Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ / Δρεττάκης Μ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ / Δρεττάκης Μ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 9 Απριλίου 2012

Λεόντεια υπέρ της Γερμανίας η δημιουργία και λειτουργία της Ευρωζώνης



Ημερομηνία δημοσίευσης: 08/04/2012
ΤΟΥ ΜΑΝΟΛΗ Γ. ΔΡΕΤΤΑΚΗ*
ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Σε ένα άρθρο μας στην «Αυγή» της 8.1.2012 εξετάσαμε την εξέλιξη του κατά κεφαλή ΑΕΠ σε ΜΑΔ 8 κρατών της Ευρωζώνης κατατάσσοντας τις σε δύο ομάδες: η μία περιλάμβανε τα 4 μεσογειακά κράτη - μέλη της (Ελλάδα, Ιταλία, Πορτογαλία και Ισπανία) και η άλλη 4 βόρεια κράτη της (Γερμανία, Ολλανδία Αυστρία και Φινλανδία) που αποτελούν και τον σκληρό πυρήνα και είδαμε ότι από τη λειτουργία της Ευρωζώνης ωφελήθηκαν μόνο τα 4 κράτη του σκληρού πυρήνα της με αποτέλεσμα τη βελτίωση της σχετικής θέσης τους, ενώ η θέση των 4 μεσογειακών χωρών χειροτέρευσε. Πολύ μεγαλύτερα, όμως, είναι τα οφέλη όλων των βόρειων κρατών-πρώτων μελών της Ευρωζώνης στα ισοζύγια εξωτερικών συναλλαγών.
Στο άρθρο αυτό θα εξετάσουμε τα ισοζύγια αγαθών, αγαθών και υπηρεσιών και τρεχουσών συναλλαγών όχι μόνο των 8 αλλά και των 4 άλλων, δηλαδή των 12, συνολικά πρώτων κρατών-μελών της Ευρωζώνης την περίοδο 1995-2010 (την οποία χωρίζουμε σε δύο υποπεριόδους:1995-2010 (προ ευρώ) και 2001-2010 (μετά ευρώ) προκειμένου να δούμε τις διαφορές που προέκυψαν από τη λειτουργία της. Τα στοιχεία που χρησιμοποιούμε προέρχονται από τη βάση δεδομένων της Στατιστικής Υπηρεσίας της Ε.Ε., της Eurostat.

Κυριακή 4 Μαρτίου 2012

Αύξηση των ανισοτήτων ανάμεσα στα κράτη - πρώτα μέλη της Ευρωζώνης τη δεκαετία 2001-2011


ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 04/03/2012
    ΤΟΥ ΜΑΝΟΛΗ Γ. ΔΡΕΤΤΑΚΗ*

    Σε προηγούμενο άρθρο μας στην «Αυγή» (βλέπε φύλλο της 8.1.12), χρησιμοποιώντας στοιχεία από τη φθινοπωρινή έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εξετάσαμε την εξέλιξη του κατά κεφαλή ΑΕΠ σε ΜΑΔ από τα 12 πρώτα μέλη της Ευρωζώνης με το κατά κεφαλή ΑΕΠ του συνόλου τους Ε.Ε. 12 = 100 και διαπιστώσαμε ότι από τη λειτουργία της μέχρι σήμερα οφέλη έχουν αποκομίσει μόνο ο «σκληρός πυρήνας της» των τεσσάρων κρατών - μελών της (κυρίως η Γερμανία, αλλά και η Ολλανδία, η Αυστρία και η Φινλανδία) που βελτίωσαν τη θέση τους, ενώ η θέση των 4 μεσογειακών χωρών (Ελλάδας, Πορτογαλίας, Ιταλίας και Ισπανίας) χειροτέρευσε.
    Στο άρθρο αυτό, χρησιμοποιώντας πάλι στοιχεία από τη φθινοπωρινή έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με κριτήριο το κατά κεφαλή ΑΕΠ σε ΜΑΔ, θα εξετάσουμε την ανισότητα και τη συνοχή τόσο των 8 κρατών που προαναφέρθηκαν όσο και των άλλων 4 κρατών - πρώτων μελών της Ευρωζώνης (Γαλλίας, Βελγίου, Λουξεμβούργου, Ιρλανδίας) το 2011 σε σχέση με το 2001 (από τις 4 αυτά κράτη το Λουξεμβούργο περιλαμβάνεται στον «σκληρό πυρήνα», αλλά δεν το εξετάσαμε στον προηγούμενο άρθρο λόγω του πολύ μικρού πληθυσμού του).

    Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2012

    Η παραγωγικότητα της εργασίας στην Ελλάδα παραμένει χαμηλή



    ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
    του Μ. Δρεττάκη

    Πολύς λόγος γίνεται εδώ και πολλούς μήνες στο εσωτερικό της χώρας και στο εξωτερικό για τη χαμηλή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας και την ανάγκη βελτίωσής της. Ένας κρίσιμος παράγοντας από τον οποίο εξαρτάται η ανταγωνιστικότητα της χώρας είναι η παραγωγικότητα της εργασίας, ένα μέτρο της οποίας είναι η ανά ώρα εργασίας ακαθάριστη προστιθέμενη αξία (ΑΠΑ) σε ευρώ στο σύνολο της οικονομίας.
    Χρησιμοποιώντας από τη βάση δεδομένων της Στατιστικής Υπηρεσίας της Ε.Ε., της Eurostat τα στοιχεία για την ΑΠΑ σε εκατ. ευρώ και τις ώρες εργασίας σε χιλιάδες, εξετάζουμε στο άρθρο αυτό τη μεταβολή της ΑΠΑ ανά ώρα εργασίας το 2010 σε σχέση με το 2000 σε 12 από τα 15 κράτη-παλαιά μέλη της Ε.Ε. (δεν υπάρχουν στοιχεία τόσο για την ΑΠΑ όσο και για τις ώρες εργασίας για το Λουξεμβούργο και για τις ώρες εργασίας για το Βέλγιο και το Ηνωμένο Βασίλειο).

    Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2011

    Η υστέρηση των εσόδων εκτροχίασε και απειλεί να εκτροχιάσει περισσότερο το έλλειμμα του 2011



    ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
    του Μ. Δρεττάκη

    Στις 3.10.11 κατατέθηκε στη Βουλή και τις επόμενες μέρες συζητήθηκε στην αρμόδια επιτροπή της το προσχέδιο προϋπολογισμού του 2012. Η σχετική διάταξη του Συντάγματος και του Κανονισμού της Βουλής σκοπεύει στο να γίνει μια πρώτη εξέταση των δεδομένων για την εξέλιξη του προϋπολογισμού του τρέχοντος έτους καθώς και των προβλέψεων για το επόμενο έτος με βάση την πολιτική που πρόκειται να ακολουθήσει η κυβέρνηση. Κανονικά, με βάση τις παρατηρήσεις των μελών της Επιτροπής, θα πρέπει να γίνουν οι αναγκαίες τροποποιήσεις ώστε, με βάση και τα δεδομένα Οκτωβρίου και Νοεμβρίου, να κατατεθεί και να ψηφιστεί από την Ολομέλεια της Βουλής πριν από τα Χριστούγεννα ο οριστικός προϋπολογισμός του επόμενου έτους.

    Κυριακή 7 Αυγούστου 2011

    Η κυβέρνηση συνεχίζει εντονότερα την πρακτική της απαξίωσης των θεσμών των προκατόχων της



    ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
    Ημερομηνία δημοσίευσης: 07/08/2011
    Του ΜΑΝΟΛΗ Γ. ΔΡΕΤΤΑΚΗ*
    Οι ρίζες όλων των σημερινών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα μας είναι η έκπτωση αξιών και η απαξίωση θεσμών στις οποίες πρωτοστατούσαν όλες οι κυβερνήσεις μετά τη Μεταπολίτευση (βλέπε, σχετικά, και το βιβλίο μας με αυτό τον τίτλο, που εκδόθηκε το 2005, το οποίο αναφέρεται στην περίοδο 1985-2005). Στο σύντομο αυτό άρθρο θα αναφερθούμε στη συνέχιση της απαξίωσης των θεσμών από τη σημερινή κυβέρνηση, και μάλιστα σε εντονότερους ρυθμούς σε σχέση με τις προκάτοχές της.
    Τα σοβαρότερα κρούσματα της πρακτικής της απαξίωσης των θεσμών από τη σημερινή κυβέρνηση είναι η με διάφορους τρόπους παραβίαση διατάξεων του Συντάγματος. Τα πιο πρόσφατα από αυτά είναι η ψήφιση των διαβόητων Μνημονίων με απλή πλειοψηφία του συνόλου των βουλευτών, βασικά, δηλαδή, με τους ψήφους (και μάλιστα όχι όλων) των βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος, παρά το γεγονός ότι, με βάση τεκμηριωμένες γνωμοδοτήσεις καθηγητών του Συνταγματικού Δικαίου, τα Μνημόνια αυτά, εξαιτίας των δεσμεύσεων που αναλαμβάνει η χώρα μας έναντι των δανειστών της, θα έπρεπε να ψηφιστούν με πλειοψηφία τουλάχιστον των 3/5 του συνόλου (δηλαδή τουλάχιστον 180) βουλευτών.

    Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011

    Στη διαρκή πρέσα των Μνημονίων ο ελληνικός λαός για να διασωθεί η ευρωζώνη


    «Απαλλάχτηκε η Ελλάδα από το βραχνά της χρεοκοπίας» δήλωσε ο πρωθυπουργός στο υπουργικό συμβούλιο μόλις επέστρεψε από τη σύνοδο κορυφής. Ο βραχνάς της πλήρους χρεοκοπίας της χώρας μπορεί να πέρασε προς το παρόν, θα παραμείνει, όμως, για πολλά χρόνια ο βραχνάς του χρέους, καθώς και των συνεπειών της εφαρμογής των μέτρων του Μνημονίου Ι, του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, του εφαρμοστικού του νόμου και των Μνημονίων που θα ακολουθήσουν, χωρίς να αποκλείεται, όπως θα δούμε στη συνέχεια, η επάνοδος του βραχνά της χρεοκοπίας.
    Σύμφωνα με τις αποφάσεις της συνόδου κορυφής, διασφαλίστηκε η δανειοδότηση της χώρας μας από την Ε.Ε. και από το ΔΝΤ, καθώς και μια μικρή μείωση του δημόσιου χρέους χάρη στη συμμετοχή των ιδιωτών, την επιμήκυνση της εξόφλησής του και τη μείωση του επιτοκίου. Διασφαλίστηκε, επίσης, η παροχή ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με εγγύηση του Μηχανισμού Στήριξης.

    Παρασκευή 1 Ιουλίου 2011

    Τα Μνημόνια θα πάνε πίσω στο 2001 τη σύγκλιση της χώρας με την Ε.Ε. των 15

    Ενας από τους βασικούς στόχους της δημιουργίας της ΕΟΚ και στη συνέχεια της Ευρωπαϊκής Ενωσης ήταν η οικονομική σύγκλιση των χωρών-μελών της.
    Ενα μέτρο της σύγκλισης αυτής είναι η σχέση τού κατά κεφαλήν Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) τους, όχι σε ευρώ, αλλά σε Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης (ΜΑΔ) σε σχέση με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε ευρώ του συνόλου των 27 κρατών-μελών της Ε.Ε. Οι βασικοί παράγοντες από τους οποίους εξαρτάται η σύγκλιση μιας χώρας είναι η αύξηση του συνολικού ΑΕΠ σε ευρώ, το κόστος ενός «καλαθιού» αγαθών και υπηρεσιών (δηλαδή, χονδρικά, ο πληθωρισμός) και η αύξηση του πληθυσμού της, όλα σε σχέση με τα ίδια στοιχεία της Ε.Ε. ως συνόλου. 

    Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011

    Η εθελοτυφλία τρόικας και κυβέρνησης επιδεινώνει την ασφυξία οικονομίας και κοινωνίας


    Στις 23/5/11 ανακοινώθηκε ότι το πρώτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 14,2 δισ. ευρώ και από 340,3 δισ. ευρώ, ή το 149% του ΑΕΠ στα τέλη του 2010, εκτινάχτηκε στα 354,5 δισ. ευρώ ή το 153% του ΑΕΠ στις 31/3/11.
    Η αύξηση αυτή οφείλεται, από τη μια μεριά, στο δημόσιο έλλειμμα του πρώτου τριμήνου του 2011, το οποίο διογκώθηκε εξαιτίας της μεγάλης υστέρησης των εσόδων και της υπέρβασης των δαπανών και, από την άλλη, στην ύφεση η οποία προκαλείται λόγω της εφαρμογής από την κυβέρνηση των εντολών της τρόικας με βάση το Μνημόνιο 1 και τις επικαιροποιήσεις του.
    Παρ' όλα αυτά το υπουργικό συμβούλιο της ίδιας μέρας, υποκύπτοντας στις εκβιαστικές δηλώσεις των αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και εκτελώντας τις εντολές της τρόικας, αποφάσισε πρόσθετα μέτρα για το 2011, προκειμένου να καλυφθεί η «μαύρη τρύπα» που προαναφέρθηκε, καθώς και ένα μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα για την περίοδο 2012-15, δηλαδή ένα Μνημόνιο 2, το οποίο περιλαμβάνει νέα επαχθή φορολογικά μέτρα, σε βάρος ακριβώς εκείνων των μη προνομιούχων κοινωνικών στρωμάτων που έπληξε το Μνημόνιο 1, και το ξεπούλημα κερδοφόρων δημόσιων επιχειρήσεων και πολύτιμης δημόσιας περιουσίας.

    Πέμπτη 5 Μαΐου 2011

    Υφεση και μειωμένα φορολογικά έσοδα επιδείνωσαν την κρίση του χρέους

    Ενώ η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ανακοινώσει και, στη συνέχεια, η κυβερνητική πλειοψηφία να ψηφίσει το πακέτο των μέτρων για το διάστημα 2012-2015, οι εαρινές εκτιμήσεις της Στατιστικής Υπηρεσίας της Ε.Ε., της Eurostat, που ανακοινώθηκαν στις 26.4.11, αποτυπώνουν την παταγώδη αποτυχία των παρόμοιων μέτρων που, κατ' εντολή της τρόικας, εφαρμόστηκαν από την κυβέρνηση τους τελευταίους 12 μήνες, με αποτέλεσμα την αύξηση του δημόσιου χρέους από το 127,1% το 2009 στο 142,8% του ΑΕΠ το 2010.
    Προκειμένου να δείξουμε ποιοι είναι οι παράγοντες στους οποίους κυρίως οφείλεται η επιδείνωση αυτή, θα συγκρίνουμε τις δαπάνες και τα έσοδα της γενικής κυβέρνησης, το δημόσιο έλλειμμα (δαπάνες μείον έσοδα) και το δημόσιο χρέος (όλα ως ποσοστά του ΑΕΠ), καθώς και το ΑΕΠ σε δισ. ευρώ σε τρέχουσες τιμές της χώρας μας με τα αντίστοιχα στοιχεία της Πορτογαλίας (χώρας με ανάλογο με την Ελλάδα πληθυσμό) και του συνόλου των 15 κρατών-παλαιών μελών της Ε.Ε. (Ε.Ε. 15). Τα σχετικά στοιχεία δίνονται στον πίνακα που ακολουθεί. 

