Παρασκευή 16 Ιουλίου 2010

Θερινός μποναμάς έως και 3.200 ευρώ για κάθε βουλευτή


Πηγή: Capital

Θερινό... μποναμά  επιφυλάσσουν στους βουλευτές και τους υπαλλήλους της Βουλής τα νομοσχέδια που έχουν κατατεθεί ή πρόκειται να κατατεθούν, είτε λόγω των συμβατικών υποχρεώσεων της Ελλάδας από το Μνημόνιο, είτε λόγω της συνήθους νομοθετικής διαδικασίας. 



Η σύμπτυξη, μάλιστα, των εργασιών των Θερινών Τμημάτων, εξαιτίας της παράτασης των εργασιών της Ολομέλειας για να ψηφιστεί το ασφαλιστικό του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα, έχει ως αποτέλεσμα να επιταχυνθούν στις λίγες ημέρες που απομένουν ως τις διακοπές του Αυγούστου οι διαδικασίες για αρκετά σχέδια νόμου. Με το... αζημίωτο, όμως, για τους βουλευτές, οι οποίοι πλέον της μηνιαίας αποζημίωσής τους έχουν λαμβάνειν «μπόνους» τόσο για τις συνεδριάσεις των κοινοβουλευτικών επιτροπών όσο και για τις συνεδριάσεις των Θερινών Τμημάτων σε Σώμα (αντί της Ολομέλειας).

Παναγιωτακόπουλος: Η πώληση ΤΤ-ΑΤΕ σηκώνει ειδικό δικαστήριο... μόνο που αυτή τη φορά δεν θα είναι σκευωρία!!!

Πηγή: Τα Χάλια





Αντιδράσεις εντός ΠΑΣΟΚ πυροδοτεί η πρόταση για πώληση της Α.Τ.Ε και του Τ.Τ. Το μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Γιώργος Παναγιωτακόπουλος ασκεί έντονη κριτική και κάνει λόγο για "ακραία κερδοσκοπικά φαινόμενα", τονίζει πως δεν πρέπει να πουληθούν κρατικές τράπεζες, ενώ καταλήγει πως η περίπτωση σηκώνει ακόμα και ειδικό δικαστήριο... μόνο που αυτή τη φορά δεν θα πρόκειται για σκευωρία!!!

Σε δήλωση του σημειώνει: "Με έκπληξη ακούσαμε την πρόταση Σάλλα για εξαγορά του Ταχυδρομικού Ταμιευτήριου και της Αγροτικής Τράπεζας.
Με έκπληξη διαπιστώσαμε ότι η πρόταση προέκυψε μία μόλις ημέρα μετά τις σχετικές «παραινέσεις» του Υπουργού Οικονομικών.
Με αγανάκτηση διαπιστώνουμε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια ευθεία πρόκληση κατά του Δημόσιου Τραπεζικού Συστήματος.
Η βουλιμία είναι χαρακτηριστικό των νεοφιλελεύθερων και των κερδοσκόπων. Τίποτα και ποτέ δεν είναι αρκετό. Αφού οδήγησαν την Ελλάδα στον εγκλωβισμό του μνημονίου και του ΔΝΤ, αφού πήραν και το τελευταίο ευρώ του εργαζομένου με ληστρικά επιτόκια, αφού λεηλάτησαν το ιερό αποθεματικό των ασφαλιστικών ταμείων, τώρα είναι έτοιμοι για το μεγάλο ρεσάλτο. Την κερκόπορτα τους την ανοίγουν οι γνωστοί νεοφιλελεύθεροι που με όχημα το ΠΑ.ΣΟ.Κ απέκτησαν υπόσταση και υπογραφή.
Η πρόταση της Τράπεζας Πειραιώς για εξαγορά του 77% της Αγροτικής Τράπεζας και του 33% του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου συνιστά υπέρβαση κάθε γνωστού ορίου του όρου “πειρατεία”.
Η Τράπεζα Πειραιώς η οποία πρωταγωνίστησε στο σχέδιο υπερχρέωσης της κοινωνίας και αποκόμισε τεράστια κέρδη διασώθηκε με την ένταξή της στο κρατικό πρόγραμμα στήριξης των Τραπεζών και μέσω της λήψης δανείων από την Αγροτική Τράπεζα, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και την Τράπεζα Αττικής ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ. Υπό αυτές τις συνθήκες επιχειρεί να εξαγοράσει έναντι πινακίου φακής την ΑΤΕ η οποία είναι ο μεγαλύτερος κάτοχος περιουσίας από την εποχή του Σουλτάνου μέχρι σήμερα. Το ερώτημα είναι: “Με τίνος τα χρήματα σκοπεύει να κάνει αυτή την εξαγορά;”



