ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

EKEI ΠOY MAΣ XPΩΣTAΓANE...

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ KAI

ΠΩΣ NA ΞEΠEPAΣOYME THN KATAΘΛIΨH

Πηγή: http://www.tapaidiatisgalarias.org/wp-content/uploads/2009/11/apergia.pdf
και
http://paris-prodromidis.blogspot.com/

1.

«...Να ονειρεύτηκαν άραγε ποτέ αυτοί οι ως τα τώρα γενεαλόγοι της ηθικής, έστω κι ακροθιγώς μόνο, πως, λόγου

χάρη, εκείνη η βασική ηθική έννοια «ενοχή» (Schuld), οφείλει την καταγωγή της στην πολύ υλική έννοια του «χρέους» (Schuld);... Κι από πού πήρε, άραγε, τη δύναμή της η πανάρχαιη εκείνη, βαθιά ριζωμένη, κι ίσως αξερίζωτη πια σήμερα, ιδέα, μιας αντιστάθμισης της ζημιάς από τον πόνο; Το φανέρωσα κιόλας πιο πριν: από τη συμβατική σχέση μεταξύ πιστωτών και οφειλετών, που είναι τόσο παλιά, όσο, γενικά, κι η ύπαρξη «υποκειμένων δικαίου», και που και τούτη πάλι ανάγεται στις βασικές μορφές της αγοράς, πωλήσεως, ανταλλαγής, εμπορίου και συναλλαγής... Ο οφειλέτης, για να εμπνεύσει εμπιστοσύνη στην υπόσχεσή του, πως θα εξοφλήσει το χρέος του, για να εγγυηθεί για τη σοβαρότητα και ιερότητα της υπόσχεσής του, μα και για να χαράξει πάνω στην ίδια του τη συνείδηση την εξόφληση του χρέους του σαν υποχρέωση και καθήκον, ενεχυριάζει, με γραπτή συμφωνία, για την περίπτωση κείνη που δε θα πλήρωνε το χρέος του στο δανειστή του, κάτι που ακόμη «αποτελεί ιδιοκτησία» του, που ακόμη το εξουσιάζει, λόγου χάρη το σώμα του, ... ή την ελευθερία του, ή ακόμη και την ίδια του τη ζωή...»

Φ. Νίτσε, Η Γενεαλογία της Ηθικής

Η Άγκελα Μέρκελ και ο Σαρκοζύ θέλουν να «μας» στηρίξουν, ο Τρισέ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας αναχωρεί εσπευσμένα από υπερατλαντικό ταξίδι για να συμμετάσχει στο «Ευρωπαϊκό σχέδιο σωτηρίας» της χώρας «μας», οι σπεκουλαδόροι και οι «αγορές» καραδοκούν εναντίον «μας», τα spreads ανεβαίνουν ανησυχητικά, η Goldman Sachs μηχανορραφούσε «δημιουργικά» με τον Κωστάκη, ενώ ο Γιωργάκης τρέχει από συνάντηση σε συνάντηση κορυφής για να «μας» σώσει υψώνοντας το εθνικό του ανάστημα στους «κερδοσκόπους», η χώρα «μας» οδεύει προς τη χρεοκοπία, τα ελλείμματά «μας» χτυπάνε κόκκινο, «έχουμε» μπει σε αυστηρό καθεστώς επιτήρησης, η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας «μας» πάει κατά διαόλου και το ύψος του «δημόσιου χρέους μας» προοιωνίζει μια επικείμενη «ελληνική τραγωδία».

Μέσα από τη συνεχή τρομοκρατία των ΜΜE το τελευταίο διάστημα περί του χρέους «μας», οι μοντέρνοι ηθικολόγοι, οι ιεροκήρυκες του λόγου του κεφαλαίου και του χρήματος προσπαθούν βίαια να μας πείσουν, εμάς τους «οφειλέτες», πως για να εξοφλήσουμε το χρέος «μας» στους δανειστές «μας» οφείλουμε να σηκώσουμε το σταυρό του μαρτυρίου των θυσιών, να δηλώσουμε πίστη στην ορθοδοξία του Συμφώνου Σταθερότητας και γεμάτοι δέος να προσδοκούμε το πλήρωμα του χρόνου που θα φέρει τη μετα-ελλειμματική ζωή (γνωστή παλαιότερα με την ποιητικότερη έκφραση «φως στην άκρη του τούνελ»).

Η δημοσιονομική τρομοκρατία προσπαθεί να γίνει πιο αποτελεσματική σημαδεύοντας, μέσω της συλλογικής ευθύνης των χρεών, την ίδια μας την υποκειμενικότητα. Η καταιγίδα των επικείμενων απειλών για την εθνική «μας» οικονομία στοχεύει στην εσωτερίκευση της κρίσης του χρέους ως φόβο και αίσθημα ενοχής: τα χρέη «μας» (Schulden) πρέπει να γίνουν οι συλλογικές μας ενοχές (Schulden). Έτσι, το προπατορικό αμάρτημα επανέρχεται πολύ πιο βίαια για να μας αναγκάσει, παραφράζοντας τον Νίτσε, να ενεχυριάσουμε τον ήδη φτωχό μισθό μας, την ήδη εντατικοποιημένη εργασιακά ζωή μας, τις ίδιες μας τις προσδοκίες ενός κόσμου όπου η κυριαρχία του κεφαλαίου θα είναι πια παρελθόν. Θέλουν να βάλουμε ενέχυρο τις ίδιες μας τις απαιτήσεις για το παρόν και το μέλλον μιας ζωής απελευθερωμένης από χρέη και ενοχές· να χρεωθούμε με το βάρος ενός καταθλιπτικά αβέβαιου παρόντος για να εξαλείψουμε ακόμα και από το φαντασιακό μας κάθε δυνατότητα καταστροφής αυτού του γέρικου, φορτωμένου με ενοχές και χρέη, κόσμου.

