οι πολιτικές της λιτότητας

Πηγή: Aformi Blog

Στο άρθρο που ακολουθεί ο Alex Callinicos περιγράφει το μέγεθος της οικονομικής κρίσης αλλά και των δυνατοτήτων αντίστασης για τους εργαζόμενους και την Αριστερά.

Πάνω από το μισό άρθρο αναφέρεται στην Ελλάδα και στη διαμάχη για την έξοδο ή όχι από το ευρώ και την Ε.Ε.. Ο Callinicos υποστηρίζει ότι η πρόταση για αποχώρηση από το ευρώ δεν είναι «εθνικιστική», αλλά αντίθετα, υπό κάποιες προϋποθέσεις που θέτει στο άρθρο του, μπορεί να πυροδοτήσει ένα κίνημα προς αντικαπιταλιστική κατεύθυνση. Σο κείμενό του ο Callinicos ουσιαστικά υποστηρίζει τις θέσεις του Κώστα Λαπαβίτσα και του RMF. Το άρθρο αξίζει να διαβαστεί προσεκτικά, μιας και το θέμα έχει προκαλέσει διχογνωμίες στην ελληνική Αριστερά.

Η μετάφραση είναι της Έλλης Σ.

Η δημοσιονομική λιτότητα εμπεδώνεται όλο και περισσότερο στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές οικονομίες. Αυτό συμβαίνει, παρά τις ενδείξεις ότι η παγκόσμια οικονομία αντιμετωπίζει, στην καλύτερη περίπτωση, μια αδύναμη και ασταθή ανάπτυξη. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, οι χρηματοοικονομικές αγορές αγωνιούσαν για την πιθανότητα μιας διπλής ύφεσης. Αλλά ο Robert Reich, υπουργός εργασίας στην κυβέρνηση του Bill Clinton, συνόψισε την άποψη πολλών οικονομολόγων, από διάφορους πολιτικούς και ιδεολογικούς χώρους, οι οποίοι πιστεύουν ότι τα στοιχεία συνάδουν προς μια πιο ζοφερή πραγματικότητα:

Η ώρα της κρίσης για το ευρώ

Πηγή: (Επίκαιρα, 2-8/12/2010) 

του Λ. Βατικιώτη

Την πρώτη φορά που τέθηκε δημόσια θέμα για την τύχη του ευρώ και συγκεκριμένα για την διάσπαση των 16 χωρών της ευρωζώνης σε δύο ομάδες, μία των βορείων που θα χρησιμοποιεί το neuro και μία των νοτίων που θα χρησιμοποιεί το sudo, η όλη προβληματική παρέπεμπε σε άσκηση επί χάρτου. Όχι γιατί δεν προϋπήρχαν οι αποκλίνουσες δυναμικές, αλλά γιατί ακόμη και τότε (στις 22 Μαρτίου, οπότε και δημοσιεύθηκε με μια ασυνήθιστη καθαρότητα η επίμαχη άποψη στους Financial Times) τα προβλήματα φαινόντουσαν επιλύσιμα και δεν είχαν προσλάβει ακόμη εκρηκτικές διαστάσεις. Επίσης, δεν φαινόταν να υπάρχουν αντίστοιχες προθέσεις από τη μεριά αυτών που κρατούν τα κλειδιά της ευρωζώνης… 

180 νεοείλωτες έβγαλε η επιδρομή επιθεωρητών στα κεντρικά της Eurobank

Πηγή: "Ε"

Χρ. Μέγας

Περισσότεροι από 180 εργαζόμενοι απασχολούνταν παράνομα χθες βράδυ στα κεντρικά γραφεία της Eurobank στη Νέα Ιωνία.

Το θέμα της παράνομης και ανασφάλιστης εργασίας αποκαλύφθηκε έπειτα από έφοδο του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας (ΣΕΠΕ) σε συνεργασία με την ΟΤΟΕ και την αστυνομία. Σύμφωνα με πληροφορίες, χρειάστηκε αστυνομικά οχήματα να κλείσουν τις εξόδους, προκειμένου να ελεγχθεί ο αριθμός των παρανόμως απασχολουμένων.

