Λιτότητα και νέα βάρη φέρνει η αναδιάρθρωση του χρέους!

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας για τη Συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου.

Αθήνα 22 Ιουλίου 2011

Σε βάρος της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας στρέφεται η αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους που αποφάσισε η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ την Πέμπτη 21 Ιούλη. Η ίδια αυτή συζήτηση αποτελεί αδιάψευστη μαρτυρία της αποτυχίας του πρώτου Μνημονίου και όλων των πολιτικών που εφαρμόστηκαν μέχρι τώρα για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα του δημόσιου χρέους καθώς, παρότι μειώθηκαν μισθοί και συντάξεις, παρότι έκλεισαν χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, παρότι η φτώχεια και η ανεργία εκτοξεύθηκαν ως αποτέλεσμα της εφαρμογής του Μνημονίου, η πολυπόθητη επιστροφή στις αγορές δεν επετεύχθη, ούτε πρόκειται άμεσα να υλοποιηθεί. Οι κυβερνητικές ζητωκραυγές για σωτηρία δεν μπορούν να κρύψουν το γεγονός ότι η χρεοκοπία δεν έπαψε να είναι προ των πυλών. Απλώς, μετατέθηκε για το μέλλον. Και Μνημόνιο και χρεοκοπία, λοιπόν είναι το μέλλον που μας επιφυλάσσουν αυτοί που μέχρι πρόσφατα έθεταν το εκβιαστικό δίλημμα «Ή Μνημόνιο ή χρεοκοπία»!

Η αποκαθήλωση της Δύσης

Πηγή: FT (via Euro2day)
By Philip Stephens


Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα αφόρητο δανειακό βάρος καθώς και με επίμονη πολιτική παράλυση. Οι στρατηγικές λήψεις αποφάσεων γίνονται όμηροι της πολιτικής πόλωσης. Δημοκρατικοί και ρεπουμπλικανοί μπορούν εύκολα να γλιτώσουν από αυτήν την επικίνδυνη χρεοκοπία με μια συμφωνία για την αύξηση του ορίου του χρέους της τελευταίας στιγμής. Όμως, ο συμβιβασμός αυτός δεν πρόκειται να κλείσει τη χαώδη απόκλιση μεταξύ των φόρων και των δαπανών που συσσωρεύει χρέος πάνω στο χρέος. 

Στην Ευρώπη, τα πράγματα είναι ακόμη δυσκολότερα. Το βασικό οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το ενιαίο νόμισμα, κλονίζεται υπό το βάρος των εθνικών χρεών και της πολιτικής ασυνεννοησίας. Η αλληλεγγύη έχει χαθεί και ο εθνικισμός ξαναγεννιέται. Έτσι, δημιουργείται το ερώτημα: Αυτή η δίδυμη κρίση είναι ένας ζημιογόνος, αλλά σύντομος σπασμός όπως εκείνοι που περιοδικά ενοχλούν την πρόοδο κάθε εύπορης οικονομίας; 

Σύνοδος Κορυφής: Πρώτη ματιά στις αποφάσεις

Πηγή: euro2day

του Γ. Παπανικολάου

Οι όποιες αποφάσεις θα ελάμβανε η κρίσιμη σύνοδος κορυφής, όφειλαν εξ αρχής να ικανοποιήσουν 4 βασικά κριτήρια απέναντι στις αγορές. Από το αν τελικά το πέτυχαν ή όχι θα εξαρτηθεί στην πράξη και η θέση της συνόδου στην Ιστορία της Ευρώπης. 

Τελικός "κριτής" θα είναι βέβαια οι ίδιες οι αγορές. Ωστόσο, μια πρώτη εκτίμηση δείχνει τα εξής:  1.Οποιαδήποτε απόφαση για την Ελλάδα πρέπει να μπορεί να εφαρμοστεί και στην Πορτογαλία και στην Ιρλανδία, με στόχο να καλμάρουν οι αγορές τους και να μειωθεί ο κίνδυνος μετάστασης. Με βάση το ανακοινωθέν, υπάρχουν θετικά που έχουν εφαρμογή και στις τρεις χώρες. Η επιμήκυνση των δανείων, η μείωση των επιτοκίων, ακόμη και η αναπτυξιακή στήριξη της ελληνικής οικονομίας με ένα "Σχέδιο Μάρσαλ". Ωστόσο, η λύση της συμμετοχής ιδιωτών επενδυτών στην ελληνική διάσωση λειτουργεί προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Προς ένα ιδιότυπο haircut του ελληνικού χρέους!

