων των απεργών πείνας που δεν έχουν βρει απάντηση, όσο και από τη σκοπιά των πολιτικών συνεπειών. Αποτελεί πάντως θετικό γεγονός ότι απετράπη η παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου, προς την οποία προσανατολιζόταν η κυβέρνηση (αλλιώς η υπουργός Παιδείας δεν θα είχε επιβάλει στην πρυτανεία τη σχετική απόφαση) και μια εκφοβιστική επίδειξη δύναμης του αστυνομικού κράτους σε κλίμα δαιμονοποίησης των οικονομικών μεταναστών.

Για ένα κτήριο αδειανό...

Πηγή: Αυγή

Του Νάσου Ηλιόπουλου

Τις τελευταίες μέρες από τα ΜΜΕ, τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις και τους παρατρεχάμενους τους μύρισε Δεκέμβρης του 2008. Αφορμή η φιλοξενία 300 απεργών πείνας στο άδειο, παλιό κτήριο της Νομικής που βρίσκεται υπό ανακαίνιση και δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί για κάτι περισσότερο από ένα μήνα. Η συγκεκριμένη φιλοξενία δεν δημιουργούσε κανένα πρόβλημα στη διεξαγωγή της εκπαιδευτικής λειτουργίας της σχολής, η οποία έκλεισε μετά από lock out της κοσμητείας. Απαραίτητο στοιχείο προφανώς και η λυσσασμένη επίθεση απέναντι στη ριζοσπαστική αριστερά και για άλλη μια φορά στη νεολαία συνασπισμού. Ας προσπαθήσουμε να βάλουμε τα πράγματα σε μία σειρά.