Λόγος υπέρ των δημοσίων αγαθών

Πηγή: ΔΡΟΜΟΣ

Του Κώστα Μελά. 

Μια σύντομη ανασκόπηση της ιστορίας του τρόπου λειτουργίας του καπιταλιστικού κράτους δείχνει με σαφήνεια το μοναδικό ίσως τρόπο να προσεγγιστεί το πώς ορίζονται οι δημόσιες ανάγκες και, συνεπώς, και τα δημόσια αγαθά.

Ας δούμε, όμως, συγκεκριμένα πώς τίθεται το ζήτημα. Σύμφωνα με την οικονομική θεωρία, τα δημόσια αγαθά και οι δημόσιες υπηρεσίες προκύπτουν από τον τεχνικό χαρακτήρα της παραγωγής. Πρόκειται για αγαθά και υπηρεσίες που δεν είναι διαιρετές, σύμφωνα με τις ατομικές προτιμήσεις, ή για αγαθά και υπηρεσίες που εμφανίζονται εκεί όπου μεγάλες εξωτερικές λειτουργίες απαιτούν δημόσια δραστηριότητα. Τα γνήσια δημόσια αγαθά έχουν δύο βασικές ιδιότητες: Η πρώτη, ότι δεν είναι εφικτό να περιοριστεί η χρήση τους. Η δεύτερη, ότι δεν είναι επιθυμητό να περιοριστεί η χρήση τους. Έτσι υπάρχουν αγαθά που μπορεί να έχουν και τα δύο παραπάνω χαρακτηριστικά ή αγαθά που, ενώ είναι εφικτό να περιοριστεί η χρήση τους, δεν είναι επιθυμητό (μη γνήσια δημόσια αγαθά). Στη δεύτερη περίπτωση, το κριτήριο είναι οικονομικό και αναφέρεται στο ότι στις περιπτώσεις αυτές το οριακό κόστος υπερβαίνει το οριακό έσοδο. 

Μίζες σε πολιτικούς "δείχνει" το σχέδιο πορίσματος για τα δομημένα

Πηγή: Capital gr

Για διασπάθιση δημόσιου πλούτου και μη ορθολογικές κινήσεις κάνει λόγο το σχέδιο πορίσματος της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής για την υπόθεση των δομημένων ομολόγων, οι διατυπώσεις του οποίου βρίσκονται πολύ «κοντά» στο τελικό κείμενο που θα υποβάλει η εξεταστική ως επίσημο πόρισμα.

«Οι πωλήσεις δομημένων ομολόγων στα ασφαλιστικά Ταμεία, με τον τρόπο που έγιναν στην Ελλάδα, ήταν πράξεις διασπάθισης δημοσίου πλούτου, όχι ορθολογικές κινήσεις διαχείρισης αποθεματικών» αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Σε άλλο σημείο του κειμένου αναφέρεται ότι «η διάθεση ομολόγων στα ασφαλιστικά Ταμεία με υπερτιμολογήσεις άφησε τεράστια κέρδη στους αναδόχους και στους ενδιάμεσους, που αναλάμβαναν να διαθέσουν τα προϊόντα στα ασφαλιστικά Ταμεία. Αυτά τα κέρδη αποκτήθηκαν αθέμιτα και, από την μέχρι σήμερα διερεύνηση του σκανδάλου, προκύπτουν σαφείς ενδείξεις για ορισμένες περιπτώσεις εμπλεκομένων χρηματιστηριακών εταιρειών, ότι εν μέρει κατευθύνθηκαν σε μίζες εμπλεκομένων και κατά μαρτυρίες ένα μέρος τους έφθασε σε πολιτικά πρόσωπα».

Επανάληψη της ιστορίας ως φάρσα ή ως δράμα;

Πηγή: Αριστερά και πολιτική 

1/12/10

Το σενάριο του κοινοβουλευτικού δρόμου προς το φασισμό σε επανάληψη

Ακούγοντας την ομιλία του κ. Αλέκου Παπαδόπουλου στο ΕΛΙΑΜΕΠ, στις 23/11/2010, στο ΕΛΙΑΜΕΠ, μπορεί να περιγραφεί από πολλούς σαν το πρελούδιο μιας νέας πορείας ανόδου του φασισμού στην Ελλάδα. Δεν είναι καθόλου τυχαία η ενθουσιώδης υποδοχή που έτυχαν οι προτάσεις του από την αστική τάξη και κυρίως από τους κονδυλοφόρους της στα μέσα ενημέρωσης, ηλεκτρονικά και μη. 

