Romania protests a warning from the street

ΠΗΓΗ: BBC

"Brutal and unthinkable in a West European country." That was the verdict on two years of Romanian austerity measures from Andreas Treichl, the president of Austria's Erste Group, the largest foreign investor in the Romanian banking sector.

But he added that "Easterners are used to brutality", placing the measures taken in response to the global crisis in the broader context of hardship as a result of post-communist transition: the job losses, 25% public salary cuts, pension freezes and harsh reductions in social security benefits.

Whether he really meant it as a praise for Romanian resilience against adversity is a good question.

In any case, it is no longer true. A wave of spontaneous protests began last week, directed against the centre-right coalition government, and especially against President Traian Basescu, who since early 2010 has played the role of main communicator and driving force behind the austerity package.

Ας προετοιμαστούμε για νομική και βαθμολογική χρεοκοπία της Ελλάδος – Τι θα σημάνει αυτό για τις καταθέσεις, δάνεια, μισθούς, ΧΑ και τραπεζικές μετοχές;

Πηγή: bankingnews.gr

του Π. Λεωτσάκου

Οι απειλές – προειδοποιήσεις των οίκων αξιολόγησης Fitch και Standard and Poor’s ότι η Ελλάδα μπορεί να χρεοκοπήσει δεν είναι  τυχαίες.
Έχει σχεδιαστεί εδώ και καιρό ως έσχατη προφανώς λύση, αλλά ως λύση η συντεταγμένη χρεοκοπία της Ελλάδος εντός ευρώ.

Τι σημαίνει όμως νομική και βαθμολογική χρεοκοπία; 

Η βαθμολογική χρεοκοπία στηρίζεται στις αξιολογήσεις των οίκων Standard and Poor’s, Fitch, Moody’s οι οποίοι λόγω των χαρακτηριστικών του PSI+ θα βαθμολογήσουν την Ελλάδα σε καθεστώς προσωρινής χρεοκοπίας, δηλαδή η Ελλάδα θα είναι χρεοκοπημένη για 1 έως 3 μήνες. 

Νομική χρεοκοπία θα προκύψει για την Ελλάδα άπαξ και ενεργοποιηθούν τα CACs δηλαδή οι ρήτρες συλλογικής δράσης λόγω χαμηλής συμμετοχής στο PSI+.

Ως χαμηλή συμμετοχή νοείται εμπλοκή των ιδιωτών κατόχων ελληνικών ομολόγων σε ποσοστό από 60% με 65% και χαμηλότερα. 

Κοινώς λοιπόν η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει βαθμολογικά και νομικά. 

Από τα ορθόδοξα, στα σαδο-μαζοχιστικά οικονομικά

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

Από ποια φωτισμένα μυαλά ξεπηδούν και πού εδράζονται οι… θεωρίες της σκληρής λιτότητας. Της Αλίκης Βεγίρη

Αναρωτήθηκα, πολλές φορές τον τελευταίο καιρό από πού, από ποια κεφάλια ξεπήδησαν οι πολιτικές λιτότητες που μάς ταλανίζουν. Δεν μπορεί αυτοί που τις ενστερνίζονται με τόσο πάθος και τις εφαρμόζουν με τόση συνέπεια, από κάπου θα αντλούν τη βεβαιότητα για την ικανότητά τους να προκαλούν την πολυπόθητη ανάπτυξη. Κι αυτό το κάπου, φαντάζομαι, ότι θα πρέπει να είναι μια κάποια περισπούδαστη, μια πολύ καλά τεκμηριωμένη θεωρία. Άνθρωποι που μονοπωλούν τον ορθολογισμό, που εξανίστανται μπροστά στους ειδικούς και υποκλίνονται μπροστά στην ορθοφροσύνη και την αντικειμενικότητα των επιστημόνων, δεν μπορεί, από κάποια στέρεη θεωρητική βάση θα πρέπει να αντλούν τα επιχειρήματά τους. 

Για παράδειγμα, η μεταπολεμική οικονομία στηρίχτηκε εν πολλοίς στη θεωρία μιας μεγάλης μορφής, του Κέινς, σύμφωνα με τον οποίο η ύφεση δεν ξεπερνιέται με λιτότητα, αλλά με πολιτικές που τονώνουν τη ζήτηση, μέσω αύξησης των κρατικών δαπανών. Αν είχε, δε, εισακουστεί από το 1919, όταν έγραφε ότι οι παράλογες πολεμικές αποζημιώσεις που οι νικηφόροι σύμμαχοι είχαν επιβάλει στη Γερμανία θα οδηγούσαν σε βαθιά ύφεση, σε αδυναμία τελικά εξυπηρέτησης αυτών και σε κοινωνική και πολιτική αστάθεια, ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος πιθανόν και να είχε αποφευχθεί. Αναλογικά, μόνο μια αντίστοιχου διαμετρήματος μορφή θα μπορούσε να αναμετρηθεί σήμερα με τον Κέινς για να υποστηρίξει το εντελώς αντίθετο, ότι δηλαδή η ύφεση ξεπερνιέται με ακόμα λιγότερες κρατικές δαπάνες κι όχι με περισσότερες, η φτώχεια με ακόμα περισσότερη φτώχεια κοκ.

