Γιατί διστάζουν οι ισχυροί του G20 να φορολογήσουν τις τράπεζες;

 



της ZEZAΣ ZHKOY
πηγή ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Aυτό που ζει ο Μπαράκ Ομπάμα –και το βιώνει και η χώρα μας– το ζουν όλες οι κυβερνήσεις. Πρόκειται για μια κόλαση ανεργίας. Ωστόσο, τα προγράμματα «οικονομικής ανάρρωσης» δεν θα συνεχιστούν στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Και οι λαοί θα θυσιαστούν στη μέγγενη της δημοσιονομικής εξυγίανσης για να μειωθούν τα δημόσια ελλείμματα και χρέη, καθώς τα εργαλεία της χαλαρής νομισματικής πολιτικής και τα δημοσιονομικά πακέτα θα αρχίσουν να αποσύρονται, ενώ η προσοχή εστιάζεται συνεχώς στη διάσωση των τραπεζών.

Η ευημερία των τελευταίων ετών, όπως είχε διαμορφωθεί με τα τρομακτικά κέρδη και με την έστω μέτρια αύξηση των μισθών, ήταν απόρροια της τεράστιας «φούσκας» της αγοράς ακινήτων στις ΗΠΑ και σε αρκετές χώρες της Ευρώπης, που πυροδότησε την τεράστια «φούσκα» του χρηματοοικονομικού και του τραπεζικού συστήματος. Περιουσίες έχουν χαθεί και οι πολίτες βυθίζονται στην απόγνωση της ανεργίας όλο και πιο βαθιά.

Κατάρριψη της προπαγάνδας: Τα λεφτά του μνημονίου δεν πήγαν σε μισθούς και συντάξεις αλλά σε αποπληρωμές των τοκογλύφων.

ΠΗΓΗ: Olympia gr

ΑΣ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΟΣΟΙ ΕΚΤΙΘΕΝΤΑΙ ΣΤΑ ΤΗΛΕΠΑΡΑΘΥΡΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΤΟ ΓΚΑΙΜΠΕΛΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: “ΠΩΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΑΤΕ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ”.

Η απόδειξη ότι υποθήκευσαν την χώρα για να εξασφαλίσουν τις αποπληρωμές των δανειστών και όχι “μισθούς και συντάξεις”.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα οικονομικής στήριξης και το πασίγνωστο σε όλους μνημόνιο που υπέγραψε η κυβέρνηση τον Μάιο του 2010, η δανειοδότησή μας από την «τρόικα» ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ,  δεν επιλύει κανένα πρόβλημα, απλά το μεταθέτει  επαυξημένο για τό σύντομο μέλλον, δηλαδή για την χρονική εκείνη στιγμή που θα κληθούμε να πληρώσουμε τα 110 δις €, επιβαρυμένα με τα τοκογλυφικά επιτόκια, σε σχέση με αυτά που απολαμβάνουν οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης, αφετέρου δε «επιδεινώνει» σημαντικά τις αιτίες που το προκάλεσαν, δηλ. τις πολιτικές, τις κοινωνικές και τις πολιτισμικές «δυσλειτουργίες» της χώρας μας.

Στον παρακάτω πίνακα απεικονίζονται οι υποχρεώσεις σε ομόλογα έκδοσης του Ελληνικού Δημοσίου με λήξη έως τα τέλη του 2013 καθώς και οι αντίστοιχες δόσεις από τόν «μηχανισμό στήριξης» :