Για όποιον αφελή δεν ξέρει ιστορία, μπορεί οι προτάσεις αυτές να αποτελούν μια «ριζική λύση εξόδου από τη κρίση» με πλήρη διατήρηση των κεκτημένων εκτός «μερικών μικρών απωλειών» που θα πάθουν οι καταχραστές των δημοκρατικών δικαιωμάτων, οι συντεχνίες, οι λαϊκιστές, και τα άχρηστα σημερινά πολιτικά κόμματα! 

Γιατί δεν θα διασπαστεί το ευρώ

Πηγή: Sofokleous 10

«Σε αντίθεση με την πραγματική αγάπη, το ευρώ πραγματικά είναι παντοτινό». Το Reuters απορρίπτει τα σενάρια περί διάσπασης της Ευρωζώνης, έστω και εάν η Ιρλανδία γίνεται η δεύτερη χώρα μέλος που αναζητά τη διάσωση της ΕΕ και του ΔΝΤ.

«Το κόστος αποχώρησης από την Ευρωζώνη θα ήταν για οποιαδήποτε χώρα τόσο υψηλό και η ζημιά που θα προκαλούσε μια τέτοια έξοδος στο νόμισμα και στα υπόλοιπα μέλη τόσο σοβαρή, που καμιά κυβέρνηση δεν θα επέλεγε λογικά να αποχωρήσει ή να ωθήσει κάποια άλλη στην έξοδο», εξηγεί το δημοσίευμα. Σύμφωνα με την ανάλυση, η κρίση της Αργεντινής το 2001-2002 και η χρεοκοπία των 100 δισ. δολαρίων που καταδίκασε εκατ. ανθρώπους σε καθεστώς φτώχειας, θα ωχριούσε μπροστά στην αλυσίδα των γεγονότων που θα πυροδοτούνταν στην Ευρώπη.

Η ʽμπλόφαʼ της Τρόικας

Πηγή: Sofokleous 10

του Π. Παναγιώτου

Αν και η Ιρλανδία προσέφυγε στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης πρόσφατα έχει λάβει δημοσιονομικά μέτρα υπό τις οδηγίες και την εποπτεία του ΔΝΤ από το 2008. Τότε, κυβέρνηση και ΔΝΤ είχαν ορίσει ως βασικό στόχο τη μείωση του ελλείμματος στο 3% μέχρι το 2014, κάτι που οι περισσότεροι καλοί αναλυτές θεώρησαν ανεδαφικό.

Δύο χρόνια αργότερα και αφού η Ιρλανδία πήρε τα εύσημα για τη δημοσιονομική της προσπάθεια όχι μόνο αναγκάστηκε να προσφύγει στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης αλλά ακόμη και μετά από αυτήν την εξέλιξη, που υποτίθεται ότι στηρίζει και προστατεύει τη χώρα από χρηματοπιστωτικές αναταράξεις, το ΔΝΤ προέβλεψε ότι η επίτευξη του στόχου για το έλλειμμα δεν πρόκειται να επιτευχθεί στο 2014 και ήδη η ημερομηνία μεταφέρθηκε στο 2015.

ΛΑΕ ΜΗ ΣΦΙΞΕΙΣ ΚΙ ΑΛΛΟ ΤΟ ΖΩΝΑΡΙ !

Πηγή: iskra 

Της ΦΛΩΡΑΣ ΠΑΠΑΔΕΔΕ, για την ΙΣΚΡΑ

Αγορές, διεθνείς τοκογλύφοι και κυβέρνηση ληστεύουν καθημερινά το λαό μας. Ετοιμάζονται να εκποιήσουν κάθε υποδομή που έχτισε με το υστέρημά του, να ξεπουλήσουν κάθε σπιθαμή αυτού του τόπου για να εισπράξουν διπλά και τρίδιπλα αυτά που οι ίδιοι έφαγαν.