Πηγή: Καθημερινή 22/7Ζ. Ζήκου

Τη ρήτρα ενός ιδιότυπου haircut του ελληνικού χρέους φαίνεται ότι επέβαλε στο πακέτο σωτηρίας για την Ελλάδα, η Γερμανίδα καγκελάριος στη χθεσινή σύνοδο κορυφής της Ευρωζώνης. Η Ελλάδα, όπως επισημαίνεται στους New York Times, οδηγείται σε «ελεγχόμενη χρεοκοπία» για σύντομη χρονική περίοδο ορισμένων ελληνικών ομολόγων. Η συγκεκριμένη δικλίδα ασφαλείας μεταφέρει τις ζημίες της σύντομης χρεοκοπίας στις τράπεζες, πιστεύει η κ. Μέρκελ.

Αυτή η ρήτρα αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους δεν υπήρχε στην Ευρωζώνη. Η πρόταση είχε διατυπωθεί στο πλαίσιο της αναζήτησης «ρεαλιστικών» στόχων από την κυβέρνηση Μέρκελ, καθώς η εναλλακτική λύση της ρήτρας εξόδου των «αμαρτωλών» χωρών από την Ευρωζώνη είναι ανέφικτη βάσει της συνθήκης της Ε.Ε.

Ευρωπαϊκές αγωνίες, γερμανικά διλήμματα

Πηγή: Καθημερινή  22/7

Του Πετρου Παπακωνσταντινου

Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, δεν είχαν οριστικοποιηθεί οι αποφάσεις της χθεσινής, κρίσιμης συνόδου κορυφής των Βρυξελλών. Ως επικρατέστερη εκδοχή διαγραφόταν ένας συμβιβασμός μεταξύ Γερμανίας, Γαλλίας και μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών, ο οποίος θα εξασφάλιζε μόνο προσωρινή εκτόνωση της κρίσης, παραπέμποντας τις καίριες αποφάσεις για το φθινόπωρο, χωρίς να αποκλείεται και η «επιλεκτική χρεοκοπία» της χώρας.

Αυτό που μέχρι χθες αρνούνταν πεισματικά να παραδεχτούν οι ιθύνοντες της Ε.Ε. αποτελεί σήμερα κοινό τόπο: το θεμελιώδες πρόβλημα δεν είναι η κρίση χρέους της μικρής Ελλάδας, αλλά η δομική κρίση του ίδιου του ευρώ. Η Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη του 1986 και η συνθήκη του Μάαστριχτ του 1992 δρομολόγησαν μια θεμελιώδη μετάλλαξη της ευρωπαϊκής ενοποίησης: Η υπόσχεση μιας σοσιαλδημοκρατικού τύπου «κοινωνικής Ευρώπης», ανεξάρτητης από ΗΠΑ και ΕΣΣΔ, με σύγκλιση των πιο καθυστερημένων με τις πιο ανεπτυγμένες χώρες, έδωσε τη θέση της σε μια Ε.Ε - περιφερειακό υποσύνολο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, υπό την ηγεμονία του χρηματιστικού κεφαλαίου.

Πειράζει να πανηγυρίσουμε τη νέα συμφωνία με λίγη καθυστέρηση;

Πηγή: xrimanews.gr

Πάνος Παναγιώτου

Ποιος δε θέλει να πανηγυρίσει μία μεγάλη επιτυχία, ιδιαίτερα αν αυτή εξασφαλίζει τη διάσωση της χώρας του από την απόλυτη οικονομική καταστροφή την οποία μέχρι πρότινος είχε αρχίσει να θεωρεί αναπόφευκτη.

Και πόση ανάγκη, πράγματι, υπάρχει για πανηγυρισμούς, για ένα ξέσπασμα χαράς, ένα διάλειμμα επιτυχίας μέσα στην τόση ταλαιπωρία και τις επώδυνες αποτυχίες που βίωσε η χώρα από το ξέσπασμα της 'ελληνικής κρίσης'. Όμως, τελικά, αν η χαρά και οι πανηγυρισμοί δε μετουσιωθούν σε κάτι ουσιαστικό που θα αλλάξει, όντως, προς το καλύτερο τις ζωές όλων, τότε υπάρχει ο κίνδυνος να τις ακολουθήσουν η λύπη και η απογοήτευση και η απότομη προσγείωση στη σκληρή πραγματικότητα.

Η επιλεκτική χρεοκοπία μιας ευρωπαϊκής μπανανίας…

Πηγή: Ακτιβιστης

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου *

Η Ελλάδα τράβηξε το δικό της δρόμο χρεοκοπίας, όπως με ακρίβεια είχαμε προβλέψει. Την οδό και τη διαδικασία της επιλεκτικής χρεοκοπίας, όπως ταιριάζει σε μια ευρωπαϊκή μπανανία, η οποία έζησε για μια δεκαετία και κάτι τον μύθο της ισχυρής χώρας. Τώρα γίνεται προσπάθεια από αυτούς που συνέθεσαν αυτόν τον μύθο να ζήσει τον μύθο της μόνης χρεοκοπημένης χώρας που καμώνεται ότι δεν  πτώχευσε.

