Το όνειρο τελείωσε, ξυπνήστε!

ΠΗΓΗ: Greek Rider

Στην Ελλάδα οι εργαζόμενοι θα ξυπνήσουν σύντομα μέσα σε έναν άνευ προηγουμένου εφιάλτη. Πολλοί ήδη τον βιώνουν πρώιμα.

Έτσι, παρά το παραμύθι για το ότι δήθεν φτιάχνει η οικονομία και ότι τα μέτρα πιάνουν τόπο, στο επίπεδο της διεθνούς παγκοσμιοποιημένης οικονομίας η θέση της Ελλάδος χειροτερεύει. Στον ιδιωτικό τομέα τα πράγματα είναι πολύ τραγικά. Γιατί ενώ το διαθέσιμο εισόδημα των εργαζομένων ήδη μειώνεται λόγω φόρων, πληθωρισμού κτλ, σε επίπεδο διεθνούς ανταγωνισμού, επειδή στην υπόλοιπη Ευρώπη παίρνουν αντίστοιχα μέτρα λιτότητας, η διαφορά του ελλείμματος παραγωγικότητας μένει σταθερή.

Συνεπώς ενώ μειώνεται το πραγματικό εισόδημα, το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας δεν αλλάζει και το ΔΝΤ πιέζει για νέες μειώσεις!

Η φυλή των gourmet, μια “μπουρζουαζία” χωρίς καμιά ...κρυφή γοητεία

Πηγή: Κατερίνα

Αγροίκος πλούτος vs tredy νεοπλουτισμού.

Πατιτσολάτρες vs Πατιτσοεξολοθρευτών

Δυο τόσο ίδιες φυλές που πιάστηκαν μαλλιά με μαλλιά. Για να γελάσει το χείλι του κάθε πικραμένου.

Και στις δύο φυλές, παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα, οι κώδικες επικοινωνίας , το στήσιμο, οι ατάκες, η σκέψη, η γνώση, το είναι και το φαίνεσθαι, έχουν άγραφους μεν, αλλά πολύ αυστηρούς κανόνες. Και την απαρέγκλιτη τήρηση τους, θα την ζήλευε ακόμα και παλαιάς κοπής γυμνασιάρχης.

Ο αγροίκος πλούτος ξεχείλισε προσφάτως στα τηλεπαράθυρα. Η κ. Πατίτσα τον ανέδειξε με …περηφάνια, στις χαρές του παιδιού της. Εκείνη η ξανθιά καούκα ντυμένη με τον μωβ λιλά ταφτά του maitre Ares Mares Koukounares, έκανε το χειλάκι μας και γέλασε.

Επίσημοι παλιάτσοι

ΠΗΓΗ: Κυριακάτικη ΕλευθεροτυπίαΤου ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ Καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου grousis@ath.forthnet.gr

Ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων από τα διάφορα, βασιλικότερα του βασιλέως, φερέφωνα της κυβέρνησης, είναι όλο και πιο προκλητικός.

Στην πραγματικότητα ενώ όλοι τους καμώνονται πως αναγνωρίζουν το δικαίωμα στην απεργία και την κινητοποίηση, όταν αυτά τα δικαιώματα εφαρμόζονται στην πράξη, τα καταγγέλλουν από τη μια ως αντιδημοκρατικά και από την άλλη διότι πλήττουν άλλες κατηγορίες πολιτών από εκείνες που κινητοποιούνται, ενώ η αιτία της κινητοποίησης, τα αιτήματα εκείνων που κινητοποιούνται, παραμένουν συνήθως άγνωστα.

Ετσι οι αγωνιζόμενοι παρουσιάζονται ως αντικοινωνική ομάδα που στρέφεται κατά της υπόλοιπης κοινωνίας, η οποία όμως αντιμετωπίζεται ως νομιμόφρων και μη αντικοινωνική όσο βρίσκεται σε χειμερία νάρκη.

Και για να μην ξεχνιόμαστε, θυμίζω ότι οι αγρότες κατηγορούνται διότι εμποδίζουν τη διέλευση των οχημάτων και των εμπορευμάτων.

Οι καταληψίες φοιτητές διότι παρεμποδίζουν όσους θέλουν να εργαστούν ή να διδαχτούν να μπουν στις αίθουσες.

Οι όποιοι διαδηλωτές διότι πλήττουν τους μαγαζάτορες και δημιουργούν κυκλοφοριακό .

Οι οδοκαθαριστές διότι πλήττουν τη δημόσια υγεία και την εικόνα των πόλεων. Οι ναυτεργάτες διότι πλήττουν τον τουρισμό και τη ναυτιλία.

Υποθέτω, οι δημοσιογράφοι επειδή μας στερούν τις ειδήσεις... και πάει λέγοντας.