Πού πάει ο πλούτος που παράγεται



Το 2009 πάνω από το 77% του ΑΕΠ κατέληξε κατευθείαν στις τσέπες των μεγαλοεργοδοτών
Πού πήγαν τα λεφτά; Εξανεμίζονται σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης ή η τελευταία αξιοποιείται για να «λουφάξουν» οι εργαζόμενοι και να μη διεκδικήσουν πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, σύμφωνα με τις ανάγκες τους και ανάλογα με τον παραγόμενο πλούτο; Ας μιλήσουμε με αριθμούς:
Μόλις πριν λίγες μέρες η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έδωσε 10 δισ. Ευρώ στις τράπεζες και ίδρυσε ταμείο «για τη στήριξη του τραπεζικού συστήματος». Αυτά που δίνονται τώρα προστίθενται στα 28 δισ. που είχε δώσει η κυβέρνηση της ΝΔ.
Το 2009 το ΑΕΠ της χώρας διαμορφώθηκε στα 237 δισ. ευρώ. Από αυτά - με πρόχειρους υπολογισμούς - αυτά που οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ έδωσαν χέρι με χέρι στο μεγάλο κεφάλαιο έφτασαν τα 184,1 δισ. Μέσα στο 2009 πλήρωσαν οι εργαζόμενοι:

Υποτίμηση, κερδοφορία και ανταγωνιστικότητα στην εποχή του νεοφιλελευθερισμού



Πηγή: Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο

του Χρ. Βαλλιάνου


Το πρόγραμμα των μέτρων σταθερότητας που εξήγγειλε η Κυβέρνηση Παπανδρέου συνοδεύτηκε (και προετοιμάστηκε) από ένα αντίστοιχο μπαράζ δημόσιων παρεμβάσεων από τη μεριά των «κέρβερων του συστήματος», που ανέλαβαν να εκλαϊκεύσουν στους «αδαείς» τη βασική ιδέα ότι τα μέτρα αποτελούν ένα μονόδρομο που επιβάλλεται από την απλή αριθμητική, αλλά και κάποιες άλλες ιδέες, πιο «τεχνικές»: όπως πχ ότι το συνεχώς διογκούμενο δημόσιο χρέος είναι άμεση συνέπεια των χρόνια ελλειμματικών ισοζυγιών εμπορικών συναλλαγών, και τελικά, της υποχώρησης της ανταγωνιστικότητας της εθνικής οικονομίας τα τελευταία χρόνια.

Για τη θεραπεία αυτού ακριβώς του ελλείμματος ανταγωνιστικότητας της εθνικής οικονομίας κυβερνητικοί σύμβουλοι και ευρωπαίοι αναλυτές, και με δεδομένο ότι το κοινό νόμισμα εξ ορισμού αποκλείει τη δυνατότητα μιας νομισματικής υποτίμησης σαν αυτές  που είχαμε γνωρίσει στην προ ευρώ εποχή, δεν βλέπουν παρά μόνο μια δυνατότητα: την ονομαστική υποτίμηση των μισθών συνολικά, στο δημόσιο αλλά και στον ιδιωτικό τομέα. Θεωρούν δηλ. ότι η χαμηλή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής  οικονομίας προέρχεται από το δυσανάλογα υψηλό κόστος της αμοιβής της εργασίας, και ότι η ανάγκη μιας δραστικής αναπροσαρμογής των μισθών δεν μπορεί να ικανοποιηθεί με άλλα μέσα, όπως πχ το πάγωμα των μισθών, που λόγω του χαμηλού πληθωρισμού κρίνονται σαν υπερβολικά ήπια. Οι απόψεις αυτές, στις οποίες συγκλίνουν οι ακραιφνείς νεοφιλελεύθεροι της ΕΚΤ με τους πιο μετριοπαθείς νεοκεϋνσιανούς, όπως ο (και σύμβουλος του Πρωθυπουργού) Τζ. Στίγκλιτς, παρουσιάζουν τη βίαιη περιστολή της αμοιβής της εργασίας ως το ισοδύναμο μέτρο προς την μη εφικτή σήμερα επιλογή της υποτίμησης του νομίσματος, αφού θεωρούν ότι ενεργοποιεί τους ίδιους μηχανισμούς (ανάλυση του κόστους παραγωγής, ανταγωνιστικότητα) και οδηγεί στα ίδια αποτελέσματα (μείωση ελλειμμάτων εμπορικών συναλλαγών, κλπ). Γι’ αυτό το λόγο το μέτρο αυτό παρουσιάστηκε από τους υποστηρικτές του ως «εσωτερική υποτίμηση». Η ανάλυση που ακολουθεί σκοπεύει να φωτίσει αυτό ακριβώς το ερώτημα και να δείξει ότι  και σ’ αυτό το σημείο οι απολογητές του συστήματος, εσκεμμένα ή όχι, συσκοτίζουν την πραγματικότητα και συγκαλύπτουν, όσο αυτό είναι δυνατόν, μια πολιτική με έντονα ταξικά χαρακτηριστικά.





