Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2010

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ "ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ" ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ!


ΠΗΓΗ: ISKRA
ΤΡΑΠΕΖΙΚΑ ΚΑΡΤΕΛ - «ΜΑΜΟΥΘ» ΣΕ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΑ!
ΣΕ ΠΡΩΤΟΦΑΝΗ ΥΨΗ Η ΚΕΡΔΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΤΗΣ WALL STREET ΕΝ ΜΕΣΩ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΡΙΣΗΣ!
   Όπως είναι γνωστό, πολλές μεγάλες διεθνείς τράπεζες, - και όχι μόνο, είτε διασώθηκαν μέσω σκανδαλωδών κρατικών ενισχύσεων είτε διασώζονται ακόμα μέσω της παροχής προνομιακής ρευστότητας από τις Κεντρικές Τράπεζες (βλέπε ΗΠΑ και Ευρωζώνη). Τα πακέτα κρατικών ενισχύσεων, "φέσωσαν" από τη μεριά τους τα κράτη, οδηγώντας έτσι χώρες, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτό της Ιρλανδίας, κάτω από τη μπότα της «τρόικας».

   Μάλιστα, όσο μεγαλύτερη είναι μια τράπεζα, τόσο περισσότερα προβλήματα θα προκαλέσει μια ενδεχόμενη πτώχευσή της, άρα τόσο πιθανότερη και τόσο μεγαλύτερη η κρατική ενίσχυση που θα λάβει (too - big - to - fail - banks).

Εκδίδουν κοινά ομολογιακά δάνεια έως 20 δις οι τράπεζες με εγγύηση του δημοσίου… αλλά δεν θα δοθούν δάνεια


27/12/10 


www.bankingnews.gr

Αν όχι την τρέχουσα το αργότερο την πρώτη εβδομάδα του Ιανουαρίου οι ελληνικές τράπεζες θα πάρουν τις εγγυήσεις  20 δις ευρώ από τα 25 δις ευρώ από το ελληνικό δημόσιο καλύπτοντας τα κοινά ομολογιακά δάνεια , τα senior στην τραπεζική ορολογία, που θα φθάσουν τα 20 δις ευρώ που έχουν ξεκινήσει να εκδίδουν οι τράπεζες. 

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι με βάση τις κατανομές η Εθνική θα λάβει 4,1 δις ευρώ η Eurobank 3,9 δις ευρώ, η Alpha 3,55 δις ευρώ, η Πειραιώς 3,45 δις ευρώ, η ΑΤΕ 1,55 δις ευρώ, στο ΤΤ 1 δις ευρώ ενώ σε όλες τις άλλες μικρότερες τράπεζες θα διατεθούν εγγυήσεις 2,5 δις ευρώ.

Αρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα: Διάσωση ή καταδίκη;


ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 28/12/2010
Tου Θεόφιλου Κορρέ*


Η ΑΝΚΟ Α.Ε. ιδρύθηκε το 1952 και από τότε εξελίχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες, αμιγώς ελληνικές, εταιρείες τηλεπικοινωνιών.
Με εμπορική έδρα στο κέντρο της Αθήνας και σύγχρονη εργοστασιακή μονάδα στο Καπανδρίτι, αποτέλεσε προμηθευτή για όλο τον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα κατασκευάζοντας αφενός και αντιπροσωπεύοντας αφετέρου προϊόντα μεγάλων οίκων του εξωτερικού στον χώρο των τηλεπικοινωνιών και σε ό,τι αφορά αυτόν τον σύνθετο προϊοντικό χώρο.
Διευθυνόμενη από την οικογένεια Δελακούρα η εταιρεία έφτασε στην ακμή της, στην τριετία 2001-2003, να απασχολεί 220 εργαζόμενους.

Το Βερολίνο οξύνει την κρίση στην ΕΕ


ΠΗΓΗ: (Πριν, 24 Δεκέμβρη 0210)
του Λ. Βατικιώτη
Γερμανία: «Γιατί μας μισούν;»
ΟΡΓΗ ΚΑΤΑ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ
Πριν εννιά χρόνια ακριβώς ήταν οι Αμερικάνοι που αναρωτιόνταν «γιατί μας μισούν», υποκρινόμενοι ότι δεν ξέρουν τίποτε. Τώρα με το ίδιο ακριβώς ύφος είναι η Γερμανία που απορεί και εξίσταται. Το ερώτημα μάλιστα τέθηκε ορθά κοφτά, με μια ασυνήθιστη ωμότητα ακόμη και για τους Γερμανούς, στο περιοδικό Σπίγκελ την προηγούμενη εβδομάδα. Συγκεκριμένα την Δευτέρα, όταν είχαν ήδη γίνει γνωστά τα αποτελέσματα της διήμερης συνόδου κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες, με τα οποία θα ασχοληθούμε παρακάτω. Το γερμανικό περιοδικό κατέγραφε τις αντιδράσεις από την μια γωνιά της Ευρώπης ως την άλλη, επιλέγοντας καθόλου τυχαία στην Ελλάδα να αφιερώσει μόνο λίγες λέξεις. Όσες για την ακρίβεια απαιτούνται να περιγραφεί στην γλώσσα τους το κάψιμο της γερμανικής σημαίας… Δεν είναι όμως μόνο η Ελλάδα. Η ίδια εχθρότητα απέναντι στο Τέταρτο Ράιχ διαπιστώνεται στην Ισπανία, την Ιταλία και όλες τις άλλες χώρες που δοκιμάστηκαν από την κρίση του ευρώ. Με σκεπτικισμό δε αντιμετωπίζεται από το Βερολίνο και ο όψιμος φιλο-γερμανισμός της Γαλλίας στο βαθμό που ο ζήλος του Σαρκοζύ να προσυπογράφει κάθε απόφαση της Γερμανίας δεν γίνεται εύκολα δεκτός στο εσωτερικό της χώρας του, καθώς δε θεωρείται καθόλου επωφελής για τα συμφέροντα της Γαλλίας. 