    Παρασκευή 11 Φεβρουαρίου 2011

    Πώς θα λυθεί το πρόβλημα χρέους


    Παρά την έλλειψη πολιτικής ένωσης, τα οικονομικά ισχυρά κράτη-μέλη της Ε.Ε. αποφάσισαν να δημιουργήσουν τη λεγόμενη Οικονομική και Νομισματική Ενωση (ΟΝΕ) και να υιοθετήσουν το ευρώ ως κοινό νόμισμα και την ευρωζώνη, στην οποία μετέχουν όσα κράτη επιθυμούν και ικανοποιούν τα κριτήρια εισόδου σ' αυτήν.
    Ηδη, πριν τεθεί σε κυκλοφορία το ευρώ, η δημιουργία του επέσυρε την κριτική έγκυρων οικονομολόγων, οι οποίοι επισήμαναν ότι η ΟΝΕ είναι μόνο νομισματική κι όχι και οικονομική ένωση. Για το λόγο αυτό, ορισμένοι από αυτούς χαρακτήρισαν το ευρώ «strait-jacket», δηλαδή «ζουρλομανδύα», δεδομένου ότι η κοινή νομισματική πολιτική είναι αδύνατο να προσπορίσει οφέλη σε όλα τα μέλη της ευρωζώνης, εξαιτίας των τεράστιων διαφορών τόσο στο επίπεδο ανάπτυξης όσο και στις δομές των οικονομιών τους. Πράγματι, από τη μέχρι σήμερα λειτουργία της ΟΝΕ, μόνο ως νομισματικής ένωσης, ορισμένα μέλη της ευρωζώνης αποκόμισαν οφέλη σε βάρος άλλων μελών της (σ' αυτά θα αναφερθούμε στο επόμενο άρθρο μας).

    Παρασκευή 28 Ιανουαρίου 2011

    Σε πλήρη εξέλιξη η εφαρμογή του «δόγματος του σοκ» στην Ελλάδα

    Κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες στη χώρα μας η μετάφραση του βιβλίου της Καναδής δημοσιογράφου Naomi Klein με τίτλο «Το Δόγμα του Σοκ» (τίτλος στα αγγλικά The Shock Doctrine), που εκδόθηκε το 2007 και στο οποίο γίνεται ανάλυση και εκτεταμένη περιγραφή της εφαρμογής των θεωριών της Σχολής του Σικάγου, ιδρυτής της οποίας ήταν ο, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο αυτό, Milton Friedman.
    Το «δόγμα του σοκ» είναι είτε η επιβολή από δικτατορικά καθεστώτα είτε η εφαρμογή από δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις του τρίπτυχου: «ιδιωτικοποιήσεις, κρατική απορρύθμιση/ελεύθερο εμπόριο και δραστικές περικοπές στις κρατικές δαπάνες». Προϋπόθεση για να εφαρμοστεί το δόγμα αυτό είναι να υπάρξει μια κρίση που μπορεί να οφείλεται είτε σε πολέμους, εμφύλιους πολέμους, είτε σε φυσικές καταστροφές είτε σε δυσεπίλυτα οικονομικά προβλήματα, όπως ο υπερπληθωρισμός ή το υπέρογκο χρέος. 

    Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2011

    Μείωση της συμμετοχής των νοικοκυριών στο ΑΕΠ την τετραετία 2004-2008


    ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
    Ημερομηνία δημοσίευσης: 09/01/2011
    ΤΟΥ ΜΑΝΟΛΗ Γ. ΔΡΕΤΤΑΚΗ*
    Τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της έρευνας οικογενειακών προϋπολογισμών (ΕΟΠ) της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής είναι του έτους 2008. Στα ερωτηματολόγια της ΕΟΠ, εκτός από τα ερωτήματα για τις δαπάνες των νοικοκυριών, περιέχονται και ερωτήματα σχετικά με το ύψος του οικογενειακού εισοδήματος καθώς και για τον αριθμό των μελών τους. Τα στοιχεία αυτά μπορεί να χρησιμοποιηθούν, ανάμεσα στα άλλα, και για μια εκτίμηση τόσο του συνολικού εισοδήματος όσο και του κατά κεφαλήν εισοδήματος του πληθυσμού, καθώς και εκτίμηση του ποσοστού συμμετοχής του στο συνολικό Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν της χώρας. Με βάση τα αποτελέσματα των ΕΟΠ των ετών 2004 και 2008 γίνεται μια προσπάθεια στο άρθρο αυτό να εκτιμηθούν οι μεταβολές που σημειώθηκαν την τετραετία 2004-2008 στα καίριας σημασίας αυτά μεγέθη της ελληνικής οικονομίας.

    Πέμπτη 30 Δεκεμβρίου 2010

    Το δημόσιο χρέος που άφησε η χούντα και η γιγάντωσή του από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.

