Βύθιση μισθών και αύξηση τιμών

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ 07/10/2012

ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ ΡΟΜΠΟΛΗ *

Η στρατηγική των απελευθερωμένων, κυρίαρχων, ανεξέλεγκτων χρηματοπιστωτικών αγορών και των αποκλεισμένων κοινωνιών, ενέπνευσε, καθ' όλη την περίοδο πριν από την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης, το μείγμα οικονομικής πολιτικής το οποίο εγκαθίδρυσε στη διεθνή οικονομία «συνθήκες φούσκας» και πραγματικής μείωσης των μισθών (μείωσή της αγοραστικής δύναμης των μισθωτών και συνταξιούχων, αποδόμησης του κοινωνικού κράτους και απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων).

Χαρακτηριστική περίπτωση μείωσης των πραγματικών μισθών αποτελεί, μεταξύ των άλλων χωρών, και η Ελλάδα, στην οποία οι μισθοί κατά την περίοδο 1995-2008 αυξήθηκαν κατά 12,5%, η παραγωγικότητα της εργασίας κατά 20%, ο πληθωρισμός κατά 30% και τα κέρδη κατά 40% (ΙΝΕ / ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ, 2011). Αυτό σημαίνει ότι κατά την περίοδο των δεκαετιών του 1990 και του 2000, που επικρατούν οι «συνθήκες φούσκας» και κερδοσκοπίας στην παγκόσμια οικονομία, η πραγματική μείωση των μισθών στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελεί το βασικό όχημα χρηματοδότησης του οικονομικού συστήματος και της αύξησης της κερδοφορίας διεθνώς, με διαχρονική επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών, διαμέσου είτε της υπερχρέωσής τους κατά την περίοδο της ανάπτυξης είτε των πολιτικών λιτότητας κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης και ύφεσης.

Relentless austerity will only deepen Greek woes

October 7, 2012 

ΠΗΓΗ: FT

By Wolfgang Münchau

We have reached a point where the policies adopted to resolve the eurozone debt crisis are causing more damage than whatever may have caused the problems in the first place. This is painfully obvious in Greece and increasingly so in Spain.

The troika of the International Monetary Fund, European Commission and European Central Bank is now demanding that Greece front-load austerity measures for 2013 on the grounds that the country is certain to miss the nominal deficit target for 2013. The Greek government had forecast a fall in gross domestic product of “only” 3.8 per cent, but the troika believes the fall in GDP is more likely to be of the order of 5 per cent, according to the Greek newspaper Kathimerini. That would imply that Greece will miss the overall goal of a primary surplus (the surplus before the payment of interest on debt) next year.

Why is Greek GDP falling so fast contrary to what official forecasts have claimed? The global economic outlook might not help. But the Greek economy’s year-in, year-out annual shrinkage of a magnitude of 5 per cent is caused primarily by the relentless pursuit of nominal deficit targets. If the economy misses the targets, more austerity is applied, which causes a continued fall in GDP, followed by another failure to meet the target. In other words, the troika is demanding policy action whose effect will be a further deterioration in the Greek economy, and thus a further deterioration in the debt ratio, which in turn requires further policy action of the same self-defeating kind.

Why German unification was a mistake

Thirty years after the inauguration of Helmut Kohl and 22 years after German reunification, the former chancellor is being celebrated as the father of German unity. But the truth is that, by hastily joining the GDR to the Federal Republic, he planted the seeds of the euro crisis, argues Wolgang Münchau.

ΠΗΓΗ: SPIEGEL 3/10/2012

by Wolfgang Münchau

Once again he was sitting there in the hall of the CDU / CSU parliamentary group in the Bundestag – one of the last great Europeans among the Christian Democrats, surrounded by an army of euro-sceptics who during his visit to the Reichstag building gave him merely polite applause. Helmut Kohl has reason to fear for his dream of European unification.

Kohl, never at a loss for a metaphor, always used to talk of the two sides of the same coin – German unity, and European unity. That was certainly a handy formula, and he may even have believed in it himself. But time has proved it wrong. German unification is not the flip side of European unity, but its opposite. German reunification is not just one of the root causes of the euro crisis, it is also one of the causes of our inability to master the crisis. Precisely here lies the real tragedy of Helmut Kohl: with his greatest political trick (German reunification), he sowed the seed for the destruction of his greatest political dream (European unity).

Ακρίβεια, κρίση και αλληλέγγυοι κοινωνικοί καταναλωτικοί συνεταιρισμοί

Φωτο: www.bleeps.gr
και
http://www.facebook.com/pages/Bleepsgr/33803172390#



ΠΗΓΗ: ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΑ

του Κώστα Νικολάου

Πάμε σαν άλλοτε .....

