Με τα μέτρα του ΔΝΤ δεν υπάρχει διέξοδος

του Ευκλείδη Τσακαλώτου

ΠΗΓΗ ΤΟ ΒΗΜΑ

Μια οικονομετρική έρευνα πρόσφατα έδειξε ότι μια περιοριστική δημοσιονομική πολιτική μπορεί εν δυνάμει να ενισχύσει τους ρυθμούς ανάπτυξης. Αποτέλεσμα που, βεβαίως, άρεσε στους υπεύθυνους οικονομικής πολιτικής στην Κομισιόν και στη χώρα μας. Το επιχείρημα κάτω από τη στατιστική ανάλυση είναι ότι ένα συμμάζεμα των δημοσιονομικών του κράτους ενισχύει την αισιοδοξία των επενδυτών και οδηγεί σε χαμηλότερα επιτόκια και άρα σε αυξημένη επενδυτική δραστηριότητα.
Είναι το ίδιο επιχείρημα που αντιμετώπιζε ο Κέινς καθ΄ όλη τη δεκαετία του ΄30. Μόνο που σε καμία αναπτυγμένη χώρα εκείνης της εποχής δεν εμφανίστηκε μια τέτοια ενεργητική δραστηριότητα από τον ιδιωτικό τομέα ως αποτέλεσμα σφικτών δημοσιονομικών πολιτικών. Δεν έχει διατυπωθεί πειστικό επιχείρημα γιατί στη δική μας δεκαετία μπορούμε να έχουμε καλύτερη εξέλιξη με την εφαρμογή των αποτυχημένων συνταγών του ΄30.

Το σφάλμα δεν είναι στην ίδια την οικονομετρική μελέτη αλλά στην ερμηνεία του αποτελέσματος. Διότι το ερώτημα που τίθεται δεν είναι τι έγινε, κατά μέσον όρο, στο παρελθόν σε διάφορες οικονομίες όταν άσκησαν, κάτω από διάφορες οικονομικές συνθήκες, περιοριστική δημοσιονομική πολιτική. Μετά τον Σεπτέμβρη του 2008 δεν είμαστε σε μια μέση κατάσταση. Σημασία έχει να ερωτηθούμε τι αναμένεται να γίνει ύστερα από μια περιοριστική δημοσιονομική πολιτική σε συνθήκες παγκόσμιας ύφεσης όπου πολλές χώρες εφαρμόζουν παρόμοιες περιοριστικές πολιτικές, όπου οι τράπεζες συνεχίζουν να έχουν προβλήματα και όπου τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις επίσης προσπαθούν να περιορίσουν τα έξοδα για να αντιμετωπίσουν την υπερχρέωσή τους. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο μια περιοριστική δημοσιονομική πολιτική απλώς εντείνει την ύφεση.

Οικονομικά αιτήματα και πάλη αξιών

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΤου ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ Καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου grousis@ath.forthnet.gr

Η πολύμορφη, γενικευμένη επίθεση ενάντια στο βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων σε όλες τις καπιταλιστικές χώρες και η συνεπαγόμενη ενδυνάμωση του αυταρχισμού και της καταστολής έτσι ώστε να καμφθούν οι όποιες αντιδράσεις, έχει σαν συνέπεια το ίδιο το κίνημα αντίστασης να ρίχνει το βάρος του σε διεκδικήσεις οικονομικού χαρακτήρα και δευτερευόντως σε διεκδικήσεις που έχουν να κάνουν με την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Ετσι όμως από τη μια υποβαθμίζεται μια σημαντική πτυχή της επίθεσης του κεφαλαίου, που έχει να κάνει με την παραμόρφωση των ανθρώπων η οποία συντελείται μέσω των αξιών που προωθεί το κυρίαρχο καπιταλιστικό σύστημα και από την άλλη περιορίζεται η προοπτική διεξόδου σε μια βελτίωση των υλικών όρων ζωής, αν όχι μόνο των αμοιβών, και δεν προβάλλεται ο πυρήνας της απελευθερωτικής προοπτικής, που δεν είναι άλλος από την αναγωγή σε κυρίαρχο του ελεύθερου δημιουργικού χρόνου και την ανάδειξη σε κυρίαρχη αξία της ανεμπόδιστης ανάπτυξης του ανθρώπου.

Υστέρηση των Δημοσίων εσόδων: Μια ταξική πολιτική

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 19/09/2010

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΗΛΙΟΥ

1. Δύο δρόμοι για την έξοδο από την κρίση

Για να απαντήσουμε στο ερώτημα αν διαφαίνεται διέξοδος από την κρίση της ελληνικής και ευρωπαϊκής οικονομίας, θα πρέπει νομίζω να ξεκινήσουμε από ένα βασικό θεωρητικό συμπέρασμα του Καρλ Μαρξ: «Δεν υπάρχουν μόνιμες κρίσεις» (Θεωρίες για την Υπεραξία, Αθήνα 1982, τ. 2ος, σ. 579). Με αυτή τη θέση ως δεδομένη, θα πρέπει να αναρωτηθούμε για τους εναλλακτικούς δρόμους εξόδου από την κρίση.