Η ιδιωτικοποίηση της «γενικής διάνοιας»

πηγή: εφημ. Δράση

Του Slavoj Zizek*

Πώς έγινε ο Bill Gates ο πλουσιότερος άνθρωπος στην Αμερική; Η περιουσία του δεν έχει καμία σχέση με το κόστος παραγωγής αυτών που πουλάει η Microsoft: δηλαδή, δεν είναι αποτέλεσμα του ότι παράγει καλό λογισμικό σε χαμηλότερες τιμές από τους ανταγωνιστές της, ή της «αξιοποίησης» των εργαζομένων της με μεγαλύτερη επιτυχία (η Microsoft πληρώνει τους γνωσιακούς εργαζόμενούς της με σχετικά υψηλό μισθό). Αν αυτό ίσχυε, η Microsoft θα είχε χρεοκοπήσει εδώ και καιρό: οι άνθρωποι θα επέλεγαν ελεύθερα συστήματα, όπως το Linux, τα οποία είναι εξίσου καλά ή και καλύτερα από τα προϊόντα της Microsoft. Εκατομμύρια άνθρωποι εξακολουθούν να αγοράζουν το λογισμικό της Microsoft, επειδή η Microsoft έχει επιβληθεί ως ένα σχεδόν καθολικό πρότυπο, μονοπωλώντας ουσιαστικά το χώρο, ως μια ενσάρκωση αυτού που ο Μαρξ αποκαλούσε «γενική διάνοια», εννοώντας τη συλλογική γνώση σε όλες τις μορφές της, από την επιστήμη μέχρι την πρακτική τεχνογνωσία. Ο Γκέιτς ιδιωτικοποίησε, πράγματι, ένα μέρος της γενικής διάνοιας και έγινε πλούσιος από την ιδιοποίηση του μισθώματος που επακολούθησε.

Σκοτεινοί Δείκτες και Αριθμοί, της (εντός ΟΝΕ) Ελληνικής Οικονομίας

ΠΗΓΗ: ΜΑΑ

Του Κώστα Παπουλή

 Εισαγωγικά: Η «αριθμητική» της (εντός ΟΝΕ) ελληνικής οικονομίας, από πολλές όψεις, είναι εντυπωσιακά αρνητική. Ορισμένες, από αυτές τις όψεις, αναφέρονται σε αυτό το άρθρο, όπως: 1) Η δυνατότητα παραγωγής πλεονάσματος ανά εργαζόμενο, σε σχέση με την Γερμανία, η την Ισπανία. 2) Η αρνητική καθαρή αποταμίευση όλη την δεκαετία του ευρώ, που δείχνει άλλωστε, ότι η ελληνική οικονομία δεν είχε κανέναν δυναμισμό, και ότι η φιλολογία περί ισχυρής Ελλάδας -που υιοθέτησε και τμήμα της αριστεράς- ήταν εσφαλμένη. 3) Η συνεπακόλουθη εξωτερική της υπερχρέωση και η δυναμική του δημοσίου χρέους (κύρια εξωτερικού), μιας ουσιαστικά (παραγωγικά και δημοσιονομικά) χρεοκοπημένης χώρας, που είναι ανέφικτο να ανακοπεί. 4) Η μεγάλη της κάμψη και οι χαμηλοί της μισθοί, σε σχέση με το κέντρο. 5) Η πραγματική συναλλαγματική ισοτιμία της χώρας, η οποία από την εποχή της πολιτικής της σκληρής δραχμής, αλλά και εντός ΟΝΕ, ανατιμάται διαρκώς, και έτσι η Ελλάδα διαθέτει εδώ και πολλά χρόνια πιο «σκληρό» νόμισμα από τις ΗΠΑ, την Γερμανία κλπ.

Αυτοί είναι μερικοί από τους σκοτεινούς αριθμούς, που λένε, ότι οι θυσίες που πρέπει να γίνουν από τον κόσμο της εργασίας, για να παραμείνει η Ελλάδα στο ευρώ είναι τεράστιες. Από την άλλη, δεν υπάρχει κανένα στοιχείο, που να δείχνει, ότι η ενταγμένη στην ΟΝΕ, ελληνική οικονομία, μπορεί να βγει από τον Άδη, και να ξεφύγει η χώρα από την διαδικασία ερημοποίησης. Η έξοδος λοιπόν, από το ευρώ, ως αντικειμενική φορά των πραγμάτων, καθίσταται μάλλον θέμα χρόνου.