Για την παράνομη εργασία -ημεδαπών υπαλλήλων της τράπεζας- χωρίς υπερωριακή αμοιβή, χωρίς καταβολή εισφορών και χωρίς αναφορά στο βιβλίο απασχολουμένων το ΣΕΠΕ συνέταξε έκθεση, η οποία θα διαβιβαστεί στη Δικαιοσύνη.

Ο ΣΕΒντας ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΗ!

Πηγή: Iskra

Του ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΡΤΕΡΟΥ

Είναι σχεδόν ανατριχιαστικός ο εθνικός και κοινωνικός αυτισμός των μεγάλων επιχειρήσεων και των εκπροσώπων τους εν Ελλάδι. Κι αν σε κάτι χρησιμεύουν οι προτάσεις του ΣΕΒ στον διάλογο των «κοινωνικών εταίρων» για τις συλλογικές συμβάσεις, είναι ότι δείχνουν και στον τελευταίο των Ελλήνων, πώς σκέφτονται, πώς δρουν, με ποια ευαισθησία απέναντι στη χώρα τους και στην ελληνική κοινωνία λειτουργούν οι εκπρόσωποι του μεγάλου κεφαλαίου.

 Σιγά την είδηση, αυτά τα είπε ο Μαρξ πριν αιώνες, θα πείτε. Σύμφωνοι, αλλά έχουν πάρει δισεκατομμύρια αφτιά (και εκατομμύρια αγύριστα κεφάλια) από την εποχή εκείνη, για να πείσουν ότι το μεγάλο κεφάλαιο άλλαξε. Ότι έπαθε κι έμαθε να λειτουργεί στις σύγχρονες κοινωνίες με σύγχρονους κανόνες. Δέχεται πια ότι πρέπει να πληρώνει φόρους, να συμβάλλει στην ασφάλιση των εργαζομένων, να συναινεί σε ανθρώπινα ωράρια, να μην επιμένει στη φονική ασυδοσία. Έγινε κοινωνικός εταίρος!

Όλη η αλήθεια για την αναδιάρθρωση του χρέους

Πηγή: Sofokleous 10

Η Γερμανία επέβαλε, με την καθοριστική βοήθεια της Γαλλίας, την αναδιάρθρωση του χρέους ως βασικό στοιχείο της λύση στο πρόβλημα του δανεισμού που θα αντιμετωπίσουν στο μέλλον χώρες της Ευρωζώνης, μαζί με τη χρηματοδότηση που θα εξακολουθήσει να υπάρχει-αλλά προφανώς σε πολύ  μικρότερη έκταση- από την ΕΕ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.  Η αναδιάρθρωση θα αφορά και στα ομόλογα της χώρας που κρατούν ιδιώτες-τράπεζες, συνταξιοδοτικά ταμεία, αμοιβαία κεφάλαια κ.ά.- για να αναλάβουν και αυτοί μέρος του κόστους της δημοσιονομικής προσαρμογής των υπερχρεωμένων χωρών, που είναι απαραίτητη προκειμένου να σταθούν ξανά στα πόδια τους.

Η κάρα του Αγίου Γλυκερίου

Πηγή: Αυγή

Του Στ. Στασινού

 

Ημερομηνία δημοσίευσης: 03/12/2010

Μετά την περιφορά της κάρας του Αγίου Σουλπικίου, ήρθε η ώρα να βγάλουμε στη φόρα την κάρα του Αγίου Γλυκερίου. Μπορείτε να δείξετε το παρακάτω διάγραμμα (από τον προϋπολογισμό του 2011) σε οποιονδήποτε οικονομολόγο θέλετε και, αν σας απαντήσει πως υπάρχει διέξοδος, σας δίνω το δικαίωμα να τον γιαουρτώσετε.