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟΣ ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΠΟΝΑΜΑΣ 100 ΔΙΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ!


ΠΗΓΗ: iskra
ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗΣ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ – ΕΠΙΒΙΩΝΕΙ ΜΕ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΤ!
ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΡΑ ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ!
   Είναι γνωστό, πως εδώ και πάρα πολλούς μήνες, η διεθνής διατραπεζική αγορά βραχυπρόθεσμων πιστώσεων, είναι ως επί το πλείστον κλειστή για τις ελληνικές τράπεζες. Μοναδικές εξαιρέσεις είναι η Εθνική Τράπεζα και η Eurobank, που και αυτές όμως καλύπτουν μικρό μόνο μέρος των αναγκών τους μέσω ανοιχτών γραμμών πίστωσης.
   Αυτό πρακτικά σημαίνει πως, οι ελληνικές τράπεζες διατηρούνται στη ζωή, αντλώντας ρευστότητα από την ΕΚΤ, με το σκανδαλώδες επιτόκιο του 1%. Αυτή τη στιγμή, τα βραχυπρόθεσμα και συνεχώς αναχρηματοδοτούμενα (δλδ ανανεούμενα) δάνεια που έχουν αντλήσει οι ελληνικές τράπεζες από την ΕΚΤ, φτάνουν τα € 95 δις.

Οι απόψεις υπέρ και κατά του ευρώ



ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

«Η ευρωζώνη προσπαθεί να κάνει ελιγμούς γύρω από μια θέση, στην οποία βρίσκεται αντιμέτωπη με δυο εναλλακτικές επιλογές που μέχρι σήμερα θεωρούνταν ασύλληπτες. Τη δημοσιονομική ένωση ή τη διάσπασή της». Η διαπίστωση αυτή, ως κατακλείδα του βασικού αρθρογράφου της εφημερίδας Financial Times κ. Wolfgang Munchau  στο τελευταίο του σχόλιο, αντανακλά με ακρίβεια το δραματικό αδιέξοδο που βρίσκονται αυτή τη στιγμή η Ελλάδα κι άλλες χώρες της Ευρωζώνης με υψηλό δημόσιο χρέος και έλλειμμα. Τα άρθρα του κ. Munchau,  και γενικότερα των Financial Times, θεωρούνταν στο παρελθόν από μεγάλο μέρος της οικονομικής ελίτ της Ελλάδας ότι αντανακλούν αιρετικές ή υπερβολικές απόψεις των ευρωσκεπτικιστών, όπως ήταν παραδοσιακά οι Αγγλοσάξονες. 

Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2010

Η Θέμις και το Μνημόνιο...



thumb
Της Τζένης Κ.
Άλλοι θα το ακούσουν και θα ανασηκώσουν αδιάφορα τους ώμους. Άλλοι θα γελάσουν ειρωνικά. Κάποιοι θα νιώσουν αδιέξοδη ικανοποίηση. Μερικοί θα εκνευριστούν. Και κάποιοι τέλος, θα το χαρούν, όπως μια άσχημη αλογόμυγα που καταφέρνει να γελοιοποιήσει την περήφανη φοράδα τσιμπώντας τη στα καπούλια... Πάντως, ισχύει. Η Κυβέρνηση και οι βουλευτές που ψήφισαν υπέρ του Μνημονίου είναι αυτή τη στιγμή που μιλάμε, ύποπτοι για Έσχατη Προδοσία. Και δεν το ισχυριζόμαστε εμείς (όσο κι αν το διαισθανόμαστε). Το «ενέχει» η σχετική απόφαση του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, ο οποίος, κατόπιν της μήνυσης που υπέβαλε ένας απλός πολίτης από τη Χαλκίδα στις 27/05/2010, διέταξε προκαταρκτική εξέταση για το προαναφερθέν Κακούργημα… ( ΚΠΔ 31, 43, ν.3160/2003 (φεκ α’ 165/30-06-2003, Εφ.Αθην.1399/1998 Ποιν. Χρον. ΛΗ’ 788).