Η επενδυτική τράπεζα που κυβερνά τον κόσμο…

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

Είναι πανίσχυρη και απόλυτος κυρίαρχος των αγορών. O λόγος βέβαια για την Goldman Sachs, η οποία βρίσκεται παντού και, σύμφωνα με κάποιους οικονομολόγους, πρόκειται για έναν πολιτικό οργανισμό, μασκαρεμένο σε επενδυτική τράπεζα, οι άνθρωποι του οποίου πλαισιώνουν περισσότερα από 60 χρόνια τον αμερικανικό κρατικό μηχανισμό. Το περιοδικό "Rolling Stone" την έχει χαρακτηρίσει ως "ένα τεράστιο χταπόδι το οποίο είναι τυλιγμένο στο πρόσωπο της ανθρωπότητας", ενώ η Wall Street μιλά συχνά για την "τράπεζα-τεφλόν", αφού η ιστορία της Goldman Sachs έχει δείξει ότι καμιά κατηγορία δεν "κολλά" πάνω της για καιρό. Εδώ και χρόνια υπάρχουν υποψίες ότι η τράπεζα επιδίδεται σε παράνομο front running (δηλαδή επωφελείται από τις μεγάλες εντολές που διενεργεί για λογαριασμό των πελατών της "παίζοντας" με τα δικά της χρήματα).

Η απώλεια Ανταγωνιστικότητας οφείλεται στην αύξηση της συναλλαγματικής ισοτιμίας Ευρώ/Δολαρίου

ΠΗΓΗ: CYNICAL

Τα διαγράμματα και τα στοιχεία είναι από την Ετήσια Έκθεση 2010, του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, με τη συμβολή του Ηλία Ιωακείμογλου

Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης «Πόσο συνδέεται το μισθολογικό κόστος με την ανταγωνιστικότητα;» είχαμε αφήσει ασχολίαστο ένα σημαντικό ερώτημα σχετικά με το είδος του νομίσματος βάσει του οποίου διεξάγεται το εξαγωγικό εμπόριο και την επίδραση των συναλλαγματικών ισοτιμιών. Το διεθνές εμπόριο της Ελλάδας (αγαθών και υπηρεσιών) δεν διεξάγεται μόνον με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά με ένα ευρύτερο σύνολο χωρών, εκ των οποίων 35 καλύπτουν το μεγαλύτερο ποσοστό των διεθνών ανταλλαγών της Ελλάδας. Οι εμπορικές συναλλαγές με την ΕΖ μάλιστα καλύπτουν ένα ποσοστό λίγο μεγαλύτερο του 50% του εξωτερικού εμπορίου της Ελλάδας.

Η Ανταγωνιστικότητα δεν αποτελεί αυθύπαρκτο μέγεθος, αλλά αποκτά νόημα μόνο σε σχέση με άλλες χώρες. Επειδή δε ως κύριο νόμισμα διεθνών συναλλαγών χρησιμοποιείται το δολάριο, είναι λογικό να εξετάσουμε πώς αυτό επηρεάζει τις ποσότητες που ορίζουν το μοναδιαίο κόστος εργασίας (μ.κ.ε.) και εξ αυτού την ανταγωνιστικότητα. Το μ.κ.ε. δεν πρέπει να συγκρίνεται με το αντίστοιχο κάποιας μεμονωμένης χώρας, ειδικά της Γερμανίας που είναι και το σύνηθες, αλλά με το σύνολο των χωρών με τις οποίες έχουμε εμπορικές σχέσεις, φυσικά με το ανάλογο στατιστικό βάρος.

KRUGMAN: COMPETITIVENESS- A DANGEROUS OBSESSION

Magazine: Foreign Affairs

Issue: March/April 1994 (volume 73, number 2)

SYNOPSIS: One of the original papers on trade that put Krugman in the Economic spotlight. Talks about unintelligent concern with International Competition.

THE HYPOTHESIS IS WRONG

In June 1993, Jacques Delors made a special presentation to the leaders of the nations of the European Community, meeting in Copenhagen, on the growing problem of European unemployment. Economists who study the European situation were curious to see what Delors, president of the EC Commission, would say. Most of them share more or less the same diagnosis of the European problem: the taxes and regulations imposed by Europe's elaborate welfare states have made employers reluctant to create new jobs, while the relatively generous level of unemployment benefits has made workers unwilling to accept the kinds of low-wage jobs that help keep unemployment comparatively low in the United States. The monetary difficulties associated with preserving the European Monetary System in the face of the costs of German reunification have reinforced this structural problem.

It is a persuasive diagnosis, but a politically explosive one, and everyone wanted to see how Delors would handle it. Would he dare tell European leaders that their efforts to pursue economic justice have produced unemployment as an unintended by-product? Would he admit that the ems could be sustained only at the cost of a recession and face the implications of that admission for European monetary union?

Η κρίση ως σημείο καμπής του μοντέλου συσσώρευσης στην Ελλάδα

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Του Γαβριήλ Σακελλαρίδη

Η τρέχουσα κρίση αποτελεί ένα σημείο καμπής στο μοντέλο καπιταλιστικής συσσώρευσης που είχε υιοθετηθεί εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες στην Ελλάδα. Το μοντέλο αυτό υιοθετήθηκε από την ελληνική αστική τάξη με τρόπο που να λαμβάνει υπόψη τις νέες συνθήκες που δημιουργούνταν με την -υπό διαμόρφωση τότε- ΟΝΕ και προσκολλήθηκε με τρόπο συμπληρωματικό στα αντίστοιχα -αλλά διαφορετικά- μοντέλα ανάπτυξης των χωρών του πυρήνα της Ευρωζώνης.