Αντέχουμε να μείνουμε στο ευρώ;

Ο πυρήνας του «ελληνικού προβλήματος» είναι η απώλεια της ανταγωνιστικότητας, υποστηρίζουν ξένοι ειδικοί, και όχι η συμμετοχή μας στο ευρωπαϊκό νόμισμα

TO BHMA
Σάββατο 3 Απριλίου 2010
ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

 

Oι «Financial Τimes» και η «Wall Street Journal» έχουν δημοσιεύσει άρθρα οικονομολόγων όπου υποστηρίζεται ότι η δέσμευση για μείωση του ελλείμματος του προϋπολογισμού κατά 10% ως το 2014 εκφράζει ένα από τα πιο σκληρά προγράμματα σταθεροποίησης που έχει αποφασιστεί από ευρωπαϊκό κράτος τα τελευταία χρόνια. Αναμένεται ότι τόσο μεγάλες περικοπές είναι πιθανό να οδηγήσουν την οικονομία ακόμη βαθύτερα στην ύφεση, κάτι που θα προκαλέσει μείωση του ΑΕΠ.

Το αποτέλεσμα ενός διαρκώς μειούμενου ΑΕΠ είναι να μην επιτευχθεί η κατά 10% μείωση του ελλείμματος (ως ποσοστό του ΑΕΠ) μέσα σε τρία χρόνια, και να χρειαστούν πολύ περισσότερα. Οι ίδιοι οικονομολόγοι υπογραμμίζουν ότι σε χώρες εγκλωβισμένες σε καταστάσεις ανάλογες με την ελληνική αναλαμβάνει το ΔΝΤ και προτείνει υποτίμηση του νομίσματος, έτσι ώστε να αμβλυνθούν οι συνέπειες των περιοριστικών μέτρων. Σύμφωνα με τους ειδικούς του ξένου Τύπου ο πυρήνας του «ελληνικού προβλήματος» είναι η απώλεια της ανταγωνιστικότητας. Με βάση τους υπολογισμούς της Τράπεζας της Ελλάδος όπως δημοσιεύθηκαν στην πρόσφατη έκθεση για τη Νομισματική Πολιτική η ελληνική οικονομία εμφανίζει απώλεια ανταγωνιστικότητας περίπου 27,7% με βάση τους δείκτες κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος στο σύνολο της οικονομίας. Μάλιστα η Ελλάδα χάνει διαρκώς σε ανταγωνιστικότητα μετά το 1988- με μοναδική εξαίρεση την περίοδο 1998-2000, όταν σημειώθηκε βελτίωση εξαιτίας των προσπαθειών για την ένταξη στην ΟΝΕ και της υποτίμησης της δραχμής το 1998. Επισημαίνεται πάντως ότι η εξέταση των δεικτών ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας συγκριτικά με τους αντίστοιχους δείκτες για τις άλλες χώρες της ζώνης του ευρώ δείχνει ότι σε όλες τις χώρες της ευρωζώνης επιδεινώθηκε η ανταγωνιστικότητα την περίοδο 2001-2008 (κυρίως εξαιτίας της ανατίμησης του ευρώ, σωρευτικά κατά 36% την περίοδο 2002-2008).

Υποστηρίζεται λοιπόν ότι η Ελλάδα έχει εγκλωβιστεί μέσα σε μια «αναπτυξιακή παγίδα» από την οποία δεν μπορεί να αποδράσει χωρίς υποτίμηση. Υποτίμηση του ευρώ ασφαλώς δεν μπορεί να γίνει, γι΄ αυτό ακριβώς προτείνεται ως διέξοδος η επιστροφή στη δραχμή. Το σενάριο αυτό υποστηρίζεται και από την εκτίμηση ότι οι πολυετείς θυσίες που θα απαιτηθούν για τη συμμόρφωση με τις επιταγές του Συμφώνου Σταθερότητας θα οδηγήσουν στη διαμόρφωση ενός πολιτικού και κοινωνικού κύματος υπέρ της επιστροφής στη δραχμή. Ηδη η αντιμετώπιση της χώρας από τα ξένα μέσα ενημέρωσης και από ηγέτες της ευρωζώνης όπως η κυρία Ανγκελα Μέρκελ εκτιμάται ότι έχει συμβάλει στην υποχώρηση του φιλοευρωπαϊσμού και στην ενίσχυση απόψεων ευρωσκεπτικισμού που μέχρι πρότινος θα φαίνονταν αδιανόητες.

Γιατι η Ελλάδα δεν είναι πια στα Πρωτοσέλιδα;

Why Has Greece Dropped From The Headlines?

by Paul Krugman

It suddenly occurred to me that I wasn’t reading much about Greece the last few days. Was the situation stabilizing?

Not according to the bond market and the CDS market, which both seem to show things heading off a cliff. Why the sudden hush?