ΑΤΕ, ΤΤ: Πρόταση για τριπλή κολεγιά


Πηγή: Ριζοσπάστης  (16/7/2010)

Με όχημα την Τράπεζα Πειραιώς εκποιούνται τα ποσοστά του κράτους σε Αγροτική Τράπεζα και Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Μοχλός για παραπέρα συγκέντρωση και παράδοση ζωτικού χώρου σε αγροτική παραγωγή και βασικές υποδομές
Ενας νέος κύκλος συγκεντροποίησης του τραπεζικού κεφαλαίου και ανακατατάξεων ανάμεσα σε διάφορες ομάδες του κεφαλαίου φαίνεται να ενεργοποιεί η χτεσινή πρόταση της Τράπεζας Πειραιώς, που έβαλε στο στόχαστρό της τα ποσοστά που κατέχει το δημόσιο στην Αγροτική Τράπεζα και στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Αντιδρώντας άμεσα στις παραινέσεις εκπροσώπων της ΕΕ και του ΔΝΤ, αλλά και στις προτροπές της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για τη δημιουργία ακόμα ισχυρότερων τραπεζικών ομίλων, που θα μπορούσαν πιο αποτελεσματικά να αντιμετωπίσουν τον οξυνόμενο ανταγωνισμό, η διοίκηση της Τράπεζας Πειραιώς έσπευσε να αξιοποιήσει την κρατική ομπρέλα προστασίας που της παρέχει το μνημόνιο και έθεσε άμεσα υποψηφιότητα να πάρει ενεργό μέρος στις επικείμενες αναδιαρθρώσεις.
Αξιοποιώντας στο έπακρο την κερδοφορία πολλών χρόνων και γνωρίζοντας ότι οι διαδικασίες εξαγορών και συγχωνεύσεων ευνοούνται εξαιρετικά από τις υπάρχουσες συνθήκες, οι μεγαλομέτοχοι της Τράπεζας Πειραιώς υπέβαλαν «πρόταση» για την εξαγορά του συνόλου των ποσοστών που έχει το κράτος και τα οποία είναι 77,31%στην Αγροτική Τράπεζα Ελλάδας (ΑΤΕ) και 33,04% στοΤαχυδρομικό Ταμιευτήριο (ΤΤ).

Αναδιάρθρωση χρέους : Οι απόψεις των ειδικών


Πηγή: in gr
via μη μαδάς τη μαργαρίτα


Το in.gr  απευθύνθηκε σε 3 ακαδημαϊκούς ζητώντας του να καταθέσουν τις απόψεις τους σχετικά με την αναδιάρθρωση του χρέους.

Άκαιρη η συζήτηση για την αναδιάρθρωση
«Όσον αφορά την εκτίμηση» επισημαίνει ο κ. Σταύρος Β. Θωμαδάκης, καθηγητής Χρηματοοικονομικής του Πανεπιστήμιου Αθηνών και πρώην πρόεδρος Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς «για την ανάγκη αναδιαπραγμάτευσης του ελληνικού χρέους τώρα, εγώ δεν τη συμμερίζομαι καθόλου. Θεωρώ ότι εκπορεύεται από μία κακή και ατελή εκτίμηση των περιστάσεων και επιπλέον τροφοδοτεί προσδοκίες και συμπεριφορές που μπορεί να οδηγήσουν την Ελλάδα σε επικίνδυνα μονοπάτια. Αν, υποθετικά μιλώντας, η Ελλάδα  προχωρούσε σε μια μονομερή αναδιάρθρωση χρέους, θα αποκοβόταν από τις αγορές με ορατό κίνδυνο μάλιστα να ανασταλεί η χρηματοδότηση από το πακέτο στήριξης. Αυτό θα μεταφραζόταν σε φοβερή εσωτερική κρίση, ασύγκριτα μεγαλύτερη από αυτά που τώρα βιώνουμε. Αν πάλι, προχωρούσε σε  διαπραγμάτευση με τους ιδιώτες δανειστές θα ήταν σε απίστευτα αδύναμη θέση λόγω της χαμένης αξιοπιστίας και καθώς δεν έχει αποδείξει ακόμα ότι έχει την δυνατότητα και την πυγμή να διορθώσει τα δημοσιονομικά της. Η άποψη μου είναι λοιπόν ότι αυτή η συζήτηση είναι εντελώς άκαιρη. Ξέρετε, η δημόσια συζήτηση εισπράττεται από τον κόσμο με ένα εντελώς διαφορετικό τρόπο από ότι την κάνουμε εμείς. Εγώ εκθέτω  την άποψη μου, με τις αμφιβολίες μου, τις επιφυλάξεις και τις παρατηρήσεις μου, αλλά ο αναγνώστης θα μείνει στην φράση ότι θα γίνει αναδιάρθρωση χρέους και θα πάει στις τράπεζες να πάρει τα λεφτά του τώρα.  Πρέπει να κατανοήσουμε ότι η κρίση των αγορών και του δημόσιου χρέους έχει ένα τεράστιο επικοινωνιακό υπόβαθρο. Αυτή την στιγμή Ελλάδα αλλά και η  Ευρώπη βρίσκεται στο στόχαστρο μιας πολύ αρνητικής επικοινωνιακής χιονοστιβάδας, όπου η όποια κίνηση είχε αρνητικό αντίκτυπο. Και ο αντίκτυπος έχει αποτελέσματα γιατί επενεργεί στις φοβίες και τις ατομικές συμπεριφορές.

Λεφτά υπάρχουν, όμως μόνο... για τα κόμματα!