Δύο ωρολογιακές βόμβες στο μνημόνιο η νέα απειλή για την Ελλάδα

ΠΗΓΗ: Sofokleous 10

του Π. Παναγιώτου

Τη Δευτέρα οι ΗΠΑ πούλησαν ομόλογα προστατευμένα από μία ενδεχόμενη αύξηση του πληθωρισμού 5αετούς λήξης και αξίας 10 δις δολαρίων σε μία δημοπρασία όπου το επιτόκιο των ομολόγων ήταν αρνητικό για πρώτη φορά, στο –0,55%. Το γεγονός αυτό, ότι δηλαδή οι επενδυτές στρέφονται στην αγορά ομολόγων που προστατεύουν από ενδεχόμενη αύξηση του πληθωρισμού, συνεπάγεται πως φοβούνται ότι ο πληθωρισμός θα αυξηθεί.  Το γεγονός, ωστόσο, πως είναι διατεθειμένοι όχι μόνο να μην πληρωθούν επιτόκιο για την αγορά των συγκεκριμένων ομολόγων αλλά και να πληρώσουν προκειμένου να τα αποκτήσουν σημαίνει ότι ο φόβος τους ότι ο πληθωρισμός θα ανέβει είναι πολύ μεγάλος. Για να γίνει το παραπάνω καλύτερα κατανοητό αρκεί να σκεφτούμε πως προκειμένου οι επενδυτές να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα ζητούν από την Ελλάδα να πληρώσει επιτόκιο, περίπου, 9,50%  ενώ προκειμένου να αγοράσουν τα συγκεκριμένα αμερικανικά ομόλογα που προστατεύουν από αύξηση του πληθωρισμού πληρώνουν τις ΗΠΑ επιτόκιο 0,55%.

Το τέλος των διλημμάτων

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Χρήστου Δημήτρης

Ημερομηνία δημοσίευσης: 27/10/2010

«Βρισκόμαστε σε μια ιστορική καμπή. Δίνουμε αγώνα για την απελευθέρωση της χώρας από τη δουλεία και κάθε είδους επιτήρηση». Ποιος τα είπε αυτά; Ο τελευταίος που θα περιμένατε να τα πει. Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, εξερχόμενος (χθες) από τον την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη. Ο άνθρωπος δεν έχει κανένα πρόβλημα να λέει τα πιο απίθανα αντιφατικά πράγματα από μέρα σε μέρα. Παρακολουθώντας την “αποφασίζομεν και διατάσσομεν” διακαναλική συνέντευξη 15 μέρες πριν τις εκλογές ειλικρινά, τρόμαξα. Αναρωτήθηκα αν μπορεί αυτός, ο εκτός τόπου και χρόνου πολιτικός αρχηγός, να ηγηθεί των προσπαθειών που απαιτούνται για να σωθεί η χώρα μας και οι Έλληνες; Τι μπορώ να περιμένω και πόσο μπορώ να εμπιστευτώ έναν πολιτικό, που ψεύδεται με συγκλονιστική άνεση, αρνείται να δει τις συνέπειες των λαθών του, παρουσιάζοντας ασκήσεις ιδεών επί χάρτου, ως αναπτυξιακή πραγματικότητα;

Με αφορμή τη διεθνή διάσκεψη του Αριστερού Βήματος: Ποια είναι η αριστερή απάντηση για το χρέος;

Πηγή: ΔΕΑ

27.10.10

Οι δύο εκδηλώσεις που οργάνωσε σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη το Αριστερό Βήμα Διαλόγου και Κοινής Δράσης είχαν ως κύριο θέμα τους το χρέος και την αριστερή απάντηση σε αυτό. Ο τίτλος του διημέρου που διεξήχθη στο Πάντειο ήταν σαφής: «Ανατροπή του Μνημονίου! Αριστερή Εναλλακτική Λύση και Σοσιαλιστική Προοπτική». Με αφορμή τις θέσεις που διατυπώθηκαν σε αυτό το διήμερο, είναι αναγκαίο να σχολιάσουμε κάποιες από τις απόψεις που έχουν διατυπώσει οι διανοούμενοι της Αριστεράς γύρω από το φλέγον θέμα. Του Πέτρου Τσάγκαρη Α φετηριακό σημείο για πολλούς από τους αριστερούς Έλληνες οικονομολόγους είναι τα διαρθρωτικά προβλήματα, οι εγγενείς αδυναμίες του ελληνικού καπιταλισμού. Οι λεγόμενες «στρεβλώσεις» ήταν πάντα η κλασική συνταγή κριτικής προς τις ελληνικές κυβερνήσεις από όλα σχεδόν τα τμήματα της Αριστεράς, από τη σοσιαλδημοκρατία, μέχρι το ΚΚΕ και κομμάτια της άκρας Αριστεράς.

η ώρα των λύκων...

ΠΗΓΗ: Ελευθεροτυπία

του Στάθη

Εναν χρόνο μετά αφ' όταν κέρδισε τις εκλογές, ο κ. Παπανδρέου μάς απείλησε, μας φοβέρισε, ότι πιθανόν να προσφύγει σε εκλογές. Ακριβώς όπως και ο κ. Καραμανλής -έναν χρόνο αφ' όταν κέρδισε τις εκλογές ξαναπήγε σε εκλογές...

... και οι «κάλτσες» έτεκον Γιωργάκη.