Οι εργαζόμενοι με κομμένη την ανάσα ακούνε καθημερινά να ανακοινώνονται όλο και πιο σκληρά, αντικοινωνικά μέτρα πουισοπεδώνουν δικαιώματα και κατακτήσεις δεκαετιών και τουςσπρώχνουν με βίαιο τρόπο στη φτώχια, στην ανεργία, στην εξαθλίωση. Ότι είχαν εχέγγυο για τη ζωή τους και το μέλλον των παιδιών τους σμπαραλιάζεται. Ότι τους έδινε στοιχειώδη αξιοπρέπεια καταδικάζεται ως έγκλημαενάντια στις «αγορές» και κηρύσσεται εκτός νόμου. Η σταθερή δουλειά, ο αξιοπρεπής μισθός, τα κοινωνικά δικαιώματα, τα δημόσια αγαθά και η δημόσια περιουσία βάλλονται καθημερινά με πυρ ομαδόναπό όλους όσοι είναι υπεύθυνοι για την κατάσταση που βρίσκεται η χώρα μας.

Κι όσο μεγαλώνει η απόγνωση των εργαζομένων, τόσο περισσεύει το θράσος των αρπακτικών.

 

Ο χάρτης της κρίσης Το τέλος της αυταπάτης

Πηγή: Αριστερό Βήμα Συλλογικό Έργο Σελ.: 288 Σχήμα: 15X23 ISBN: 978-960-6863-93-6 Τιμή: 16.00 € Τιμή online: 14,55 1η έκδοση: Νοέμβριος 2010 Πού είμαστε; Πού πάμε; Τι να κάνουμε; Η σαρωτική κρίση που ζούμε είναι ίδια με προηγούμενες οικονομικές και κοινωνικές κρίσεις και ταυτόχρονα πολύ διαφορετική. Εννέα σημαντικοί επιστήμονες χαρτογραφούν στον παρόντα τόμο τα όρια, το βάθος, την καταγωγή, τις αιτίες, τις συνέπειες της κρίσης: σε κοινωνικό/θεσμικό, σε οικονομικό, κοινωνικό, εργασιακό και περιβαλλοντικό επίπεδο. Όλοι συμφωνούν σε ένα σημείο: το Μνημόνιο όχι μόνο δεν αποτελεί μονόδρομο, αλλά οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε αδιέξοδο. Στο πλαίσιο αυτό ιχνηλατούνται πιθανές εναλλακτικές επιλογές, αφού ο τρόπος εξόδου από την κρίση θα καθορίσει το μέλλον της χώρας. Με σημείο εκκίνησης θέσεις που καλύπτουν μεγάλο φάσμα της ελληνικής αριστεράς, οι μελέτες αυτές επιτρέπουν στον αναγνώστη να σχηματίσει τη δική του θέση για την υπέρβαση, τη δική του δυναμική στάση σ’ αυτόν τον ανεξέλεγκτο πόλεμο.

Η χρηματοδότηση των τραπεζών του Λάτση και ο ρόλος του Μπαρόζο

Πηγή: stop cartel

Ένα μεγάλο μέρος των 145 δισεκατομμυρίων Ευρώ που ΕΕ και ΔΝΤ έχουν δεσμευσει για την αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης και θα πληρώσουν τελικά οι έλληνες φορολογούμενοι, θα εισρεύσει στα ταμεία των τραπεζών που ανήκουν στην εταιρεία χαρτοφυλακίου του ελληνα δισεκατομμυριούχου Σπύρου Λάτση !

Αυτό αποκαλύπτει επερώτηση του Ιταλού Ευρωβουλευτή Mario Borghezio (EFD) στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο.

Οπως αναφέρεται,η εν λόγω εταιρεία χαρτοφυλακίου, η Ευρωπαϊκή Financial Group EFG SA, της οποίας οι τράπεζες κατέχουν 12 δισεκατομμύρια ευρώ σε ελληνικά κρατικά ομόλογα, μετέφερε την έδρα της από την Ελβετία στο Λουξεμβούργο στο τέλος του 2009, γεγονός που επιτρέπει στην ελληνική θυγατρική της EFG Eurobank, η οποία κατέχει τα 12 δισεκατομμύρια ευρώ σε Ελληνικά ομόλογα, να επαναταξινομηθεί ως «ελληνική» τράπεζα και, συνεπώς, να επωφεληθεί από κονδύλια της ΕΕ και της ΕΚΤ !