Πηγή: Βαθύ Κόκκινο

Πέμπτη, 15 Ιουλίου 2010


Αυτούς που δεν πρόκειται να «αγγίξει» ποτέ καμιά καπιταλιστική οικονομική κρίση είναι τα πολιτικά κόμματα και το προσωπικό τους, τις λεγόμενες ΜΜΕ και τους εμπόρους όπλων. 
Όχι ότι έχει ιδιαίτερη σημασία ότι η κυβέρνηση αυξάνει για ακόμα μια φορά την επιχορήγηση των κοινοβουλευτικών κομμάτων αλλά το κάνει σε μια στιγμή που έχει εξαπολύσει ολομέτωπη επίθεση στο βιοτικό επίπεδο της ζωής των μισθωτών και συνταξιούχων. 
Για τον λόγο αυτό παραθέτουμε αποσπάσματα από σημερινό δημοσίευμα του «Βήματος»:

"Λεφτά υπάρχουν, όμως μόνο... για τα κόμματα! Δεν εξηγείται αλλιώς το γεγονός ότι η κυβέρνηση αποφάσισε να πάρει πίσω τη μείωση της κρατικής επιχορήγησης των κομμάτων στην οποία είχε προχωρήσει πριν από λίγους μήνες. Συγκεκριμένα, με απόφαση της υφυπουργού Εσωτερικών κυρίας Θεοδώρας Τζάκρη και του υφυπουργού Οικονομικών κ. Φ. Σαχινίδη, που δημοσιεύθηκε χθες στην «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως», τροποποιείται το «ψαλίδισμα» στις επιχορηγήσεις των κομμάτων που είχε επιβληθεί τον περασμένο Μάρτιο. 


Με τη νέα απόφαση τα κόμματα από 37 εκατ. ευρώ που θα έπρεπε κανονικά να εισπράξουν, θα λάβουν 48 εκατ. ευρώ, δηλαδή θα βγουν κατά 11 εκατ. ευρώ κερδισμένα

Οι μεγάλοι «τυχεροί» της εν λόγω τροποποίησης είναι το ΠαΣοΚ, που θα λάβει τέσσερα εκατομμύρια περισσότερο, η ΝΔ, με πέντε εκατομμύρια παραπάνω, το ΚΚΕ με 1,3 εκατομμύριο, ο ΛΑΟΣ με 700 χιλιάδες και ο ΣΥΡΙΖΑ με 900 χιλιάδες ευρώ. Μικρή αύξηση θα έχουν επίσης και οι Οικολόγοι Πράσινοι, οι οποίοι θα λάβουν περίπου 35 χιλιάδες ευρώ περισσότερα..."

Πέμπτη 15 Ιουλίου 2010

LEX: Αποχωρώντας από το ευρώ



Πηγή: euro2day, FT.com
Δημοσιεύθηκε: 15/07/10


Η πιο σημαντική οπτική γωνία από την οποία μπορεί να ειδωθεί η κρίση της ευρωζώνης είναι αυτή που δείχνει πως ο κίνδυνος διάσπασής της δεν είναι πλέον μηδενικός. Η πιθανότητα αποχώρησης κάποιου μέλους ομολογείται από τους υποστηρικτές του ευρώ και οδηγεί στη διατήρηση των αποκλίσεων στα spreads της αγοράς ομολόγων. Για μία δεκαετία, η ζώνη του ευρώ παρείχε φθηνή πίστωση για τη στήριξη της οικονομικής ανάπτυξης. Τώρα, η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία και η Ισπανία -οι χώρες που επωφελήθηκαν περισσότερο από το ευρώ- βρίσκονται αντιμέτωπες με μια πολυετή πολιτική λιτότητας, ώστε να ανακτήσουν τη χαμένη τους ανταγωνιστικότητα. Κάποια στιγμή, μία εξ αυτών των χωρών ενδέχεται να αποφασίσει ότι η ευρωζώνη δεν αξίζει πλέον τον κόπο. 





Οι πελάτες και οι ιδιώτες









Tου Παντελη Μπουκαλα

Την υπερπολιτικοποίηση των πρώτων μεταδικτατορικών χρόνων, όταν οι όντως αντιστασιακοί έβλεπαν μελαγχολικοί την επέλαση προς τη δόξα και τα υλικά αντικρίσματά της αμέτρητων κατά δήλωση αγωνιστών, την ακολούθησε η σταδιακή αποστράτευση· αυτή με τη σειρά της έδωσε τη σκυτάλη στην ιδεολογικοποιημένη πια αδιαφορία για την πολιτική. Τίποτα δεν ήταν μοιραίο, γραμμένο σε κάποια ουράνια κατάστιχα. Την Ιστορία τη δημιουργούν και τη γράφουν οι άνθρωποι, όχι αδήριτοι εξωπραγματικοί νόμοι. Η πλήρης επιβολή του πελατειακού κράτους, από το 1981 μάλιστα και έπειτα με αριστερίζον προσωπείο και αριστερόηχη ρητορική, δεν θα μπορούσε να αφήσει ανέγγιχτο τον συναισθηματικό και ιδεολογικό πυρήνα της όρεξης για συμμετοχή στα κοινά. Η συμμετοχή αυτή ως χρέος και δικαίωμα αλλοιώθηκε, έπαψε να λειτουργεί σαν αυταξία και για πολλούς, νεοπροσήλυτους της πολιτικοποίησης, απέκτησε ανταλλακτικό περιεχόμενο. Από το «μετέχω άρα υπάρχω» γλιστρήσαμε στο «μετέχω άρα λαμβάνω».