Ομως υπάρχει και μια ακόμα ομοιότητα: όπως ο κ. Καραμανλής στη Συνέντευξή του στη Θεσσαλονίκη απέκτησε το σημάδι, το στίγμα, του χαμένου, έτσι και ο κ. Παπανδρέου προχθές στη διακαναλική κατόρθωσε το ίδιο.

Διότι το δίλημμα «ή ο Καμίνης ή το Χάος» που μας έθεσε ο κ. Πρωθυπουργός παραφράζοντας καρικατουροειδώς το ανάλογο «ή ο Καραμανλής ή τα Τανκς», εν κατακλείδι δεν μπορεί να σημαίνει τίποτε άλλο παρά το εξής: «ή Εγώ ή η Αντιπολίτευση».

Το ζόρι του Παπανδρέου

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

Ημερομηνία δημοσίευσης: 26/10/2010

Θ. Καρτερός

Τι ολέθριο μπορεί να προκύψει για τη χώρα, αν το εκλογικό αποτέλεσμα είναι αρνητικό για την πολιτική Παπανδρέου; Και γιατί με πανικό σχεδόν ο πρωθυπουργός μετέτρεψε και διακαναλικώς την εκλογική μάχη για την αυτοδιοίκηση σε μάχη για ψήφο εμπιστοσύνης όχι στην πολιτική του -αυτό έτσι κι αλλιώς ισχύει- αλλά στην κυβέρνησή του; Αφήνοντας να αιωρείται πάνω από την Ελλάδα το φάντασμα της προσφυγής στις κάλπες εάν και εφόσον;

Ας υποθέσουμε ότι δεν λειτουργούν ούτε τα φιλοδωρήματα για τους συνταξιούχους, ούτε η ευαισθησία για τους άνεργους, ούτε οι διαβεβαιώσεις ότι δεν θα ληφθούν άλλα σκληρά μέτρα, ούτε η αφρώδης παρουσία του κάθε μέρα στις τηλεοράσεις. Και οι σκληρόκαρδοι Έλληνες του δίνουν και καταλαβαίνει στις κάλπες, από τις οποίες προκύπτει ένα αποτέλεσμα αρνητικό για το ΠΑΣΟΚ και καταδικαστικό για την πολιτική του Μνημονίου.

Πολιτική απάτη τα ελλείμματα του ΟΣΕ;

Οικονομικά συμφέροντα εξυπηρετεί το ξήλωμα των γραμμών του ΟΣΕ ενώ είναι πλασματικό κατά 90% το διαβόητο χρέος του, σύμφωνα με καταγγελία των Οικολόγων Πράσινων, που επέδωσαν εξώδικο στους υπουργούς Οικονομικών και Υποδομών και στη διοίκηση του ΟΣΕ. Για τη τελευταία τονίζουν ότι έχει ποινικές ευθύνες, αν δεν υπερασπίσει τα συμφέροντα του Οργανισμού.

ΠΗΓΗ: tvxs

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του κόμματος, εννιά από τα δέκα περίπου δισεκατομμύρια ευρώ αφορούν ποσά που προβλέπονται ρητά από την ελληνική νομοθεσία των τελευταίων 40 χρόνων, ως οφειλές του κράτους προς το σιδηρόδρομο:

Οι διοικήσεις του ΟΣΕ έχουν νομική υποχρέωση:

-Να απαιτήσουν τα ποσά αυτά δικαστικά, μαζί με τους τόκους των δανείων που υποχρεώθηκε να πάρει ο Οργανισμός για να καλύψει τα κενά που δημιουργήθηκαν στα οικονομικά του.

- Να ενεργοποιήσουν τη δικαστική διαδικασία για τις δύο σχετικές αγωγές που είχαν κατατεθεί από τον Ο.Σ.Ε. κατά του Ελληνικού Δημοσίου το 1990 και 1992 και παραμένουν παγωμένες από τότε.

- Να αντιδράσουν στα δημοσιεύματα και στις δηλώσεις πολιτικών που δυσφημούν τον ΟΣΕ, εμφανίζοντάς τον με χρέος δεκαπλάσιο από το πραγματικό.

-Να εγγράψουν άμεσα και αναδρομικά στα λογιστικά βιβλία του Οργανισμού τις απαιτήσεις του κατά του Δημοσίου.

