Κατάρ, ο τέταρτος δρόμος για το σοσιαλισμό

Πηγή: ΕΠΟΧΗ

του Α. Θάνου

Και οι τελευταίες (για κάποιους) αμφιβολίες για το πώς βλέπει τη λειτουργία του κράτους και την «ανάπτυξη» ο Γ. Παπανδρέου διαλύθηκαν. Εσωτερικά, για να «τακτοποιηθεί» το κράτος, κυριαρχεί η λογική της επιβεβαίωσης της κάθε είδους παρανομίας. «Εξωτερικά», στο όνομα της «ανάπτυξης», καλεί επενδυτές (με τη λογική του fast track) να καταλύσουν τους νόμους, την προστασία του περιβάλλοντος, την αρχιτεκτονική και πολιτιστική κληρονομιά του τόπου, ακόμα και οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Από «μηδενική» βάση

Το σόου του Γ. Παπανδρέου, με την Τ. Μπιρμπίλη από δίπλα, όταν έριχναν δύο φράχτες στην παραλία, θα ακολουθήσει ο πλήρης αποκλεισμός των κοινών θνητών από το μέτωπο της παραλιακής με όγκους μπετόν. Στο όνομα μιας επένδυσης «έως και πέντε δισεκατομμυρίων δολαρίων» θα κτιστεί πολυτελές ξενοδοχείο, πλωτό καζίνο ενώ προβλέπεται και μικρό αεροδρόμιο. Το ελληνικό Λας Βέγκας, όμως, δεν θα προσφέρει καμιά πραγματική ανάπτυξη, μόνο μερικές δεκάδες –ίσως- θέσεις υπαλλήλων. Δεν λύνεται το πρόβλημα της οικονομίας με φωτοβολίδες…

Ίδια λογική και με την περαίωση - νομιμοποίηση των φοροφυγάδων. Θα ακολουθήσουν οι ρυθμίσεις για τα αυθαίρετα, τις πισίνες, τα σκάφη και ό,τι άλλο προκύψει. Η χώρα –κατά τον Γ. Παπανδρέου και το επιτελείο του- ξεκινά από «μηδενική» βάση. Δεν έχει ιστορία, παραδόσεις. Με μερικές δεκάδες ευρώ διαγράφεις το παρελθόν… Ό,τι προσπαθεί να κάνει και με το κοινωνικό κράτος. Να το «μηδενίσει» με δικαιολογία και πρόσχημα την οικονομική κρίση, που ουδείς την αμφισβητεί. Η πορεία διεξόδου, όμως, βρίσκεται στην αντίθετη κατεύθυνση από την εφαρμοζόμενη πολιτική του ΠαΣοΚ.

Το δημόσιο χρέος είναι και ζήτημα φορολογίας

Πηγή: ΕΠΟΧΗ

Tου 

Άγγελου Κούρου

Eχει αναφερθεί πολλές φορές ως τώρα ότι το πρόβλημα του δημόσιου χρέους είναι πρώτα από όλα πρόβλημα αναδιανομής του εισοδήματος. Ας δούμε μερικά στοιχεία πάνω σε αυτό το θέμα και ας το συνδέσουμε με την εξαγγελία του πρωθυπουργού για περαιτέρω μείωση της φορολογίας των ΑΕ και ΕΠΕ (συντελεστής φορολογίας από το 24% στο 20%).

Σύνθεση φορολογικών 

εσόδων  ή, αλλιώς, 

σε ποιους οφείλεται 

η υστέρηση 

των φορολογικών εσόδων;

Αν, σε πρώτο επίπεδο, διαχωρίσουμε την πηγή των φορολογικών εσόδων σε άμεσους και έμμεσους φόρους, τότε διαπιστώνουμε ότι στην έμμεση φορολογία η Ελλάδα υπερβαίνει το μέσο όρο της ΕΕ-27 κατά 4,1 μονάδες και κατέχει την 14η υψηλότερη θέση (Πίνακας 1)

Στην άμεση φορολογία, όμως, η Ελλάδα κατέχει την 22η χειρότερη θέση, στην ΕΕ-27,  με διαφορά 9,8 μονάδων από τον μέσο όρο! (Πίνακας 2)