Οταν από κάποια στιγμή κι έπειτα, περί τα μέσα της δεκαετίας του ’80, αρχίσαμε να αποκαλούμε λάιφ στάιλ τον τρόπο ζωής και να υποκαθιστούμε την κουλτούρα το βίου με αλλεπάλληλες περιστασιακές μόδες, η ιδιώτευση προβλήθηκε πια σαν εξυπνάδα και μαγκιά, σαν το αντίδοτο στο ενδιαφέρον για τον κόσμο και τη μοίρα του· ας νοιάζονταν τα «κορόιδα»... Οι βολεμένοι όλων των εξουσιών, όπως το βλέπουμε δα και τώρα, το γύρισαν στο αντάρτικο με τα περιοδικά και τους ραδιοσταθμούς τους, καλώντας το ευεπίφορο κοινό τους «να ρίξει μια μούντζα» και να ασχοληθεί αποκλειστικά με τον εαυτούλη του και τη «χαρά της ζωής». Νεοκυνικοί που ποτέ δεν είχαν ακούσει για τον Διογένη και επικούρειοι που τίποτα δεν ήξεραν από Επίκουρο έγιναν οι νέοι «πνευματικοί ταγοί».

Εκαναν ΕΓΣΣΕ το Μνημόνιο


Πηγή: eksegersis

Ο παλιός εργατοπατέρας και νυν πρόεδρος της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής Χ. Πολυζωγόπουλος έδωσε με δήλωσή του το στίγμα της νέας, τριετούς ΕΓΣΣΕ (Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας), λέγοντας: ««Χαιρετίζω την υπογραφή της ΕΓΣΣΕ ως πράξη ευθύνης που λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες της χώρας και της κοινωνίας. Η συμφωνία θα συμβάλλει στο άθροισμα προσπαθειών, δυνάμεων και δυνατοτήτων, ώστε να βγει η χώρα από την πολύπλευρη κρίση και να προστατευθούν τα συμφέροντα και του κόσμου της μισθωτής εργασίας».
Ο Πολυζωγόπουλος αδιαφορεί εντελώς για το περιεχόμενο της ΕΓΣΣΕ. Μένει στην πολιτική της σημασία. Το σύστημα έχει ανάγκη το καλό κλίμα ανάμεσα στη ΓΣΕΕ και τον ΣΕΒ, ώστε να λειτουργήσει –όσο μπορεί να λειτουργήσει– σαν ανάχωμα σε ανεξέλεγκτες ταξικές διεργασίες.

Στο ίδιο μήκος κύματος ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλος σημείωσε στην αρχή της δήλωσής του, ότι «οι κοινωνικοί εταίροι τίμησαν σήμερα την παράδοση συνευθύνης και ωριμότητας που υπηρετούν εδώ και χρόνια», για να περάσει αμέσως μετά στο φτύσιμο: «Συνυπογράφουμε μια νέα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, η οποία αποτυπώνει τη βούληση του ιδιωτικού τομέα -που παραμένει ζωντανός- να προστατεύσει το εισόδημα των εργαζομένων του. Συμφωνήσαμε σε μέτρα – ασπίδα απέναντι στην κρίση που βιώνει η οικονομία και η κοινωνία μας λόγω της χρεοκοπίας του Δημοσίου».

«Σικέ» επιτυχία στην έκδοση εντόκων


Πηγή: sofokleous10 (15/7/2010)
Διαστάσεις θριάμβου επιχείρησαν να δώσουν ορισμένοι στην τελευταία έκδοση εντόκων γραμματίων του Δημοσίου, αλλά οι πληροφορίες από τα τραπεζικά dealing roomκάνουν λόγο για «σικέ» επιτυχία, την ώρα μάλιστα που περνούσε «απαρατήρητη» μια οδυνηρή αποτυχία, με πολύ μεγαλύτερη σημασία.
Οι πληροφορίες αναφέρουν, ότι:
n  Το περιβόητο πλέον «τεστ στις αγορές» δεν ήταν ούτε τεστ, ούτε διεξήχθη πραγματικά στο πεδίο των αγορών! Τα έντοκα γραμμάτια 6μηνης διάρκειας αγοράσθηκαν από ελληνικές τράπεζες, οι οποίες μάλιστα λέγεται ότι εκ των προτέρων είχαν ενημερώσει τον Οργανισμό Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους για τα ποσά που επρόκειτο να διαθέσουν.
n  Στην πραγματικότητα, λοιπόν, η δημοπρασία ήταν καθαρά «εσωτερική ελληνική υπόθεση», την οποία παρακολούθησαν με παγερή αδιαφορία οι διεθνείς αγορές. Άλλωστε, και από το μνημόνιο με την «τρόικα» προκύπτει, ότι το διεθνές δάνειο των 110 δις. ευρώ προορίζεται να καλύψει ΜΟΝΟ τις ανάγκες αναχρηματοδότησης ομολόγων και τις τρέχουσες δανειακές ανάγκες του Δημοσίου, ενώ ο βραχυχρόνιος δανεισμός προβλέπεται ότι θα αναχρηματοδοτείται από την εσωτερική αγορά.