Ορθιοι Γάλλοι, σκυφτοί Αγγλοι

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ

του Γ. Δελαστίκ

Απολαυστική ήταν η γελοιογραφία της βρετανικής εφημερίδας «Ιντιπέντεντ» την επομένη της ανακοίνωσης των μέτρων εξοντωτικής λιτότητας στη Βρετανία. Το σκίτσο ήταν χωρισμένο στη μέση. Εδειχνε δύο άντρες στην κουζίνα, έναν Αγγλο και έναν Γάλλο. Ενα ραδιόφωνο σε κάθε τμήμα του σκίτσου ανήγγειλε την ίδια είδηση: «Ανακοινώθηκαν αυστηρές περικοπές». Οι αντιδράσεις ήταν χαρακτηριστικές της ψυχοσύνθεσης των δύο λαών. «Ωρα για ένα φλιτζάνι τσάι!» έλεγε ο Αγγλος συνοφρυωμένος και έριχνε καυτό νερό στην τσαγιέρα. «Ωρα για ένα κοκτέιλ Μολότοφ» έλεγε ο Γάλλος και έχυνε βενζίνη στο μπουκάλι.

Ο συμβολισμός του σκιτσογράφου αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα. Στη Γαλλία, ο νόμος του Σαρκοζί για αύξηση της κατώτατης ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 60 στα 62 χρόνια έβγαλε εκατομμύρια Γάλλους στους δρόμους. Προκάλεσε έξι γενικές απεργίες σε ενάμιση μήνα, εκατοντάδες διαδηλώσεις σε εκατοντάδες γαλλικές πόλεις και παρέλυσε ουσιαστικά τη ζωή της χώρας επί δύο μήνες.

Πώς οι ΗΠΑ εξαπολύουν έναν νέο χρηματοπιστωτικό παγκόσμιο πόλεμο

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ

Του Μάικλ Χάντσον*.

Τι θα εμποδίσει τις τράπεζες των ΗΠΑ και τους πελάτες τους να δημιουργήσουν 1 τρισ., 10 τρισ. ή ακόμα και 50 τρισ. δολάρια μέσα από τα πληκτρολόγια των υπολογιστών τους, για να αγοράσουν όλα τα ομόλογα και μετοχές στον κόσμο, μαζί με όλη τη γη και τα άλλα περιουσιακά στοιχεία προς πώληση, με την ελπίδα να αποκομίσουν κεφαλαιακά κέρδη και να τσεπώσουν τη διαφορά των επιτοκίων (τα σπρεντς), χρησιμοποιώντας δανεικά με κόστος επιτοκίου μικρότερο από 1%;

Αυτό είναι το παιχνίδι που παίζεται σήμερα.
Η δημοσιονομία αποτελεί τη νέα μορφή εχθροπραξιών. [...] Είναι ένας ανταγωνισμός δημιουργίας πίστωσης για να εξαγοραστούν ξένοι πόροι, ακίνητα, δημόσιες και ιδιωτικοποιημένες υποδομές, χρεόγραφα και εταιρικές μετοχές. Ποιος χρειάζεται έναν στρατό, όταν είναι σε θέση να πετύχει τον αντικειμενικό του σκοπό (νομισματικό πλούτο και ιδιοποίηση περιουσιακών στοιχείων) απλά με οικονομικά μέσα; Το μόνο που χρειάζεται είναι οι κεντρικές τράπεζες να δεχτούν πίστωση σε δολάρια υποτιμημένης διεθνούς αξίας ως πληρωμή για τοπικά περιουσιακά στοιχεία. […] 

