Τεχνοκρατία, κοινωνικός αυταρχισμός και «συναίνεση»

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 20/11/2011

του Νικολα Σεβαστακη

Στη δεκαετία του ’30, το Γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, το τότε ονομαζόμενο Sfio (Γαλλικό Τμήμα της Εργατικής Διεθνούς) διασπάστηκε. Μια σειρά στελεχών του, οι αποκαλούμενοι néos (νεοσοσιαλιστές) υιοθέτησαν το σύνθημα της «εποικοδομητικής επανάστασης» θεωρώντας ότι η εποχή των σύνθετων οργανισμών, ο καιρός των « τεχνικών και των μηχανικών» καθιστά παρωχημένη την ταξική κοινωνικοπολιτική οπτική των πραγμάτων. Στον αέρα εκείνων των καιρών βρισκόταν η γοητεία του μεγάλου πλάνου, του Κράτους Σχεδιαστή, της επανάστασης των μάνατζερ για την οποία θα γράψει λίγο πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ο Αμερικανός Τζέημς Μπάρναμ. Πολύ γρήγορα, ωστόσο, αυτός ο προδρομικός διαχειριστικός τεχνοκρατισμός συνδέθηκε με την ιδέα του ισχυρού αυταρχικού κράτους. Πολλές από τις προσωπικότητες της γαλλικής και βελγικής σοσιαλτεχνοκρατίας (από τον Γάλλο Marcel Deat ως τον Bέλγο Henri de Man) δεν θα αντισταθούν στη γοητεία της φασιστικής «τάξης» και θα καταλήξουν συνεργάτες του καθεστώτος του στρατηγού Πεταίν στη φιλoγερμανική κυβέρνηση του Βισύ.

Απειλή η γερμανική Ευρώπη για την παγκόσμια οικονομία

ΠΗΓΗ: Επίκαιρα 24/11/2011

του Λ. Βατικιώτη

Εκ παραδόσεως η Ευρώπη αποτελούσε παράγοντα σταθερότητας για την διεθνή οικονομία, χάρη στο υψηλό επίπεδο ρυθμίσεων που χαρακτήριζε την οικονομία της και κυρίως της μεγάλης – από άποψη βάθους – αγοράς της. Ως αποτέλεσμα, για όλες τις εξαγωγικές οικονομίες αποτελούσε ασφαλές καταφύγιο και σίγουρο προορισμό. Πλέον όμως όχι. Η λυσσαλέα άρνηση της Γερμανίας να δώσει το πράσινο φως στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για να τυπώσει νέο χρήμα από κοινού με την επιβολή αιματηρών προγραμμάτων λιτότητας δεν έχει προκαλέσει μόνο στο εσωτερικό της γηραιάς ηπείρου πρωτοφανείς τριγμούς. Εξ ίσου σοβαρούς κλυδωνισμούς έχει προκαλέσει και στον διεθνή οικονομικό χάρτη. Το γεγονός δε ότι τουλάχιστον μέρος τους συντείνει στην υποβάθμιση της θέσης της Ευρώπης στο πλαίσιο του διεθνούς ανταγωνισμού υπογραμμίζει τον αντιφατικό χαρακτήρα του υπό εξέλιξη σχεδίου συντηρητικής αναμόρφωσης της Ευρώπης.

Οι οικονομολόγοι του Χίτλερ

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Του ΠΕΡΙΚΛΗ ΚΟΡΟΒΕΣΗ

Μετά την πτώση της Γαλλίας το 1940, οι ναζί άρχισαν να επεξεργάζονται ένα σχέδιο για την Ευρώπη, που είχε τον τίτλο «Νέα Τάξη στην Ευρώπη».