Μην ταλαιπωρήστε με τις έννοιες, τα κράτη χρεοκοπούν όταν αθετούν τους όρους της δανειακής σύμβασης που υπογράφουν με τους ομολογιούχους τους. Από εκεί και πέρα η στάση πληρωμών είναι μια άλλη υπόθεση, όπως έχουμε επανειλημμένα εξηγήσει,  Στη δική μας περίπτωση έχουμε αλλοίωση των όρων πληρωμής υπό την αιγίδα της ΕΕ (!!) και όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται στο κείμενο συμπερασμάτων της Συνόδου «όλες οι άλλες χώρες της ευρωζώνης επαναλαμβάνουν επισήμως την ακράδαντη αποφασιστικότητά τους να τιμήσουν πλήρως την οικεία κρατική υπογραφή τους, καθώς και όλες τις δεσμεύσεις τους για βιώσιμες δημοσιονομικές συνθήκες και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις». 

Ελληνικό χρέος και στάση πληρωμών

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ 22/7

Του Γιάννη Ανδρικόπουλου

Αν η κατάσταση δεν σας μπερδεύει, δεν την έχετε καταλάβει. Η σύγχυση είναι πλήρης. Κανένας πια δεν μπορεί να εκτιμήσει ποια θα είναι η επόμενη κίνηση, τι ακριβώς σκοπό θα εξυπηρετεί και ποιες θα είναι οι συνέπειες της. Μιλώ, φυσικά, για το ελληνικό δημόσιο χρέος και τον τρόπο που το αντιμετωπίζει η Ευρωζώνη.

Υπήρξε ένα γαλλικό σχέδιο που προέβλεπε συμμετοχή ιδιωτικών φορέων, δηλαδή τραπεζών και ασφαλιστικών οργανισμών, στην αναδιάρθρωση του χρέους. Το σχέδιο αυτό, που χαιρετίσθηκε ως βοήθεια, είχε κάτι το διαβολικό. Σε οποιοδήποτε άλλο χώρο ανθρώπινης δραστηριότητας, όπως έγραψε στους "Φαϊνάνσιαλ Τάιμς" ο Γούλφγκανγκ Μουντσάου, η υποβολή και η αποδοχή του θα έστελνε στη φυλακή τους πάντες.

Papandreou Republic: Μια περίπτωση νεοφιλελεύθερου καισαρικού λαϊκισμού

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ  22/7

Του Novalis

Ο γνωστός Γάλλος πολιτικός επιστήμονας Frédéric Lordon είχε επισημάνει σε άρθρο του ("La prochaine frontière libérale", "Monde diplomatique", Απρίλιος 2006) ότι δεσπόζουσα ιδεολογική καταφυγή των πολιτικών εκφραστών του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού αποτελεί η γενικευμένη ηθικολογία σε διαλεκτικό συσχετισμό με την ενδυνάμωση της κατασταλτικής λειτουργίας του κράτους. Ενώ η δεσπόζουσα αντίληψη για την κοινωνία είναι "κανένας κανόνας για τις κυρίαρχες τάξεις", οι διαπρύσιοι πολιτικοί κήρυκες του νεοφιλελευθερισμού διακινούν ακατάσχετα ηθικολογία για όλους τους υπόλοιπους. Πριν, κατά και μετά το ξύλο και το ψέκασμα. Από αυτή την ιδεολογική θεματική της ηθικολογίας, δεν θα μπορούσε, βεβαίως, να αποστεί ένας ακραίος και φανατικός νεοφιλελεύθερος, όπως ο ΓΑΠ: Αν πάρουμε, ενδεικτικά, μια από τις ομιλίες του -ας πούμε της Θεσσαλονίκης στις 28.1.2004, θα διαπιστώσουμε ότι μόνο σε μια παράγραφο περίπου εννέα σειρών, επικαλείται την ηθική οχτώ φορές. Και μάλιστα, εντός βαρύγδουπων ονοματικών συνόλων, όπως "βαθύτατα ηθική επανάσταση", "ηθικές αξίες", "ηθικό πολιτικό παράδειγμα". 

Στο εντυπωσιακό... 3,8% του ελληνικού χρέους η συμμετοχή των ιδιωτών - Περίπου 13,5 δισ. ευρώ θα αναδιαρθρώσουν 30 τράπεζες

πηγη: banking news

(upd)Με στόχο να περιοριστεί το ελληνικό χρέος κατά 13,5 δισ. ευρώ διαμορφώθηκε το σχέδιο ανταλλαγής και μετακύλισης των ελληνικών ομολόγων του Ινστιτούτου Διεθνούς Χρηματοοικονομικής (IIF), προσφέροντας μια σειρά νέων εργαλείων στους επενδυτές προκειμένου να θέσουν σε λειτουργία την εθελοντική συμμετοχή των επενδυτών.4Σύμφωνα με το σχέδιο που ανακοινώθηκε θα προσφερθεί στην Ελλάδα χρηματοδότηση ύψους 54 δισ. δολαρίων στην Ελλάδα από τα μέσα του 2011 μέχρι τα μέσα του 2014 και ένα σύνολο 135 δισ. από τα μέσα του 2011 έως το τέλος του 2020.