Τι μας λέει το παραπάνω διάγραμμα; Μας δείχνει τις ημερομηνίες λήξης των ελληνικών ομολόγων. Και τι μαθαίνουμε βλέποντας το παραπάνω διάγραμμα; Πως, ανεξάρτητα από το τι παράταση θα μας δώσει η τρόικα για τα δανεικά του Μνημονίου (που αναστενάζουν από ανακούφιση τα πληρωμένα παπαγαλάκια των καναλιών), αυτά αποτελούν μόλις το 1/3 του χρέους μας. Aπό το 2012 μέχρι το 2015 λήγουν χοντρικά αλλά 80 δισ. σε ομόλογα, τα οποία πρέπει να αναχρηματοδοτήσουμε (συν τα ελλείμματα). Συγκεκριμένα παίρνουμε την γκρι και κόκκινη μπάρα στο διάγραμμα και προσθέτουμε τα ελλείμματα σύμφωνα με το θαυματουργό διάγραμμα της κάρας του Αγίου Σουλπικίου. Έτσι έλαβoν:

Οι ελληνικές τράπεζες στο κυνήγι της ρευστότητας

Πηγή: euro2day

By Kerin Hope & David Oakley 

Οι ελληνικές τράπεζες αναζητούν ρευστότητα εν μέσω φόβων ότι η σοβούσα στην ευρωζώνη κρίση θα παρατείνει την εξαίρεσή τους από τη διεθνή αγορά δανεισμού και θα πυροδοτήσει περαιτέρω μείωση των καταθέσεων. 

Απαντώντας στις τραπεζικές ανησυχίες, το υπουργείο Οικονομικών αυτήν την εβδομάδα δέσμευσε 20 δισεκατομμύρια ευρώ κρατικών εγγυήσεων προκειμένου να χρησιμοποιηθούν γιαχρηματοδότηση από την ΕΚΤ. Κάθε μία από τις τέσσερις μεγάλες ελληνικές τράπεζες (Εθνική,Alpha Bank, Eurobank, Πειραιώς) θα μπορούσε να λάβει 3 - 4 δισ. ευρώ, λένε αναλυτές. 

Η αποσύνθεση του ευρώ

Πηγή: ΕλευθεροτυπίαΤου ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

Η διακύμανση του νομίσματος διευκολύνει την προσαρμογή της οικονομίας, εάν αυτή έχει περιέλθει σε ανισορροπία, που διαπιστώνεται με το αποτέλεσμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών και το ύψος απασχόλησης.

Εάν το εξωτερικό έλλειμμα και η ανεργία διατηρούνται, η διολίσθηση του νομίσματος συνιστά διορθωτική κίνηση. Εάν μια χώρα δεν ελέγχει το νόμισμά της, όπως σήμερα στο ευρωσύστημα, βασικό εργαλείο προσαρμογής έχει απολεσθεί. Εφ' όσον η παραίτηση από αυτό αιτιολογείται με την ένταξη στο υπερεθνικό νόμισμα, θα έπρεπε κατ' αρχήν να αντισταθμίζεται με ενισχυμένη αλληλεγγύη από την πλευρά των εταίρων, με στόχο πάντα την προσαρμογή της οικονομίας, τη σταθεροποίηση, την έξοδο από την ύφεση και την ανεργία. Στο ευρωσύστημα, οι εθνικές νομισματικές πολιτικές έχουν φυσικά καταργηθεί, χωρίς όμως παράλληλα να προβλέπονται μηχανισμοί στήριξης από το ευρωπαϊκό σύνολο. Αντίθετα, η Γερμανία έφτασε στο σημείο να προτείνει όχι μόνον την απομόνωση των ελλειμματικών χωρών, αλλά και πρόσθετες κυρώσεις εις βάρος τους, ώστε οι λοιποί εταίροι να μην επιβαρύνονται.

Η «διαβούλευση» ως τεχνική χειραγώγησης

Πηγή: ΔΡΟΜΟΣ

του Κ. Ζαχάρου*

Κάθε αλλαγή στους εκπαιδευτικούς θεσμούς, όπως αυτή που προωθείται σήμερα στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, συνδέεται με τη δράση των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που βρίσκονται στην εξουσία, που επιθυμούν να ελέγχουν το χώρο της εκπαίδευσης και να τον προσανατολίζουν στα ειδικότερα συμφέροντά τους.