φουντώνει η ανεργία,τρίζουν οι συμβάσεις

ΑΥΓΗ[φυλλο 4/4/2010]
του Α.Πετρόπουλου

Το φράγμα του 1.000.00 αναμένεται να υπερβούν οι άνεργοι στη χώρα μας τους επόμενους μήνες, ενώ η κυβέρνηση που πιέζεται για τη δρομολόγηση αλλαγών "σοκ" στα εργασιακά από διεθνείς οργανισμούς και Ευρωπαϊκή Ένωση αναζητεί εναγωνίως τη στατιστική μείωση της ανεργίας, επιβαρύνοντας όμως ταυτόχρονα τα ασφαλιστικά ταμεία και ιδιαίτερα το ΙΚΑ που καλείται να πορευτεί χωρίς ασφαλιστικές εισφορές (για τουλάχιστον 119.00 επιδοτούμενους) και ζημιωμένο από την πρόσφατη χαριστική ρύθμιση χρεών (ύψους 10 δισ. ευρώ) υπέρ των επιχειρήσεων.


"Σπάει" το φράγμα του 1.000.000 ανέργων, πιέσεις για ευέλικτους μισθούς και ατομικές συμβάσεις στον ιδιωτικό τομέα. Κατά 16.200 αυξήθηκαν οι μερικώς απασχολούμενοι


Είναι χαρακτηριστικό ότι οι εγγεγραμμένοι άνεργοι στον ΟΑΕΔ άνεργοι έφτασαν τους 766.159 τον περασμένο Φλεβάρη του 2010 (14,6% του εργατικού δυναμικού), ενώ ο πραγματικός αριθμός τους είναι αρκετά μεγαλύτερος αφού πολλοί άνεργοι (περίπου το 30% του στατιστικού ποσοστού) δεν καταγράφονται, καθώς είτε έχουν περάσει σε κατάσταση αεργίας, είτε εργάζονται περιστασιακά, έστω και μία ώρα τη βδομάδα. Σε καθαρούς αριθμούς και σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία οι εγγεγραμμένοι - κατά δήλωσή τους - άνεργοι στον ΟΑΕΔ, μεταξύ Δεκεμβρίου 2008 και Δεκεμβρίου 2009 αυξήθηκε κατά 200.000 φθάνοντας τους 762.000 από 562.000!



Ακόμα πιο σοκαριστικά είναι τα ποιοτικά στοιχεία της ανεργίας. Η ανεργία στους νέους έχει εκτιναχθεί στο 28%, ενώ στις γυναίκες που υπερβαίνουν το 60% του συνόλου των ανέργων σχεδόν 1 στις 3 παραμένει άνεργη.

Αναπάντητα ερωτηματικά..

Κ. Καλλωνιάτης

1 Απρ 2010

Η απόφαση της Ευρωζώνης για δημιουργία μηχανισμού παρέμβασης και δανειακής στήριξης – υπό όρους - προβληματικών δημοσιονομικά οικονομιών όπως η ελληνική, χαιρετίσθηκε από την κυβέρνηση σαν μεγάλη νίκη της χώρας.

Από, δε, τον υπουργό Οικονομίας κ. Παπακωνσταντίνου σαν ένα βήμα προς την κατεύθυνση της δημιουργίας ενός νέου μοντέλου οικονομικής διακυβέρνησης στην ευρωζώνη. Μετριοπαθέστερη ήταν η αντίδραση ανθρώπων της εγχώριας αγοράς (‘κερδίσαμε χρόνο’), από την πλειονότητα του κόσμου (πολιτικού και μη) καταγράφηκε σαν μία ανάσα στην πορεία προς το άγνωστο, ενώ αδιάφορη έως αρνητική ήταν η στάση των ξένων αγορών με συνέπεια μία πρόσκαιρη μείωση των διαφορικών επιτοκίων (spreads) και εν συνεχεία νέα άνοδός τους στις 340 μονάδες βάσης.

Στη πορεία μάθαμε πως το ΔΝΤ δεν πρόκειται να υπακούσει στην ΕΕ αλλά θα θέσει τους δικούς του όρους εφόσον του ζητηθεί από την Ελλάδα η χρηματοδοτική συνδρομή. Συνεπώς, ακόμη και εάν δανεισθούμε το προσεχές δίμηνο όσα ζητάμε και πάρουμε την περίφημη ανάσα χρόνου που θέλαμε, το ερώτημα που παραμένει είναι :

Τι να τον κάνουμε τον χρόνο που κερδίσαμε ;

Ολιβιέ Μπεζανσενό: Να συντονιστεί η αντικαπιταλιστική Αριστερά στην Ευρώπη

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στους Γιάννη Σκαλιδάκη και Γιώργο Σαπουνά

 Μάρτιος 28, "Δρόμος της Αριστεράς"

Την ανάγκη συντονισμού των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με στόχο να υπάρξει οργανωμένη και αποτελεσματική απάντηση, η οποία –όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει- πρέπει να έρχεται σε «ρήξη με το φιλελευθερισμό και πιο συγκεκριμένα με τον καπιταλισμό», τονίζει –μιλώντας στο Δρόμο- ο επικεφαλής του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (NPA) της Γαλλίας, Ολιβιέ Μπεζανσενό.

Αναφερόμενος στους αγώνες των εργαζομένων που εκδηλώθηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα στη Γαλλία, σημειώνει με νόημα ότι «η δυσκολία ήταν να προχωρήσει ένα επίπεδο παραπάνω ο συντονισμός των αγώνων, ώστε να προσπαθήσουμε να χτίσουμε ένα ενιαίο κίνημα. Αυτό το επίπεδο βρίσκεται σε ημερήσια διάταξη και περνά μέσα από μια νέα πολιτικοποίηση του κόσμου της εργασίας».