«Φρούτα και λαχανικά, που τα αγοράζουν οι μεσάζοντες από τον παραγωγό λίγα λεπτά του ευρώ, πουλιούνται στον καταναλωτή 2,3 ή και 4 ευρώ, αποφέρουν δηλαδή κέρδη της τάξεως των 500% έως 900%. Παρόμοια ασυδοσία στην κερδοφορία μονάχα με τη μαύρη αγορά της Κατοχής μπορεί να συγκριθεί ..... και η άλλη Αντίσταση μη θαρρείτε πως άρχισε με τα ντουφέκια .... Η Αντίσταση άρχισε αυθόρμητα και αθόρυβα, με πράξεις καθόλου ηρωικές, αλλά απολύτως αποτελεσματικές. Το πρώτο μέλημά της ήταν η αντιμετώπιση του λιμού, που στοίχισε στον ελληνικό λαό χιλιάδες νεκρούς. Οργανώθηκαν παντού, σε σχολεία, σε εργοστάσια σε γειτονιές, συσσίτια, συγκροτήθηκαν ομοίως καταναλωτικοί συνεταιρισμοί, που φέρνανε τρόφιμα απ’ ευθείας από τους παραγωγούς, παρακάμπτοντας τους μεσάζοντες και τους μαυραγορίτες .... Είναι χαρακτηριστικό πως η Εθνική Αλληλεγγύη ιδρύθηκε στις 28 Μαΐου 1941, τρεις μήνες πριν ιδρυθεί ο βασικός κορμός της Αντίστασης, το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο. Και αναρωτιέμαι. Ξεχάσαμε τι κάναμε τότε; Γιατί δεν οργανώνονται καταναλωτικοί συνεταιρισμοί σε κάθε γειτονιά, σε κάθε υπηρεσία, σε κάθε εργοστάσιο; Συνεταιρισμοί που θα έρχονται σε άμεση επαφή με τους παραγωγούς και θα αγοράζουν τα προϊόντα τους σε πολύ καλύτερες τιμές για αυτούς, αλλά απείρως χαμηλότερες για τους καταναλωτές. Το ζητούμενο είναι σήμερα να αναπτυχθεί η κοινωνική αλληλεγγύη, όχι όμως φιλανθρωπικές οργανώσεις. Δεν μπαίνει θέμα φιλανθρωπίας και ελεημοσύνης, αλλά θέμα κοινωνικής αλληλεγγύης και αντίστασης. Έτσι πρέπει να το δούμε» [1].

Π.Παναγιώτου στη Sueddeutsche: Το ευρώ σώζει τη Γερμανία

Φωτο: www.bleeps.gr
http://www.facebook.com/pages/Bleepsgr/33803172390#



ΠΗΓΗ: tvxs.gr

Ο χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής Πάνος Παναγιώτου, σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα Sueddeutsche, μιλά για την κρίση που πλήττει την Ελλάδα και το ρόλο της ευρωπαϊκής και κυρίως της γερμανικής πολιτικής σε αυτή. Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά, «η Γερμανία υποδέχτηκε στο ευρώ όσο το δυνατόν περισσότερες χώρες, παραβλέποντας την πραγματική τους ικανότητα να προσχωρήσουν σε αυτό και στη συνέχεια χρησιμοποίησε την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) ως αντλία που τις φούσκωνε με φθηνό ρευστό ώστε με την πλεονάζουσα ρευστότητα τους να μπορούν να αγοράζουν τα ακριβά γερμανικά προϊόντα».

Ακολουθεί η συνέντευξη του κ. Παναγιώτου:  

Επιστροφή στη δραχμή... Έφτασε η ώρα;

Από το Νοέμβριο του 2009 η Ελλάδα βαδίζει με το ένα πόδι στο δρόμο του ευρώ και με το άλλο στο δρόμο της δραχμής. Σε ποιον απ' τους δύο δρόμους θα καταλήξει εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από την πολιτική βούληση των ηγετών της ΕΕ να τη στηρίξουν, η οποία με τη σειρά της επηρεάζεται απ' το πολιτικό και το οικονομικό κόστος αυτής της στήριξης και τελικά απ' τη γενικότερη κατάσταση και την πορεία της ελληνικής και της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Όταν ξέσπασε η ελληνική κρίση όλοι ήθελαν να αποφύγουν πάση θυσία την πτώχευση και την έξοδο της Ελλάδας απ' την Eυρωζώνη καθώς η ετοιμότητα για ένα τέτοιο ενδεχόμενο ήταν μηδενική και η αντίδραση των αγορών σε έναν άγνωστο και ανυπολόγιστο κίνδυνο θα μπορούσε να απειλήσει με διάλυση το ευρώ και να προκαλέσει μία άνευ προηγουμένου ευρωπαϊκή και διεθνή κρίση.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Στα 13,5 δισ. ευρώ η «μπίλια» των νέων μέτρων κι ακόμη γυρίζει

 Πηγή: Πριν, 30 Σεπτέμβρη 2012

του Λ. Βατικιώτη

Η κατάσταση κι αν δεν έχει τύχει στους περισσότερους είναι οικεία σε όλους: Εντός του δωματίου στο νοσοκομείο κανείς δεν μιλάει για το μοιραίο που είναι θέμα μηνών αν όχι λίγων εβδομάδων. Εκτός του νοσοκομειακού δωματίου, αντίθετα, ο επερχόμενος θάνατος είναι το μοναδικό θέμα συζήτησης, όποτε έρχεται η κουβέντα στον …τυχερό. Κάπως έτσι συμβαίνει και με την ελληνική οικονομία. Στην Ελλάδα, η συζήτηση περιστρέφεται σε αυτούς που θα πλήξουν τα νέα μέτρα ύψους 11,6 δισ. ευρώ κι εντός του κυβερνητικού στρατοπέδου η μόνη διαφωνία αφορά το αν φτάνουν αυτά τα μέτρα ή, για να δείξουμε στους πιστωτές μας πόσο υπάκουοι είμαστε, μην τυχόν και χρειάζεται να ανακοινώσουμε κι άλλες, επιπλέον περικοπές μήπως έτσι μας λυπηθούν κι επιδείξουν λίγο οίκτο απέναντί μας. (Πρέπει να παραδεχτούμε ότι η καλύτερη μοίρα γι’ αυτή τη χώρα θα ήταν αν τα δημόσια ταμεία εμφάνιζαν την πληθωρικότητα και την μοναδική ικανότητα «να ξαναγεννιούνται από τη στάχτη τους» που από γεννήσεως του ελληνικού κράτους είχαν η υποτέλεια κι η εθελοδουλία του πολιτικού προσωπικού…) Εκτός Ελλάδας όμως η επικείμενη χρεοκοπία χαρακτηρίζεται από τον Τύπο και τους πολιτικούς ως βέβαιη (με απώτερο ζητούμενο να φτάσει το ελληνικό δημόσιο χρέος στο 100% του ΑΕΠ ώστε να μπορεί με ασφάλεια για τους δανειστές μας να εξυπηρετηθεί στο μέλλον) όπως βέβαιη και θέμα χρόνου χαρακτηρίζαμε κι εμείς τη νέα χρεοκοπία στο Unfollow του Μαρτίου, όταν γράφαμε πως επίκειται νέα αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους. Κι αυτό κόντρα στους πανηγυρικούς της κυβέρνησης που δια στόματος πρωθυπουργού, Λουκά Παπαδήμου τότε, χαρακτήριζε το PSI «στέρεο έδαφος» και καλούσε τον κόσμο να αποδεχθεί τους όρους της αναδιάρθρωσης, ως το αναγκαίο τίμημα για να ξεμπερδέψουμε μια για πάντα από το βραχνά του χρέους. Επίσης, για να μπορέσουμε να παραμείνουμε στο ευρώ…