Καλά Φτωχού-γεννα;

Αχρηστο κάθε σου ξίφος θα 'ταν
γιατί 'μαι χωρίς ασπίδα
Κ. Μπεβεράτος, Ποιήματα
Το 'χουμε ξαναγράψει. Ο φτωχός δεν είναι ένας «πλούσιος» με λιγότερα λεφτά. Σιγά σιγά και σταθερά γίνεται ένας άλλος άνθρωπος με χαμηλή αυτοεκτίμηση, με τσακισμένη αξιοπρέπεια (αφού ζει «χωρίς», δηλαδή χωρίς σπίτι, χωρίς δουλειά, χωρίς υγεία, χωρίς ασφάλιση κ.ο.κ.) και με χαλαρούς πλέον δεσμούς όχι μόνο με την υπόλοιπη κοινωνία αλλά και με τους άλλους φτωχούς.
ΟΙ έχοντες και κατέχοντες ή (κάνουν πως) δεν τα βλέπουν αυτά ή τα βλέπουν αλλά αδιαφορούν γιατί δεν τους αφορούν. Κι αναρωτιέμαι: Πώς είναι δυνατόν μια χώρα να πάει μπροστά όταν οι μεν πάσχουν και οι δε καταγγέλλουν την αλληλεγγύη ως αντιπαραγωγική; Πώς είναι δυνατόν οι κυβερνώντες να εξαγγέλλουν ανάπτυξη (και ευημερία;) παραβλέποντας τις μη αναστρέψιμες ανισότητες και την έλλειψη κοινών προσδοκιών και προοπτικής;

Το μέλλον μας


ΠΗΓΗ: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

Ποιον εξυπηρετούν, τελικά, τα ευρωομόλογα



ΠΗΓΗ: ΕΠΟΧΗ
του Θ. Παρασκευόπουλου
Είναι αρκετά πιθανό, μέσα στη χρονιά που μπαίνει το άλλο Σάββατο, όταν θα έχει αλλάξει η Συνθήκη της Λισαβόνας, ίσως και ο κανονισμός της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, να εκδοθούν τα πρώτα ομόλογα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ακόμα δεν είναι σαφές ποιος θα είναι ο φορέας που θα τα εκδίδει. Δηλαδή θα είναι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, και εγγύηση των ομολόγων ο προϋπολογισμός της Ένωσης. Τότε όμως θα χρειαστεί γενναία αύξηση του προϋπολογισμού, πράγμα που οι χώρες του Βορρά και η Βρετανία δεν δέχονται. Ζητούν, αντίθετα, να παγώσει στο σημερινό του ύψος, δηλαδή να μειωθεί ως ποσοστό του συνολικού ετήσιου προϊόντος των χωρών μελών. Θα είναι ίσως ο Μηχανισμός Στήριξης των 750 δισεκατομμυρίων € που υπάρχει ήδη, με διάρκεια ζωής ως το 2013 και με προοπτική να τον διαδεχτεί ο νέος μηχανισμός που αποφασίστηκε την περασμένη εβδομάδα;
Ακόμα δεν είναι σαφές πώς θα μπορούν να χειριστούν τα κράτη μέλη το ευρωομόλογο. Μία κατατεθειμένη πρόταση μιλάει για κάλυψη του 60% των δανειακών αναγκών κάθε κράτους με ευρωπαϊκά ομόλογα και του υπόλοιπου με ομόλογα του ίδιου του κράτους. Δεν είναι επίσης σαφές, αν προτείνεται τα ευρωομόλογα να καλύπτουν δάνεια ειδικού σκοπού (π.χ. δημόσιες επενδύσεις) ούτε πώς ο φορέας που θα τα εκδίδει θα επιβάλλει τις απαιτήσεις τους απέναντι σε κράτη που δεν μπορούν να πληρώσουν. Και τέλος, δεν είναι σαφές με τι όρους για την οικονομική και τη δημοσιονομική τους πολιτική θα μπορούν τα κράτη μέλη να κάνουν χρήση των ευρωπαϊκών ομολόγων.

Η φιλανθρωπία Buffett έχει απήχηση στην Ευρώπη


ΠΗΓΗ: euro2day


Οι Ευρωπαίοι είναι ευνοϊκά διακείμενοι στην ιδέα να ακολουθήσουν οι πολύ πλούσιοι το παράδειγμα του Warren Buffett και των υπολοίπων Αμερικανών δισεκατομμυριούχων και να προσφέρουν τα πλούτη τους σε φιλανθρωπίες, παρά να πληρώνουν υψηλότερους φόρους, σύμφωνα με έρευνα των Financial Times/Harris. 

Πολλοί πάμπλουτοι Ευρωπαίοι είναι ακόμη απρόθυμοι να ακολουθήσουν τον δρόμο του επικεφαλής της Berkshire Hathaway

Ομως, σε έρευνα των FT/Harris μεταξύ κατοίκων της Βρετανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Γερμανίας και των ΗΠΑ, δείχνει ότι η προσπάθεια έναρξης μιας νέας εποχής φιλανθρωπίας τύπου 19ου αιώνα έχει μεγάλη απήχηση στην οικονομική και επιχειρηματική ελίτ της Ευρώπης. 