Η διαδικασία για την εισαγωγή των αλλαγών προβλέπει, συνήθως, μορφές διαπραγμάτευσης με τις διάφορες κοινωνικές ομάδες, με σκοπό να διασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή συναίνεση. Σε συγκεντρωτικά εκπαιδευτικά συστήματα, σαν της χώρας μας, οι διαδικασίες διαπραγμάτευσης έχουν τυπικό και επικοινωνιακό χαρακτήρα, ενώ συνοδεύονται από μια ρητορική που επιδιώκει να πείσει ότι οι προωθούμενες αναδιαρθρώσεις έχουν τη γενικότερη αποδοχή της κοινωνίας. Στην προοπτική χειραγώγησης της κοινής γνώμης και της δημιουργίας ευνοϊκών κοινωνικών συσχετισμών, προκρίνονται ποικίλες μορφές «δημόσιας διαβούλευσης». Μια πρόσφατη μορφή «δημόσιας διαβούλευσης», που περιβάλλεται από τους κυβερνώντες με φετιχιστικές ιδιότητες, είναι η ηλεκτρονική διαβούλευση, όπου οι πολίτες μπορούν να διατυπώσουν ηλεκτρονικά τις απόψεις τους για τις προωθούμενες αλλαγές. 

ΣΕΒ: Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω

Πηγή: euro2day

του Γελαντάλις Μ.

Ξανά "χτύπησε" ο ΣΕΒ βάζοντας ακόμη μία "βόμβα" στα εργασιακά. 

Στο σχετικό θέμα της Αλεξάνδρας Γκίτση σημειώνεται πως σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΣΕΒ "…η άρση 250 εμποδίων θα πολλαπλασιάσει τη δυνατότητα των ελληνικών επιχειρήσεων να λειτουργούν με ανταγωνιστικότητα και θα μεγιστοποιήσει τη συνεισφορά τους στην αναπτυξιακή προσπάθεια και προοπτική της χώρας". 

Και αν στις 72 σελίδες της έκθεσης του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιώνπεριλαμβάνονται αρκετές χρήσιμες επισημάνσεις και ενδιαφέρουσες προτάσεις (κατά την εκτίμησή μας στις ενότητες 15 - Φορολογία Κεφαλαίου, 23 - Εργοδοτικές και Ασφαλιστικές Εισφορές και 26 - Επιχειρηματικότητα - Ανάπτυξη), δεν μπορεί παρά να θεωρήσει κάποιος το σχετικό πόνημα αφορμή για την υπενθύμιση σειράς παθογενειών της ελληνικής πραγματικότητας. 

Το 2011 το δημόσιο χρέος θα πλησιάσει το όριο που θα το καταστήσει ανεξέλεγκτο

Πηγή: ΕλευθεροτυπίαΤου ΜΑΝΟΛΗ Γ. ΔΡΕΤΤΑΚΗ*

Η εφαρμοζόμενη από τη σημερινή κυβέρνηση πολιτική με βάση το Μνημόνιο, που υπέγραψε η ίδια και ψήφισε το κυβερνών κόμμα, οδηγεί την ελληνική οικονομία από το κακό στο χειρότερο, όπως δείχνουν τα αποτελέσματα για το 2010 και οι προβλέψεις για το 2011.

Πιο συγκεκριμένα:

- Το ΑΕΠ της χώρας, μετά τη μείωσή του το 2009, θα μειωθεί τόσο το 2010 όσο και το 2011 όχι μόνο σε σταθερές αλλά και σε τρέχουσες τιμές! Πρόκειται για «επίδοση» πρωτοφανή τα τελευταία 50 χρόνια.

- Η ανεργία αυξήθηκε και θα συνεχίσει να αυξάνει, φτάνοντας και αυτή σε πρωτοφανές ύψος, ενώ ο πληθωρισμός στη χώρα μας θα είναι τριπλάσιος εκείνου της Ε.Ε.

Σκοπός των μέτρων που έχουν ληφθεί και εκείνων που θα ληφθούν είναι, θεωρητικά, η αντιμετώπιση του μέγιστου οικονομικού μας προβλήματος, δηλαδή του δυσθεώρητου δημόσιου χρέους. Δυστυχώς, όμως, η σημερινή κυβέρνηση συνεχίζει «βελτιωμένη και επαυξημένη» την πολιτική όλων των κυβερνήσεων από το 1974 μέχρι το 2009, πολιτική η οποία ευθύνεται για το δυσθεώρητο ύψος στο οποίο έφτασε το δημόσιο χρέος σε ευρώ και ως ποσοστό του ΑΕΠ.