Προς υπεράσπιση του ΠΑΜΕ στα λιμάνια [2]

Εάν η κατακερματισμένη παραταξιακά Αριστερά γνώριζε πόσο πολύτιμο και αναντικατάστατο υλικό, είναι το τρόχισμα του Λόγου…

[Το Πρώτο Μέρος]

ΠΗΓΗ: Ροίδη Εμμονές

Τόνοι μελάνι ξοδεύτηκαν και συνεχίζουν να ξοδεύονται για την «βάρβαρη, απολίτιστη, εθνικά προδοτική» (αλλά άριστα οργανωμένη) ως προς τον τουρισμό μας, η παρουσία των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ στα λιμάνια κι όμως, το μελάνι, το ευγενές αυτό υλικό όπου αποτυπώνεται η αξιοπρέπεια της ανθρώπινης δραστηριότητας, ούτε σταγόνα αυτού του υλικού δεν έσταξε στο λευκό δημοσιογραφικό χαρτί για την καταρράκωση της όποιας ηθικής και οικονομικής τάξης για τα σκανδαλώδη προνόμια των εφοπλιστών. Πόση από την υποτιθέμενη ή πράγματι υπάρχουσα λογική ή ηθική της γραφής είναι δυνατόν να διασωθεί υπό το καθεστώς του στρεβλού και νόθου «προφορικού πολιτισμού» που μας κυκλώνει, ενός «προφορικού πολιτισμού» που δεν έχει καμία σχέση με αυτόν που νοσταλγούμε…[…] Εκατομμύρια εκατομμυρίων λέξεις εκπέμπονται κάθε μέρα, αστόχαστες και άμουσες στη συντριπτική τους πλειονότητα, ενώ δεν λείπουν ανάμεσά τους και οι λέξεις-γρυλίσματα• στα γρυλίσματα άλλωστε και στο στυλ του μαγκίτη ειδικεύονται όσοι δεσπόζουν στα ερτζιανά, και οι οποίοι δεν είναι απλώς περισσότερο αναγνωρίσιμοι και από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή της κυβέρνησης, αλλά και ισχυρότεροι.[1]

Εάν η κατακερματισμένη παραταξιακά Αριστερά γνώριζε πόσο πολύτιμο και αναντικατάστατο υλικό, είναι το τρόχισμα του Λόγου, τη βαρύτητα έστω μίας φράσης, μία λέξης, θα είχε στη διάθεσή της το ουσιαστικότερο όπλο κατά της οποιασδήποτε εκπεμπόμενης βαρβαρότητας που «στοργικά» τυλίγει το κάθε βήμα της ανθρώπινης υπόστασης και της κοινωνίας της. «Η αριστερά δεν έχει την παραμικρή γαμημένη ιδέα για τον κόσμο μέσα στον οποίο ζει» (Ζοζέ Σαραμάγκου, «Το Τετράδιο», Καστανιώτης).

Eπιτροπή ενάντια στις απολύσεις της Ενωσης Γεωργικών Συναιτερισμών Αμαλιάδας

http://iliamovement.blogspot.com/

Η Ε.Α.Σ Αμαλιάδας , ζηλεύοντας τις πρακτικές των μεγάλων εταιρειών του ιδιωτικού τομέα , όπως του Βερόπουλου – Τερζης- Expert , πήρε την απόφαση να απολύσει 2 εργαζόμενες γυναίκες και τη μείωση απασχόλησης σε ένα ακόμη εργαζόμενο με 67% αναπηρία , χωρίς να τηρηθούν ούτε καν οι νόμιμες διαδικασίες κοινοποίησης και καταβολής αποζημιώσεων , και όλα αυτά στο όνομα της περικοπής δαπανών για την εξυγίανση της οργάνωσης.

Αφού λοιπόν , τα τελευταία χρόνια οι Ενώσεις :

• Δεν βρέθηκαν στο πλάι των αγροτών και στα δίκαια αιτήματα τους ,αλλά υποκλίνονταν στις πιο αντιαγροτικές πολιτικές

• Δεν ανάπτυξαν καμία ουσιαστική μεταποιητική πρωτοβουλία , άλλα χάριζαν τον κόπο των αγροτών στο κάθε αεριτζή χονδρέμπορο και μεσάζοντα

Κι όμως, η αναδιάρθρωση χρέους άρχισε!

Πηγή: sofokleous10

Όσο οι ακαδημαϊκοί και οι παράγοντες των αγορών συζητούν τα υπέρ και τα κατά μιας αναδιάρθρωσης του χρέους της Ελλάδας, οι πιο πρακτικοί παρατηρητές διαπιστώνουν, ότι ήδη η κυβέρνηση έχει αρχίσει μια μορφή αναδιάρθρωσης των χρεών της, «κουρεύοντας» πρώτα τους προμηθευτές του Δημοσίου, επισημαίνοντας μάλιστα, ότι η ίδια η κυβέρνηση δέχεται, ότι τα ομόλογα που εκδίδει αξίζουν σχεδόν 20% χαμηλότερα από την ονομαστική τους αξία!