Κυριακή 26 Δεκεμβρίου 2010

Κύριοι (ουσιαστικά) επτωχεύσαμε, ποιες είναι οι προτάσεις σας;



ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ
Του Κώστα Παπουλή (Γέρου).

Πρέπει κάθε πολιτική δύναμη (και η Αριστερά), να καταθέσει τις προτάσεις της για τη διαχείριση και της τυπικής χρεοκοπίας. Πώς; Με ποιο συγκεκριμένο τρόπο θα οδηγηθεί η Ελλάδα στην επιμύκηνση, αναδιάρθρωση, διαγραφή κ.λ.π. του χρέους της;
Με βάση την ύφεση στην οποία έχει περιέλθει η ελληνική οικονομία, γίνεται όλο και πιο σαφές ότι το δημόσιο χρέος είναι οριστικά μη διατηρήσιμο.(1)
Είναι ενδεικτικό ότι, σύμφωνα με τις προβλέψεις της επιτροπής για την ελληνική οικονομία, προβλέπεται για το 2012: μεγέθυνση 1,1%, πληθωρισμός 0,5%, δημόσιο έλλειμμα 7,6% (όσο περίπου και οι τόκοι) και χρέος γενικής 
(2) κυβέρνησης 156%. Αυτό που κάνει εντύπωση, είναι ότι το έλλειμμα για το 2012 προβλέπεται στα επίπεδα του 2011 -ελαφρώς αυξημένο- αντίθετα με τους στόχους του προγράμματος. Ουσιαστικά, η δημοσιονομική προσαρμογή μεταξύ 2011-2012 «διορθώνεται», απλώς στην κατά περίπου 1% αύξηση των τόκων.

H άβυσσος του Ζίζεκ


ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΙΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ
Την περασμένη Κυριακή, σε ένα κατάμεστο αμφιθέατρο, ο Σλαβόι Ζίζεκ («ροκ σταρ» της φιλοσοφίας, showman του στοχασμού, performer της διανόησης και με πολλές άλλες ιδιότητες που άλλοι του τις αποδίδουν θαυμαστικά και άλλοι αποδοκιμαστικά) έδωσε μια διάλεξη - ποταμό που διοργάνωσε το «Αριστερό Βήμα».
Από τη διάλεξή του συγκρατώ μια αποστροφή. Περιφραστικά έχει ως εξής: Ζούμε σε μια περίοδο που το Παλιό πεθαίνει μέσα σε καταστροφικούς σπασμούς και το Καινούργιο εμφανίζεται σαν μια άβυσσος. Ακόμη κι αν είναι έτσι, η αριστερά, οι προοδευτικοί άνθρωποι, η κοινωνία οφείλουν να επιταχύνουν τον βηματισμό τους προς την άβυσσο του Καινούργιου. Έστω κι αν πρόκειται να υπερασπιστούν μόνο ό,τι ήταν καλό από το Παλιό (δημόσια υγεία και παιδεία, κοινωνικό κράτος κ.λπ.).

Δημοκρατία ή βία


ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ
του Γ. Δελαστίκ
Ξυλοφορτώνεται στην Αθήνα από τυχαίους διαδηλωτές ο Κωστής Χατζηδάκης, πρώην υπουργός επί κυβέρνησης Καραμανλή, όταν επιχειρεί αλαζονικά να περάσει μέσα από το πλήθος. Γης Μαδιάμ η Ρώμη από διαδηλωτές μόλις ο πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι επιβιώνει, για τρεις ψήφους, πρότασης μομφής, έχοντας εξαγοράσει βουλευτές της αντιπολίτευσης. Σοκ και δέος για τον πρίγκιπα Κάρολο και τη δούκισσα Καμίλα στο Λονδίνο όταν εξαγριωμένοι φοιτητές επιτίθενται εναντίον της λιμουζίνας, με την οποία περνούν επιδεικτικά μέσα από τις γραμμές τους για να πάνε στο θέατρο. Δεκάδες νεκροί στην Ακτή Ελεφαντοστού, όταν οπαδοί του νικητή των προεδρικών εκλογών Αλασάν Ουταρά συγκρούονται με τον στρατό που παραμένει πιστός στον ηττηθέντα πρόεδρο Λοράν Γκμπαγκμπό, ο οποίος? αρνείται να παραδώσει την εξουσία!