Τα διόδια της οργής

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ

ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΤΖΙΑΝΤΖΗ

"Το κίνημα για ελεύθερη και ασφαλή μετακίνηση δεν είναι μόδα, αλλά στοιχειώδης αντίδραση ενάντια σε μια από τις πολλές μορφές κοροϊδίας κι εκμετάλλευσης. "'

Ενας αγγλονιγηριανός συγγραφέας, ο Μπεν Όκρι, περιγράφει σε ένα μυθιστόρημά του (Επικίνδυνη αγάπη, 1996) την περιπέτεια της μετάβασης ενός νέου υπαλληλάκου από μια παραγκούπολη στην περιφέρεια του Λάγος μέχρι το κέντρο της πόλης, όπου εργάζεται. Χαράματα και τριακόσιοι άνθρωποι στην αφετηρία πολιορκούν ένα λεωφορείο, αλλά από αυτούς μόνο καμιά ογδονταριά θα καταφέρουν να μπουν. Είναι τόσο σφοδρή η μάχη για την επιβίβαση, που ο νέος καταφέρνει τελικά να μπει αλλά με απώλεια τα κουμπιά του πουκάμισού του, καθώς άλλοι απελπισμένοι επίδοξοι επιβάτες, στην προσπάθειά τους να μη μείνουν απ’ έξω, είχαν γαντζωθεί από το ύφασμα.

Εν αναμονή κινητοποιήσεων σε όλη την Ευρώπη

Διαδηλώσεις σε όλη την Ευρώπη έχουν προγραμματιστεί για την Τετάρτη, 29 Σεπτεμβρίου, η οποία έχει οριστεί ως «Ημέρα Ευρωπαϊκής Δράσης» των συνδικάτων. Εργαζόμενοι και πολίτες ευρωπαϊκών χωρών θα κατέβουν στους δρόμους με κεντρικό σύνθημα «οι άνθρωποι και οι ανάγκες τους πάνω από τις αγορές», διαμαρτυρόμενοι για τα μέτρα λιτότητας που λαμβάνουν οι κυβερνήσεις.

Στις κινητοποιήσεις αναφέρεται και η εφημερίδα «Les Echos». Σε δημοσίευμα υπό τον τίτλο «Κινητοποιήσεις στην Ευρώπη, χωρίς όμως μεγάλη συμμετοχή στις απεργίες», επισημαίνεται πως «τα συνδικάτα των περισσότερων ευρωπαϊκών κρατών καταβάλλουν προσπάθειες για να περιορίσουν τα αυστηρά κυβερνητικά μέτρα που έχουν αποφασιστεί με στόχο την εξυγίανση των δημοσιονομικών μεγεθών των κρατών».

Αναφορά γίνεται στη γενική απεργία που πραγματοποιήθηκε στηΓαλλία την περασμένη εβδομάδα κατά των προωθούμενων αλλαγών στο συνταξιοδοτικό σύστημα, στις διαδηλώσεις στη Ρουμανία, αλλά και στις συμπλοκές των οδηγών φορτηγών και βυτιοφορέων με αστυνομικούς μπροστά από τη Βουλή στην Αθήνα. Προστίθεται ακόμα ότι οι «Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι αναμένεται για μια ακόμη φορά να προχωρήσουν σε κινητοποιήσεις, στις 7 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο 24ώρης απεργίας».

ΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΕ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΤΟΥΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΥΣ

Πηγή: Ελευθεροτυπία

ΙΟΣ

Η «περαίωση» των τρένων

Μαζί «φάγανε» τον ΟΣΕ οι τελευταίες κυβερνήσεις

Στις 15 Ιουνίου 2010 η ΠΟΣ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Σιδηροδρομικών) προσέφυγε στη Δικαιοσύνη με μια μηνυτήρια αναφορά που -αν ακολουθούσαμε την αργκό των ΜΜΕ- θα την χαρακτηρίζαμε «κόλαφο» για όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών και «αποκάλυψη σκανδάλων μαμούθ», «διασπάθιση δισεκατομμυρίων ευρώ του δημοσίου χρήματος» που οδήγησαν στην «τεράστια μαύρη τρύπα» του ΟΣΕ και των θυγατρικών του εταιρειών.