Εκεί προβλεπόταν πως οι ευρωπαϊκές οικονομίες θα συνεργάζονταν σε μεγάλη κλίμακα και θα μπορούσαν να ανταγωνιστούν τις ισχυρές οικονομίες της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και των ΗΠΑ. Ο Χίτλερ πίστευε πως η Γερμανία δεν θα μπορούσε να έχει αυτάρκεια. Οικονομολόγοι και ειδικοί όλο το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του '40 επεξεργάζονταν λεπτομερή σχέδια για το πώς θα γίνει αυτή η οικονομική ένωση, που θα λειτουργούσε προς όφελος της Γερμανίας. Ανάμεσα στους ένθερμους υποστηρικτές ήταν ο οικονομολόγος Λούντβιχ Ερχαρτ, που ξόδεψε πολλή από την ενέργειά του γι' αυτή την ιδέα.

Κατάρρευση της ευρωζώνης. Το τέλος της αυταπάτης

ΠΗΓΗ: Αριστερό Βήμα
του Γ. Τόλιου


Η ένταξη της Ιταλίας στην εποπτεία της ΕΕ-ΔΝΤ και η εκρηκτική άνοδος των επιτοκίων δανεισμού (spreads) στις χώρες της ευρωζώνης, σηματοδοτεί μετατροπή της κρίσης από οικονομική σε πολιτική. Η απάντηση της άρχουσας ελίτ των Βρυξελών είναι συγκρότηση κυβερνήσεων ευρύτερου φάσματος αστικών δυνάμεων με χαρακτηριστικό δείγμα την Ελλάδα και Ιταλία. Ωστόσο το σαθρό οικοδόμημα της ευρωζώνης δεν μπορεί να σωθεί με ακραία νεοφιλελεύθερα μέτρα βίαιης ανακατανομής εισοδήματος και πλούτου, για εξασφάλιση κέρδους στους κατόχους χρηματιστικού κεφαλαίου. Αντίθετα κάνουν πιο βαθιά την ύφεση και ανεργία, αποδυναμώνουν την κοινωνική βάση του συστήματος και οξύνουν τις κοινωνικές και πολιτικές αντιθέσεις. Οι χώρες με μεγάλο χρέος καλούνται να πληρώσουν όλο και υψηλότερα επιτόκια στις «αγορές» (δανειστές-τοκογλύφους), φορτώνοντας νέα βάρη και εκρηκτική ανεργία στην εργατική τάξη και στα λαϊκά στρώματα. 

ΠΗΓΗ: Y. Varoufakis

The Euro Crisis Conference videos are now available (University of Texas, 3rd and 4th Nov.)

22NOV

James Galbraith was the unstoppable force behind the Crisis in the Eurozone Conference that took place at the Lyndon B. Johnson Graduate School fo Government, University of Texas, on 3rd and 4th November. (Click here for the program.) My great regret is that such a magnificent conference could never be held in… Europe. For Europe is ‘closed’ to free thinking. An arteriosclerosis that is a side effect of the same causes that have given rise to the systemic euro crisis. But enough said on the matter. What I want to do with this post is to offer readers access to the video links that allow one to watch the whole two day event, as if one were there – so to speak. Enjoy.

Thursday, November 3, 2011

Keynote speech ”The Modest Proposal”, by Yanis Varoufakis – introduced by James Galbraith.

Opening Session:  Maciej Pisarski, Deputy Chief of Mission, Embassy of Poland; James Galbraith, Professor and Lloyd M. Bentsen Chair in Government and Business Relations, LBJ School of Public Affairs, The University of Texas at Austin

Session One: The European System: Dream or Nightmare?

Bruno Amoroso, President of the Federico Caffè Study Centre, Roskilde University, and Professor at the International University of Hanoi, Vietnam; Terri Givens, Associate Professor, Department of Government, College of Liberal Arts, The University of Texas at Austin; Alain Parguez, Emeritus Professor of Economics, University of Franche-Comte, BesanconFrance; Matias Vernengo, Associate Professor, Economics, Department of Social and Behavioral Science, University of Utah

Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί το δίκαιο των ελληνικών ομολόγων για να εξαναγκάσει τις τράπεζες σε συμφωνία

ΠΗΓΗ: xrimaNews.gr

Η Ελλάδα χρησιμοποιεί το δίκαιο των ελληνικών ομολόγων για να “αναγκάσει τους πιστωτές που δεν μετέχουν στο PSI να συμφωνήσουν με τους νέους όρους ανταλλαγής και τους ίδιους όρους με τους άλλους πιστωτές” αναφέρει το Reuters σε μία είδηση βόμβα που αν ισχύει σημαίνει πως η κυβέρνηση επιτέλους κάνει χρήση του κρυφού διαπραγματευτικού χαρτιού της Ελλάδας για το χρέος της, του μοναδικού, ίσως, που της έχει απομείνει.