ΤΙ ΕΓΙΝΕ, ΑΛΗΘΕΙΑ, ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Πηγή: eparistera
του Γ. Τριανταφυλλόπουλου

ΤΙ ΕΓΙΝΕ, ΑΛΗΘΕΙΑ, ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Η κοντούλα λεμονιά ξενιτεύτηκε

ΠΗΓΗ: Καθημερινή 30/9

Tης Mαριαννας Tζιαντζη

Μόνο λεμόνια τής άλλοτε χρεοκοπημένης Αργεντινής βρίσκει κανείς στην αγορά: κατακίτρινα, στιλπνά, όμορφα στην όψη, ομοιόμορφα στο σχήμα και το μέγεθος. Κερωμένα, αποπρασινισμένα, ανθεκτικά στα μακρινά ταξίδια και στα καπρίτσια του καιρού. Το καλοκαίρι η εγχώρια παραγωγή δεν μπορεί να καλύψει τη ζήτηση κι έτσι τα λεμόνια που αγοράζουμε, δύο και κάτι ευρώ το κιλό, έρχονται συνήθως από πολύ μακριά, έχοντας πετάξει πάνω από θάλασσες και από στεριές.

Οχι πως η τρόικα έφερε τα αργεντίνικα λεμόνια στην Ελλάδα. Πιο πολύ κωμικό παρά λαϊκίστικο θα ήταν το να φανταστούμε το «κακό μάτι» της κυρίας Μέρκελ ή του κυρίου Τόμσεν να πέφτει πάνω στο δέντρο και να το ξεραίνει. Η λεμονιά δεν είναι ματιασμένη, δεν βρίσκεται υπό διωγμόν, απλώς η καλλιέργειά της δεν ενθαρρύνεται ιδιαίτερα. Ακόμα κι ένας πρωτοετής φοιτητής της Γεωπονικής γνωρίζει ότι από τον Μάη μέχρι τον Σεπτέμβρη η συγκομιδή ελληνικών λεμονιών σταματάει, με εξαίρεση τα διφόρια, τα σφιχτά, μικρά και πράσινα εφηβικά λεμονάκια με τον λιγοστό χυμό. Οι νόμοι της αγοράς φέρνουν τη μικρή ταμπέλα «Αργεντινή» στα τελάρα, μια λέξη που προκαλεί ένα μικρό ρίγος, όχι επειδή οι εισαγωγές εσπεριδοειδών (ή τουρκικών σίριαλ ή κινέζικων σκόρδων) θίγουν το εθνικό μας φιλότιμο, αλλά γιατί η λεμονιά, όπως και η ελιά, η πορτοκαλιά, το κλήμα, είναι σύμβολο της γενναιοδωρίας της ελληνικής γης.

Από την “αθωότητα των μουσουλμάνων” στις Pussy Riot και τον πατέρα Παστίτσιο: Η ανάγκη για κάποιες διακρίσεις.

ΠΗΓΗ: Πολιτική Οικονομία

του Νίκου Προγούλη

Η σύγκρουση της ελευθερίας της έκφρασης με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις ή την πολιτισμική ταυτότητα κάποιων ομάδων είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο που έρχεται ξανά και ξανά στην επικαιρότητα. Μπορούμε, από τα σχετικά πρόσφατα, να θυμηθούμε τις γελοιογραφίες του Μωάμεθ από δυτικούς γελοιογράφους μερικά χρόνια πριν, που ξεσήκωσαν ταραχές στον ισλαμικό κόσμο, ή στα καθ΄ημάς, την έκθεση οutlook το 2004, (όπου ο Καρατζαφέρης είχε απαιτήσει να κατέβει ένας πίνακας που έδειχνε ένας πέος να χύνει στο σταυρό), κλπ, κλπ.

Η μεγάλη μερίδα των απόψεων που τάσσεται υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης, (ότι μορφή κι αν έχει αυτή, π.χ. πρόκληση, χλεύη, γελοιοποίηση, κλπ), μιλάει συλλήβδην για “σκοταδισμό”, “επιστροφή στον μεσαίωνα”, κλπ, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις επισημαίνεται ότι οι θιγόμενοι έχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά: για παράδειγμα, αν είναι χριστιανοί, επικαλούνται τις αξίες του δυτικού πολιτισμού και του διαφωτισμού όταν πρόκειται για την προσβολή άλλων θρησκειών, ενώ όταν στο στόχαστρο της σάτιρας μπαίνει η δική τους θρησκεία, τότε ο διαφωτισμός πάει περίπατο.

