Οικονομική Ανάκαμψη για τους Λίγους, του Rick Wolff

Πού είναι πια αυτή η άπιαστη ανάκαμψη; Οι τράπεζες, λένε κάποιοι, έχουν «ανακάμψει». Παρ' όλα αυτά εξακολουθούν να εξαρτώνται από την Ουάσιγκτον, δεν δίνουν τα δάνεια που χρειάζονται για μια γενικότερη ανάκαμψη και πολλές μεσαίες και μικρές τράπεζες εξακολουθούν να καταρρέουν. Του Rick Wolff

ΠΗΓΗ: tvxs

Η χρηματιστηριακή αγορά δεν παρουσιάζει ανάκαμψη. Ο δείκτης Dow ήταν 14.000 στα τέλη του 2007, όταν ο καπιταλισμός πνιγόταν στα σκ..., και είναι περίπου 10.000 σήμερα. Ο δείκτης αγορών Nasdaq τότε ήταν 2800 και τώρα 2300.

Σε όλους τους άλλους τομείς - ανεργία, κατασχέσεις, πτωχεύσεις, ύφεση στην αγορά στέγης και ούτω καθ 'εξής – καμιά ανάκαμψη στον ορίζοντα. Ωστόσο, κατά την αναζήτησή μουβρήκα επιτέλους για μια ομάδα με πραγματική ανάκαμψη και μάλιστα η ανάκαμψή της προσφέρει μια καλύτερη πολιτική για την αντιμετώπιση αυτής της κρίσης.

Κάθε χρόνο, δύο μεγάλες εταιρείες που προσφέρουν υπηρεσίες σε πλούσιους επενδυτές γράφουν μια επισκόπηση σχετικά με τους πελάτες τους. Η Έκθεση Παγκόσμιου Πλούτου των Capgemini και Merrill Lynch Management καλύπτει τις δύο ομάδες που τους ενδιαφέρουν: τους ιδιώτες υψηλής καθαρής αξίας (High Net Worth Individuals ή HNWIs) και τους ιδιώτες υπερβολικά υψηλής καθαρής αξίας (Ultra-HNWIs).

Οταν κυριαρχούν τα καθάρματα

ΠΗΓΗ: Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ Καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου grousis@ath.forthnet.gr

Κάθε φορά που έχουμε να κάνουμε με κάποια προσδιοριζόμενη ως τρομοκρατική ενέργεια, σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος από την άκρα δεξιά μέχρι και το μεγαλύτερο τμήμα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς έρχεται να την καταδικάσει είτε ως στυγνή εγκληματική πράξη του κοινού ποινικού εγκλήματος, είτε ως προβοκατόρικη ενέργεια που στόχο έχει τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης και ταυτόχρονα την ενίσχυση των κατασταλτικών κρατικών μηχανισμών.

Πράγματι η ιστορία της τρομοκρατίας όπως την χαρακτηρίζουν ορισμένοι, ή του αντάρτικου πόλεων κατ' άλλους, οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι κάθε άλλο παρά μπορεί να αποκλειστεί κατηγορηματικά η εκδοχή, αυτή να υποθάλπεται για να ενισχυθεί η κρατική καταστολή. Ομως, από τη μια όπως αποδεικνύεται από την ιστορική εμπειρία κάθε άλλο παρά είναι βέβαιο ότι το κυνήγι μαγισσών έχει ανάγκη από ζηλωτές για να ενταθεί, και από την άλλη δεν πρέπει να αποκλείεται η εκδοχή η σύγχρονη βαρβαρότητα να γεννά μια μηδενιστική στάση απέναντι στην κυρίαρχη κοινωνική πραγματικότητα και ταυτόχρονα μορφές αντίδρασης απέναντί της που να προσιδιάζουν στις μορφές επιβολής της κυρίαρχης τάξης πραγμάτων.

Ανταγωνιστικότητα με εργασιακό Μεσαίωνα

ΔΥΟ ΓΝΩΣΤΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΙ, Ο R. WOLFF ΚΑΙ Ο L. RANDALL WRAY ΑΝΑΛΥΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ

Πηγή: Κυρ. Ελευθεροτυπία

Του ΧΡ. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΥ

Η ΕΚΤΙΜΗΣΗ ότι μειώνοντας τις αμοιβές και τα προνόμια των εργαζομένων αυξάνει η ανταγωνιστικότητα είναι ένα βαθιά ραγισμένο οικονομικό δόγμα.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών πολυάριθμες μελέτες διάσημων οικονομολόγων έχουν δείξει ότι η άποψη αυτή αποτελεί στην ουσία βασική παράμετρο της στρατηγικής του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού και ότι η μείωση των αμοιβών και το κόψιμο των προνομίων των εργαζομένων είναι μέτρα που έχουν ιδιαίτερα δυσμενή κοινωνικά και οικονομικά αποτελέσματα.

Στην Ελλάδα οι μισθοί στο Δημόσιο περιορίστηκαν και οι αμοιβές στον ιδιωτικό τομέα πάγωσαν. Επιπρόσθετα προωθούνται μέτρα που θα διευκολύνουν τις απολύσεις. Δυο γνωστοί οικονομολόγοι, ο Richard Wolff και ο L. Wray Randall, καταθέτουν τις απόψεις τους για το θέμα.

«Μόνο οι εργαζόμενοι θα χάσουν χωρίς να αποζημιωθούν»

Του RICHARD D. WOLFF *

Δύο βασικά λάθη κάνουν όσοι ισχυρίζονται ότι μειώνοντας τους μισθούς και κάνοντας ευκολότερες τις απολύσεις η Ελλάδα θα αυξήσει την ανταγωνιστικότητά της.

Πρώτον, άλλες χώρες που ανταγωνίζονται την Ελλάδα στην προσέλκυση επενδύσεων δεν θα μείνουν απαθείς. Θα δράσουν όπως και στο παρελθόν, για να αποτρέψουν μια τέτοια εξέλιξη. Η Γερμανία και η Γαλλία, για παράδειγμα, θα περιορίσουν τις ροές κεφαλαίων μέσω περίπλοκων συμφωνιών και «κατανοήσεων» μεταξύ των κρατών αυτών και των μεγάλων επιχειρήσεών τους. Την ίδια στιγμή φτωχά κράτη στην Ασία και την Αφρική επίσης θα κινηθούν για να «βελτιώσουν» την ανταγωνιστικότητά τους μειώνοντας μισθούς. Αλλωστε οι εκτιμήσεις ότι η Ελλάδα με τη συμμετοχή της στην Ευρωπαϊκή Ενωση θα εξασφάλιζε μαζικές ροές κεφαλαίων από Γερμανία, Γαλλία κ.λπ. αποδείχθηκαν λανθασμένες, καθώς οι ροές αυτές μπλοκαρίστηκαν από κάποιες πλούσιες χώρες ή κινήθηκαν προς φτωχότερα κράτη, πιο «απελπισμένα» από την Ελλάδα.