Ωστόσο, ο τύπος, με ελάχιστες εξαιρέσεις στα ψιλά και περιορίζοντας την υπόθεση μόνο σε ό,τι αναφερόταν στις υπό διερεύνηση προμήθειες του ΟΣΕ από τη Siemens, δεν αξιολόγησε την είδηση και δεν δημοσιοποίησε τα πολύ ουσιαστικά στοιχεία που αναφέρονταν στο επίσημο έγγραφο των σιδηροδρομικών.

Αντίθετα, όλο το επόμενο χρονικό διάστημα και βέβαια την ερχόμενη βδομάδα που συζητείται στη Βουλή το νομοσχέδιο για την «εξυγίανση» του ΟΣΕ, οι πολίτες παρακολουθούν την κλιμάκωση μιας επικοινωνιακής καταιγίδας που ξεκίνησε με τη δήλωση του Δ. Ρέππα ότι «από το Λιανοκλάδι στη Λαμία, ο επιβάτης στοιχίζει 200 ευρώ» -θεωρώντας, κατά πώς φαίνεται, ο υπεύθυνος υπουργός για τις Μεταφορές ότι «κανονικά» στην τιμή του εισιτηρίου πρέπει να υπολογίζεται με... κοινωνικά κριτήρια η αποπληρωμή εκ μέρους του κάθε πελάτη του ΟΣΕ των τόκων και των χρεολυσίων, ύψους 2.644.992.475 ευρώ και 8.426.686.993 ευρώ αντιστοίχως (σύνολο 11,072 δισεκατομμύρια ευρώ), με τα οποία οι κυβερνήσεις φέσωσαν και διέλυσαν συστηματικά και εσκεμμένα τους σιδηροδρόμους.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ  στην "Ε" 

Η κυβέρνηση... απειλεί πάλι την Ευρώπη

Πηγή: Ποντίκι

Σε νέες, πιο επικίνδυνες περιπέτειες μας βάζει η επικοινωνιακή πολιτική που υιοθέτησε πρόσφατα η κυβέρνηση. Τον χορό των δηλώσεων ξεκίνησε στη διάρκεια της περιοδείας του στην Ευρώπη ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο οποίος συνέδεσε πιθανή αποτυχία του Μνημονίου με αποτυχία της Ευρωζώνης. Βλέποντας ότι οι αγορές και οι ξένοι επενδυτές δεν έχουν πειστεί για τις αλλαγές, παρά τον βομβαρδισμό θετικών δηλώσεων, η κυβέρνηση επιχειρεί τώρα να εξασφαλίσει τυχόν νέα στήριξη με... απειλές!

Μόνο που, όπως θα θυμάστε, την προηγούμενη φορά που επιχείρησε κάτι τέτοιο γύρισε μπούμερανγκκαι μας έφερε στο ΔΝΤ. Ας θυμηθούμε ότι η πολιτική «υπάρχει και το ΔΝΤ» ακολουθήθηκε από την κυβέρνηση τον περασμένο Δεκέμβριο, ώστε να πιεστεί η Ευρωζώνη, και ιδιαίτερα η Γερμανία, να μας δανείσει. Το αποτέλεσμα ήταν να ανοίξουμε μόνοι μας τον δρόμο για την Κόλαση.

Εργασιακό και κοινωνικό κραχ

Πηγή: Ποντίκι

Οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι είναι οι μεγάλοι χαμένοι της οικονομικής κρίσης και του μνημονίου, καθώς θα δουν το βιοτικό τους επίπεδο να επιδεινώνεται κατά 30% την επόμενη τριετία χωρίς πιθανότητες αποκατάστασης μετά το τέλος της. Αυτό επιβεβαιώνει το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ (ΙΝΕ - ΓΣΕΕ) στην ετήσια έκθεση για την οικονομία και την απασχόληση που παρουσίασε την περασμένη εβδομάδα ο επιστημονικός διευθυντής του Σάββας Ρομπόλης. Οι προβλέψεις της έκθεσης είναι άκρως δυσοίωνες τόσο για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας κατά τη διάρκεια του πακέτου στήριξης αλλά και μετά από αυτό, και προβλέπεται ότι όποια ανάκαμψη παρουσιαστεί την επόμενη δεκαετία θα συνοδεύεται από υψηλή ανεργία, σε πρωτοφανή επίπεδα μεταπολεμικά.