Η κρίση έχει φέρει την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα σε μια πολύ δύσκολη θέση. Η επίθεση της αστικής τάξης με τα διάφορα πακέτα λιτότητας μέσα από τις κρατικές ή υπερκρατικές δομές (Ε.Ε.) έχει δημιουργήσει ευνοϊκό ή αρνητικό υπόστρωμα για το ξετύλιγμα των αγώνων;

Η κατάσταση στη Γαλλία, αλλά πιστεύω και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, είναι γεμάτη αντιθέσεις. Η δυσαρέσκεια, το ξέσπασμα που προκλήθηκε από τα σχέδια ανάκαμψης και τα πρώτα κύματα απολύσεων που τα συνόδευσαν το 2009, στην πρώτη φάση της κρίσης, συμπλέκονται με την ανασφάλεια, με αμφιβολίες για τις δυνατότητες αντιπαράθεσης με την πολιτική των τραπεζών, της εργοδοσίας και του κράτους. Το γεγονός ότι από τη μια μέρα στην άλλη, το κράτος, που ο πρωθυπουργός έλεγε ότι βρίσκεται σε κατάσταση ημιχρεοκοπίας, βρήκε δισεκατομμύρια για να επιδοτήσει τις τράπεζες και τα αφεντικά, ήταν πραγματική πρόκληση. Τα σχέδια απολύσεων στα εργοστάσια ανταλλακτικών αυτοκινήτων προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις και μεταξύ άλλων και επιτάξεις. Αυτό το κλίμα οδήγησε στις έντονες ημέρες του περασμένου χειμώνα, που οι συνδικαλιστικές ηγεσίες οδήγησαν σε αδιέξοδο. Οι επιπτώσεις της ανεργίας γιγαντώνονται, οι εντάσεις στο χώρο της εργασίας, όπως και σε όλη την κοινωνία, αυξάνονται, οι καθημερινές δυσκολίες γίνονται αβάστακτες. Και όλα αυτά, μέσα σε ένα γενικότερο κλίμα όξυνσης της πολιτικής αποστασιοποίησης. Αυτή η αντιφατική κατάσταση εκφράστηκε στο πολιτικό πεδίο στις τελευταίες περιφερειακές εκλογές. Είχαμε την απόρριψη του Σαρκοζί, αλλά η δυσαρέσκεια δεν εκφράστηκαν -παρά σε μικρό βαθμό- με αντικαπιταλιστική ψήφο και περισσότερο με την αποχή και την ψήφο στη φιλελεύθερη Αριστερά, το Σοσιαλιστικό Κόμμα και τους Πράσινους.

Η ελεγχόμενη πτώχευση της χώρας δεν είναι μονόδρομος

 Δημήτρης Καζάκης

1/4/2010   Εφημερίδα "Ποντίκι" 

Η σύνοδος κορυφής της 25^ης Μαρτίου αποτελεί πράγματι ορόσημο. Μ’ αυτήν οι ηγέτες της ευρωζώνης σύστησαν επίσημα την Ελλάδα στο ΔΝΤ. Το ευρώ, δίπλα στις τόσες και τόσες ευεργεσίες που έχει προσφέρει σ’ αυτή τη χώρα και ιδίως στον εργαζόμενο λαό της, έρχεται τώρα να του προσφέρει επίσης μια ακόμη μοναδική ευκαιρία, να δοκιμάσει στο πετσί του και τις «θεραπείες σοκ» του ΔΝΤ. «Ελπίζουμε ότι αυτό θα καθησυχάσει όλους τους κατόχους των Ελληνικών ομολόγων ότι η ευρωζώνη δεν θα αφήσει την Ελλάδα να αποτύχει», όπως είπε ο Χέρμαν Βαν Ρομπέι αμέσως μετά τη Σύνοδο. Άλλωστε γι’ αυτούς δουλεύουν όλοι.

Η χώρα βαδίζει όπως έχει προκαθοριστεί από τις αγορές και τους κερδοσκόπους: από το κακό στο χειρότερο. Κάθε επιδείνωση της κατάστασης αποφέρει κέρδη δις ευρώ σε διεθνείς θεσμικούς και μη επενδυτές. Κι αυτό γιατί δεν έχουν επενδύσει στην μια και έξω χρεοκοπία της χώρας, αλλά στον αργό θάνατό της. Όσο περισσότερο κρατήσει η επιθανάτια αγωνία, τόσο περισσότερο κερδίζουν από τα αυξημένα spread-επιτόκια, από τις επισφάλειες των ελληνικών ομολόγων, από τα κάθε είδους παράγωγα χρέους, από τα πιθανά swap και τις συμφωνίες πάνω και κάτω από το τραπέζι προκειμένου η χώρα να συνεχίσει να δανείζεται για να συνεχίσει απρόσκοπτα την εξυπηρέτηση των χρεών της. Το ιδεώδες για τις αγορές θα ήταν να συνεχιστεί στο διηνεκές αυτή η κατάσταση. Αυτό θέλουν να εγγυηθεί η κηδεμονία της χώρας από το ΕΕ και το ΔΝΤ. Επιζητούν δηλαδή μια ελεγχόμενη πτώχευση σαν αυτή που επέβαλε το ΔΝΤ στην Ουραγουάη το 2003, η οποία την μετέτρεψε σε μια από τις φτωχότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής, χωρίς να την γλυτώσει από το χρέος της.