Το ΔΝΤ ήθελε και... οπαδούς!

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ

Γ. Δελαστίκ

Οποια ελληνική εφημερίδα και αν άνοιγε κανείς την Κυριακή, θα έπεφτε πάνω σε συνέντευξη του Δανού Πολ Τόμσεν, του υπαλλήλου του ΔΝΤ που ασκεί καθήκοντα "υπερπρωθυπουργού" της Ελλάδας στον οικονομικό τομέα ως εκπρόσωπος των ξένων δυναστών του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ, υπό τον έλεγχο των οποίων έχει περιέλθει η χώρα μετά την υπαγωγή της στο καθεστώς του διαβόητου μνημονίου κατόπιν απόφασης του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου. Ηταν φανερό ότι είχαμε να κάνουμε με μια προγραμματισμένη "επιχείρηση γοητείας" της τρόικας, η οποία φυσικά δεν έπεισε κανέναν.

Η παταγώδης επικοινωνιακή αποτυχία δεν οφείλεται φυσικά στις ανιαρές κοινοτοπίες που επανέλαβε ο Τόμσεν, αλλά στην ουσία της πολιτικής που ακολουθούν το ΔΝΤ και η ΕΕ εναντίον της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Οταν έχεις περικόψει μισθούς και συντάξεις εκατομμυρίων Ελλήνων, πρέπει να έχεις απύθμενο πολιτικό θράσος για να ισχυρίζεσαι σοβαρά χωρίς να αντιλαμβάνεσαι ότι γίνεσαι προκλητικός πως "η κυβέρνηση πρέπει να εξηγήσει τις μεταρρυθμίσεις και τα πλεονεκτήματά τους στον κόσμο", όπως είπε ο Τόμσεν στο "Εθνος της Κυριακής" και μάλιστα προσθέτοντας σε άλλη συνέντευξή του στον "Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής" ότι "αν εξηγηθούν σωστά αυτές οι μεταρρυθμίσεις, θα γίνουν αποδεκτές"!

H ανάγκη κοινωνικής ειρήνης επέβαλε τον πελατειακό χαρακτήρα του ελληνικού κράτους

ΠΗΓΗ: Πριν

ΝΙΚΟΣ ΖΑΡΤΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

"....Γιατί άραγε να πρέπει να δούμε τα –όντως εκτεταμένα– κομματικά-πελατειακά φαινόμενα της ημεδαπής κρατικής οργάνωσης ως αποτέλεσμα μιας «αυθαιρεσίας» κι όχι μιας «κανονικότητας» που έχει τις ρίζες της σε πραγματικά και ερμηνεύσιμα αίτια; Γιατί να αντιμετωπίζουμε φαινόμενα όπως το ρουσφέτι και τη διαφθορά σαν «ανατολικού τύπου» στρεβλώσεις του «δυτικού προτύπου», κι όχι απλώς σαν τα εγχώρια παράγωγά του, τα οποία έχουν συγκεκριμένη ιστορική και κοινωνική καταγωγή;"

Στους πολιτικούς επιστήμονες της χώρας μας είναι διαδεδομένη η πεποίθηση ότι η Ελλάδα αποτελεί μια εντελώς ξεχωριστή περίπτωση, όπου οι γενικευμένες πελατειακές σχέσεις οδήγησαν στη δημιουργία ενός υπερτροφικού, υπερβολικά γραφειοκρατικού και ταυτόχρονα θεσμικά αναιμικού και κοινωνικά ελλιπούς κράτους. Η επικράτηση του «κομματοκεντρικού - πελατειακού» μοντέλου ερμηνείας είναι κι αυτή ένα σύμπτωμα της νόσου την οποία υποτίθεται ότι περιγράφει: Ορίζεται στην ουσία με βάση την «καθυστέρηση» της ελληνικής κρατικής οργάνωσης σε σύγκριση με τα «πρότυπα» δυτικοευρωπαϊκά κράτη.

Το πείραμα της ελληνικής οπισθοδρόμησης θα επεκταθεί

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΤου ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ

«Η Ελλάδα αποτελεί για το κεφάλαιο ένα αληθινό εργαστήρι του κοινωνικού πισωγυρίσματος που προορίζεται να γενικευτεί στις πλούσιες χώρες της Ε.Ε.» τονίζει σε συνέντευξή του μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στην «Ε» ο Πασκάλ Φρανσέ, αντιπρόεδρος του γαλλικού τμήματος της Επιτροπής για την Ακύρωση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου (CADTM).

«Εργαστήρι κοινωνικού πισωγυρίσματος» χαρακτηρίζει την ελληνική κρίση χρέους ο 55χρονος αντιπρόεδρος της γαλλικής CADTM, Πασκάλ Φρανσέ

Γερμανοί και Γάλλοι βιομήχανοι επιδίωκαν την ένταξη της Ελλάδας και άλλων χωρών της περιφέρειας στην ευρωζώνη «ως ένα συμπληρωματικό άνοιγμα για τα εμπορικά τους πλεονάσματα. Σήμερα είναι οι ίδιες που κερδοσκοπούν σε βάρος του ελληνικού χρέους...» συνεχίζει, καλωσορίζοντας τη δημιουργία ελληνικής επιτροπής ενάντια στο χρέος που θα συνεργάζεται με το διεθνές δίκτυο της CADTM.

«Μη ρεαλιστική η σκληρή λιτότητα»

ΠΗΓΗ: Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Σάββατο 14 Αυγούστου 2010

JAMES Κ. GALBRAITH (Αμερικανός οικονομολόγος)

Συνέντευξη στον ΧΡΟΝΗ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΥ

Διανύουμε το τρίτο έτος της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης, και τα αίτια που την προκάλεσαν συνεχίζουν να απασχολούν τους οικονομολόγους όσο και την πολιτική εξουσία. Την ίδια στιγμή η κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας παραμένει κρίσιμη και τα οικονομικά δεδομένα στις ανεπτυγμένες χώρες είναι άκρως ανησυχητικά.