Η τελευταία, η οποία σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΣΥΕ ανέρχεται το β’ τρίμηνο του 2010 στο11,8%, υπολογίζεται ότι μέσα στο 2011 θα ξεπεράσει το 20% (ο ΟΟΣΑ την προσδιορίζει στο 14,3%), φτάνοντας στο υψηλότερο σημείο της πεντηκονταετίας.

Ωρομίσθιοι, ενοικιαζόμενοι ή ανασφάλιστοι οι εργαζόμενοι

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Στην αγορά εργασίας στα ξενοδοχεία της Αθήνας το μίνι κραχ αποτελεί, ήδη, γεγονός. Μόνιμοι υπάλληλοι απολύονται και τη θέση τους παίρνουν ωρομίσθιοι και ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι, ενώ η «μαύρη» ανασφάλιστη εργασία καλπάζει.

Ξενοδόχοι φωνάζουν για αθέμιτο ανταγωνισμό, καθώς πολλοί επιχειρηματίες χρησιμοποιούν νοικιασμένους υπαλλήλους όχι μόνο για εργασίες καθαρισμού αλλά και σε άλλες ειδικότητες. «Κάποιοι χρησιμοποιούν νοικιασμένους εργαζόμενους και για θέσεις καμαριέρων, κάτι όμως, που είναι παράνομο», λέει ο Λεωνίδας Καραθανάσης, πρόεδρος της ομοσπονδίας εργαζομένων στον τουρισμό και τα επιστιτιστικά επαγγέλματα. Αυτή την πρακτική ακολουθεί ακόμα και σήμερα, σύμφωνα με συνδικαλιστές του χώρου, γνωστός όμιλος με ξενοδοχεία στο κέντρο της πρωτεύουσας, παρά τις σχετικές καταγγελίες.

Ο νομοτελειακός χαρακτήρας των σκανδάλων

Πηγή: ΕλευθεροτυπίαΤου ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ Καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου grousis@ath.forthnet.gr

Μία από τις μεγάλες μάχες του Λένιν προς το τέλος της ζωής του ήταν η μάχη κατά της σοβιετικής γραφειοκρατίας, την οποία γενικότερα και όχι μόνο ως προς τη σοβιετική της μορφή, την αντιμετώπιζε από τρεις διαφορετικές οπτικές γωνίες:

Είτε σαν απόσπαση της κυρίαρχης τάξης από τις λαϊκές μάζες, κάτι που χαρακτηρίζει όλες τις ταξικές κοινωνίες και εκλείπει στο σοσιαλισμό, είτε σαν απόσπαση των διαχειριστών της εξουσίας από την κυρίαρχη τάξη στο βαθμό που αυτοί μέσω της θέσης τους επιδιώκουν πέρα από την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της κυρίαρχης τάξης και την ιδιοτελή εξυπηρέτηση των δικών τους ιδιαίτερων συμφερόντων, κάτι που μπορεί να συμβαίνει και στο σοσιαλισμό, είτε σαν χαρτοβασίλειο, κακή οργάνωση, υπεροχή του τύπου πάνω από το περιεχόμενο, κάτι που χαρακτήριζε το σοβιετικό σοσιαλισμό, ο οποίος από αυτή τη σκοπιά είχε κατά τον Λένιν πολλά να ζηλέψει από τον γερμανικό κρατικό καπιταλισμό και γενικότερα από την τεϊλοριανή εργοστασιακή οργάνωση, πειθαρχία και αποτελεσματικότητα.