Το κύριο χαρακτηριστικό της (κάθε) κρίσης είναι η συνολική επαναδιαπραγμάτευση του συσχετισμού δύναμης ανάμεσα στον κόσμο της εργασίας και τις δυνάμεις του κεφαλαίου. Η συγκεκριμένη ανάλυση επιβεβαιώνεται κάθε μέρα από την πρωτοφανή επίθεση που δέχονται εργατικές και κοινωνικές κατακτήσεις χρόνων. Αυτό που βιώνουμε σήμερα είναι μια προσπάθεια της κυβέρνησης, με αφετηρία την κρίση των οικονομικών του κράτους, να μετατραπεί η κρίση του κεφαλαίου σε κρίση της εργασίας, έτσι ώστε να επιδοτηθούν τα κέρδη μέσα από τη δραστική μείωση των μισθών και καταργώντας τα όποια εργασιακά δικαιώματα, βυθίζοντας τους εργαζομένους και την κοινωνία στη φτώχεια.

Βασιλεία ΙΙΙ: Πως οι τράπεζες θα μας φέρουν ξανά στο χείλος της καταστροφής

ΠΗΓΗ: banks' news

Η 1η Ιανουαρίου 2019 μοιάζει πολύ μακρινή. Και όμως αυτή είναι η τελική ημερομηνία  για τη συμμόρφωση των τραπεζών με τις νέες κεφαλαιακές απαιτήσεις της Βασιλείας ΙΙΙ.

Μια 5ετία αρκεί στις τράπεζες για να επωφεληθούν από την ανάκαμψη της οικονομίας και στη συνέχεια να μας οδηγήσουν σε ένα νέο κραχ. Επομένως, τα μεγάλα χρονικά περιθώρια που δόθηκαν για την εφαρμογή της Βασιλείας ΙΙΙ συνεπάγονται πως οι υπουργοί Οικονομικών είτε είναι σίγουροι πως οι τράπεζες θα παραμείνουν προσεκτικές για πολύ - πολύ καιρό με τη θέλησή τους, είτε αμφιβάλλουν για την ευρωστία της ευρωπαϊκής οικονομίας και της πλειοψηφίας των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, άρα κατανοούν ότι η επιβολή νέων ενισχυμένων κεφαλαιακών απαιτήσεων θα τα οδηγούσε σε σοβαρά προβλήματα και θα είχε σημαντικό αρνητικό αντίκτυπο στο δανεισμό, πλήττοντας, έτσι, και την αδύναμη ευρωπαϊκή οικονομική ανάκαμψη.

Σε κάθε περίπτωση η Συμφωνία της Βασιλείας μοιάζει ως συμβιβασμός με εκείνους που ήθελαν την υιοθέτηση ακόμα πιο χαμηλών κεφαλαιακών απαιτήσεων και συμβιβάστηκαν εν τέλει με τα νούμερα που προκρίθηκαν, διασφαλίζοντας σε αντάλλαγμα ένα πολύ αργό  χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή των νέων όρων.

Ο θάνατος του εμποράκου και το νέο κοινωνικό συμβόλαιο

ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

Ολες οι κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης είχαν ένα κοινό γνώρισμα.

Σπάνια εφάρμοσαν όσα υπόσχονταν προεκλογικά. Τα περίφημα συμβόλαια με τον λαό έμεναν κατά βάση ανεκτέλεστα. Τα μόνα συμβόλαια που η πολιτική εξουσία σεβάστηκε και τήρησε στο ακέραιο ήταν οι συμβάσεις προμηθειών του Δημοσίου.

Το αποτέλεσμα της συνέπειας που έδειξε το κράτος απέναντι στους εκάστοτε προμηθευτές του ήταν απτό. Η νέα οικονομική ελίτ σχηματίστηκε χέρι χέρι με την ανάδειξη των καπάτσων πολιτικών που κέρδισαν θέσεις και δύναμη στην πολιτική και κοινωνική ιεραρχία.

Η συνεχής εξαπάτηση του λαού, η χαώδης απόσταση εξαγγελίας και πράξης αποτελούν κορυφαίες περιπτώσεις κατάχρησης εξουσίας από το πολιτικό κατεστημένο της χώρας. Αλλά και οι πολίτες-ψηφοφόροι δεν υπήρξαν αμέτοχοι, καθώς ήρθαν σ' ένα είδος αμοιβαίας συμφωνίας και συναίνεσης με την εξουσία. Το πολιτικό σύστημα αντιμετώπισε τους πολίτες ως «πελάτες» και εκείνοι με τη σειρά τους παρέβλεψαν την εικονικότητα των «κοινωνικών συμβολαίων», παίρνοντας ως αντάλλαγμα το ατομικό βόλεμα.

«Υπόθεση»

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΑπό τον ΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

Την προσοχή των ψυχολόγων δικαιούται το κλισέ που χρησιμοποίησε η Κατερίνα Πελέκη επισημαίνοντας, ενώπιον της επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης ότι, κατά τη γνώμη της, ένα σκάνδαλο σαν εκείνο του Βατοπεδίου θα έπρεπε μάλλον να γίνεται αντιληπτό ως απλή «υπόθεση» (και όχι σκάνδαλο!), εφόσον «δεν αποδείχτηκε ζημία του Δημοσίου».