Σε ένα άρθρο του που δημοσιεύθηκε χθες στους Financial Times, προκαλώντας αίσθηση στους διεθνείς οικονομικούς κύκλους, ο Τζον Ντίζαρντ έκανε την πρώτη ανάλυση στο διεθνή οικονομικό Τύπο της πρόσφατης ρύθμισης των χρεών του Δημοσίου στις φαρμακευτικές εταιρείες, ζητώντας μάλιστα την άποψη τραπεζιτών του Σίτι του Λονδίνου:

Πώς το ασφαλιστικό νομοσχέδιο κατεδαφίζει την κοινωνική ασφάλιση

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ

του Δ. Στρατούλη

Το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό-εργασιακό βασίζεται στο μνημόνιο συνεργασίας κυβέρνησης-ΔΝΤ-Ε.Ε. και με αυτό η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προωθεί:

*Την αλλαγή της δομής και του χαρακτήρα του δημοσίου συστήματος κοινωνικής ασφάλισης στη χώρα μας με την εισαγωγή σ’ αυτό του συστήματος των τριών πυλώνων (βασική σύνταξη, αναλογική, επαγγελματική-ιδιωτική) και κατά συνέπεια τη μετάλλαξη της κοινωνικής ασφάλισης σε ατομική-ιδιωτική. Εισάγεται στη λεγόμενη αναλογική σύνταξη, που θα ισχύει από το 2015, η αρχή της ανταποδοτικότητας, δηλαδή «όσο εισφέρει ο καθένας, τόση σύνταξη θα πάρει». Έτσι μειώνονται οι συντάξεις, αυξάνονται οι εισφορές και τα όρια ηλικίας και μεταλλάσσεται ο δημόσιος, καθολικός, αναδιανεμητικός χαρακτήρας της κοινωνικής ασφάλισης σε κεφαλαιοποιητικό, που λειτουργεί με αρχές ιδιωτικής ασφάλισης.

*Την αντικατάσταση της κατώτερης σύνταξης κατά το μεγαλύτερο μέρος της από τη λεγόμενη βασική σύνταξη επιπέδου ΟΓΑ (360 ευρώ), μέσα στην οποία θα ενσωματωθεί και το ΕΚΑΣ και τη μείωσή της από 17,8 ημερομίσθια του ανειδίκευτου εργάτη σε 15. Αυτό όμως δεν είναι σύνταξη αλλά επίδομα πρόνοιας.

Αλληλεγγύη στους ... υπαίτιους της κρίσης

Πηγή: Ριζοσπάστης

«Ο ΣΚΑΪ θα εξασφαλίσει προσφορές και δώρα σε όσους χρειάζονται πραγματικά στήριξη. Τώρα είναι η στιγμή να αποδείξουμε ότι υπάρχει κοινωνική αλληλεγγύη και ότι όταν θέλουμε να πετύχουμε, ενωμένοι το μπορούμε».

Αυτό είναι ένα από τα «σλόγκαν» της εκστρατείας της επιχείρησης ΣΚΑΪ «Ολοι μαζί. Η Ελλάδα μπορεί», η οποία καλεί τα λαϊκά στρώματα να «αντιδράσουν», επειδή η «οικονομική κρίση μας αφορά όλους». H εκστρατεία αυτή επισημαίνει ως έναν από τους σκοπούς της «να ανοίξουμε διάλογο, φέρνοντας κοντά τις κοινωνικές δυνάμεις, οι οποίες δέχονται άμεσα τις επιπτώσεις της. Δεν πρέπει να σπάσει ο ιστός της κοινωνικής συνοχής».

Στο πλαίσιο αυτό, ελεύθεροι επαγγελματίες, γιατροί, δικηγόροι και όσοι παρέχουν υπηρεσίες, έμποροι, ξενοδόχοι, κατασκευαστές, παραγωγοί - μεσάζοντες - καταναλωτές, κάνουν προσφορές «για να αντιμετωπίσουμε την κρίση». Φορείς και ιδιώτες, οι οποίοι θα συνεισφέρουν στην προσπάθεια αυτή, επωφελούνται με προβολή τους από το σταθμό.

Δημήτρης Καζάκης: Ποιες προϋποθέσεις και χαρακτηριστικά πρέπει να έχει ένα ενιαίο Μέτωπο σήμερα

ΠΗΓΗ: ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ  28 Ιούνιος 2010

Δ. Καζάκης

Ο λαός δεν χρωστά, του χρωστάνε. Δεν μπορεί λοιπόν να του ζητιέται να πληρώσει το «λογαριασμό του χρέους» που άλλοι δημιούργησαν και επωφελήθηκαν από αυτόν.

• Το αίτημα της άρνησης της πληρωμής του χρέους δεν είναι ένα επαναστατικό ή σοσιαλιστικό μέτρο, αλλά ένα βαθιά λαϊκό δημοκρατικό μέτρο

• Η άρνηση πληρωμής του χρέους είναι μόνο η αρχή, η αναγκαία αφετηρία για μια άλλη ριζικά διαφορετική πορεία

Η χώρα εδώ και χρόνια έχει οδηγηθεί σε μια κατάσταση όπου η επιβίωσή της εξαρτάται από το αν και κατά πόσο μπορεί να βρει δάνεια για να εξυπηρετήσει το χρέος της. Την τελευταία δεκαετία η χώρα δανείστηκε κοντά στα 490 δισ. ευρώ από τα οποία το 97% πήγε στην εξυπηρέτηση παλιότερων δανείων, ενώ μόνο το 3% πήγε στην κάλυψη του δημοσιονομικού ελλείμματος. Με άλλα λόγια δανειζόμαστε για να ξεπληρώνουμε παλιότερα χρέη.