Ιαπωνία: Ένα παράδειγμα της σημερινής πολιτικής εκτύπωσης πληθωριστικού χρήματος

ΠΗΓΗ: ciaoant1

Επειδή όλα τα κράτη της "δύσης" -πλην Γερμανίας- το ίδιο κάνουν λίγο πολύ, βάζω το πιο πρόσφατο παράδειγμα, αυτό της Ιαπωνίας, που πρόσφατα (ξανα)τύπωσε μερικά δισεκατομμυριακια από το νόμισμα της:

Η απόφαση του Τόκιο για το γιεν είναι και έξυπνη και τολμηρή... Οχι. Δεν πρόκειται για μια απλή παρέμβαση υποτίμησης του γιεν ύστερα από έξι ολόκληρα χρόνια. Η Ιαπωνία κατέφυγε ξανά στην πολιτική υποτίμησης του γιεν με στόχο να πυροδοτήσει όχι απλώς την πτώση του εθνικού νομίσματος έναντι του δολαρίου, αλλά με μια έξυπνη και τολμηρή στρατηγική, στοχεύοντας να ρίξει νέες ποσότητες φθηνού χρήματος στην οικονομία. Δηλαδή οι ποσότητες γιεν αξίας 20 δισ. δολαρίων που έριξε στην αγορά η Κεντρική Τράπεζα της Ιαπωνίας (BoJ) αγοράζοντας αντίστοιχα δολάρια, κάνοντας την παρέμβαση, τις άφησε μέσα στο σύστημα.

Μια "γεύση" για το λόγο για τον οποίο τυπώνονται όλα αυτά τα χρήματα από το πουθενά μας τη δίνει το παράκατω άρθρο:

Σοσιαλφιλελεύθερη και μεταμοντέρνα «Αριστερά»

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Του ΤΑΚΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Ενώ η κοινοβουλευτική χούντα του ΠΑΣΟΚ προχωρά αδίστακτα στο άνοιγμα κάθε αγοράς στις πολυεθνικές (με τελευταία αυτή των μεταφορών) και -όπως προανήγγειλε ο «Γιωργάκης»- απώτερος στόχος είναι το ξεπούλημα κάθε περιουσιακού στοιχείου του Δημοσίου (συμπεριλαμβανομένης της μετατροπής περιοχών όπως το Ελληνικό σε άθλια Λας Βέγκας!), οι λαϊκές αντιδράσεις εξακολουθούν να είναι αποσπασματικές.

Και αυτό, γιατί η χούντα αφήνεται ανενόχλητη από τους εργατοπατέρες να «σαλαμοποιεί» το λαϊκό κίνημα κατά των μέτρων (μια οι λιμενεργάτες, μετά οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι φορτηγατζήδες, οι σιδηροδρομικοί κ.ο.κ.), ενώ, βέβαια, αν αντιμετώπιζε κοινή δράση από τα λαϊκά στρώματα που πληρώνουν σήμερα το χρέος, πιθανώς θα είχε ήδη χρειαστεί -μαζί με την τρόικα που εκπροσωπεί τη διεθνή αγυρτεία των τραπεζιτών- τα ελικόπτερα που χρησιμοποίησαν στην αντίστοιχη περίπτωση η αργεντινέζικη ελίτ και το ΔΝΤ.

Συζήτηση με τον πρόεδρο της πανελλήνιας ομοσπονδίας σιδηροδρομικών

pos from blog www.aformi.wordpress.com on Vimeo.

Η «Αφορμή» πήρε συνέντευξη από τον πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών (ΠΟΣ) Νίκο Κιουτσούκη και τον Οικονομικό Γραμματέα Ντίτσα Γιάννη. Θεωρούμε ότι η συνέντευξη είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και αποκαλυπτική των προθέσεων της κυβέρνησης -και για τα ιδιωτικά συμφέροντα που αυτή η κυβέρνηση υπηρετεί.

Παράλληλα δημοσιεύουμε δυο άρθρα. Το πρώτο δημοσιεύθηκε στην Αυγή ενώ το δεύτερο στο μπλογκ «Σιδηροδρομικά Νέα».