Θα προσπαθήσουμε εδώ να βάλουμε κάποια κριτήρια που διαχωρίζουν αυτές τις περιπτώσεις, γιατί κατά τη γνώμη μας, είναι φανερό ότι σε κάποιες περιπτώσεις πρόκειται για κριτική, έστω και άκομψη, που θα έπρεπε όμως να είναι ελεύθερη, ενώ σε άλλες περιπτώσεις πρόκειται για πολεμική πράξη.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΣΤΙΤΣΙΟΣ : I'LL BE BACK!!

Από  Rednotebook

Ο πατριωτισμός των πλουσίων

ΠΗΓΗ: ΚΙΜΠΙ

 

Το ότι η καρδιά της Άνγκελα Μέρκελ ματώνει βλέποντας τους φτωχότερους Έλληνες να υποφέρουν ίσως και να είναι αλήθεια. Ούτε ο εθνικός εγωισμός, ούτε ο πολιτικός δογματισμός, ούτε ο οικονομικός κυνισμός αποκλείουν εντελώς τα συναισθήματα. Ωστόσο, τόσο συχνές εκκλήσεις στον πατριωτισμό των πλούσιων Ελλήνων, που μετώκησαν εις άγνωστον διεύθυνσιν μαζί με τον πλούτο τους, θα περιβάλουν τελικά την κεφαλή της καγκελαρίου με φωτοστέφανο γραφικότητας. Αν υπήρχε κάποιο ίχνος ειλικρίνειας ή ρεαλισμού σ’ αυτές τις εκκλήσεις, θα έπρεπε να πάρουν τον χαρακτήρα μιας υπόδειξης προς την τρόικα, η οποία εκπροσωπεί πρωτίστως τη Γερμανίδα καγκελάριο, ν’ αλλάξει ριζικά τη συνταγή του μνημονίου, που έγκειται ακριβώς στο αντίθετο: να καταστήσει φτωχότερους τους ήδη φτωχούς Έλληνες. Η ηθικοπολιτική ευαισθησία της κ. Μέρκελ , όμως, είναι αλά καρτ. Ο πατριωτισμός των φτωχών Ελλήνων επιβάλλεται ως καταναγκασμός. Ο πατριωτισμός των πλουσίων Ελλήνων τίθεται σε εθελοντική βάση. Άλλωστε, ενέχει και κινδύνους για το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Αν, αίφνης, μερικές χιλιάδες πλουσίων αποφασίσουν, επειδή ξύπνησε ο πατριώτης μέσα τους, να επαναπατρίσουν τα 22 δισ. ευρώ που φυγάδευσαν στη διετία της κρίσης -κι αυτά είναι μόνο τα μετρήσιμα- ποιος ξέρει πόσες γερμανικές τράπεζες θα πάθουν ταράκουλο;  Αυτό δεν θα το άντεχε ούτε ο πατριωτισμός, ούτε η πονοψυχιά της κ. Μέρκελ.

Romnesia by G. Monbiot

A potent myth is being used to justify economic capture by a parasitic class.

By George Monbiot, published in the Guardian 24th September 2012

We could call it Romnesia: the ability of the very rich to forget the context in which they made their money. To forget their education, inheritance, family networks, contacts and introductions. To forget the workers whose labour enriched them. To forget the infrastructure and security, the educated workforce, the contracts, subsidies and bail-outs the government provided.

Every political system requires a justifying myth. The Soviet Union had Alexey Stakhanov, the miner reputed to have extracted 100 tonnes of coal in six hours. The United States had Richard Hunter, the hero of Horatio Alger’s rags-to-riches tales(1).

Both stories contained a germ of truth. Stakhanov worked hard for a cause in which he believed, but his remarkable output was probably faked(2). When Alger wrote his novels, some poor people had become very rich in the United States. But the further from its ideals (productivity in the Soviet Union’s case, opportunity in the US) a system strays, the more fervently its justifying myths are propounded.

As the developed nations succumb to extreme inequality and social immobility, the myth of the self-made man becomes ever more potent. It is used to justify its polar opposite: an unassailable rent-seeking class, deploying its inherited money to finance the seizure of other people’s wealth.

Ευρωπαϊκή Ένωση «κοινό σπίτι» των… τραπεζιτών

Εκδήλωση

της Πρωτοβουλίας για τη Συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου

και του ATTAC Ελλάδας

Ευρωπαϊκή Ένωση «κοινό σπίτι» των… τραπεζιτών 

Καφέ Φλοράλ, Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου 2012, στις 8.00 μμ

Ομιλητές:

Τζόναθαν Σούγκαρμαν, πρώην τραπεζικός στέλεχος, Ιρλανδία

Λεωνίδας Βατικιώτης, οικονομολόγος, δημοσιογράφος, Ελλάδα

Σε γνώση των εποπτικών αρχών κερδοσκοπούσαν οι τράπεζες τα προηγούμενα χρόνια, υποστηρίζει ο Ιρλανδός, πρώην τραπεζικό στέλεχος, Τζόναθαν Σούγκαρμαν. Το καθεστώς εγκληματικής αδιαφάνειας συνεχίζεται ακόμη και τώρα, όπως έδειξε το σκάνδαλο χειραγώγησης του επιτοκίου Libor, στο οποίο εμπλέκονται οι μεγαλύτερες τράπεζες! 