Η κρίση του παγκόσμιου καπιταλισμού και οι στρατηγοί του κεφαλαίου

ΠΗΓΗ: Marxismos com Γράφει ο/η Ζακολίκου Ολίνα

25.10.10

Πρόσφατα, οι πιο ισχυροί τραπεζίτες παγκοσμίως συγκεντρώθηκαν στο «Jackson Hole» του Wyoming για την ετήσια συνεδρίασή τους. Έχοντας βιώσει τη μεγαλύτερη τραπεζική κρίση στην ιστορία, κυριάρχησε μια αίσθηση ανακούφισης για την αποφυγή μιας πλήρους κατάρρευσης. Ο Ben Bernanke, πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, εξέφρασε τη βεβαιότητα του, πως όλα θα πάνε καλά. Όμως κάτι τέτοιο δε μπορεί να ισχύει. Με την παγκόσμια οικονομία να αντιμετωπίζει στην καλύτερη περίπτωση μια αναιμική ανάκαμψη οι τραπεζίτες πρέπει να αναλογιστούν σοβαρά ποια θα είναι τα επόμενα βήματά τους.    Η σκέψη για παραπάνω διοχέτευση χρήματος στην οικονομία έχει προκαλέσει μεγάλες διαφωνίες μεταξύ των «στρατηγών του κεφαλαίου», ειδικά μεταξύ εκείνων που θέλουν «το χαλάρωμα της νομισματικής πολιτικής» και εκείνων που θέλουν να μειώσουν δραστικά τα τεράστια δημοσιονομικά ελλείμματα. Οι Ευρωπαίοι, έχουν υιοθετήσει μια πιο ορθόδοξη μέθοδο, προωθώντας  βαθύτερες και γρηγορότερες περικοπές για μείωση του δημόσιου και ιδιωτικού χρέους. Η αναβολή αυτών των περικοπών, δηλώνει  η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, θα ήταν παρακινδυνευμένη. Αυτό στόχευε σαφώς τους Αμερικανούς. Όμως, οι Αμερικανοί έχουν να ενδιαφερθούν για τα  συμφέροντα των δικών τους τραπεζών.

Η κινεζοποίηση των εργατών και η απειλή της Fiat ως παράδειγμα τους εκβιασμού και της εκμετάλλευσης τους

Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2010 by ciaoant1 ·

Διαβάζουμε στο "Έθνος":

Θύελλα για τη Fiat μετά τη «βόμβα» για έξοδο από την Ιταλία 

Το δόγμα ότι «το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα»βάλθηκε να επιβεβαιώσει ο Ιταλο-καναδός διευθύνων σύμβουλος της Fiat, Σέρτζιο Μαρκιόνε, ξεσηκώνοντας εναντίον του συνδικάτα και πολιτικό κόσμο, από τη μεταφασιστική Δεξιά ως την Αριστερά!

«Η Fiat θα είχε καλύτερες επιδόσεις αν εγκατέλειπε την Ιταλία! Ούτε ένα ευρώ από τα 2 δισεκατομμύρια προβλεπόμενου τζίρου του 2010 δεν προέρχεται από τη χώρα μας», ισχυρίστηκε ο αμφιλεγόμενος επιχειρηματίας σε κυριακάτικη εκπομπή της RAI 3. Διέπραξε έτσι έγκλημα καθοσιώσεως στα μάτια εκατομμυρίων Ιταλών, που ένιωσαν να βεβηλώνεται η εθνική τους αυτοκινητοβιομηχανία, ιδρυμένη στο Τορίνο από τον Τζιοβάνι Ανιέλι το 1899.

Ο Μαρκιόνε ισχυρίστηκε ότι τη διετία της κρίσης 2008-2009 η Fiat ήταν η μόνη αυτοκινητοβιομηχανία που δεν έλαβε κρατική επιχορήγηση και τόνισε ότι θα προσπαθήσει να προσαρμόσει στα «(ανατολικο)ευρωπαϊκά επίπεδα» τους μισθούς των Ιταλών εργατών, δεδομένης της «βουτιάς» της Ιταλίας στους διεθνείς δείκτες παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας.

Για ένα παρατεταμένο κοινωνικό «αντάρτικο»

ΠΗΓΗ: Αριστερό Βήμα

Μια παρέμβαση του Γάλλου κοινωνιολόγου Φιλίπ Κορκόφ, μέλους του ΝΡΑ, με αφορμή το κίνημα εναντίον της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης

Αντιμέτωπο με τον απολυταρχισμό της πολιτικής επιστράτευσης και των ειδικών αστυνομικών δυνάμεων, το γαλλικό κοινωνικό κίνημα εναντίον της αντιδραστικής μεταρρύθμισης Σαρκοζί, το οποίο παρακολουθεί με ενδιαφέρον και ελπίδα ολόκληρη η προοδευτική Ευρώπη, μπαίνει σε μια νέα, δύσκολη φάση μετά την αναμενόμενη επικύρωση του σχετικού νόμου από Βουλή και Γερουσία, την Τετάρτη. Σ’ αυτό το φόντο, αναπτύσσονται έντονες ζυμώσεις στους κόλπους της κοινωνικής και πολιτικής Αριστεράς για την επόμενη μέρα. Μια από τις πολλές, ενδιαφέρουσες απόψεις που κατατέθηκαν ήταν εκείνη του Φιλίπ Κορκόφ, κοινωνιολόγου και μέλους του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (ΝΡΑ), ο οποίος συνοψίζει ως εξής την κεντρική του ιδέα: «Αντί να εγκλωβιστούμε στο ‘όλα ή τίποτα’, γενική απεργία ή φθορά του κινήματος, ας ακολουθήσουμε το δρόμο ενός κινήματος μακράς διαρκείας, πολύμορφου και μετωπικού».