Το τέλος του κοινωνικού κράτους ΜΕΡΟΣ Β’: Η λαφυραγώγηση του λαϊκού πλούτου

Πηγή: Σχολιαστές χωρίς σύνορα

του Γαλαξιάρχη

Στο βωμό του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας έχουμε ακούσει τις χίλιες μύριες κουταμάρες από τους εκπροσώπους του παρασσιτικού κεφαλαίου, δηλαδή τραπεζίτες, πλοιοκτήτες έως και άεργους εργοστασιάρχες. Τι «Σοβιετία» έχει χαρακτηριστεί η χώρα; Τι κλάμα έχει πέσει για τον «άτυχο επιχειρηματία»; Τι πατριωτική κορώνα για τον «Καταριανό επενδυτή»; Το Μνημόνιο υπήρξε μία πρώτης τάξης ευκαιρία να επεκταθεί ο γκεμπελισμός και στους πρώην σοσιαλδημοκράτες, νυν και αεί πολιτικούς απατεώνες. Κι όμως, η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα συγκρίνεται μόνο με λατινοαμερικάνικες μπανανίες της «χρυσής εποχής» των αμερικανοκινούμενων δικτατοριών και φεουδαρχικές αποικίες του νεοφιλελευθερισμού (πρώην Ανατολικό Μπλοκ). Το κεφάλαιο είναι ασύδοτο, κρατικοδίαιτο και… τσιφούτικο.

Το Μνημόνιο και τα διόδια

Πηγή: Καθημερινή Του Παντελη Μπουκαλα Πάνε αιώνες, σε πολιτικό χρόνο, αφότου πρωτοκυκλοφόρησε ένας «αστικός μύθος», από αυτούς που δεν τους έχει γραφτεί ζωή πέραν του τριμήνου. «Μόλις μπούμε στην ΕΟΚ θα καταργηθούν τα διόδια, γιατί ο Ευρωπαίοι δεν πληρώνουν, άρα κι εμείς σαν Ευρωπαίοι που θα γίνουμε δεν θα πρέπει να πληρώνουμε»... Και, φυσικά, δεν πάψαμε ποτέ να πληρώνουμε. Οπως δεν πάψαμε ποτέ να παίζουμε τη ζωή μας κορόνα-γράμματα στις εθνικές· κι όχι μονάχα επειδή είμαστε κακομαθημένοι οδηγοί, αλλά και επειδή το οδικό δίκτυο, από την κατασκευή και τις αμέτρητες ανακατασκευές του οποίου θησαύρισαν πολλοί στυλοβάτες του έθνους, παραμένει επικίνδυνο. Και βέβαια πανάκριβο. Τα διόδια όχι μόνο δεν καταργήθηκαν, αλλά και πολλαπλασιάστηκαν και η τιμή τους αυξήθηκε κατακορύφως, σε πλήρη αναντιστοιχία με ό,τι προσφέρεται στους εποχούμενους.

Συνέντευξη με τον Κίραν Αλλεν από το Δουβλίνο. Ελλάδα – Ιρλανδία, κοινός αγώνας

Πηγή: Εργατική Αλληλεγγύη

(via ΑΝΤΑΡΣΥΑ των μελών)

Written by Πάνος Γκαργκάνας

Ο Κίραν Άλεν είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Δουβλίνου και συγγραφέας πολλών βιβλίων για την Ιρλανδία, τις επαναστατικές παραδόσεις της αλλά και για την «Κέλτικη Τίγρη» το «θαύμα» της και την κρίση της. Ανάμεσα στους τίτλους ξεχωρίζουν «Τζέιμς Κόνολι: Επαναστάτης Σοσιαλιστής», «Η Κέλτικη Τίγρη: Ο μύθος των ‘κοινωνικών εταίρων’», «Η κατάληψη της Ιρλανδίας από τις πολυεθνικές». Ο Κίραν είναι ηγετικό μέλος του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος (SWP) στην Ιρλανδία και μίλησε στον Πάνο Γκαργκάνα.