Το ελληνικό ηφαίστειο







του Κώστα Δουζίνα
(Αντιπρύτανη του Birkbeck College, Πανεπιστήμιο Λονδίνου, Διευθυντή του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών Σπουδών)


Το καλοκαίρι του 1918, ο ποιητής Κωνσταντίνος Καβάφης συνάντησε το μεγάλο Άγγλο συγγραφέα Ε. Μ. Φόρστερ στην Αλεξάνδρεια και έτσι ξεκίνησε μια μεγάλη φιλία. “Εσείς οι Άγγλοι δεν μπορείτε να καταλάβετε τους Έλληνες”, του λέει ο Καβάφης. “Εμείς χρεοκοπήσαμε εδώ και καιρό. Να προσεύχεστε εσείς οι Άγγλοι, με την τάση σας για περιπέτειες, να μην χάσετε το κεφάλαιό σας γιατί τότε θα γίνετε σαν κι εμάς, ανήσυχοι, ανήμποροι και ψεύτες”. Σχολιάζοντας αυτό το μυστηριώδες κείμενο, ο Giorgio Agamben γράφει το 1993: “το μόνο σίγουρο είναι ότι από τότε όλοι οι λαοί της Ευρώπης και πιθανόν όλου του κόσμου έχουν πτωχεύσει”. Εμείς οι Έλληνες και πιθανόν όλοι οι Ευρωπαίοι έχουμε χρεοκοπήσει: πολιτικά, πολιτισμικά και ψυχικά. Πολιτικά πρώτα.

H Ελλάδα προσφέρει σήμερα την καλύτερη εικόνα του ευρωπαϊκού μέλλοντος. Ότι η Ελλάδα επιλέχθηκε ως πειραματόζωο για το νέο τρόπο οικονομικής διακυβέρνησης, θεωρείται γενικά γνωστό. Αυτό που έχει αναλυθεί λιγότερο, είναι το είδος πολιτικής που εισάγεται χωρίς καμία συζήτηση. Οι εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση, οι δημοσκοπήσεις και οι κομματικές αντιδικίες δίνουν την εντύπωση ότι η πολιτική ζωή συνεχίζεται όπως πάντα. Τα μέτρα όμως που παίρνονται εισάγουν την πλέον επιθετική παραλλαγή της γεωπολιτικής (που ορίζεται ως άσκηση εξουσίας στο ατομικό και κοινωνικό σώμα, εξουσίας που στοχοποιεί τη ζωή) στην Ευρώπη. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η πρόσφατη ηφαιστειακή έκρηξη στην Ισλανδία, μια χώρα που έχει υποφέρει τα πάνδεινα από την παράλογη απληστία και ανηθικότητα των τραπεζιτών, είναι η πιο αρμόζουσα αλληγορία για την εξελισσόμενη ελληνική τραγωδία. Αλλά η κρίση έχει συζητηθεί κυρίως με υλικούς και οικονομικούς όρους και δευτερευόντως μόνο σε σχέση με τον πολιτικό χαρακτήρα και τις επιπτώσεις της. Η κυβέρνηση, τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης και οι αυτάρεσκοι «ειδικοί» παρουσιάζουν τα γεγονότα και το μνημόνιο σαν θεϊκή πράξη, μια φυσική καταστροφή που δεν μπορούσε να προβλεφθεί ή να αποφευχθεί. Αν η Ελλάδα είναι σαν τον Τιτανικό, οι «αγορές» είναι το ανελέητο παγόβουνο και οι απαιτήσεις της Ευρωπαïκής Ένωσης και του ΔΝΤ μια ξαφνική ηφαιστειακή έκρηξη. Θα μπορούσαμε να ονομάσουμε αυτή την «ηθοποίηση» (naturalization) της οικονομίας, «φετιχισμό των καταστροφών», κάτι σαν τον φετιχισμό του εμπορεύματος κατά Μαρξ. Πολιτικές αποφάσεις που παίρνονται στις Βρυξέλλες και τη Νέα Υόρκη και εφαρμόζονται πιστά στην Αθήνα, στρατηγικές επιλογές των χρηματιστών, πρωτόγνωρες επιβολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ παρουσιάζονται ως αναπόφευκτες, αναπόδραστες, σχεδόν μη ανθρώπινες παρεμβάσεις. Η μόνη απάντηση των πολιτικών και οικονομικών ελίτ μπροστά σε τέτοια «ανωτέρα βία» είναι να εφαρμόσουν διαδικασίες πολιτικής άμυνας έτσι ώστε να περιορίσουν τις απώλειες και τις ζημιές.

Σάββατο 25 Δεκεμβρίου 2010

Φασιστικοποίηση του ελληνικού κράτους

Οταν κατά τη διάρκεια της χούντας υποχρεώθηκα να ζητήσω πολιτικό άσυλο στο Βέλγιο, διότι με συνέλαβαν με πλαστό διαβατήριο στα γαλλοβελγικά σύνορα, για να μου το παραχωρήσουν μου ζήτησαν να αποκηρύξω τη βία.
Τους απάντησα ότι δεν ήταν δυνατόν να αποκηρύξω μεταξύ άλλων την εκτελεσθείσα φιλοβασιλική, βελγίδα ηρωίδα του Α' Παγκόσμιου Πολέμου Γκαμπριέλ Πετί και τον αντιστασιακό πολεμιστή αρραβωνιαστικό της, Μορίς Γκομπέρ, ούτε τους γονείς μου, που πήραν μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Θα μπορούσα να επικαλεστώ και άπειρες άλλες μορφές βίας που κατά την αντίληψή μου υπήρξαν δικαιολογημένες με πρώτη και καλύτερη τη Γαλλική Επανάσταση και το δικό μας '21.