Αν αυτό ισχύει, τότε η ελληνική κυβέρνηση και ιδιαίτερα το υπουργείο Οικονομικών έχουν κάνει μία στροφή 180 μοιρών σε σχέση με την κυβέρνηση Παπανδρέου και ιδιαίτερα αν καταφέρουν να διατηρήρουν το δίκαιο των ομολόγων ως έχει, δηλαδή ελληνικό και να αρνηθούν τη μετατροπή του στο αγλλικό, όπως ζητούν οι τραπεζίτες για να εξασφαλίσουν τα συμφέροντα τους, θα πρόκειται για μία εξαιρετική επιτυχία. Στην αντίθετη περίπτωση ωστόσο, θα πρόκειται για μία εξαιρετικά επικίνδυνη απόφαση που μπορεί να κοστίσει πολύ ακριβά στην Ελλάδα.

Τι να κάνουμε: τα πρώτα βήματα, μετά την κατάρρευση της οικονομίας και της πολιτικής των «μνημονίων»

ΠΗΓΗ: Πρωτοβουλία για την αντισυστημική αριστερά

Η Ελλάδα έγινε ο αδύνατος κρίκος στον παγκόσμιο καπιταλισμό, λόγω της μανίας της πολιτικής και οικονομικής ελίτ, για ανάπτυξη που δεν στηριζόταν στον πρωτογενή- δευτερογενή τομέα(γεωργία, μεταποίηση, καινοτομία κ.λπ.), αλλά στον τριτογενή(κατανάλωση, εμπόριο, τουριστικές υπηρεσίες κ.λπ.) και στις κάθε είδους οικοδόμηση και κατασκευές.

Ο «εκσυγχρονισμός» που υποτίθεται έγινε -χωρίς να υπολογίζεται το οικονομικό και το περιβαλλοντικό κόστος του-στηρίχθηκε σε δάνεια κύρια από το εξωτερικό. Σε αυτό βοήθησε και η είσοδος στην Ευρωζώνη, γιατί αύξησε τη δανειοληπτική πίστη λόγω του κοινού νομίσματος. Όλοι άρχισαν να δανείζονται εύκολα. Η κυβέρνηση και οι τράπεζες από τις «χρηματοπιστωτικές αγορές», οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά από τις τράπεζες. Το Ευρώ και τα δάνεια βοήθησαν ιδιαίτερα στο να ικανοποιείται η μανία της ελληνικής ελίτ για έργα φαραωνικά( π.χ. των ολυμπιακών του 2004 ), για γέ¬φυρες λιμάνια, δρόμους, αεροδρόμια και στάδια, αλλά και για τη δημιουργία ενός υπερμεγέθους πελατειακού κράτους στην υπηρεσία της. Σε oλόκληρη τη μεταπoλεμική περίoδo μόvo τo 15% τωv συvoλικώv επεvδύσεωv παγίoυ κεφαλαίoυ στρεφόταv στη μεταπoίηση, εvω τo 42% τωv ιδιωτικώv επεvδύσεωv στρεφόταv στις κατoικίες και τα 2/3 τωv δημoσίωv στηv υπoδoμή.

Και αυτή η κατεύθυνση -που υλοποιούταν από ένα πολιτικό προσωπικό κάθε άλλο παρά αξιόλογο-κατέρρευσε στα πλαίσια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης και της άρσης της «εμπιστοσύνης των πιστωτών», που την μετέτρεψε σε κρίση των δημοσιονομικών χρεών.