Η ιρλανδική κυβέρνηση συμφώνησε τελικά να ζητήσει διάσωση 90 δισεκατομμύρια ευρώ από το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα, παρόλο που αρχικά ο Ιρλανδός πρωθυπουργός, Μπράιαν Κόουεν, ισχυριζόταν ότι κάτι τέτοιο δεν θα ήταν απαραίτητο αφού το κράτος είχε επαρκή έσοδα για αρκετό καιρό μέσα στον επόμενο χρόνο. Τι ώθησε λοιπόν στην κρίση της διάσωσης;

Απογείωση απολύσεων και εργασίας χωρίς μισθό στον Αερολιμένα Αθηνών

Πηγή: ΠΡΙΝ

ΝΑΤΑΣΑ ΚΕΦΑΛΛΗΝΟΥ

Σε γενική επίθεση έχει περάσει η εργοδοσία στο αεροδρόμιο «Ελευθέρος Βενιζέλος», προχωρώντας σε μια πρωτοφανής αγριότητας επίθεση ενάντια στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζομένων. Οι κλαυθμοί και οι οδυρμοί των αφεντικών για την οικονομική κρίση, μετατρέπονται σε αιχμή του δόρατος της πολιτικής των απολύσεων, που εξαπολύουν εναντίον των εργαζομένων: Ήδη δεκάδες εργαζόμενοι, στην DHL και την ΕΑΤ, πετάχτηκαν στο δρόμο – νιώθοντας στο πετσί τους την αναλγησία της εργοδοσίας, που είναι απλόχερη όταν πρόκειται να μοιράσει τις ζημιές, και παντελώς απρόθυμη στη μοιρασιά των κερδών. Άλλωστε εκατοντάδες είναι ήδη οι απολύσεις, που έχουν γίνει σε όλες σχεδόν τις εταιρείες του αεροδρομίου.

Λόγος υπέρ των δημοσίων αγαθών

Πηγή: ΔΡΟΜΟΣ

Του Κώστα Μελά. 

Μια σύντομη ανασκόπηση της ιστορίας του τρόπου λειτουργίας του καπιταλιστικού κράτους δείχνει με σαφήνεια το μοναδικό ίσως τρόπο να προσεγγιστεί το πώς ορίζονται οι δημόσιες ανάγκες και, συνεπώς, και τα δημόσια αγαθά.

Ας δούμε, όμως, συγκεκριμένα πώς τίθεται το ζήτημα. Σύμφωνα με την οικονομική θεωρία, τα δημόσια αγαθά και οι δημόσιες υπηρεσίες προκύπτουν από τον τεχνικό χαρακτήρα της παραγωγής. Πρόκειται για αγαθά και υπηρεσίες που δεν είναι διαιρετές, σύμφωνα με τις ατομικές προτιμήσεις, ή για αγαθά και υπηρεσίες που εμφανίζονται εκεί όπου μεγάλες εξωτερικές λειτουργίες απαιτούν δημόσια δραστηριότητα. Τα γνήσια δημόσια αγαθά έχουν δύο βασικές ιδιότητες: Η πρώτη, ότι δεν είναι εφικτό να περιοριστεί η χρήση τους. Η δεύτερη, ότι δεν είναι επιθυμητό να περιοριστεί η χρήση τους. Έτσι υπάρχουν αγαθά που μπορεί να έχουν και τα δύο παραπάνω χαρακτηριστικά ή αγαθά που, ενώ είναι εφικτό να περιοριστεί η χρήση τους, δεν είναι επιθυμητό (μη γνήσια δημόσια αγαθά). Στη δεύτερη περίπτωση, το κριτήριο είναι οικονομικό και αναφέρεται στο ότι στις περιπτώσεις αυτές το οριακό κόστος υπερβαίνει το οριακό έσοδο. 

Μίζες σε πολιτικούς "δείχνει" το σχέδιο πορίσματος για τα δομημένα

Πηγή: Capital gr

Για διασπάθιση δημόσιου πλούτου και μη ορθολογικές κινήσεις κάνει λόγο το σχέδιο πορίσματος της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής για την υπόθεση των δομημένων ομολόγων, οι διατυπώσεις του οποίου βρίσκονται πολύ «κοντά» στο τελικό κείμενο που θα υποβάλει η εξεταστική ως επίσημο πόρισμα.