Παρασκευή 24 Δεκεμβρίου 2010

Οι ληστές

ΠΗΓΗ: "Ε"
Η ελληνική οικονομία διαφέρει των άλλων ευρωπαϊκών κατά τούτο: οι βιομηχανίες της δεν έχουν βιομήχανους.
Ο πρόεδρος του συνδέσμου ελληνικών βιομηχανιών κ. Δημήτρης Δασκαλόπουλος, για να αντιπροσωπεύει επαρκώς την παραγωγική του τάξη, πούλησε τα εργοστάσιά του. Το υπουργείο Οικονομικών, εξάλλου, αδυνατεί να βρει βιομήχανο για να τον φορολογήσει. Εντούτοις κάποιοι προσπαθούν να βελτιώσουν την κατάσταση.

Πληροφορηθήκαμε ότι ο κ. Γιώργος Παπανδρέου και ο όμιλος που τον περιβάλλει, για να θωρακίσουν την οικονομία της χώρας πρόκειται να ιδρύσουν μια βιομηχανία υπογραφών. Η καινοτόμος επιχείρηση, αφού εδραιωθεί στο εσωτερικό δημιουργώντας εκατοντάδες θέσεις εργασίας, θα επεκταθεί και στην Ευρώπη, για να συγκεντρώσει ένα εκατομμύριο υπογραφές υπέρ της έκδοσης ευρωομολόγου. Η ρηξικέλευθη προσπάθεια θα αξιοποιήσει τη γυμνασιακή πείρα που αποκτήθηκε κατά τη συγκέντρωση χιλιάδων αυτογράφων στα νεανικά λευκώματα της αθωότητας και των μεγάλων προσδοκιών. Αλλά τα άλμπουμ εκείνα, εικονογραφημένα με την αφέλεια της ηλικίας, συγκέντρωναν ψευδώνυμα όπως «νυχτολούλουδο», «μαύρος κύκνος», «προδομένη αγκαλιά», «Δόκτωρ Ντεθ», «Υβόνη». Και επειδή νομίζουμε ότι δεν είναι αυτό που θα ενισχύσει την έκδοση ευρωομολόγων, φοβούμεθα ότι ο όμιλος Παπανδρέου θα επιστρέψει στο μόνο που γνωρίζει να κάνει: στη ληστεία.

κώστας λαπαβίτσας: η ευρωζώνη ανάμεσα στη λιτότητα και την αθέτηση πληρωμών



Πηγή: Aformi Blog

Η ελληνική κρίση, η ΕΕ και οι ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις


Σταύρος Δ. Μαυρουδέας
Τμήμα Οικονομικών Παν. Μακεδονίας
Δεν έχει κλείσει χρόνος από την υπαγωγή της χώρας μας στα δεσμά του Μνημονίου που συνομολόγησε η ελληνική αστική τάξη με το ΔΝΤ και την ΕΕ και η οικονομία βυθίζεται σε ολοένα και βαθύτερη κρίση ενώ τα εργασιακά δικαιώματα και οι μισθοί έχουν ήδη πληγεί σοβαρά. Όμως παρόλη αυτή την από κοινού επίθεση του ελληνικού και του ευρωπαϊκού κεφαλαίου δεν φαίνεται διέξοδος για την κρίση του ελληνικού καπιταλισμού. Το πρώτο Μνημόνιο έχει ήδη αποτύχει καθώς απέτυχαν ήδη οι ποσοτικοί στόχοι του, αλλά έχει επίσης αποτύχει και το δεύτερο (που προέκυψε κρυφίως μέσω της «επικαιροποίησης» του πρώτου) ενώ στον ίδιο δρόμο βαδίζει και το τρίτο που εφαρμόζεται σήμερα (με επίκεντρο τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις). Ο κίνδυνος της χρεοκοπίας όχι μόνο δεν εξαλείφεται αλλά εντείνεται και ήδη αρχίζουν τα σχέδια για επιμήκυνση του χρέους (φυσικά με νέα ανώτερα επιτόκια), για ελεγχόμενες χρεοκοπίες και φυσικά όχι για 4ετή αλλά για πολυετή μετατροπή της χώρας σε οικονομικό και εν τέλει πολιτικό προτεκτοράτο. Πως εξηγείται αυτή η συστηματική αποτυχία των αστικών σχεδιασμών παρόλη την προς το παρόν προφανή αδυναμία του εργατικού και λαϊκού κινήματος να τους ανατρέψει;

Γιατί Γερμανία δεν κατανοεί τα αίτια της κρίσης




Η Γερμανία ορίζει τους κανόνες. Αυτή θα ορίσει το βαθμό μελλοντικής ευημερίας της Ευρωζώνης, ή ακόμη και την επιβίωσή της. Η Γερμανία αποτελεί την κεντρική ευρωπαϊκή δύναμη – γεωγραφικά, πολιτικά και οικονομικά. Η Γαλλία το γνωρίζει. Το ερώτημα είναι πώς θα χρησιμοποιήσει η Γερμανία την ισχύ της. Η απάντηση εξαρτάται όχι μόνο από τις εκτιμήσεις του Βερολίνου για τα συμφέροντά του, αλλά και από την κατανόηση των γεγονότων από μέρους του. Το δεύτερο πρέπει να μας απασχολεί περισσότερο από το πρώτο.