«Δεν υπάρχει ανώδυνη διέξοδος από την κρίση»

ΠΗΓΗ: Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

Του GEORGE IRVIN Καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου

Ενα τυποποιημένο μέρος των οικονομικών εγχειριδίων λέει ότι, αν μια χώρα δεν μπορεί να προβεί σε υποτίμηση του νομίσματός της, τότε πρέπει να προβεί σε περικοπές στους πραγματικούς μισθούς για να αυξήσει την παραγωγικότητα της εργασίας και να καταστήσει τις εξαγωγές της ελκυστικότερες.

Οντως, θεωρείται ότι ένας από τους κύριους λόγους για την επιτυχία της Γερμανίας στον τομέα των εξαγωγών την τελευταία δεκαετία -παρά το γεγονός ότι ένα ισχυρό ευρώ έχει καταστήσει πιο δύσκολες τις εξαγωγές στον υπόλοιπο κόσμο- οφείλεται στο ότι οι πραγματικοί μισθοί έχουν μείνει τελικά στάσιμοι.

Πολλοί οικονομολόγοι -όχι μόνο Γερμανοί- υποστηρίζουν ότι, αν και η ελληνική οικονομία έχει αναπτυχθεί κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, τα οφέλη από την αύξηση της παραγωγικότητας αναλώθηκαν στην αύξηση είτε των μισθών είτε των κοινωνικών παροχών, ειδάλλως σπαταλήθηκαν σε μη παραγωγικές κρατικές δαπάνες. Στην ουσία, αυτό το επιχείρημα λέει ότι το ελληνικό εμπορικό έλλειμμα μπορεί να θεραπευθεί με έναν από τους δύο τρόπους: είτε να βγει η Ελλάδα από την ευρωζώνη και να υποτιμήσει τη «νέα» δραχμή, είτε να διατηρήσει το ευρώ και να περικόψει τους μισθούς για να αυξήσει την ανταγωνιστικότητά της.

Υπάρχουν αρκετά προβλήματα με αυτού του είδους το επιχείρημα. Αρχικά, ενώ το επιχείρημα μπορεί να ισχύει για κανονικές συνθήκες, το τρέχον οικονομικό κλίμα απέχει πολύ από το να είναι κανονικό.

Ακόμα και αν θέλαμε να δουλεύουμε περισσότερο...

Πηγή: Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

Του LAURENT CORDONNIER

Εδώ και τριάντα χρόνια περίπου, στην οικονομική σκέψη κυριάρχησαν οι θεωρητικοί της προσφοράς.

Με λίγα λόγια, ενώ ο Κέινς στη «Γενική Θεωρία» του (1936) τόνιζε το γεγονός ότι στις καπιταλιστικές οικονομίες της αγοράς η οικονομική επέκταση ερχόταν πάντα αντιμέτωπη με προβλήματα αδυναμίας της ζήτησης, τα οποία οφείλονταν κατά κύριο λόγο στην ανεπάρκεια των επενδυτικών δαπανών ή στην επιθυμία για υπερβολική αποταμίευση (ή στην απαίτηση για υπερβολικά επίπεδα κέρδους), στις αρχές της δεκαετίας του 1980 οι ιδέες του Μίλτον Φρίντμαν και των διαδόχων του, τις οποίες συμμερίζονταν σε μεγάλο βαθμό οι αυτοαποκαλούμενοι «νεοκεϊνσιανοί» οικονομολόγοι, κατόρθωσαν να επιβάλλουν ένα είδος επιστροφής στην κλασική οικονομική σκέψη του 19ου αιώνα για την οποία (σε μακροπρόθεσμο επίπεδο) ουσιαστικά υπάρχουν μονάχα προβλήματα προσφοράς.

Tεκμηριωμένος ρεαλισμός ως αποκύημα φαντασίας

Πηγή: Πρωτοβουλία Οικονομολόγων Πανεπιστημιακών

Paul Krugman

NEW YORK TIMES

Οταν ήμουν νέος και αφελής, πίστευα ότι η υιοθέτηση θέσεων και απόψεων με βάση την προσεχτική διερεύνηση όλων των εναλλακτικών λύσεων, ήταν κάτι σημαντικό. Τώρα πια έμαθα το μάθημά μου. Οι πεποιθήσεις των Σοβαρών Ανθρώπων βασίζονται ως επί το πλείστον σε προκαταλήψεις και όχι στην ανάλυση των γεγονότων. Αυτές οι προκαταλήψεις υπόκεινται στις εκάστοτε μόδες, σε κοινούς τόπους που είναι του συρμού.