Για παράδειγμα, τόσο ο διεθνής τραπεζικός τομέας όσο και οι μεγάλες βιομηχανίες σημείωσαν τρομερά ποσοστά κέρδους το 2009 όσο και το πρώτο τρίμηνο του 2010, την ίδια στιγμή που οι δείκτες ανεργίας και φτώχειας στις ΗΠΑ και την Ευρώπη χτύπησαν κόκκινο.

Οπως υπογραμμίζει στη συνέντευξη που ακολουθεί ο αμερικανός οικονομολόγος James Galbraith, τα μέτρα λιτότητας, με στόχο τη μείωση των ελλειμμάτων που προκάλεσε η ίδια η χρηματοοικονομική κρίση, είναι η πλέον εμφανής απόδειξη της επιβολής ενός κοινωνικού εγχειρήματος που έχει στόχο τη συνεχή και σκληρή αναδιανομή του πλούτου από τα κάτω προς τα πάνω. Υποσκάπτονται τα θεμέλια του κοινωνικού κράτους, προκειμένου να μην τεθεί φραγμός στη φρενήρη κερδοσκοπία των τελευταίων τριών δεκαετιών.

Η επανάσταση της βαρβαρότητας

ΠΗΓΗ: Δρόμος 

Γιάννης Κιμπουρόπουλος

Μια ιστορική οπισθοδρόμηση πασπαλισμένη με τη χρυσόσκονη των όρων και της ιδεολογικής σύγχυσης.

Διαβάσαμε την περασμένη Κυριακή στα σχοινοτενή δημοσιεύματα του Αυγούστου (που ως γνωστόν, δεν έχει ειδήσεις): «Ανατροπές παντού», «το νέο μεγάλο αφήγημα του Γιώργου», «αλλάζουν όλα σε κράτος, διοίκηση, οικονομία». Ένας εκ των τροϊκανών, ο Πόλ Τόμσεν, σε μια από τις πολλές συνεντεύξεις που έδωσε στα διψασμένα για «αποκλειστικότητες» ΜΜΕ, μίλησε για «πραγματική επανάσταση» που συντελείται στην Ελλάδα. Ο Γ. Παπανδρέου, επίσης, έχει κάνει προ πολλού λόγο για «επανάσταση του αυτονόητου» στη χώρα, κλισέ που έχει χρησιμοποιήσει πανομοιότυπο και ο Αντώνης Σαμαράς.  

Τι ακριβώς μας συμβαίνει; Ένα μεταρρυθμιστικό τσουνάμι; Μια επανάσταση; Εκ πρώτης όψεως οι βαρύγδουποι όροι προκαλούν θυμηδία όταν συγκρίνονται με τα καταστρεπτικά αποτελέσματα του Μνημονίου στην κοινωνία και την οικονομία. Ωστόσο, η χρήση και κατάχρηση των λέξεων δεν είναι ιδεολογικά ανώδυνη. Το παράδοξο είναι δε, πως ο τρόπος που τοποθετούν κυβέρνηση, τρόικα και ΜΜΕ τις «μεταρρυθμίσεις» δίπλα στην «επανάσταση» καταργεί και το σχετικό ιστορικό δίλημμα της αριστεράς που άνοιξε χάσμα ανάμεσα στις ρεφορμιστικές και τις επαναστατικές συνιστώσες της. Θυμάστε τι απαντούσε η Ρόζα Λούξεμπουργκ στον Μπερνστάιν μέσω του κειμένου της «Μεταρρύθμιση ή επανάσταση»; «Δεν υπάρχει τέτοιο δίλημμα… 

Πρωθυπουργικά έπεα

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΤου ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ

Το έρκος των οδόντων του Ελληνα πρωθυπουργού είναι ανίσχυρο να συγκρατήσει τα εξωφρενικά έπεα που διαχέονται αφειδώς στη σφαίρα της επικοινωνίας και αλαφιάζουν τον νου μας, αλλά και τον θυμό μας.

Εκτός εάν ζει στον (ιδανικό;) κόσμο του και δεν αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει στην όντως πραγματικότητα. Εκτός εάν έχει πεισθεί από τους «διεθνείς» συμβούλους του ότι η επιβολή των εξοντωτικών οικονομικών μέτρων θα επιφέρει την ανάκαμψη της οικονομίας.

Δεν ερμηνεύεται διαφορετικά η πληθύς αδολεσχιών που εκστομίζει κατά καιρούς.

Μετά το περίφημο «είμαστε αντιεξουσιαστές στην εξουσία», τώρα ανακάλυψε τον τέταρτο δρόμο προς τον σοσιαλισμό· «δεν έχουμε -λέει- εγκαταλείψει τη σοσιαλιστική μας ατζέντα»! Μπράβο. Την κουβαλάνε ακόμη μαζί τους; Κάποια στιγμή θα την ανοίξουν, αφού πρώτα διαλύσουν και το ελάχιστον της κοινωνικής πρόνοιας; Τι είναι αυτή η περίφημη σοσιαλιστική ατζέντα; Το κερασάκι στην τούρτα του καπιταλισμού (του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος); Ο ίδιος ο σοσιαλισμός δεν είναι πολιτικό σύστημα; Πρέπει να προηγηθούν αντισοσιαλιστικά μέτρα και να έλθει μετά αυτός (ο σοσιαλισμός!) να επικρατήσει σαν σωτήρας; Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς από τη συνέντευξη του πρωθυπουργού στο πρακτορείο Global Viewpoint («Ε», 12.8.2010).

Φουλ γκάζια στον δρόμο Μνημονίου και ύφεσης

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΤης ΕΛΕΝΗΣ ΚΩΣΤΑΡΕΛΟΥ

Επισπεύδονται κατά ένα χρόνο τα διαρθρωτικά μέτρα του 2011, καθώς ασκείται πίεση από την απόκλιση 3,02 δισ. ευρώ του ελλείμματος του προϋπολογισμού, την ύφεση 3,5% και τους 602.185 ανέργους.