Κοινωνικός όλεθρος το Μνημόνιο-3

Πηγή: ΠΡΙΝ

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Κλείσιμο κρατικών νοσοκομείων για να μειωθούν οι δαπάνες για την υγεία, νέο ασφαλιστικό για να περιοριστούν οι κρατικές επιχορηγήσεις και ριζική ανατροπή του πλαισίου λειτουργίας των ΔΕΚΟ, στην κατεύθυνση εξαφάνισης

των ελλειμμάτων τους, προβλέπει το μνημόνιο Νο 3 που υπέγραψε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με ΔΝΤ - ΕΕ, εγκαινιάζοντας έναν επιπλέον γύρο λιτότητας, ακόμη πιο αιματηρό για τους εργαζόμενους.

Το μετεκλογικό τοπίο και η ανάγκη συγκρότησης ενός αριστερού ριζοσπαστικού πολιτικού μετώπου

Πηγή: ΔΡΟΜΟΣ

Του Σπύρου Σακελλαρόπουλου.

Την προηγούμενη άνοιξη η σφοδρότητα των μέτρων του Μνημονίου οδήγησε ένα σημαντικό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας να στρέψει την προσοχή του προς την Aριστερά, σε κάθε της εκδοχή. Αυτό που πρέπει να γίνει σαφές είναι πως αυτός ο κόσμος δεν ήθελε να βρει κάποιον ο οποίος να αναλάβει να καταγγείλει τη σκληρότητα των συγκεκριμένων μέτρων. Το πόσο σκληρά ήταν τα μέτρα το καταλάβαινε στην καθημερινότητά του.

Αυτό που αναζητούσε ήταν μια μαχητική αντιπολίτευση που θα προέβαλε μια συγκεκριμένη και σαφή εναλλακτική λύση. Η αποτυχία της Αριστεράς να το πράξει αυτό και η εφαρμογή των μέτρων συντέλεσε στο να επικρατήσουν στις λαϊκές -κι όχι μόνο- τάξεις συναισθήματα φόβου, απογοήτευσης και αμηχανίας.
Τα αρνητικά αυτά συναισθήματα άρχισαν να παίρνουν μια πιο ενεργητική μορφή στο διάστημα του φθινοπώρου, όπου έγινε ακόμα πιο αισθητή η βαναυσότητα των μέτρων. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο μπορούμε να κατανοήσουμε την εκλογική άνοδο της Αριστεράς, την αποδοκιμασία του δικομματισμού, τη μεγάλη αποχή και τον πρωτοφανή αριθμό των άκυρων και λευκών. Η αστική τάξη και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι έχουν αρχίσει να συνειδητοποιούν το βάθος που έχει πάρει η λαϊκή οργή, βάθος που θα διευρυνθεί με το νέο πακέτο μέτρων.

Εργαζόμενοι στις δημόσιες επιχειρήσεις: Δεν εξαιρούνται από την κατεδάφιση των εργασιακών δικαιωμάτων

Πηγή: Αυγή

Ημερομηνία δημοσίευσης: 30/11/2010

Του Γιάννη Δούκα

Η κυβέρνηση της υποταγής και πριν να βγουν καλά καλά τα αποτελέσματα των εκλογών συνεχίζει το καταστροφικό της έργο και έβαλε στο στόχαστρο τις δημόσιες επιχειρήσεις.

Έτσι μετά το νομοσχέδιο για τον ΟΣΕ αναμένεται να ενταθούν οι επιθέσεις στις συγκοινωνίες, καθώς και σε όλες τις δημόσιες επιχειρήσεις.

Στόχος είναι η ιδιωτικοποίηση των όποιων επιχειρήσεων παρουσιάζουν κέρδη και η αντιμετώπιση των άλλων μόνο ως μονάδες οικονομικού αποτελέσματος και όχι σαν μονάδες κοινωνικής αναγκαιότητας που είναι στην πραγματικότητα. Οι στόχοι αυτοί περνάνε μέσα από την άρση της μονιμότητας, τη μείωση των θέσεων εργασίας, τις αλλαγές των κανονισμών εργασίας και των εργασιακών σχέσεων, τη μείωση των μισθών, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, την περιθωριοποίηση του συνδικαλιστικού κινήματος, τη θεοποίηση του διευθυντικού δικαιώματος...

Μέσα στους 100 κορυφαίους στοχαστές ο Παπανδρέου

Πηγή: Newsbeast

Διεθνής διάκριση για τον Γιώργο Παπανδρέου! Ο Έλληνας πρωθυπουργός συμπεριλήφθηκε από το περιοδικό Foreign Policy στη λίστα με τους 100 κορυφαίους στοχαστές (global thinkers) και συγκεκριμένα στην 79η θέση, πάνω από τους Μαντλίν Ολμπράιτ, ο Μπρους Άκερμαν, ο Ντέιβιντ Γκρόσμαν και άλλοι.