Εξ αυτής της διαπίστωσης ορμώμενος, έρχομαι στο θέμα της σημερινής στήλης. Τους τελευταίους μήνες εγώ και άλλοι παρακολουθούμε με έκπληξη και φρίκη να διαμορφώνεται στους κύκλους που χαράσσουν την οικονομική πολιτική ένα είδος συναίνεσης προκειμένου για την επιβολή δημοσιονομικής λιτότητας. Φαίνεται πλέον να αποτελεί κοινή πεποίθηση ότι ο χρόνος είναι εύθετος για περικοπές δαπανών, έστω και εάν οι μεγάλες οικονομίες της υφηλίου παραμένουν βυθισμένες στην ύφεση.

Συνέντευξη με τον καθηγητή και ειδικό στα εργασιακά ζητήματα, Άρι Καζάκο

Πηγή: ΕΠΟΧΗ

Συνέντευξη με τον καθηγητή και ειδικό στα εργασιακά ζητήματα, Άρι Καζάκο, μας βοηθάει να κατανοήσουμε, πέρα από το προφανές, το βάθος των συνεπειών που θα έχουν τα μέτρα για το εργασιακό, τις ποιοτικές βλάβες που προκαλούνται.

Τη συνέντευξη πήρε

ο Στάθης Κουτρουβίδης

Πώς θεμελιώνεται η άποψη ότι τα μέτρα της κυβέρνησης συνιστούν ανατροπή των εργασιακών σχέσεων;

Η ανατροπή επέρχεται σε όλα τα θέματα που ρυθμίζει το σχέδιο, θέματα που όχι μόνο βρίσκονται στην καρδιά του εργατικού δικαίου αλλά και αποτελούν βασικά στοιχεία της φυσιογνωμίας του. Ειδικά στο συλλογικό εργατικό δίκαιο η καρδιά του συστήματος των συλλογικών συμβάσεων είναι ο μηχανισμός μεσολάβησης-διαιτησίας που λειτουργεί στον  ΟΜΕΔ (Οργανισμός Μεσολάβησης και Διαιτησίας). Χάρη στη νομοθετημένη διαδικασία προσφυγής στη μεσολάβηση και κυρίως στη διαιτησία μπορούν να υπάρχουν Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας στη χώρα. Όταν εργοδότες και εργαζόμενοι δεν μπορούν να καταλήξουν σε συμφωνία, τότε πάνε στον μεσολαβητή και στη συνέχεια στον διαιτητή. Απόλυτη προτεραιότητα του νόμου που ρυθμίζει τα θέματα αυτά είναι να υπάρξει συμφωνία ανάμεσα στα δύο μέρη. Αν ένα από τα δύο μέρη δείξει κακόπιστη συμπεριφορά, εάν δηλαδή αρνηθεί να πάει ο εργοδότης στη μεσολάβηση ή αρνηθεί την πρόταση του μεσολαβητή που αποδέχεται η εργατική πλευρά, τότε η τελευταία μπορεί να προσφύγει στον διαιτητή, ο οποίος, αφού επιχειρήσει πρώτα να οδηγήσει σε συμφωνία τα διεστώτα μέρη, θα εκδώσει στο τέλος, απόφαση που επέχει θέση Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Το μεγάλο πλεονέκτημα αυτής της διαδικασίας είναι ότι εξασφαλίζει συλλογικές ρυθμίσεις των όρων εργασίας, κυρίως Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και κατ΄ εξαίρεση διαιτητικές αποφάσεις. Στο 85% των περιπτώσεων τα μέρη φτάνουν στη σύναψη Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και μόνο στο 15% εκδίδονται διαιτητικές αποφάσεις.  

Η άρνηση πληρωμής του χρέους και οι παγίδες

Πηγή: ΑΥΓΗ
Ημερομηνία δημοσίευσης: 04/07/2010

Του Οικονομολόγου ΚΩΣΤΑ ΚΑΛΛΩΝΙΑΤΗ

Η οικονομική κρίση εξελίσσεται με ταχείς ρυθμούς, σε σημείο που κανείς δεν μιλά πια για αποκλειστικά ελληνική κρίση, αλλά μάλλον και για ισπανική, πορτογαλική, βρετανική και ευρωπαϊκή που, τελικά, κινδυνεύει να απλωθεί σε Αμερική και Ασία ακυρώνοντας τις όποιες προσπάθειες ανάκαμψης της παγκόσμιας οικονομίας. Μάρτυρας η σύγκρουση πολιτικών μεταξύ ΗΠΑ και Ευρωζώνης για την αντιμετώπισή της, όπως και στο εσωτερικό της ΕΕ για τον επιμερισμό των βαρών, ή η διένεξη ΗΠΑ-Κίνας για την συναλλαγματική ισοτιμία και τη προστατευτική πολιτική.