Η αρνητική πορεία των βασικών μεγεθών του προϋπολογισμού μέχρι σήμερα έχει θορυβήσει το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, το οποίο επαναπροσδιορίζει την πολιτική του ενισχύοντας τα υπάρχοντα μέτρα ή φέρνοντας πιο κοντά μέτρα που ήταν για το επόμενο έτος. «Και μέτρα του 2011 θα έρθουν πιο πριν», δήλωνε χθες στην «Ε» κορυφαίο στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών, διευκρινίζοντας πως δεν μιλάμε για δημοσιονομικά, αλλά για διαρθρωτικά μέτρα. Τα στοιχεία που προκαλούν την αλλαγή πλεύσης εντοπίζονται σε «3» καίριους τομείς:

1 Προϋπολογισμός. Τα περιορισμένα έσοδα και οι αυξημένες δαπάνες ανέκοψαν την πορεία μείωσης του ελλείμματος, το οποίο διαμορφώνεται στα 12.097 εκατ. ευρώ τέλη Ιουλίου, εμφανίζοντας απόκλιση 3.019 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου 15.116 εκατ. ευρώ που έχει τεθεί με το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής. Τα έσοδα υστερούν κατά 1.346 εκατ. ευρώ στα 28.667 εκατ. έναντι στόχου 30.013 εκατ. Οι δαπάνες διαμορφώνονται στα 37.837 εκατ. ευρώ και υστερούν κατά 3.602 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου 41.439 εκατ. ευρώ, καθώς τον Ιούλιο πληρώθηκε το 25% των συνολικών τόκων της χρονιάς, ήτοι 3,2 δισ. ευρώ επί συνόλου 13 δισ. ευρώ.

Για -4% πάει το ΑΕΠ

Ο μύθος του Δημοσίου ως του μεγάλου ασθενούς

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Του ΤΑΚΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Ενώ η κοινοβουλευτική χούντα του ΠΑΣΟΚ στο θέμα του δήθεν «μονόδρομου» ακολουθεί κατά γράμμα τον μεγάλο δάσκαλο της προπαγάνδας Γκέμπελς, που διακήρυσσε ότι όσο μεγαλύτερο το ψέμα και όσο περισσότερο επαναλαμβάνεται τόσο πιο πιστευτό γίνεται, ο μύθος του δημοσίου τομέα ως του «μεγάλου ασθενούς» επανήλθε στην επικαιρότητα με αφορμή την εντεινόμενη σφαγή σε αυτόν.

Ο μύθος όμως αυτός δεν προέκυψε μόνο από τη σημερινή κρίση, αλλά καλλιεργείται από χρόνια τόσο στην Ελλάδα όσο και σε διεθνές επίπεδο, από νεοφιλελεύθερους και σοσιαλφιλελεύθερους, ως τμήμα της ιδεολογίας της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης που εκφράζει το ανώτερο στάδιο της αγοραιοποίησης της καπιταλιστικής οικονομίας. Δηλαδή, το στάδιο όπου οι κοινωνικοί έλεγχοι πάνω στις αγορές ελαχιστοποιούνται (αν δεν καταργούνται ολοσχερώς), με δήθεν στόχο τη μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα και παραγωγικότητα, αλλά πραγματικό στόχο τη μεγιστοποίηση του ιδιωτικού κέρδους, ιδιαίτερα των πολυεθνικών που οδήγησαν στη σημερινή παγκοσμιοποίηση και τώρα ελέγχουν την παγκόσμια παραγωγή και το εμπόριο. Η επέκταση των πολυεθνικών αναγκαστικά περνούσε μέσα από την ιδιωτικοποίηση κάθε οικονομικής δραστηριότητας, πράγμα που συνεπαγόταν τη δραστική συρρίκνωση του δημοσίου τομέα, καθώς και από την «απελευθέρωση» των αγορών (κεφαλαίου, εργασίας, αγαθών και εμπορευμάτων -τις γνωστές «4 ελευθερίες» της Ε.Ε.1) που σήμερα, χάρη στην τρόικα, ολοκληρώνεται και στη χώρα μας.

Ανοίγει το «κλειστό επάγγελμα» του... πρωθυπουργού

Από το blog http://anemogastri.blogspot.com

Με αφορμή το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, ο «προχωρημένος» Γιωργάκης σκέπτεται ν' ανοίξει και το επάγγελμα του πρωθυπουργού, το οποίο, όπως ξέρετε, είναι κλειστό εδώ και κάμποσες δεκαετίες, καθόσον δύο οικογένειες, άντε τρεις με το Μητσοτακέικο, κυβερνάνε αυτόν τον έρμο τον τόπο και χαΐρι δεν έχει δει μέχρι τώρα...

 

Έτσι, λοιπόν, ο «προχωρημένος» Γιωργάκης, ο οποίος, παρεμπιπτόντως, ουδόλως νοιάζεται για το πολιτικό κόστος, σκέπτεται να αλλάξει τον εκλογικό νόμο και το ΔΝΤ να εκλέγει, με δημοκρατικές διαδικασίες εννοείται, τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση της αρεσκείας του...

Συμβολισμοί... Και οι πλέον ανόητοι σ' αυτή τη χώρα έχουν καταλάβει, εδώ και καιρό, ότι ο ηγέτης Γιωργάκης δίνει μεγάλη σημασία στους συμβολισμούς... Δεν θέλει να είναι, ας πούμε, ένας απλός σοσιαλιστής.... Θέλει να είναι σοσιαλιστής και κάτι παραπάνω ή καλύτερα σοσιαλιστής και με κάτι άλλο... Σοσιαλιστής - ποδηλάτης... σοσιαλιστής με ιστιοσανίδα... σοσιαλιστής με καγιάκ... σοσιαλιστής με πισίνα... σοσιαλιστής με ΔΝΤ και πάει λέγοντας...

ΟΙ “FINANCIAL TIMES” ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ : "ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΑΣ Ο Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ"!

«Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΕΔΙΟ ΔΟΚΙΜΗΣ ΓΙΑ ΕΥΡΩΠΗ»

ΠΗΓΗ: Iskra

 Αποκάλυψη τώρα! Η Γερμανική έκδοση των “Financial Times” , το κατ’ εξοχήν όργανο του αμερικανό-ευρωπαϊκού χρηματιστικού κεφαλαίου, σε άρθρο της στις 12/8 εκπέμπει αποκαλυπτικούς και πρωτοφανείς διθυράμβους για τον κ. Γ. Παπανδρέου και την κυβέρνησή του .

 Οι “Financial Times” ομολογούν και χαρακτηρίζουν τον κ. Γ .Παπανδρέου ως άνθρωπό τους στην Αθήνα κάτι που δεν έχουν κάνει, ποτέ για πρωθυπουργό ευρωπαϊκής χώρας!