Το μοντέλο ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 μέχρι και την έκρηξη της κρίσης χρέους, βασίστηκε στις εισροές κεφαλαίων με τη μορφή είτε των λεγόμενων “επενδύσεων χαρτοφυλακίου” (χρηματιστήριο, εξαγορές μέχρι του 10% του μετοχικού κεφαλαίου επιχειρήσεων από ξένες επιχειρήσεις κ.λπ.), είτε κυρίως με τη μορφή δανεισμού μέσω της αγοράς ομολόγων από ξένες και ελληνικές τράπεζες (μεγαλύτερη βαρύτητα από το 2008 και μετά). Η εισροή άμεσων ξένων επενδύσεων (ΑΞΕ) στην ελληνική οικονομία ήταν σχετικά περιορισμένη σε σχέση με τις άλλες μορφές εισροής κεφαλαίων.

Εκσυγχρονιστές στην εποχή των μνημονίων

ΠΗΓΗ: RedNotebook.gr Του Χρήστου Λάσκου

Ένα δημοσκοπικό εύρημα των τελευταίων μηνών, που φαίνεται να επιμένει σε βαθμό να θεωρηθεί πλέον πως αφορά μια αληθή τάση της ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας, είναι η μεγάλη ενίσχυση της ΔΗΜΑΡ – στην τελευταία μέτρηση της Public Issue σχεδόν κατέγραψε ποσοστά που την προαλείφουν για αξιωματική αντιπολίτευση. Τι συμβαίνει, λοιπόν, εδώ; Τι είναι αυτό που ωθεί ένα σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος σε αυτό το πολιτικό κόμμα; Ας μην βιαστούμε να πούμε πως οι μετρήσεις γίνονται σε μια περίοδο κατάρρευσης του ΠΑΣΟΚ, κι ότι αυτή η τελευταία δεν μπορεί παρά να ελεγχθεί σε κάποιο βαθμό, πράγμα που θα στερήσει από τη ΔΗΜΑΡ μεγάλο μέρος της τωρινής εκλογικής της δυναμικής. Πρώτον, διότι δεν είναι απαραίτητο να συμβεί κάτι τέτοιο: το ΠΑΣΟΚ μπορεί και να καταρρεύσει εντελώς. Δεύτερον, διότι η πρόβλεψη για το μέλλον δεν μας απαλλάσσει από την ανάγκη να τοποθετηθούμε στο παρόν.

Μετά τις υποβαθμίσεις, οι διολισθήσεις

ΠΗΓΗ: FT (via euro2day)

by W. Munchau

Σε μεγάλο βαθμό, οι δύο πιο δραματικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών ήταν αναμενόμενες: ηυποβάθμιση της γαλλικής οικονομίας ήταν προεξοφλημένη, όπως εξάλλου και η κατάρρευση των συνομιλιών για το ελληνικό PSI. 

Όμως, και τα δύο αυτά έχουν πολύ μεγάλη σημασία γιατί δείχνουν τους μηχανισμούς που βρίσκονται πίσω από τα γεγονότα. Η ευρωζώνη έχει διολισθήσει σε ένα σπιράλ υποβαθμίσεων, μείωσης της οικονομικής παραγωγής, αύξησης του χρέους και νέων υποβαθμίσεων. Η ύφεση μόλις άρχισε. Η Ελλάδα πλέον είναι πολύ πιθανόν να κηρύξει χρεοστάσιο στις περισσότερες υποχρεώσεις της και θα μπορούσε ακόμη και να εγκαταλείψει την ευρωζώνη. Όταν γίνει αυτό, τα φώτα θα πέσουν αμέσως στην Πορτογαλία και ο επόμενος κύκλος μόλυνσηςτων υποβαθμίσεων θα αρχίσει. 

Το ανεπαρκές ταμείο διασώσεων της Ευρώπης, το European Financial Stability Facility, επίσης υποβαθμίστηκε, καθώς έχει επιβαρυνθεί τις αξιολογήσεις των μελών της. Έτσι, όπως είναι δομημένο το EFSF, αυτόματα τα περιθώρια χρηματοδότησης από αυτό μειώνονται. 

FΙΝANCIAL TIMES: Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΕΙ - ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ

ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ 'ΧΕΙ ΤΟΥΜΠΑΝΟ ΚΑΙ Η ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ, ΚΡΥΦΟ ΚΑΜΑΡΙ!

Σήμερα αναμένεται η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για το PSI+, οι οποίες κατέρρευσαν την Παρασκευή. Η Iskra, με σκοπό την πληρέστερη καισφαιρικότερη ενημέρωσή σας, αναδημοσιεύει το χθεσινό άρθρο της στήλης LEX των Financial Times (FT), το οποίο κάνει "φύλλο φτερό" τους ισχυρισμούς τηςσυγκυβέρνησης Παπαδήμου, πως το PSI+ θα είναι"ανάσα για τη χώρα..." κλπ.

Συγκεκριμένα, ο αρθρογράφος,  τεκμηριώνει πως οι διαπραγματεύσεις για το PSI+ είναι πολύ δύσκολο να καταλήξουν σε εθελοντική συμφωνία, και πιο πιθανή εξέλιξη είναι το "πιστωτικό γεγονός". Σύμφωνα όμως με τους FT, ακόμα και αν προχωρήσει το PSI+ θα είναι πλήρως ανεπαρκές και ατελέσφορο σε ότι αφορά την επάνοδο του δημοσίου χρέους σε "διαχειρίσιμα επίπεδα".