Μαζί με τη κρίση εξελίσσεται αναπότρεπτα και η ταξική πάλη. Ο κοιμισμένος γίγαντας, η τάξη των ευρωπαίων μισθωτών, αφυπνίζεται. Γενικές απεργίες εξαγγέλλονται σαν απάντηση στη γενίκευση των μέτρων μονομερούς λιτότητας που αποφάσισαν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Γενικές εθνικές απεργίες που σχεδόν συμπίπτουν χρονικά και συγχρόνως δίνουν ραντεβού για τις 29 Σεπτεμβρίου στην πρώτη συντονισμένη πανευρωπαϊκή απεργία. Η ευρωπαϊκή τάξη της μισθωτής εργασίας αποκτά βαθμιαία συνείδηση ότι στην κρίση αυτή των κρατικών και ιδιωτικών χρεών δεν υπάρχει ένας εύκολα δακτυλοδεικτούμενος ένοχος και αποδιοπομπαίος τράγος, πχ οι ρέμπελοι έλληνες. Αλλά ότι η θυματοποίηση όλων των εργαζομένων με τα μέτρα λιτότητας που προωθούν οι κυβερνήσεις, υποδηλώνει ότι ο πραγματικός ένοχος βρίσκεται εντός των τειχών και δεν είναι άλλος από το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο και την πλουτοκρατία.

ΑΣΥΜΜΕΤΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ

Πηγή: sofokleous10

Β. Βιλιάρδος

Η μη ισορροπημένη κατανομή ελλειμμάτων και πλεονασμάτων, οι πρώτες, αμυδρές γεωπολιτικές ανακατατάξεις, η αδυναμία εξόδου από την εύκολη πολιτική χρήματος, η «πλαστογράφηση» των νομισματικών ισοτιμιών, καθώς επίσης η υπερσυσσώρευση συναλλάγματος στις αναπτυσσόμενες οικονομίες

Όπως έχουμε αναφέρει στο παρελθόν, η σημαντικότερη μακροοικονομική αιτία της χρηματοπιστωτικής κρίσης (υπάρχουν επίσης πολιτικές αιτίες, μικροοικονομικές και άλλες), ήταν (ενώ συνεχίζει να είναι) τόσο η παγκόσμια, όσο και η ευρωπαϊκή «ανισορροπία» – ιδιαίτερα, η «ασύμμετρη» κατανομή ελλειμμάτων και πλεονασμάτων.

Νέες εγγυήσεις 15 δις στις τράπεζες, καμία εγγύηση για μισθούς, συντάξεις, δημόσιες συγκοινωνίες, νοσοκομεία, ΔΕΚΟ, δημοτικές υπηρεσίες

Πηγή: avantgarde Κοκκινη Ορχήστρα

Κ. Μαραγκός 02/07/2010

φωτοσύνθεση: Constantinople

Λοιπόν από 1η Ιούλη η κυβέρνηση δεν εγγυάται πλέον για τις πληρωμές των εργαζομένων των ΔΕΚΟ. Αυτό το μάθαμε από το πρωί όταν οι οδηγοί κράτησαν τα λεωφορεία στα αμαξοστάσια μέχρι να πάρουν σαφείς διαπιστώσεις ότι θα μπουν τα δεδουλευμένα του Ιουνίου στους λογαριασμούς τους. Το ίδιο πρόβλημα παρουσιάστηκε πριν λίγες μέρες και στον ΟΣΕ με το επίδομα αδείας. Την επόμενη μέρα ακούμε ότι οι δήμοι από τον Σεπτέμβρη δεν θα μπορούν να αντεπεξέλθουν στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις τους προς του δημότες, ούτε καν να πληρώνουν τους μισθούς. Στελέχη της κυβέρνησης δηλώνουν χωρίς ίχνος ντροπής ότι πράγματι το κράτος δεν εγγυάται ούτε για τις ΔΕΚΟ, ούτε για τους δήμους, λες και οι δήμοι, οι ΔΕΚΟ ή τα νοσοκομεία που επίσης βρίσκονται στα όρια της οικονομικής κατάρρευσης δεν είναι τμήμα των υποχρεώσεων του δημοσίου προς του πολίτες, αλλά ανεξάρτητες επιχειρήσεις που πρέπει να τα βγάλουν πέρα μόνες τους. Και τότε γιατί πληρώνουμε φόρους, για να πηγαίνουν κατευθείαν στις μίζες και τους τοκογλύφους;;;

ΓΙΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΡΕΝ

πηγή ΤΑ ΝΕΑ 3//7/2010
Της Ειρήνης Δ.Καρανασοπούλου

Με στόχο τη διαπραγμάτευση με την ελληνική κυβέρνηση πρόσθετων μέτρων, ώστε να καλυφθεί η υστέρηση περίπου 1,5% που φαίνεται να παρουσιάζει η μείωση του ελλείμματος σε σχέση με τον στόχο για το 2010, φθάνει στην Αθήνα στα τέλη Ιουλίου ο αρμόδιος για τα οικονομικά επίτροπος Ολι Ρεν, ο οποίος κατά πάσα πιθανότητα θα συνοδεύεται και από τον Γιούργκεν Σταρκ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ενώ στις διαπραγματεύσεις δεν αποκλείεται να λάβει μέρος και ο κ. Τόμσον του ΔΝΤ. Στα μέτρα που προτείνουν κι έχουν επεξεργασθεί ήδη οι Βρυξέλλες περιλαμβάνονται νέες αυξήσεις σε καύσιμα και τσιγάρα, η κατάργηση υπερωριών στο Δημόσιο, η κατάργηση επιδομάτων αδείας και Χριστουγέννων, και η μείωση των επιδομάτων ανεργίας.