Οι “Financial Times” αναγνωρίζουν κυνικά ότι η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου εφαρμόζει ένα πρόγραμμαμε « τις πιο δραστικές περικοπές που έζησε ποτέ η Ευρώπη» ! Επίσης, ομολογούν ότι "η Ελλάδα έγινε «πεδίο δοκιμής για την Ευρώπη» ,κάτι που όλοι γνωρίζαμε αλλά τώρα αναγνωρίζουν δημοσίως και οι διεθνείς χρηματιστικοί κύκλοι !

Το πιο εξωφρενικό, όμως, είναι ότι οι “Financial Times” υποχρεώνονται να ομολογήσουν ωμά ότι « την Ευρώπη δεν την έσωσε το πακέτο στήριξης που ενέκρινε για την Ελλάδα αλλά την έσωσε η απόφαση της Αθήνας να το πάρει και να μην κηρύξει πτώχευση. Διότι η πτώχευση θα ήταν πιο βολικός δρόμος για την Ελλάδα από τις σημερινές δραστικές περικοπές .Και αυτό επειδή το 80% των πιστώσεων της Ελλάδας προέρχονται από το εξωτερικό ,επομένως οι έλληνες θα ήταν σε καλύτερη θέση ,εάν προχωρούσαν σε αναδιαπραγμάτευση του χρέους και δεν έπαιρναν το ευρω-πακέτο»!

Μια «χαμένη γενιά» δημιουργούν οι ορδές των ανέργων

Πηγή: Καθημερινή

Καμπανάκι» από το Διεθνές Γραφείο Εργασίας.

Η ανεργία στους νέους ενδέχεται να δημιουργήσει μια «χαμένη γενιά», προειδοποιεί το Διεθνές Γραφείο Εργασίας, καθώς μόνο για το 2009, η ανεργία σε νέους 15-24 ετών έφτασε σε ιστορικά επίπεδα: 81 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο στερούνταν απασχόλησης.

 

«Ο δείκτης ανεργίας των νέων σε όλον τον κόσμο έχει φθάσει στο υψηλότερο σημείο που έχει καταγραφεί ποτέ και θα ανέβει ακόμα περισσότερο μέσα στο 2010» τονίζει το Γραφείο στην έκθεσή του.

 

Ο δείκτης έφτασε το 11,9% το 2007 και το 13% το 2009. Για το 2010 προβλέπεται να αυξηθεί ελαφρώς στο 13,1% και να πέσει στο 12,7% το 2011.

 

Το 2008, περίπου 152 εκατομμύρια νέοι (το 28% του ενεργού πληθυσμού) δεν είχαν καταφέρει να ξεπεράσουν τα όρια της φτώχειας παρά το γεγονός ότι εργάζονταν για λιγότερο από 1,25 δολάρια την ημέρα, υπογραμμίζει η οργάνωση.

 

Περί το 45% της αύξησης της ανεργίας πλήττει τον πληθυσμό χωρών της Κεντρικής, Ανατολικής και Νότιας Ευρώπης.

Το Διεθνές Γραφείο Εργασίας καλεί τις κυβερνήσεις να διατηρήσουν τα προγράμματα στήριξης της εργασίας των νέων, παρά τις περικοπές που ανακοινώθηκαν τους τελευταίους μήνες στους προϋπολογισμούς τους.

 

Έρχονται σύμβουλοι για αποκρατικοποιήσεις

Πηγή: euro2day

της Ε. Λάσκαρη

Μαζικές προσλήψεις συμβούλων για την ενεργοποίηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων προγραμματίζει τον Σεπτέμβριο το υπουργείο Οικονομικών, που προχωρά εντός της επόμενης εβδομάδας στην πρόσληψη των τριών πρώτων διεθνών συμβούλων για τις τράπεζες.

Στη λίστα των υποψήφιων για την αποτίμηση των συμμετοχών του Δημοσίου στον τραπεζικό τομέα και τη διατύπωση προτάσεων βέλτιστης αξιοποίησης πλασάρονται η HSBC, η Deutsche Bank, η Lazard αλλά και η Morgan Stanley και η Credit Suisse First Boston, ενώ σε χρόνο παράλληλο θα προσληφθούν και δύο νομικοί σύμβουλοι.

Στη συνέχεια, στο πλάνο του γενικού γραμματέα αποκρατικοποιήσεων, κ. Γ. Χριστοδουλάκη, προβλέπεται η πρόσληψη συμβούλων για την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ, τη ΔΕΠΑ, τον Διεθνή Αερολιμένα "Ελευθέριος Βενιζέλος", τα περιφερειακά λιμάνια και αεροδρόμια, τα ΕΛΤΑ καθώς και για την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, η οποία υπολογίζεται πως ξεπερνά τα 500 δισ. ευρώ και μπορεί να αποφέρει πολλά στην προσπάθεια άμεσης εισροής εσόδων στον προϋπολογισμό. Σε πρώτο πλάνο, άλλωστε, τον Σεπτέμβριο έρχεται και το νομοσχέδιο του υπουργείου Υποδομών για την αναδιάρθρωση του ΟΣΕ, ενώ όσον αφορά στις αστικές συγκοινωνίες, όπου θα ακολουθήσουν ανάλογες παρεμβάσεις για τη μείωση των ελλειμμάτων, ενεργοποιείται σχέδιο αξιοποίησης ακινήτων εντός Αττικής και προωθείται η είσοδος ιδιωτών στην έκδοση και στον έλεγχο των εισιτηρίων.

Κανόνες

ΠΗΓΗ: ΕλευθεροτυπίαΑπό τον ΕΥΓΕΝΙΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ

Η δυσπιστία του ελληνικού λαού απέναντι στο Κράτος, την Πολιτεία, τους θεσμούς, τον Νόμο, ή όπως αλλιώς θέλουμε να το πούμε, λειτουργούσε ανέκαθεν σαν κινητήρας του γνωστού σε όλους σαδομαζοχιστικού φαύλου κύκλου που ρύθμιζε τη σχέση ιδιωτικού και δημόσιου.

Ναι μεν οι πολίτες απολάμβαναν τα λαθραία πλεονεκτήματα της διαφθοράς και της παραοικονομίας, της αναξιοκρατίας και των πελατειακών εξυπηρετήσεων, όμως το κράτος ήταν ακόμη πιο διεφθαρμένο και αναξιοκρατούμενο, πόσω μάλλον που αδυνατούσε να αντιληφθεί τον εαυτό του σαν οτιδήποτε καλύτερο από υπηρέτη και κόλακα της εκάστοτε κομματικής ελίτ. Ετσι η δυσπιστία ήταν κάθε άλλο παρά δυσεξήγητη.