ΣΕ παλιότερες εποχές απαιτούνταν μια δόση θράσους για να ξεστομίσει κανείς ένα επιχείρημα τέτοιας ολκής, αλλά φαίνεται ότι, σήμερα, αρκεί ο τετριμμένος ηρωισμός που μοιράζονται τα πολιτικά στελέχη καθώς θεμελιώνουν μια νέα Ελλάδα κάθε έξι μήνες. Ετσι, η αυθόρμητη «φυσικότητα» της παραπάνω δήλωσης υπογραμμίζει για μιαν ακόμη φορά αυτό που ξέραμε όλοι απ' την εμπειρία μας, δηλαδή ότι η ζημία και το κέρδος αναγνωρίζονται αποκλειστικά σαν μεγέθη οικονομικής τάξης, τουτέστιν υποκείμενα στις μετρήσεις των αρμοδίων. Οσο για το πλήγμα απ' τον ακραίο ευτελισμό της πολιτείας, αποσιωπάται ή υπονοείται σαν κάτι το «άυλο», κάτι που, πάντως, δεν αντικατοπτρίζεται στους πίνακες του υπουργείου Οικονομικών. Οπως και στο σκάνδαλο Ζαχόπουλου, πολύς θόρυβος για το τίποτα: άντε, η γκρίνια μιας πικρόχολης υπαλλήλου, δυο-τρεις νότες εξωσυζυγικού δράματος, λίγες κηλίδες αίματος στο πεζοδρόμιο και το δημόσιο συμφέρον, σου λέει, παρέμεινε άθικτο. Δεν μπορείς να πιστεύεις ότι θα φτωχαίναμε εξαιτίας ενός DVD, και μάλιστα αμοντάριστου.

Κι όμως, οι Έλληνες παραμένουν "πλούσιοι"

ΠΗΓΗ: THE INSIDER

Στην 22η θέση της παγκόσμιας κατάταξης των "πλουσίων" βρίσκονται οι Ελληνες, ασφαλώς πιο πίσω από τους Ελβετούς ή τους Αμερικανούς, αλλά και πολύ πιο μπροστά από διάφορους θαυμαστούς «αναδυόμενους», Κινέζους, Ρώσους κ.λπ., και μόλις 6 θέσεις μετά τους Γερμανούς, που έρχονται 16οι(!), αναφέρεται σε δημοσίευμα της εφημερίδας το ΒΗΜΑ.

Παρ΄ ότι οι Έλληνες θεωρούνται μεταξύ των κύριων θυμάτων της χρηματοπιστωτικής κρίσης (έπονται οι Αμερικανοί και οι Ισπανοί), εξακολουθούν να ελέγχουν κατ΄ άτομο και κατά μέσον όρο σχεδόν 26.000 ευρώ σε τραπεζικές καταθέσεις, χρηματοπιστωτικά προϊόντα (μετοχές, ομόλογα) ή και ασφαλιστικά προϊόντα, πολύ περισσότερα από τις 17.500 ευρώ που είναι ο παγκόσμιος μέσος όρος.

Στην κατάταξη αυτή (όπου δεν συνυπολογίζονται ακίνητα ή άλλα κινητά περιουσιακά στοιχεία) οι Ελβετοί έρχονται πρώτοι, με σχεδόν 164.000 ευρώ κατά κεφαλήν περιουσία, και ακολουθούν οι Αμερικανοί, με σχεδόν 102.000,

ΜΕΡΚΕΛ: ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΕΣ ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΣΕ ΧΩΡΕΣ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΩΝ!

Πηγή: iskra

Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: ΝΑΙ ΣΤΙΣ ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΩΝ!

Στη χτεσινή Σύνοδο Κορυφής των Ευρωπαίων ηγετών της ΕΕ στις Βρυξέλλες μπορεί να μην έγινε διεξοδική συζήτηση για την οικονομική διακυβέρνηση- οι σχετικές αποφάσεις θα ληφθούν στην Σύνοδο Κορυφής του Οκτωβρίου-, αλλά η Γερμανία εμφανίστηκε, για μια ακόμα φορά, ιδιαίτερα σκληρή ως προς τους βασικούς άξονες που θέλει να διέπουν την οικονομική διακυβέρνηση της ΕΕ.

Συγκεκριμένα, η κ. Μέρκελ τόνισε πως μια παρόμοια κρίση του ευρώ δεν πρέπει να επαναληφθεί και απαίτησε, για τα κράτη με μεγάλα ελλείμματα, τον αυτοματισμό των κυρώσεων, δηλαδή να επιβάλλονται αμέσως μόλις διαπιστωθούν υπερβολικό έλλειμμα και χρέος! Αυτό πρακτικά σημαίνει, σύμφωνα και με τις προτάσεις της Κομισιόν, την αναστολή των χρηματοδοτήσεων απ’ όλα τα διαρθρωτικά ταμεία της ΕΕ (Γεωργικό, Κοινωνικό, Αλιείας, Περιφερειακό και Συνοχής), καθώς και την επιβολή χρηματικών προστίμων στις «αμαρτωλές» χώρες.