Striking workers must unite across Europe

• 
• • Owen Jones
  • guardian.co.uk, Friday 25 November 2011 14.59 GMT
  • Article history

Greek supporters of Portugal's strikers outside the Portuguese embassy in Athens this week. Photograph: Aris Messinis/AFP/Getty Images

Maria is a softly spoken teacher, but she's clearly furious. As far as she is concerned, she is being mugged by the economic and political elite. "I think they are stealing from us," she tells me. "It's theft." Maria Juan spoke to me in the centre of Lisbon as thousands of striking workers – some even angrier than her – surrounded Portugal's national assembly.

It's a different country, but her sentiments are instantly recognisable to a Brit. This is the indignation of someone who has dedicated their life to public service being pummelled by a crisis they had no role in causing. On Thursday, hundreds of thousands of workers ranging from train drivers to hospital staff took part in Portugal's second general strike against austerity in a year. Next Wednesday, their British equivalents will stage a similar walkout, and "theft" will be on many of their lips, too.

Austerity And Fascism In Greece – The Real 1% Doctrine

ΠΗΓΗ: Countercurrents

By Mark Ames

25 November, 2011

The eXiled

See the guy in the photo there, dangling an ax from his left hand? That’s Greece’s new “Minister of Infrastructure, Transport and Networks” Makis Voridis captured back in the 1980s, when he led a fascist student group called “Student Alternative” at the University of Athens law school. It’s 1985, and Minister Voridis, dressed like some Kajagoogoo Nazi, is caught on camera patrolling the campus with his fellow fascists, hunting for suspected leftist students to bash. Voridis was booted out of law school that year, and sued by Greece’s National Association of Students for taking part in violent attacks on non-fascist law students.

With all the propaganda we’ve been fed about Greece’s new “austerity” government being staffed by non-ideological “technocrats,” it may come as a surprise that fascists are now considered “technocrats” to the mainstream media and Western banking interests. Then again, history shows that fascists have always been favored by the 1-percenters to deliver the austerity medicine.

Προτάσεις για τον «οδικό χάρτη» της αριστεράς

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ*

Δεδομένων των γεγονότων των τελευταίων μηνών ελλοχεύει ένας κίνδυνος: η αριστερά να αναδειχθεί σε ηγεμονική πολιτική δύναμη! Οι παρακάτω προτάσεις μπορούν να αποτελέσουν έναν «οδικό χάρτη» για να αποτραπεί η όποια πιθανότητα αριστερής διακυβέρνησης της χώρας. Αφού όλοι οι άλλοι κάνουν ό,τι μπορούν για να αναδειχθεί η αριστερά στο προσκήνιο, η ευθύνη υπονόμευσης αυτής της προοπτικής πέφτει στους ώμους των αριστερών που οφείλουν:

1. Να ασχολούνται μονίμως με το ζήτημα των προγραμματικών συγκλίσεων και προτάσεων αδιαφορώντας για κινηματικές ενέργειες καθώς και δράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης. Δέον είναι να καταγγέλλουν όσους εμπλέκονται σε αυτές ως «μπαχαλάκηδες» και «αριστεριστές». Εναλλακτικά, μπορούν να ασχολούνται μονίμως με τις κινηματικές δράσεις αδιαφορώντας πλήρως για τη διατύπωση προγραμματικών προτάσεων και να καταγγέλλουν όσους εμπλέκονται σε αυτές για «κυβερνητισμό».

ΗΛΕΚΤΡΟΣΟΚ! ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΑΝΤΙΔΡΑ ΣΤΟ ΚΟΨΙΜΟ ΤΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΔΕΗ!