Πρόκειται για σκάνδαλα που έχουν στοιχίσει πακτωλούς χρημάτων στους Ευρωπαίους φορολογούμενους, οι οποίοι καλούνται στο τέλος να καθαρίσουν την «κόπρο του Αυγεία». Μόνο την προηγούμενη τριετία, από τον Οκτώβρη του 2008 ως τον Οκτώβρη του 2011, οι κρατικοί προϋπολογισμοί της Ευρώπης φορτώθηκαν με 4,5 τρισ. ευρώ. Τόσα χρήματα δόθηκαν στους αποτυχημένους τραπεζίτες τα οποία κόπηκαν από μισθούς, συντάξεις και επιδόματα κοινωνικής πρόνοιας. Τσάμπα χρήμα δηλαδή για τους τραπεζίτες, φτώχεια για τον λαό.

Διεθνής Οργανισμός Διαφάνειας προς Ελλάδα: «Οι αποκρατικοποιήσεις θα ωφελήσουν μόνο τις τσέπες κάποιων»!!! - «Θα χάσετε τα διπλά πουλώντας κρατική περιουσία» - «Σταματήστε την ατιμωρησία»

Αυστηρό – μήνυμα προειδοποίηση προς όλες τις χώρες που βρίσκονται σε κρίση στην Ευρωζώνη, κυρίως δε προς τη χώρα μας, απευθύνει ο managing director του Διεθνούς Οργανισμού Διαφάνειας. 

Με ιδιαίτερα καυστικό τρόπο αναφέρεται στη μεγάλη διαφθορά που επικρατεί στη χώρα μας και προβλέπει πως οι όποιες προσπάθειες για περιορισμό του χρέους μέσω αποκρατικοποιήσεων θα στεφθούν με αποτυχία, αφού τα χρήματα θα καταλήξουν στις τσέπες κάποιων ολίγων!!!
Ο κ. Cobus de Swardt υποστηρίζει πως χώρες, όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία εάν αποφασίσουν να προχωρήσουν σε αποκρατικοποιήσεις θα χάσουν τα διπλά, καθώς, όπως ισχυρίζεται, τίποτα δεν πρόκειται να πωληθεί στην τιμή που πρέπει.
«Δεν πρόκειται να πάρουν αυτά που πρέπει να πάρουν και τα χρήματα που θα πρέπει να δοθούν για την ανάκαμψη θα καταλήξουν στις τσέπες αυτών που θα τα χρησιμοποιήσουν για προσωπικό τους όφελος» τονίζει χαρακτηριστικά στο Euronews ο κ. de Swardt.
Σύμφωνα με τον ίδιο, τρεις είναι οι ρίζες της διαφθοράς στις συγκεκριμένες χώρες: η αδυναμία ελέγχου των δημοσιονομικών, η αδυναμία ελέγχου της εξουσίας από τον λαό και τρίτο και πιο σημαντικό, η ατιμωρησία για όσους παραβιάζουν το νόμο.
Πάντως, όπως καταλήγει, γι’ αυτές τις χώρες είναι πιο εύκολο να αντιμετωπίσουν τη διαφθορά εντός Ευρώπης παρά εκτός.

www.bankingnews.gr

Athens refuses to buy file on tax-evaders

19 September 2012

Presseurop

Rzeczpospolita

The Greek government has rejected an offer by an unidentified whistle-blower to buy CD discs with names of tax evaders stolen by dishonest Swiss bankers, arguing it would constitute an act of “industrial espionage”. Thus, Greece is refusing to follow the example of Germany and other countries that bought several CD discs from Swiss whistleblowers in order to recover due taxes from their citizens. Warsaw daily Rzeczpospolita notes that “it is not a secret that for many years Greeks have deposited billions of euro in Swiss accounts”. According to Swiss broker company Helvea, the amount in question could be as high as 20 billion euros. Rzeczpospolita adds that –

The Greek revenue hasn’t the slightest idea about 99% of this money. So if that sum could be taxed once Greece and Switzerland signs a tax agreement, it could provide the Greek budget with at least 4 billion euro.

An agreement currently being negotiated by Athens would provide that deposits of Greek citizens in Swiss banks be taxed between 19% and 34% (depending on their duration) with the collected taxes then being transferred to the Greek revenue office. Recently, Germany, Austria and Britain have signed similar tax treaties with Switzerland

Στον Καιάδα του χαχανητού

Πηγή: Καθημερινή Του Παντελη Μπουκαλα Μια μορφή Καιάδα είναι και τα χάχανα και ο άγριος εμπαιγμός εις βάρος ανθρώπων καταφανώς ανήμπορων. Μια μορφή λιντσαρίσματος. Τα χάχανα αυτά τα άκουσαν στην τηλεόραση ή στο Διαδίκτυο όσοι είδαν τη σκηνή του Αγίου Παντελεήμονα. Οι δημοκοπικά φιλάνθρωποι της Χρυσής Αυγής προέβαιναν σε διαφημισθείσα «διανομή τροφίμων», με επικεφαλής τον βουλευτή κ. Ηλία Παναγιώταρο. Και επειδή, εκτός από το να ζητούν ταυτότητα για να διαπιστώνουν την ελληνικότητα των «ευεργετουμένων» και να κρατούν τα στοιχεία τους, έχουν τη μαγική ικανότητα να κόβουν φάτσες και να αναγνωρίζουν εξ αποστάσεως ποιας εθνικότητας τυγχάνουν τα βαθιά κρυμμένα γονίδια του καθενός, κατάλαβαν αστραπιαία πως η προσερχόμενη γερόντισσα δεν θα μπορούσε να είναι γνήσια Ελληνίδα. Τα ελληνικά της δεν τους έπειθαν, γιατί ήταν τα ελληνικά ενός ανθρώπου που δεν του περισσεύουν τα δόντια. Και δεν μιλούσε με αρχαιοελληνική προσωδία. Την απέπεμψαν λοιπόν χαχανίζοντας με τρόπο που αποκάλυπτε ψυχική ξηρότητα και διανοητική ωμότητα· με τρόπο που προκαλεί ντροπή και φόβο σε οποιονδήποτε τρίτο. «Της έδωσαν πόρτα» σαν μπράβοι νυχτερινού κλαμπ. Και γελώντας με την ανέχειά της, της συνέστησαν «να πάει στον Τσίπρα και στην Παπαρήγα για χαβιάρι και αστακομακαρονάδα».