Το Ντυνάν, ο "τσάρος" και το... ξεπούλημα!



ΠΗΓΗ: Euro2day
του Χρ. Κίτσιου 

Δημοσιεύθηκε: 07:52 - 23/12/10

Ενέργεια χωρίς προηγούμενο χαρακτηρίζει η αγορά την απόφαση του ιδρύματος «Ερρίκος Ντυνάν» να προχωρήσει σε αποκλειστικές συζητήσεις πώλησης του ομώνυμου νοσοκομείου με αδιαφανείς και συνοπτικές διαδικασίες

Με μια λακωνική ανακοίνωση, το κοινωφελές ίδρυμα γνωστοποίησε, χθες, ότι έκανε αποδεκτή την από τις 20 Δεκεμβρίου πρόταση ενδιαφέροντος του Ιατρικού Αθηνών και του Asklepios για την εξαγορά του νοσοκομείου «Ερρίκος Ντυνάν». 

Χορήγησε, μάλιστα, κατόπιν θετικής εισήγησης του προέδρου του, κ. Ανδρέα Μαρτίνη,δικαίωμα αποκλειστικότητας στο Ιατρικό και στο Asklepios, ώστε ως τις 20 Ιανουαρίου να συγκροτήσουν το κατάλληλο επενδυτικό σχήμα και να υποβάλουν αξιόπιστη προσφορά εξαγοράς του νοσοκομείου. 

Πέμπτη 23 Δεκεμβρίου 2010

Η Φορολογία των πιο κερδοφόρων επιχειρήσεων της Ελλάδας


ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 22/12/2010
ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΚΟΥΡΟΥ*
Έχουμε πολλές φορές αναφέρει, από τις στήλες αυτής της εφημερίδας, ότι το φορολογικό σύστημα της Ελλάδας ευνοεί προκλητικά τις μεγάλες επιχειρήσεις. Έχουμε επίσης τονίσει ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στην υποφορολόγηση όλων αυτών που δεν κατατάσσονται στην κατηγορία των μισθωτών (δηλ. Α.Ε, ΕΠΕ, Ο.Ε., Ε.Ε., ατομικές επιχειρήσεις, ελεύθεροι επαγγελματίες, εισοδηματίες) και όχι στην υπέρβαση των δαπανών του κράτους. Οι δαπάνες της γενικής κυβέρνησης (ναι, σύμφωνοι, οι ανορθολογικές, αναποτελεσματικές και ρουσφετολογικές δαπάνες) βρίσκονται, ως ποσοστό του ΑΕΠ, κάτω από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής  Ένωσης, ενώ τα φορολογικά έσοδα της Ελλάδας, ως ποσοστό του ΑΕΠ, υπολείπονται σχεδόν 6 ολόκληρες μονάδες του ΑΕΠ ετησίως (στοιχεία της Eurostat, περίοδος 1999-2010). Συνεπώς, το ύψος του δημοσίου χρέους είναι αποτέλεσμα της κατάρρευσης των φορολογικών εσόδων και όχι των δαπανών.

«Τα περιθώρια αύξησης των εσόδων είναι μεγάλα»


ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ
του Μ. Δρεττάκη

Στη μετά Μ ν η μ όν ι ο εποχή η κυβέρνηση, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της μείωσης του δημόσιου ελλείμματος, έχει δεσμευτεί, εφαρμόζει και θα συνεχίσει να εφαρμόζει μια πολιτική που υπαγορεύεται από την τρόικα και επικεντρώνεται περισσότερο στη μείωση των δαπανών απ’ ό,τι στην αύξηση των εσόδων.
Το γεγονός ότι υπάρχει ανάγκη νοικοκυρέματος στις δημόσιες δαπάνες της γενικής κυβέρνησης, δηλαδή του κρατικού προϋπολογισμού, των ΟΤΑ, των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης και των ΝΠΔΔ, δεν το αμφισβητεί κανείς. Υπάρχουν πράγματι πολλές υπηρεσίες οι οποίες, αν υπάρξει μηχανοργάνωση και σωστή διοίκηση, είναι δυνατόν να εκτελεστούν με μικρότερο αριθμό υπαλλήλων (αλλά καλύτερα καταρτισμένων από τους υπάρχοντες) και με μικρότερες λειτουργικές δαπάνες. Συνολικά μπορεί να γίνει εξοικονόμηση δαπανών, ιδιαίτερα αν παταχθεί η διαφθορά και η σπατάλη.