Η Τροχαία σεκιούριτι των διοδίων



Πηγή: tvxs
Πλήθος καταγγελιών δέχεται από χθες η Επιτροπή Αγώνων ενάντια στα Διόδια από διερχόμενους των διοδίων Αφιδνών. Σύμφωνα με τις καταγγελίες από το βράδυ της περασμένης Τρίτης, ο προϊστάμενος των διοδίων, συνοδεία κυρίας που δήλωνε δικηγόρος χωρίς, ωστόσο, να επιδεικνύει ταυτότητα δικηγορικού συλλόγου καθώς και οργάνου της Β’ Τροχαίας αυτοκινητοδρόμων Αττικής που εδρεύει στις Αφίδνες «τρομοκρατούσαν όσους αρνούνταν να πληρώσουν».
«Που πάτε να τα βάλετε με πολυεθνική;» φέρεται να έλεγαν στον κόσμο, σύμφωνα με όσα δήλωσε στο tvxs.gr ο Βασίλης Παπαδόπουλος, κάτοικος Αφιδνών και μέλος του Πανελλαδικού Συντονιστικού των επιτροπών αγώνων κατοίκων, πολιτών και εργαζομένων ενάντια στα διόδια.
Όπως τόνισε στο tvxs ο Βασίλης Παπαδόπουλος, ο προϊστάμενος της εταιρείας, η φερόμενη ως δικηγόρος και ο άντρας της Τροχαίας, «επιδείκνυαν μία φωτοτυπία εντύπου που ισχυρίζονταν ότι αποτελεί απόφαση του υπουργείου Μεταφορών και της αστυνομίας. Η απόφαση αυτή, όπως τόνιζαν στον κόσμο, θεωρούσε τη μη άμεση καταβολή διοδίων σαν αδίκημα παρακώλυσης συγκοινωνιών». Υποστηρίζει δε, ότι όταν η επιτροπή μίλησε με τον διοικητή της Τροχαίας Αφιδνών προκειμένου να ενημερωθούν για την εγκύκλιο που κυκλοφορούσε, τους ζητήθηκε να κάνουν έγγραφη αίτηση για να μπορέσουν να την πάρουν στα χέρια τους.

«Drop the Debt» - Διαγράψτε το χρέος



«Drop the Debt» - Διαγράψτε το χρέος, ήταν μία από τις, ξεχασμένες σήμερα, «συνιστώσες» του επονομαζόμενου κινήματος κατά της παγκοσμιοποίησης τη δεκαετία του '90, που έκανε δυναμικά την εμφάνισή του με τις μεγάλες διαδηλώσεις στο Σιάτλ, τη Γένοβα, τη Φλωρεντία και αλλού, όπου οι ισχυροί του κόσμου μαζεύονταν για να επιβάλουν τις επιθυμίες των λίγων στους πολλούς...
Οι «συνιστώσες» αυτές, που έκαναν πολλές φορές δυναμικά την εμφάνισή τους, εστίαζαν κυρίως στα προβλήματα χρέους των υπανάπτυκτων χωρών της Αφρικής και των αναπτυσσόμενων χωρών της Λατ. Αμερικής, που πλήρωναν ήδη μεγάλο τίμημα για την παγκοσμιοποίηση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού και των παραινέσεων του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Οι καμπάνιες για τη διαγραφή του χρέους των αναπτυσσόμενων χωρών έδωσαν αφορμή να ανοίξει μία ευρεία συζήτηση για το πώς και γιατί δημιουργήθηκε το χρέος, για τη βαριά κληρονομιά που έχει αφήσει ακόμη πίσω της στην Αφρική η αποικιοκρατία. Στην καμπάνια για διαγραφή του χρέους των πάμφτωχων χωρών μετέχουν και διασημότητες, όπως ο τραγουδιστής των U2 Μπόνο, που δεν χάνει ευκαιρία να προβάλλει το εν λόγω αίτημα, δεχόμενος επικρίσεις από «σκληρούς» ροκάδες ότι έχει γίνει «μαϊντανός» της διεθνούς... φιλανθρωπίας.

Κάν΄ το όπως με τον Αλ Καπόνε

ΠΗΓΗ:Strawberry
Κ. Χρυσόγονος

Ο κ. Κώστας Χ. Χρυσόγονος, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης προτείνει τη δίωξη για φορολογικά εγκλήματα!Η ασυλία τους εκεί δεν ισχύει!

Το άρθρο 86 του Συντάγματος και ο νόμος περί ευθύνης υπουργών αφορούν μόνο πράξεις ή παραλείψεις «κατά την άσκηση των καθηκόντων τους» και όχι πράξεις ή παραλείψεις απλώς επ΄ ευκαιρία της άσκησης των τελευταίων ή σχετικές με την αξιοποίηση ή τη διάθεση ή απόκρυψη περιουσιακών στοιχείων που αποκτήθηκαν, αδιάφορο νόμιμα ή παράνομα, κατά την άσκηση των υπουργικών καθηκόντων. Ετσι π.χ. ακόμη και......