Ποιες όμως είναι οι τέσσερις επιλογές που έχουν στη διάθεσή τους οι επενδυτές;
1)Ανταλλαγή ομολόγων με νέα εγγυημένα διάρκειας 30 χρόνων και μηδενικό κουπόνι. Την εγγύηση θα την παρέχει ο μηχανισμός EFSF πιστοληπτικής αξιολόγησης AAA. Το νέο ομόλογο θα έχει κουπόνι 4% τα 5 πρώτα χρόνια, 4,5% τα έτη 6-10 και 5% τα έτη 11-30.
2)Εξασφαλισμένο ομόλογο από τον EFSF που προσφέρεται στην ονομαστική του αξία και τη δέσμευση να μετατραπεί σε νέο ομόλογο 30 χρόνων την στιγμή που θα απαιτηθεί η εξόφληση του. Το νέο ομόλογο θα έχει κουπόνι 4% τα 5 πρώτα χρόνια, 4,5% τα έτη 6-10 και 5% τα έτη 11-30.

Το «εθνικό» στη μυλόπετρα της κρίσης

(*δημοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ 17/7/2011)

Του Δημήτρη Γρηγορόπουλου*

Επίσης ΕΔΩ

Στις μέρες της κρίσης η εθνικοφροσύνη φαίνεται να αναβιώνει. Μας κατακλύζει ένας ποταμός εθνικών εκφράσεων και παραινέσεων: Εθνική σωτηρία, εθνική συναίνεση, εθνικό καθήκον, εθνικό συμφέρον κ.ο.κ. Αυτή βέβαια η πλειοδοσία εθνικών συνθημάτων δεν έχει σχέση με τον πατριωτισμό (αγάπη για την πατρίδα), αλλά είναι έκφραση του αστικού εθνικισμού, που χρησιμοποιεί την έννοια του εθνικού συμφέροντος, για τη συγκάλυψη των ιδιοτελών συμφερόντων της αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστών.

Η επίκληση και πρόταξη του «κοινού» εθνικού συμφέροντος, δεν είναι βέβαια καινοφανής. Είναι παραδοσιακό εργαλείο στις αποσκευές της αστικής ιδεολογίας. Σήμερα όμως υπάρχουν δύο νέα στοιχεία - σημεία των καιρών.

Απονομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος

ΠΗΓΗ: Μωρίας Εγκώμιον

Δύο από τα ευρήματα της ετήσιας πανελλαδικής έρευνας που διενήργησε η εταιρία δημοσκοπήσεων public issue και τα οποία δημοσιεύθηκαν πριν ένα διάστημα, αποκαλύπτουν την κρισιμότητα του βαθμού απονομιμοποίησης του πολιτικού συστήματος. Ανάλογα έρευνες στη Γαλλία εμφανίζουν σχεδόν ίδια ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία. Το σύνολο από τους επιμέρους θεσμούς που συναπαρτίζουν το πολιτικό σύστημα δεν χαίρει ουδεμίας εκτίμησης από τη κοινή γνώμη, αφού δεν μπορεί να κερδίσει έστω και τη στοιχειώδη εμπιστοσύνη του.

Ένα δεύτερο στοιχείο της έρευνας αφορά τη εκτίμηση, αναφορικά με ποιο τρόπο μπορεί να αλλάξει η κοινωνία. Το ενδιαφέρον στοιχείο εδώ είναι ότι ένα μεγάλο ποσοστό, της τάξης του 33%, πιστεύει ότι η κοινωνία μπορεί να αλλάξει μέσω μιας επανάστασης, γεγονός που δείχνει ότι υπάρχει μία όλο και περισσότερο διογκούμενη επαναστατική μάζα, ικανή να ανατρέψει το σύστημα.

Για την αυριανή Σύνοδο Κορυφής

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 20/07/2011

ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΛΑΠΑΤΣΙΩΡΑ*

Το περιεχόμενο της κρίσης δημόσιου χρέους το αποκαλύπτει η πολιτική σύγκρουση στις ΗΠΑ. Σχηματικά, η μείωση των ελλειμμάτων θα προέλθει είτε από τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου και του κεφαλαίου είτε από τις περικοπές κοινωνικών δαπανών και τη μετάθεση των βαρών στον κόσμο της εργασίας. Πρόκειται για σύγκρουση διαστάσεων ιστορικής κλίμακας με διακύβευμα την επιστροφή σε κοινωνικές ρυθμίσεις προ του 1929.