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον πως οι διαπιστώσεις αυτές προέρχονται από ιδεολογικούς συγγενείς (FT) τηςσυγκυβέρνησης Παπαδήμου με τους οποίους είναι προφανές ότι η iskra έχει ιδεολογικό και πολιτικό χάσμα...

Χρεοκοπία και …«κούρεμα» πάνω από 60% τον Μάρτιο

Πηγή: Sofokleous 10

«Default» της Ελλάδας τον Μάρτιο, καθώς το «κούρεμα» του χρέους θα ξεπεράσει κατά πολύ το 50% και θα επιβληθεί δια νόμου στους πιστωτές, περιμένει η διεθνής αγορά ομολόγων.

Ο υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος, Π. Καψής, επιβεβαίωσε μιλώντας στο Mega ότι το «κούρεμα» θα ξεπεράσει το συμφωνημένο ποσοστό ονομαστικής μείωσης του χρέους κατά 50%, αν και απέφυγε να διευκρινίσει περισσότερα, ενώ η εξέλιξη της διαπραγμάτευσης για το PSI ήταν το κεντρικό θέμα σύσκεψης στο Μαξίμου, με συμμετοχή του πρωθυπουργού, Λ. Παπαδήμου, και των υπουργών του οικονομικού επιτελείου.

Η εξέλιξη των συζητήσεων για το PSI είναι μεν θετική, καθώς οι πιστωτές εμφανίζονται για πρώτη φορά έτοιμοι να αποδεχθούν απώλειες άνω του 50%, όπως αποκάλυψαν χθες οι «Financial Times», όμως οι παράγοντες της διεθνούς αγοράς ομολόγων εκτιμούν ότι το «κούρεμα» δεν θα γίνει σε εθελοντική βάση και η Ελλάδα θα περάσει σε κατηγορία «default» (και όχι «selective default», όπως σχεδιαζόταν αρχικά).

Σήμερα στις ΗΠΑ επιχειρείται φίμωση στο διαδίκτυο με το νομοσχέδιο SOPA

Από gregor der grieche

H Wikipedia απεργεί/

Υπήρξε τεράστια κινητοποίηση σε αυτή την απόπειρα φίμωσης και καλούμαστε αύριο 18/1/2012 να ΣΩΠΑΣΟΥΜΕ και ιδίως να μην αγοράσουμε τίποτα μέσω διαδικτύου ώστε να φανεί η αντίδραση. 

Η μόνη πηγή εναλλακτικής ενημέρωσης αδιαμεσολάβητης που δεν υπάγεται στον έλεγχο κανενός μεγαλοκαρχαρία μεγαλοεκδότη που ελέγχει δημοσιοκάφρους πουλημένους στην εξουσία του χρήματος βρίσκεται στο ιντερνετ και μέσω των μπλοκς

….μέχρι σήμερα τουλάχιστον

Επιχειρείται πλέον να ελέγξουν και το διαδίκτυο στις ΗΠΑ και κατεπέκταση και σε ολόκληρο τον υπόλοιπο κόσμο μέσω του SOPA που στα ελληνικά αποδίδεται πολύ εύστοχα ο ξεκάθαρος τους στόχος

Πολλά μεγάλα σάιτ έχουν ήδη δηλώσει ότι αντιτίθενται σε κάτι τέτοιο όπως είναι το You Tube Google τουλάχιστον όπως πληροφορούμαστε από διάφορα σαιτ που ενεργοποιήθηκαν κατά αυτή της κίνησης φίμωσης

Αύριο έχει προκηρυχθεί απεργία στο διαδίκτυο με πιο σημαντικό στόχο την μεγαλύτερη αποχή από εμπορικές πράξεις αγοραπωλησίας κλπ ως ένδειξη αγανάκτησης σε αυτό που πάει να γίνει

Στις 18 Ιανουαρίου 2012 το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να δείξουμε τουλάχιστον με την σιωπή μας ότι αντιδρούμε.

περισσότερα εδώ

http://osarena.net/news/181-stop-sopa-blackout-sto-internet-simmetochi-ke-tou-osarena.html\

http://osr55.wordpress.com/

http://gregordergrieche.blogspot.com/

Vulture Funds Profit Off Greek Misery

Hedge Funders Take Their Pounds of Flesh

Πηγή: Counterpunch

by NICK DEARDEN

The hamstrung negotiations over a new Greek bail-out recommence tomorrow with little sign of resolution. As the Greek economy suffers from rapidly rising unemployment and debt levels, and its people experience rises in rates of suicide, murder and HIV, big profits still stand to be made or lost. The financial sector which has destroyed Greek democracy continues to hold the country down as it demands rich pickings.

The European Union has told Greece that another bail-out will only go ahead if Greece can persuade private sector holders of Greek debt to accept a voluntary reduction in their claims on the country. They are looking to a 50% reduction, although the International Monetary Fund has suggested – correctly – that even this will not be nearly enough this late in the game.