Η επίσκεψη αυτή είναι ανεξάρτητη της επιθεώρησης που ούτως ή άλλως θα πραγματοποιήσει στα τέλη Ιουλίου και έως τις 5 Αυγούστου το κλιμάκιο της τρόικας- και σκοπός της είναι να προσδιοριστούν τα πρόσθετα μέτρα που, κατά τις πρώτες εκτιμήσεις των Βρυξελλών, είναι απαραίτητα για να επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι που έχουν τεθεί από το μνημόνιο για το 2010. Ασφαλώς θα γίνει και συνολική εξέταση της πορείας υλοποίησης του προγράμματος που έχει συνάψει η Ελλάδα με Ε.Ε.- ΕΚΤ- ΔΝΤ. Ενδεικτικό της σημασίας που αποδίδει η Κομισιόν στην επίσκεψη του επιτρόπου στην Αθήνα είναι και το γεγονός ότι πρώτη φορά έχει κατ΄ αρχήν αποφασιστεί να συνοδεύεται από εξέχοντες ευρωπαίους δημοσιογράφους, τα έξοδα των οποίων θα καλυφθούν ως επί το πλείστον από την Επιτροπή. Μέχρι τώρα κάτι τέτοιο έχει γίνει μόνο για τον πρόεδρο Ζοζέ Μπαρόζο- κι αυτό μία ή δύο φορές σε όλα τα χρόνια.

Πρωτοβουλία για ενα ενιαίο Αριστερο μέτωπο για ανατροπη του Μνημονίου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δεκάδες προσωπικότητες της κοινωνικής, πνευματικής και πολιτικής Αριστεράς υπογράφουν έκκληση για κοινή δράση όλων των κομμάτων και οργανώσεων του αριστερού χώρου με στόχο τη διαμόρφωση του ευρύτερου δυνατού λαϊκού ρεύματος ανατροπής του καταστροφικού, για τα λαϊκά συμφέροντα και τη χώρα μνημονίου κυβέρνησης- Ευρωπαϊκής Ένωσης- Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Οι στόχοι της πρωτοβουλίας θα παρουσιασθούν σε συνέντευξη Τύπου την Τρίτη, 6 Ιουλίου, στις 12 το μεσημέρι στην αίθουσα της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ)- Ακαδημίας 20. Θα μιλήσουν οι:

-Γιώργος Μανιάτης, πανεπιστημιακός.

-Ευτύχης Μπιτσάκης, πανεπιστημιακός

-Χρήστος Κορτζίδης, δήμαρχος Ελληνικού

-Κώστας Ήσυχος, συνδικαλιστής

Θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Γιάννης Κιμπουρόπουλος.

TA MME TOY EΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ

Πηγή: ΕΟΣ ΣΥΡΙΖΑ

Έχετε αναρωτηθεί μήπως οι εφοπλιστές μας θα προτιμούσαν η χώρα μας να χρεοκοπήσει, να βγει από το ευρώ και να γίνει η "Αντίγκουα" της Μεσογείου;

Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στο λιμάνι και πως αντιμετωπίστηκαν από τα ΜΜΕ, θα θέλαμε να κάνουμε μερικές επισημάνσεις για το εφοπλιστικό κεφάλαιο. Τον τελευταίο καιρό έχει γίνει της μόδας η άποψη ότι η αστική τάξη της χώρας μας είναι σχεδόν ανύπαρκτη, δεν έχει "εθνική" στρατηγική και κοιτάει μόνον τα στενά της ταξικά συμφέροντα, έχει υποταχτεί και ξεπουληθεί στους ξένους γι αυτό και είμαστε μια χώρα υπό την κατοχή του ΔΝΤ και της Ε.Ε. Είναι έτσι τα πράγματα;

Ως γνωστόν, συχνά η πολιτική της χρεωκοπίας μιας χώρας είναι "εθνική" πολιτική των κυρίαρχων τάξεων διότι μέσω αυτής της πολιτικής πραγματοποιείται μια βίαιη αναδιανομή πλούτου συνήθως μέσω του μηχανισμού της υποτίμησης του νομίσματος και του ξεπουλήματος των πλουτοπαραγωγικών πόρων. Επομένως η πολιτική γραμμή της στάσης πληρωμών που θα συνοδεύεται από την έξοδο της χώρας από το ευρώ και την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα που θα υποτιμηθεί άμεσα, είναι μια πολιτική που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των κυρίαρχων τάξεων. Εξάλλου αυτές οι κοινωνικές τάξεις θα έχουν το πλεονέκτημα να χρησιμοποιούν και τα δύο νομίσματα.