Το δημόσιο χρέος αυξήθηκε μετά τη διεθνή, μαζική χρηματοδότηση των τραπεζών από τους δημόσιους προϋπολογισμούς ώστε να αποφευχθεί παγκόσμιο κραχ το 2008 και από τις συνέπειες που είχε η ύφεση μετά από αυτό το γεγονός. Ωστόσο κατέστη πρόβλημα λόγω της απόφασης που ελήφθη τότε να διασωθεί η τρέχουσα αρχιτεκτονική του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος με μικρές τροποποιήσεις. Δηλαδή ότι οι τράπεζες, τα ασφαλιστικά ταμεία και οι υπόλοιποι θεσμοί, με ιδιωτικο-οικονομικά κριτήρια, μέσω τίτλων και παραγώγων, θα συνέχιζαν τη χρηματοδότηση των οικονομιών και των κρατών και, επομένως, οι οίκοι αξιολόγησης θα ήταν αναγκαστικά κομμάτι αυτού του συστήματος ως σηματοδότες του αξιόχρεου των επιχειρήσεων και των κρατών· (επομένως, κάθε συζήτηση περί πολέμου των οίκων αξιολόγησης στα κράτη είναι βαθύτατα υποκριτική και απλά επιχειρεί να συσκοτίσει τα βασικά διακυβεύματα της κατάστασης).

Αντιλαϊκισμός, το πρώτο καταφύγιο του δημαγωγού

του Γαλαξιάρχη

Κατά καιρούς αναβιώνει το τέρας του λαϊκισμού, ως η μαμμή όλων των δεινών αυτού του τόπου. Με τη διαφορά ότι ο λαϊκισμός, ως εργαλείο, είναι διαχρονικός και πανταχού παρών στην άσκηση εξουσίας. Αντιθέτως, ο αντιλαϊκισμός είναι ένα δημαγωγικό ιδεολόγημα, που χρησιμοποιείται κατά κόρον από την αστική τάξη, είτε όταν απειλούνται τα συμφέροντά της, είτε για τις άμεσες επιδιώξεις της που θέλει να τις παρουσιάσει ως παλαϊκό διακύβευμα. Σήμερα ενυπάρχουν και οι δύο αυτές συνθήκες. Σήμερα ο χρόνος είναι πιο πιεστικός εχθρός, από τον εχθρό λαό. Σήμερα οι δημαγωγοί, με όλες τους τις δυνάμεις, (ξανα)ρίχουν τον αντιλαϊκισμό, αυτόν τον ανεστραμμένο λαϊκισμό, στη μάχη.

Σύμφωνα με τον Ερνέστο Λακλάου, ομότιμο καθηγητή Πολιτικής Θεωρίας στο Πανεπιστήμιο του Εσεξ και κορυφαίο μελετητή του λαϊκισμού παγκοσμίως, ο λαϊκισμός δεν έχει ούτε ιδεολογικό, ούτε ηθικό πρόσημο, παρά μόνο έναν κοινό στόχο, ανεξάρτητα από το ποιος τον χρησιμοποιεί: «τη διχοτόμηση του κοινωνικού πεδίου ανάμεσα στους “προνομιούχους” και τους “μη προνομιούχους”. Ο λαϊκιστής απευθύνεται στους τελευταίους –παρακάμπτοντας το θεσμικό πλαίσιο της κοινωνίας– και ζητά την υποστήριξή τους, ώστε να ανατραπεί το υπάρχον “κατεστημένο”. Αυτή είναι  κλασική μορφή του λαϊκισμού».

Η Δικαιοσύνη τιμωρεί, δεν εξοντώνει

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ η έννομη τάξη από έξι νέα παιδιά που έβαζαν γκαζάκια χωρίς να προκληθεί κανένα θύμα και σχεδόν καμιά ζημιά; Κι αν κινδυνεύει, πόσο; Τόσο ώστε να τους επιβληθούν εξοντωτικές ποινές και να κλειστούν στη φυλακή στα 19 και 20 χρόνια τους;

ΠΡΟΦΑΝΩΣ έτσι έκριναν -ομόφωνα μάλιστα- οι δικαστές που δίκασαν τους κατηγορηθέντες για συμμετοχή στην οργάνωση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς». Ομως, είναι τόσο βαριές οι ποινές που επιβλήθηκαν (37 χρόνια κάθειρξη σε δύο απ' αυτούς!), που ευλόγως διατυπώνονται πολλά ερωτήματα.

Για εμάς τόποι διακοπών, για χιλιάδες άλλους τόποι θανάτου...

Το ευρώ στο χείλος του γκρεμού

Πηγή: Εθνος (20/7/20110

του Γ. Δελαστίκ

Ξαφνικά οι Γερμανοί, οι Γάλλοι και άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες αλλά και έντυπα που μέχρι τώρα έβριζαν, λοιδορούσαν και ταπείνωναν την Ελλάδα? είδαν το φως το αληθινό: το πρόβλημα δεν είναι απλώς ή κυρίως η άθλια δημοσιονομική κατάσταση της Ελλάδας, καθώς διακυβεύεται πλέον η ίδια η τύχη του ευρώ ως κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος. Στη Γερμανία μαίνεται πλέον η εσωτερική διαπάλη ως προς το δέον γενέσθαι σε σχέση με την κρίση χρέους και το ευρώ.