κινεζική εμπλοκή στο χρέος της Ελλάδας

by pentanostimi

ENOΨΕΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ κ.Πέτρου Χριστοδούλου,σε Ασία και Αμέρική,[προκειμένου να διερευνήσει  νεες δυνατότητες δανεισμου]
το Υοu pay your Crisis δημοσιευει, σε παγκοσμια αποκλειστικότητα,
στοιχεία για το ποιος θα ειναι ο παράγοντας ο οποιος με την παρέμβασή του θα δωσει το φιλι της ζωής στην ελληνική οικονομία.
Εγκυροτατες πηγες απο το περιβάλλον του κ.Χριστοδούλου μας ειπαν=

[την ωρα που γραφονται αυτα τα δύσκολα ιδεογράμματα,η κυνική κοιμάται τον υπνο του δικαίου

αυριο,ειναι βεβαιον οτι θα επιχειρήσει να μεταφράσει και τα κινέζικα ,μην και δεν ειμεθα ακριβείς με τα νούμερα και χασουμε την αξιοπιστία μας ως σοβαρο μπλογκ

 -ως τοτε  μην την ξυπνάτε και  αν  με αναζητήσει,μη με ΄΄δώσετε'' πλιζ

Στατιστικές Ζαβολιές

Date: 2010.02.04

Αυγή, 7 Φλεβάρη 2010

by Techie Chan

Τι θα πιστεύατε για τα στατιστικά μιας χώρας, έαν σας έλεγαν πως ο σημερινός πληθωρισμός είναι 3% , αλλά εάν χρησιμοποιούσαμε τον τρόπο που τον μετρούσαμε στις αρχές της δεκαετίας του 90 θα ήταν 6%, κι αν χρησιμοποιούσαμε τη μέθοδο της δεκαετίας του 80 θα ήταν κοντά στο 10%? Πώς θα νιώθατε εάν μαθαίνατε πως η επίσημη ανεργία είναι 10%, αλλά εάν ψάχνατε βαθιά μέσα στα κιτάπια τους θα βλέπατε πως είναι 17,5%? Ή πως εάν μετράγατε την ανεργία με τον τρόπο που το έκαναν μέχρι το 1994 το ποσοστό θα έφτανε 22%?

Η χώρα αυτή δεν είναι η Ελλάδα αλλά οι ΗΠΑ, οι οποίες έχουν μια μακριά παράδοση στο μαγείρεμα των βιβλίων. Και στόχος των μαγειρεμένων αριθμών δεν είναι μόνο να κοροίδεψουν τους πολίτες τους για το πόσο πραγματικά ευημερούν. Ο πληθωρισμός είναι πολύ σημαντικός γιατί επηρεάζει το ΑΕΠ μιας χώρας. Όσο πληθωρισμό καταφέρνουμε και κρύβουμε, τον μεταφράζουμε μαγικά σε ανάπτυξη, διότι η άνοδος των τιμών εκλαμβάνεται ως μεγέθυνση της οικονομίας. Έτσι οι ΗΠΑ από το 1990 μέχρι σήμερα έχουν στην ουσία επιδοθεί σένα επιτόπιο τροχαδάκι μηδενικής ανάπτυξης, και από το 2004 έχουν πρακτικά αρνητική ανάπτυξη.

Όλα αυτά πρέπει να τα έχουμε πρόχειρα κάθε φορά που κάποιο τσουτσέκι εγχώριο ή της κομισιόν μας προτείνει να ακολουθήσουμε τις λαμπρές πολιτικές πέραν του Ατλαντικού

Συλλαλητήριο στη Βουλή ενάντια στον "επιτάφιο του μισθωτού"

Καλυβιώτη Μαρία

Ημερομηνία δημοσίευσης: 31/03/2010

Εφημερίδα Αυγή

• next

Ενάντια στον “επιτάφιο του μισθωτού” διαδήλωσαν περίπου 1.500 εργαζόμενοι, άνεργοι και φοιτητές χθες το απόγευμα, σε ένα συλλαλητήριο που διοργάνωσαν πρωτοβάθμια σωματεία του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, καθώς και οι πολιτικοί σχηματισμοί ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κατά των νέων μέτρων για την οικονομία που προωθεί η κυβέρνηση.
Στην κεφαλή της πορείας διαδηλωτές κρατούσαν ένα φέρετρο με το σήμα του ευρώ και πικέτες με μηνύματα ενάντια στην καταστρατήγηση εργασιακών δικαιωμάτων και κεκτημένων. Οι διαδηλωτές, στη συντριπτική τους πλειονότητα νέοι και νέες εργαζόμενοι/ες, άνεργοι/ες, συσπειρώθηκαν πίσω από τα πανό του Συντονιστικού Πρωτοβάθμιων Σωματείων, Σωματείο Σερβιτόρων - Μαγείρων, ΣΒΕΟΔ, Πρωτοβουλίες Εργαζομένων στο υπ. Οικονομικών, Δίκτυο Συνδικαλιστών ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ΕΕΚ.

Κρίση και ταξική πάλη

Ubi solitudinem faciunt pacem appellant.