για τους μισθούς, επιδόματα, αποζημιώσεις κτλ. που λαμβάνει ο υπουργός από το δημόσιο ταμείο, εάν παραλείψει τη δήλωσή τους στις αρμόδιες φορολογικές αρχές, μπορεί όχι μόνο να του επιβληθούν αναδρομικά οι αναλογούντες φόροι, προσαυξήσεις και πρόστιμα, αλλά υπό προϋποθέσεις να του ασκηθεί και ποινική δίωξη (αν η απόκρυψη εισοδήματος είχε ως συνέπεια την απώλεια φορολογικών εσόδων ενός ορισμένου ύψους κατ΄ έτος). Το ίδιο ισχύει βέβαια, κατά μείζονα λόγο, και αν τα ποσά που αποκρύφθηκαν είχαν παράνομη προέλευση. Επίσης, αν παραλείψει την αναγραφή, στη δήλωση του «πόθεν έσχες», οποιουδήποτε χρηματικού ποσού βρίσκεται στην κατοχή του, ο υπουργός (ή τέως υπουργός) διαπράττει αυτοτελές ποινικό αδίκημα, ανεξάρτητα από τη νομιμότητα ή μη της απόκτησης του ποσού αυτού.

Πως και γιατί (δεν) πιάνουμε το μαγικό 13άρι!


Πηγή: waste of time

Οκ, ας τους πάρουμε στα σοβαρά!

- Τι μας λένε? Τι μας λέει ο Πρωθυπουργός μας??
- Πως «ακουλουθώντας τις συνταγές της Τρόικας, μέχρι το 2013-14 θα λυθούν τα προβλήματά μας» (της Ελλάδας δηλαδή).

- Δεν θα έχουμε χρέος τότε, μήπως?
«Όχι, όχι, δεν εννοούμε αυτό», μας λένε,
«το Δημόσιο Χρέος θα έχει αυξηθεί παραπάνω, από το 120% κοντά στο 150% του ΑΕΠ, αν όλα πάνε καλά...
Αλλά τότε θα έχουμε ξαναβρεί την αξιοπιστίας μας, και θα ξανα-δανειστούμε από τις αγορές με λογικά επιτόκια!»

Δηλαδή δεν μας δανείζουν τώρα που χρωστάμε το 120% αυτών που παράγουμε,
θα μας δανείσουν όμως σε 3 χρόνια, που θα χρωστάμε ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό!

Βρε κοίτα να δεις πόσο ανιδιοτελώς(!) θα δουλεύουν τότες οι αγορές...

Τετάρτη 14 Ιουλίου 2010

ΠΑΣΟΚοι, Ντόρα, Κιλτίδης διέλυσαν το ασφαλιστικό σύστημα


ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ  (11/7/10)
Λ. Βατικιώτης
Δραματικές αλλαγές που θα οδηγούν σε διαρκείς μειώσεις (!) των συντάξεων κάθε χρόνο ή διετία ψήφισαν στη Βουλή το ΠΑΣΟΚ και η Ντόρα με τη διακριτική στήριξη του …«ανανεωτή» Φώτη Κουβέλη σε ορισμένες διατάξεις. Δεν αρκεί που πάγωσε η κυβέρνηση Παπανδρέου τις συντάξεις για τρία ολόκληρα χρόνια, εισήγαγε και μηχανισμό αέναης αναπροσαρμογής τους προα τα κάτω. Τόσο η βασική σύνταξη των 350 ευρώ θα αναπροσαρμόζεται κάθε χρόνο με βάση την πορεία του ΑΕΠ, όσο και κυρίως η αναλογική και η επικουρική θα επανακαθορίζονται ανά διετία με βάση αναλογιστικές μελέτες και θα μειώνονται αναλόγως της οικονομικής κατάστασης των ασφαλιστικών ταμείων. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ήδη από τα τέλη της επόμενης χρονιάς θα κοπούν δραστικά ή και τελείως οι επικουρικές συντάξεις που χορηγούν ελλειμματικά ταμεία σε ορισμένες ΔΕΚΟ, τράπεζες, κ.λπ.!

ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ Διαλόγου και Κοινής Δράσης








ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ



13 Ιουλίου 2010







Η περαιτέρω διεύρυνση της πρωτοβουλίας και ο προγραμματισμός των πρώτων δημοσίων παρεμβάσεών της ήταν το αντικείμενο της πρώτης ανοιχτής, γενικής συνέλευσης του Αριστερού Βήματος Διαλόγου και Κοινής Δράσης, το οποίο συγκροτήθηκε την περασμένη Τρίτη, 6 Ιουλίου, με τη δημοσιοποίηση έκκλησης 77 (ήδη, έχουν αυξηθεί σε 172) διανοουμένων, καλλιτεχνών, συνδικαλιστών και αγωνιστών του ευρύτερου αριστερού χώρου. Η συνέλευση πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα, 12 Ιουλίου, στην κατάμεστη αίθουσα του συλλόγου εργαζομένων της Τράπεζας της Ελλάδας και κατέδειξε την ευρύτατη ανταπόκριση της πρωτοβουλίας. Τις αμέσως επόμενες ημέρες, θα ανοίξει η διαδικασία συλλογής υπογραφών, χωρίς περιορισμούς, με τη δημιουργία ιστοσελίδας του «Αριστερού Βήματος», η οποία θα αποτελέσει και βασικό μέσο ανάπτυξης του διαλόγου. Παράλληλα, θα επιδιωχθούν συναντήσεις αντιπροσωπείας του «Βήματος» με όλα τα κόμματα της Αριστεράς.