"Ο Σόιμπλε προειδοποιεί για κατάρρευση του ευρώ", ήταν π.χ. προχθές ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της συντηρητικής εφημερίδας "Ντι Βελτ" με αφορμή σχετικές δηλώσεις του Γερμανού υπουργού Οικονομικών στην εφημερίδα "Βέστντοϊτσε Αλγκεμάινε Τσάιτουνγκ".

Στην ηγεμονική χώρα της ΕΕ, όπου είναι φανερό πως επικρατούν οι εθνικιστικοί κύκλοι στο πολιτικό της σύστημα, ξεσηκώθηκε η παλιά γενιά των πολιτικών - αυτοί που είχαν ζήσει τον όλεθρο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και τις συνέπειές του και πίστευαν πραγματικά στην ευρωπαϊκή ενοποίηση ως πολιτικό σχέδιο που φυσικά εναρμονιζόταν άριστα με τα συμφέροντα της Γερμανίας.

Γ. Σταθάκης: Νίκη των αγορών επί της Ε.Ε.

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ

Τελικά η παραδοχή της “χρεωκοπίας” της Ελλάδας θα εγκαινιάσει αναπόφευκτα έναν κύκλο διαδοχικών “χρεωκοπιών” στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, με σειρά Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία. Ο κλοιός θα σφίξει γύρω από το απόλυτο διακύβευμα, τη Γαλλία. Οι μικροηγέτες της σημερινής Ευρώπης, κινδυνεύουν ως νέοι Χούβερ να περάσουν στην ιστορία, ως οι ηγέτες “που έβλεπαν τα τρένα να περνούν”, σημειώνει ο Γιώργος Σταθάκης, αντιπρύτανης και καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Η συνέντευξη αναλυτικά.

* Επιλεκτική χρεωκοπία λοιπόν ή, όπως ζητάει ο κ. Βενιζέλος να την ονομάζουμε, selective default. Πόσο εύκολα γίνεται, από ποιούς εξαρτάται και ποιές είναι οι μικρότερες δυνατές παρενέργειες;

Dignite Represents The Audacity of Hope and the rest of Freedom Flotilla II

Contact: 

for information about the Dignite, Huwaida Arraf 202-294-8813

to reach passengers from the U.S. Boat to Gaza, Felice Gelman 917-912-2597

Dignite Represents The Audacity of Hope and the rest of Freedom Flotilla II 

July 19, 2011: At 3:30 am (EDT) today, several Israeli naval ships stopped the French-flagged ship Dignite/Al Karama while on the last leg of its voyage to Gaza. The small boat with 16 people was approximately 40 miles away from Gaza, very much in international waters. By 6 am the Israeli military had taken control of the boat and was bringing it to the Israel port of Ashdod, where the people on the boat would be arrested.  At this time there have been no reports of any injuries.  All communication with the passengers on the Dignite has been cut off.

FINANCIAL TIMES: ΕΝΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ, ΙΣΩΣ, ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!

Πηγή: ΙΣΚΡΑ

ΣΤΑ € 115 ΔΙΣ ΤΟ ΥΨΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΡΟΪΚΑΝΗΣ ΛΑΙΜΗΤΟΜΟΥ - € 20 ΔΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ!

ΑΓΡΙΕΣ ΔΙΑΜΑΧΕΣ ΣΤΗΝ ΕΕ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΑ ΗΜΙΜΕΤΡΑ! ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΕΚΤ!

ΣΤΑ ΥΨΗ (4,58%) ΤΟ ΕΠΙΤΟΚΙΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ (19.7) ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΑ 3ΜΗΝΩΝ ΕΝΤΟΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΙΩΝ!

Ακόμα και εντός της εβδομάδας, θα υπάρξει η αναμενόμενη, από όλους πλέον, προσωρινή και επιλεκτική στάση πληρωμών της Ελλάδας, σύμφωνα με σημερινό (19.7) δημοσίευμα των Financial Times. Σύμφωνα λοιπόν, με τους FT, τα πάντα στην ΕΕ σχετικά με την κρίση χρέους βρίσκονται στην "κόψη του ξυραφιού".