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα...

Πηγή: Καθημερινή 17/1/2012

της Ζεζας Ζηκου

Στην Αργεντινή λένε ότι «υπάρχουν δύο τύποι τρελών: οι τρελοί που δανείζουν και οι θεότρελοι που τους ξεπληρώνουν». Στην Ελλάδα θεωρούν ότι οι θεότρελοι δεν θα πρέπει να είμαστε εμείς, αφού υπάρχουν οι Γερμανοί. Οι Ελληνες που είχαν πριν από την κρίση κατακτήσει υψηλό βιοτικό επίπεδο είναι σήμερα οι πιο χρεωμένοι. Αυτό που πριν από την κρίση έμοιαζε με «δημιουργία πλούτου» αποδείχθηκε κατόπιν ότι δεν ήταν παρά δημιουργία χρέους.

Ομως, ο φαύλος κύκλος «δάνεια για αποπληρωμή του χρέους - συνταγές που προκαλούν βαθιά ύφεση και μεγαλώνουν το χρέος - νέα δάνεια και νέα Μνημόνια», που διαπιστώνεται με τις οδυνηρές συνέπειες στην πραγματική οικονομία, καθιστά έωλο το επιχείρημα του «μονόδρομου». Τώρα, σχεδόν οι πάντες προεξοφλούν την πτώχευση, όπως κραυγάζουν καθημερινά οι Γερμανοί επίσημοι και ανεπίσημοι και η συντριπτική πλειονότητα των αναλυτών και των ανθρώπων του χρήματος. Ποιοι υποκρίνονται ακόμη ότι δεν καταλαβαίνουν;

«ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ / ΜΕΤΑΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Σκέψεις για την κρίση της δημοκρατίας» Μιλούν στην Κάμερα : ο Κόλιν Κράουτς, η Σαντάλ Μουφ, ο Ζακ Ρανσιέρ και ο Μιγκέλ Αμπενσούρ

Προβλήθηκε στην ΕΤ3, Τρίτη 25 Οκτωβρίου, 24.30 




Πηγή: mloggos (via κοινωνική αριστερά)

Σύντομη περιγραφή: Όλοι μιλούν σήμερα για κρίση της δημοκρατίας. Για την υποχώρηση της πολιτικής προς χάριν της οικονομίας, για την κυριαρχία των αγορών πάνω σε κάθε μορφή λαϊκής αντιπροσώπευσης και για την συνακόλουθη απαξίωση των πολιτικών θεσμών. Τα συμπτώματά της απαξίωσης αυτής είναι γνωστά: πολιτικός κυνισμός και αποξένωση, αποχή από τις πολιτικές διαδικασίες, μηδενισμός. Πολλοί σύγχρονοι πολιτικοί στοχαστές μιλούν πλέον για το πέρασμα από τη δημοκρατία στη μετα-δημοκρατία. Ποιά είναι τα χαρακτηριστικά της σύγχρονης μετα-δημοκρατίας; Ποιούς κινδύνους ενέχει; Ποιές δυνατότητες υπάρχουν σήμερα, σε συνθήκες κρίσης, για την ανανέωση της πολιτικής και της δημοκρατίας; Στα ερωτήματα της Βίκης Ιακώβου και του Γιάννη Σταυρακάκη απαντούν οι Κόλιν Κράουτς (καθηγητής στο Warwick Business School και συγγραφέας του βιβλίου Μεταδημοκρατία), Σαντάλ Μουφ (καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Westminster, συγγραφέας των βιβλίων Το δημοκρατικό παράδοξο και Επί του πολιτικού), Ζακ Ρανσιέρ (καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, συγγραφέας του βιβλίου Το μίσος για τη δημοκρατία) και Μιγκέλ Αμπενσούρ (καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού).

Παραγωγή: ERT3
Σενάριο-Σκηνοθεσία: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΡΑΜΙΔΙΩΤΗΣ
Διεύθυνση φωτογραφίας: Ζαν Ζακ Μρεγιέ,Γιώργος Παπανικολάου
Ηχοληψία: Φρανκ Κοράτσα
Μοντάζ: Γιάννης Ανδριάς
Διεύθυνση παραγωγής: Ηλιάνα Παυλίδου

Παπαδήμος. Όπως Παπανδρέου Γ’

Ο πόνος του κ. Παπαδήμου για τον δικό μας πόνο…

ΠΗΓΗ: Ροίδη Εμμονές

Για φαντάσου. Τι ευγένεια και διακριτικότητα ορισμένοι άνθρωποι. Μία γλυκύτητα άνευ διπλωματικής σως, καθότι τεχνοκράτης, κι όμως –ενώ θα μπορούσε- δεν αναφέρθηκε στον δικό του πόνο, αλλά αποκλειστικά στον δικό μας.

Περί πρωθυπουργού κου Παπαδήμου ο λόγος. Φυσικά.

Λίγη υπομονή, καρτερικότητα, κυρίως ανεκτικότητα -το κυρίαρχο ζητούμενο και· όλα θα πάνε κατ’ ευχήν…

Ίσως και κατά διαόλου.

Ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (κομισιόν) στην Ελλάδα κ. Καρβούνης τόνισε ότι δεν έχει τεθεί θέμα μείωσης του κατώτατου μισθού στον ιδιωτικό τομέα, ή κατάργησης του 13^ου και 14^ου μισθού, και…είπε ακόμη ότι «η απόφαση για τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα ανήκει στους κοινωνικούς εταίρους και την κυβέρνηση.» (!)

Time to take control of the credit rating agencies

• 
• • Aditya Chakrabortty
  • guardian.co.uk, Monday 16 January 2012 20.00 GMT
  • Article history

One point of view has counted more than any other in Europe over the past few days. After deciding on Friday night that France should be stripped of its top-of-the-range AAA credit rating, the agency Standard & Poor's has faced a lambastin g from EU commissioners. It has heard wheedling from France's prime minister: "We will do everything to get [the triple A] back." Back it or attack it, no politician, economist or commentator has denied that S&P's verdict matters. So much for the death of the critic.

Sure, the carpers will bring up all the times the credit rating agencies have got it wrong in the past. Sophisticates might point out that America lost its triple-A last year and yet when the US Treasury now goes for a loan, panicky investors actually pay it to take their cash. A downgrade needn't spell disaster.

Το PSI θα γίνει και δεν θα λύσει τίποτα

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΛΑΠΑΤΣΙΩΡΑ*

Οι διαπραγματεύσεις με τις τράπεζες και τους υπόλοιπους ιδιώτες πιστωτές δεν έχουν ως ενδεχόμενο την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Η όλη σχετική συζήτηση αποτελεί κινδυνολογία με κύριο στόχο την οικοδόμηση συναίνεσης στις πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης και συγχρόνως να εμποδίσει τη συζήτηση των εναλλακτικών επιλογών απέναντι σε αυτές.

Ο στόχος αποκατάστασης της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, με βάση τη συμφωνία της 26ης Οκτώβρη, δεν πρόκειται -σύμφωνα με την πορεία που ακολουθείται- να επιτευχθεί ακόμη και με 100% συμμετοχή και χαμηλά επιτόκια, όχι σαν αυτά τα οποία ζητούν οι Έλληνες και ξένοι τραπεζίτες. Όλοι οι εμπλεκόμενοι αναγνωρίζουν ότι οι προϋποθέσεις που βασίστηκε η συμφωνία αυτή ήταν πολύ αισιόδοξες και η πορεία των πραγμάτων τις καθιστά άκυρες, θέτοντας επί τάπητος τον ανασχεδιασμό. Επιπρόσθετα, η διαγραφή δημόσιου χρέους κατά 50% είναι λίγη με όρους βιωσιμότητας και αποφασίστηκε με βάση την προστασία των ειδικών συμφερόντων του τραπεζικού συστήματος, κριτήριο που  καθόρισε και καθορίζει και τις επιλογές της κυβέρνησης. Με άλλα λόγια, ακόμη και η επίτευξη των λογιστικών στόχων της διαγραφής του χρέους που αποτυπώθηκαν με τη συμφωνία συνεπάγεται αυξημένα μεγέθη χρηματοδότησης για τα κράτη της Ε.Ε. και το ΔΝΤ και πιθανότατα εξεύρεση νέων πηγών χρηματοδότησης.

Το πολιτικό φαινόμενο της Δημοκρατικής Αριστεράς

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Του Ανέστη Ταρπάγκου

Και το τελευταίο Βαρόμετρο της Public Issue που δημοσιεύτηκε ("Καθημερινή" 15 Ιανουαρίου 2012), καταδεικνύει τη στασιμότητα της Ν.Δ. στο 30,5%, την καταβαράθρωση του ΠΑΣΟΚ στο 14%, την άνοδο των αριστερών κομμάτων (ΚΚΕ 12,5% και ΣΥΡΙΖΑ 12%). Ωστόσο, το πλέον εντυπωσιακό στοιχείο είναι η συνέχιση της ισχυρής δημοσκοπικής ανόδου της ΔΗΜ.ΑΡ. (13,5%). Είναι ακριβώς ένα πολιτικό φαινόμενο που η Ριζοσπαστική Αριστερά οφείλει να ερμηνεύσει κοινωνικά, να σημασιολογήσει πολιτικά και να ορίσει τη στάση της απέναντί του.

Η ιστορική διαδρομή του ανανεωτικού - εκσυγχρονιστικού εγχειρήματος

Η σύγχρονη ανανεωτική - εκσυγχρονιστική αριστερά, όπως ενσαρκώνεται στο εγχείρημα της Δημοκρατικής Αριστεράς (ΔΗΜ.ΑΡ.), αποτέλεσε ένα περιορισμένο μεν, ωστόσο με ιστορική σταθερότητα τμήμα του ελληνικού αριστερού κινήματος από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα. Κύριο σταθερό του χαρακτηριστικό υπήρξε η δισυπόστατη πολιτική του φυσιογνωμία, η οποία από τη μία πλευρά αποτύπωνε μια ορισμένη εκδοχή της ανανέωσης του παραδοσιακού κομμουνιστικού κινήματος και από την άλλη πλευρά ενέτασσε αυτή την ανανέωση σε μια εκσυγχρονιστική τροχιά. Παράλληλα, η κοινωνική της σύνθεση και εκπροσωπήσεις αφορούσαν πάντοτε μικροαστικά στρώματα της επιστημονικής - διανοητικής εργασίας, τα οποία, ως εκ της ταξικής τους θέσης, «αιωρούνταν» ως εκκρεμές μεταξύ του αριστερού ριζοσπαστισμού και του μικροαστικού εκσυγχρονισμού.