Οι Μύθοι για το σιδηρόδρομο

και τα παραμύθια της πράσινης ανάπτυξης

Μερικά στοιχεία για το σιδηρόδρομο στην Ελλάδα. Ο σιδηρόδρομος σήμερα διαθέτει ένα «δίκτυο» περί τα 2500km. To «περί» δεν είναι τυχαίο καθώς αρκετά κομμάτια παρότι καταγράφονται ως λειτουργικά στις στατιστικές, λειτουργούν σποραδικά «λόγω έργων». Αν συγκριθεί το ελληνικό σιδηροδρομικό δίκτυο με τα ευρωπαϊκά, είναι περίπου 50% πιο αραιό… Ακόμα χειρότερα όμως σε αυτό το δίκτυο κινούνται λίγα τραίνα. Ολόκληρες γραμμές διατηρούνται με 3-5 τραίνα τη μέρα σε ώρες ακατάλληλες. Συμπεριλαμβανομένων και των «πυκνών» προαστιακών υπηρεσιών στην Αθήνα, έχει υπολογιστεί ότι στην Ελλάδα εξυπηρετούν μία γραμμή, κατά μέσο όρο, περίπου 10 ζευγάρια τραίνα τη μέρα όταν στην Ευρώπη ο μέσος όρος είναι 25 ζευγάρια. Με τόσο αραιά τραίνα, συνήθως σε ακατάλληλες ώρες, δεν αποτελεί έκπληξη ότι ο κόσμος γυρνά πολλές φορές την πλάτη στο τραίνο. 

Αγγλοσαξoνικό imperium II

Πηγή: Capital gr

Του Γιώργου Ι. Κωστούλα

Στο προηγούμενο ομότιτλο άρθρο ασχοληθήκαμε με το γλωσσικό αγγλοσαξονικό imperium. Σήμερα συνεχίζουμε με το πολιτικο-διοικητκο-οικονομικό αντίστοιχο. Με το προηγούμενο άρθρο σε εισαγωγικό ρόλο, μπαίνω κατευθείαν στο θέμα.

Οι ηγεμονικές ελίτ που γενικώς κατέχουν σήμερα την εξουσία στην Ελλάδα, όχι μόνο την πολιτική και οικονομική, αλλά και την ευρύτερη διοικητική του ιδιωτικού, αλλά και μέρους του δημόσιου τομέα, έχουν διαπαιδαγωγηθεί αγγλοσαξονικά. Με τον όρο "αγγλόσαξονικά" εννοούμε την παιδεία, τις εμπειρίες, την κουλτούρα γενικότερα, με την οποία έχουν διαποτισθεί οι ηγεσίες της πολιτικής, του μάνατζμεντ και της οικονομίας, ως προϊόν κυρίως  των μάκρο και μίκρο - οικονομικών  που διδάσκονται στα αγγλοαμερικανικά κολέγια και πανεπιστήμια.

Από την Ακρόπολη στο καζίνο

Πηγή: Καθημερινή

Του Nικου Γ. Ξυδακη

H φημολογούμενη επένδυση αρκετών δισ. στο αεροδρόμιο Ελληνικού από κεφαλαιούχους του Κατάρ, μας θέτει ενώπιον κρίσιμων ερωτημάτων, εφόσον ισχύει ότι οι επενδυτές επιθυμούν να ιδρύσουν καζίνο.

Το πρώτο ερώτημα: Θέλουμε επενδύσεις; Προφανώς ναι· ουδείς έμφρων θα πει το αντίθετο στην παρούσα περίσταση. Αν ναι, τι έχουμε να πουλήσουμε; Γη. Ας πούμε, έξι χιλιάδες στρέμματα στο Ελληνικό, εκπληκτικών προσόντων: πλάι στο κύμα, σε δεσπόζουσα θέση επί του Σαρωνικού, σε οπτική απόσταση από την Ακρόπολη, σε μικρή απόσταση από το Σούνιο, υπό τη σκέπη του Υμηττού, με ικανοποιητικές έως άριστες συγκοινωνιακές και άλλες υποδομές.

Η αξία του οικοπέδου, όμως, δεν ορίζεται από τα ήδη εκτεθέντα προσόντα. Για να την εκτιμήσουμε, πρέπει πρώτα να απαντήσουμε στο δεύτερο ερώτημα:

Ή πληρώνεις ή... δεν πληρώνεις

ΠΗΓΗ: ΠΟΝΤΙΚΙ 23/9/2010

Δ. ΚΑΖΑΚΗΣ

Ο λογαριασμός του μνημονίου δεν βγαίνει. Το ομολογούν πια ακόμη και οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές του». Κάτι άλλο πρέπει να γίνει» λένε οι πιο… ταγμένοι απολογητές της τρόικας. 