Άξελ Βέμπερ: «Καμία χώρα της Ευρωζώνης δεν θα χρεοκοπήσει»

πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

«Η Ελλάδα πρέπει να μείνει εξαίρεση»,  τονίζει ο Γερμανός κεντρικός τραπεζίτης, κάνοντας λόγο για «σημαντική επιτυχία» του προγράμματος. 

Ο Πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας της Γερμανίας και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κ. Άξελ Βέμπερ απέκλεισε το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας ή άλλης χώρας της Ευρωζώνης.

Μιλώντας σήμερα στο European Business School, ο κ. Βέμπερ είπε ότι αν και οι αγορές θεωρούν πιθανό το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας, αυτό δεν πρόκειται να συμβεί.

«Χρεοκοπία χώρας της Ευρωζώνης δεν θα υπάρξει», είπε, προσθέτοντας ότι «δόθηκαν μεγάλα ποσά στην Ελλάδα, αλλά με αυστηρούς όρους».

Στάθης Κουβελάκης: Ρήξη με την ΕΕ

του Σταθη Κουβελάκη

«Η πλειοψηφία της Αριστεράς στην Ευρώπη, ακόμη και οι πιο ριζοσπαστικές της τάσεις, έχουν παραδοθεί στα ιδεολογήματα του ευρωπαϊσμού».

Το ιδιαίτερο ρόλο της Ελλάδας στην εξέλιξη της οικονομικής κρίσης και την επίθεση του κεφαλαίου διεθνώς, όπως και την ανάγκη ρήξης με το πλαίσιο της ΕΕ τονίζει ο Στάθης Κουβελάκης, καθηγητής πολιτικής φιλοσοφίας στο Λονδίνο, στη συνέντευξη που μας παραχώρησε.

-         Αν και το Μνημόνιο εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο πολιτικών λιτότητας που εφαρμόζονται σε πολλές ακόμη χώρες της Ευρώπης (Γαλλία, Αγγλία, Ισπανία, Πορτογαλία), φαίνεται πως η Ελλάδα είναι ένα δοκιμαστικό πεδίο των πιο επιθετικών πολιτικών αντιμέτωπισης της καπιταλιστικής κρίσης, τουλάχιστον στη δυτική Ευρώπη. Κι εδώ προκύπτει ένα ερώτημα: γιατί η Ελλάδα; Γιατί δηλαδή επιλέχθηκε η Ελλάδα για να εφαρμοστούν στην πιο ακραία τους εκδοχή όλα αυτά τα μέτρα;

-    

Ο Υπουργός Μεταφορών δε λέει την αλήθεια για τα διόδια

ΠΗΓΗ: ΕΟΣ

Δημοσιεύουμε δελτίο τύπου του ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΟΔΙΩΝ (diodiastop.blogspot.com), σχετικά με τη συνέντευξη του Υπ.Μετ. στις 14/09/2010 στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ALPHA

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 15/09/2010

Ο Υπουργός Μεταφορών δε λέει την αλήθεια για τα διόδια 

Στο κεντρικό δελτίο του τηλεοπτικού σταθμού Alpha, στις 14/09/2010, παρακολουθήσαμε τον Υπουργό Μεταφορών κ. Ρέππα, σχολιάζοντας ρεπορτάζ που είχε προηγηθεί σχετικά με το κίνημα «Δεν Πληρώνω Διόδια», να δηλώνει:

«… Ας γνωρίζουμε ότι το πιο πιθανό είναι η εταιρεία να κρατά τον αριθμό κυκλοφορίας του οχήματος τους και να προσφεύγει εναντίων του Δημοσίου μετά, από το οποίο θα ζητά την ανάλογη αποζημίωση. Τα διόδια που δεν πληρώνουν οι ιδιώτες θα τα πληρώσει το Δημόσιο με την μία ή με την άλλη μορφή κατά την απαίτηση των παραχωρησιούχων και αυτό είναι κάτι που πρέπει να το αντιμετωπίσουμε και να μην το επιτρέψουμε.»

Το τελεσίγραφο του ΔΝΤ και η κατάρα του χρέους

ΠΗΓΗ: Ανεμογκάστρι

Η τελευταία έκθεση του ΔΝΤ για την πορεία της ελληνικής οικονομίας και της εφαρμογής του Μνημονίου είναι καταπέλτης. Μπορεί οι περισσότεροι να κατάλαβαν ότι μας ζητούν να βάλουμε φυλακή τους φοροφυγάδες, αλλά η αλήθεια είναι πως το Νομισματικό Ταμείο μας λέει πολύ περισσότερα. Όμως το τι μας λέει (ή μάλλον υποδεικνύει) το ΔΝΤ γίνεται ευκολότερα κατανοητό αν δούμε, παράλληλα, μια σειρά από... συμπτώσεις που συνοδεύουν τη δημοσιοποίηση της έκθεσής του. Ας τις δούμε:

Σημείο 1: Η έκθεση δημοσιοποιείται μια μέρα μετά την αποτυχημένη (ως προς τα επιτόκια) έξοδο δανεισμού της Ελλάδας με εξάμηνα έντοκα γραμμάτια. Κι όμως, ήταν έτοιμη από την Παρασκευή για ανάρτηση στον ιστότοπο του Ταμείου. Και να σκεφτείτε ότι μέχρι και ο Ιγνατίου του Έθνους ήξερε τα βασικά περί φοροδιαφυγής πριν ακόμη ανακοινωθεί το κείμενο του ΔΝΤ.