Όχι

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

Του Δημήτρη Α. Σεβαστάκη. 

Η μαζική επανεμφάνιση στο καθαρό πολιτικό οδόστρωμα ενός θυελλώδους πλήθους από τα έγκατα της τηλεοπτικής νωθρότητας, από τα σπλάχνα της καταναλωτικής ηλιθιότητας, αυτό ήταν το πιο σημαντικό γεγονός της σκοτεινής χρονιάς.

Αντιφατικές, απειθάρχητες, φλογερές συγκεντρώσεις, πορείες, καπνογόνες μάχες. Χωρίς πούλμαν και συγκεντρωσιάρχες, χωρίς τηλέφωνα από τον κομματάρχη, μόνο με το σκληρό τρόπο του δίκιου και της συλλογικής απελπισίας.
Κι όμως, ξαφνικά σιωπή. Μια άπτωτη, το απότομο τράβηγμα των νερών πίσω, η λάσπη του βυθού. Το 85% σταθήκαμε στις ουρές περιμένοντας να αδειάσει το γκισέ από την αργή γραία, για να πληρώσουμε τον φόρο, να πραΰνουμε την επιφορολόγηση, την αναφορολόγηση, την τιμωρία, την συστημική εκδίκηση. Οι ίδιοι που χθες, προχθές ήμασταν μαζί, περιπατητές μιας μεγάλης πολιτικής και συντροφικής διαύγειας στη Λεωφόρο Αμαλίας, σήμερα είμαστε πάλι μαζί, στο διάδρομο των ταμείων της ΔΕΗ. Σιωπή. Σα μια κανονική μέρα όχι του τέλους του 2011 αλλά του 2001: « Άνοδος στις πωλήσεις αυτοκινήτων», «καλός καιρός, 17⁰C τα Χριστούγεννα», τα «Ολυμπιακά έργα προχωρούν αργά», «ο πρωθυπουργός κ. Σημίτης μίλησε για την ιστορική κατάκτηση του ευρώ, καταθέτοντας τον Προϋπολογισμό του 2002». Κάτι τέτοιο. Κανονικό, τηλεοπτικό, εύρωστο, ελπιδοφόρο, παχύ. Μια συνηθισμένη μέρα, μια κοινή ουρά. Κι όμως, η πειθήνια ουρά στη ΔΕΗ, τρέχει δίπλα σε μια απειθάρχητη κόλαση. Άνθρωποι κοιμούνται σε πιλοτές, σε εισόδους πολυκατοικιών, σε σαράβαλα αυτοκίνητα γεμάτα νάιλον σακούλες με ρούχα και παλιές φωτογραφίες. Παλιοί συμμαθητές, άστεγοι, που διασταυρώνονται στην Ακαδημίας και δεν μιλούν - ντρέπονται ο ένας τον άλλον. Παιδιά ενός νέου υποσιτισμού, μιας νέας ένδειας, μιας νέας μεταμαρξιστικής ταξικής κλίμακας: παιδιά του τίποτα, του πουθενά, του καθόλου.

Γερμανική Ε.Ε. και με τη… βούλα του Stratfor

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

Tι προβλέπει το αμερικάνικο think tank για το 2012. Του Γιώργου Τοζίδη

Το Stratfor, μία από τις πιο γνωστές δεξαμενές σκέψης των ΗΠΑ με νεοφιλελεύθερο προσανατολισμό, εξέδωσε πριν από λίγες μέρες τις παγκόσμιες προβλέψεις του για το 2012.  Στο σημερινό άρθρο θα παρουσιαστούν οι προβλέψεις και τα συμπεράσματα της μελέτης για την Ευρωζώνη και την Ε.Ε. Γενικά, το Stratfor εκτιμά ότι η Ευρωζώνη δεν θα καταρρεύσει το 2012 και η κρίση θα σταθεροποιηθεί, τουλάχιστον προσωρινά, παρά την επιδείνωση της ύφεσης και την αυξανόμενη φυγή κεφαλαίων, ιδιαίτερα από τις χώρες της περιφέρειας.
Οι συντάκτες της μελέτης εκτιμούν ότι η Γερμανία θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί την ισχυρή οικονομική θέση της και να μεταβάλει τη δομή της Ε.Ε. προς μια κατεύθυνση που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντά της. Η πρόταση για τη νέα διακυβερνητική συμφωνία, που επιβάλλει σκληρούς οικονομικούς ελέγχους και την εκχώρηση εξουσίας για την κατάρτιση των εθνικών προϋπολογισμών σε μια ξένη δύναμη, θα αποτύγχανε αν δεν υπήρχε η οικονομική κρίση.