Για τη διευκόλυνση της επικοινωνίας μεταξύ των συντελεστών του «Αριστερού Βήματος» και την οργάνωση των πρωτοβουλιών του, η συνέλευση όρισε ομάδα συντονισμού από τους: Νάντια Βαλαβάνη, Γιώργο Ζιόβα, Γρηγόρη Καλομοίρη, Γιώργο Μανιάτη, Ευτύχη Μπιτσάκη, Σπύρο Σακελλαρόπουλο και Αλέξανδρο Χρύση. Στο διάλογο παρενέβησαν, πλην των προαναφερθέντων, οι Διονύσης Τσακνής, Θανάσης Μπαρτζώκας, Κώστας Τζιαντζής, Κατερίνα Γεωργαντά, Παναγιώτης Σωτήρης, Θανάσης Καψαμπέλης, Δημήτρης Τσίτκανος, Δημήτρης Μπελαντής, Πέτρος Παπακωνσταντίνου, Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, Μιχάλης Βασιλάκης, Δημήτρης Σεβαστάκης και Σωτήρης Δημητρίου. 

Λαός, αμφισβήτηση, ριζοσπαστισμός, Αριστερά



Ρ. Ρινάλντι
Αν επαναφέρουμε την έννοια «λαός» με τον προσδιορισμό ότι αυτή αποτελείται από τις τάξεις και τα στρώματα που πλήττονται σε ένα δοσμένο καπιταλιστικό σχηματισμό, στην τωρινή συγκυρία ο «λαός» μπορεί να προσεγγιστεί μέσα από τρεις συνιστώσες-επίπεδα: Μαζική κοινωνική αμφισβήτηση.Ριζοσπαστικό κίνημα
Πολιτικές οργανώσεις που αναφέρονται στο λαϊκό παράγοντα ή ακόμα καλύτερα (δηλαδή, πιο ουσιαστικά, αιχμηρά και υποψιασμένα) στη μαζική κοινωνική αμφισβήτηση και το ριζοσπαστικό κίνημα-διαθεσιμότητα.
Η κοινωνική αμφισβήτηση (δεν είναι απλά δυσαρέσκεια, παίρνει και άλλα χαρακτηριστικά) ήταν διαρκώς σε ανοδική-εκτατική τροχιά τα τελευταία χρόνια στην ελληνική κοινωνία και έτσι εξηγεί όλα τα μεγάλα επεισόδια των πολιτικών εξελίξεων. Η αμφισβήτηση, ακόμη και ως κριτικά εκδηλούμενη κοινή γνώμη, είναι καθοριστικός παράγοντας του πολιτικού σκηνικού (κάτι που τείνει να αγνοείται από τις αριστερές οργανώσεις). Γι’ αυτό, η αριστερή πολιτική οφείλει να έχει κεντρικές στοχεύσεις που να αφορούν, σοβαρά, τη γενικότερη δυσαρέσκεια (χωρίς αυτό να σημαίνει κοινοβουλευτικό κρετινισμό ή πολιτικαντισμό). 

ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ/ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΩΝ

Το κείμενο:
“Επειδή δεν είµαστε όλοι συνυπεύθυνοι και «όλοι ίδιοι», ούτε ως προς την ηθική ούτε ως προς την πολιτική ταυτότητα …
  • Επειδή αυτοί που έχουν συσσωρεύσει αµύθητα κέρδη απ’ την εκµετάλλευση
  • του λαού και από την εκποίηση της χώρας, είναι οι ίδιοι που προκάλεσαν την κρίση …
  • Επειδή το σύστηµα που µας κλέβει δεν µπορεί να κρύβεται πίσω από τους
    κλέφτες του συστήµατος …
  • Επειδή οι µηχανισµοί εξουσίας των δύο κυβερνητικών κοµµάτων ΠΑΣΟΚ
    και ΝΔ, συγκρότησαν την καταστροφή και παρόλα αυτά εξακολουθούν να
    εµφανίζονται ως σωτήρες …

«Αποκάλυψη τώρα» για τις επιθέσεις στα ομόλογα!


Πηγή: Sofokleous10
Σε μια ιδιαίτερα σοβαρή αποκάλυψη, που αφήνει έκθετο τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος σε κατηγορίες για διευκόλυνση με συγκεκριμένες πράξεις της δράσης των κερδοσκόπων κατά των ελληνικών ομολόγων, οι οποίοι τελικά οδήγησαν τη χώρα στον ασφυκτικό «εναγκαλισμό» της «τρόικας», προχωρούν 15 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, με πρώτη υπογράφουσα τη σχετική ερώτηση την πρόεδρο της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων, κ. Βάσω Παπανδρέου.
Σε κάθε πολιτισμένη χώρα, η χθεσινή αποκάλυψη στη Βουλή θα έθετε ζήτημα παραίτησης του διοικητή της κεντρικής τράπεζας από την κορυφαία θέση του, καθώς αποδεικνύει ότι ο κ. Γ. Προβόπουλος αγνόησε τις αντίθετες εισηγήσεις της ίδιας της Νομικής Υπηρεσίας της ΤτΕ και έλαβε μέτρα που ευνόησαν την κερδοσκοπική δραστηριότητα κατά των ομολόγων, αποτέλεσμα της οποίας ήταν να αποκλεισθεί η χώρα από τη διεθνή αγορά και να υποχρεωθεί σε δανεισμό με ταπεινωτικούς όρους από την «τρόικα», για να αποφύγει τη στάση πληρωμών.