Tacitus

by Radical Desire

Κατά την δεκαετία του 90, μετά την κατάρρευση του μπλοκ των χωρών του υπαρκτού σοσιαλισμού, η έκφραση "ταξική πάλη" μεταμορφώθηκε από όργανο θεωρητικής ανάλυσης σε μέσο γελοιοποίησης του υποτιθέμενου αρτηριοσκληρωτικού φανατισμού της κομμουνιστικής οπτικής. Στην δεκαετία αυτή, διαμορφωμένη από την ταυτόχρονη υπαναχώρηση των απελευθερωτικών ενεργειών των αντιαποικιοκρατικών κινημάτων του λεγόμενου "τρίτου" κόσμου και την πολιτική αποσάθρωση του "δεύτερου", η "κοινή λογική" υπαγόρευσε ότι ο κόσμος είναι ένας, ότι όποιες και αν είναι οι ανισότητες και οι αντιθέσεις του τούτες μπορούν να επιλυθούν συναινετικά, με κοινή συμμετοχή και προσπάθεια, ή, στην χειρότερη περίπτωση, δια του συναινετικού πολέμου των πεφωτισμένων υπερασπιστών της ενότητάς του ("we are the world") ενάντια στους υποκινητές του διχασμού και του μίσους. Έτσι, αυτό που προηγούμενες δεκαετίες θα ονόμαζαν ιμπεριαλισμό μεταμορφώθηκε σε "ανθρωπιστικές επιχειρήσεις", τα θύματα των οποίων (για παράδειγμα, στον ήδη ξεχασμένο πόλεμο στην πρώην Γιουγκοσλαβία) μετρούσαν πολύ λιγότερο στις συνειδήσεις της δυτικής κοινής γνώμης από ό, τι στην περίπτωση παλαιότερων πολέμων όπως αυτοί στο Βιετνάμ ή στην Αλγερία, που είχαν δημιουργήσει συνθήκες εξεγερσιακής πολιτικής κινητοποίησης και σφοδρής εσωτερικής σύγκρουσης στις δυτικές κοινωνίες.

Η Citigroup τα λέει "έξω από τα δόντια"

by ciaoant1


Citigroup: Εμείς κάνουμε κουμάντο, το πολίτευμα είναι "πλουτονομία" (plutonomy). Τουλάχιστον είναι ειλικρινείς βέβαια, σίγουρα περισσότερο από πολλούς και διάφορους που κοροϊδεύουν και τον κόσμο και (πολλοί εξ αυτών) και τους εαυτούς τους

Γράφημα για τις ανισότητες στις ΗΠΑ, που σπάνε κάθε ρεκόρ:
Παρατηρήστε το πως μας έχουν γυρίσει στην κατάσταση τις δεκαετίας του 1920-1930.
Αντίθετα, παρατηρήστε το γράφημα τη δεκαετία 1960-1970, όπου οι μεγάλοι λαϊκοί αγώνες έχουν φέρει το λαό σε πολύ καλύτερη θέση

Στις ανισότητες-ρεκόρ που παρατηρούνται σήμερα έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές στο παρελθόν (πχ εδώ για μια συγκεντρωτική παρουσίαση).

Τώρα, δείτε από επίσημο έγγραφο (εδώ και το δεύτερο μέρος, που είναι εξίσου ενδιαφερον με το πρώτο) της Citigroup του 2005 την άποψη της άρχουσας τάξης επί των πραγμάτων:

Το έγγραφο αυτό μοιράστηκε αρχικά στους "high-class" πελάτες της citigroup, αλλά διέρρευσε, και πρόσφατα έγινε και ευρύτερα γνωστό, καθώς αναφέρθηκε και στην ταινία-ντοκιμαντέρ του (ελαφρώς λαικιστή αλλά και αρκετά εύστοχου σε πολλά θέματα) Μάικλ Μουρ:

Όπως λοιπόν διαβάζουμε στο έγγραφο της Citigroup, έχουμε την εμφάνιση της πλουτονομίας, που την ορίζει ως "μια οικονομία που κουμαντάρεται από τους πλούσιους":

Η Ανάληψη του ΓΑΠ

by CONSTANTINople

H έλευση του κινεζικού αιώνα είναι αναπόφευκτη;

by Άγγελος Κ

Η Κίνας αποτελεί σήμερα μια από τις σπάνιες περιπτώσεις όπου ο νεοφιλελευθερισμός μπορεί να κομπάζει για τις «επιτυχίες του καπιταλισμού». Πριν τριάντα χρόνια η οικονομία της αναπτυσσόταν με μικρότερο ρυθμό απ’ ότι ο πληθυσμός της ενώ η συνεισφορά της στο παγκόσμιο εμπόριο ήταν λιγότερο από 1%. Σε αντίθεση με το παρελθόν, φέτος η Κίνα ξεπέρασε τη Γερμανία ως ο μεγαλύτερος παγκόσμιος εξαγωγέας και η οικονομία της εξακολουθεί να αναπτύσσεται με εντυπωσιακούς ρυθμούς παρά την παγκόσμια οικονομική ύφεση. Υπάρχουν μάλιστα αρκετοί που προβλέπουν ότι (σε κάποιες δεκαετίες) η Κίνα θα ξεπεράσει τις ΗΠΑ σε οικονομική και πολιτική ισχύ.

Οι νεοφιλελεύθεροι ισχυρίζονται ότι η επιτυχία της Κίνας ήταν το αποτέλεσμα των ιδιωτικοποιήσεων που πραγματοποιήθηκαν πριν 30 χρόνια, και επιπλέον, ότι από τότε υπάρχει μια συνεχείς αδιατάρακτη οικονομική επέκταση.

Στο άρθρο που ακολουθεί θα υποστηρίξω ότι και οι δυο ισχυρισμοί είναι απολύτως ψευδείς.

Το 1978 άρχισαν οι μεταρρυθμίσεις του καθεστώτος. Τότε ουσιαστικά ιδιωτικοποιήθηκε η γη και δόθηκαν στους αγρότες κίνητρα να παράγουν πιο εντατικά. Αυτό οδήγησε στη δημιουργία αγροτικών επιχειρήσεων, πρώτα για καταναλωτικά προϊόντα και αργότερα για εξαγωγές.