Α. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ ΘΕΣΕΙΣ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ!

ΠΗΓΗ: ISKRA

ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΩΝ ΠΡΥΤΑΝΕΩΝ ΟΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑΝ ΤΟ... ΔΙΑΛΟΓΟ ΤΩΝ ΜΑΤ!

ΟΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΙ, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΥΤΑΝΕΙΣ, ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ ΜΕ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ!

   Παρουσιάστηκαν, από την Υπουργό Παιδείας, Άννα Διαμαντοπούλου, το Σάββατο στη Σύνοδο των Πρυτάνεων, οι θέσεις της Κυβέρνησης για τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ. Τα βασικά σημεία του κειμένου, της Υπουργού Παιδείας, μπορεί να συνοψιστούν ως εξής:

1. Συμβούλια Διοίκησης: Προβλέπεται να λειτουργούν, παράλληλα με τη Σύγκλητο, έχοντας αρμοδιότητες σχετικές με τη στρατηγική αλλά και την οικονομική και λειτουργική διαχείριση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Η σύνθεση τους θα περιλαμβάνει εκλεγμένα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας αλλά και εξωπανεπιστημιακές προσωπικότητες και φοιτητές, χωρίς να ορίζεται η σχετική «αναλογία». Δεν ορίζεται επιπλέον ούτε ο τρόπος ανάδειξης των εκπροσώπων των φοιτητών ούτε πολύ περισσότερο των εξωπανεπιστημιακών παραγόντων. Όλα δείχνουν πως σκοπός της Κυβέρνησης είναι i) ο σχηματισμός οργάνων με κομβικές αρμοδιότητες χωρίς δημοκρατικές διαδικασίες ανάδειξης και ii) η είσοδος παραγόντων της αγοράς στη διοίκηση των ΑΕΙ.

ΥΠΕΓΡΑΦΗ Η ΠΡΩΤΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΠΟΥ ΣΠΑΕΙ ΤΟΝ ΚΑΤΩΤΑΤΟ ΜΙΣΘΟ!

ΠΗΓΗ: ΙSKRA

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΕΙΣΕΛΘΕΙ ΒΑΘΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΝΕΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ!

Υπογράφτηκε τελικά, η πρώτη επιχειρησιακή σύμβαση εργασίας, η οποία οδηγεί σε αμοιβές κατώτερες από αυτές που προβλέπει η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) της ΓΣΕΕ. Ο μισθός της σύμβασης αυτής, ορίζεται στα €640, δηλαδή €100 πιο χαμηλά από τα €740, τα οποία προβλέπει με τη σειρά της η ΕΓΣΣΕ.

Η σύμβαση αυτή υπογράφτηκε, όχι τυχαία, μεταξύ των εργαζομένων και της εταιρείας παροχής υπηρεσιών ασφαλείας G4S. Και λέμε, όχι τυχαία, γιατί ο χώρος των υπηρεσιών σεκιούριτι, βρίθει από εργοδοτικά σωματεία τα οποία είναι «σφραγίδες», που ενεργοποιούνται απλά για την εκλογή αντιπροσώπων.

«Ελεγχόμενη ή ανεξέλεγκτη πτώχευση» το... δίλημμα Παπανδρέου

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Το κλίμα που είχε δημιουργηθεί όλες τις προηγούμενες μέρες είχε εκ των προτέρωνπεριορίσει το ενδιαφέρον της διακαναλικής συνέντευξης του πρωθυπουργού στο Μαξίμου σε ένα μόνο ερώτημα: Αν θα κατέφευγε στον εκβιασμό («πολιτικό δίλημμα» τον θέλει η πολιτική ορθότητα) «εγώ ή το χάος», «εγώ ή τα τανκς», «εγώ η ή χρεοκοπία»). Αν δηλαδή ένα κακό αποτέλεσμα στις αυτοδιοικητικές εκλογές θα έφερνε βουλευτική κάλπη.