ΠΗΓΗ: ΙΣΚΡΑ

«ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ Η ΔΕΗ ΝΑ ΚΟΒΕΙ ΤΟ ΡΕΥΜΑ»!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ ΣΤΟ ΝΙΚΟ ΧΟΥΝΤΗ

Ακόμα και αυτή η Κομισιόν, πρωτεργάτης της κοινωνικής εκθεμελίωσης στην Ευρώπη και ιθύνων νους  της μνημονιακής λεηλασίας στη χώρα μας,υποχρεώθηκε να αντιδράσει ευθέως στην πρωτοφανή για τη βαρβαρότητα και αντισυνταγματικότητα  κυβερνητική ρύθμιση: να κόβεται το ηλεκτρικό ρεύμα, δηλαδή η δυνατότητα να επιβιώσουν, σε όσους δεν πληρώνουν το ''χαράτσι'' για τα ακίνητα !!!!

Δεν έχει δικαίωμα η ΔΕΗ να κόψει το ρεύμα σε κανέναν πολίτη που δεν πληρώνει το φόρο αλλά πληρώνει το ηλεκτρικό ρεύμα. Αυτό απαντάει ο Γερμανός Επίτροπος κ. Oettinger αρμόδιος για θέματα ενέργειας στον Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή.

Σχέδιο μετατροπής της Ελλάδας σε Αργεντινή με τη χρήση 2 δραχμών

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

Από την αρχή της κρίσης έχουμε ακούσει πολλά σενάρια για την αντιμετώπιση της και ένα από αυτά που 'έπαιξαν' το καλοκαίρι είχαν να κάνουν με τη χρήση διπλού νομίσματος, το ένα από τα οποία θα χρησιμοποιούνταν για συναλλαγές εντός της χώρας ώστε να μπορέσει να υποτιμηθεί και το άλλο για συναλλαγές κυρίως με τους πιστωτές ώστε να μη χάσουν ...δραχμή απ' όσα τους χρωστούμε. 

Σε άρθρο του Vincent Cignarella στη Wall Street Journal στην κατηγορία για τις διεθνείς αγορές, το θέμα επανέρχεται ως λύση για την Ελλάδα με την πρόταση να δημιουργεί μία κανονική και μία χρηματιστηριακή δραχμή.

Stratfor: Η πραγματική κρίση της ΕΕ

ΠΗΓΗ Stratfor (via euro2day)
George Friedman


Όλοι αναρωτιούνται ποιόν θα «χτυπήσει» η επόμενη καταστροφή στην Ευρώπη. Η Ιταλία βρίσκεται στο επίκεντρο, ενώ μεγάλες πιθανότητες συγκεντρώνει και η Ισπανία. Όμως, αυτές οι κρίσεις είναι ήδη προδιαγεγραμμένες. 

Η επόμενη κρίση όμως θα είναι πολιτική, όχι υπό την έννοια του ποίος συμβατικός πολιτικός θα γίνει ο επόμενος πρωθυπουργός, αλλά με την βαθύτερη έννοια του αν η πολιτική ελίτ της Ευρώπης μπορεί να διατηρήσει την εξουσία της, ή αν θα αναδυθούν νέες πολιτικές δυνάμεις που θα αλλάξουν τελείως το πολιτικό σκηνικό της Ευρώπης. Αν γίνει αυτό, θα είναι μακράν η πιο σημαντική επίπτωση της χρηματοοικονομικής κρίσης της Ευρώπης. 

Ωρα να πληρωθούν γερμανικές αποζημιώσεις!

Πηγή: FT (via euro2day)

By Sebastian Mallaby

Στους τελευταίους 18 μήνες, η Γερμανία έχει δοκιμάσει όλα τα κόλπα για να περιορίσει την συμμετοχή της στις ευρω-διασώσεις. Εχει επιβάλλει εξοντωτικές λιτότητες σεχρεοκοπημένες χώρες. Εχει βάλει στην μέση το ΔΝΤ. Εχει προσπαθήσει να πετάξει το μπαλάκι στην Κίνα. Εχει ανακαλύψει μια απίθανη και μάταιη εμμονή με την μόχλευση του European Financial Stability Facility. 

Όλα αυτά τα κόλπα έχουν αποτύχει παταγωδώς και η ήπειρος πλησιάζει την άβυσσο, με την Γερμανία την ίδια να υφίσταται την ταπείνωση μιας αποτυχημένης δημοπρασίας ομολόγων. 