Ψηλότερα από τον κ. Παπανδρέου στη λίστα είναι ο Μπιλ Γκέιτς, ο Νουριέλ Ρουμπινί, ο Γουόρεν Μπάφετ, ο Μπεν Μπερνάνκε, ο Μπάρακ Ομπάμα, η Άνγκελα Μέρκελ και άλλοι.

ΜΙΑ ΛΥΣΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡΩ

Πηγή: ΕΘΝΟΣ   (29-11-2010)
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Τα παραμύθια τελείωσαν. Πέρα από τις φαιδρές συζητήσεις καθαρά προπαγανδιστικού χαρακτήρα που γίνονται στη χώρα μας, όπου ο μισθός των ηλεκτροδηγών του Ηλεκτρικού προβάλλεται ως αιτία (!) χρεοκοπίας της Ελλάδας, προκειμένου να διευκολυνθεί η κυβερνητική πολιτική λεηλασίας των μισθών και των συντάξεων εκατομμυρίων εργαζομένων και απόμαχων της εργασίας, στην Ευρώπη μαίνονται πλέον οι συζητήσεις για το μέλλον του ίδιου του ευρώ, το οποίο όλο και συχνότερα προσδιορίζεται ως θεμελιώδης αιτία των οικονομικών δεινών των χωρών της Ευρωζώνης.
Το γεγονός ότι όλες οι χώρες της Ευρωζώνης βρέθηκαν ξαφνικά να περιδινίζονται βίαια σε μια δημοσιονομική κρίση, που ωθεί κάποιες από αυτές -Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία κ.λπ.- στο χείλος της αβύσσου αποδεικνύει ότι υπάρχουν κοινές αιτίες που προκάλεσαν το πρόβλημα, πέρα από τα ιδιαίτερα οικονομικά προβλήματα της κάθε χώρας, τα οποία, όσο υπαρκτά και αν είναι, σίγουρα δεν είναι η γενεσιουργός αιτία της κρίσης.

B. Bιλιάρδος: Η ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΙΡΛΑΝΔΙΑ

Πηγή:Casss

Β. Βιλιάρδος

Η ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΙΡΛΑΝΔΙΑ: Ο τεράστιος κίνδυνος για το βορειοευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα, οι εξελίξεις στη μάχη της Ευρώπης, η μάστιγα της φοροαποφυγής των πολυεθνικών, οι βασικοί πυλώνες του ιρλανδικού μοντέλου, η άνοδος και η πτώση της κελτικής τίγρης

Η Ιρλανδία είναι υποχρεωμένη να αποδεχθεί τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, παρά το ότι δεν υφίσταται ανάγκη χρηματοδότησης του δημοσίου της, έως τα μέσα του 2011 - ενώ οι τράπεζες της έχουν ελεύθερη πρόσβαση στο δανεισμό τους από την ΕΚΤ. «Για ποιο λόγο αλήθεια;», θα μπορούσε κανείς εύλογα να ρωτήσει, «Γιατί να υποχρεωθεί στην απώλεια της Εθνικής της κυριαρχίας, όταν δεν είναι ακόμη απαραίτητος ο δανεισμός της; Γιατί να ανεχθεί μία μη δημοκρατικά εκλεγμένη, σκιώδη διακυβέρνηση, όταν η ίδια δεν φαίνεται να αναζητάει βοήθεια ;»

Τα ερωτήματα είναι ρητορικά φυσικά, αφού το μεγάλο πρόβλημα της Ιρλανδίας δεν είναι η ρευστότητα, ούτε η σε μεγάλο βαθμό εσφαλμένη διαχείριση της κρίσης δανεισμού, όπως συνέβη δυστυχώς με την Ελλάδα. Πρόκειται απλούστατα για την κατάρρευση του οικονομικού μοντέλου της, γεγονός που δεν πρόκειται να «επιτρέψει» στη χώρα την αποπληρωμή των υποχρεώσεων της. Η «αγορά» βέβαια το γνωρίζει, «αποτιμώντας» ανάλογα το ρίσκο της ενώ, κατά τα φαινόμενα, στην Ιρλανδία πέφτει το πέπλο, αποκαλύπτεται δηλαδή η τεράστια κρίση του βορειοευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, η οποία είναι αδύνατον πλέον να διατηρηθεί μυστική.