Είναι η Ελλάδα μια νέα Αργεντινή;

Πηγή: Το Ποντίκι (1/6/2010)

του Δ. Καζάκη

«Ελλάδα, μια δεύτερη Αργεντινή;» Με αυτόν τον τίτλο δημοσίευσε ο Χοσέ Μπαριονουέβο στους γερμανικούς Financial Times (20/6) ένα άρθρο σχετικά με το πρόβλημα του δημόσιου χρέους στην Ελλάδα. Ο κύριος αυτός ήταν το 2005 επικεφαλής οικονομικός σύμβουλος της Barclays Capital, η οποία ήταν μία από τις εταιρείες που διαχειρίστηκε την αναδιάρθρωση του χρέους της Αργεντινής. Σύμφωνα με τον κ. Μπαριονουέβο η Ελλάδα μπορεί να αποφύγει τη χρεοκοπία υπό δυο προϋποθέσεις: Θα πρέπει να προχωρήσει άμεσα σε αναδιάρθρωση του χρέους και να της παρασχεθεί άμεση οικονομική βοήθεια από την ΕΕ. Κατά τη γνώμη του τα προγράμματα στήριξης της ΕΕ και του ΔΝΤ δεν θα βάλουν τέλος στην ελληνική κρίση, καθώς προσφέρουν πολύ περιορισμένα μέσα για να πληρωθούν ληξιπρόθεσμα χρέη της χώρας. «Η υπέρβαση της δημοσιονομικής κρίσης στην Ελλάδα είναι δύσκολη υπόθεση, επειδή ορισμένοι υπεύθυνοι θεωρούν την αναδιάρθρωση πολιτική απόφαση, νομίζοντας ότι έχουν την πολυτέλεια να επιλέξουν. Ωστόσο αυτό είναι αυταπάτη. 

Προς υπεράσπιση του ΠΑΜΕ στα λιμάνια [1]

«Η στάση του ΠΑΜΕ τους τελευταίους μήνες προκαλεί ζημιά στην πατρίδα… »[Ν. Χατζηνικολάου, δημοσιογράφος]

Πηγή: Ροίδη Εμμονές

02/07/2010

Γιατί μπορεί να είμαστε άστεγοι της Αριστεράς, άτιμοι συκοφάντες δεν θα γίνουμε ποτέ. Γιατί δεν είναι του γούστου μας η ίδια κακόγουστη και συνεχώς επαναλαμβανόμενη Άρια από όλα τα έντυπα και τηλεοπτικά μέσα. Γιατί η έντεχνα διαμορφωμένη γνώμη της πλειοψηφίας μας κάνει καχύποπτους. Γιατί δεν έχουμε εμπιστοσύνη στη γνώμη που ασπάζεται αβίαστα η πλειοψηφία γενικώς. Γιατί 9 στα 10 bestsellers είναι κακή λογοτεχνία. Γιατί δεν χρειάζεται να συμφωνούμε με όλες τις απόψεις και τακτικές του ΠΑΜΕ για να το αντιμετωπίζουμε με εντιμότητα. Γιατί το ΠΑΜΕ αποδεικνύεται ως το μοναδικό ανάχωμα στη λαίλαπα που σαρώνει αυτήν την εποχή τον τόπο. Γιατί η Δικαιοσύνη στην περίπτωση του ΠΑΜΕ κινείται με ταχύτητα φωτός ενώ με βατοπέδια, ομόλογα, ζήμενς, χρηματιστήρια κ.α. κινήθηκε με τον ρυθμό αγχωμένης διαβητικής χελώνας.

Μας πάνε για χρεοκοπία;

Πηγή: ΕΘΝΟΣ

του Γ. Δελαστίκ

Χωρίς κανένα αντίκρισμα ως προς τον διακηρυσσόμενο στόχο, τη βελτίωση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας στο εξωτερικό, θα αποδειχθεί τελικά αυτή η λαίλαπα μέτρων εξοντωτικής λιτότητας εναντίον του ελληνικού λαού που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση Παπανδρέου σε συμμαχία με το ΔΝΤ και την ΕΕ.

Μπορεί ως διά μαγείας η υστερία των "σπρεντ" να έχει εξαφανιστεί από το προσκήνιο στην Ελλάδα, η πικρή πραγματικότητα όμως είναι ότι εξακολουθούν να βρίσκονται σε αστρονομικά επίπεδα. Απαγορευτικά, εννοείται, για την έκδοση πολυετών ελληνικών ομολόγων με στόχο τη διάθεσή τους στις αγορές του εξωτερικού. Καμιά απολύτως θετική επίπτωση δεν είχαν τα μέτρα του απεχθούς και εξευτελιστικού "Μνημονίου" στον τομέα της δυνατότητας εξασφάλισης δανείων με λογικά επιτόκια από τις αγορές.

Αυτή η αποτυχία όμως είναι το λιγότερο. Το σοβαρότερο είναι ότι από τη στιγμή που η χώρα υπήχθη στο καθεστώς του ΔΝΤ, όλοι οι ξένοι οικονομολόγοι, ακόμη και οι φιλικά διακείμενοι προς την Ελλάδα, θεωρούν πλέον βέβαιη τη... χρεοκοπία της χώρας μας!