Εχει έρθει η στιγμή να αποφασίσει μια και καλή η Γερμανία: πόσα χρειάζεται να πληρώσει για να σώσει την Ευρώπη; 

Πως οι πολυεθνικές απαξιώνουν το νερό της βρύσης

ΠΗΓΗ: tvxs

Τις τελευταίες δεκαετίες το νερό, από ένα φυσικό και ευρέως διαθέσιμο αγαθό, έχει μετατραπεί σε ένα εμπορεύσιμο και συχνά ιδιαίτερα ακριβό προϊόν. Σήμερα στον πλανήτη 1.4 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε πηγές καθαρού νερού και η υπερκατανάλωση του δυτικού κόσμου οξύνει το πρόβλημα ακόμα περισσότερο. Η κρίση του νερού κι η μόλυνση του περιβάλλοντος είναι και ένας από τους λόγους που οι καταναλωτές στρέφονται όλο και περισσότερο στο εμφιαλωμένο νερό, οι πωλήσεις του οποίου έχουν τετραπλασιαστεί την τελευταία εικοσαετία.

Υπολογίζεται πως 200 δισεκατομμύρια μπουκάλια εμφιαλωμένου νερού το χρόνο πωλούνται παγκοσμίως ενώ μόνο στις ΗΠΑ οι πωλήσει αυτές φτάνουν τα 50 δισεκατομμύρια μπουκάλια ετησίως. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση η μέση κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού είναι 109 λίτρα ανά άτομο ενώ σε παγκόσμια κλίμακα καταναλώνονται 115.000.000 κυβικά μέτρα. Τα κέρδη της βιομηχανίας μεταλλικού νερού αγγίζουν τα 60 δισεκατομμύρια ενώ τη μερίδα του λέοντος κατέχουν εταιρείες κολοσσοί όπως η Nestle, η Coca Cola και η Pepsi.

«Πρέπει να» και νέος ιμπεριαλισμός

 

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

Του ΝΙΚΟΥ ΚΙΑΟΥ

Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο ακούμε συχνά, άλλοτε πυκνότερα κι άλλοτε αραιότερα, να απευθύνονται ηγέτες, πολιτικά στελέχη, παράγοντες του δημόσιου βίου, ορισμένα ΜΜΕ, τραπεζίτες, κάποιοι δημοσιογράφοι από χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης και από το ΔΝΤ προς την Ελλάδα, τα κόμματα, την κοινωνία, το λαό και να χρησιμοποιούν το «πρέπει να» συνοδεύοντάς το με το «τι πρέπει να κάνουμε».

Περίοπτη θέση κατέχει η Γερμανία στη χρήση αυτού του απρόσωπου «πρέπει» που ακολουθείται από το «να», ενώ ιδιαίτερα έχει ενταθεί τις τελευταίες ημέρες η χρήση του, σχετικά με την υπόθεση της υπογραφής του Αντ. Σαμαρά.

Ανάγκα και οι ... θεοί πείθονται: Νίκη των πολιτών Θερμαϊκού - Αντισυνταγματικό το χαράτσι με ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου

Πηγή: Ακτιβιστής

Με απόλυτη επιτυχία στέφτηκε η πρώτη ανοιχτή συγκέντρωση της Ανεξάρτητης Πρωτοβουλίας Πολιτών, χθες το βράδυ στο χώρο έξω από το ΚΕΠ των Ν. Επιβατών. 

Τόσο από πλευράς προσέλευσης των δημοτών, που απάντησαν θετικά στο κάλεσμα και συμμετείχαν, δημιουργώντας ίσως τη μεγαλύτερη ανοιχτή μη κομματική - παραταξιακή συγκέντρωση που έγινε στο Δήμο Θερμαϊκού. Όσο και με τη μαχητικότητα, αποφασιστικότητα και την αγωνιστικότητα που επέδειξαν όχι μόνο με την παρουσία τους αλλά και με τις ξεκάθαρες τοποθετήσεις τους. Ιδιαίτερα δε σημαντική υπήρξε η αυθόρμητη συγκρότηση της ομάδας αλληλεγγύης και δράσης για το σταμάτημα τυχόν προσπάθειας διακοπής ηλεκτρικού στους συμπολίτες τους. Μιας ομάδας που αριθμεί πλέον πάνω από πενήντα εθελοντές που είναι διατεθειμένοι να σταθούν αρωγοί σε κάθε οικογένεια που θα κινδυνεύσει από τον κρατικό εκβιασμό διακοπής της ηλεκτροδότησης του σπιτιού της.