Η ΕΚΠΟΙΖΩ για τα διόδια

Η Τροχαία δεν έχει καμία απολύτως δικαιοδοσία παρέμβασης στις περιπτώσεις που οδηγοί αρνούνται να πληρώσουν διόδια, ενώ η πράξη αυτή δεν τιμωρείται ούτε ποινικά ούτε διοικητικά από το ελληνικό δημόσιο. Αυτά υποστηρίζει σε σημερινή ανακοίνωση η ΕΚΠΟΙΖΩ, και προσθέτει ότι οι οδηγοί δεν είναι υποχρεωμένοι να δώσουν τα στοιχεία τους στον υπάλληλο των διοδίων παρά μόνο τον αριθμό κυκλοφορίας του οχήματός τους, ενώ σε περίπτωση που οι υπάλληλοι των διοδίων κωλυσιεργούν προκειμένου να τους προκαλέσουν ψυχολογική πίεση λόγω των οχημάτων που ακολουθούν, μπορούν να ανεβάσουν την μπάρα μόνοι τους και να φύγουν. Η μόνη ενέργεια που μπορεί να πράξει η εταιρία που έχει αναλάβει τη διαχείριση των διοδίων είναι να διεκδικήσει το αντίτιμο δικαστικά, με τη διαδικασία των πολιτικών δικαστηρίων. Η ΕΚΠΟΙΖΩ αναφέρει ότι οι αυξήσεις στα διόδια τα τελευταία δύο έτη κυμαίνονται από 35 έως και 50% ενώ εκατοντάδες χιλιόμετρα του εθνικού οδικού δικτύου παραμένουν θανατηφόρα επικίνδυνα. Επιπλέον, ανεξάρτητα από την ποιότητα των εθνικών οδών, σημαντικό πρόβλημα υφίσταται για χιλιάδες κατοίκους διαφόρων δήμων που τέμνει το εθνικό οδικό δίκτυο, οι οποίοι προκειμένου να μεταβούν στην εργασίες τους ή στις καθημερινές δουλειές τους, αναγκάζονται να καταβάλλουν διόδια σε κάθε διέλευσή τους. Η ΕΚΠΟΙΖΩ δηλώνει ότι συμμετέχει στο κίνημα κατά της αυθαίρετης επιβολής διοδίων και καλεί τους καταναλωτές "να μην πληρώνουν διόδια τόσο στους πολλούς δρόμους άθλιας ποιότητας όσο και στους σταθμούς διοδίων της περιοχής κατοικίας ή εργασίας τους".

Εκθεση βόμβα για την Ελλάδα(ΙΙ):Πώς η κρίση επηρεάζει την ασφάλεια και την άμυνα της Ελλάδας

Πηγή: Sofokleous 10
Πάνος Παναγιώτου

Σε προηγούμενο άρθρο παρουσίασα το πρώτο μέρος έκθεσης για την ελληνική κρίση της Αμυντικής Ακαδημίας του Ηνωμένου Βασιλείου. που είναι το ανώτερο στρατιωτικό εκπαιδευτικό ίδρυμα της Βρετανίας, επίσημα συνδεδεμένο με το κράτος και με το Βρετανικό Υπουργείο Άμυνας. Σε αυτό το άρθρο παρουσιάζεται το δεύτερο τμήμα της έκθεσης, το οποίο είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον καθώς αγγίζει θέματα άμυνας και διπλωματίας συνδέοντας τα με την οικονομική κρίση, ενώ κλείνει με την πολιτικοκοινωνική ανάλυση και τις προβλέψεις της Ακαδημίας για το βραχυπρόθεσμο και πιο μακρινό πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα.

‘Η Τουρκία έχει ήδη ξεκινήσει την εκμετάλλευση της ελληνικής κρίσης με ισχυρές διπλωματικές και εμπορικές πρωτοβουλίες’ υποστηρίζει η έκθεση, ‘ενώ οι ΗΠΑ δεν απασχολούνται ιδιαίτερα από τις συνέπειες που μπορεί να έχει μία ελληνική πτώχευση στις χώρες των Βαλκανίων, καθώς το ενδιαφέρον τους σε αυτήν τη φάση δεν είναι το ίδιο μεγάλο γι’ αυτήν την περιοχή όσο ήταν παλαιότερα.’ Όσον αφορά στο θέμα της εξοικονόμησης χρημάτων από τη μείωση των εξοπλισμών, ‘η Ελλάδα δεν έχει καταφέρει κάτι ιδιαίτερο σε αυτόν τον τομέα όπως φάνηκε από τις συναντήσεις Ερντογάν – Παπανδρέου’ αναφέρει η έκθεση.

Φαρμακοποιοί χωρίς φαρμακείο

 

Μου άρεσε πολύ η προσπάθεια κάποιων φαρμακοποιών που εργάζονται ως υπάλληλοι στα φαρμακεία-χρυσωρυχεία κάποιων μεγαλοφαρμακοποιών που μεταβιβάζουν τις άδειες μόνο στα παιδιά τους (και όχι πίσω στη νομαρχία) και το σάπιο ελληνικό σύστημα τους έχει μετατρέψει κάτι σαν ευγενείς του μεσαίωνα με κληρονομικά δικαιώματα... Δεν είναι τυχαίο που η ευγενής αυτή τάξη των ιδιοκτητών φαρμακείων υπερεκπροσωπείται στην βουλή. Ούτε είναι τυχαίο (για όσους ξέρουν) ότι οι φαρμακοποιοί ή πολλοί από αυτούς, κερδίζουν περισσότερα από ότι μικρές βιομηχανικές μονάδες την ώρα που οι νέοι φαρμακοποιοί ξεροσταλιάζουν ως υπάλληλοί τους, περιμένοντας τι; Διαβάστε τι γράφουν με αφορμή κάποιο δημοσίευμα που έλεγε ότι οι φαρμακοποιοί δεν είναι δήθεν κλειστό επάγγελμα....:

 

"...Κλειστό ονομάζεται ένα επάγγελμα, που για να το ασκήσει κάποιος πρεπει να πληρώσει υπέρογκα ποσά για αγορά αδειας, κλειστό είναι και όταν υποκειται σε περιορισμούς, γεωγραφικούς/ πληθυσμιακούς, που εμποδίζουν την ελευθερη επαγγελματική επιλογή. Γι'αυτο, νέες άδειες ιδρύσεως δίνονται μόνο εκεί που ένας Νόμος περιορισμών επιτρέπει, δηλ 1 φαρμακείο ανα 1500 κατοίκους και το 2ο φαρμακείο απο 3001. Αν αυτό δεν είναι κλειστό επάγγελμα, ποιό είναι;

“Τέταρτος δρόμος” και πάλι δεξιά...