Ο σκοπός των μεταρρυθμίσεων ήταν να μπει στην παραγωγική διαδικασία το «αδρανών δυναμικό» που υπήρχε στην οικονομία (στην προκειμένη περίπτωση η γη και οι αγρότες) με σκοπό την πιο αποτελεσματική οικονομική λειτουργία μέσω της εντατικοποίησης της εργασίας των αγροτών που έπρεπε να δουλεύουν πιο σκληρά για να κερδίσουν από το πλεόνασμα της παραγωγής τους. Αυτό πράγματι οδήγησε σε αύξηση της παραγωγής, αλλά ταυτόχρονα στο χειρότερο πληθωρισμό από το 1949. Επιπλέον, οι αντιθέσεις ανάμεσα στη μειοψηφία του καρπώθηκε τα οφέλη και στη πλειοψηφία που πήρε ψίχουλαοδήγησε σε όξυνση των ταξικών αντιθέσεων. Το αποτέλεσμα ήταν η εμφάνιση τόσο του οικονομικού κύκλου (στα 1988 η οικονομία γνώρισε ύφεση) όσο και πολιτικών διεκδικήσεων με αποκορύφωση τα γεγονότα στην Πλατεία Τιενανμέν το 1989, το μεγαλύτερο κίνημα διαμαρτυρίας στην Κίνα από τη δεκαετία του 1920.

Πανευρωπαϊκή η επίθεση στους μισθούς

Ημερομηνία δημοσίευσης: 28/03/2010

Αυγή: Novalis

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι και όλες στη ριζοσπαστική Αριστερά ότι οι παθογένειες που πλήττουν τις ευρωπαϊκές κοινωνίες και τις εργαζόμενες τάξεις είναι κοινές και διαφοροποιούνται οι όροι και η οξύτητα με τους οποίους εκδηλώνονται. Ας σταχυολογήσουμε ενδεικτικά και κατ' ανάγκην αποσπασματικά:

Θεωρούμε, φερ' ειπείν, ότι η αποσάθρωση της αγροτικής τάξης είναι κυρίως ελληνικό φαινόμενο; Ας στραφούμε προς την κυρίως ευνοημένη από τους προϋπολογισμούς της ΚΑΠ, τη Γαλλία. Ο ίδιος ο υπουργός Γεωργίας αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι η γαλλική γεωργία αντιμετωπίζει τη "σοβαρότερη κρίση εδώ και τρεις δεκαετίες". Όλοι οι τομείς της αγροτικής και της κτηνοτροφικής παραγωγής έχουν χτυπηθεί άσχημα από την κρίση, με χειρότερες συνέπειες για τους γαλακτοπαραγωγούς. Το αγροτικό εισόδημα το 2009 μειώθηκε κατά 34%, ενώ το 2008 είχε ήδη μειωθεί κατά 20%. Και η αγωνία των Γάλλων αγροτών βρίσκεται στο κατακόρυφο, καθώς προβλέπεται μελλοντικά δραστική περικοπή του προϋπολογισμού της ΚΑΠ.

Σπ. Λαπατσιώρας: Ο "δρόμος για την κόλαση" είναι ανοιχτός

Ημερομηνία δημοσίευσης: 28/03/2010

ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΛΑΠΑΤΣΙΩΡΑ*

Πηγή: Εφημερίδα Αυγή

Η απόφαση της Συνόδου υπήρξε αναμενόμενη στο γενικό της πνεύμα. Αν και αναμενόμενη, πρέπει να σημειωθεί ότι για πρώτη φορά θεσπίζεται μηχανισμός στήριξης μιας χώρας όταν αντιμετωπίζει πρόβλημα δανεισμού, γεγονός που αποτελεί τροποποίηση της συνθήκης του Μάαστριχτ και συγχρόνως αποτελεί έμπρακτη αναγνώριση ότι η Ευρώπη με τη μορφή που της δίνει η συνθήκη του Μάαστριχτ είναι αδύνατη. Πρόκειται για μηχανισμό ο οποίος εμφανίζει έναν δανειστή έσχατης ανάγκης, κάτω από προϋποθέσεις πολιτικών αποφάσεων οι οποίες απαιτούν ομοφωνία.

Όμως αποτελεί απόφαση πολύ πίσω από τις ανάγκες όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της Ευρωζώνης στο σύνολό της. Απόφαση ασύμβατη με τις απαιτήσεις που υπάρχουν για να διατηρηθεί η Ευρωζώνη ως έχει. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι εκφράζει μια ιστορική μυωπία των ηγετών της Ευρωζώνης ο κάθε πανηγυρισμός  γι’ αυτή την απόφαση. Η Ευρωζώνη παραμένει χωρίς μηχανισμό δανεισμού είτε ομοσπονδιακού τύπου, ο οποίος ενεργοποιείται όταν διαπιστώνεται το πρόβλημα και όχι κατόπιν εορτής, ή μηχανισμό δανεισμού κατ’ ευθείαν από την ΕΚΤ ή κάποια άλλης μορφής ουσιαστική στήριξη (π.χ. έκδοση ευρωομολόγου). Επιλέγει να ρίξει τα κράτη και τους πληθυσμούς τους στις αγκαλιές των αγορών, οι οποίες εκτιμούν το δόγμα «πάνω από όλα οι υγιείς προϋπολογισμοί» μυωπικές όντας κι αυτές. Επειδή κάθε προσπάθεια υγιών προϋπολογισμών σήμερα σημαίνει βάθεμα της ύφεσης, ακούγονται νούμερα για 4% πτώση της μεγέθυνσης και 20% ανεργία τον επόμενο χρόνο για την Ελλάδα, κατάσταση η οποία δεν αφορά μόνο την Ελλάδα αλλά κάθε χώρα που ακολουθεί το δόγμα. Οι ανισορροπίες στο εσωτερικό της Ευρωζώνης επίσης διατηρούνται. Και τα δύο γεγονότα αναμένεται να αρχίσουν σύντομα να προεξοφλούν οι αγορές.