"Άρχισαν τα όργανα" στην Ευρώπη: Απειλεί με Κίνημα ο πορτογαλικός Στρατός!

Πηγή: defence.net (via AXINOSP)

Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης οδηγείται η Πορτογαλία καθώς για πρώτη φορά μετά την "επανάσταση των γαρυφάλλων" οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας απειλούν με Κίνημα και επέμβαση στην πολιτική ζωή αν συνεχιστεί η πολιτική του Μνημονίου που έχει εξαθλιώσει (και...) τους Πορτογάλους και καλούν τον πρωθυπουργό της χώρας Pedro Passos Coelho σε παραίτηση (για την ακρίβεια του ζητούν να "μεταναστεύσει")!

Στην ανακοίνωσή της η Associação de Praças (AP) κατηγορεί παράλληλα την πορτογαλική κυβέρνηση συνασπισμού ότι «καταστρέφει τη χώρα» και πως «έχει μετατρέψει τον λαό της χώρας σε ινδικά χοιρίδια για κοινωνικά πειράματα  με τα νέα μέτρα λιτότητα;».

«Είναι φανερό ότι οι πολιτικές που έχουν επιβληθεί από αυτή την κυβέρνηση έχουν αποτύχει. Έχουν επικεντρωθεί στην εκθεμελίωση των εργαζομένων και των κοινωνικών τους δικαιωμάτων με το να επιβάλλουν όλο και περισσότερα μέτρα λιτότητας, περισσότερη ανεργία και περισσότερη ανασφάλεια» τονίζει μεταξύ άλλων στην ανακοίνωσή της η Associação de Praças (ΑΡ).

ΚΑΡΤΕΡΩΝΤΑΣ ΤΗ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΔΕ ΘΑ 'ΡΘΕΙ.

Πηγή: eparistera
του Γ. Τριανταφυλλόπουλου


ΚΑΡΤΕΡΩΝΤΑΣ ΤΗ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΔΕ ΘΑ 'ΡΘΕΙ.

Οι έλληνες τραπεζίτες δεν είναι πλέον golden boys αλλά poor bankers (!!!)

ΠΗΓΗ: bankingnews.gr

Επίσης δείτε το άρθρο του Εconomist, Pity the investment bankers, για την κοινωνική αναλγησία προς τους απολυμένους τραπεζίτες.

Οι τραπεζίτες δεν είναι πλέον golden boys (χρυσά παιδιά). Δεν είναι golden boys και ίσως και να μην ήταν ποτέ. Πλέον είναι poor bankers δηλαδή φτωχοί τραπεζίτες. 

Το βέβαιο πάντως είναι ότι οι έλληνες κορυφαίοι τραπεζίτες έχουν αναπροσαρμόσει σημαντικά χαμηλότερα τις αποδοχές τους και έχουν προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα της τωρινής δύσκολης κατάστασης της οικονομίας. 

Για την ιστορία πρέπει να αναφέρουμε – και το αναφέρουμε ως θέση – ότι το 2007 όπου οι ελληνικές τράπεζες πέτυχαν κέρδη 5 δις ευρώ το σύνολο των αποδοχών των βασικών στελεχών μαζί με τα bonus έφθασε τα 45-55  εκατ ευρώ δηλαδή το 1% περίπου των συνολικών κερδών όταν στις ΗΠΑ λάμβαναν το 4,5% των συνολικών κερδών. 

Οι μέτοχοι έλαβαν μέρισμα 2,4 δις ευρώ ενώ μοιράστηκαν και stock options στους εργαζομένους. 

Οι καιροί άλλαξαν και πλέον οι τραπεζίτες έχουν μειώσει σε γενικές γραμμές έως 30% με 40% τις αποδοχές τους. 

Το παράδειγμα το έδωσε αρχικά πριν 1,5 χρόνο ο Γ Προβόπουλος ο διοικητής της ΤτΕ ο οποίος μείωσε τις αποδοχές του από 25 χιλ μεικτά σε 20 χιλ μεικτά.

Η φασιστικοποίηση στην Ελλάδα του μεσοπολέμου

Πηγή: http://aristeripolitiki.blogspot.gr/2012/09/blog-post_9062.html

Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2012

• Πώς φθάσαμε στο καθεστώς της 4ης Αυγούστου

Σημείωση «Αριστεράς και Πολιτικής» : Η γνώση της ιστορίας είναι δύναμη και καλός σύμβουλος στο σχεδιασμό των πολιτικών της εργατικής τάξης. Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται και ό,τι φαίνεται σαν επανάληψη είναι απλώς μια νέα ιστορία που την προσομοιάζουμε με το παρελθόν για τις ανάλογες συγκρίσεις και άντληση καλύτερων διδαγμάτων. Τα διδάγματα της μιας είναι εργαλεία ανάλυσης για την άλλη.