Το κράτος, η κυβέρνηση καλύτερα της Ιρλανδίας, εγγυήθηκε ανεύθυνα το 2008 για τις υποχρεώσεις των τραπεζών της, ύψους περί τα 350 δις € (πηγή: MM) - χωρίς φυσικά να ρωτήσει τους Πολίτες της, οι οποίοι έχουν κληθεί από καιρό τώρα να αναλάβουν οι ίδιοι τις ευθύνες του χρηματοπιστωτικού τους συστήματος (ετεροβαρές ρίσκο). Παράλληλα, υποχρέωσε τους Ιρλανδούς σε μία άνευ προηγουμένου δημοσιονομική προσαρμογή, ήδη από τα μέσα του 2009, η οποία οδήγησε τη χώρα σε μία τρομακτική ύφεση.

Η Ευρώπη βαδίζει προς το... αδιανόητο

Πηγή: euro2day

By Wolfgang Münchau*,  29/11/10

Ένας ανταποκριτής που εκτιμώ, με προκάλεσε την προηγούμενη εβδομάδα. Είναι εύκολο να επικρίνεις τις ευρωπαϊκές κυβέρνησης, έγραψε. Αλλά μήπως να διατυπώσεις πιο εποικοδομητικές συμβουλές; 

ΟΚ. Οι προτάσεις που θα αναφέρω παρακάτω θα έλυναν το πρόβλημα. Αλλά οι πιθανότητες είναι ότι δεν θα σου αρέσουν. 

Πρώτον: Τάσσομαι υπέρ μίας άμεσης αναδιάρθρωσης χρεών για την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία – είναι οι τρεις χώρες με την δυσμενέστερη τροχιά μη διατηρήσιμων χρεών. Η αναδιάρθρωση θα πρέπει να περιλαμβάνει haircut, swap ομολόγων με μετοχές ή άλλα σχήματα. Αυτό που έχει σημασία είναι πως το παθητικό του δημόσιου τομέα θα μειωθεί σε ένα βιώσιμο επίπεδο. 

Η ΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ

Πηγή: Sofokleous 10

του Β. Βιλιάρδου

Κίνητρα, διαφθορείς και διεφθαρμένοι, ο κίνδυνος του εισαγόμενου πληθωρισμού, τα εναλλακτικά σενάρια της Ευρωζώνης, καθώς επίσης η ευκαιρία με το μικρότερο ρίσκο, απέναντι στις επερχόμενες απειλές

«Εγώ δεν ισχυρίζομαι πως κάνω κάτι για εσάς, ενώ εσείς συνεχίζετε να προσποιείστε ότι, το κίνητρο σας είναι να προσφέρετε σε εμένα. Τέτοιοι ισχυρισμοί δεν έχουν καμία σχέση με τα ανθρώπινα κίνητρα – είναι μέρος της δουλικής νοοτροπίας, η οποία κατασκευάσθηκε πολύ έντεχνα από την προπαγάνδα της εξουσίας».

 Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ:

...και πίνω γκίνες...

Πηγή: Ελευθεροτυπία

του Στάθη

Εφριτταν οι παρθένες πέννες με την ανάρτηση πανώ στην Ακρόπολη.

Κι ωρύονταν για την «εικόνα της χώρας που αμαυρώνεται». Τώρα που τα πανώ «έγειραν» τον Πύργο της Πίζας, τσιμουδιά οι παρθένες (και πρόθυμες να προσυπογράφουν Μνημόνια και Σχέδια Ανάν) πέννες.

Ομως, πριν «βεβηλωθεί» η Ακρόπολη, ο Πύργος του Αϊφελ, το Μπιγκ Μπεν, το Κολοσσαίον και όλα σχεδόν τα μνημειακά εμβλήματα της γηραιάς Ευρώπης έχουν κατά καιρούς επίσης «βεβηλωθεί» με συνθήματα και πανώ πολιτών που διαμαρτύρονται ή αγωνίζονται.