    Το δυσθεώρητο δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ και η αδυναμία εξυπηρέτησής του είναι η βασική αιτία στην οποία οφείλεται η υποταγή της Ελλάδας στην τρόικα.
    Το άγος αυτό συγκεφαλαιώνει την κακοδιαχείριση των οικονομικών του κράτους από όλες τις μέχρι σήμερα κυβερνήσεις. Τα δύο κόμματα εξουσίας όμως, τα οποία κυβερνούν τη χώρα επί 36 συναπτά έτη, αλληλοκατηγορούνται γι' αυτό, χωρίς το καθένα να αναλαμβάνει το μέρος της ευθύνης που του αναλογεί. Εκτός όμως από τα δύο κόμματα εξουσίας, ευθύνη φέρει η χούντα, για την οποία κυκλοφορεί η ανυπόστατη γνώμη ότι δεν άφησε χρέος όταν κατέρρευσε.
    Τις δύο αυτές πλευρές της διόγκωσης του δημόσιου χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ εξετάζουμε στο άρθρο αυτό, με βάση τα στοιχεία που έδωσε πρόσφατα στη δημοσιότητα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τις οικονομίες των κρατών-μελών της Ε.Ε. Με βάση τα στοιχεία αυτά δίνεται στην 1η στήλη του πίνακα που ακολουθεί το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ τα έτη 1974, 1981, 1989, 1993, 2004, 2009 και οι προβλέψεις για το 2011. Στη 2η στήλη δίνεται η μέση ετήσια ποσοστιαία αύξησή του τις περιόδους που κυβέρνησε το κάθε κόμμα.

    Πέμπτη 23 Δεκεμβρίου 2010

    «Τα περιθώρια αύξησης των εσόδων είναι μεγάλα»


    ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
    του Μ. Δρεττάκη

    Στη μετά Μ ν η μ όν ι ο εποχή η κυβέρνηση, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της μείωσης του δημόσιου ελλείμματος, έχει δεσμευτεί, εφαρμόζει και θα συνεχίσει να εφαρμόζει μια πολιτική που υπαγορεύεται από την τρόικα και επικεντρώνεται περισσότερο στη μείωση των δαπανών απ’ ό,τι στην αύξηση των εσόδων.
    Το γεγονός ότι υπάρχει ανάγκη νοικοκυρέματος στις δημόσιες δαπάνες της γενικής κυβέρνησης, δηλαδή του κρατικού προϋπολογισμού, των ΟΤΑ, των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης και των ΝΠΔΔ, δεν το αμφισβητεί κανείς. Υπάρχουν πράγματι πολλές υπηρεσίες οι οποίες, αν υπάρξει μηχανοργάνωση και σωστή διοίκηση, είναι δυνατόν να εκτελεστούν με μικρότερο αριθμό υπαλλήλων (αλλά καλύτερα καταρτισμένων από τους υπάρχοντες) και με μικρότερες λειτουργικές δαπάνες. Συνολικά μπορεί να γίνει εξοικονόμηση δαπανών, ιδιαίτερα αν παταχθεί η διαφθορά και η σπατάλη.

    Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010

    Το 2011 το δημόσιο χρέος θα πλησιάσει το όριο που θα το καταστήσει ανεξέλεγκτο

    Η εφαρμοζόμενη από τη σημερινή κυβέρνηση πολιτική με βάση το Μνημόνιο, που υπέγραψε η ίδια και ψήφισε το κυβερνών κόμμα, οδηγεί την ελληνική οικονομία από το κακό στο χειρότερο, όπως δείχνουν τα αποτελέσματα για το 2010 και οι προβλέψεις για το 2011.
    Πιο συγκεκριμένα:
    - Το ΑΕΠ της χώρας, μετά τη μείωσή του το 2009, θα μειωθεί τόσο το 2010 όσο και το 2011 όχι μόνο σε σταθερές αλλά και σε τρέχουσες τιμές! Πρόκειται για «επίδοση» πρωτοφανή τα τελευταία 50 χρόνια.
    - Η ανεργία αυξήθηκε και θα συνεχίσει να αυξάνει, φτάνοντας και αυτή σε πρωτοφανές ύψος, ενώ ο πληθωρισμός στη χώρα μας θα είναι τριπλάσιος εκείνου της Ε.Ε.
    Σκοπός των μέτρων που έχουν ληφθεί και εκείνων που θα ληφθούν είναι, θεωρητικά, η αντιμετώπιση του μέγιστου οικονομικού μας προβλήματος, δηλαδή του δυσθεώρητου δημόσιου χρέους. Δυστυχώς, όμως, η σημερινή κυβέρνηση συνεχίζει «βελτιωμένη και επαυξημένη» την πολιτική όλων των κυβερνήσεων από το 1974 μέχρι το 2009, πολιτική η οποία ευθύνεται για το δυσθεώρητο ύψος στο οποίο έφτασε το δημόσιο χρέος σε ευρώ και ως ποσοστό του ΑΕΠ.