♦ Άλλοι προτείνουν ανοιχτά την αναδιάρθρωση του χρέους της χώρας, εντός φυσικά του ευρώ.

♦ Άλλοι ανακάλυψαν την... «ανάταξη του χρέους», που υποτίθεται ότι είναι κάτι διαφορετικό από την αναδιάρθρωση, έστω κι αν στην πραγματικότητα οι αγορές χρησιμοποιούν την έννοια αυτή για να αποδώσουν το ίδιο ακριβώς πράγμα. 

♦ Άλλοι πάλι ανέσυραν την ιστορία του ευρωομολόγου. Όλα αυτά βέβαια έχουν τον ίδιο κοινό παρονομαστή: την ελεγχόμενη ή συντεταγμένη πτώχευση της χώρας. 

Βασιλεία ΙΙΙ: η εκδίκηση των τραπεζών

ΠΗΓΗ: "ΕΠΙΚΑΙΡΑ" (23-29/9)

Λ. Βατικιώτης

Η εκδίκηση είναι κρύο πιάτο. Όποιος αμφιβάλει δεν έχει παρά να ρίξει μια προσεκτική ματιά στην πρόσφατη ιστορία των τραπεζών. Πριν δύο χρόνια άπαντες, εντελώς δικαιολογημένα, τους έριχναν την πέτρα του αναθέματος για το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης. Εκλεγμένοι πολιτικοί ηγέτες ακόμη και σοβαροί παράγοντες της αγοράς που διατηρούσαν μια απόσταση ασφαλείας από το χρηματοπιστωτικό σύστημα τόνιζαν την ανάγκη επιβολής ενός νέου πιο αυστηρού ρυθμιστικού πλαισίου έτσι ώστε ακραία φαινόμενα κερδοσκοπίας που οδήγησαν στη χρεοκοπία τραπεζικών κολοσσών και την ύφεση που ακολούθησε να μην ξανασυμβούν.

Γ. ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΗΣ: «Μήτρα του πολιτισμού είναι η κοινότητα»!

ΠΗΓΗ: ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ  Συνέντευξη στον Πέτρο Παπακωνσταντίνου   «Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη και θα ήθελα να πεθάνω στην Κεντρική Ασία, ακριβώς πάνω στο Δρόμο του Μεταξιού. Άρχισα να γράφω από οκτώ χρονώ. Στην αρχή έγραφα κρυφά, προσευχές και βωμολοχίες. Ύστερα εκθέσεις ιδεών, ποιήματα. Αποπειράθηκα να γράψω κι ένα μυθιστόρημα: "Το κορίτσι με τα γκρίζα μαλλιά". Από τότε δε σταμάτησα να γράφω παντού και τα πάντα. Διηγήματα, θεατρικά μονόπρακτα, σενάρια, αρχαιολογικά άρθρα, βιβλιοκρισίες, διαλέξεις, δοκίμια, ευθυμογραφήματα, συστατικές επιστολές, εγκυκλοπαιδικά λήμματα, ανακοινώσεις για επιστημονικά συνέδρια, πολιτικές προκηρύξεις και πολιτικά άρθρα, επιφυλλίδες σε εφημερίδες, στίχους για λαϊκά τραγούδια, χαιρετισμούς για πολιτικές συγκεντρώσεις, ακόμα και για ένα γάμο στο Ασχαμπάτ, όπου με είχανε καλέσει, όταν επισκέφτηκα το Τουρκμενιστάν.... Και σε έναν τοίχο, όταν ήμουνα πρόσκοπος, έγραψα με μεγάλα κόκκινα γράμματα "Σ΄ αγαπώ". Κι όσο περνάει ο καιρός γράφω ασταμάτητα, γιατί εκείνο που θέλω να γράψω δεν το έγραψα ακόμα! Κι όταν πια δεν έχω τι άλλο να γράψω, θα πάρω το Δρόμο του Μεταξιού»!