Επιστροφή σε Υποτιμημένη Δραχμή, Πληθωρισμός Κόστους και Διεθνής Ανταγωνιστικότητα: Μία Μελέτη Εισροών-Εκροών

ΠΗΓΗ:PRAXIS

Θεόδωρος Μαριόλης*, Αποστόλης Κάτσινος%,

**Αν. Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης, Πάντειο Πανεπιστήμιο

%Τελειόφοιτος του ΠΜΣ Οικονομικής Επιστήμης, Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Εκδοχή του παρόντος παρουσιάστηκε σε συνάντηση του «Study Group on Sraffian Economics», τον Ιούνιο του 2011: Ευχαριστούμε τους Κώστα Παπουλή, Νίκο Ροδουσάκη, και Γιώργο Σώκλη για σχόλια και παρατηρήσεις. Περαιτέρω, ευχαριστούμε τους Σπύρο Στάλια και Λευτέρη Τσουλφίδη για ενδιαφέρουσες συζητήσεις επί της συγκυρίας. Οι σημειώσεις δηλώνονται με [.], και βρίσκονται στο τέλος του κειμένου.

1. Εισαγωγή

Κατά την άποψή μας, το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι αυτό της διεθνούς ανταγωνιστικότητας και όχι του δημοσίου χρέους ή της αναδιανομής του εισοδήματος, τα οποία συνιστούν επιφαινόμενα. Η αντιμετώπισή του κρίνεται, επομένως, ως επιβεβλημένη και επείγουσα, καίτοι είναι μάλλον αδύνατο να πραγματοποιηθεί, για συστημικούς λόγους, εντός της ΟΝΕ (βλ. Μαριόλης, 1999, 2011, και Μαριόλης και Παπουλής, 2010). Σύμφωνα με σχετικά πρόσφατες εκτιμήσεις του ΔΝΤ, οι οποίες βασίζονται (και) σε ορισμένες μη ρεαλιστικές, για την τρέχουσα περίοδο, παραδοχές, η εξισορρόπηση του τομέα εξωτερικών συναλλαγών της ελληνικής οικονομίας προαπαιτεί μία υποτίμηση, σε πραγματικούς όρους, της τάξης του 22.1% με 46.6%.[1] Στα ακόλουθα συνοψίζουμε τα αποτελέσματα μελέτης μας, η οποία εκτιμά τις επιπτώσεις ονομαστικής υποτίμησης κατά 50% στον πληθωρισμό κόστους και, κατ’ επέκταση, στη διεθνή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας (μετρούμενη σε όρους πραγματικής συναλλαγματικής ισοτιμίας).

ΔΝΤ: Η αθέτηση πληρωμών δεν έβλαψε ποτέ κανένα

ΠΗΓΗ: Κοπέρνικος  (via axinos)

του Νίκου Κωτσικόπουλου

 

Παντού υπάρχει ένας μύθος… Έτσι και στην περίπτωση που ένα κράτος δεν πληρώνει τις οφειλές του ή (κατά την αγοραία ορολογία default -χρεοκοπεί), υπάρχει από χρόνια ένας μύθος για τις καταστροφικές συνέπειες, μια «φιλολογία». Μόνο που η αθέτηση πληρωμών, έχει μικρές συνέπειες στην οικονομία που δεν ανιχνεύονται καν, μετά από ένα ή δύο χρόνια κατά μέσο όρο, καθώς αποδεικνύεται ότι είναι εξαιρετικά βραχυχρόνιες.

Αυτό το αποδεικνύει επιστημονική έρευνα του ίδιου του ΔΝΤ που προσδιορίζει πτώση του ΑΕΠ έως και 2,6% τον πρώτο χρόνο (όταν ήδη η περσινή ήταν διπλάσια) και απότομη αύξηση των εσόδων του κράτους στην συνέχεια!!!

Μάλιστα αποδεικνύεται ότι οι οικονομίες ανακάμπτουν με έντονους ρυθμούς και τα κρατικά έσοδα αυξάνονται απότομα μετά από μία αθέτηση πληρωμών ή «χρεοκοπία», γεγονός που κάνει τους ερευνητές να «χτυπήσουν το καμπανάκι στο ΔΝΤ» για το θέμα αυτό, (για το οποίο μάλιστα δεν βρήκαν ικανά στοιχεία για να ποσοτικοποιήσουν και να το συνδέσουν με την «φιλολογία» ενός rebound, μετά από την κάθετη πτώση που προκαλεί η κρίση).

Βρέθηκε φόρμουλα ώστε να ξεπεραστεί το σοκ από το selective default – Θα αγοράσει η Ελλάδα τα 48-50 δισ ελληνικών ομολόγων της ΕΚΤ - Κρίσιμη η σύνοδος κορυφής της 21ης Ιουλίου

Πέτρος Λεωτσάκος

www.bankingnews.gr

Η 21η Ιουλίου πλησιάζει και όπως διαφαίνεται η κρίσιμη σύνοδος κορυφής περιλαμβάνει μια λύση πακέτο για την Ελλάδα.

Όμως η σημαντικότερη λύση που φαίνεται να έχει επιτευχθεί είναι η συμμετοχή των ιδιωτών στην αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης χρέους. 

Με βάση τελευταίες πληροφορίες στην διαδικασία θα εμπλακεί και η ΕΚΤ αλλά και το EFSF το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. 