H Γερμανία ξαναγράφει τους κανόνες της ευρωζώνης

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Αποφασισμένη να αναθεωρήσει τους όρους συμμετοχής στην ευρωζώνη, στην κατεύθυνση περαιτέρω αυστηροποίησης του πλαισίου, εμφανίζεται για μια ακόμη φορά η Γερμανία. Οι προθέσεις του Τέταρτου Ράιχ κατέστησαν σαφείς στη σύνοδο των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες.

Εκεί, ο γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, κατέθεσε εκ νέου και επιχειρηματολόγησε υπέρ των προτάσεων που είχε θέσει ξανά τον Μάιο η Γερμανία σχετικά με τις χώρες που εμφανίζουν δημοσιονομικό έλλειμμα μεγαλύτερο του 3%. Συγκεκριμένα, ζήτησε την αναστολή των χρηματοδοτήσεων από τα διαρθρωτικά ταμεία και του δικαιώματος ψήφου που διαθέτουν στα διάφορα σώματα αποφάσεων. Οι γερμανικές θέσεις τονίσθηκαν επίσης και λίγες μέρες νωρίτερα, την 1η Σεπτέμβρη, από το Βερολίνο, με αφορμή την επίσκεψη στη γερμανική πρωτεύουσα της φινλανδής πρωθυπουργού. Κατά τη διάρκεια των κοινών δηλώσεων που ακολούθησαν τη συνάντηση, η Άνγκελα Μέρκελ υπογράμμισε την ανάγκη λήψης μέτρων για όσα κράτη παραβιάζουν τους κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας. Το θέμα θα τεθεί ξανά από τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βαν Ρομπέι, στη Σύνοδο Κορυφής που θα γίνει την Πέμπτη στις Βρυξέλλες, ενώ οι οριστικές αποφάσεις θα ληφθούν στις 29 Σεπτέμβρη.

Η λατρεία του αυτο-

ΠΗΓΗ: LeftG700

ΑΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ των θιασωτών του Τέλους της Ιστορίας η λέξη-πασπαρτού είναι το μετά που την κολλάνε ως πρώτο συνθετικό όπου τους κατέβει, παράγοντας μια ατελείωτη ποικιλία από άλλες λέξεις-καραμέλες, σε σημαντικό τμήμα του αριστερού στρατοπέδου η αντίστοιχη είναι το αυτο-. Η οποία μάλιστα, ίσως επειδή η αριστερή σκέψη είναι πάντα αρτιότερη από αυτή των αντιπάλων της, έχει ακόμα πιο θαυματουργές ιδιότητες από την ομόλογή της.

ΕΤΣΙ, ΕΝΩ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ του μετά η έννοια που παράγεται είναι κάτι, υποτίθεται, τελείως νέο και διαφορετικό από το προϋπάρχον (βιομηχανική κοινωνία/μεταβιομηχανική κοινωνία, μοντέρνο/μεταμοντέρνο, πολιτική/μεταπολιτική και πάει λέγοντας), στην περίπτωση του αυτο-, φαντάζονται, το αποτέλεσμα είναι μια επανόρθωση, μιααποκατάσταση σε ό,τι υπήρξε παραμορφωμένο καιδιαστρεβλωμένο.

Οικονομική εξάρτηση και παραγωγική αποσύνθεση

ΠΗΓΗ: Το Ποντίκι (16/9)

του Δ. Καζάκη

Η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας έχει μετατραπεί σ’ ένα από τα πιο αγαπημένα κλισέ των κυρίαρχων οικονομικών και πολιτικών κύκλων όταν πρόκειται να δικαιολογήσουν την πολιτική και τις επιλογές τους. Υπάρχει πρόβλημα με την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας; Τεράστιο. Όμως αυτό δεν οφείλεται στο «εργατικό κόστος», που είναι από τα χαμηλότερα της Ευρώπης, ούτε στους κακούς και άγριους συνδικαλιστές που υποτίθεται ότι τρομάζουν τους επενδυτές, αλλά ούτε και στην κρατική γραφειοκρατία η οποία υποτίθεται ότι με τη διαφθορά της προσβάλει τα χρηστά ήθη των ξένων κεφαλαίων που θέλουν να επενδύσουν στην Ελλάδα. Η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική.