 Δημοσιεύτηκε στη Μαρξιστική Σκέψη, τ. 6, Ιούλιος – Σεπτέμβριος 2012

Του Δημήτρη Αστερίου*

Μέρος πρώτο

Ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος απελευθέρωσε τους ασκούς του Αιόλου. Οι λαοί έδρεψαν θύελλες, δαίμονες και ελπίδες στα πολυτάραχα, μυθικά αλλά και σκοτεινά χρόνια του μεσοπολέμου. Η εργατική τάξη γνώρισε ιστορικές νίκες και ζοφερές ήττες. Το σπιράλ της ιστορίας ξετυλίχθηκε στην Ευρώπη με ταχύτατους ρυθμούς. Μέσα σε μια εικοσαετία η Ευρώπη γνώρισε νικηφόρα επανάσταση και επαναστάσεις, αντεπαναστάσεις, τη μεγάλη κρίση, τον φασισμό, τον ταξικό πόλεμο, ενώ ο Β΄ παγκόσμιος πόλεμος έκλεισε την αυλαία αυτής της περιόδου.

Οι κιμπάρηδες και οι χυδαίοι

Πηγή: Ποντίκι

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Μπορεί το κλίμα στην Ευρώπη να το «άλλαξε» με τις προσωπικές του παρεμβάσεις ο πρωθυπουργός,μπορεί η ευαίσθητη καρδιά της καγκελαρίου μας να συνεχίζει να «ματώνει» για τα βάσανά μας και σε λίγο να χρειάζεται μετάγγιση για να τη σώσουμε,μπορεί ακόμη και η σκληρή Λαγκάρντ να μας βλέπει με «συμπάθεια», αλλά, διάολε, κάτι φαίνεται να πηγαίνει στραβά. Σαν όλα αυτά να αποτελούν ένα είδος εικονικής πραγματικότητας, μέσα στην οποία ζουν μόνο η κυβέρνηση και τα δελτία ειδήσεων.

Για την ακρίβεια μόνο ως εικονική πραγματικότητα μπορεί κάποιος να εκλάβει τη βεβαιότητα της κυβέρνησης και κάποιων εκ των φερεφώνων της ότι η υλοποίηση του πακέτου των 12-15 δισ. ευρώ συνεπάγεται αυτομάτως την... επιμήκυνση της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής.

Ίσως τελικά η κυβέρνηση να τη λάβει, αλλά κανείς έως τώρα δεν της την έχει υποσχεθεί εκτός από τον...Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος την προεξοφλεί για να μειώσει τον υποτιθέμενο... «θρίαμβο» του Σαμαρά αν οι δανειστές την εγκρίνουν.

Από την άλλη πλευρά μόνο ως εικονική πραγματικότητα – ή, ακριβέστερα, ως μαγική εικόνα – μπορεί να εκληφθεί ο ισχυρισμός ότι η επιμήκυνση συνιστά ευλογία για την Ελλάδα. Η παράταση και η περαιτέρω χρονική δέσμευση στο δολοφονικό πρόγραμμα της τρόικας μόνο ως ευθανασία μπορεί να γίνει κατανοητή.

ΛΕΝΕ ΚΑΙ (ΤΙ ΔΕΝ) ΛΕΝΕ...

*Δημοσιεύθηκε στο www.enikos.gr την Τρίτη 18 Σεπτεμβρίου 2012.

Του ΣΤΑΘΗ*

Μιλούν και λένε στον συνταξιούχο των 700 Ευρώ ότι θέλουν να του κόψουνκι άλλο τη σύνταξη, αυτοί οι ίδιοι

που βόλεψαν φερ’ ειπείν την κυρία Μπιρμπίλη στο Παρίσι με 7.500 Ευρώ καθαρά μηνιαίως συν 1.000 Ευρώ επίδομα για το παιδάκι της («Πρώτο Θέμα» της Κυριακής).

Μίλησε και ζήτησε ο κύριος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας να του περικόψουν τον μισθό,

δίνοντας το «καλό παράδειγμα» της εξίσωσης προς τα κάτω!

Βεβαίως ο κ. Παπούλιας είχε παραιτηθεί από το σύνολο της αποζημίωσής του, ύψους 283.649 Ευρώ, όπως πομπωδώς είχε ανακοινώσει ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος ήδη από τις 15/2/2012.

Ως φαίνεται, η παραίτηση... παραιτήθηκε και ο κύριος Πρόεδρος της Δημοκρατίας ζητάει, εκ νέου, τηνπερικοπή, αυτήν τη φορά, του μισθού του - επιμένοντας (με υποκρισία, αν θέλετε) σε αυτό το «καλό παράδειγμα» της εξίσωσης προς τα κάτω!

Λαϊκισμός! Θεσμικός λαϊκισμός. Ο κ. Παπούλιας δεν παίρνει 700 Ευρώ μισθό, ώστε όταν του κάνουν περικοπή να μην έχει πια να φάει ή να πάρει τα φάρμακά του όπως

θα πάθει με την εν λόγω περικοπή ο γέροντας ή η γερόντισσα των 700 Ευρώ.

Ν. ΧΟΥΝΤΗΣ ΓΙΑ ΕΥΔΑΠ: ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΤΟ ΝΕΡΟ ΝΕΡΑΚΙ!!

Πηγή: ΙΣΚΡΑ

(ΞΕ)ΠΟΥΛΑΝ ΤΗΝ ΕΥΔΑΠ ΣΕ ΤΙΜΗ 30 ΦΟΡΕΣ ΦΘΗΝΟΤΕΡH ΤΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ ΤΩΝ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΔΙΚΤΥΩΝ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ!

600.000.000 ΕΥΡΩ ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΥΔΑΠ

Ενώ πολλαπλασιάζονται οι πληροφορίες και οι ενδείξεις ότι η Κυβέρνηση και τοΤΑΙΠΕΔ ετοιμάζονται να πουλήσουν την ΕΥΔΑΠ σε τιμή γύρω στα σημερινάεξευτελιστικά επίπεδα της χρηματιστηριακής αποτίμησής της (200.000.000- 250.000.000 ευρώ), από απάντηση της Κομισιόν στον Ν. Χουντή προκύπτει ότι μόνο τα έργα των βιολογικών καθαρισμών της Ψυττάλειας και του Θριασίου πεδίου(έργο που μόλις ολοκληρώθηκε), έχουν στοιχίσει πολύ περισσότερο και μάλιστα σε τιμές ευρώ που ανάγονται στη δεκαετία του 90!!