«Οι πωλήσεις δομημένων ομολόγων στα ασφαλιστικά Ταμεία, με τον τρόπο που έγιναν στην Ελλάδα, ήταν πράξεις διασπάθισης δημοσίου πλούτου, όχι ορθολογικές κινήσεις διαχείρισης αποθεματικών» αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Σε άλλο σημείο του κειμένου αναφέρεται ότι «η διάθεση ομολόγων στα ασφαλιστικά Ταμεία με υπερτιμολογήσεις άφησε τεράστια κέρδη στους αναδόχους και στους ενδιάμεσους, που αναλάμβαναν να διαθέσουν τα προϊόντα στα ασφαλιστικά Ταμεία. Αυτά τα κέρδη αποκτήθηκαν αθέμιτα και, από την μέχρι σήμερα διερεύνηση του σκανδάλου, προκύπτουν σαφείς ενδείξεις για ορισμένες περιπτώσεις εμπλεκομένων χρηματιστηριακών εταιρειών, ότι εν μέρει κατευθύνθηκαν σε μίζες εμπλεκομένων και κατά μαρτυρίες ένα μέρος τους έφθασε σε πολιτικά πρόσωπα».

Επανάληψη της ιστορίας ως φάρσα ή ως δράμα;

Πηγή: Αριστερά και πολιτική 

1/12/10

Το σενάριο του κοινοβουλευτικού δρόμου προς το φασισμό σε επανάληψη

Ακούγοντας την ομιλία του κ. Αλέκου Παπαδόπουλου στο ΕΛΙΑΜΕΠ, στις 23/11/2010, στο ΕΛΙΑΜΕΠ, μπορεί να περιγραφεί από πολλούς σαν το πρελούδιο μιας νέας πορείας ανόδου του φασισμού στην Ελλάδα. Δεν είναι καθόλου τυχαία η ενθουσιώδης υποδοχή που έτυχαν οι προτάσεις του από την αστική τάξη και κυρίως από τους κονδυλοφόρους της στα μέσα ενημέρωσης, ηλεκτρονικά και μη. 

Για όποιον αφελή δεν ξέρει ιστορία, μπορεί οι προτάσεις αυτές να αποτελούν μια «ριζική λύση εξόδου από τη κρίση» με πλήρη διατήρηση των κεκτημένων εκτός «μερικών μικρών απωλειών» που θα πάθουν οι καταχραστές των δημοκρατικών δικαιωμάτων, οι συντεχνίες, οι λαϊκιστές, και τα άχρηστα σημερινά πολιτικά κόμματα! 

Γιατί δεν θα διασπαστεί το ευρώ

Πηγή: Sofokleous 10

«Σε αντίθεση με την πραγματική αγάπη, το ευρώ πραγματικά είναι παντοτινό». Το Reuters απορρίπτει τα σενάρια περί διάσπασης της Ευρωζώνης, έστω και εάν η Ιρλανδία γίνεται η δεύτερη χώρα μέλος που αναζητά τη διάσωση της ΕΕ και του ΔΝΤ.

«Το κόστος αποχώρησης από την Ευρωζώνη θα ήταν για οποιαδήποτε χώρα τόσο υψηλό και η ζημιά που θα προκαλούσε μια τέτοια έξοδος στο νόμισμα και στα υπόλοιπα μέλη τόσο σοβαρή, που καμιά κυβέρνηση δεν θα επέλεγε λογικά να αποχωρήσει ή να ωθήσει κάποια άλλη στην έξοδο», εξηγεί το δημοσίευμα. Σύμφωνα με την ανάλυση, η κρίση της Αργεντινής το 2001-2002 και η χρεοκοπία των 100 δισ. δολαρίων που καταδίκασε εκατ. ανθρώπους σε καθεστώς φτώχειας, θα ωχριούσε μπροστά στην αλυσίδα των γεγονότων που θα πυροδοτούνταν στην Ευρώπη.

Η ʽμπλόφαʼ της Τρόικας

Πηγή: Sofokleous 10

του Π. Παναγιώτου

Αν και η Ιρλανδία προσέφυγε στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης πρόσφατα έχει λάβει δημοσιονομικά μέτρα υπό τις οδηγίες και την εποπτεία του ΔΝΤ από το 2008. Τότε, κυβέρνηση και ΔΝΤ είχαν ορίσει ως βασικό στόχο τη μείωση του ελλείμματος στο 3% μέχρι το 2014, κάτι που οι περισσότεροι καλοί αναλυτές θεώρησαν ανεδαφικό.