Η ανταγωνιστικότητα μιας οικονομίας απηχεί τη θέση που αυτή κατέχει στον διεθνή καταμερισμό εργασίας. Με άλλα λόγια, η ανταγωνιστικότητα εξαρτάται από το πώς μια οικονομία συμμετέχει στην παγκόσμια οικονομία και τι ζητά να αποκομίσει από τη διεθνή οικονομική ζωή. Μια οικονομία που είναι έρμαιο των δυνάμεων της παγκόσμιας αγοράς και εξαρτά την ανάπτυξή της από την προσέλκυση ξένου κεφαλαίου και επενδύσεων, δεν μπορεί παρά να αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα ανταγωνιστικότητας. Κι αυτή είναι η ουσία του προβλήματος ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας. Η επιλογή να στηριχθεί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας στο φτηνό «εργατικό κόστος» και ως εκ τούτου στην υψηλή κερδοφορία και το ειδικό καθεστώς προνομίων για τις μεγάλες επενδύσεις, υπήρξε καταστροφική. Όχι μόνο γιατί η ανταγωνιστικότητα επιδεινώθηκε ραγδαία, αλλά οδήγησε και στην παραγωγική αποσύνθεση την ελληνική οικονομία.

ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΣΕΕ - AΔΕΔΥ: Η ελληνική οικονομία και η απασχόληση Ετήσια Έκθεση 2010

Σύνοψη Συμπερασμάτων

Η σημερινή διεθνής οικονομική κρίση και ύφεση ξεκίνησε ως κρίση ενυπόθηκων

δανείων υψηλού κινδύνου (χρηματοπιστωτική), μετεξελίχθηκε διεθνώς σε κρίση της

πραγματικής οικονομίας (οικονομική κρίση και ύφεση) και εξελίσσεται σε κρίση

απασχόλησης με την αρνητική τάση της ανεργίας η οποία διεθνώς (8,6% - 47 εκατ.

άτομα στις 31 χώρες μέλη του ΟΟΣΑ, Μάιος 2010) αλλά και στην Ευρώπη και την

Ελλάδα θα φθάσει κατά το 2010 και το 2011 (12% και 13,2% αντίστοιχα Ευρωπαϊκή

Επιτροπή) στα υψηλότερα επίπεδα της μεταπολιτευτικής περιόδου (12%, 2010) όσο

δηλαδή το 1999 και 13,2% 2011) και 12,1% 2010 και 14,3% 2011 (ΟΟΣΑ, 2010),

δηλαδή στο υψηλότερο επίπεδο της τελευταίας πεντηκονταετίας.

«Ο νεοφιλελευθερισμός καταστρέφει την Ευρώπη», του Christian Marazzi

ΠΗΓΗ: tvxs

«Ο νεοφιλελευθερισμός είναι η κύρια αιτία του αδιεξόδου στο οποίο έχει επέλθει η οικονομία της ευρωζώνης αλλά και της Ευρώπης γενικότερα»του καθηγητή στο Scuola Universitaria della Svizzera Italiana, Christian Marazzi από τη Guardian.

Ο Marazzi προειδοποιεί ότι εάν οι χώρες της Ευρώπης συνεχίσουν να βασίζονται στο νεοφιλελεύθερο σύστημα τότε η ΕΕ θα οδηγηθεί στη διάλυσή, ενώ κάνει λόγο για την ανάγκη κοινωνικού αγώνα ενάντια στην πολιτική των ελεύθερων αγορών.

Υποστηρίζει δε, ότι τα μέτρα λιτότητας που έχουν υιοθετήσει οι χώρες της Ευρώπης δεν πρόκειται να επιφέρουν σημαντικά αποτελέσματα, τουναντίον προβλέπει ότι η οικονομική κατάσταση θα χειροτερεύσει ακόμα περισσότερο έως τη διάλυση της ευρωζώνης.

Τράπεζες: Στο 9% οι επισφάλειες στο 9 μηνο

ΠΗΓΗ: euro2day της Αναστασίας Παπαϊωάννου  Δημοσιεύθηκε: 16/09/10

Σε 9% ήτοι 21,7 δισ. ευρώ επί του συνόλου των δανείων ύψους περίπου 230 δισ. ευρώ θα ανέλθουν, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, οι επισφάλειες των τραπεζών για το χρονικό διάστημα Ιανουάριος - Σεπτέμβριος 2010. 

Σημειώνεται ότι το α΄ τρίμηνο είχαν ανέλθει στο 8,2% και στο εξάμηνο στο 8,7%.

Τη μεγαλύτερη καθυστέρηση ύψους 13% - 14% παρουσιάζουν τα δάνεια της καταναλωτικής πίστης, ακολουθούν με ρυθμό 10% - 11% τα δάνεια προς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, 9% τα στεγαστικά και 8% τα δάνεια προς μεγάλες επιχειρήσεις.

Μνημόνιο, στάση πληρωμών ή αναδιάρθρωση του χρέους;

Από το Άρδην Ιουλίου - Σεπτεμβρίου 

via Ανεμογκάστρι

Η κρίση που χτύπησε την ελληνική οικονομία και κοινωνία ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία να συνταράξει τα λιμνασμένα νερά μιας κοινωνίας που βυθιζόταν ανεπαίσθητα στην παρακμή, μέσα στην παχυσαρκία και την τζουλιοπληξία. 