Ιρλανδία: Η κελτική τίγρη αποδείχτηκε οκνηρό βόδι

Πηγή: ΕΠΟΧΗ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΠΙΤΕΡ ΧΕΡΜΑΝ*

«Απόβαση» έκανε την περασμένη Δευτέρα στην Ιρλανδία κλιμάκιο της Κομισιόν και του ΔΝΤ, ύστερα από «αίτημα» της Ιρλανδίας. Παραβλέποντας το γεγονός ότι το περασμένο καλοκαίρι σε δημοψήφισμα το 93% του ιρλανδικού λαού είχε ψηφίσει «όχι» στην αποπληρωμή των χρεών. Όπως δήλωσε και ο Όλι Ρεν το πακέτο στήριξης (100 δισ. ευρώ) θα αφορά τόσο τον τραπεζικό τομέα, όσο και την κάλυψη των αναγκών της γενικής κυβέρνησης. «Η ενίσχυση στην Ιρλανδία παρέχεται, καθώς διασφαλίζει την οικονομική σταθερότητα της Ευρώπης» έσπευσε να τονίσει ο επίτροπος. 

Οι ηγεμονικές στρατηγικές της Γερμανίας

Πηγή: ΕλευθεροτυπίαΤου ΝΙΚΟΥ ΚΟΤΖΙΑ Συγγραφέα, καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιώς nkotzias@otenet.gr.

Οποιαδήποτε πρόταση γίνεται στη Γερμανία προκειμένου να συμβάλλει στην ισορροπία του παγκόσμιου συστήματος, ακόμα και από τον Ομπάμα στη σύνοδο των G20 στη Σεούλ, χαρακτηρίζεται από το Βερολίνο σταλινική, που αρμόζει σε σχεδιασμένες οικονομίες.

Το Βερολίνο θεωρεί ότι οι προτάσεις για περισσότερη ισορροπία στη διεθνή οικονομία στοχεύουν «στην τιμωρία της Γερμανίας» ως πρωταθλήτριας στις εξαγωγές. Ως «μέτρο σε βάρος των πετυχημένων» που πορεύονται σε έναν οικονομικά ορθό δρόμο.

Στην πραγματικότητα βέβαια, αυτό που προτείνεται στη Γερμανία, είναι να κατανοήσει ότι τα πλεονάσματα δεν είναι μόνο αποτέλεσμα επιτυχημένων στρατηγικών εξωτερικού εμπορίου, αλλά συνδέονται με μια ιδιόμορφη πολιτική προστατευτισμού που συνίσταται στην καθήλωση της εσωτερικής αγοράς. Η Γερμανία, λοιπόν, ψεύδεται όταν εμφανίζεται ως εκβιαζόμενη να «κόψει τις εξαγωγές της». Αυτό που της τονίζει η άλλη πλευρά, είναι ότι οφείλει να στηρίξει την εσωτερική ζήτηση, ώστε να μπορούν οι μέχρι τώρα ελλειμματικοί εταίροι της να εξάγουν σ' αυτήν.

Το τέλος του κοινωνικού κράτους

Πηγή: Σχολιαστές χωρίς σύνορα

ΜΕΡΟΣ Α’: Οι μύθοι του «κακού δημοσίου»

του Γαλαξιάρχη

Η  τρίτη φάση της νεοφιλελεύθερης πασοκικής επιδρομής (Μνημόνιο 3 το αποκαλούν τα Μέσα Μαζικής Ενσωμάτωσης) σηματοδοτεί τηνεξολόθρευση των τελευταίων ψηγμάτων κοινωνικού κράτους και την εκποίηση κάθε μορφής δημόσιου πλούτου (εταιρείες, υποδομές, φυσικοί πόροι, γη). Όπως σε κάθε φάση της επίθεσης το πρώτο βήμα έχει να κάνει με την επικοινωνιακή διαχείριση του «λαϊκού αισθήματος», έτσι και τώρα επιστρατεύονται τα μαθηματικά του τρόμου και οι γκεμπελισμοί του… νηπιαγωγείου. Οι εμπεδωμένοι μύθοι και η δαιμονοποίηση του δημοσίου, ως πρακτική των τελευταίων χρόνων, κλιμακώνονται στο μέγιστο βαθμό.

Στο πρώτο μέρος του αφιερώματος στη συστηματική δαιμονοποίηση του δημοσίου, θα ασχοληθούμε με τους τέσσερις μύθους που χρησιμοποιούνται κατά κόρον προκειμένου να πείσουν τους πολίτες να δεχτούν ως λύτρωση την κατάλυση των τελευταίων υπολειμμάτων ενός κουτσού κοινωνικού κράτους.