Πηγή: ΑΥΓΗ

Έχουν περάσει πάνω από 10 χρόνια από τότε που η Κεντροαριστερά (στα πάνω της στην Ε.Ε. και τις ΗΠΑ) επιδιδόταν στο σπορ των μανιφέστων. Κεντρικό πρόσωπο ο Μπλερ, ο οποίος με μέντορα τον κοινωνιολόγο Άντονι Γκίντενς είχε υπογράψει μανιφέστο με τον Σρέντερ για τον περιβόητο “τρίτο δρόμο”. Από κοντά, φτωχός συγγενής και ο Κ. Σημίτης.

Τα μανιφέστα αυτά ιδεολογικοποιούσαν τη μετάλλαξη της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, τον εξαμερικανισμό της και τη μετατόπισή της προς το Κέντρο, όπου πρωταγωνιστικό ρόλο διαδραμάτιζε ο Κλίντον. Ήταν η εποχή των νεοφιλελεύθερων νομοτελειών ότι επήλθε το τέλος της ιστορίας και ότι οι συναινέσεις πρέπει να μετατοπιστούν από το κράτος πρόνοιας στην αγορά. Οι κεντρώοι ηγέτες υποκλίνονταν, μάλιστα, στον νεοφιλελεύθερο δογματισμό ότι οι αγορές αυτορρυθμίζονται και συνεπώς δεν χρειάζεται δημόσια παρέμβαση. Θα προξενούσε βλάβες, μάλιστα!

Αποκαλυπτική έκθεση βόμβα για την ελληνική κρίση (I)

Πηγή: Sofokleous10

Πάνος Παναγιώτου

Το CNN, το Reuters, το BBC και ακόμη και το Yahoo είναι μερικά από τα διεθνή ΜΜΕ που παρέχουν, σε καθημερινή βάση, διαφορετικές εκδόσεις των προγραμμάτων τους για διαφορετικές περιοχές του κόσμου. Η διεθνής έκδοση του CNN είναι πολύ διαφορετική από αυτήν για τις ΗΠΑ ενώ πριν μερικά χρόνια και υπό το βάρος της αλλαγής της αγγλοσαξονικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή το BBC έκλεισε μία σειρά υπηρεσιών του, μεταξύ των οποίων και της ελληνικής, ώστε να εξοικονομήσει χρήματα για το αραβικό τμήμα του σταθμού, σε μία προσπάθεια δημιουργίας του αντίπαλου δέους του Al Jazeera.

Με αυτό το σκεπτικό υπόψην είναι πολύ ενδιαφέρον να βλέπουμε την ελληνική κρίση όχι μόνο μέσα από τα ελληνικά ΜΜΕ αλλά και από τα διεθνή και ακόμη περισσότερο από διαφορετικούς οργανισμούς, κυβερνητικούς και μη, διάφορα πανεπιστημιακά ιδρύματα, κέντρα κλπ ώστε να μπορέσουμε να αποκτήσουμε μία άλλη οπτική στο θέμα που μας ταλανίζει περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο στις μέρες μας και να προσπαθήσουμε να ανακαλύψουμε και να κατανοήσουμε αθέατες πλευρές του αλλά και να καταλάβουμε πώς βλέπουν την ελληνική κρίση όσοι είναι εκτός Ελλάδας. 

Απογραφές με αρωμα....προγραφών

πηγή: ΔΡΟΜΟΣ
του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Μυστικά και ψέματα πίσω από τα στοιχεία για τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων, το μέγεθος του κράτους και τη δίψα της τρόικας για απολύσεις.

Με περισσή σπουδή ανακοίνωσαν, την περασμένη εβδομάδα, οι υπουργοί Οικονομικών και Εσωτερικών τα αποτελέσματα της απογραφής των δημοσίων υπαλλήλων. Η διαδικασία παρουσιάστηκε σαν έργο τιτάνιο, λες και όλη η λειτουργία της δημόσιας διοίκησης εξαρτιόταν από τη γνώση του ακριβούς αριθμού των λειτουργών της. Η επιλογή περιελάμβανε πολλές γκρίζες ζώνες, ως προς τη σκοπιμότητά της, μια και η καταγραφή μπορούσε να γίνει και με τα στοιχεία που ήδη διέθεταν οι διευθύνσεις προσωπικού υπουργείων και άλλων φορέων του Δημοσίου. Τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα, ελάχιστα αποκλίνουν από αυτά που, κατά καιρούς, έχει παρουσιάσει η ίδια η ΑΔΕΔΥ.

Είναι προφανές ότι η φαραωνικής έμπνευσης διαδικασία περιείχε, εξαρχής, ένα στόχο: να συντηρήσει και να επιβεβαιώσει τους συνήθεις αστικούς μύθους περί διόγκωσης του απεχθούς κράτους, στην οποία μάλιστα ερρίφθη το ανάθεμα της δημοσιονομικής κρίσης. Το προηγούμενο διάστημα ακούστηκαν εξωφρενικά πράγματα περί 1,5 εκατομμυρίου υπαλλήλων του δημοσίου τομέα και περί ελληνικής εξαίρεσης στον πανευρωπαϊκό κανόνα του «λιτού» κράτους, ενώ σε ευρύτατα στρώματα της κοινωνίας, χάρη και στη ρητορική των ΜΜΕ, εμπεδώθηκε αντίληψη περί προνομιούχων και παρασιτούντων υπαλλήλων. Αντίληψη που διευκόλυνε την ευθεία επίθεση στο εισόδημα και σε στοιχειώδη δικαιώματά τους.

What Is Living and What Is Dead in Social Democracy?

The following is adapted from a lecture given at New York University on October 19, 2009.

Πηγή: The New York Review of Books

by Toni Judt

Americans would like things to be better. According to public opinion surveys in recent years, everyone would like their child to have improved life chances at birth. They would prefer it if their wife or daughter had the same odds of surviving maternity as women in other advanced countries. They would appreciate full medical coverage at lower cost, longer life expectancy, better public services, and less crime.