Σε πολιτικούς εκβιασμούς άλλωστε πάντα καταφεύγουν οι πολιτικοί ηγέτες που σέβονται τον εαυτό τους προκειμένου να σταθεροποιήσουν ή να εμπεδώσουν την αξιοπιστία που λείπει από τα έργα τους.

Εν τέλει ο πρωθυπουργός είπε ότι «δεν είναι στόχος του να πάει σε εθνικές εκλογές», αλλά, αν η Ελλάδα βρεθεί μπροστά σε αδιέξοδα, τότε τον λόγο θα έχει ο ελληνικός λαός. Ποια είναι όμως αυτά τα αδιέξοδα και πόση σχέση έχουν με το εκλογικό αποτέλεσμα στην Αυτοδιοίκηση;

"Το ζαβό"

Πηγή: ΕΝΕΤ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

του "The Director"21 Σεπ 10 - 12:02

Αυτές τις ημέρες δεν μπορώ παρά να θυμηθώ τη συχωρεμένη Μαλβίνα Κάραλη και την εκπομπή της. Αμείλικτη εκπομπή, στα όρια της κοσμιότητας ομολογουμένως. Κοφτερή σαν ξυράφι, με πανέξυπνη λογοδιάρροια και ασύστολο κράξιμο. Κάποιες φορές με ενοχλούσε, τις περισσότερες φορές διασκέδαζα και κάγχαζα με τα «θύματά» της. Εκτόνωση του, αδύναμου να αντιδράσει αλλιώς, πολίτη; Ίσως.

Πάντα φαίνεται ότι χρειάζονται τέτοιες «δικλείδες», ανεξάρτητα από τις αρχικές προθέσεις του δημιουργού τους. Στις μέρες μας είναι ο Λαζόπουλος, αλλά πολύ πιο ήπια.

Εκείνο που μου έρχεται στο νου περισσότερο, είναι ο χαρακτηρισμός της εκλιπούσας για τον σημερινό πρωθυπουργό: «το ζαβό». Προσέξτε, όχι «ο ζαβός», που θα ήταν μια απλή (και ίσως μοχθηρή) αναφορά σε κάποιο υπαρκτό νοητικό πρόβλημα, αλλά «το ζαβό», δηλαδή ουδέτερο, παιδικό, χαϊδευτικό ίσως-ίσως, το καημένο, που δε φταίει αλλά μας έτυχε, κάπως κωμικό, κάπως αξιολύπητο. Φυσικά σήμερα κανείς δεν φαίνεται να «θυμάται» αυτό τον χαρακτηρισμό. Ίσως να έχουν σβήσει και τα σχετικά βίντεο.

Μοντέλο ανάπτυξης της Ελλάδας σε περίπτωση εξόδου της από την ΟΝΕ

ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΩΝ

της ΛΑΜΠΡΙΝΗΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗ

Πρώτο βήμα:

Υποδεκαπλασιασμός των τιμών των αγαθών και υπηρεσιών.

Αν από τις τιμές αγαθών και υπηρεσιών κόψουμε ένα δεκαδικό, που

σημαίνει να τις μειώσουμε στο 1/10 της ονομαστικής τους αξίας (π.χ. ενοίκιο

600ευρώ = 60 ευρώ, μισθός 700  ευρώ = 70 ευρώ, ψωμί 80 λεπτά = 8 λεπτά

κ.ο.κ.) τότε θα απαιτείται το 1/10 της ποσότητας της νομισματικής

κυκλοφορίας που απαιτείται σήμερα. 

Συνεπώς, εάν η ποσότητα των τραπεζογραμματίων σε κυκλοφορία (Μ)

ήταν στις  31.5.10, περίπου 21δις ευρώ, μας αρκεί μια ποσότητα

τραπεζογραμματίων ίση με το 1/10 των 21 δις =  2,1 δις ευρώ, για την

εξυπηρέτηση των παραπάνω αναγκών μας.

Η υπόλοιπη ποσότητα (21 - 2,1) 18,9 δις ευρώ, πολλαπλασιαζόμενη

επί την ταχύτητα κυκλοφορίας του χρήματος V =13,47  (V έτους 2007, τελευταία

ομαλή χρονιά,  πριν την διεθνή οικονομική κρίση, λόγος που την παίρνουμε ως

υπόδειγμα) μας δίνει λογιστικό εισόδημα, ή συναλλαγματικά αποθέματα, ύψους

(Μ. V = 18,9 Χ 13,47) 255 δις ευρώ!