Why Europe Needs a New Deal

A Greek flag flies as an advertising sticker on a mini van that delivers coffee products displays the euro symbol in central Athens, Monday, Nov. 7, 2011. (AP Photo/Thanassis Stavrakis)

ΠΗΓΗ: THE NATION
by Andy Robinson

When the Troika holds your country up as definitive proof that austerity works, you know you’re in big trouble. First it was tiny Latvia, singled out by International Monetary Fund chief Christine Lagarde at its annual meeting in September as a shining light for the eurozone. This was after a 25 percent drop in Latvia’s GDP—more than in America during the Great Depression—which forced nearly one in four employees out of work and one in twenty to flee the country.

Now it’s Ireland’s turn. “There is some good news,” insisted French technocrat Philippe Mills, chair of an EU subcommittee on government bonds, at a gathering of terrified bond investors in Brussels days before the October European summit, billed as make or break for the euro. “Ireland is now overachieving the targets we set,” Mills said, noting admiringly how the eurozone’s most swingeing wage and spending cuts had restored the Celtic Tiger’s competitive position and propelled its trade balance into positive territory. This was exactly the sort of “internal devaluation” that the Troika—the improvised council of European Commission, European Central Bank (ECB) and IMF now managing the euro crisis—was prescribing for the wasteful Mediterranean rim.

Το δημόσιο χρέος δεν είναι μαύρο κουτί

πηγή: πριν 20/11/2011

του Λ. Βατικιώτη

«Οποιοσδήποτε αγώνας για τον έλεγχο και την ακύρωση του δημόσιου χρέους δεν γίνεται στο όνομα και στη βάση των κοινών (ταξικών) συμφερόντων των “από κάτω”, πέρα από εθνικά σύνορα, είναι καταδικασμένος σε αποτυχία», τονίζει ο Γιώργος Μητραλιάς στην εισαγωγή του αποκαλυπτικού και χρήσιμου βιβλίου Ανοίγουμε τα βιβλία του δημόσιου χρέους (εκδ. Αλεξάνδρεια).

Προϊόν της κοινωνικής ριζοσπατικοποίησης και της πολύμορφης πάλης ενάντια στο χρέος είναι η έκδοση Ανοίγουμε τα βιβλία του δημόσιου χρέους – Τι είναι και πώς γίνεται ο λογιστικός έλεγχος του δημόσιου χρέους, που κυκλοφόρησε την άνοιξη από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια. Συγγραφείς του είναι ο βέλγος πολιτικός επιστήμονας που έχει πρωτοστατήσει στην πάλη ενάντια στο δημόσιο χρέος, Ερίκ Τουσέν, η βραζιλιάνα φοροτεχνικός Μαρία Λουσία Φατορέλι, συντονίστρια στη χώρα της, της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου που έχει συγκροτηθεί με πρωτοβουλία των πολιτών και επίσης οι οργανώσεις CADTM και Jubilee South.  Η μετάφραση, η επιμέλεια και τα προλεγόμενα ανήκουν στον Γιώργο Μητραλιά.

Αιχμάλωτοι της Γερμανίας

Πηγή: Το Ποντίκι

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

«Αυτή η κυβέρνηση θα προωθήσει την επικύρωση των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου και θα οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές στις 19 Φεβρουαρίου 2012. (...) Πιστεύουμε επίσης ότι οι εκλογές θα εξομαλύνουν την κατάσταση στην Ελληνική κοινωνία, εκτονώνοντας τις πολιτικές πιέσεις και αποτρέποντας σοβαρές κοινωνικές αναταραχές». Αυτά έλεγε ο Σαμαράς στις 13 του μηνός, στην επιστολή που απέστειλε στους ηγέτες της ευρωδεξιάς.