Αυτά προκύπτουν, από την απάντηση του Επιτρόπου για την Περιφερειακή πολιτική κ. Hahn, σε ερώτηση του Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή.

Πιο συγκεκριμένα, ο Ν. Χουντής είχε καταθέσει ερώτηση στην Επιτροπή ζητώντας να πληροφορηθεί σχετικά με την καθυστέρηση παραλαβής του έργου Κέντρο Επεξεργασίας Λυμάτων (Κ.Ε.Λ.) του Θριασίου Πεδίου το οποίο βρισκόταν σε φάση ολοκλήρωσης από το 2010, αλλά και το κόστος κατασκευής των έργων βιολογικών καθαρισμών που έχουν πραγματοποιηθεί στην Αθήνα (ΚΕΛ Ψυττάλειας και Θριασίου).

Από την απάντηση του κ. Hahn προκύπτει ότι το κόστος κατασκευής των δύο έργων ανέρχεται στο ποσό των 320.000.000 ευρώ, ενώ πρέπει να σημειωθεί ότι τα έργα ξεκίνησαν την δεκαετία του 90.

ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΛΠΙΔΑΣ: ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΜΙΣΘΩΝ, ΜΕΤΕΝΕΡΓΕΙΑ, ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ!

ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ

Σε μία ιστορική απόφαση, το Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής κηρύσσει αντισυνταγματική την Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου, με την οποία μειώνεται ο κατώτατος μισθός και καταργείται η μετενέργεια, δικαιώνοντας τους απολυμένους εργαζόμενους στα ΚΤΕΛ Χαλκιδικής.

Κατά παράβαση του Συντάγματος εκδόθηκε η Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ) 6/2012, με την οποία μειώθηκε ο κατώτατος μισθός και καταργήθηκε η μετενέργεια των συλλογικών συμβάσεων, σύμφωνα με απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, που καθιστά την πράξη νομικά ανίσχυρη.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Συνδικάτων Μεταφορών Ελλάδος (ΟΣΜΕ), «το Δικαστήριο, σε μια από τις πρώτες δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται μετά τη θέση σε ισχύ της με αρ. 6/2012 ΠΥΣ, έκρινε ότι η τελευταία είναι νομικά ανίσχυρη, διότι εκδόθηκε από τη Διοίκηση κατά παράβαση του Συντάγματος (άρθρα 26 και 43 παρ. 2), χωρίς δηλαδή εξουσιοδοτική κάλυψη. Πρόκειται για μια ιστορική απόφαση η οποία θέτει εκποδών τις σαρωτικές νομοθετικές μεταβολές της με αρ. 6 ΠΥΣ».

ΓΚΟΛΦ ΑΦΑΝΤΟΥ: ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΑΚΗ*

Το Δημόσιο προχώρησε το 1962 στην απαλλοτρίωση των ακινήτων στο ΓΚΟΛΦ ΑΦΑΝΤΟΥ. Το 1970 η έκταση μεταβιβάζεται στον ΕΟΤ. Η συνολική έκταση είναι 1.805.350 τ.μ ( 1805 στρεμ). Το Εμβαδόν γηπέδου Γκολφ είναι714 στρεμ.

Από το 1985 γίνονται συνεχώς προσπάθειες για την αξιοποίηση του Γκολφ Αφάντου, όμως η εγκληματοική αμέλεια και πολλές φορές η ύποπτη κολλυσιεργεία που επέδειξαν οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, οδήγησαν το Γκολφ στην απαξίωση και τη σημερινή κατάσταση στην οποία βρίσκεται.

Μέχρι και πριν από λίγα χρόνια το γήπεδο προσέλκυε αρκετούς γκόλφερ διεθνώς καθώς ο σχεδιασμός του γηπέδου θεωρείται από τους καλύτερους σε διεθνές επίπεδο. Όμως εδώ πρέπει να επισημανθεί και η μοιρολατρική στάση των τοπικών αρχόντων που δεν επένδυσαν έστω στο γήπεδο αξιοποιώντας το για τη δημιουργία ειδικών τουριστικών πακέτων σε συνδυασμό με τις υφιστάμενες ξενοδοχειακές και άλλες υποδομές της ευρύτερης περιοχής και του νησιού της Ρόδου.

Σήμερα το Γκολφ Αφάντου έχει μεταφερθεί στο ΤΑΙΠΕΔ προκειμένου να «αξιοποιηθεί» (ξεπουληθεί) στα πλαίσια της γενικότερης πολιτικής ξεπουλήματος της Δημόσιας Περιουσίας. Το γιατί θεωρούμε ότι η συγκεκριμένη «αξιοποίηση» αποτελεί ξεπούλημα θα αναλυθεί παρακάτω.

1.       ΜΥΘΟΙ & ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Μύθος 1: Τα έσοδα από την «αξιοποίηση» του Γκολφ θα ελαφρύνουν το βάρος από την πλάτη των πολιτών της χώρας.

Αλήθεια 1: Τα έσοδα από το ξεπούλημα θα μεταφερθούν άμεσα σε ειδικό λογαριασμό για την αποπληρωμή του χρέους το οποίο όπως όλοι γνωρίζουμε αποτελεί μια μαύρη τρύπα, η οποία δεν μπορεί ποτέ να αντιμετωπιστεί με συμβατικές μεθόδους αποπληρωμής.