Συγκεκριμένα η Ελλάδα θα υποστηριχθεί από το EFSF ώστε να μπορεί να επαναγοράσει ελληνικό χρέος και η ΕΚΤ θα είναι η πρώτη που θα προσφερθεί να πωλήσει τα ομόλογα που έχει αγοράσει από την δευτερογενή αγορά ύψους 48-50 δις ευρώ στο ελληνικό δημόσιο. 

Από την διαδικασία αυτή το ελληνικό δημόσιο θα μπορούσε  αυτομάτως να κερδίσει 16 -14 δις ευρώ αν ισχύει η εκτίμηση ότι το μέσο κόστος των ελληνικών ομολόγων από την ΕΚΤ είναι στις 75 -78 μονάδες βάσης. 

Το τελευταίο οχυρό της ευρωζώνης

ΠΗΓΗ: euro2day

του N. Roubini

Η στάση που τηρεί η ευρωζώνη σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους, όχι μόνο δεν είναι αποτελεσματική, αλλά αν δεν αλλάξει μπορεί να οδηγήσει και σε διάλυση της νομισματικής ένωσης, υποστηρίζει ο Νομπελίστας οικονομολόγος Nouriel Roubini, ο οποίος –παραπέμποντας στα παραδείγματα της Ουρουγουάης, του Πακιστάν και της Ουκρανίας- προτείνει μια ολοκληρωμένη στρατηγική για να σωθεί η ευρωζώνη. 

Η κρίση στην ευρωζώνη πλησιάζει στην κορύφωσή της. Η Ελλάδα είναι χρεοκοπημένη. Η Πορτογαλία και η Ιρλανδία είδαν πρόσφατα τα ομόλογά τους να υποβαθμίζονται σε «σκουπίδια». Η Ισπανία εξακολουθεί να απειλείται με απώλεια πρόσβασης στην αγορά καθώς η πολιτική αβεβαιότητα εντείνει τα δημοσιονομικά και οικονομικά προβλήματά της. Και πλέον, εντείνονται οι πιέσεις στην Ιταλία. Μέχρι το 2012, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας θα ξεπερνά το 160% του ΑΕΠ και θα αυξάνεται.

Ελεγχόμενη (από τις ελίτ) ή λαϊκή χρεοκοπία;

φωτο: πλατσουρίζοντας στα νερά της Β. Κορέας

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ *

Στο προηγούμενο άρθρο[1] αναφέρθηκα στη βαριά ήττα που υπέστη το λαϊκό κίνημα με το άνετο πέρασμα από τις ντόπιες και ξένες ελίτ του καταστροφικού για τα λαϊκά στρώματα «μεσοπρόθεσμου» που επέβαλαν οι «εταίροι» μας στην ΕΕ. Και αυτό, παρά την απόπειρα «ωραιοποίησης» της ήττας από εκείνο μάλιστα το τμήμα της Αριστεράς που φέρει ιδιαίτερη ευθύνη για την ήττα αυτή, με τις ψευδαισθήσεις που καλλιεργούσε ότι με ειρηνική περικύκλωση της Βουλής κ.λπ. θα την απέτρεπε. Φυσικά, η Χούντα αυτή δεν διαθέτει πλέον την παραμικρή λαϊκή νομιμοποίηση και στηρίζεται αποκλειστικά στην ωμή φυσική βία, όπως έδειξε ο τρόπος με τον οποίο ματοκύλισε την Αθήνα τις 29 του Ιούνη για να τρομοκρατήσει τους «νοικοκυραίους» που πνέουν πια μένεα εναντίον της και τυχόν θα σκεφτόντουσαν να πάρουν μέρος στις εκδηλώσεις εναντίον της. Kαι η οργή όλων κατά της Χούντας συνεχώς εντείνεται, ιδιαίτερα όταν τις τελευταίες ημέρες αποκαλύφθηκε ότι θα μπορούσε κάλλιστα να «καθίσει στο σκαμνί» στο μέλλον για εσχάτη προδοσία (μαζί με τους επαγγελματίες πολιτικάντηδες που τη στηρίζουν), όχι μόνο για τη ριζική υπονόμευση κάθε εθνικής κυριαρχίας, εφόσον εσκεμμένα επέλεξε να είναι τυφλό όργανο της υπερεθνικής ελίτ (και τώρα και της εγκληματικής Σιωνιστικής ελίτ!), αλλά και για την εσκεμμένη καταστροφή των λαϊκών στρωμάτων όταν αγνόησε τη πρόταση του υπό τον Πούτιν τμήματος της Ρώσικης ελίτ για δάνειο χωρίς τους ληστρικούς όρους των «εταίρων» μας στην Ε.Ε., πέρυσι τον Φεβρουάριο, μόνο και μόνο για να υπακούσει στα αφεντικά της σε Ουάσιγκτον και Βρυξέλλες ![2]