Αυτό – δηλαδή οι εκλογές τον Φεβρουάριο – ήταν το υποτιθέμενο δικό του κέρδος (πείτε το και... αντάλλαγμα) για να συναινέσει στη συγκυβέρνησηΠΑΣΟΚ - Ν.Δ. – ΛΑΟΣ: ότι το πολιτικό κουβάρι θα ξετυλιγόταν στην κάλπη και ο ελληνικός λαός θα αποκτούσε τουλάχιστον μια κυβέρνηση, έστω και συνασπισμού, η οποία θα είχε την εκλογικήνομιμοποίηση που λείπει εντελώς από τη σημερινή.

Γερμανία, μόνη στην Α΄ θέση του Τιτανικού…

ΠΗΓΗ: FT (via euro2day)

By Neil Hume 

Yπάρχουν πολλές δικαιολογίες και εξηγήσεις για το δράμα του γερμανικού bund που ξετίναξε χθες τις διεθνείς αγορές: Οι primary dealers κλείνουν το έτος, το ομόλογο ήταν off-benchmark, οι εκδόσεις ακάλυπτων γερμανικών ομολόγων συχνά δεν καλύπτονται πλήρως. 

Ωστόσο, ακόμη και οι μεγαλύτεροι bund bulls παραδέχονται ότι ήταν απογοητευτικό αποτέλεσμα. Ενας τέτοιος «ταύρος της αγοράς ομολόγων» είναι και ο «γκουρού» των επιτοκίων για την RBS, ο κ. Harvinder Sian. 

Και ο κ. Sian φοβάται για πολύ δραματικά πρωτοσέλιδα στις επόμενες ημέρες και πιστεύει ότι τα bunds θα φτάσουν σε νέα ύψη, πριν από το μεγάλο ξεπούλημα. Αναφέρει στην έκθεσή του, τα εξής:

Ανιχνεύσεις: Η απαγορευμένη συζήτηση (περί ευρώ/δραχμής)

Untitled from Pantelis Savvidis on Vimeo.


ΠΗΓΗ: Ανιχνεύσεις ΕΤ3

Επιτροπής Κατοίκων Γλυφάδας ενάντια στο μνημόνιο

Δελτίο τύπου

Πολλές δεκάδες συμπολιτών μας συμμετείχαν τη Δευτέρα 21/11 στην παράσταση διαμαρτυρίας στο Δημοτικό Συμβούλιο Γλυφάδας που κάλεσε η επιτροπή μας. Ως κάτοικοι και δημότες του Δήμου Γλυφάδας διεκδικήσαμε το αυτονόητο, αυτό που μέχρι πρότινος η δημοτική αρχή είχε αρνηθεί. Τη δέσμευση του δημοτικού συμβουλίου και της δημοτικής αρχής ότι θα στηρίξει νομικά και τεχνικά τον αγώνα που δίνουμε ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική του μνημονίου και της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ – ΝΔ - ΛΑΟΣ, ενάντια στο χαράσι της Δ.Ε.Η. το οποίο ούτε θέλουμε, ούτε και μπορούμε να πληρώσουμε.

Με την παρουσία μας πετύχαμε την καταρχήν δέσμευση της δημοτική αρχής ότι θα προχωρήσει στις αναγκαίες νομικές ενέργειες προάσπισης όλων των πολιτών που θα αρνηθούν να πληρώσουν το χαράτσι της ΔΕΗ, χωρίς όμως να δεσμεύεται περαιτέρω για την επί της ουσίας υπεράσπιση των πολιτών που θα βρεθούν αντιμέτωποι με μία πιθανή διακοπή παροχής του ηλεκτρικού ρεύματος, μέσω των απαραίτητων ενεργειών π.χ. επανασύνδεση της παροχής κ.α.