Γεωπολιτικά, οικονομικά, πολιτιστικά, βουλιάζαμε κάθε μέρα και περισσότερο, ενώ μια σαθρή ανάπτυξη, στηριγμένη στη έκρηξη τουναυτιλιακού συναλλάγματος, την άνοδο του τουρισμού και τιςκατασκευές, συντηρούσε το όνειρο «της ταχέως αναπτυσσόμενης οικονομίας» του Σημίτη και των πρώτων χρόνων του Καραμανλή(το 2008 η Ελλάδα είχε έσοδα από το ναυτιλιακό συνάλλαγμα 18 δισ., από τον τουρισμό 17 δισ. και από τις εξαγωγές 16 δισ.). Την ίδια στιγμή όμως τα διαρθρωτικά προβλήματα της οικονομίας επιδεινώνονταν. 

Η υλική παραγωγή στον βιομηχανικό και τον αγροτικό τομέα έμενεστάσιμη ή και συρρικνωνόταν σε απόλυτα μεγέθη, ενώ βέβαια ως ποσοστό του ΑΕΠ μειωνόταν δραματικά. 

Ξύπνησαν τα βρετανικά συνδικάτα

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ

Γ. Δελαστίκ

Πολεμικό κοινωνικό κλίμα διαπερνούσε τις πρώτες σελίδες των βρετανικών σοβαρών εφημερίδων τη Δευτέρα. "Βγείτε στους δρόμους να καταπολεμήσετε τις περικοπές, λένε τα συνδικάτα", ήταν π.χ. ο κεντρικός τίτλος των συντηρητικών "Τάιμς" του Λονδίνου, που είναι φιλοκυβερνητική εφημερίδα. "Η απειλή κοινωνικής αναταραχής σηματοδοτεί την έναρξη της διάσκεψης των βρετανικών συνδικάτων" υπογράμμιζε ο υπότιτλος. "Κατευθυνόμαστε προς έναν ακόμη χειμώνα δυσαρέσκειας;" αναρωτιόταν στο ολοσέλιδο θέμα της πρώτης σελίδας της η μετριοπαθής κεντρώα εφημερίδα "Ιντιπέντεντ", προσθέτοντας στον πρωτοσέλιδο υπότιτλο ότι "Τα συνδικάτα αυξάνουν ταχύτητα για απεργιακή δράση, καθώς το πρόγραμμα περικοπών του κυβερνητικού συνασπισμού Συντηρητικών - Φιλελεύθερων συναντά το πρώτο κύμα αντίστασης". Στο ίδιο πνεύμα η πρώτη σελίδα και του κεντροαριστερού "Γκάρντιαν", μιας εφημερίδας που βρίσκεται πιο κοντά στην αριστερή πτέρυγα του Εργατικού Κόμματος: "Κάλεσμα για απεργίες και διαμαρτυρίες, για να αντιταχθούμε στις περικοπές" ήταν ο δικός της τίτλος.

Κόβουμε τις συντάξεις αν δεν αποδείξετε ότι ζείτε!

ΠΗΓΗ: ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΚΥΝΙΚΗ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ

Αποκαλυπτικό το έγγραφο που στέλνει σε συνταξιούχους το ΙΚΑ Καλαμάτας

ε φτάνει το μακάβριο σαφάρι που ξεκίνησε, τηλεφωνώντας σε λαϊκές οικογένειες και ρωτώντας αν εξακολουθούν να ζουν οι ηλικιωμένοι, τώρα η κυβέρνηση λέει ορθά - κοφτά στους συνταξιούχους πως αν δεν αποδείξουν ότι ζουν, θα πάψουν να παίρνουν σύνταξη!

Σε επιστολή του που στέλνει σε συνταξιούχο το Τμήμα Συντάξεων του υποκαταστήματος Καλαμάτας του ΙΚΑ, ο διευθυντής ζητά «στα πλαίσια της απογραφής και τον έλεγχο των συνταξιούχων του ΙΚΑ - ΕΤΑΜ παρακαλούμε εντός δεκαπέντε (15) εργάσιμων ημερών προσέλθετε αυτοπροσώπως στην Υπηρεσία μας» «με την αστυνομική σας ταυτότητα» και συμπληρωμένη υπεύθυνη δήλωση. Στην οποία, ο/η δηλών /ούσα πρέπει να δηλώσει αν πέρα από τη σύνταξη του ΙΚΑ παίρνει και άλλη σύνταξη, και αν ναι, από πού και να βεβαιώνει ότι ...«βρίσκεται στη ζωή»!

Τα τρία πρώτα βήματα, του ΣΠΥΡΟΥ ΜΑΡΚΕΤΟΥ

ΠΗΓΗ: Πρωτοβουλία Οικονομολόγων

Το κείμενο παρουσιάστηκε στην Ανοιχτή Συζήτηση με θέμα "Μπροστά στην κρίση", που οργάνωσε η Πρυτανεία του ΑΠΘ την ημέρα των εγκαινίων της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.