When told that these things are available in Austria, Scandinavia, or the Netherlands, but that they come with higher taxes and an “interventionary” state, many of those same Americans respond: “But that is socialism! We do not want the state interfering in our affairs. And above all, we do not wish to pay more taxes.”

This curious cognitive dissonance is an old story. A century ago, the German sociologist Werner Sombart famously asked: Why is there no socialism in America? There are many answers to this question. Some have to do with the sheer size of the country: shared purposes are difficult to organize and sustain on an imperial scale. There are also, of course, cultural factors, including the distinctively American suspicion of central government.

And indeed, it is not by chance that social democracy and welfare states have worked best in small, homogeneous countries, where issues of mistrust and mutual suspicion do not arise so acutely. A willingness to pay for other people’s services and benefits rests upon the understanding that they in turn will do likewise for you and your children: because they are like you and see the world as you do.

Αυξήσεις στην τιμή των διοδίων μέχρι και 60%!

ΠΗΓΗ: Ριζοσπάστης

Το δυσβάσταχτο χαράτσι, που περιμένει τις εργατικές λαϊκές οικογένειες, είναι αποτέλεσμα της πολιτικής των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ που παραχωρεί σε επιχειρηματικούς ομίλους το εθνικό οδικό δίκτυο

Μέσα σε τρία χρόνια, έγιναν πέντε αυξήσεις στα χαράτσια των διοδίων

Eurokinissi

Νέος κύκλος με αυξήσεις - «φωτιά» στα διόδια κατά μήκος των εθνικών οδών και τους παράπλευρους δρόμους, αναμένεται να ξεκινήσει το αμέσως προσεχές διάστημα. Το δυσβάσταχτο χαράτσι που περιμένει τις εργατικές λαϊκές οικογένειες είναι αποτέλεσμα της πολιτικής των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ που παραχωρεί σε επιχειρηματικούς ομίλους το εθνικό οδικό δίκτυο, για να ενισχυθεί η κερδοφορία του κεφαλαίου.

Τις επόμενες μέρες, αναμένεται να παραδοθεί στην κυκλοφορία η νέα σήραγγα Στέρνας (αφορά τον δεύτερο κλάδο προς Αθήνα) του αυτοκινητοδρόμου «Κόρινθος - Τρίπολη - Καλαμάτα και Λεύκτρο - Σπάρτη». Επιπλέον, ολοκληρώνονται και θα δοθούν στην κυκλοφορία και τα ενδιάμεσα τμήματα του δρόμου μεταξύ των σηράγγων κι έτσι συνολικά θα λειτουργούν πλέον τέσσερις σήραγγες με διαχωρισμένη κυκλοφορία. Τρεις στο τμήμα του αυτοκινητοδρόμου Κόρινθος - Τρίπολη, οι σήραγγες Στέρνας, Νεοχωρίου, Αρτεμισίου και η σήραγγα Ραψομάτη στο τμήμα Τρίπολη - Καλαμάτα - Σπάρτη.

Σύμφωνα με τη σύμβαση παραχώρησης, στις αρχές Σεπτέμβρη θα αυξηθούν μέχρι και 60% οι τιμές διοδίων στο συγκεκριμένο αυτοκινητόδρομο. Για παράδειγμα, στο σταθμό της Νεστάνης τα δίκυκλα θα πληρώνουν 1,5 ευρώ από 0,9 που πληρώνουν σήμερα, τα ΙΧ 2,2 ευρώ από 1,4 και τα λεωφορεία 5,6 ευρώ από 3,5.

Ετοιμάζουν «μαχαίρι» για τις επικουρικές

ΠΗΓΗ: Ριζοσπάστης

Αμείωτες ανατροπές προβλέπει η εφαρμογή του νέου αντιασφαλιστικού νόμου. Παρά την τεράστια μείωση των συντάξεων, τα κυβερνητικά στελέχη θεωρούν υψηλές τις εργοδοτικές εισφορές

Πετσόκομμα των επικουρικών συντάξεων δείχνει για το επόμενο διάστημα η προπαγάνδα, με την οποία τα κυβερνητικά στελέχη συνεχίζουν να «διαφημίζουν» τη σημασία και την ανάγκη να συνεχιστεί η ασφαλιστική μεταρρύθμιση της οποίας σταθμός ήταν ο νόμος που ψήφισε η Βουλή τον περασμένο Ιούλη. Μια «ιστορική και μακρόπνοη μεταρρύθμιση», όπως τη χαρακτήρισε την περασμένη βδομάδα και το κλιμάκιο της τρόικας που ήρθε στην Ελλάδα, δίνοντας ειδικά συγχαρητήρια στην κυβέρνηση και τους «εταίρους» της (μεταξύ αυτών και στην πλειοψηφία της ΓΣΕΕ) για την αποφασιστικότητα με την οποία προχωρούν στην κατακρεούργηση των κατακτήσεων της εργατικής τάξης.

Ετσι, ο υφυπουργός ΕργασίαςΓιώργος Κουτρουμάνης,μιλώντας χτες στο ΣΚΑΪ, είπε ότι «για τις επικουρικές συντάξεις υπάρχει πρόβλεψη στο (σ.σ. αυτόν που ψηφίστηκε τον Ιούλη) νόμο», συμπληρώνοντας ότι δεν «πρόκειται να "δώσουμε εξετάσεις" το Σεπτέμβρη ή τον Οκτώβρη σ' αυτά τα θέματα». Τί είναι αυτό που προβλέπει ο πρόσφατος αντιασφαλιστικός νόμος; Οτι η καταβολή των επικουρικών συντάξεων θα εξαρτάται από την οικονομική κατάσταση των Ταμείων. Τι σημαίνει αυτό σε απλά ελληνικά; Οτι αν τα οικονομικά των επικουρικών ταμείων δεν είναι καλά ή οι συντάξεις δε θα καταβάλλονται ή θα καταβάλλονται μειωμένες. Αρα και η διευκρίνιση πως «ο νόμος προβλέπει ότι θα γίνουν οι αναγκαίες αναλογιστικές μελέτες στις αρχές του 2011, για να δούμε ποιες είναι οι οικονομικές δυνατότητες του κάθε Ταμείου», προμηνύει νέο ντόμινο αντιασφαλιστικών χτυπημάτων.