Στρατηγική αφωνία της Αριστεράς



 ΠΗΓΗ: Αριστερό Βήμα
Από το "Εκτός Γραμμής", τεύχος 26, Δεκέμβριος 2010 

- Θα μπορούσαμε να διακρίνουμε (πέρα από τον, μάλλον προφανή, κοινό παρονομαστή της αμηχανίας) μια «τυπολογία» των απαντήσεων της ευρωπαϊκής Αριστεράς στην διεθνή κρίση η οποία έχει ξεσπάσει από το 2007;

- Η κατάσταση είναι τόσο σύνθετη προς το παρόν, ώστε μια τυπολογία να είναι ίσως πρόωρη. Θα δώσω ένα απλό παράδειγμα: εάν κατανοήσουμε την Αριστερά με μιαν ευρύτητα στον ορισμό της (όχι με τον αυστηρό ελληνικό ορισμό αλλά συμπεριλαμβάνοντας, κατά τον δυτικοευρωπαϊκό τρόπο, και τη Σοσιαλδημοκρατία, ή τουλάχιστον τις αριστερές τάσεις της), είναι ενδιαφέρον να δούμε ότι τη στιγμή ακριβώς που ένα ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα ασκεί την πολιτική που ξέρουμε, το Εργατικό Κόμμα της Βρετανίας που υπήρξε πρωτοπόρος της σοσιαλ-φιλελεύθερης μετάλλαξης με τον «Τρίτο Δρόμο» του Μπλαιρ κ.ο.κ., μετακινείται προς τα αριστερά, όπως είδαμε με την εκλογή του Εντ Μίλιμπαντ στην ηγεσία και κυρίως με την ήττα του αδελφού του Ντέιβιντ Μίλιμπαντ, επισήμου διαδόχου της μπλερικής παράδοσης. Ο Εντ Μίλιμπαντ δεν είναι βέβαια Τόνυ Μπεν , δεν είναι η παλιά ριζοσπαστική αριστερή πτέρυγα του Εργατικού Κόμματος, σαφέστατα όμως σηματοδοτεί μια τομή με το λόγο και τη μήτρα της ιδεολογίας του μπλερισμού. Αυτή η προς τα αριστερά μετακίνηση αποτελεί εξάλλου έκφραση μιας αντίστοιχης προς τα αριστερά μετακίνησης της κοινωνίας και αυτό το βλέπουμε τόσο με τις εξελίξεις στο συνδικαλιστικό κίνημα (πρβ. το τελευταίο συνέδριο του TUC ή την άνετη επανεκλογή του Λεν ΜακΚλάσκι στο Unite, το πιο μαζικό συνδικάτο της χώρας με δύο εκατομμύρια μέλη) και βεβαίως με τις κινητοποιήσεις της νεολαίας που πραγματοποιούνται τώρα. Όλα αυτά αποτελούν όψεις του ίδιου φαινομένου. Δεν νομίζω όμως ότι, σε ότι αφορά την εξέλιξη της σοσιαλδημοκρατίας, αυτές οι τάσεις ισχύουν σε άλλες χώρες. Στη Γαλλία για παράδειγμα, ο επικρατέστερος αυτή τη στιγμή υποψήφιος των σοσιαλιστών για τις προεδρικές εκλογές του 2012 είναι ο νυν πρόεδρος του ΔΝΤ Στρος-Καν.

ΕΝΩΘΗΚΕ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΙΡΛΑΝΔΙΑ!


ΠΗΓΗ: ISKRA
Τα αντανακλαστικά των δυνάμεων της Αριστεράς στην Ιρλανδία φαίνεται πως λειτουργούν άμεσα και σε όφελος των κοινωνικών και εργατικών αγώνων.
Κάτω από την πίεση της οικονομικής κρίσηςκαι την υπαγωγή της χώρας στο μηχανισμό Ε.Ε.-ΕΚΤ-ΔΝΤ, ανακοινώθηκε στην Ιρλανδία, στις 26 Νοεμβρίου, η δημιουργία της Ενωμένης Αριστερής Συμμαχίας (United Left Alliance - ULA) η οποία και ετοιμάζεται να κατέβει στις ερχόμενες εκλογές οι οποίες σύμφωνα με όλες τις προβλέψεις θα είναι πρόωρες και σε σύντομο μέλλον.
Τη Συμμαχία απαρτίζουν το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ιρλανδίας –το οποίο είχε και την πρωτοβουλία συγκρότησης του σχήματος-  το συμμαχικό σχήμα «Άνθρωποι πάνω από τα κέρδη» (People Before Profit) και η «Ομάδα δράσης εργαζομένων και ανέργων» (Workers and Unemployed Action Group). Επίσης, συμμετέχουν και ανένταχτοι αγωνιστές της αριστεράς και των συνδικάτων.