Δύο χρόνια αργότερα και αφού η Ιρλανδία πήρε τα εύσημα για τη δημοσιονομική της προσπάθεια όχι μόνο αναγκάστηκε να προσφύγει στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης αλλά ακόμη και μετά από αυτήν την εξέλιξη, που υποτίθεται ότι στηρίζει και προστατεύει τη χώρα από χρηματοπιστωτικές αναταράξεις, το ΔΝΤ προέβλεψε ότι η επίτευξη του στόχου για το έλλειμμα δεν πρόκειται να επιτευχθεί στο 2014 και ήδη η ημερομηνία μεταφέρθηκε στο 2015.

ΛΑΕ ΜΗ ΣΦΙΞΕΙΣ ΚΙ ΑΛΛΟ ΤΟ ΖΩΝΑΡΙ !

Πηγή: iskra 

Της ΦΛΩΡΑΣ ΠΑΠΑΔΕΔΕ, για την ΙΣΚΡΑ

Αγορές, διεθνείς τοκογλύφοι και κυβέρνηση ληστεύουν καθημερινά το λαό μας. Ετοιμάζονται να εκποιήσουν κάθε υποδομή που έχτισε με το υστέρημά του, να ξεπουλήσουν κάθε σπιθαμή αυτού του τόπου για να εισπράξουν διπλά και τρίδιπλα αυτά που οι ίδιοι έφαγαν.

Οι εργαζόμενοι με κομμένη την ανάσα ακούνε καθημερινά να ανακοινώνονται όλο και πιο σκληρά, αντικοινωνικά μέτρα πουισοπεδώνουν δικαιώματα και κατακτήσεις δεκαετιών και τουςσπρώχνουν με βίαιο τρόπο στη φτώχια, στην ανεργία, στην εξαθλίωση. Ότι είχαν εχέγγυο για τη ζωή τους και το μέλλον των παιδιών τους σμπαραλιάζεται. Ότι τους έδινε στοιχειώδη αξιοπρέπεια καταδικάζεται ως έγκλημαενάντια στις «αγορές» και κηρύσσεται εκτός νόμου. Η σταθερή δουλειά, ο αξιοπρεπής μισθός, τα κοινωνικά δικαιώματα, τα δημόσια αγαθά και η δημόσια περιουσία βάλλονται καθημερινά με πυρ ομαδόναπό όλους όσοι είναι υπεύθυνοι για την κατάσταση που βρίσκεται η χώρα μας.

Κι όσο μεγαλώνει η απόγνωση των εργαζομένων, τόσο περισσεύει το θράσος των αρπακτικών.

 

Ο χάρτης της κρίσης Το τέλος της αυταπάτης

Πηγή: Αριστερό Βήμα Συλλογικό Έργο Σελ.: 288 Σχήμα: 15X23 ISBN: 978-960-6863-93-6 Τιμή: 16.00 € Τιμή online: 14,55 1η έκδοση: Νοέμβριος 2010 Πού είμαστε; Πού πάμε; Τι να κάνουμε; Η σαρωτική κρίση που ζούμε είναι ίδια με προηγούμενες οικονομικές και κοινωνικές κρίσεις και ταυτόχρονα πολύ διαφορετική. Εννέα σημαντικοί επιστήμονες χαρτογραφούν στον παρόντα τόμο τα όρια, το βάθος, την καταγωγή, τις αιτίες, τις συνέπειες της κρίσης: σε κοινωνικό/θεσμικό, σε οικονομικό, κοινωνικό, εργασιακό και περιβαλλοντικό επίπεδο. Όλοι συμφωνούν σε ένα σημείο: το Μνημόνιο όχι μόνο δεν αποτελεί μονόδρομο, αλλά οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε αδιέξοδο. Στο πλαίσιο αυτό ιχνηλατούνται πιθανές εναλλακτικές επιλογές, αφού ο τρόπος εξόδου από την κρίση θα καθορίσει το μέλλον της χώρας. Με σημείο εκκίνησης θέσεις που καλύπτουν μεγάλο φάσμα της ελληνικής αριστεράς, οι μελέτες αυτές επιτρέπουν στον αναγνώστη να σχηματίσει τη δική του θέση για την υπέρβαση, τη δική του δυναμική στάση σ’ αυτόν τον ανεξέλεγκτο πόλεμο.