H μετάφραση του Κεφ7 των θέσεων του RMF

Η μετάφραση όλου του Κεφαλαίου 7 της Μελέτης 

ΚΡΙΣΗ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ:

ΦΤΩΧΕΙΑ ΤΟΥ ΔΥΝΑΤΟΥ, ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΔΥΝΑΤΟΥ

(Οικονομική και πολιτική ανάλυση εναλλακτικών στρατηγικών ) με κλικ εδώ

K. Lapavitsas et al.

Περίληψη όλης της μελέτης της RMF με κλικ εδώ

Αναδημοσίευση από http://dosepasa.wordpress.com/2010/03/23/

Το Χρέος Φέρνει την Ύφεση

Το σημαντικότερο διάγραμμα του αιώνα

by Γιώργος Καισάριος

Όλοι νομίζουν ότι αν σταματήσουμε να δανειζόμαστε η ότι αν μειώσουμε το συνολικό δανεισμό, αυτό θα σημαίνει ύφεση.

Η λογική λέει ότι όσα λιγότερα έχουμε να ξοδεύουμε, τόσο λιγότερο θα είναι το ΑΕΠ.

Θα ήθελα να υπενθυμίσω τον μαθηματικό ορισμό του ΑΕΠ.

ΑΕΠ = Δημόσιες δαπάνες + Ιδιωτικές δαπάνες + δαπάνες νομικών προσώπων +(-) εμπορικές συναλλαγές.

Πουθενά σε αυτή την εξίσωση λοιπόν δεν έχουμε τον παράγοντα χρέος. Οι δαπάνες του κρατικού και του ιδιωτικού τομέα είναι συνάρτηση του πόσα ξοδεύεις όχι πόσα δανείζεσαι.

Είναι όμως γεγονός ότι ένα μέρος αυτών που ξοδεύουμε αποτελούνται από δανεικά (χρέος). Άρα το πόσα δανείζεσαι μπορεί να επηρεάσει τις δαπάνες και βέβαια το ΑΕΠ.

Αν όμως κάποιος θέλει να συμπεριλάβει τον παράγοντα χρέος στην εξίσωση, τότε θα πρέπει να συμπεριλάβει και τον παράγοντα τοκοχρεολύσια. Το χρέος το οποίο θα χρησιμοποιήσεις για να αυξήσεις το ΑΕΠ σου δεν είναι χωρίς κόστος.

Ας εξετάσουμε τώρα τι έγινε κατά το οικονομικό έτος 2009 εν Ελλάδι. Το ταμειακό έλλειμμα της Ελλάδος ήταν €30 δις (αυξήθηκαν δηλαδή αυτά που χρωστάμε κατά αυτό το ποσό) αλλά η οικονομία σημείωσε συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 2%!!

Μας πως είναι δυνατόν, να αυξάνει κάποιος τις δαπάνες του και να μειώνεται η οικονομική δραστηριότητα;; Σύμφωνα δηλαδή με την λογική της πιο πάνω εξίσωσης, θα έπρεπε το ΑΕΠ να αυξηθεί.

ΔΙΠΛΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΓΙΑ 600.000 ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΥΣ

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ χαράτσι χωρίς ουσιαστική ανταπόδοση ετοιμάζεται να επιβάλει η κυβέρνηση σε περίπου 600.000 εργαζόμενους που έχουν διπλή απασχόληση.

Σύμφωνα με το κυβερνητικό σχέδιο και με μοναδικό στόχο

την αύξηση των εσόδων των ταμείων, το υπουργείο Εργασίας θα υποχρεώσει όλες τις κατηγορίες των εργαζομένων να ασφαλίζονται εκτός

 από τον κύριο φορέα τους και στο αντίστοιχο κλαδικό ταμείο της δεύτερης απασχόλησής τους. Η εξέλιξη αυτή αναμένεται να επηρεάσει:

-Περίπου 100.000 επιστήμονες-ελεύθερους επαγγελματίες και δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι όταν έχουν μια ετεροαπασχόληση δεν υποχρεούνται μέχρι σήμερα σε αντίστοιχη ασφάλιση, έστω και αν πρόκειται για εντελώς διαφορετικό κλάδο.

 Πρόκειται κυρίως για μηχανικούς, γιατρούς και δικηγόρους οι οποίοι όταν έχουν στο όνομά τους και λειτουργούν ένα κατάστημα ή ένα ξενοδοχείο δεν υποχρεούνται, εκτός του ΤΣΑ, του ΤΣΑΥ ή του Ταμείου Νομικών αντιστοίχως, να ασφαλίζονται και στον ΟΑΕΕ (ΤΕΒΕ). Το ίδιο ισχύει για αστυνομικούς ή δημόσιους υπαλλήλους, οι οποίοι νόμιμα ασκούν δεύτερο επάγγελμα.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ  ΕΔΩ