    Σάββατο 10 Ιουλίου 2010

    Τι είπε, τι εννοούσε και τι απέκρυψε ο Γ. Παπανδρέου


    Στο δεύτερο μέρος της τετρασέλιδης συνέντευξης που παραχώρησε ο πρωθυπουργός και δημοσιεύτηκε στην «Ελευθεροτυπία» της 5.7.10 (το πρώτο μέρος της δημοσιεύτηκε στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» της 4.7.10) δήλωσε ότι «η κριτική είναι ευπρόσδεκτη».
    Διάβασα με πολλή προσοχή και τα δύο μέρη της συνέντευξης και στο άρθρο αυτό θα κάνω κριτική της, με την ελπίδα ότι θα είναι «ευπρόσδεκτη» από τον πρωθυπουργό. Ξεκινώ με ορισμένα γενικά κριτικά σχόλια για τα όσα δήλωσε και στα δύο μέρη της συνέντευξής του:
    (α) Το υψηλό δημόσιο έλλειμμα του 2009 (για το ύψος του οποίου είχε ενημερωθεί προεκλογικά από τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος) δεν οφείλεται αποκλειστικά στην αποτυχημένη πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης, όπως επανειλημμένα ισχυρίζεται ο πρωθυπουργός. Εκτός από την πολιτική της Ν.Δ., οφείλεται και: (ι) στην κακή δημοσιονομική κατάσταση της χώρας, την οποία η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ παρέδωσε το 2004 στη Ν.Δ. (δημόσιο χρέος 98,6% του ΑΕΠ), (ιι) στα αποτελέσματα της ύφεσης που προκάλεσε η παγκόσμια οικονομική κρίση από το 2008 και στη χώρα μας, δηλαδή τη μείωση των εσόδων και αύξηση των δαπανών, και (ιιι) σε αποφάσεις της σημερινής κυβέρνησης να συμπεριληφθούν στο έλλειμμα του 2009 παροχές μετά τις εκλογές και μέρος των χρεών των νοσοκομείων (τα οποία τώρα ρυθμίζει με ομόλογα).

    Τρίτη 22 Ιουνίου 2010

    Μεγάλες οι διαφορές στις δομές και την ανάπτυξη στις χώρες της Ε.Ε.


    Πηγή: ΑΥΓΗ, 20-6-2010
    ΤΟΥ ΜΑΝΟΛΗ Γ. ΔΡΕΤΤΑΚΗ*

    Ένα από το σοβαρότερα προβλήματα της δομής της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) είναι οι μεγάλες διαφορές στις δομές και στην ανάπτυξη των οικονομιών των κρατών-μελών της. Εξαιτίας των διαφορών αυτών διαφορετικές είναι και οι επιπτώσεις της διεθνούς οικονομικής κρίσης στα κράτη αυτά. Όλη η προσπάθεια που καταβάλλουν τα κράτη - μέλη της Ε.Ε. είναι η μείωση του δημόσιου ελλείμματος με τη λήψη σκληρών μέτρων που θίγουν μεγάλα κοινωνικά στρώματα και προκαλούν επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία. Και στις επιπτώσεις, όμως, αυτές υπάρχουν μεγάλες διαφορές ανάμεσα στα κράτη - μέλη εξαιτίας των διαφορών στις οικονομίες τους.