Συντονιστής ήταν ο πρύτανης του ΑΠΘ, καθηγητής Γιάννης Μυλόπουλος, και ομιλητές ο Καθηγητής του Νομικού Τμήματος της Σχολής ΝΟΠΕ του Α.Π.Θ. Άρης Καζάκος, ο Πρόεδρος του ΕΣΔΕΠ και Καθηγητής του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του Α.Π.Θ. Γιάννης Κρεστενίτης, ο δημοσιογράφος Πάσχος Μανδραβέλης, ο Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών του Α.Π.Θ. Σπύρος Μαρκέτος, ο Πρόεδρος του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ Καθηγητής Μωϋσής Σιδηρόπουλος, η συγγραφέας Σώτη Τριανταφύλλου, και ο μουσικός Διονύσης Τσακνής.

Π. ΣΤΑΪΝΜΠΡΟΥΚ: ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΧΡΕΟΥΣ ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΠΗΓΗ: ISKRA

Ενώ πληθαίνουν οι φωνές για την ανάγκη αναδιάρθρωσης και επαναδιαπραγμάτευσης του ελληνικού δημόσιου χρέους παγκοσμίως, οι μόνοι οι οποίοι φαίνονται ότι δεν έχουν «ακούσει» τίποτα είναι η τροϊκανή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τα λοιπά εγχώρια «παπαγαλάκια» του μνημονίου.

Παραθέτουμε το σημερινό, αξιόλογο άρθρο της Ζέζας Ζήκου στην «Καθημερινή», στο οποίο προβάλλεται η άποψη του πρώην Υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας κ. Π. ΣΤΑΪΝΜΠΡΟΥΚ για την ανάγκη άμεσης αναδιάρθρωσης του ελληνικού δημόσιου χρέους:

της ZEZA ZHKOY

Οι Γερμανοί επιμένουν: «Η Ελλάδα θα χρειαστεί αναδιάρθρωση χρέους»

Οι δραματικές εξελίξεις της ύφεσης και η λαίλαπα της ανεργίας στη χώρα μας επισκιάζονται από τα εύσημα αυτών που μας έχουν δανείσει, όπως του Ντομινίκ Στρος–Καν και των λοιπών... Ωστόσο, οι Γερμανοί επιμένουν να προειδοποιούν ότι «θα χρειαστούμε αναδιάρθρωση του χρέους μας».

Ελληνική κρίση χρέους: Αποκάλυψη αργότερα!..

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

Η διαφορά μεταξύ των αποδόσεων των ελληνικών και των γερμανικών κρατικών ομολόγων, το γνωστό μας σπρεντ, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να διαβάσουμε τις εκτιμήσεις της αγοράς περί των πιθανοτήτων μιας ελληνικής στάσης πληρωμών.

Στις 30 Απριλίου, όπου δεν είχε υιοθετηθεί ακόμη το ευρωπαϊκό σχέδιο για την αντιμετώπιση της κρίσης του ελληνικού δημοσίου χρέους, το ενδεχόμενο μιας ελληνικής στάσης πληρωμών θεωρούνταν σε βραχυπρόθεσμη βάση μια πραγματική πιθανότητα.  

ΕΚΔΟΣΗ ΕΞΑΜΗΝΩΝ ΕΝΤΟΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ:ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΛΗΣΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ!

πηγή: iskra

   Ολοκληρώθηκε το μεσημέρι της Τρίτης 14 Σεπτέμβρη η δημοπρασία του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους, που αφορούσε έντοκα γραμμάτια διάρκειας 6 μηνών.

   Το επιτόκιο διαμορφώθηκε στο 4,82%, επίπεδο το οποίο σηματοδοτεί την ουσιαστική δημοσιονομική χρεοκοπία της χώρας και το οποίο είναι μάλιστα υψηλότερο από αυτό της αντίστοιχης δημοπρασίας της 13ης Ιούλη (4,65%). Βλέπουμε λοιπόν πως όσο περνάνε οι μήνες κατά τους οποίους η Ελλάδα υπάγεται στην τρόικα και τα Μνημόνια, αυξάνεται αντί να μειώνεται το κόστος δανεισμού της χώρας...

   Αν κάποιος επιχειρήσει να συγκρίνει τα επιτόκια δανεισμού τα οποία καταβάλει το Ελληνικό Δημόσιογια δανεισμό 6μηνης διάρκειας σε σχέση με αυτά που καταβάλουν ισχυρές ιμπεριαλιστικές χώρες για δανεισμό10ετους διάρκειας θα εκπλαγεί. Την Δευτέρα 13 Σεπτέμβρη οι αποδόσεις των 10ετων ομολόγων των ΗΠΑ ήταν 2,77% και της Γερμανίας 2,44%!!! Αυτό πρακτικά σημαίνει πως ο εξάμηνος δανεισμός του Ελληνικού Δημοσίου έχει διπλάσιο σχεδόν, επιτόκιο από τον δεκαετή αντίστοιχο της Γερμανίας και των ΗΠΑ.